Adhyaya 68
ອັດທະຍາຍ 68 ສືບຕໍ່ຄໍາບອກເລົ່າໂດຍ ສູຕະ ເປັນຜູ້ບັນຍາຍ. ຫຼັງຈາກ ພາຣຄະວະ (ປະຣະສຸຣາມ) ສ້າງລະບຽບໂລກທີ່ບໍ່ມີກະສັດຕຣິຍະ ດ້ວຍການລົງໂທດອັນຮຸນແຮງ ພຣະອົງເກັບເລືອດແລ້ວນໍາໄປສູ່ຫຼຸມ (garta) ທີ່ກ່ຽວກັບກໍ່ກໍາເນີດແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ (paitṛkī/pitṛ-sambhavā). ເລື່ອງຈາກສົງຄາມຫັນໄປສູ່ພິທີກຳ: ພາຣຄະວະ ອາບນໍ້າໃນເລືອດ ຈັດເຕັມງາ (tila) ຫຼາຍໆ ແລະເຮັດພິທີ ປິຕຣະ-ຕັຣປະນະ (pitr̥-tarpaṇa) ດ້ວຍທ່າອະປະສະວຽ (apasavya) ຕໍ່ໜ້າພຣາຫມະນ ແລະນັກບໍລິສຸດເປັນພະຍານ ເພື່ອສໍາເລັດຄໍາປະຕິຍານ ແລະໄດ້ເປັນ “ວິໂສກະ” ປາດຈາກຄວາມໂສກ. ໃນໂລກທີ່ຖືກພັນລະນາວ່າບໍ່ມີກະສັດຕຣິຍະ ພຣະອົງເຮັດອັດສະວະເມດະ (aśvamedha) ແລະຖວາຍແຜ່ນດິນທັງໝົດເປັນດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ພຣາຫມະນ. ພຣາຫມະນກ່າວຫຼັກການວ່າ “ຜູ້ປົກຄອງຄົນດຽວເທົ່ານັ້ນຖືກຈື່ຈໍາ” ແລະສັ່ງບໍ່ໃຫ້ພຣະອົງຢູ່ໃນດິນແດນຂອງພວກເຂົາ. ຕໍ່ມາມີການຂູ່ຈະເຮັດໃຫ້ທະເລແຫ້ງດ້ວຍອາວຸດໄຟ; ທະເລຢ້ານກົວແລ້ວຖອນຕົວຕາມປາດຖະນາ.
Shlokas
Verse 1
। सूत उवाच । अथ ते शबरा यत्नाद्रक्तं तद्धैहयोद्भवम् । तत्र निन्युः स्थिता यत्र गर्ता सा पितृसंभवा
ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພວກຊະບະຣາເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ອຸ້ມພາເລືອດທີ່ເກີດຈາກສາຍຮາຍຫະຍະ ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ໄປຍັງບ່ອນທີ່ຫຼຸມອັນເກີດຈາກພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຕັ້ງຢູ່।
Verse 2
भार्गवोऽपि च तं हत्वा रक्तमादाय कृत्स्नशः । ततः संप्रेषयामास यत्र गर्ताऽथ पैतृकी
ພາຣຄະວະ (ປະຣະຊຸຣາມ) ກໍເຊັ່ນກັນ ຫຼັງຈາກຂ້າເຂົາແລ້ວ ໄດ້ເກັບເລືອດທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງໄປຍັງບ່ອນທີ່ຫຼຸມບຸພະບຸລຸດ (ພິຕຣະ) ຕັ້ງຢູ່।
Verse 3
न स बालं न वृद्धं च परित्यजति भार्गवः । यौवनस्थं विशेषेण गर्भस्थं वाथ क्षत्रियम्
ພາຣຄະວະບໍ່ປ່ອຍທັງເດັກ ແລະບໍ່ປ່ອຍທັງຄົນເຖົ້າ; ໂດຍພິເສດ ບໍ່ປ່ອຍກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມ ຫຼືແມ່ນຜູ້ຢູ່ໃນຄັນມານດາກໍຕາມ।
Verse 4
स्वयं जघान भूपान्स तेषां पार्श्वे तथा परान् । विध्वंसाययति क्रुद्धः सैनिकैश्च समन्ततः
ລາວໄດ້ຟັນຂ້າກະສັດທັງຫຼາຍດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຍັງຂ້າຜູ້ອື່ນໆທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງເຂົາເຈົ້າດ້ວຍ; ດ້ວຍຄວາມໂກດ ລາວນຳຄວາມພິນາດມາ ໂດຍມີກອງທັບລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ។
Verse 5
तथैवासृक्प्रगृह्णाति गृह्णापयति चादरात् । तेषां पार्श्वैस्ततस्तूर्णं प्रेषयामास तत्र च
ໃນທຳນອງດຽວກັນ ທ່ານໄດ້ເກັບເລືອດ ແລະໃຫ້ເກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວໃຫ້ຜູ້ຢູ່ໃກ້ຄຽງ ຮີບຮ້ອນນຳໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍ।
Verse 6
