Adhyaya 65

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति तडागं देवनिर्मितम् । यत्रानर्तो नृपः सिद्धः सुहयो नाम नामतः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຍັງມີອີກ ຢູ່ທີ່ນັ້ນມີສະຫຼອງນ້ຳ (ຕະດາກ) ທີ່ເທວະດາສ້າງໄວ້; ທີ່ນັ້ນ ກະສັດອານັຣຕະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ສຸຫະຍະ ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ.

Verse 2

तेनैव भूभुजा तत्र लिंगं संस्थापितं शुभम् । आनर्तेश्वरसंज्ञं च सर्व सिद्धिप्रदं नृणाम्

ໂດຍກະສັດຜູ້ນັ້ນເອງ ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະອັນເປັນມົງຄຸນໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ມີນາມວ່າ “ອານັຣເຕສະວະຣະ” ແລະປະທານສິດທິທຸກປະການແກ່ມະນຸດ.

Verse 3

तत्रांगारकषष्ठ्यां यस्तडागे स्नानमाचरेत् । स प्राप्नोति नरः सिद्धिं यथाऽनर्ताधिपेन च

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນສະຫຼອງນ້ຳນັ້ນ ໃນວັນອັງກາຣະກະ-ສະສະຖີ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດ (ສິດທິ) ເຊັ່ນດຽວກັບກະສັດອານັຣຕະ.

Verse 4

ऋषय ऊचुः । कथं सिद्धिस्तु संप्राप्ता आनर्तेन महात्मना । सर्वं कथय तत्सूत सर्वं वेत्सि न संशयः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ມະຫາອາດຕະ ອານະຣະຕະ ໄດ້ບັນລຸສິດທິແນວໃດ? ໂອ ສູຕະ ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງ—ທ່ານຮູ້ທຸກຢ່າງ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 5

सूत उवाच । आनर्तः सुहयो नाम पुरासीत्पृथिवीपतिः । सर्वारिभिर्हतो युद्धे पलायनपरायणः । उच्छिष्टो म्लेच्छसंस्पृष्ट एकाकी बहुभिर्वृतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນກ່ອນການ ມີກະສັດແຫ່ງປະຖະພີ ຊື່ອານະຣະຕະ ເອີ້ນວ່າ ສຸຫະຍະ. ຖືກສັດຕູທັງປວງຊະນະໃນສົງຄາມ ແລະໃຈມຸ່ງແຕ່ຈະຫລົບໜີ. ທ່ານກາຍເປັນມົນທິນ ເນື່ອງຈາກການສຳຜັດກັບມເລັດຈະ—ຢູ່ລຳພັງ ແຕ່ຄ້າຍຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 6

अथ तस्य कपालं च कापालिक व्रतान्वितः । जगृहे निजकर्मार्थं ज्ञात्वा तं वीरसंभवम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທ່ານຜູ້ຖືວຣະຕະກາປາລິກ ໄດ້ຈັບເອົາຖ້ວຍກະໂຫຼກນັ້ນ ເພື່ອກິດພິທີກຳຂອງຕົນ ໂດຍຮູ້ວ່າມັນເປັນພາຊະນະທີ່ເກີດຈາກຊະຕາວິລະຊົນ.

Verse 7

आनर्तेश्वरसांनिध्ये वसमानो वने स्थितः । स रात्रौ तेन तोयेन सर्वदेवमयेन च

ຢູ່ໃກ້ອານະຣເຕສະວະຣະ ແລະພັກອາໄສໃນປ່າ ທ່ານໃນຍາມຄ່ຳຄືນໄດ້ໃຊ້ນ້ຳນັ້ນ ອັນເປັນນ້ຳທີ່ມີພຣະເທວະທັງປວງສະຖິດຢູ່.

