Adhyaya 17
ບົດນີ້ນໍາເສີນຄໍາເລົ່າຂອງພຸລັສຕະຍະ ກ່ຽວກັບຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດຊື່ ປັງກຸ-ຕີຣຖະ ທີ່ມີອານຸພາບທໍາລາຍບາບທັງປວງ (sarva-pātaka-nāśana)។ ມີພຣາຫມັນຊື່ ປັງກຸ ເກີດໃນສາຍຕະກູນຂອງ ຈະຍະວະນະ (Cyavana) ເປັນຄົນພິການ ຍ່າງບໍ່ໄດ້ ແລະຖືກປະລະເລີຍເມື່ອຍາດພີ່ນ້ອງອອກໄປເຮັດວຽກເຮືອນ ປະທິ້ງໃຫ້ລາວເສົ້າໂສກ। ລາວໄປຮອດ ອັຣບຸດາຈະລະ (Arbudācala) ພົບທະເລສາບ ແລະປະຕິບັດຕະປັສ (tapas) ຢ່າງເຂັ້ມງວດ। ລາວຕັ້ງລິງຄະ ແລະບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍວິໄນ ແລະສັດທາ ດ້ວຍຂອງບູຊາ ເຊັ່ນ ກິ່ນຫອມ (gandha) ດອກໄມ້ (puṣpa) ແລະ ໄນເວດຍະ (naivedya)។ ຄວາມພັກດີຂອງລາວເພີ່ມຂຶ້ນເປັນການຖືຕົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ: ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍລົມ, ຈະປະ (japa) ແລະ ໂຮມ (homa)។ ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະພໍໃຈ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບລາວໂດຍກົງ ແລະປະທານພອນ। ປັງກຸຂໍໃຫ້ຕີຣຖະນີ້ໂດງດັງດ້ວຍຊື່ຂອງຕົນ, ໃຫ້ຄວາມພິການຖືກລົບລ້າງທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງສິວະ, ແລະໃຫ້ພຣະສິວະພ້ອມພຣະປາຣະວະຕີປະທັບຢູ່ເປັນນິດ। ອີສະວະຣະອະນຸມັດ ແລະປະກາດວ່າ ໃນວັນ ໄຈຕຣະ ສຸກລະ ຈະຕຸຣດະສີ (Caitra śukla caturdaśī) ພຣະອົງຈະປະທັບຢູ່ຢ່າງແນ່ນອນ। ຜົນບຸນຖືກກ່າວຢ່າງຊັດ: ພຽງແຕ່ອາບນ້ໍາ ປັງກຸໄດ້ຮັບຮູບກາຍເທວະ, ແລະຜູ້ແສວງບຸນທີ່ອາບນ້ໍາໃນວັນນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກຄວາມພິການ ແລະໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍໃໝ່ອັນເປັນມົງຄຸນ។
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । पंगु तीर्थं ततो गच्छेत्सर्वपातकनाशनम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं पंगुना ब्राह्मणेन च
ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຫາ ປັງກຸ-ຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ—ບ່ອນທີ່ໃນກ່ອນ ພຣາຫມະນະນາມ ປັງກຸ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ.
Verse 2
पंगुनामा द्विजः पूर्वं च्यवनस्यान्वयेऽभवत् । अशक्तश्चलितुं भूमौ पंगुभावान्नृपोत्तम
ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ໃນກ່ອນມີ ພຣາຫມະນະນາມ ປັງກຸ ເກີດໃນສາຍຕະກູນຂອງ ຈະຍະວະນະ; ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມງ່ອຍເປ້ຍ ລາວຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄປມາເທິງແຜ່ນດິນໄດ້.
Verse 3
गृहकृत्यनियुक्तोऽसावेकदा बान्धवैर्नृप । पंगुर्गंतुं न शक्तोऽसौ परं दुःखमवाप्तवान्
ໂອ ກະສັດ, ຄັ້ງໜຶ່ງ ຍາດພີ່ນ້ອງໄດ້ໃຫ້ລາວຮັບໜ້າທີ່ວຽກເຮືອນ; ປັງກຸ ບໍ່ສາມາດໄປໄດ້ ແລະໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງລຶກຊຶ້ງ.
Verse 4
अथासौ तैः परित्यक्तो गत्वार्बुदमथाचलम् । एकं सरः समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम्
ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວຖືກພວກນັ້ນລະທິ້ງ ແລະໄດ້ໄປຍັງພູອາຣບຸດະ. ເມື່ອເຖິງສະນ້ຳໜຶ່ງ ລາວໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 5
लिंगं संस्थाप्य तत्रैव पूजयामास तं विभुम् । गन्धपुष्पादिनैवेद्यैः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः
ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ລາວໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ລິງຄະ ແລະບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ດ້ວຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະນາຍເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ ແລະຖືກຕ້ອງ.
