Adhyaya 99

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तत्र रामेण निर्मितः । रामेश्वरस्तथा सीता तेन तत्र विनिर्मिता

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: «ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນ ວ່າໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະຣາມະໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ຣາເມສະວະຣະ ແລະວ່າ ສີຕາ ກໍຖືກສ້າງຂຶ້ນທີ່ນັ້ນໂດຍພຣະອົງ—»

Verse 2

तथा च लक्ष्मणार्थाय निर्मितस्तेन संश्रयः । एतन्महद्विरुद्धं ते प्रतिभाति वचोऽखिलम्

ແລະດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ທີ່ພັກພິທີອັນສັກສິດ ຖືກສ້າງໂດຍລາວເພື່ອລັກສະມະນະ. ແຕ່ທັງໝົດນີ້ ກັບປາກົດວ່າຂັດແຍ້ງຢ່າງໃຫຍ່ກັບຄໍາຂອງເຈົ້າ.

Verse 3

त्वया सूत पुरा प्रोक्तं रामो लक्ष्मणसंयुतः । सीतया सहितः प्राप्तः क्षेत्रेऽत्र प्रस्थितो वने

ແຕ່ກ່ອນນີ້ ໂອ ສູຕະ, ເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ຣາມະ ມີລັກສະມະນະຄຽງຂ້າງ ແລະມີສີຕາຮ່ວມດ້ວຍ ໄດ້ມາຮອດເຂດສັກສິດນີ້ ແລ້ວອອກເດີນທາງເຂົ້າປ່າ.

Verse 4

श्राद्धं कृत्वा गयाशीर्षे लक्ष्मणेन विरुद्ध्य च । पुनः संप्रस्थितोऽरण्यं क्रोधाविष्टश्च तं प्रति

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສຣາດທະ ຢູ່ກະຍາຊີຣສະ ແລ້ວ ແລະເກີດການຂັດແຍ້ງກັບລັກສະມະນະ, ລາວກໍອອກເດີນທາງເຂົ້າປ່າອີກຄັ້ງ ໂດຍຖືກຄວາມໂກດເຂົ້າຄອບງໍາຕໍ່ລາວນັ້ນ.

Verse 5

यत्त्वयोक्तं तदा तेन निर्मितोऽत्र महेश्वरः । एतच्च सर्वमाचक्ष्व संदेहं सूतनन्दन

ແລະສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ໃນເວລານັ້ນ ມະເຫສະວະຣະ ຖືກສ້າງຕັ້ງໄວ້ທີ່ນີ້ໂດຍລາວ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອະທິບາຍທັງໝົດນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ, ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມສົງໄສ.

Verse 6

सूत उवाच । अत्र मे नास्ति संदेहो युष्माकं च पुनः स्थितः । ततो वक्ष्याम्यशेषेण श्रूयतां द्विजसत्तमाः । एतत्क्षेत्रं पुनश्चाद्यं न क्षयं याति कुत्रचित्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນເລື່ອງນີ້—ແຕ່ມັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນອີກໃນພວກເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາທະວິຊະ. ເຂດສັກສິດນີ້ເປັນບູຮານ ແລະຖືກຟື້ນຄືນຢູ່ເສມອ; ມັນບໍ່ເຄີຍຫຼຸດຖອຍຢູ່ໃສເລີຍ»

Verse 7

अन्यस्मिन्दिवसे प्राप्ते स तदा रघुनंदनः । यदा विरोधमापन्नः सार्धं सौमित्रिणा सह

ໃນອີກມື້ໜຶ່ງ ພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນທາຍາດແຫ່ງຣາຄຸ ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ເກີດການຂັດແຍ້ງ ພ້ອມກັບ ສໍມິຕຣີ (ລັກສະມະນະ)—

Verse 8

एतत्पुनर्दिनं चान्यद्यत्र तेन प्रतिष्ठितः । रामेश्वरः स्वयं भक्त्या दुःखितेन महात्मना

ແຕ່ໃນອີກມື້ໜຶ່ງ—ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະຣາເມສະວະຣະ ໄດ້ຖືກປະດິດສະຖາປະນາໂດຍພຣະອົງເອງ ດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍມະຫາອາດຕະມາ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກທຸກຄອບງຳ—

Verse 9

ऋषय ऊचुः । अन्यस्मिन्दिवसे तत्र कस्मिन्काले रघूत्तमः । संप्राप्तस्तस्य किं दुःखं संजातं तत्प्रकीर्तय

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ໃນອີກມື້ໜຶ່ງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຣາຄຸອຸດຕະມະ (ພຣະຣາມ) ມາຮອດໃນເວລາໃດ? ແລະໃນເວລານັ້ນ ຄວາມໂສກໃດເກີດຂຶ້ນແກ່ພຣະອົງ—ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ລະອຽດ»

Verse 10

सूत उवाच । कृत्वा सीतापरित्यागं रामो राजीवलोचनः । लोकापवादसंत्रस्तस्ततो राज्यं चकार सः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ປະຖິ້ມນາງສີຕາແລ້ວ ພຣະຣາມ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ—ດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນຕໍ່ຄໍານິນທາຂອງໂລກ—ຈຶ່ງດໍາເນີນການປົກຄອງອານາຈັກ»

Verse 12

दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च । ब्रह्मचर्येण चक्रे स राज्यं निहतकंटकम्

ເປັນເວລາສິບພັນປີ ແລະອີກສິບຮ້ອຍປີ ພຣະອົງໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກດ້ວຍພຣະພຣົມຈັນຍາ (brahmacarya) ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນປອດຈາກ ‘ໜາມ’ ຄືຄວາມທຸກລຳບາກແລະຄວາມລົບກວນ.

Verse 14

तेनोक्तं देवराजेन प्रेषितोऽहं तवांतिकम् । तस्मात्कुरु समालोकं विजने त्वं मया सह

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງພະຣາຊາເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສົ່ງມາຫາທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ມາ—ພົບແລະສົນທະນາກັບຂ້າພະເຈົ້າໃນບ່ອນສະງົບໂດດດ່ຽວ.

Verse 16

तस्यैवमुपविष्टस्य मंत्रस्थाने महात्मनः । बहुत्वादिष्टलोकस्य न रहस्यं प्रजायते

ເມື່ອມະຫາອາດມະນັ້ນນັ່ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ປຶກສາຫາລືດັ່ງນັ້ນ, ເນື່ອງຈາກມີຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຫຼາຍຄົນຢູ່, ຄວາມລັບຈຶ່ງບໍ່ອາດຮັກສາໄດ້.

Verse 17

ततः कोपपरीतात्मा दूतः प्रोवाच सादरम् । विहस्य जनसंसर्गं दृष्ट्वैकांतेऽपि संस्थिते

ຕໍ່ມາ ທູດນັ້ນມີໃຈຖືກຄວາມໂກດຄອບງໍາ ແຕ່ກ່າວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມພາຍນອກ. ລາວຫົວເຮາະເຢາະເຍີ້ຍການແອອັດຂອງຜູ້ຄົນ ເຖິງແມ່ນວ່າກ່າວວ່າເປັນການພົບກັນແບບສ່ວນຕົວ.

Verse 18

यथा दंष्ट्राच्युतः सर्पो नागो वा मदवर्जितः । आज्ञाहीनस्तथा राजा मानवैः परिभूयते

ເຫມືອນງູທີ່ຖືກຖອນເຂົ້າພິດ ຫຼື ຊ້າງທີ່ຂາດມະດະ (musth) ຍ່ອມຖືກເບິ່ງຖືກ; ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ກະສັດທີ່ບໍ່ມີອໍານາດແຫ່ງຄໍາສັ່ງ ຍ່ອມຖືກມະນຸດຫຍາມເຫຍີຍ.

Verse 19

सेयं तव रघुश्रेष्ठ नाज्ञास्ति प्रतिवेद्म्यहम् । शक्रालापमपि त्वं च नैकांते श्रोतुमर्हसि

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຣາຄຸ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍທູນແຈ້ງວ່າ ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານກໍບໍ່ຄວນຟັງແມ່ນແຕ່ຖ້ອຍຄໍາຂອງສັກຣະ (ອິນທຣາ) ຫາກບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມໂດດດ່ຽວຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 20

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कोपसंरक्तलोचनः । त्रिशाखां भृकुटीं कृत्वा ततः स प्राह लक्ष्मणम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ, ດວງຕາຂອງພຣະອົງກໍແດງກໍ່າດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ; ພຣະອົງຂົມວດຄິ້ວເປັນສາມເສັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະຣັກ (Lakshmana).

Verse 21

ममात्र संनिविष्टस्य सहानेन प्रजल्पतः । यदि कश्चिन्नरो मोहादागमिष्यति लक्ष्मण । स्वहस्तेन न संदेहः सूदयिष्यामि तं द्रुतम्

“ໃນຂະນະທີ່ເຮົານັ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະ ເພິ່ນກໍາລັງສົນທະນາກັບເຮົາ, ຖ້າຫາກມີຜູ້ໃດເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼ, ໂອ ພຣະຣັກເອີຍ, ເຮົາຈະຂ້າຜູ້ນັ້ນດ້ວຍມືຂອງເຮົາເອງຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ.”