Verse 8

तडागोत्थेन संपूर्णं रात्रौ कृत्वा प्रमुंचति । आसीत्पूर्वं वणिङ्नाम्ना सिद्धसेन इति स्मृतः । धनी भृत्यसमोपेतः सदा पुण्यपरायणः

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ທ່ານຕັກນ້ຳຈາກສະໜອງມາເຕີມໃຫ້ເຕັມ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍລົງ. ໃນກ່ອນນັ້ນ ມີພໍ່ຄ້າຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ວ່າ ສິດທະເສນ ດັ່ງທີ່ເຂົາເລົ່າກັນ. ທ່ານມັ່ງຄັ່ງ ມີບໍລິວານຮັບໃຊ້ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນບຸນກຸສົນເສມອ.

Verse 9

कस्यचित्त्वथ कालस्य पण्यबुद्ध्या द्विजोत्तमाः । प्रस्थितश्चोत्तरां काष्ठां स सार्थेन समन्वितः

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກດວິຊະ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງການຄ້າ ລາວໄດ້ອອກເດີນທາງໄປທາງເໜືອ ພ້ອມຂະບວນຄາຣາວານ។

Verse 10

अथ प्राप्तः क्रमात्सर्वैः स गच्छन्मरुमंडल म् । वृक्षोदकपरित्यक्तं सर्वसत्त्वविवर्जितम्

ແລ້ວເມື່ອເຂົາເດີນທາງໄປທີລະກ້າວ ກໍໄດ້ຮອດດິນແດນທະເລຊາຍ ທີ່ຖືກປະຖິ້ມຈາກຕົ້ນໄມ້ແລະນ້ຳ ແລະປາສຈາກສັດມີຊີວິດທັງປວງ।

Verse 11

तत्र रात्रिं समासाद्य श्रांताः पांथाः समन्ततः । सुप्ताः स्थानानि संसृत्य गता निद्रावशं तथा

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຄ່ຳຄືນມາຮອດ ບັນດາຜູ້ເດີນທາງທີ່ເມື່ອຍລ້າທົ່ວກາຍ ໄດ້ນອນລົງຕາມທີ່ຂອງຕົນ ແລະຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງການນອນຫຼັບ।

Verse 12

ततः प्रत्यूषमासाद्य समुत्थाय च सत्वरम् । प्रस्थिता उत्तरां काष्ठां मुक्त्वैकं शूद्रसेवकम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຮຸ່ງອອກມາຮອດ ພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະອອກເດີນທາງໄປທາງເໜືອ ໂດຍປະຖິ້ມຄົນຮັບໃຊ້ຊູດຣະໄວ້ຄົນໜຶ່ງ।

Verse 13

स वै मार्गपरिश्रांतो गत्वा निद्रावशं भृशम् । न जजागार जातेऽपि प्रयाणे बहुशब्दिते

ລາວເມື່ອຍລ້າຈາກທາງໄກ ເລີຍຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງການນອນຫຼັບຢ່າງເລິກ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອການອອກເດີນທາງເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມສຽງອື້ອງອຶງຫຼາຍ ລາວກໍບໍ່ຕື່ນ।

Verse 14

न च तैः स स्मृतः सार्थैर्यैः समं प्रस्थितो गृहात् । न च केनापि संदृष्टः स तु रोधसि संस्थितः

ແລະພວກຄົນຂະບວນການຄ້າທີ່ເຂົາໄດ້ອອກຈາກເຮືອນໄປນຳກັນ ກໍບໍ່ໄດ້ລະນຶກເຖິງເຂົາ; ບໍ່ມີໃຜເຫັນເຂົາ—ເຂົາຢືນຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ/ຄັນດິນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 15

एवं गते ततः सार्थे प्रोद्गते सूर्यमंडले । तीव्रतापपरिस्पृष्टो जजागार ततः परम्

ເມື່ອຂະບວນການຄ້າໄດ້ໄປຕໍ່ຢ່າງນັ້ນ ແລະດວງຕາເວັນໄດ້ຂຶ້ນສູງ, ຖືກໄຟຮ້ອນແຮງເຜົາຜາ ເຂົາຈຶ່ງຕື່ນຂຶ້ນຕໍ່ມາ.