Verse 6
शिवभक्तिपरो जातो वायुभक्षो बभूव ह । जपहोमरतो नित्यं पंगुनामा द्विजोत्तमः
ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນາມ ປັງກຸ ເກີດມີພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະຢ່າງເຕັມທີ່; ທ່ານດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມເທົ່ານັ້ນ ແລະທຸກວັນມຸ່ງໝັ້ນໃນການສວດຈະປະ ແລະພິທີໂຮມະ।
Verse 7
ततस्तुष्टो महादेवो ब्राह्मणं नृपसत्तम । पंगुं प्रति महाराज वाक्यमेतदुवाच ह
ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ພຣາຫມັນ ປັງກຸ—ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ມະຫາກະສັດ।
Verse 8
ईश्वर उवाच । पंगो तुष्टो महादेवो वरं वरय सुव्रत । तव दास्याम्यहं सर्वं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ປັງກຸ, ພຣະມະຫາເທວະພໍໃຈແລ້ວ. ເຈົ້າຜູ້ຖືວັດດີ, ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າທຸກຢ່າງ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ.”
Verse 9
पंगुरुवाच । नाम्ना मे ख्यातिमायातु तीर्थमेतत्सुरेश्वर । पंगुभावोऽत्र मे यातु प्रसादात्तव शंकर
ປັງກຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເທວະ, ຂໍໃຫ້ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນີ້ໂດງດັງດ້ວຍນາມຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະ ໂອ ສັງກະຣະ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຄວາມພິການຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກປະໄວ້ຢູ່ນີ້.”
Verse 10
तवास्तु सततं चात्र सांनिध्यं सह भार्यया । एवमुक्तः स तेनाथ विप्रं प्रति वचोब्रवीत्
“ເປັນຢ່າງນັ້ນເຖີດ. ຂໍໃຫ້ການປະທັບຢູ່ຂອງເຮົາໃນບ່ອນນີ້ມີຢູ່ເປັນນິດ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີຂອງເຮົາ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳຕໍ່ພຣາຫມັນ।
Verse 11
ईश्वर उवाच । नाम्ना तव द्विजश्रेष्ठ तीर्थमेतद्भविष्यति । ख्यातिं तपःप्रभावेन तीर्थं यास्यति सत्तम
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຕີຣຖະນີ້ຈະໄດ້ຮັບນາມຕາມເຈົ້າ. ໂດຍພະລັງຕະປະຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງ, ຕີຣຖະນີ້ຈະໂດ່ງດັງຫຼາຍ»។
Verse 12
चैत्रशुक्लचतुर्द्दश्यां सांनिध्यं मे भवेत्तथा
«ແລະໃນວັນທີ 14 (ຈັດຕຸຣະທະສີ) ຂອງຂ້າງເດືອນສວ່າງ ໃນເດືອນໄຈຕຣະ, ການປະທັບຢູ່ຂອງເຮົາຈະປາກົດຢູ່ນີ້ດ້ວຍ»।
Verse 13
पुलस्त्य उवाच । स्नानमात्रेण विप्रोऽसौ दिव्यरूपमवाप ह । तत्र तस्थौ महादेवो गौर्या सह महेश्वरः
ພຸລັດສະຕະກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍການອາບນ້ຳແຕ່ຢ່າງດຽວ, ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຮັບຮູບອັນເທວະ. ແລະທີ່ນັ້ນ ມະຫາເທວະ—ມະເຫສະວະຣະ—ປະທັບຢູ່ພ້ອມກັບ ເກົາຣີ»។
Verse 14
तस्मिन्दिने नृपश्रेष्ठ स्नानं तत्र समाचरेत् । स पंगुत्वाद्विनिर्मुक्तो दिव्यरूपमवाप्नुयात्
«ໃນວັນນັ້ນເອງ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຄວນປະຕິບັດການອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກຄວາມງ່ອຍເປັນງ່ອຍ ແລະໄດ້ຮັບຮູບອັນເທວະ»។
Verse 17
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे पंगुतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 17 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ປັງກຸ ຕີຣຖະ» ໃນອະຣະບຸດະຂັນດະ ພາກທີ 3 ຂອງ ພຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7 ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັມຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ.