Adhyaya 15

Verse 1

प्रह्लाद उवाच श्रुत्वा तमागतं देवं ब्रह्माणं पितरं स्वकम् । सनकाद्या नमस्कर्त्तुं जग्मुः सर्वे पितामहम्

ພຣະປຣາຫລາດ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະເທວະຜູ້ເປັນບິດາຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ ສະນະກະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ທັງໝົດ ໄດ້ໄປນົບນ້ອມກາບໄຫວ້ພຣະອົງ “ພຣະປິຕາມະຫະ” ພຣະພຣະຫມາ।

Verse 2

तं दृष्ट्वा लोककर्त्तारं दण्डवत्प्रणताः क्षितौ । ततो दृष्ट्वा स तनयान्संगृह्य परिषस्वजे

ເມື່ອເຫັນພຣະຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ ພວກເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບລົງກັບພື້ນ ເຫມືອນທ່ອນໄມ້ຕົງ. ແລ້ວພຣະອົງເຫັນບຸດທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງຮວບເຂົ້າໃກ້ ແລະກອດກັນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ।

Verse 3

पृष्टश्चानामयं तैस्तु पृष्ट्वा तान्समुवाच ह । आराधितो यैर्भगवान्धन्या यूयं वयं तथा

ເມື່ອພວກເຂົາຖາມເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງກໍຖາມກັບ ແລະກ່າວວ່າ: “ພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ—ແລະພວກເຮົາກໍເຊັ່ນກັນ—ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖືກພວກເຈົ້າບູຊາແລ້ວ.”

Verse 4

संसिद्धिं परमां याता भगवद्दर्शनेन हि । न ज्ञातं पुत्रकाः सम्यगज्ञानाद्बालबुद्धिभिः

“ແທ້ຈິງ ໂດຍການໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພວກເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ. ແຕ່ໂອ້ລູກນ້ອຍທັງຫຼາຍ ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ແລະປັນຍາອັນເປັນເດັກ.”

Verse 5

येनार्चितो महादेवस्तस्य तुष्यति केशवः । अनर्चिते नीलकण्ठे न गृह्णात्यर्चनं हरिः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्यतां नीललोहितः

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ) ພຣະເກສະວະ (ພຣະວິສະນຸ) ຍ່ອມພໍພຣະໄທ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ບູຊານີລະກັນຖະ (ພຣະສິວະ) ພຣະຫຣິ ບໍ່ຮັບການບູຊາທີ່ຖວາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ ຄວນບູຊານີລະໂລຫິຕະ (ພຣະສິວະ).

Verse 6

येन संपूर्णतां याति कृष्णपूजा कृता सदा । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या ब्रह्मपुत्रा ययुस्तदा

“ດ້ວຍສິ່ງນີ້ ການບູຊາພຣະກຣິສນະ ທີ່ປະຕິບັດເປັນນິດ ຈຶ່ງບັນລຸຄວາມສົມບູນ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ກໍອອກເດີນທາງໄປໃນທັນທີ.

Verse 7

देवागाराग्रतो गत्वा योगसिद्धा महर्षयः । लिंगं संस्थापयामासुः शिवभक्तिपुरस्कृता

ໄປຮອດໜ້າເທວະວິຫານ ມະຫາລິສີຜູ້ສໍາເລັດຍົກສິດ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະ ໂດຍຍົກຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 8

संस्थाप्य शिवलिंगं ते स्नानार्थं मुनिसत्तमाः । कूपं चक्रुस्ततः सर्व ऋषयः संशितव्रताः

ເມື່ອສ້າງຕັ້ງສິວະລິງຄະແລ້ວ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງນັ້ນ ປາດຖະໜາຈະອາບນໍ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ລິສີທັງປວງຜູ້ຖືວຣະຕະໝັ້ນຄົງ ຈຶ່ງຂຸດບໍ່ນໍ້າຂຶ້ນ.

Verse 9

दृष्ट्वा तममृतप्रख्यं जलपूर्णं सुनिर्मलम् । संहृष्टा ऋषयः सर्वे साधुसाध्विति चाब्रुवन्

ເມື່ອເຫັນບໍ່ນໍ້ານັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍນໍ້າບໍລິສຸດ ໃສສະອາດ ແລະຄ້າຍນໍ້າອະມຣິຕ ລິສີທັງປວງກໍຍິນດີ ແລະຮ້ອງວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!”

Verse 10

स्थापितं शिवलिंगं च दृष्ट्वा लोकपितामहः । उवाच वचनं ब्रह्मा प्रीतः पुत्रांस्तदा द्विजाः

ເມື່ອເຫັນສິວະລິງຄະທີ່ສ້າງຕັ້ງໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ກໍປິຕິຍິນດີ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາແກ່ບຸດທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນທະວິຊະນັ້ນ.