Verse 18

एवं तस्य तृषार्तस्य पतितस्य धरातले । धृतप्राणस्य कृच्छ्रेण संयातोऽस्ताचलं रविः

ດັ່ງນັ້ນ ຊາຍນັ້ນຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳ ລົ້ມຢູ່ເທິງດິນ ແລະຍັງຍຶດຊີວິດໄວ້ດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງຫນັກ; ສຸດທ້າຍດວງຕາເວັນກໍຕົກຫຼັງພູທາງຕາເວັນຕົກ.

Verse 19

ततः किंचित्ससंज्ञोऽभून्मंदीभूते दिवाकरे । चिन्तयामास चित्तेन क्वाहं गच्छामि सांप्रतम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອດວງຕາເວັນອ່ອນແສງລົງ ເຂົາກໍໄດ້ສະຕິຄືນມາເລັກນ້ອຍ ແລະຄິດໃນໃຈວ່າ “ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະໄປໃສ?”

Verse 20

न लक्ष्यते क्वचिन्मार्गो दृश्यते न च मानुषम् । नात्र तोयं न च च्छाया नूनं मे मृत्यु रागतः

ບໍ່ເຫັນທາງໃດເລີຍ ແລະບໍ່ເຫັນມະນຸດຜູ້ໃດ. ທີ່ນີ້ບໍ່ມີນ້ຳ ແລະບໍ່ມີເງົາ—ແນ່ນອນ ຄວາມຕາຍໄດ້ມາຮອດຂ້ອຍແລ້ວ.

Verse 21

एवं चिन्ताप्रपन्नस्य तस्य शूद्रस्य निर्जने । मरौ तस्मिन्समायाता शर्वरी तदनन्तरम्

ເມື່ອຊູດຣະນັ້ນ ຖືກຄວາມຄິດກັງວົນຄອບງຳ ແລະຢູ່ຜູ້ດຽວໃນທະເລຊາຍອັນວັງເວງ ຄືນກໍມາຮອດທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ।

Verse 22

अथ क्षणेन शुश्राव स गीतं मधुरध्वनि । पठतां नन्दिवृद्धानां तथा शब्दं मनोहरम्

ແລ້ວໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ລາວໄດ້ຍິນບົດເພງສຽງຫວານ ແລະຍັງໄດ້ຍິນສຽງອັນໄພເພາະ ດັ່ງນັນດິວຣິດທະກຳລັງສວດອ່ານ।

Verse 23

अथापश्यत्क्षणेनैव प्रेतसंघैः सभावृतम् । प्रेतमेकं च सर्वेषामाधिपत्ये व्यव स्थितम्

ແລ້ວໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ລາວເຫັນສະພາໜຶ່ງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງເປຣຕະຫຼາຍຫຼາຍ ແລະມີເປຣຕະຜູ້ໜຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເປັນຈອມອຳນາດເຫນືອທັງປວງ।

Verse 24

ततस्ते पार्श्वगाः प्रेता एके नृत्यं प्रचक्रिरे । तत्पुरो गीतमन्ये तु स्तुतिं चैव तथा परे

ຕໍ່ມາ ເປຣຕະຜູ້ຕິດຕາມຢູ່ຂ້າງໆນັ້ນ ບາງພວກເລີ່ມຟ້ອນລຳ; ບາງພວກຮ້ອງເພງຢູ່ຕໍ່ໜ້າ; ແລະບາງພວກກໍຖວາຍຄຳສັນລະເສີນເປັນສະຕຸຕິ।

Verse 25

अथासौ प्राह तं शूद्रमतिथे कुरु भोजनम् । स्वेच्छया पिब तोयं च श्रेयो येन भवेन्मम

ແລ້ວຜູ້ນັ້ນເວົ້າກັບຊູດຣະວ່າ: «ໂອ ແຂກເອີຍ ຈົ່ງຈັດອາຫານ; ແລະຈົ່ງດື່ມນ້ຳຕາມໃຈປາຖະໜາ—ເພື່ອໃຫ້ຄວາມສິຣິມົງຄຸນແກ່ຂ້ອຍເກີດຂຶ້ນ».