एवं निःक्षत्रियां कृत्वा कृत्स्नां पृथ्वीं भृगद्वहः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे जगाम तदनन्तरम्
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນທັງປວງປາສຈາກກະສັດຊັ້ນກະສັດຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ແລ້ວ ຜູ້ສືບສາຍຂອງພຣະພຣິກຸ (ປະຣະສຸຣາມ) ໄດ້ໄປຕໍ່ມາຍັງຂອບເຂດສັກສິດຂອງ ຮາຏເກສະວະຣະ।
Verse 7
ततस्तै रुधिरैः स्नात्वा समादाय तिलान्बहून् । अपसव्यं समाधाय प्रचक्रे पितृतर्पणम्
ແລ້ວທ່ານໄດ້ອາບນ້ຳດ້ວຍເລືອດນັ້ນ ແລະນຳເອົາເມັດງາຫຼາຍໆ; ຈັດວາງສາຍຍັດ (ຍັຊໂຍປະວີຕະ) ໃນທ່າອະປະສະວະຍະ ແລະປະກອບພິທີຕັຣປະນະ ແດ່ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).
Verse 8
प्रत्यक्षं सर्वविप्राणां तथान्येषां तपस्विनाम् । प्रतिज्ञां पूरयित्वाऽथ विशोकः स बभूव ह
ຕໍ່ໜ້າພຣາຫມະນະທັງປວງ ແລະບັນດານັກຕະປະສະວີອື່ນໆ ເມື່ອທ່ານໄດ້ສຳເລັດຄຳປະຕິຍານຂອງຕົນແລ້ວ ທ່ານກໍເປັນຜູ້ປາສຈາກຄວາມໂສກເສົ້າແທ້ໆ।
Verse 9
ततो निःक्षत्रिये लोके कृत्वा हयमखं च सः । प्रायच्छत्सकलामुर्वीं ब्राह्मणेभ्यश्च दक्षिणाम्
ຕໍ່ມາ ເມື່ອໂລກປາສຈາກກະສັດຕຣິຍະແລ້ວ ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີຫະຍະມະຄະ (ອັດສະວະເມທະ) ແລະມອບແຜ່ນດິນທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍທານດັກຊິນາ ແດ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ।
Verse 10
अथ लब्धवरा विप्रास्तमूचुर्भृगुसत्तमम् । नास्मद्भूमौ त्वया स्थेयमेको राजा यतः स्मृतः
ຈາກນັ້ນ ເຫຼົ່າພາມຜູ້ໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວແກ່ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງຕະກຸນພຣຶກຸວ່າ: "ທ່ານບໍ່ຄວນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ ເພາະເປັນທີ່ຈົດຈຳກັນວ່າ ຕ້ອງມີພຣະລາຊາພຽງພະອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ".
Verse 14
तस्मात्त्वं देहि मे स्थानं कृत्वाऽपसरणं स्वयम् । न हि दत्त्वा ग्रही ष्यामि विप्रेभ्यो मेदिनीं पुनः
ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມອບສະຖານທີ່ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຖອຍອອກໄປດ້ວຍຕົນເອງເຖີດ ເພາະເມື່ອໄດ້ມອບແຜ່ນດິນໃຫ້ແກ່ເຫຼົ່າພາມແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຍຶດເອົາຄືນມາອີກ.
Verse 15
न करोष्यथवा वाक्यं ममाद्य त्वं नदीपते । स्थलरूपं करिष्यामि वह्न्यस्त्रपरिशोषितम्
"ໂອ ຈ້າວແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ຫາກທ່ານບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປ່ຽນທ່ານໃຫ້ກາຍເປັນແຜ່ນດິນແຫ້ງແລ້ງ ທີ່ຖືກເຜົາຜານດ້ວຍອາວຸດໄຟ".
Verse 16
सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा समुद्रो भयसंकुलः । अपसारं ततश्चक्रे यावत्तस्याभिवांछितम्
ພຣະສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ມະຫາສະໝຸດກໍສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ຈຶ່ງໄດ້ຖອຍຫ່າງອອກໄປໄກເທົ່າທີ່ທ່ານຕ້ອງການ.