Adhyaya 40

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततः कामेश्वरं गच्छेत्तत्र कामप्रतिष्ठितम् । यस्मिन्दृष्टे सदा मर्त्यः सुरूपः सुप्रभो भवेत्

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນຄວນໄປຫາ ກາເມສະວະຣະ ບ່ອນທີ່ກາມະຖືກສະຖາປະນາໄວ້. ເມື່ອໄດ້ເຫັນສະຖານນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມມີຮູບງາມ ແລະສະຫວ່າງໄສຢູ່ເສມອ.

Verse 2

ययातिरुवाच । त्वया प्रोक्तं पुरा शंभुः कामबाण भयात्किल । वालखिल्याश्रमं प्राप्तो यत्र लिंगं पपात ह

ຢະຍາຕິ ກ່າວວ່າ: ກ່ອນນີ້ທ່ານເຄີຍກ່າວວ່າ ພຣະຊັມພູ ຕາມທີ່ເລົ່າກັນ ເນື່ອງຈາກຢ້ານລູກສອນຂອງກາມະ ໄດ້ໄປຮອດອາສຣົມຂອງວາລະຄິລະຍະ ບ່ອນທີ່ລິງຄະໄດ້ຕົກລົງ.

Verse 3

स कथं पूजितस्तेन शंभुर्मे कौतुकं महत् । वद सर्वं द्विजश्रेष्ठ कामेश्वरनिवेशनम्

ແລ້ວພຣະຊັມພູ ຖືກພວກເຂົາບູຊາຢ່າງໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ? ນີ້ເປັນຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ຂອງຂ້ອຍ. ຂໍທ່ານ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງເກືອບກ່ຽວກັບທີ່ພຳນັກຂອງກາເມສະວະຣະ.

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । मुक्तलिंगेऽपि देवेशे न स्मरस्तं मुमोच ह । दर्शयन्नात्मनो बाणं तस्यासौ पृष्ठतः स्थितः

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງໄດ້ປ່ອຍລິງຄະແລ້ວ ສະມະຣະ (ກາມ) ກໍບໍ່ຍອມປ່ອຍພຣະອົງ. ພ້ອມສະແດງລູກສອນຂອງຕົນ ລາວຢືນຢູ່ຂ້າງຫຼັງພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 5

ततो वाराणसीं प्राप्तस्तद्भयात्त्रिपुरांतकः । तत्राऽपि च तथा दृष्ट्वा धृतचापं मनोभवम्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ລາວ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ໄປຮອດວາຣານາສີ. ທີ່ນັ້ນອີກ ເມື່ອເຫັນມະໂນພະວະ (ກາມ) ຖືຄັນທະນູ ກໍເປັນດັ່ງເກົ່າ.

Verse 6

ततः प्रयागमापन्नः केदारं च ततः परम् । नैमिषं भद्रकर्णं च जंबूमार्गे त्रिपुष्करम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດປຣະຍາກ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຕໍ່ຫາເກດາຣ. ພຣະອົງຍັງໄປຮອດໄນມິສ ໄປຫາພັດຣະກັນນະ ແລະຕາມເສັ້ນທາງຈັມບູ-ມາຣກ ໄປຮອດຕຣິປຸສະກະຣະອີກດ້ວຍ.

Verse 7

गोकर्णं च प्रभासं च पुण्यं च कृमिजांगलम् । गगाद्वारं गयाशीर्षं कालाभीष्टं वटेश्वरम्

ພຣະອົງໄດ້ໄປຫາໂກກັນນະ ແລະປຣະພາສ; ໄປຫາກຣິມິຈາງກະລະອັນສັກສິດ; ໄປຫາຄັງຄາ-ດວາຣ, ໄປຫາກະຍາຊີຣສະ, ໄປຫາກາລາພີສຕະ, ແລະໄປຫາວະເຕສະວະຣະ.

Verse 8

किं वा तेन बहूक्तेन तीर्थान्यायतनानि च । असंख्यानि गतो देवः कामं च ददृशे तथा

ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດໃນການເວົ້າຫຼາຍ? ພຣະເທວະໄດ້ໄປຫາທີ່ທິຣຖະ ແລະສະຖານສັກສິດນັບບໍ່ຖ້ວນ—ແຕ່ທີ່ນັ້ນອີກ ພຣະອົງກໍຍັງເຫັນກາມະຢູ່ເຊັ່ນເກົ່າ.