Verse 26

ततः स भोजनं चक्रे क्षुधार्तश्च पपौ जलम् । भयं त्यक्त्वा सुविश्रब्धः प्रेतराजस्य शासनात्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຈັດອາຫານ ແລະເພາະຖືກຄວາມຫິວທຸກທໍລະມານ ຈຶ່ງດື່ມນ້ຳ. ລາວລະທິ້ງຄວາມຢ້ານ ແລະສະຫງົບໃຈ ເນື່ອງຈາກຄຳສັ່ງຂອງພະຣາຊາແຫ່ງປເຣດ.

Verse 27

ततः प्रेताश्च ते सर्वे प्रेतत्वेन समन्विताः । यथाज्येष्ठं यथान्यायं प्रचक्रुर्भोजनक्रियाम्

ຕໍ່ມາ ປເຣດທັງຫມົດນັ້ນ ຜູ້ມີສະພາບເປັນປເຣດ ໄດ້ປະຕິບັດພິທີການກິນອາຫານ ຕາມລຳດັບຜູ້ໃຫຍ່ ແລະຕາມກົດທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 28

एवं तेषां समस्तानां विलासैः पार्थिवोचितैः । अतिक्रान्ता निशा सर्वा क्रीडतां द्विजसत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາທັງຫມົດໄດ້ເພີດເພີນກັບການສະແດງ ແລະການຫຼິ້ນທີ່ສົມຄວນແກ່ກະສັດ; ຄືນທັງຄືນກໍຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຫຼິ້ນສະໜຸກ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 29

ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमंडले । यावत्पश्यति शूद्रः स तावत्तत्र न किञ्चन

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດແຈ້ງໃສ ເມື່ອດວງອາທິດໄດ້ຂຶ້ນສູງ, ຕາມທີ່ຊູດຣະນັ້ນມອງໄປ ກໍບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດເລີຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 30

ततश्च चिन्तयामास किमेतत्स्वप्नदर्शनम् । चित्तभ्रमोऽथवाऽस्माकमिन्द्रजालमथापि वा

ຕໍ່ມາ ລາວເລີ່ມຄິດຕອບຕົນເອງວ່າ: “ນີ້ແມ່ນພາບທີ່ເຫັນໃນຄວາມຝັນບໍ? ຫຼືເປັນຄວາມຫຼົງຜິດຂອງໃຈ? ຫຼືຈະເປັນມາຍາກົນອັນລວງຕາ?”

Verse 32

एवं चिन्तयमानस्य भास्करो गगनांगणम् । समारुरोह तापेन तापयन्धरणीतलम्

ເມື່ອລາວກໍາລັງຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ພະອາທິດໄດ້ຂຶ້ນສູ່ລານແຫ່ງຟ້າ ແລະໃຫ້ຄວາມຮ້ອນເຜົາຜານຜິວແຜ່ນດິນ।

Verse 33

ततः कंचित्समाश्रित्य स्वल्पच्छायं महीरुहम् । प्राप्तवान्दिवसस्यांतं क्षुत्पिपासाप्रपीडितः

ແລ້ວລາວໄດ້ໄປພຶ່ງພາຕົ້ນໄມ້ໜຶ່ງທີ່ມີເງົານ້ອຍໆ ແລະຖືກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ໍາບີບຄັ້ນ ຈົນອົດທົນຮອດທ້າຍວັນ।

Verse 34

ततो निशामुखे प्राप्ते भूयोऽपि प्रेतराजकम् । प्रेतैस्तैश्चसमोपेतं तथारूपं व्यलोकयत्

ຕໍ່ມາເມື່ອຄ່ໍາຄືນມາຮອດ ລາວໄດ້ເຫັນອີກຄັ້ງ ພະຣາຊາແຫ່ງພຣີຕະ ຜູ້ມາພ້ອມກັບພຣີຕະເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນຮູບພັນດຽວກັນດັ່ງເກົ່າ।

Verse 35

तथैव भोजनं चक्रे तस्यातिथ्यसमुद्भवम् । भयेन रहितः शूद्रो हर्षेण महतान्वितः

ເຊັ່ນເກົ່າ ລາວໄດ້ກິນອາຫານທີ່ເກີດຈາກການຕ້ອນຮັບແຂກນັ້ນ; ຊູດຣະຜູ້ປາດຈາກຄວາມຢ້ານ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່.

