Adhyaya 19

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । तच्छ्रुत्वा देवदेवेशश्चिंतयित्वा पुनःपुनः उवाच वचनं तत्र दुर्वाससमकल्मषम्

ພຣະຫລາດາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຊ້ຳໆ; ແລ້ວທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ ແກ່ດຸຣວາສະ.

Verse 2

श्रीभगवानुवाच । पराधीनोऽस्मि विप्रेन्द्र भक्त्या क्रीतोऽस्मि नान्यथा । बलेरादेशकारी च दैत्येन्द्रवशगो ह्यहम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ໂອ້ ວິປເຣນດຣາ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ພຶ່ງພາຜູ້ພັກດີ; ຂ້າພະເຈົ້າຖືກ ‘ຊື້’ ໂດຍພັກຕິ (bhakti) ແລະບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງບາລິ; ເພາະດ້ວຍວຣະຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຈອມເດຍຕະ.”

Verse 3

तस्मात्प्रार्थय विप्रेन्द्र दैत्यं वैरोचनिं बलिम् । अस्यादेशात्करिष्यामि यदभीष्टं तवाधुना

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ວິປເຣນດຣາ, ຈົ່ງຂໍຮ້ອງຕໍ່ ບາລິ ບຸດແຫ່ງວິໂຣຈະນະ ຜູ້ເປັນເດຍຕະ. ໂດຍຄຳສັ່ງຂອງເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳໃຫ້ສຳເລັດໃນບັດນີ້ ທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານປາຖະໜາ.

Verse 4

तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रो बलिं प्रोवाच सत्वरम् । यज्वनां त्वं वरिष्ठश्च दातॄणां त्वं मतोऽधिकः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣາຫມັນໄດ້ເວົ້າກັບພຣະບາລີທັນທີວ່າ: «ໃນບັນດາຜູ້ປະກອບຍັດຍະ ທ່ານເປັນຜູ້ສູງສຸດ; ໃນບັນດາຜູ້ໃຫ້ທານ ທ່ານຖືກນັບວ່າຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ»។

Verse 5

पारावारः कृपायाश्च दयां कुरु ममोपरि । प्रेषयस्व महाभाग देवं दैत्यविनिग्रहे

ທ່ານເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກຸສົນກະຣຸນາທີ່ບໍ່ມີຝັ່ງ—ຂໍໃຫ້ເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຂໍຈົ່ງສົ່ງພຣະເຈົ້າໄປເພື່ອປະຫານແລະປະລາບພວກໄດຕະຍະ.

Verse 6

संपूर्णनियमः स्नातस्त्वत्प्रसादाद्भवाम्यहम् । तच्छुत्वा वचनं दैत्यो नातिहृष्टमनास्तदा । दुर्वाससमुवाचेदं नैतदेवं भविष्यति

«ດ້ວຍພຣະກຸສົນຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັກສານິຍົມທັງປວງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະຈະອາບນ້ໍາພິທີ (ສນານ) ດ້ວຍວິໄນສົມບູນ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານີ້ ໄດຕະຍະ (ບາລີ) ບໍ່ໄດ້ຍິນດີນັກ. ແລ້ວລາວເວົ້າກັບທຸຣວາສາວ່າ: «ມັນຈະບໍ່ເປັນໄປຕາມນີ້»।

Verse 7

अन्यत्प्रार्थय विप्रेन्द्र यत्ते मनसि वर्त्तते । तद्दास्यामि न सन्देहो यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

«ຂໍໃຫ້ທ່ານຂໍສິ່ງອື່ນເຖີດ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈທ່ານ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ»។

Verse 8

आत्मानमपि दास्यामि नाहं त्यक्ष्ये हरिं द्विज । बहुभिः सुकृतैः प्राप्तं कथं त्यक्ष्यामि केशवम्

«ແມ່ນແຕ່ຕົນເອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະຍອມໃຫ້ໄດ້ ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ); ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ລະທິ້ງພຣະຫຣິ. ໄດ້ພຣະເກສະວະມາດ້ວຍກຸສົນຫຼາຍປະການ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງໄດ້ແນວໃດ?»।

Verse 9

दुर्वासा उवाच । नातिलुब्धं हि मां विद्धि किमन्यत्प्रार्थयाम्यहम् । रक्ष मे जीवितं दैत्य प्रेषयस्व जनार्द्दनम्

