Adhyaya 24

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गुहामध्यनिवासिनी । देवी कात्यायनी यत्र शुंभदानवनाशिनी

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຄວນໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ ເທວີ ກາດຍາຍນີ ປະທັບຢູ່ໃນຖ້ຳ, ຜູ້ທຳລາຍອະສຸຣະ ຊຸມພະ.

Verse 2

शुंभोनाम महादैत्यः पुराऽसीत्पृथिवीतले । तेन सर्वं जगद्व्याप्तं जित्वा देवान्रणाजिरे

ໃນອະດີດ ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ມີອະສຸຣະໃຫຍ່ຊື່ ຊຸມພະ. ເມື່ອຊະນະເທວະໃນສະໜາມຮົບ ລາວໄດ້ແຜ່ອຳນາດຄອບງຳທົ່ວໂລກ.

Verse 3

स शंकरवराद्दैत्यो देवदानवरक्षसाम् । अवध्यो योषितं मुक्त्वा सर्वेषां प्राणिनां भुवि

ອະສຸຣະນັ້ນ ໄດ້ຮັບພອນຈາກ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກສັງຫານໂດຍເທວະ, ດານະວະ ແລະ ຣາກຊະສະ; ແມ່ນກະທັ້ງສັດທັງປວງໃນໂລກ—ຍົກເວັ້ນແຕ່ແມ່ຍິງ.

Verse 4

ततो देवगणाः सर्वे गत्वाऽर्बुदमथाचलम् । तपस्तेपुर्वधार्थाय शुंभस्य जगतीपते । देवीमाराधयामासुर्व्यक्तरूपां सुरेश्वरीम्

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງປວງໄດ້ໄປຍັງພູອະຣບຸດະ. ເພື່ອການທຳລາຍ ຊຸມພະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດຕະປະ (ຕະປັສຍາ) ແລະ ບູຊາພຣະເທວີ—ອົງອະທິປະໄຕແຫ່ງເທວະ—ຜູ້ປາກົດຮູບຢ່າງແຈ້ງເຈນ.

Verse 5

अथ तेषां प्रसन्ना सा दृष्टिगोचरमागता । अब्रवीद्वरदास्मीति ब्रूत किं करवाणि च

ເມື່ອນາງພຣະເທວີພໍໃຈພວກເຂົາ ນາງໄດ້ປາກົດໃນສາຍຕາ ແລະກ່າວວ່າ: “ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ; ຈົ່ງບອກມາ—ເຮົາຄວນເຮັດສິ່ງໃດ?”

Verse 6

देवा ऊचुः । सर्वं नोऽपहृतं देवि शुंभेन सुदुरात्मना । तं निषूदय कल्याणि सोवध्योन्यैः सदा रणे

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວີ, ທຸກສິ່ງທີ່ເປັນຂອງພວກເຮົາ ຖືກ ຊຸມພະ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຍຶດໄປໝົດແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສັງຫານເຂົາ; ເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ຜູ້ອື່ນບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ໃນສົງຄາມ.”

Verse 7

त्वया संरक्षिता देवि पुरा बाष्कलितो वयम्

ໂອ ເທວີ ແມ່ພຣະ, ໃນອະດີດເມື່ອພວກເຮົາຖືກທອດທິ້ງແລະຕົກຕ່ຳ ພຣະອົງໄດ້ປົກປ້ອງພວກເຮົາ।

Verse 9

स तया याचिते युद्धे ज्ञात्वा तां योषितं नृप । अवज्ञाय ततो दैत्यः प्रेषयामास दानवान्

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອນາງທ້າຮົບ ແລະເຂົາຮູ້ວ່ານາງເປັນຍິງ, ອະສູຣານັ້ນດູໝິ່ນນາງ ແລ້ວສົ່ງພວກດານະວະອອກໄປ।

Verse 10

जीवग्राहेण दुष्टेयं गृह्यतां परुषस्वना । क्रियतां दारुणो दंडो मम वाक्यान्न संशयः

ເຂົາເວົ້າດ້ວຍສຽງແຂງກ້າວວ່າ: «ຈັບນາງຜູ້ຊົ່ວນີ້ໃຫ້ມີຊີວິດ!» «ໃຫ້ກະທຳໂທດອັນດຸຮ້າຍ—ຄຳສັ່ງຂອງຂ້າບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»।

Verse 11

अथ तस्य समादेशाद्दानवास्तां ततो द्रुतम् । गत्वा निर्भर्त्सयामासुर्वेष्टयित्वा दिशो दश

ແລ້ວຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຂົາ ພວກດານະວະໄດ້ຮີບໄປຫານາງ ດ່າທໍ່ນາງ ແລະລ້ອມນາງຈາກທິດທັງສິບ।

Verse 12

ततोऽवलोकनाद्दैत्यास्तया ते भस्मसात्कृताः । ततः शुंभः प्रकुपितः स्वयमेव समाययौ

ແລ້ວດ້ວຍພຽງແຕ່ສາຍຕາຂອງນາງ ພວກອະສູຣາເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເຜົາເປັນຂີ້ເຖົ່າ। ຕໍ່ມາ ຊຸມພະໂກດແຄ້ນ ແລະມາເອງ।

