Adhyaya 83

Verse 1

सूत उवाच । तत्राश्चर्यमभूत्पूर्वं यत्तद्ब्राह्मणसत्तमाः । अहं वः कीर्तयिष्यामि पुराणे यदुदाहृतम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເຄີຍມີເຫດການອັນນ່າອັດສະຈັນເກີດຂຶ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງ ຕາມທີ່ພູຣານະໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 2

वेणुर्नाम महीपालः पुरासीत्सूर्यवंशजः । सदैव पापसंयुक्तो दुर्मेधाः कामपीडितः

ໃນອະດີດ ມີກະສັດນາມ ເວນຸ ເກີດໃນວົງສຸລິຍະ. ພຣະອົງພົວພັນກັບບາບເສມອ ປັນຍາອ່ອນ ແລະຖືກກາມຕັນຫາບີບຄັ້ນ.

Verse 3

शासनानि प्रदत्तानि ब्राह्मणानां महात्मनाम् । अन्यैः पार्थिवशार्दूलैस्तेन तानि हृतान्यलम्

ພຣະອົງໄດ້ຍຶດເອົາຢ່າງບໍ່ລະອາຍ ບັນດາພຣະຣາຊທານທີ່ກະສັດອື່ນໆຜູ້ດຸດັ່ງສິງໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 4

विध्वंसिताः स्त्रियो नैका विधवाश्च विशेषतः

ແມ່ຍິງຫຼາຍຄົນຖືກທຳລາຍຊີວິດ ແລະໂດຍສະເພາະ ແມ່ຍິງໝ້າຍຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ.

Verse 5

देवताराधनं पूजां कर्तुं नैव ददाति सः । न च यज्ञं न होमं च स्वाध्यायं न च पापकृत्

ພຣະອົງບໍ່ຍອມໃຫ້ມີການບູຊາ ແລະການນະມັດສະການແດ່ເທວະດາ. ຜູ້ກໍ່ບາບນັ້ນບໍ່ເຮັດຍັດຍະ, ບໍ່ເຮັດໂຮມ, ແລະບໍ່ປະກອບສະວາດຢາຍ (ການສຶກສາພຣະເວດ).

Verse 6

प्रोवाचाथ जनान्सर्वान्मां पूजयत सर्वदा । न मामभ्यधिकोऽन्योऽस्ति देवो वा ब्राह्मणोऽपि वा

ຈາກນັ້ນ ມັນຈຶ່ງກ່າວແກ່ປວງຊົນທັງຫຼາຍວ່າ: "ຈົ່ງບູຊາຂ້າພະເຈົ້າສະເໝີ! ບໍ່ມີຜູ້ໃດປະເສີດກວ່າຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ວ່າຈະເປັນເທວະດາ ຫຼື ພາມ."

Verse 7

मया तुष्टेन सर्वेषां संपत्स्यति हृदि स्थितम् । इह लोकेष्वसंदिग्धं शुभं वा यदि वाऽशुभम्

"ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງຜູ້ໃດ ຍ່ອມຈະເກີດຂຶ້ນໃນໂລກນີ້ຢ່າງແນ່ນອນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນເລື່ອງດີ ຫຼື ຮ້າຍ."

Verse 9

तेन शस्त्रविहीनानां विश्वस्तानां वधः कृतः । संत्यक्ताः शरणं प्राप्ताः पुरुषा भयविह्वलाः

ມັນໄດ້ເຂັ່ນຂ້າຜູ້ຄົນທີ່ບໍ່ມີອາວຸດ ແລະ ຜູ້ທີ່ໄວ້ວາງໃຈ; ຜູ້ຊາຍທີ່ຕົກໃຈຢ້ານກົວ ແລະ ສັບສົນ ຖືກປະຖິ້ມ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຊອກຫາບ່ອນເພິ່ງພິງແລ້ວກໍຕາມ.

Verse 10

अचौराः प्रगृहीताश्च चौराः संरक्षिताः सदा । साधवः क्लेशिता नित्यं तेषां संहरता धनम्

ຜູ້ບໍລິສຸດຖືກຈັບກຸມ ໃນຂະນະທີ່ໂຈນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງສະເໝີ; ຜູ້ຊົງທຳຖືກຂົ່ມເຫັງຕະຫຼອດເວລາ ແລະ ຊັບສົມບັດຂອງພວກເຂົາກໍຖືກຍຶດໄປ.

Verse 11

न कृतं च व्रतं तेन श्रद्धापूतेन चेतसा । न दत्तं ब्राह्मणेभ्यश्च न च यष्टं कदाचन

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດດ້ວຍຄວາມສັດທາ ມັນບໍ່ໄດ້ຖືສິນໃດໆ; ມັນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ພາມ ແລະ ບໍ່ເຄີຍເຮັດພິທີບູຊາເລີຍ.

Verse 12

एवं तस्य नरेन्द्रस्य पापासक्तस्य नित्यशः । कुष्ठव्याधिरभूदुग्रो वंशोच्छेदश्च सद्द्विजाः

ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດນັ້ນຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນບາບເປັນນິດ ໄດ້ເກີດໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ອັນນ່າຢ້ານ ແລະ ໂອ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ດີ ວົງສາຂອງພຣະອົງກໍຖືກຕັດຂາດດ້ວຍ.