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຮູ້ເຖີດ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໂລບເກີນໄປ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂໍຫຍັງອື່ນອີກໄດ້? ໂອ ໄດຕະ, ຈົ່ງປົກປ້ອງຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າ; ຈົ່ງສົ່ງ ຈະນາຣັດດະນ (ພຣະວິສນຸ) ມາ»។

Verse 10

बलिरुवाच । जानासि त्वं यथा विप्र हिरण्याक्षं निपातितम् । भूत्वा यज्ञवराहस्तु दधारोर्वीं बलाद्दिवि

ບາລິ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ເຈົ້າຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າ ຮິຣັນຍາກຊະ ຖືກປະຫານແນວໃດ—ເມື່ອພຣະອົງກາຍເປັນ ວະຣາຫະ ແຫ່ງຍັດຍະ ແລະຍົກໂລກດິນຂຶ້ນດ້ວຍພະລັງ ທັງຍັງຊູງຮັບໄວ້ໃນຟ້າ»।

Verse 11

यथा च दैत्यप्रवरमवध्यं दैत्यदानवैः । हतवान्हिरण्यकशिपुं नृसिंहः सर्वगः प्रभुः

«ແລະຍັງມີວ່າ ນຣະສິງຫະ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ—ໄດ້ປະຫານ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ, ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງໄດຕະ, ຜູ້ຖືກເຫັນວ່າບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ໄດຕະແລະດານະວະ»।

Verse 12

तथैव वृत्रं नमुचिं रक्षो लंकेश संज्ञकम् । जघान मायया विष्णुः सुरार्थं सुरसत्तमः

«ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ເທວະ—ໄດ້ໃຊ້ກົນອຸບາຍອັນທິບ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະ ແລະປະຫານ ວຣິຕຣະ, ນະມຸຈິ, ແລະຣາກຊະສະຜູ້ມີນາມວ່າ ເຈົ້າແຫ່ງລັງກາ»។

Verse 13

प्रथमं वामनो भूत्वा ह्ययाचत पदत्रयम् । पुनस्त्रिविक्रमो भूत्वा भुवनानि जहार मे

«ແຕ່ເທື່ອທໍາອິດ ພຣະອົງກາຍເປັນ ວາມະນະ ແລະຂໍພຽງສາມກ້າວ; ຕໍ່ມາອີກ ພຣະອົງກາຍເປັນ ຕຣິວິກຣະມະ ແລະຊິງເອົາບັນດາໂລກຈາກຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 14

मया पुण्यवशाद्विष्णुर्यदि प्राप्तः कथञ्चन । नाहं त्यक्ष्ये जगन्नाथं मायावामनकं प्रभुम्

ຖ້າໂດຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນຂອງຂ້າ ຂ້າໄດ້ພົບພຣະວິສນຸບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ ຂ້າຈະບໍ່ລະທິ້ງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ພຣະຜູ້ເປັນວາມນະອັນອັດສະຈັນນັ້ນເດັດຂາດ।

Verse 15

दुर्वासा उवाच । नाहं भोक्ष्ये विना स्नानं गोमत्युदधिसंगमे । यदि न प्रेष्यसि हरिं ततस्त्यक्ष्ये कलेवरम्

ດຸຣວາສາກ່າວວ່າ: «ຂ້າຈະບໍ່ຮັບປະທານ ຖ້າບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກັບທະເລ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສົ່ງພຣະຫຣິ ຂ້າຈະລະທິ້ງກາຍນີ້»។

Verse 16

बलिरुवाच । यद्भाव्यं तद्भवतु ते यज्जानासि तथा कुरु । ब्रह्मरुद्रेन्द्रनमितं नाहं त्यक्ष्ये पदद्वयम्

ບະລິກ່າວວ່າ: «ສິ່ງໃດທີ່ເປັນຊະຕາກຳ ຂໍໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ເຈົ້າ; ເຈົ້າຮູ້ຢ່າງໃດກໍເຮັດຕາມນັ້ນ. ແຕ່ພຣະບາດທັງສອງນັ້ນ ທີ່ພຣະພຣະຫມາ, ຣຸທຣະ ແລະ ອິນທຣະ ຍັງນົບນ້ອມ ຂ້າຈະບໍ່ລະທິ້ງເດັດຂາດ»។

Verse 17

तदा विवदमानौ तौ दृष्ट्वा स जगदीश्वरः । ब्रह्मण्यदेवः कृपया ब्राह्मणं तमुवाच ह

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກເຫັນທັງສອງກຳລັງໂຕ້ຖຽງກັນ ພຣະເທວະຜູ້ອຸປະຖຳພຣາຫມະນະ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມະນະນັ້ນ।

Verse 18

स्वस्थो भव द्विजश्रेष्ठ स्नापयिष्ये न संशयः । हत्वा दैत्यगणान्सर्वान्गोमत्युदधिसंगमे

«ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຂ້າຈະໃຫ້ເຈົ້າອາບນ້ຳ—ຫຼັງຈາກຂ້າຝູງອະສຸຣະທັງປວງ—ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງໂກມະຕີກັບທະເລ»។

Verse 19

प्रह्लाद उवाच । श्रुत्वा भगवतो वाक्यं ब्राह्मणं प्रति दैत्यराट् । दृढं जग्राह चरणौ पतित्वा पादयोस्तदा

ພຣະພຣາຫລາດາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຕັດຕໍ່ພຣາຫມັນ ກະສັດອະສຸຣາໄດ້ລົງກາບທີ່ພຣະບາດ ແລະຈັບພຣະບາດທັງສອງແນ່ນຫນາ।

Verse 20

ततः समृद्धिमगमत्पादौ दत्त्वा बलेः प्रभुः । शंखचक्रगदापाणिर्विष्णुर्दुर्वाससाऽन्वितः

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານພຣະບາດແກ່ພຣະບາລີ ແລະບັນລຸຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນການນັ້ນ. ພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະດາ ໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມດ້ວຍດຸຣວາສາ.

Verse 21

प्रस्थितौ तौ तदा दृष्ट्वा दुर्वाससजनार्द्दनौ । अनन्तः पुरुषो ऽगच्छन्मुशली च हलायुधः

ເມື່ອເຫັນດຸຣວາສາ ແລະ ຈະນາຣະດະນະ ກຳລັງອອກເດີນທາງ ອະນັນຕະ ພຣະຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ກໍໄດ້ໄປຕາມ ແລະ ມຸຊະລີ (ພຣະບະລະຣາມ) ຜູ້ຖືຄະດາ ແລະອາວຸດໄຖ ກໍໄດ້ໄປດ້ວຍ.

Verse 22

मुशली चाग्रतोऽगच्छत्ततो विष्णुस्त्रिविक्रमः । तयोरन्वगमद्विप्रा दुर्वासा भूतलाद्बहिः

ມຸຊະລີ ໄດ້ໄປນຳໜ້າ ແລ້ວພຣະວິສນຸ ພຣະຕຣິວິກຣະມະ ຈຶ່ງໄປຕາມ. ພຣາຫມັນ ດຸຣວາສາ ໄດ້ເດີນຕາມຫຼັງເຂົາທັງສອງ ດັ່ງກັບກ້າວພົ້ນຈາກພື້ນດິນ.

Verse 23

भित्त्वा रसातलं सर्वे समुत्तस्थुस्त्वरान्विताः । आविर्बभूवुस्तत्रैव गोमत्युदधिसंगमे

ເມື່ອຝ່າທະລຸຮະສາຕະລະແລ້ວ ທຸກອົງກໍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມໄວ ແລະປາກົດຕົວຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະມະຫາສະໝຸດ.

Verse 24

सन्नद्धौ दृढधन्वानौ संकर्षणजनार्दनौ । ऊचतुस्तौ तदा विप्रं कुरु स्नानं यदृच्छया

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສັງກະຣະຊະນະ ແລະ ຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ສວມອາວຸດ ແລະ ຖືຄັນທະນູແນ່ນຫນາ ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣາຫມັນວ່າ: «ຈົ່ງອາບນ້ຳຊຳລະຕາມໃຈ ດັ່ງທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ»।

Verse 25

तयोस्तु वचनं श्रुत्वा स्नानं चक्रे त्वरान्वितः । स्नात्वा चावश्यकं कर्म कर्तुमारभत द्विजः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍອາບນ້ຳຊຳລະຢ່າງຮີບຮ້ອນ; ແລ້ວເມື່ອອາບແລ້ວ ດວິຊະຜູ້ນັ້ນກໍເລີ່ມປະກອບກິດຈຳເປັນຕາມພິທີ.