Adhyaya 85

Verse 1

ऋषय ऊचुः । माधव्याः पद्मया दत्तो यः शापस्तस्य यत्फलम् । परिणामोद्भवं सर्वं श्रुतमस्माभिरद्य तत्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຜົນສືບເນື່ອງແລະການຄ່ອຍໆປາກົດຂຶ້ນທັງໝົດ ຈາກຄຳສາບທີ່ ປັດມາ ໄດ້ກ່າວໃສ່ ມາທະວີ।

Verse 2

तेन यत्कमला शप्ता ब्राह्मणेन महात्मना । सा कथं गज वक्त्राऽथ पुनर्जाता शुभानना

ເມື່ອ ກະມະລາ ຖືກສາບໂດຍ ພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ ນາງເປັນຜູ້ມີໜ້າຄືຊ້າງໄດ້ແນວໃດ ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງໄດ້ເກີດໃໝ່ດ້ວຍໃບໜ້າອັນມງຄົດແນວໃດ?

Verse 3

सूत उवाच । शापेन तस्य विप्रस्य तत्क्षणादेव सा द्विजाः । गजवक्त्रा समुत्पन्ना महाविस्मयकारिणी

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໂດຍຄຳສາບຂອງພຣາຫມັນນັ້ນ ນາງໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ມີໜ້າຄືຊ້າງໃນທັນທີ—ເປັນເຫດການທີ່ນ່າພິສົດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 4

सा प्रोक्ता हरिणा तिष्ठ किञ्चित्कालांतरे शुभे । अनेनैव तु रूपेण यावत्स्याद्द्वापरक्षयः

ແລ້ວ ພຣະຫຣິ ໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ: “ຈົ່ງຢູ່ໃນສະພາບນີ້ ໃນໄລຍະອັນເປັນມງຄົດໜຶ່ງ ດ້ວຍຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈົນກວ່າຈະຮອດການສິ້ນສຸດແຫ່ງຍຸກດວາປະຣະ.”

Verse 5

ततोऽहं मेदिनीपृष्ठे ह्यवतीर्य समुद्रजे । तपः शक्त्या करिष्यामि भूयस्त्वां तु शुभाननाम्

“ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກທະເລ, ເຮົາຈະລົງມາສູ່ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ແລະດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຕະປະ ຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າກັບຄືນເປັນຜູ້ມີໃບໜ້າອັນມງຄົດອີກຄັ້ງ.”

Verse 6

अवज्ञायाथ सा तस्य तद्वाक्यं शार्ङ्गधन्विनः । शुभास्यत्वकृते तेपे तपस्तीव्रं सुहर्षिता

ແຕ່ນາງບໍ່ໃສ່ໃຈຖ້ອຍຄໍານັ້ນຂອງຜູ້ຖືຄັນທະນູ «ສາຣັງກະ» (ພຣະວິສນຸ) ແລະນາງມີຄວາມປິຕິ ບໍາເນົາຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້າ ເພື່ອໄດ້ໃບໜ້າອັນມົງຄຸນຄືນມາ।

Verse 7

एतत्क्षेत्रं समासाद्य त्रिकालं स्नानमाचरत् । ब्रह्माणं तोषयामास दिवारात्रिमतंद्रिता

ເມື່ອໄດ້ມາຮອດກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ນາງໄດ້ປະພຶດອາບນ້ໍາສາມເວລາຕໍ່ມື້ ແລະບໍ່ຢຸດຢັ້ງທັງກາງວັນກາງຄືນ ດ້ວຍການປະຕິບັດອັນເຄົາລົບ ເພື່ອໃຫ້ພຣະພຣະມາພໍໃຈ।

Verse 8

तामुवाच ततो ब्रह्मा वर्षांते तुष्टिमागतः । वरं प्रार्थय तुष्टोऽहं तव केशववल्लभे

ເມື່ອຄົບປີ ພຣະພຣະມາຜູ້ພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ: “ຈົ່ງຂໍພອນເຖີດ; ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເກສະວະ (ພຣະວິສນຸ).”

Verse 9

लक्ष्मीरुवाच । गजास्याहं कृता देव शापं दत्त्वा सुदारुणम् । ब्राह्मणेन सुक्रुद्धेन कस्मिश्चित्कारणांतरे

ນາງລັກສະມີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໃນເຫດການໜຶ່ງ ພຣາຫມັນຜູ້ໂກດກຽວຢ່າງແຮງ ໄດ້ໃຫ້ຄໍາສາບອັນນ່າຢ້ານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ.”

Verse 10

तस्मात्तद्रूपिणीं भूयो मां कुरुष्व पितामह । यदि मे तुष्टिमापन्नो नान्यत्किंचिद्वृणोम्यहम्

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະມາ), ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກັບເປັນຮູບເກົ່ານັ້ນອີກຄັ້ງ. ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຂໍສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ.”

Verse 11

ब्रह्मोवाच । भविष्यति शुभं वक्त्रं मत्प्रसादादसंशयम् । तव भद्रे विशेषेण तस्मात्त्वं स्वगृहं व्रज

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ໃບໜ້າຂອງເຈົ້າຈະກັບຄືນເປັນມົງຄຸນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ໂອ ຜູ້ມີພອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກັບໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງເຈົ້າ»។

Verse 12

महत्त्वं ते मया दत्तमद्यप्रभृति शोभने । महालक्ष्मीति ते नाम तस्मादत्र भविष्यति

«ໂອ ຜູ້ງາມສະຫວ່າງ, ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ເຮົາໄດ້ປະທານຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນີ້ ນາມຂອງເຈົ້າຈະເປັນ ‘ມະຫາລັກສະມີ’»។

Verse 13

गजवक्त्रां नरो यस्त्वां पूजयिष्यति भक्तितः । स गजाधिपतिर्भूपो भविष्यति च भूतले

«ຜູ້ຊາຍໃດທີ່ບູຊາເຈົ້າດ້ວຍສັດທາ ໃນຮູບທີ່ມີໃບໜ້າເປັນຊ້າງ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນກະສັດໃນໂລກ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊ້າງທັງຫຼາຍ»។

Verse 14

द्वितीयादिवसे यस्त्वां महालक्ष्मीरिति ब्रुवन् । श्रीसूक्तेन सुभक्त्याऽथ देवि संपूजयिष्यति

«ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດໃນວັນທີສອງ (ແລະຕໍ່ໆໄປ) ເອີ້ນເຈົ້າວ່າ ‘ມະຫາລັກສະມີ’ ແລະບູຊາດ້ວຍສັດທາອັນເລິກ ພ້ອມທັງຖວາຍການສັນລະເສີນດ້ວຍ ‘ສຣີສູກຕະ’, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ສັນຍາໄວ້»។

Verse 15

सप्तजन्मांतराण्येव न भविष्यति सोऽधनः । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रो विरराम ततः परम्

«ຕະຫຼອດເຈັດຊາດຕິດຕໍ່ກັນ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເປັນຄົນຂັດສົນ»। ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າກໍຢຸດຄໍາ ແລະສງົບງຽບຕໍ່ໄປ।

Verse 16

साऽपि हृष्टा गता देवी यत्र तिष्ठति केशवः

ເທວີນັ້ນກໍມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ພຣະເກສະວະປະທັບຢູ່।