Verse 36

एवं तस्य निशावक्त्रे नित्यमेव स भूपतिः । आतिथ्यं प्रकरोत्येव समागत्य तथैव च

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຄ່ໍາຄືນມາຮອດທຸກໆຄັ້ງ ພະຣາຊານັ້ນຈະມາເຖິງເປັນປະຈໍາ ແລະກະທໍາການຕ້ອນຮັບແຂກ ໃນວິທີເກົ່ານັ້ນເທົ່າເດີມ.

Verse 37

ततोऽन्यदिवसे प्राप्ते तेन शूद्रेण भूपतिः । पृष्टः किमेतदाश्चर्यं दृश्यते रजनीमुखे

ເມື່ອມື້ອື່ນມາຮອດ ກະສັດຖືກຊູດຣານັ້ນຖາມວ່າ: «ອັນໃດແມ່ນຄວາມອັດສະຈັນນີ້ ທີ່ເຫັນໃນຍາມເລີ່ມຄ່ຳ?»

Verse 38

विभवस्ते महाभाग प्रणश्यति निशाक्षये । एतत्कीर्तय मे गुह्यं न चेत्प्रेतप संस्थितम् । अत्र कौतूहलं जातं दृष्ट्वेदं सुविचेष्टितम्

«ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາ, ລັດສະໝີຂອງທ່ານຫາຍໄປເມື່ອຄືນສິ້ນ. ຂໍທ່ານເລົ່າຄວາມລັບນີ້ໃຫ້ຟັງ—ບໍ່ຊັ້ນທ່ານຄົງຕັ້ງຢູ່ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງພຣີຕາ. ຂ້ອຍເກີດຄວາມສົນໃຈຢ່າງແຮງ ເມື່ອເຫັນອັນອັດສະຈັນທີ່ຈັດວາງດີນີ້»

Verse 39

प्रेत उवाच । अस्ति पुण्यं महाक्षेत्रं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । गंगा च यमुना चैव स्थिते तत्र च संगमे

ພຣີຕາເວົ້າວ່າ: «ມີມະຫາເຂດສັກສິດອັນເປັນບຸນຢ່າງຍິ່ງ ຊື່ວ່າ ຫາຕະເກສະວະຣະ. ທີ່ນັ້ນ ທີ່ຈຸດບັນຈົບ ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ ປະທັບຢູ່»

Verse 40

ताभ्यामतिसमीपस्थं शिवस्यायतनं शुभम् । महाव्रतधरस्तत्र तपस्यति सुनैष्ठिकः

«ໃກ້ຊິດກັບແມ່ນ້ຳທັງສອງນັ້ນ ມີສະຖານສັກສິດອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ. ທີ່ນັ້ນ ນັກບຳເນັດຜູ້ໝັ້ນຄົງ ຜູ້ຖືມະຫາວຣະຕະ ປະກອບຕະປະສະຍາ»

Verse 41

स सदा रात्रिशौचार्थं कपालं जलपूरितम् । मदीयं शयने चक्रे तत्र कृत्वा निजां क्रियाम्

«ລາວເຮັດເປັນປະຈຳ ເພື່ອການຊຳລະໃນຍາມຄືນ ໂດຍເຕີມນ້ຳໃສ່ກະໂຫຼກບາດ (ກະປາລະ). ເມື່ອປະກອບພິທີຂອງຕົນແລ້ວ ລາວນຳມັນໄປວາງໄວ້ຂ້າງບ່ອນທີ່ຂ້ອຍນອນ»

Verse 42

तत्प्रभावान्ममेयं हि विभूतिर्जायते निशि । दिवा रिक्ते कृते याति भूय एव महामते

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງການປະຕິບັດນັ້ນ ຂີ້ເຖົ່ານີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນເວລາກາງຄືນ. ເມື່ອເຖິງເວລາກາງເວັນ ມັນກໍຫາຍໄປ ແລະ ກັບຄືນມາອີກຄັ້ງ ໂອ້ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາ.

Verse 43

तस्मात्कुरु प्रसादं मे तत्र गत्वा कपालकम् । चूर्णं कृत्वा मदीयं तत्तस्मिंस्तोये विनिक्षिप

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ແລ້ວເອົາກະໂຫຼກຫົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ບົດໃຫ້ເປັນຜົງ ແລະ ໂຮຍລົງໃນນ້ຳນັ້ນ.

Verse 44

येन मे जायते मोक्षः प्रेतभावात्सुदारुणात्

ເພື່ອໃຫ້ການຫລຸດພົ້ນເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຈາກສະພາບການເປັນເຜດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດນີ້.

Verse 45

तथा तत्रास्ति पूर्वस्यां दिशि तत्तीर्थमुत्तमम् । गयाशिर इति ख्यातं प्रेतत्वान्मुक्तिदा यकम्

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ທາງທິດາຕາເວັນອອກຂອງສະຖານທີ່ນັ້ນ ມີທ່ານ້ຳສັກສິດອັນປະເສີດ ຊື່ວ່າ ຄະຍາສິຣະ ເຊິ່ງມອບການຫລຸດພົ້ນຈາກການເປັນເຜດ.

Verse 46

तत्र गत्वा कुरु श्राद्धं सर्वेषां त्वं महामते । दृश्यते तव पार्श्वस्था भद्र संपुटिका शुभाम्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ໂອ້ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາ ຈົ່ງເຮັດພິທີອຸທິດສ່ວນກຸສົນໃຫ້ແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບທັງປວງ. ແລະ ເບິ່ງແມ ໂອ້ ທ່ານຜູ້ຈະເລີນ ມີຫີບມຸງຄຸນຢູ່ຂ້າງກາຍທ່ານ.

Verse 47

अस्यां नामानि सर्वेषां यथाज्येष्ठं समालिख । ततः श्राद्धं कुरुष्वाशु दयां कृत्वा गरीयसीम्

ໃນນັ້ນ ຈົ່ງຂຽນຊື່ຂອງຜູ້ລ່ວງລັບທັງໝົດ ຕາມລຳດັບຜູ້ໃຫຍ່ກ່ອນ. ແລ້ວຈົ່ງປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໂດຍໄວ ດ້ວຍເມດຕາກະລຸນາອັນສູງສຸດ.

Verse 48

वयं त्वां तत्र नेष्यामः सुखोपायेन भद्रक । निधिं च दर्शयिष्यामः श्राद्धार्थं सुमहत्तरम्

ໂອ ຜູ້ດີເອີຍ, ພວກເຮົາຈະນຳເຈົ້າໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍວິທີອັນສະດວກ. ແລະພວກເຮົາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂຸມຊັບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ເພື່ອພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha).

Verse 49

तथेति समनुज्ञाते तेन शूद्रेण सत्वरम् । निन्युस्तं स्कन्धमारोप्य शूद्रं क्षेत्रे यथोदितम्

ເມື່ອຊູດຣະ (Śūdra) ນັ້ນໄດ້ອະນຸຍາດແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍຮີບຍົກເຂົາຂຶ້ນບ່າ ແລະພາເຂົາເຂົ້າໄປໃນກະເສດຣະ (kṣetra) ອັນສັກສິດ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 50

दर्शयामासुरेवास्य निधानं भूरिवित्तजम् । तदादाय गतस्तत्र यत्रासौ नैष्ठिकः स्थितः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຂົາເຫັນຂຸມຊັບທີ່ຝັງໄວ້ຂອງເຂົາ—ມີຊັບສິນຫຼາຍຫຼວງ. ເມື່ອເອົາມັນຂຶ້ນແລ້ວ ເຂົາກໍໄປຫາບ່ອນທີ່ນັກບຳເນັດຜູ້ໝັ້ນຄົງ (naiṣṭhika) ພັກຢູ່.