Verse 22

न हन्मि यदि तं प्राप्तमत्र मे दृष्टिगोचरम् । तन्मा भून्मे गतिः श्रेष्ठा धर्मिणां या प्रपद्यते

ຖ້າເຮົາບໍ່ຂ້າຊາຍຜູ້ນັ້ນ ເມື່ອເຂົາເຂົ້າມາໃນສາຍຕາຂອງເຮົາ, ຂໍໃຫ້ເຮົາຢ່າໄດ້ບັນລຸເຖິງປາຍທາງອັນສູງສົ່ງ ທີ່ຜູ້ຊົງທໍາທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບນັ້ນເລີຍ.

Verse 23

एवं ज्ञात्वा प्रयत्नेन त्वया भाव्यमसंशयम् । राजद्वारि यथा कश्चिन्न मया वध्यतेऽधुना

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ເຈົ້າຈົ່ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງສຸດຄວາມສາມາດ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີຜູ້ໃດທີ່ປະຕູພະລາຊະວັງ ຖືກເຮົາຂ້າໃນເວລານີ້.

Verse 24

तमोमित्येव संप्रोच्य लक्ष्मणः शुभलक्षणः । राजद्वारं समासाद्य चकार विजनं ततः

ຫຼັງຈາກກ່າວວ່າ “Tamoṃ!”, ພຣະຣັກຜູ້ມີລັກສະນະອັນປະເສີດ ກໍໄດ້ເຂົ້າໄປທີ່ປະຕູພະລາຊະວັງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ສະຖານທີ່ນັ້ນຫວ່າງເປົ່າ ປາສະຈາກຜູ້ຄົນ.

Verse 25

देवदूतोऽपि रामेण समं चक्रे ततः परम् । मंत्रं शक्रसमादिष्टं तथान्यैः स्वर्गवासिभिः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທູດເທວະກໍໄດ້ກະທຳຮ່ວມກັບພຣະຣາມ ແລະໄດ້ຮັບຖືມົນຕຣາທີ່ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນອື່ນໆ ໄດ້ບັນຊາໄວ້។

Verse 26

देवदूत उवाच । त्वं रावणविनाशार्थमवतीर्णो धरातले । स च व्यापादितो दुष्टः पापस्त्रैलोक्यकंटकः

ທູດເທວະກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າໄດ້ອະວະຕານລົງສູ່ພື້ນດິນເພື່ອທຳລາຍຣາວະນະ; ແລະຜູ້ຊົ່ວນັ້ນ—ຜູ້ມີບາບ ເປັນໜາມແຫ່ງສາມໂລກ—ກໍຖືກປະຫານແລ້ວ.”

Verse 27

कृतं सर्वं महाभाग देव कृत्यं त्वयाऽधुना । तस्मात्संतु सनाथास्ते देवाः शक्रपुरोगमाः

ໂອ ຜູ້ມີພາກສ່ວນອັນຍິ່ງ, ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ກິດທີ່ຄວນເຮັດທັງໝົດ ບັດນີ້ເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ມີສັກຣະເປັນຜູ້ນຳ ຈົ່ງມີທີ່ພຶ່ງພາອັນປອດໄພໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງເຈົ້າ.

Verse 28

यदि ते रोचते चित्ते नोपरोधेन सांप्रतम् । प्रसादं कुरु देवानां तस्मादागच्छ सत्वरम् । स्वर्गलोकं परित्यज्य मर्त्यलोकं सुनिंदितम्

ຖ້າໃນບັດນີ້ ໃຈຂອງເຈົ້າພໍໃຈ ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກໃດໆ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາໂດຍໄວ—ລະທິ້ງໂລກສະຫວັນ ແລະມາສູ່ໂລກມະຕະຍະອັນຖືກຕຳນິຫຼາຍນີ້.

Verse 29

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो दुर्वासा मुनिसत्तमः । प्रोवाचाथ क्षुधाविष्टः क्वासौ क्वासौ रघूत्तमः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ດຸຣວາສາ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ມາຮອດ; ຖືກຄວາມຫິວເຂົ້າຄອບງຳ ຈຶ່ງຮ້ອງວ່າ “ຢູ່ໃສ—ຢູ່ໃສ—ຣະຄູອຸດຕະມະ (ພຣະຣາມ)?”

