Adhyaya 27
ພຸລັສຕະຍະ ສອນກະສັດຜູ້ຟັງໃຫ້ໄປຍັງ «ຈັກກະຕີຣຖະ» ອັນສູງສົ່ງ. ຄວາມສັກສິດຂອງສະຖານທີ່ນີ້ຖືກອະທິບາຍດ້ວຍເລື່ອງກໍ່ກຳເນີດ: ພຣະວິສນຸ (ພຣະປຣະພະວິສນຸ) ເຄີຍປ່ອຍຈັກກະທີ່ນັ້ນໃນສົງຄາມເກົ່າ ຫຼັງຈາກປະຫານດານະວະໃນສະໜາມຮົບ. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງຊຳລະກາຍດ້ວຍການອາບນ້ຳບໍລິສຸດຢູ່ນ້ຳຕົກ/ນ້ຳພຸໃສ (sunnirjhara) ແລະຊຳລະນ້ຳໃຫ້ບໍລິສຸດ; ການສຳຜັດອັນເທວະນີ້ເປັນເຫດໃຫ້ຕີຣຖະມີ «ເມດຫະຍະຕາ» ຄວາມບໍລິສຸດສູງ. ບົດບັນຍັດພິທີກ່າວວ່າ ຜູ້ໃດເຮັດ śrāddha ທີ່ນີ້ໃນວັນທີ່ຮາຣິ «ບັນທົມ» ແລະ «ຕື່ນ» (śayane, bodhane) ຈະໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈຍາວນານຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ; ທ້າຍບົດມີຄຳລົງທ້າຍລະບຸວ່າເປັນອັດຍາຍທີ 27 ຂອງອະຣບຸດະຂັນດະ ໃນປຣະພາສະຂັນດະ ຂອງ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ चक्रतीर्थमनुत्तमम् । यत्र चक्रं पुरा मुक्तं विष्णुना प्रभविष्णुना
ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຄວນໄປຫາ ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ ອັນສູງສຸດ; ທີ່ນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ ໄດ້ປ່ອຍຈັກຣະ (ຈານ) ໄວ້।
Verse 2
निहत्य दानवान्संख्ये कृत्वा स्नानं सुनिर्झरे । विष्णुः प्राक्षालयत्तोयं तेन तन्मेध्यतां गतम्
ຫຼັງຈາກພຣະວິສນຸຊະນະແລະປະຫານພວກດານະວະໃນສົງຄາມ ແລ້ວອາບນ້ຳຢູ່ນ້ຳຕົກອັນງາມ ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະກາຍດ້ວຍນ້ຳນັ້ນ; ດ້ວຍກິດນັ້ນ ນ້ຳຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສັກສິດແລະຄວາມບໍລິສຸດພິທີກຳ.
Verse 3
तत्र श्राद्धं तु यः कुर्याच्छयने बोधने हरेः । आकल्पं पितरस्तस्य तृप्तिं यांति नराधिप
ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນເວລາທີ່ພຣະຫຣິ (Hari) ບັນທົມແລະຕື່ນ, ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈຈົນສິ້ນຍຸກ.
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे चक्रतीर्थप्रभाववर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ—ໃນສັມຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພາກທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ ແລະໃນພາກຍ່ອຍທີ 3 ອັຣບຸດະຂັນດະ, ບົດທີ 27 ຊື່ «ການພັນລະນາອານຸພາບຂອງ ຈັກຣະຕີຣຖະ» ຈົບລົງແລ້ວ.