Verse 51

ततः प्रणम्य तं भक्त्या कथ यामास विस्तरात् । तस्य भूतपतेः सर्वं वृत्तांतं विनयान्वितः

ຈາກນັ້ນ ເຂົາໄດ້ກົດກະບົດນົບນ້ອມດ້ວຍພັກຕິ (bhakti) ແລະດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ໄດ້ເລົ່າລາຍລະອຽດເຖິງເຫດການທັງໝົດ ກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ (bhūtapati).

Verse 52

ततो लब्ध्वा कपालं तच्चूर्णयित्वा समाहितः । गंगायमुनयोर्मध्ये प्रचिक्षेप मुदान्वितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບກະໂຫຼກບາດ (kapāla) ແລ້ວ ກໍບົດໃຫ້ເປັນຜົງ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຈຶ່ງໂຍນລົງໃນນ້ຳກາງລະຫວ່າງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ।

Verse 53

एतस्मिन्नंतरे प्रेतो दिव्यरूपवपुर्धरः । विमानस्थोऽब्रवीद्वाक्यं शूद्रं तं हर्षसंयुतः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣີຕະນັ້ນໄດ້ຖືຮ່າງອັນທິບພະສະຫວ່າງໄສ; ນັ່ງຢູ່ເທິງວິມານ ແລ້ວເວົ້າຖ້ອຍຄຳດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແກ່ຊູດຣະນັ້ນ।

Verse 54

प्रसादात्तव मुक्तोऽहं प्रेतत्वाद्दारुणादितः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं त्रिदिवालयम्

«ດ້ວຍພຣະກຸສົນແລະຄວາມເມດຕາຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍພົ້ນຈາກສະພາບພຣີຕະອັນນ່າຢ້ານ. ຂໍໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນມີແກ່ເຈົ້າ; ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະໄປສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງເທວະ»।

Verse 55

एतेषामेव सर्वेषामिदानीं श्राद्धमाचर । गत्वा गयाशिरः पुण्यं येन मुक्तिः प्रजायते

«ບັດນີ້ ຈົ່ງປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາທັງໝົດນີ້. ແລະຈົ່ງໄປຫາ ຄະຍາຊິຣະ (Gayāśiras) ອັນບຸນສູງ ດ້ວຍທີ່ນັ້ນຈຶ່ງເກີດມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)»।

Verse 56

ततः स विस्मयाविष्टस्तेषामेव पृथक्पृथक् । श्राद्धं चक्रे च भूतानां नित्यमेव समाहितः

ຕໍ່ມາ ລາວຕົກຢູ່ໃນຄວາມພິສົດອັນນ່າອັດສະຈັນ; ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເທື່ອງໆ ລາວໄດ້ປະກອບສຣາດທະ (śrāddha) ໃຫ້ແກ່ວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບເຫຼົ່ານັ້ນ ແຍກເປັນຄົນໆ।

Verse 57

तेऽपि सर्वे गताः स्वर्गं प्रेतास्तस्य प्रभावतः । ददुश्च दर्शनं तस्य स्वप्रे हर्षसमन्विताः

ປເຣດເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງກຳລັງບຸນຂອງລາວ; ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກເຂົາໄດ້ປາກົດໃຫ້ລາວເຫັນໃນຄວາມຝັນ។

Verse 58

ततः शूद्रः स विज्ञाय तत्क्षेत्रं पुण्यवर्ध नम् । न जगाम गृहं भूयस्तत्रैव तपसि स्थितः

ຕໍ່ມາ ຊູດຣານັ້ນໄດ້ຮູ້ວ່າ ທົ່ງທີ່ສັກສິດນັ້ນເພີ່ມພູນບຸນ; ລາວບໍ່ກັບເຮືອນອີກ ແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະສະຍາ.

Verse 59

गंगायमुनयोः पार्श्वे शूद्रकेश्वरसंज्ञितम् । लिगं संस्थापितं तेन सर्वपातकनाशनम्

ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄູ່ ຄື ຄັງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ ລາວໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະ ຊື່ວ່າ “ຊູດຣະເກສະວະຣະ” ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພຣະສິວະ ທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງບໍ່ເຫຼືອ.

Verse 60

यस्तयोर्विधिवत्स्नानं कृत्वा पूजयते नरः । शूद्रकेश्वरसंज्ञं च लिंगं श्रद्धासमन्वितः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອາບນ້ຳຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງໃນນ້ຳສັກສິດເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວບູຊາລິງຄະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຊູດຣະເກສະວະຣະ” ດ້ວຍສັດທາ—

Verse 61

स सर्वैः पातकैर्मुक्तः प्रयाति शिव मंदिरम् । स्तूयमानश्च गंधर्वैर्विमानवरमाश्रितः

—ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ພຣະວິຫານແຫ່ງພຣະສິວະ; ຖືກສັນລະເສີນໂດຍຄັນທະວະ ແລະຂຶ້ນນັ່ງວິມານອັນວິເສດ.

Verse 62

यस्तत्र त्यजति प्राणान्कृत्वा प्रायोपवेशनम् । न च भूयोऽत्र संसारे स जन्माप्नोति ।मानवः

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ສະຫຼະຊີວິດໂດຍປະຕິບັດ «ປຣາໂຍປະເວຊະນະ» (ອົດອາຫານຈົນສິ້ນຊີວິດ) ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ເກີດອີກໃນໂລກສົງສານນີ້.

Verse 63

गंडूषमपि तोयस्य यस्तस्य निवसन्पिबेत् । सोऽपि संमुच्यते पापादाजन्ममरणांतिकात्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວດື່ມນ້ຳນັ້ນພຽງຄຳດຽວ ກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບ—ແມ່ນແຕ່ພາລະທີ່ຕິດຕາມຈາກເກີດຈົນຕາຍ.

Verse 64

यस्तत्र ब्राह्मणेंद्राणां संप्रयच्छति भोजनम् । पितरस्तस्य तृप्यंति यावत्कल्पशतत्रयम्

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງ ບັນພະບຸລຸດ (ພິຕຣະ) ຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມໃຈຢູ່ຈົນຄົບສາມຮ້ອຍກັລປະ.

Verse 65

त्रुटिमात्रं च यो दद्यात्तत्र स्वर्णं समाहितः । स प्राप्नोति फलं कृत्स्नं राजसूयाश्वमेधयोः

ແລະຜູ້ໃດມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຖວາຍຄຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເພີຍນ້ອຍນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນຄົບຖ້ວນເທົ່າກັບພິທີຣາຊະສູຍະ ແລະ ອັດສະວະເມດະ.

Verse 66

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्तीर्थवरमाश्रयेत् । य इच्छेच्छाश्वतं स्वर्गं सदैव मनुजो द्विजाः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນເຂົ້າໄປພຶ່ງພາຕີຣະຖະອັນປະເສີດນັ້ນ; ຜູ້ໃດປາຖະໜາສະຫວັນອັນຖາວອນ ໃນຂະນະທີ່ເປັນມະນຸດ—ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ.

Verse 67

अत्र गाथा पुरा गीता गौतमेन महर्षिणा । गंगायमुनयोस्तं च प्रभावं वीक्ष्य विस्मयात्

ທີ່ນີ້ ໃນການກ່ອນເກົ່າ ມະຫາຣິສິ ໂກຕະມະ ໄດ້ຂັບຮ້ອງຄາຖາໜຶ່ງ ເມື່ອເຫັນອານຸພາບອັນອັດສະຈັນຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ ແລ້ວກໍພິສມັດໃຈ।

Verse 68

गंगायमुनयोः संगे नरः स्नात्वा समाहितः । शूद्रेश्वरं समालोक्य सद्यः स्वर्गमवाप्नुयात्

ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍໃຈສະຫງົບສະມາທິ ແລ້ວເບິ່ງເຫັນ ພຣະສູເດຣສະວະຣະ (Śūdreśvara) ຈະໄດ້ບັນລຸສະຫວັນໃນທັນທີ।

Verse 69

एतद्वः सर्वमाख्यातं गंगायमुनयोर्मया । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າບອກທ່ານທັງຫມົດແລ້ວ ເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ, ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ; ມະຫາຕະມະນີ້ລົບລ້າງບາບທຸກປະການ।