Verse 11

ब्रह्मोवाच । भवद्भिर्योगसंसिद्धैर्यस्मात्संस्थापितः शिवः । तस्मात्सिद्धेश्वर इति ख्यातिं लोके गमिष्यति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກພຣະສິວະໄດ້ຖືກພວກເຈົ້າ—ຜູ້ສຳເລັດດ້ວຍໂຍຄະ—ສະຖາປະນາ ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກດ້ວຍນາມ ‘ສິດເທສະວະຣະ’»។

Verse 12

समीपे शितिकण्ठस्य कूपोयमृषिभिः कृतः । ऋषितीर्थमिति ख्यातं तस्माल्लोके भविष्यति

ໃກ້ພຣະສິວະ—ຜູ້ມີຄໍສີຟ້າ (ຊິຕິກັນຖະ)—ມີບໍ່ນ້ຳນີ້ ທີ່ພວກລິສີໄດ້ຂຸດສ້າງ; ດັ່ງນັ້ນມັນຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກວ່າ ‘ລິສີຕີຣະຖະ’.

Verse 13

विना श्राद्धेन विप्रेन्द्रा दानेन पितृतर्पणात् । भक्तितः स्नानमात्रेण पितृभिः सह मुच्यते

ໂອ ພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີພິທີສຣາດທະ, ບໍ່ມີທານ, ບໍ່ມີການຖວາຍນ້ຳແກ່ບັນພະບຸລຸດ—ດ້ວຍສັດທາພັກດີຢ່າງດຽວ, ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳ ກໍພົ້ນທຸກຮ່ວມກັບບັນພະບຸລຸດໄດ້.

Verse 14

असत्यवादिनो ये च परनिन्दा परायणाः । स्नानमात्रेण शुध्यन्ति ऋषितीर्थे न संशयः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ ແລະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການນິນທາຜູ້ອື່ນ ກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ ດ້ວຍການອາບນ້ຳຢ່າງດຽວທີ່ ລິສີຕີຣະຖະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 15

स्नानं प्रशस्तं विषुवे मन्वादिषु तथैव च । तथा कृतयुगाद्यायां माघस्य द्विजसत्तमाः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ, ການອາບນ້ຳໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເປັນພິເສດໃນວັນວິສຸວະ (ວັນກາງຄືນກາງວັນເທົ່າກັນ), ໃນວັນມັນວາດິ, ແລະໃນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງກຣິຕະຍຸກ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນເດືອນມາຄະ.

Verse 16

शिवरात्रौ वसेद्यस्तु लिंगे सिद्धेशसंज्ञिते । स्नात्वा ऋषिकृते तीर्थे किं तस्यान्येन वै द्विजाः । गत्वा तत्र महाभागा गृहीत्वा फलमुत्तमम्

ຜູ້ໃດຢູ່ຕື່ນພິທີຕະຫຼອດຄືນໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ທີ່ລິງຄະຊື່ ສິດເທສະ ແລະອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະທີ່ພວກຣິສີສ້າງ—ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈະຕ້ອງການກຸສົນອື່ນໃດອີກບໍ? ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນສູງສຸດ।

Verse 17

अर्घ्यं दत्त्वा विधानेन कृत्वा च करयोः कुशान् । गृह्णंत्वर्घ्यमिमं देवा योगसिद्धा महर्षयः

ເມື່ອຖວາຍອັຣຄະ (arghya) ຕາມພິທີ ແລະວາງຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ໃນຝາມືທັງສອງ ຄວນອະທິຖານວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະມະຫາຣິສີຜູ້ສຳເລັດໂຍຄະ ຈົ່ງຮັບອັຣຄະນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 18

ऋषितीर्थे च पापघ्ने सिद्धेश्वरसमन्विते । दत्त्वार्घ्यं मृदमालभ्य स्नानं कुर्यात्समाहितः

ທີ່ ຣິສີຕີຣະຖະ (Ṛṣitīrtha) ອັນທຳລາຍບາບ ແລະສຳພັນກັບ ສິດເທສະວະຣະ (Siddheśvara) ຄວນຖວາຍອັຣຄະກ່ອນ ແລ້ວຊະໂລມດິນຊຳລະອັນສັກສິດ ແລະອາບນ້ຳພິທີດ້ວຍໃຈສະຫງົບຮວມເປັນໜຶ່ງ।

Verse 19

तर्पयेच्च पितॄन्देवान्मनुष्यांश्च यथाक्रमम् । ततः श्राद्धं प्रकुर्वीत पितॄणां श्रद्धयाऽन्वितः

ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ຕາມລຳດັບແກ່ ປິຕຣະ (Pitṛs), ເທວະ (Devas) ແລະມະນຸດ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍສັດທາ ຄວນປະກອບ ສຣາດທະ (śrāddha) ເພື່ອບັນພະບຸລຸດ।