Verse 9

यत्रयत्र महादेवस्तद्भयान्नृप गच्छति । तत्रतत्र पुनः कामं प्रपश्यति धृतायुधम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ບ່ອນໃດໆ ທີ່ມະຫາເທວະ ໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ເຂົາ, ທີ່ນັ້ນໆ ພຣະອົງກໍເຫັນ ກາມເທວະ ອີກແລ້ວອີກ, ຖືອາວຸດຢູ່ໃນມື.

Verse 10

कस्यचित्त्वथकालस्य पुनः प्राप्तोऽर्बुदं प्रति । तत्रापश्यत्तथा काममाकर्णाकर्षितायुधम् । आकुंचितैकपादं च स्थिरदृष्टिं नृपो त्तम

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງຄາວ, ພຣະອົງກໍກັບໄປຫາ ອາຣບຸດະ ອີກຄັ້ງ. ທີ່ນັ້ນພຣະອົງເຫັນ ກາມເທວະ ອີກ, ດຶງອາວຸດຈົນເຖິງຫູ (ພ້ອມຍິງ), ຢືນດ້ວຍຂາຂ້າງໜຶ່ງງໍ ແລະຈ້ອງມອງຢ່າງໝັ້ນຄົງ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ.

Verse 11

अथाऽसौ भगवाञ्छांतः प्रियादुःखसमन्वितः । क्रोधं चक्रे विशेषेण दृष्ट्वा तं पुरतः स्थितम्

ແລ້ວພຣະຜູ້ມີພຣະພາກນັ້ນ, ແມ່ນແຕ່ສະງົບສຸກ ແຕ່ຍັງຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເນື່ອງຈາກຜູ້ຮັກ, ເມື່ອເຫັນເຂົາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ກໍເກີດພຣະພິໂຣດຢ່າງແຮງກ້າ.

Verse 12

तस्य कोपाभिभूतस्य तृतीयान्नयनान्नृप । निश्चक्राम महाज्वाला ययाऽसौ भस्मसात्कृतः

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອພຣະອົງຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ, ຈາກຕາທີສາມໄດ້ພຸ່ງອອກມາເປັນໄຟໃຫຍ່, ດ້ວຍໄຟນັ້ນເຂົາຖືກເຜົາເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 13

सचापः सशरो राजंस्तस्मिन्पर्वतरोधसि । शंकरो रोषपर्यंतं गत्वा सौख्यमवाप्तवान्

ໂອ ພະຣາຊາ, ທີ່ຊາຍເຂົານັ້ນ ຄັນທະນູ ແລະ ລູກສອນຂອງເຂົາຕົກຄ້າງຢູ່. ພຣະສັງກະຣະ ໄປຈົນສຸດຂອບເຂດແຫ່ງພຣະພິໂຣດ ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸຄວາມສະງົບ ແລະ ຄວາມຜ່ອນຄາຍ.

Verse 14

कैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम सुरपूजितः । दग्धे मनोभवे भार्या रतिरस्य पतिव्रता । व्यलपत्करुणं दीना पतिशोकपरि प्लुता

ຖືກເທວະດາທັງຫຼາຍນະມັດສະການ ພຣະອົງໄດ້ໄປສູ່ເຂົາໄກລາສ ອັນເປັນຍອດແຫ່ງພູເຂົາ. ເມື່ອມະໂນພະວະ (ກາມ) ຖືກເຜົາ ນາງຣະຕິ ຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ ໄດ້ຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງນ່າສົງສານ ອ່ອນແອ ແລະຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກຕໍ່ອົງຜົວຂອງນາງ.

Verse 15

ततो दारूणि चाहृत्य चितिं कृत्वा नराधिप । आरुरोहाग्निसंदीप्तां चितिं सा पतिदुःखिता । तावदाकाशगां वाणीं शुश्राव च यशस्विनी

ຕໍ່ມາ ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ, ນາງໄດ້ນຳໄມ້ຟືນມາ ກໍ່ຈິຕິເປັນກອງເຜົາສົບ; ແລ້ວນາງຜູ້ທຸກໃຈເພາະຜົວ ກ້າວຂຶ້ນໄປເທິງຈິຕິທີ່ໄຟລຸກໂຊນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງຜູ້ມີກຽດໄດ້ຍິນສຽງຈາກຟ້າ.

Verse 16

वागुवाच । मा पुत्रि साहसं कार्षीस्तपसा तिष्ठ सुन्दरि । भूयः प्राप्स्यसि भर्त्तारं कामें तुष्टेन शंभुना

ສຽງ (ວາກ) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກສາວ, ຢ່າເຮັດຄວາມຫານຫວານ. ໂອ ຜູ້ງາມ, ຈົ່ງຢືນຢູ່ໃນຕະປະສະ (ພຣະຕະບະ). ເມື່ອຊຳບູ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຜົວຄືນອີກ ຄື ກາມ.”

Verse 17

सा श्रुत्वा तां तदा वाणीं समुत्तस्थौ समुमध्यमा । देवमाराधयामास दिवानक्तमतंद्रिता । व्रतैर्दानैर्जपैर्होमैरुपवासैस्तथा परैः

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນ ນາງຜູ້ເອວບາງກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ. ນາງບໍ່ເຄີຍເມື່ອຍລ້າ ບູຊາພຣະເຈົ້າທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ດ້ວຍວຣະຕະ, ທານ, ຈະປະ, ໂຮມະ, ອຸປະວາສ ແລະພິທີປະພຶດອື່ນໆ.

Verse 18

ततो वर्ष सहस्रांते तुष्टस्तस्या महेश्वरः । अब्रवीद्वद कल्याणि वरं यन्मनसि स्थितम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈນາງ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງເວົ້າເຖີດ—ພອນໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ?”

Verse 19

रतिरुवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव भगवंल्लोक भावनः । अक्षतांगः पुनः कामः कांतो मे जायतां पतिः

ນາງ ຣະຕິ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້າພະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ, ຜູ້ອຸປະຖຳໂລກ, ຂໍໃຫ້ ກາມະເທວະ ຜູ້ມີອະວະຍະວະຄືນຄົບ ເປັນສາມີອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະອົງອີກຄັ້ງ»។

Verse 20

एवमुक्ते तया वाक्ये तत्क्षणात्समुपस्थितः । यथा सुप्तो महाराज तद्वद्रूपः स हर्षित

ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອົງກໍປາກົດຂຶ້ນ—ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ—ມີຮູບພັນດັ່ງເກົ່າ, ເຫມືອນຜູ້ຕື່ນຈາກການນອນ, ໂອ ມະຫາກະສັດ.

Verse 21

इक्षुयष्टिमयं चापं पुष्पबाणसमन्वितम् । भृंगश्रेणिमय्या मौर्व्या शोभितं सुमनोहरम्

ພຣະອົງຖືຄັນທະນູທຳດ້ວຍລຳອ້ອຍ ພ້ອມລູກສອນດອກໄມ້ ແລະປະດັບດ້ວຍສາຍຄັນທະນູທີ່ເປັນແຖວຜຶ້ງ—ງາມຈັບໃຈຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 22

ततो रतिसमायुक्तः प्रणिपत्य महेश्वरम् । अनुज्ञातस्तु तेनैव स्वव्यापारेऽभ्यवर्त्तत

ຕໍ່ມາ ກາມະເທວະ ຜູ້ຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບ ຣະຕິ ໄດ້ກົດກົງກາບນົບຕໍ່ ມະເຫສະວະຣະ. ເມື່ອພຣະອົງປະທານອະນຸຍາດ ພຣະອົງກໍກັບໄປສູ່ພາລະກິດຂອງຕົນ.

Verse 23

स दृष्ट्वा शिवमाहात्म्यं श्रद्धां कृत्वा नृपोत्तम । शिवं संस्थापयामास पर्वतेऽर्बुदसंज्ञिते

ເມື່ອເຫັນພຣະມະຫິມາຂອງ ພຣະສິວະ ແລ້ວ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງໄດ້ເກີດສັດທາ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະສິວະ (ສະຖານບູຊາ/ລິງຄະ) ໄວ້ເທິງພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັຣບຸດ.

Verse 24

यस्मिन्दृष्टे महाराज नारी वा यदि वा नरः । सप्तजन्मांतराण्येव न दौर्भाग्यमवाप्नुयात्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະສິວະທີ່ສະຖາປະນາໄວ້ນັ້ນ ຈະບໍ່ປະສົບເຄາະຮ້າຍຕະຫຼອດ 7 ຊາດຕິດຕໍ່ກັນ.

Verse 25

एवमेतन्मया ख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । कामेश्वरस्य माहात्म्यं कामदाह सविस्तरम्

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມ—ມະຫິມາຂອງພຣະກາເມສະວະຣະ ແລະເລື່ອງການເຜົາກາມ (ກາມະດາຫ) ຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ.

Verse 40

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 40 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງພຣະກາເມສະວະຣະ» ໃນ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ຢູ່ໃນປື້ມທີ 7 ປະພາສະຂັນດະ ແລະໃນອະນຸພາກທີ 3 ອັຣບຸດະຂັນດະ.