Verse 13

अब्रवीत्तिष्ठतिष्ठेति खङ्गमुद्यम्य भीषणः । सोऽपिदेव्या महाराज तथा चैवावलोकितः

ລາວຊູດາບຂຶ້ນຢ່າງນ່າຢ້ານ ແລະຮ້ອງວ່າ «ຢຸດ! ຢຸດ!» ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ລາວກໍພຽງແຕ່ຖືກພຣະເທວີສະແດງພຣະເນດສົມທອງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 14

अभवद्भस्मसात्सद्यः पतंग इव पावकम् । हते तस्मिंस्ततो दैत्याः शेषाः पार्थिवसत्तम । भित्त्वा रसातलं जग्मुः पातालं भयसंयुताः

ລາວກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນທັນທີ ເຫມືອນແມງມອດຕົກໃສ່ໄຟ। ເມື່ອລາວຖືກສັງຫານແລ້ວ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ອະສຸຣະທີ່ເຫຼືອຢູ່ໄດ້ທະລຸລົງໄປຮະສາຕະລະ ແລະລົງສູ່ພາຕາລ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 15

ततो देवगणाः सर्वे तुष्टुवुस्तां सुरेश्वरीम् । अब्रुवंश्च वरं ब्रूहि यत्ते मनसि वर्त्तते

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເທວີຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສຸຣະ. ແລະກ່າວວ່າ «ຂໍພຣະນາງຈົ່ງຕຣັດພອນ ຕາມຄວາມປາຖະໜາທີ່ສະຖິດໃນພຣະຫົວໃຈ»।

Verse 16

देव्युवाच । तत्रैव पर्वते स्थास्ये ह्यर्बुदेऽहं सुरोत्तमाः । अभीष्टः पर्वतोऽस्माकं सं सदाऽर्बुदसंज्ञितः

ພຣະເທວີຕຣັດວ່າ: «ໃນທີ່ນັ້ນແຫຼະ ເທິງພູອັຣບຸດາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ. ພູນີ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກເຮົາ ແລະຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ອັຣບຸດາ’ ຕະຫຼອດໄປ»।

Verse 17

देवा ऊचुः । तत्रस्थां त्वां समालोक्य मर्त्त्या यांति त्रिविष्टपम् । विना यज्ञैस्तथा दानैः स्वर्गः संकीर्णतां गतः । नान्यत्कारणमस्तीह निषेधस्य सुरेश्वरि

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ເມື່ອມະນຸດເຫັນພຣະນາງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຂຶ້ນສູ່ຕຣິວິສຕະປະ(ສະຫວັນ) ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີພິທີຍັດ ຫຼືທານ. ສະຫວັນຈຶ່ງແອອັດເກີນໄປ. ບໍ່ມີເຫດອື່ນໃດສໍາລັບຂໍ້ຫ້າມນີ້ ໂອ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສຸຣະ»।

Verse 19

देवा ऊचुः । यद्येवं देवि तेऽभीष्टमेवं कुरु शुचिस्मिते । वयं त्वां तत्र द्रक्ष्यामः शुक्लाष्टम्यां सदा शुचेः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຖ້ານີ້ແມ່ນພຣະປະສົງຂອງເຈົ້າ, ໂອ ເທວີຜູ້ຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດ, ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນ. ພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂາວ (Śuklāṣṭamī), ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດ»។

Verse 20

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्ताः सुरा देव्या प्रहृष्टास्त्रिदिवं ययुः । सापि देवी गिरौ तत्र गत्वा चैवार्बुदे नृप

ພຸລັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຖືກເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍິນດີປິຕິ ແລ້ວໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ). ແລະເທວີນັ້ນກໍໄປຍັງພູນັ້ນ ທີ່ອາຣບຸດ (Arbuda), ໂອ ພຣະຣາຊາ»។

Verse 21

गुहामध्यं समासाद्य नित्यं जगद्धिताय वै । विविक्ते न्यवसत्प्रीता दुर्ल्लभा सुरमानवैः

ເມື່ອເຖິງກາງຖ້ຳ ນາງພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ. ໃນທີ່ສະງົບສະຫງັດນັ້ນ ນາງຢູ່ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະຍາກທີ່ເທວະຫຼືມະນຸດຈະເຂົ້າເຖິງໄດ້ໂດຍກົງ.

Verse 22

यस्तां पश्यति राजेन्द्र शुक्लाष्टम्यां समाहितः । अभीष्टं स सदाप्नोति यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ເຫັນນາງໃນວັນ Śuklāṣṭamī ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບພອນທີ່ປາຖະໜາເປັນນິດ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.

Verse 24

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे कात्यायनीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 24 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ກາຕະຍາຍນີ» ໃນພາກທີ 3 ອາຣບຸດະຂັນດະ (Arbuda Khaṇḍa) ພາຍໃນພາກທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ (Prabhāsa Khaṇḍa) ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.