Verse 20

तथा च दक्षिणां दद्याद्वित्तशाठ्यविवर्जितः । विशेषतः प्रदेयानि फलानि रसवंति च

ເຊັ່ນນັ້ນເອງ ຄວນໃຫ້ ດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ໂດຍບໍ່ຕະໜີ່ຖືກຊັບສິນ; ແລະໂດຍພິເສດ ຄວນຖວາຍຜົນໄມ້ຄັດສັນ ທີ່ຊຸ່ມນ້ຳຫວານ ເປັນທານ।

Verse 21

दद्याच्छयामाकनीवारान्विद्रुमं चाजिनानि च । सप्तधान्यानि शालींश्च सक्तूंश्च गुडसंयुतान्

ຄວນຖວາຍເມັດພືດ ຊະຍາມາກ ແລະ ນີວາຣາ, ພ້ອມທັງປະກາລັງ (coral) ແລະ ໜັງສັດ; ອີກທັງທັນຍາຫານ 7 ຊະນິດ, ເຂົ້າ ແລະ ແປ້ງຄົ່ວຄົນກັບນ້ຳຕານອ້ອຍ.

Verse 22

गंधमाल्यानि तांबूलं वस्त्राणि च तथा पयः । एवं कृत्वा समग्रं च कृतकृत्यो भवेन्नरः

ຄວນຖວາຍນ້ຳຫອມ ແລະ ພວງມາລາ, ຕາມບູນ (ໃບໝາກ), ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ນົມ. ເມື່ອເຮັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ສຳເລັດພັນທະທາງທຳ.

Verse 23

पूजयित्वा महादेवं सिद्धेश्वरमुमापतिम् । सफलं जन्म मर्त्यस्य जीवितं च सुजीवितम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາມະຫາເທວ—ສິດເທສະວະຣາ, ພຣະສະຫວາມີແຫ່ງອຸມາ—ແລ້ວ ການເກີດເປັນມະນຸດຍ່ອມມີຜົນ ແລະ ຊີວິດຍ່ອມເປັນຊີວິດທີ່ດີແທ້.

Verse 24

यः स्नात्वा ऋषितीर्थे तु पश्येत्सिद्धेश्वरं शिवम् । पितरस्तस्य तुष्यन्ति तुष्यन्ति च पितामहाः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ຣິສິຕີຣຖະ ແລະ ໄດ້ເຫັນ ສິດເທສະວະຣາ ພຣະສິວະ, ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພໍໃຈ ແລະ ບັນພະບຸລຸດຊັ້ນປູ່ຍ່າກໍພໍໃຈເຊັ່ນກັນ.

Verse 25

अपुत्रा पुत्रिणः स्युस्ते पुत्रिणश्चापि पौत्रिणः । निर्धना धनवंतश्च सिद्धेश्वररता नराः

ຜູ້ຊາຍຜູ້ເລື່ອມໃສໃນ ສິດເທສະວະຣາ: ຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍຈະໄດ້ລູກຊາຍ; ຜູ້ມີລູກຊາຍຈະໄດ້ຫຼານ; ແລະ ຜູ້ຂັດສົນຈະກາຍເປັນຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ.

Verse 26

दुष्कृतं याति विलयं सुकृतं च विवर्द्धते । भवेन्मनोरथावाप्तिः प्रणते सिद्धनायके

ບາບກຳຈະສູນສະລາຍ ກຸສົນຈະເພີ່ມພູນ ແລະການສຳເລັດດັ່ງປາຖະໜາໃນໃຈ ເກີດແກ່ຜູ້ກົດກົ້ມນະມັດສະການຕໍ່ ສິດທະນາຍະກະ (ສິດເທສະວະຣະ)។

Verse 27

ऋषितीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा सिद्धेश्वरं हरम् । सर्वान्कामानवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ ຣິຊິຕີຣຖະ ແລະໄດ້ເຫັນ ສິດເທສະວະຣະ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ມະນຸດຈະໄດ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສເລີຍ।

Verse 28

शिवरात्र्यां विशेषेण सिद्धेशः संप्रपूजितः । यंयं कामयते कामं तं ददाति न संशयः । चिन्तामणिसमः स्वामी ह्यथवा चाक्षयो निधिः

ໂດຍສະເພາະໃນຄືນ ສິວະຣາຕຣີ ເມື່ອສິດເທສະ (ສິດເທສະວະຣະ) ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວາມປາຖະໜາໃດທີ່ຜູ້ບູຊາປາຖະໜາ ພຣະອົງຈະປະທານໃຫ້ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ। ພຣະເຈົ້ານັ້ນເປັນດັ່ງ ຈິນຕາມະນິ ແກ້ວສົມປາຖະໜາ ຫຼືດັ່ງຄັງສົມບັດບໍ່ຮູ້ຈົບ।

Verse 29

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं सर्वाघहरणं परम् । प्रयाति परमं स्थानं मानवः श्रद्धयान्वितः

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງບົດອ່ານອັນບໍລິສຸດນີ້ ອັນເປັນສູງສຸດໃນການກຳຈັດບາບທັງປວງ ແລະມີສັດທາ ຈະໄດ້ໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ।