Adhyaya 48

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । कुलसंतारणं गच्छेत्तत्र तीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातो नरः सम्यक्कुलं तारयतेऽखिलम्

ພຸລັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: ຄວນໄປຫາ «ກຸລະສັນຕາຣະນະ» ຕີຣະຖະອັນສູງສຸດບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນວົງຕະກູນທັງປວງ.

Verse 2

दश पूर्वान्भविष्यांश्च तथात्मानं नृपोत्तम । उद्धरेच्छ्रद्धयायुक्तस्तत्र दानेन मानवः

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ມະນຸດຜູ້ມີສັດທາ ເມື່ອຖວາຍທານຢູ່ນັ້ນ ຈະຊ່ວຍກູ້ພົ້ນບັນພະບຸລຸດສິບຄົນ ແລະລູກຫຼານອະນາຄົດສິບຊົນຊັ້ນ ພ້ອມທັງຕົນເອງດ້ວຍ.

Verse 3

आसीदप्रस्तुतो नाम राजा पूर्वं स पापकृत् । नापि दानं तथा ज्ञानं न ध्यानं न च सत्क्रिया

ໃນອະດີດ ມີກະສັດນາມ «ອະປຣັສຕຸຕະ» ເປັນຜູ້ກໍ່ບາບ. ທ່ານບໍ່ເຄີຍໃຫ້ທານ ບໍ່ສຶກສາປັນຍາທາງທຳ ບໍ່ເຮັດສະມາທິ ແລະບໍ່ມີການປະພຶດດີໃດໆ.

Verse 4

तस्मिञ्छासति लोकानां नासीत्सौख्यं कदाचन । परदार रुचिर्नित्यं महादण्डपरश्च सः

ໃນຍາມທີ່ທ່ານປົກຄອງປະຊາຊົນ ບໍ່ເຄີຍມີຄວາມສຸກເລີຍ. ທ່ານມັກໃຈໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນເປັນນິດ ແລະຫຼົງໃນການລົງໂທດອັນໂຫດຮ້າຍ.

Verse 5

न्यायतोऽन्यायतो वापि करोति धनसंग्रहम् । स घातयति लोकांश्च निर्दोषान्पापकृत्तमः

ຈະເກັບກໍາຊັບສິນດ້ວຍທາງຍຸດຕິທຳກໍດີ ຫຼືທາງອະຍຸດຕິທຳກໍດີ ທ່ານກໍເຮັດການສະສົມ. ເປັນຜູ້ກໍ່ບາບຢ່າງຫນັກ ທ່ານຍັງໃຫ້ຂ້າຄົນບໍ່ມີຄວາມຜິດອີກດ້ວຍ.

Verse 6

ततो वार्धक्यमापन्नस्तथापि न शमं गतः । कस्यचित्त्वथ कालस्य पितृभिः प्रतिबोधितः । तं प्रसुप्तं समासाद्य नारकेयैः सुदुःखितैः

ຕໍ່ມາ ລາວເຖົ້າແກ່ແລ້ວ ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມສະຫງົບແຫ່ງການຄວບຄຸມໃຈ (ຊະມະ) ເລີຍ. ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ບັນພະບຸລຸດພິຕຣະຂອງລາວໄດ້ປຸກເຂົາ—ຜູ້ທີ່ຖືກທໍລະມານໃນນະລົກ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ເຂົາໃນຍາມທີ່ລາວນອນຫຼັບ.

Verse 7

पितर ऊचुः । वयं शुद्धसमाचारा नित्यं धर्मपरायणाः । दानयज्ञतपःशीलाः स्वदारनिरतास्तथा

ບັນພະບຸລຸດພິຕຣະກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາມີຄວາມປະພຶດບໍລິສຸດ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນທຳມະເປັນນິດ. ພວກເຮົາຮັກການໃຫ້ທານ, ພິທີຍັດຍາ (ຍັດຍະ), ແລະຕະປະ; ພ້ອມທັງຊື່ສັດຕໍ່ຄູ່ຄອງຂອງຕົນ.”

Verse 8

स्वकर्मभिः कुलांगार दिवं प्राप्ता यथार्हतः । कुपुत्रं त्वां समासाद्य नरकं समुपस्थिताः । तस्मादुद्धर नः सर्वान्कृत्वा किंचिच्छुभार्चनम्

“ໂອ ໄຟແຫ່ງວົງຕະກູນ! ໂດຍກຳຂອງພວກເຮົາເອງ ພວກເຮົາໄດ້ເຖິງສະຫວັນຕາມທີ່ຄວນ. ແຕ່ເມື່ອໄດ້ເຈົ້າເປັນລູກຊົ່ວ ພວກເຮົາກໍຕົກສູ່ນະລົກ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາທັງໝົດ ໂດຍເຮັດການບູຊາອັນເປັນມົງຄຸນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍໜຶ່ງ.”

Verse 9

कर्मभिस्तव पापात्मन्वयं नरकमाश्रिताः । नरकं दश यास्यंति भविष्याश्च तथा भवान्

“ເນື່ອງຈາກກຳຂອງເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ມີໃຈບາບ, ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ອາໄສນະລົກ. ນະລົກອີກສິບຢ່າງຍັງຈະຕ້ອງໄປຜ່ານ—ແລະໃນອະນາຄົດ ເຈົ້າກໍຈະປະສົບເຊັ່ນກັນ.”

Verse 10

एवमुक्त्वा च ते सर्वे पितरस्तु सुदुःखिताः । याताश्च नरकं भूयः प्रबुद्धः सोऽपि पार्थिवः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນພະບຸລຸດພິຕຣະທັງໝົດຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ກໍກັບໄປສູ່ນະລົກອີກຄັ້ງ; ແລະກະສັດນັ້ນກໍຕື່ນຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 11

ततो दुःखमनुप्राप्तः पितृवाक्यानि संस्मरन् । रुरोद प्रातरुत्थाय तं भार्या प्रत्यभाषत

ແລ້ວພຣະອົງຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ ພ້ອມລະລຶກຄຳຂອງບັນພະບຸລຸດ; ພຣະອົງລຸກຂຶ້ນຍາມອາລຸນ ແລະຮ້ອງໄຫ້, ພຣະມະເຫສີຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະອົງ.

Verse 12

इन्दुमत्युवाच । किमर्थं राजशार्दूल त्वं रोदिषि महास्वनम् । कथं ते कुशलं राज्ये शरीरे वा पुरेऽथवा

ອິນດຸມະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊະສາດູນ—ເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ—ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ດັງນັ້ນ? ລາຊະອານາຈັກສະບາຍດີບໍ, ພຣະວະກາຍສະບາຍດີບໍ, ຫຼືໃນນະຄອນມີສັນຕິບໍ?”

Verse 13

राजोवाच । मया दृष्टोऽद्य स्वप्नांते पिता ह्यथ पितामहः । अपश्यं दुःखितान्देवि ताभ्यामथाग्रजान्पितॄन्

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ ໃນທ້າຍຄວາມຝັນ ຂ້າພະອົງເຫັນພໍ່ ແລ້ວຕໍ່ມາເຫັນປູ່. ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະອົງເຫັນພວກທ່ານທັງສອງຢູ່ໃນຄວາມທຸກ ແລະຍັງເຫັນບັນພະບຸລຸດກ່ອນໜ້າອີກດ້ວຍ.”

Verse 14

उपालब्धोऽस्मि तैः सर्वैस्तव कर्मभिरीदृशैः । दारुणे नरके प्राप्ता अधर्मादिविचेष्टितैः

“ພວກທ່ານທັງໝົດໄດ້ຕຳນິຂ້າພະອົງ ເນື່ອງຈາກກຳຂອງເຈົ້າທີ່ເປັນແນວນີ້. ເພາະການກະທຳທີ່ເກີດຈາກອະທັມມະ ແລະຄວາມປະພຶດຜິດອື່ນໆ, ພວກທ່ານໄດ້ຕົກໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ.”

Verse 15

अथान्ये दश यास्यन्ति भविष्याश्च भवानपि । तस्मात्कृत्वा शुभं कर्म दुर्गतेश्चोद्धरस्व नः

“ຍັງມີນະລົກອີກສິບຢ່າງທີ່ຈະຕ້ອງໄປຮັບ—ແລະໃນອະນາຄົດ ເຈົ້າເອງກໍຈະປະສົບ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກະທຳກຳດີອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຍົກພວກເຮົາຂຶ້ນຈາກຄວາມຕົກຕ່ຳ ແລະຄວາມພິນາດ.”

Verse 16

एवमुक्तः प्रबुद्धोऽहं पितृभिर्वरवर्णिनि । तेनाहं दुःखमापन्नस्तद्वाक्यं हृदि संस्मरन्

ໂອ ນາງຜິວງາມ, ເມື່ອບັນພະບຸລຸດໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຕື່ນຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກ ໂດຍຈື່ຈຳຖ້ອຍຄຳນັ້ນໄວ້ໃນໃຈບໍ່ຂາດ।

Verse 17

इन्दुमत्युवाच । सत्यमेतन्महाराज यदुक्तोऽसि पितामहैः । न त्वया सुकृतं कर्म संस्मरेऽहं कृतं पुरा

ອິນດຸມະຕີກ່າວວ່າ: “ຂໍພຣະອົງມະຫາລາຊາ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້ ທີ່ບັນພະບຸລຸດໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງດັ່ງນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຈື່ຈຳວ່າພຣະອົງເຄີຍເຮັດກຸສົນກຳໃດໃນອະດີດ”।

Verse 18

यथा सुपुत्रमासाद्य तरंति पितरो नृप । कुपुत्रेण तथा यांति नरकं नात्र संशयः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ບັນພະບຸລຸດຂ້າມພົ້ນໄປສູ່ຄວາມສຸກແລະພູມສູງ ເມື່ອໄດ້ລູກຊາຍດີ, ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເພາະລູກຊາຍຊົ່ວ ພວກເຂົາຍ່ອມໄປນະລົກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 19

स त्वमाहूय विप्रेंद्रान्धर्मशास्त्रविचक्षणान् । पृष्ट्वा तान्कुरु यच्छ्रेयः पितॄणामात्मना सह

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈົ່ງເຊີນບຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນທັມມະສາດ; ເມື່ອຖາມພວກເຂົາແລ້ວ ຈົ່ງກະທຳສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້ແກ່ບັນພະບຸລຸດ ພ້ອມກັບຄວາມສຸກຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 20

आनयामास राजाऽसौ ततो विप्राननेकशः । वेदवेदांगतत्त्वज्ञान्धर्मशास्त्रविचक्षणान् । उवाच विनयोपेतो भार्यया सहितो हितान्

ໃນການນັ້ນ ພຣະຣາຊາໄດ້ນຳບຣາຫມັນມາຫຼາຍທ່ານ—ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນແກ່ນສານຂອງເວດ ແລະ ເວດາງຄະ, ແລະຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນທັມມະສາດ. ພຣະອົງມີຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະມີພຣະມະເຫສີຄຽງຂ້າງ ໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ປາດຖະນາດີເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 21

राजोवाच । कर्मणा केन पितरो निरयस्था द्विजोत्तमाः । स्वर्गं यांति सुपुत्रेण तारिताः प्रोच्यतां स्फुटम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ດ້ວຍພິທີກຳໃດ ບັນພະບຸລຸດທີ່ຢູ່ໃນນະລົກ ຈຶ່ງໄດ້ໄປສະຫວັນ ໂດຍຖືກລູກຊາຍຜູ້ດີກູ້ພົ້ນ? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ແຈ້ງຊັດ.

Verse 22

ब्राह्मणा ऊचुः । पितृमेधेन राजेंद्र कृतेन विधिपूर्वकम् । निरयस्था दिवं यांति यद्यपि स्युः सुपापिनः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ໂອ ຈອມກະສັດ, ເມື່ອປະກອບພິທີ «ປິຕຣິເມທະ» (Pitṛmedha) ຕາມພິທີການທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ບັນພະບຸລຸດທີ່ຢູ່ໃນນະລົກກໍຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນໄດ້, ແມ່ນແຕ່ຈະເປັນຜູ້ບາບໜັກກໍຕາມ.

Verse 23

राजोवाच । दीक्षयंतु द्विजाः सर्वे तदर्थं मां धृतव्रतम् । यत्किंचिदत्र कर्त्तव्यं प्रोच्यतामखिलं हि तत्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນທຸກອົງ ປະທານດີກສາ (ພິທີເຂົ້າສູ່ວິນັຍ) ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຕ້ອງເຮັດໃນເລື່ອງນີ້ ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ຄົບຖ້ວນທັງໝົດ.

Verse 24

तथोक्तास्ते नृपेंद्रेण ब्राह्मणाः सत्यवादिनः । समग्राः पार्थिवं प्रोचुर्यदुक्तं यज्ञकर्मणि

ເມື່ອຖືກພະຣາຊາກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ພຣາຫມັນຜູ້ເວົ້າສັດທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງອະທິບາຍແກ່ພະມະຫາກະສັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຕາມທີ່ຖືກສອນໄວ້ໃນກິດຈະກຳແຫ່ງຍັດ (ພິທີບູຊາ).

Verse 25

दीक्षा ग्राह्या नृपश्रेष्ठ पुरश्चरणमादितः । कृत्वा कायविशुद्ध्यर्थं ततः श्रेयस्करी भवेत्

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຮັບດີກສາເປັນອັນດັບທຳອິດ ແລະເລີ່ມດ້ວຍພິທີປູຣະຊະຈະຣະນະ (puraścaraṇa) ກ່ອນ. ເມື່ອເຮັດເພື່ອຊຳລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ, ມັນຈະເປັນຜູ້ປະທານຄຸນສູງສຸດ.

Verse 26

स त्वं पापसमाचारो बाल्यात्प्रभृति पार्थिव । असंख्यं पातकं तस्मात्तीर्थयात्रां समाचर

ແຕ່ທ່ານ ໂອ ພະຣາຊາ, ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍມາ ໄດ້ປະພຶດບາບ ແລະ ບາບກຳມີຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດທີ່ຣະຍາດຕະຣາ ໄປຫາຕີຣະຖະອັນສັກສິດ.

Verse 27

सर्वतीर्थाभिषिक्तस्त्वं यदा स्यान्नृपसत्तम । प्रायश्चित्तेन योग्यः स्यास्ततो यज्ञस्य नान्यथा

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮັບການຊຳລະດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດທັງປວງແລ້ວ ຈຶ່ງຈະເໝາະສົມ ໂດຍພິທີຊົດໃຊ້ບາບ ສຳລັບຍັດຍະ; ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວິທີອື່ນ.

Verse 28

प्रभासादीनि तीर्थानि यानि संति धरातले । गंतव्यं तेषु सर्वेषु स्नानं कुरु समाहितः

ຕີຣະຖະອັນສັກສິດທັງຫຼາຍໃນໂລກນີ້—ເລີ່ມຈາກ ປຣະພາສາ (Prabhāsa)—ຄວນໄປເຖິງທັງໝົດ. ໃນແຕ່ລະບ່ອນ ຈົ່ງອາບນ້ຳດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ ແລະ ມີວິໄນ.

Verse 29

मनसा गच्छ दुर्गाणि ददद्दानमनुत्तमम् । नश्येत्तेनाशुभं किंचिदपि ब्रह्मवधोद्भवम् । यन्न याति नृणां राजंस्तीर्थस्नानादिना भुवि

ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງໄປຫາສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ທຸກລຳບາກ ແລະ ຫ່າງໄກ (ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່) ພ້ອມທັງໃຫ້ທານອັນສູງສຸດ. ໂດຍການນັ້ນ ຄວາມອັບມົງຄົນທຸກຢ່າງ—ແມ່ນແຕ່ທີ່ເກີດຈາກການຂ້າພຣາຫມະນ—ຈະສູນສິ້ນ; ຄວາມບໍລິສຸດນີ້ ມະນຸດບໍ່ອາດໄດ້ມາໃນໂລກ ໂດຍການອາບນ້ຳຕີຣະຖະ ແລະ ອື່ນໆ ແຕ່ຢ່າງດຽວ.

Verse 30

पुलस्त्य उवाच । विप्राणां वचनं श्रुत्वा स राजा श्रद्धयाऽन्वितः । तीर्थयात्रापरो भूत्वा परिबभ्राम मेदिनीम्

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພະຣາຊານັ້ນໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ດ້ວຍສັດທາອັນເຕັມປ່ຽມ ກໍໄດ້ອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ທີ່ຣະຍາດຕະຣາ ແລະ ພາກັນພະເດີນພົບພາທົ່ວພື້ນພິພົບ.

Verse 31

नियतो नियताहारो ददद्दानानि भूरिशः । राज्ये पुत्रं प्रतिष्ठाप्य वसुं सत्यपराक्रमम्

ພຣະອົງມີຄວາມສຳລວມ ແລະ ກິນອາຫານຢ່າງພອດປຽງ ໄດ້ຖວາຍທານຢ່າງຫຼາຍ. ຄືນຕັ້ງພຣະຣາຊບຸດ ວະສຸ—ຜູ້ກ້າຫານດ້ວຍສັດຈະ—ໃຫ້ຄອງລາຊະບັນລັງ ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງ.

Verse 32

कस्यचित्त्वथ कालस्य तीर्थयात्रानुषंगतः । यातोऽसौ नृपतिश्चैव ह्यर्बुदे निर्मलोदकम्

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງຄາວ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງກຳລັງປະກອບການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະ, ພຣະຣາຊານັ້ນໄດ້ໄປເຖິງ ອັຣບຸດ—ຕີຣຖະນ້ຳບໍລິສຸດ ຊື່ ນິຣມະໂລດະກະ.

Verse 33

स स्नानमकरोत्तत्र श्रद्धापूतेन चेतसा । स्नातमात्रस्य तस्याथ तस्मिन्नेव जलाशये

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດ ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍສັດທາ. ແລະເມື່ອອາບເສັດໃໝ່ໆ ໃນອ່າງນ້ຳນັ້ນເອງ…

Verse 34

विमुक्ताः पितरो रौद्रान्नरकात्सुप्रहर्षिताः । ततो दिव्यविमानस्था दिव्यमाल्यांबरान्विताः

ບັນພະບຸລຸດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຖືກປົດປ່ອຍຈາກນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ແລະ ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາປາກົດຢູ່ເທິງວິມານທິບ ປະດັບດ້ວຍມາລາທິບ ແລະ ອາພອນທິບ.

Verse 35

तमूचुस्तारिताः सर्वे वयं पुत्र त्वयाऽधुना । तीर्थस्यास्य प्रभावेण भविष्याश्च तथा दश

ພວກເຂົາທັງໝົດ ຜູ້ຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກເອີຍ, ບັດນີ້ພວກເຮົາຖືກຊ່ວຍໂດຍເຈົ້າ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣຖະນີ້ ອີກສິບຊົນລຸ້ນຂ້າງໜ້າກໍຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ”

Verse 36

आत्मा च पार्थिवश्रेष्ठ स्नानाच्च जलतर्पणात् । यस्मात्कुलं त्वया पुत्र तीर्थेऽस्मिंस्तारितं ततः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍການອາບນ້ຳນີ້ ແລະການຖວາຍນ້ຳບູຊາ (ຕັຣປະນະ) ນີ້, ອັດຕາຂອງພະອົງກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ເພາະໂອ ລູກເອີຍ, ໂດຍພະອົງ ວົງຕະກູນນີ້ໄດ້ຖືກຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃນຕີຣຖະນີ້ແທ້ໆ.

Verse 37

कुलसंतारणंनाम तीर्थमेतद्भविष्यति । तस्मात्त्वमपि राजेंद्र सहाऽस्माभिर्दिवं प्रति । आगच्छानेन देहेन तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ຕີຣຖະນີ້ຈະມີນາມວ່າ ‘ກຸລະສັນຕາຣະນະ’—ຜູ້ຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນແຫ່ງວົງຕະກູນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງກະສັດ, ຈົ່ງມາກັບພວກເຮົາໄປສູ່ສະຫວັນ ດ້ວຍກາຍນີ້ເອງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້.

Verse 38

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्तः स राजेंद्रो दिव्यकांतिवपुस्तदा । तं विमानमथारुह्य गतः स्वर्गं च तैः सह

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວສອນດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າງາມແຫ່ງເທວະ; ແລ້ວຂຶ້ນສູ່ວິມານທິບ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນພ້ອມກັບພວກເຂົາ.

Verse 39

एष प्रभावो राजर्षे कुलसंतारणस्य च । मया ते वर्णितः सम्यग्भूयः किं परिपृच्छसि

ໂອ ຣາຊະຣິສິ, ນີ້ແມ່ນອຳນາດຜົນຂອງ ‘ກຸລະສັນຕາຣະນະ’ ແທ້. ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ—ຍັງຈະຖາມອັນໃດອີກ?

Verse 40

ययातिरुवाच । स किंप्रभावो राजा स तथा पापसमन्वितः । स्वदेहेन गतः स्वर्गमेतन्मे कौतुकं महत्

ຍະຍາຕິ ກ່າວວ່າ: ພະຣາຊານັ້ນມີອຳນາດຜົນອັນພິເສດອັນໃດ, ທັງໆທີ່ຖືກບາບຫຸ້ມຫໍ່, ແຕ່ກໍຍັງໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍກາຍນີ້ເອງ? ນີ້ເປັນຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່ສຳລັບຂ້ອຍ.

Verse 41

पुलस्त्य उवाच । राकासोमव्यतीपात समकाले नृपोत्तम । स स्नातो यत्र भूपालस्तन्महच्छ्रेयसे परम्

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໃນເວລາມົງຄຸນທີ່ ຣາກາ (ຄືນເດືອນເຕັມ), ຈັນທຣາ ແລະ ວະຍະຕີປາຕ ມາພ້ອມກັນ, ກະສັດນັ້ນໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ສະຖານທີ່ນັ້ນ; ການອາບນ້ຳນັ້ນເປັນຫົວໃຈແຫ່ງຄວາມສະຫວັດດີອັນສູງສຸດ.

Verse 48

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे कुलसंतारणतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 48 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມາຫາດມະຍະ ຂອງ ກຸລະສັນຕາຣະນະ ຕີຣຖະ» ໃນ ສີຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັດສະຣີ ສັມຫິຕາ, ພາກທີ 7 (ປຣະພາສະ) ແລະ ພາກຍ່ອຍທີ 3 (ອັຣບຸດະ).