Verse 30

लक्ष्मण उवाच । व्यग्रः स पार्थिवश्रेष्ठो देवकार्येण केनचित् । तस्मादत्रैव विप्रेंद्र मुहूर्तं परिपालय

ລັກສະມະນະ ກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ກໍາລັງຫຍຸ້ງຢູ່ດ້ວຍກິດຂອງເທວະດາບາງຢ່າງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ຈົ່ງຄອຍຢູ່ນີ້ພຽງຊົ່ວຄາວ.

Verse 31

यावत्सांत्वयते रामो दूतं शक्रसमुद्भवम् । ममोपरि दयां कृत्वा विनयावनतस्य हि

ຈົນກວ່າພຣະຣາມະຈະປອບໃຈທູດຜູ້ເກີດຈາກສັກກະ (ອິນທຣາ) ໃຫ້ສໍາເລັດ ຂໍຈົ່ງເມດຕາຕໍ່ຂ້ອຍ ເພາະຂ້ອຍກໍາລັງນ້ອມກາຍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 32

दुर्वासा उवाच । यदि यास्यति नो दृष्टिं मम द्राक्स रघूत्तमः । शापं दत्त्वा कुलं सर्वं तद्धक्ष्यामि न संशयः

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າຣະຄູອຸດຕະມະ ບໍ່ມາໃຫ້ຂ້ອຍເຫັນໃນທັນທີ ແລ້ວຂ້ອຍຈະໃຫ້ຄໍາສາບ ແລະເຜົາຜານວົງຕະກູນທັງໝົດຂອງລາວ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 33

ममापि दर्शनादन्यन्न किंचिद्विद्यते गुरु । कृत्यं लक्ष्मण यावत्त्वमन्यन्मूढ़ प्रकत्थसे

“ສໍາລັບຂ້ອຍເຊັ່ນກັນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດອື່ນທີ່ສໍາຄັນກວ່າການໄດ້ເຫັນພຣະອົງ, ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ. ລັກສະມະນະ—ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງອວດອ້າງເລື່ອງອື່ນໆດ້ວຍຄວາມຫຼົງ—ຈົ່ງບອກຂ້ອຍວ່າຄວນເຮັດສິ່ງໃດ.”

Verse 34

तच्छ्रुत्वा लक्ष्मणश्चित्ते चिंतयामास दुःखितः । वरं मे मृत्युरेकस्य मा भूयात्कुलसंक्षयः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ລັກສະມະນະເສົ້າໃຈ ແລະຄິດໃນໃຈວ່າ: “ໃຫ້ຂ້ອຍຕາຍພຽງຜູ້ດຽວ ດີກວ່າໃຫ້ວົງຕະກູນທັງໝົດພິນາດ.”

Verse 35

एवं स निश्चयं कृत्वा ततो राममुपाद्रवत् । उवाच दंडवद्भूमौ प्रणिपत्य कृतांजलिः

ເມື່ອເຂົາໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ກໍຮີບໄປຫາພຣະຣາມ. ເຂົາເວົ້າພ້ອມກັບການກົ້ມກາບລົງດິນດັ່ງໄມ້ທ່ອນ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 36

दुर्वासा मुनिशार्दूलो देव ते द्वारि तिष्ठति । दर्शनार्थी क्षुधाविष्टः किं करोमि प्रशाधि माम्

“ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ທ່ານດຸຣວາສາ ມຸນີຜູ້ດຸດັນດັ່ງເສືອໃນບັນດາລິສີ ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງພຣະອົງ. ທ່ານປາດຖະນາເຂົ້າພົບ ແລະຖືກຄວາມຫິວຄອບງຳ. ຂ້າພະອົງຄວນເຮັດແນວໃດ, ຂໍພຣະອົງຊີ້ນຳ”

Verse 37

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ततो दूतमुवाच तम् । गत्वेमं ब्रूहि देवेशं मम वाक्यादसंशयम् । अहं संवत्सरस्यांत आगमिष्यामि तेंऽतिके

ເມື່ອຟັງຄຳນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບທູດນັ້ນວ່າ: “ໄປເຖິງແລ້ວ ຈົ່ງບອກພຣະເທວະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ ຕາມຄຳຂອງເຮົາໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ: ເມື່ອຄົບປີໜຶ່ງ ເຮົາຈະມາຫາເຈົ້າອີກ.”

Verse 38

एवमुक्त्वा विसृज्याथ तं दूतं प्राह लक्ष्मणम् । प्रवेशय द्रुतं वत्स तं त्वं दुर्वाससं मुनिम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແລະປ່ອຍທູດໄປ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບລັກສະມະນະວ່າ: “ລູກເອີຍ, ຈົ່ງນຳທ່ານດຸຣວາສາ ມຸນີນັ້ນເຂົ້າມາໄວໆ.”

Verse 39

ततश्चार्घ्यं च पाद्यं च गृहीत्वा सम्मुखो ययौ । रामदेवः प्रहृष्टात्मा सचिवैः परिवारितः

ຈາກນັ້ນ ພຣະຣາມເທວະໄດ້ຖືອາຣະຄະ (arghya) ແລະນ້ຳສຳລັບລ້າງພະບາດ ແລ້ວອອກໄປຕ້ອນຮັບຕໍ່ໜ້າ—ພຣະທັຍປິຕິ ແລະມີບັນດາອຳມາດຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 40

दत्त्वार्घ्यं विधिवत्तस्य प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । प्रोवाच रामदेवोऽथ हर्षगद्गदया गिरा

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຣະຄະຍະຕາມພິທີແກ່ທ່ານ ແລະກໍ່ກາບນົບຊ້ຳໆ ພຣະຣາມເທວະຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 41

स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ भूयः सुस्वागतं च ते । एतद्राज्यममी पुत्रा विभवश्च तव प्रभो

“ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ—ຂໍຕ້ອນຮັບອີກຄັ້ງຢ່າງຍິ່ງ. ອານາຈັກນີ້, ບຸດເຫຼົ່ານີ້, ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງ ເປັນຂອງທ່ານ, ໂອ້ ພຣະອົງ.”

Verse 42

कृत्वा मम प्रसादं च गृहाण मुनिसत्तम । धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यत्त्वं मे गृहमागतः । पूज्यो लोकत्रयस्यापि निःशेषतपसांनिधिः

“ທ່ານໄດ້ໂປດປານຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ຂໍໃຫ້ຮັບເອົາເຄື່ອງຖວາຍອັນນ້ອຍນິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ້ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ—ໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາແທ້—ເພາະທ່ານມາເຖິງເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າ. ທ່ານຄວນແກ່ການບູຊາແມ່ນແຕ່ໂລກທັງສາມ, ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະສະຍາອັນບໍ່ມີເຫຼືອ.”

Verse 43

मुनिरुवाच । चातुर्मास्यव्रतं कृत्वा निराहारो रघूत्तम । अद्य ते भवनं प्राप्य आहारार्थं बुभुक्षितः

ມຸນິກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງລາຄຸ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະຈາຕຸຣມາສະຍະ ແລະຢູ່ໂດຍບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ; ມື້ນີ້ມາຮອດເຮືອນຂອງທ່ານ ດ້ວຍຄວາມຫິວ ແລະປາຖະໜາອາຫານ.”

Verse 44

तस्मात्त्वं यच्छ मे शीघ्रं भोजनं रघुनंदन । नान्येन कारणं किंचित्संन्यस्तस्य धनादिना

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ນໍາຄວາມຊື່ນບານໃຫ້ວົງລາຄຸ, ຈົ່ງໃຫ້ອາຫານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ. ສໍາລັບຜູ້ສະຫຼະແລ້ວ ບໍ່ມີເຫດອື່ນໃດເລີຍ—ບໍ່ຫ່ວງໃຍຊັບສິນ ແລະສິ່ງອື່ນໆ.”

Verse 45

ततस्तं भोजयामास श्रद्धापूतेन चेतसा । स्वयमेवाग्रतः स्थित्वा मृष्टान्नैर्विविधैः शुभैः

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ລະສີ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍສັດທາ. ລາວຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຖວາຍອາຫານດີງາມ ປຸງແຕ່ງຢ່າງປະນີດ ແລະເປັນມງຄົດຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 46

लेह्यैश्चोष्यैस्तथा चर्व्यैः खाद्यैरेव पृथग्विधैः । यावदिच्छा मुनेस्तस्य तथान्नैर्विविधैरपि

ລາວໄດ້ຖວາຍອາຫານແຍກເປັນຫຼາຍຊະນິດ—ອາຫານທີ່ຕ້ອງເລຍ, ທີ່ຕ້ອງດູດ, ທີ່ຕ້ອງຄຽວ, ແລະທີ່ກິນເປັນຄຳ—ພ້ອມທັງອາຫານຫຼາຍຢ່າງອື່ນໆ ຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງມຸນິນັ້ນ.