Verse 13

ततस्तं व्याधिना ग्रस्तं पुत्रपौत्रविवर्जितम् । दायादाः सहसोपेता राज्यं जह्रुस्ततः परम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະອົງຖືກໂລກພະຍາດຄອບງຳ ແລະ ປາສຈາກລູກຫຼານ ບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງກໍຮີບຮ້ອນຊຸມນຸມ ແລ້ວຍຶດອານາຈັກຈາກພຣະອົງໄປ.

Verse 14

तं च निर्वासयामासुस्तस्माद्देशात्पदातिकम् । एकाकिनं परित्यक्तं सर्वैरपि सुहृद्गणैः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ໄລ່ພຣະອົງອອກຈາກແຜ່ນດິນນັ້ນ ໃຫ້ເດີນຕີນເປົ່າ; ພຣະອົງຖືກປະຖິ້ມໃຫ້ຢູ່ຜູ້ດຽວ ແມ່ນແຕ່ຫມູ່ມິດແລະຜູ້ປາດຖະນາດີທັງຫມົດກໍລະທິ້ມ.

Verse 15

सोऽपि सर्वैः परित्यक्तस्तेन पापेन कर्मणा । कलत्रैरपि चात्मीयैः स्मृत्वा पूर्वविचेष्टितम्

ພຣະອົງກໍຖືກທຸກຄົນລະທິ້ມ ເນື່ອງຈາກກຳບາບນັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ພຣະມະເຫສີ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງພຣະອົງເອງ ກໍລະທິ້ມ ເມື່ອລະລຶກເຖິງການກະທຳຊົ່ວໃນອະດີດ.

Verse 16

एकाकी भ्रममाणोऽथ सोऽपि कष्टवशं गतः । क्षुत्तृष्णासुपरिश्रांतः क्षेत्रेऽत्रैव समागतः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງເດີນຫລົງທາງຢູ່ຜູ້ດຽວ ແລ້ວຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ; ເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ ພຣະອົງກໍມາຮອດກະເສດຕຣະອັນສັກສິດນີ້ເອງ.

Verse 17

ततः प्रासादमासाद्य सुपर्णाख्यसमुद्भवम् । यावत्प्राप्तः परित्यक्तस्ताव त्प्राणैरुपोषितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ເຖິງພຣະວິຫານທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສະຖານທີ່ຊື່ “ສຸປັນນາຂະຍາ”. ຖືກປະຖິ້ມແລ້ວ ລາວອົດທົນດັ່ງຜູ້ອົບອາຫານ ເຫຼືອແຕ່ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ຈົນກວ່າຈະມາຮອດ।

Verse 18

ततो दिव्यवपुर्भूत्वाविमानवरमाश्रितः । जगामशिवलोकं स दुर्लभं धार्मिकैरपि

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ກາຍເປັນກາຍທິບ ແລະຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນປະເສີດ. ລາວໄດ້ໄປຍັງໂລກຂອງພຣະສິວະ ອັນຫາຍາກ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທຳດີກໍຍັງຍາກຈະເຖິງ।

Verse 19

सेव्यमानोप्सरोभिश्च स्तूयमानश्च किन्नरैः । गीयमानश्च गन्धर्वैः शिवपार्श्वे व्यवस्थितः

ມີອັບສະຣາທັງຫຼາຍຄອຍປະຄອງບໍລິການ, ຄິນນະຣາທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ, ແລະກັນທັຣວາທັງຫຼາຍຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ; ລາວຈຶ່ງຢືນສະຖິດຢູ່ຂ້າງພຣະສິວະ।

Verse 20

अथ तं संनिधौ दृष्ट्वा गौरी पप्रच्छ सादरम् । कोऽयं देव समायातः सुकृती तव मन्दिरे । अनेन किं कृतं कर्म यत्प्राप्तोऽत्र विभूतिधृक्

ແລ້ວພຣະເທວີເກົາຣີ ເຫັນລາວຢູ່ໃກ້ໆ ຈຶ່ງຖາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ມີບຸນນີ້ແມ່ນໃຜ ທີ່ມາຮອດພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ? ລາວໄດ້ກະທຳກຳອັນໃດ ຈຶ່ງໄດ້ມາຮອດນີ້ ພ້ອມດ້ວຍຣັດສະມີທິບ?”

Verse 21

श्रीभगवानुवाच । एष पापसमाचारः सदाऽसीत्पृथिवीपतिः । वेणुसंज्ञो धरापृष्ठे कुष्ठव्याधिसमाकुलः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ຜູ້ນີ້ເຄີຍເປັນຜູ້ປະພຶດບາບເປັນນິດ ແລະເຄີຍເປັນກະສັດໃນແຜ່ນດິນ. ມີນາມວ່າ ເວນຸ ແລະຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍໂລກກຸດຖະ (ເລັບໂປຣຊີ) ຢູ່ເທິງຜືນດິນ.”

Verse 22

स संत्यक्तो निजैर्दारैः शत्रुवर्गेण धर्षितः । भ्रममाणः समायातः सुपर्णाख्यस्य मन्दिरे

ຖືກເມຍຂອງຕົນລະທິ້ງ ແລະຖືກຝູງສັດຕູກົດຂີ່ ລາວເດີນພະເນຈອນໄປ ແລະສຸດທ້າຍກໍມາຮອດວິຫານທີ່ເອີ້ນວ່າ ສຸປັນນາຂະຍາ।

Verse 23

उपवासपरिश्रांतः सांनिध्यं मम यत्र च । सर्वप्राणैः परित्यक्तस्तस्मिन्नायतने शुभे

ເມື່ອເມື່ອຍລ້າຈາກການອົດອາຫານ ລາວໄດ້ມາຮອດສະຖານສັກສິດທີ່ພຣະອົງປະທັບຢູ່; ແລະໃນອາໄສອັນມົງຄຸນນັ້ນ ລາວໄດ້ປ່ອຍວາງຊີວິດ—ລົມຫາຍໃຈທັງປວງຈາກໄປ।

Verse 24

तत्प्रभावादिह प्राप्तः सत्यमेतन्म योदितम् । अन्योऽप्यनशनं कृत्वा प्राणान्यस्तत्र संत्यजेत्

ດ້ວຍອຳນາດຂອງສະຖານນັ້ນ ຜົນບຸນຍ່ອມບັງເກີດໃນທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າໄດ້ປະກາດ. ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຖ້າປະພຶດອະນະຊະນະ (ອົດອາຫານ) ແລະປ່ອຍວາງຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມບັນລຸສະພາບອັນສູງສຸດນັ້ນ।

Verse 25

स सर्वाभ्यधिकां भूतिं प्राप्नुयाद्वरवर्णिनि । यानेतान्वीक्षसे देवि गणान्मे पार्श्वसंस्थितान्

ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ເຫນືອກວ່າທັງປວງ. ໂອ ເທວີ, ບັນດາຄະນະ (gaṇa) ຂອງຂ້າທີ່ເຈົ້າເຫັນຢືນຢູ່ຂ້າງຂ້າ ແມ່ນພະຍານແຫ່ງການບັນລຸນັ້ນ.

Verse 26

एतैस्तत्र कृतं सर्वैर्देवि प्रायोपवेशनम् । अपि कीटपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः । प्रासादे तत्र निर्मुक्ताः प्राणैर्यांति ममांतिकम्

ໂອ ເທວີ, ທຸກຄົນໃນພວກນີ້ໄດ້ປະພຶດ prāyopaveśa (ຖືສິນອົດອາຫານຈົນສິ້ນຊີວິດ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແມ່ນແຕ່ແມງໄມ້ ແລະແມງກະພື້ນ, ສັດລ້ຽງ, ນົກ, ແລະສັດປ່າ—ຖ້າປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈໃນພຣາສາດສັກສິດນັ້ນ—ກໍຈະໄປຮອດພຣະອົງຂ້າໂດຍກົງ.

Verse 27

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा पार्वती वाक्यं प्रोक्तं देवेन शम्भुना । विस्मयाविष्टहृदया साधु साध्विति साऽब्रवीत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງປາຣະວະຕີໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ໃຈນາງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະກ່າວວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!”

Verse 28

ततःप्रभृति लोकेऽत्र पुरुषा मुक्तिमिच्छवः । दूरतोऽपि समभ्येत्य स्वान्प्राणांस्तत्र तत्यजुः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໃນໂລກນີ້ ບຸລຸດຜູ້ປາຖະໜາມຸກຕິ ແມ່ນມາແຕ່ໄກ ແລະສະຫຼະຊີວິດຂອງຕົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 29

प्रायोपवेशनं कृत्वा श्रद्धया परया युताः । गच्छन्ति च परां सिद्धिमपि पापपरायणाः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດ “ປຣາໂຍອຸປະເວຊະນະ” ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ແລະໄປຮອດຄວາມສຳເລັດອັນສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເຄີຍໝົກມຸ່ນໃນບາບກໍຕາມ।

Verse 30

एतद्वः सर्वमाख्यातं सर्वपातकनाशनम् । सुपर्णाख्यस्य माहात्म्यं यन्मया स्वपितुः श्रुतम्

ທັງໝົດນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ເປັນສິ່ງທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ: ມະຫາຕະພາບຂອງ “ສຸປັນນາຂະຍະ” ຕາມທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນຈາກພໍ່ຂອງຂ້ອຍເອງ।

Verse 83

इति श्रीस्कन्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णाख्यमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 83 ຊື່ “ການພັນລະນາມະຫາຕະພາບຂອງ ສຸປັນນາຂະຍະ” ໃນ ມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ສຣີຫາຕະເກສະວະຣະ, ພາຍໃນ ນາກະຣະຂັນດະ ທີ 6 ຂອງ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ (ເອກາຊີຕິ-ສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ).