Adhyaya 61

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । शर्मिष्ठातीर्थमित्युक्तं त्वया यच्च महामते । कथं जातं महाभाग किंप्रभावं तु तद्वद

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ທ່ານໄດ້ເວົ້າເຖິງຕີຣະຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຊາຣມິດຖາ-ຕີຣະຖະ”. ໂອ ຜູ້ມີບຸນ, ມັນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະມີອານຸພາບຢ່າງໃດ? ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຟັງ»។

Verse 2

सूत उवाच । आसीद्राजा वृकोनाम सोमवंश समुद्भवः । ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च सर्वलोकहिते रतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ມີກະສັດອົງໜຶ່ງຊື່ ວຣຶກະ ເກີດຈາກວົງຈັນ (ໂສມະວົງ). ພຣະອົງເຄົາລົບພຣາຫມັນ, ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ຂໍຄຸ້ມຄອງ, ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນປະໂຫຍດຂອງສັດທັງປວງ»។

Verse 3

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । सर्वलक्षणसंपन्ना पतिव्रतपरायणा

ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງເປັນສາດວີ ບໍລິສຸດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ. ນາງພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ແລະອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນທຳພະຕິວຣະຕາ—ຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ.

Verse 4

अथ तस्यां समुत्पन्ना प्राप्ते वयसि पश्चिमे । कन्यका दिवसे प्राप्ते सर्वशास्त्रविगर्हिते

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງເຖົ້າເຂົ້າວັຍຊ່ວງທ້າຍ ກໍໄດ້ເກີດລູກສາວຄົນໜຶ່ງ—ໃນວັນທີ່ຄຳພີສາດສະຕຣາທັງປວງຕຳນິວ່າບໍ່ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 5

तत आनीय विप्रान्स ज्योतिर्ज्ञानविचक्षणान् । पप्रच्छ कीदृशी कन्या ममेयं संभविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານດາວະສາດ ແລະຄວາມຮູ້ເລື່ອງດວງດາວ ມາ ແລ້ວຖາມວ່າ: «ລູກສາວນີ້ຂອງເຮົາ ຈະເປັນຄົນແນວໃດ?»

Verse 6

ब्राह्मणा ऊचुः । या कन्या प्राप्नुयाज्जन्म चित्रासंस्थे दिवाकरे । चंद्रे वापि चतुर्दश्यां सा भवेद्विषकन्यका

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ຍິງນ້ອຍໃດທີ່ເກີດໃນເວລາທີ່ພຣະອາທິດຢູ່ໃນນັກຂັດຕະ ຈິຕຣາ ຫຼືເມື່ອພຣະຈັນຢູ່ວັນທີ 14 (ຈະຕຸດດະສີ) ນາງຈະໄດ້ຊື່ວ່າ “ວິສະກັນຍາ” ຄື ນາງພິດ»។

Verse 7

यस्तस्याः प्रतिगृह्णाति पाणिं पार्थिवसत्तम । षण्मासाभ्यंतरे मृत्युं स प्राप्नोति नरो ध्रुवम्

«ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮັບມືນາງເປັນຄູ່ຄອງ, ຜູ້ນັ້ນຈະພົບຄວາມຕາຍແນ່ນອນພາຍໃນຫົກເດືອນ»।

Verse 8

यस्मिन्सा जायते हर्म्ये षण्मासाभ्यंतरे च तत् । करोति विभवैर्हीनं धनदस्याप्यसंशयम्

«ແລະ ຄຸ້ມເຮືອນຫຼືວັງທີ່ນາງເກີດນັ້ນ, ພາຍໃນຫົກເດືອນ ນາງຈະເຮັດໃຫ້ຂາດຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະຊັບສົມບັດ—ແນ່ນອນ ແມ່ນແຕ່ເປັນຂອງກຸເບຣາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນກໍຕາມ»।

Verse 9

सेयं तव सुता राजन्यथोक्ता विष कन्यका । पैतृकं श्वाशुरीयं च हनिष्यति गृहद्वयम्

«ໂອ ພຣະຣາຊາ, ລູກສາວຂອງພຣະອົງນີ້ແຫຼະ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ແມ່ນ “ວິສະກັນຍາ”; ນາງຈະທຳລາຍເຮືອນສອງຝ່າຍ—ເຮືອນພໍ່ແມ່ ແລະ ເຮືອນພໍ່ແມ່ຜົວ»។

Verse 10

तस्मादिमां परित्यज्य सुखी भव नराधिप । श्रद्दधासि वचोऽस्माकं हित मुक्तं यदि प्रभो

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ຈົ່ງລະທິ້ງນາງເສຍ ແລ້ວຈະຢູ່ຢ່າງຜາສຸກ—ຖ້າພຣະອົງເຊື່ອຖືຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາ ທີ່ກ່າວດ້ວຍຄວາມຫວັງດີເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພຣະອົງ»।

Verse 11

राजोवाच । त्यक्ष्यामि यदि नामैतां धारयिष्यामि वा गृहे । अन्यदेहोद्भवं कर्म फलिष्यति तथापि मे

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ບໍ່ວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຖິ້ມນາງ ຫຼືຈະເກັບນາງໄວ້ໃນເຮືອນ ກຳຈາກຊາດກ່ອນຈະອອກຜົນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ດີ»។

Verse 12

शुभं वा यदि वा पापं न तु शक्यं प्ररक्षितुम् । तस्मात्कर्म पुरस्कृत्य नैव त्यक्ष्यामि कन्यकाम्

«ຈະເປັນກຸສົນຫຼືອະກຸສົນ ກໍບໍ່ອາດປ້ອງກັນໃຫ້ພົ້ນໄດ້ແທ້; ດັ່ງນັ້ນ ຍົກກຳເປັນຫຼັກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ປະຖິ້ມເດັກຍິງນີ້»។

Verse 13

येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः । तेनतेनैव भूयः स प्राप्नोति सकलं फलम्

ບຸກຄົນໃດ ເຮັດກຳໃດໆ ຜ່ານຮ່າງກາຍໃດ ດ້ວຍຮ່າງກາຍນັ້ນເອງອີກ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທັງປວງຂອງກຳນັ້ນແນ່ນອນ।

Verse 14

यस्यां यस्यामवस्थायां क्रियतेऽत्र शुभाशुभम् । तस्यां तस्यां ध्रुवं तस्य फलं तद्भुज्यते नरैः

ໃນສະພາບໃດໆຂອງຊີວິດ ຖ້າເຮັດກຸສົນຫຼືອະກຸສົນໃນໂລກນີ້ ໃນສະພາບນັ້ນເອງ ຜົນຂອງມັນຍ່ອມຖືກເສວຍໂດຍມະນຸດຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 15

न नश्यति पुराकर्म कृतं सर्वेंद्रियैरिह । अकृतं जायते नैव तस्मान्नास्ति भयं मम

ກຳເກົ່າບໍ່ເສຍຫາຍ—ການກະທຳທີ່ເຮັດໃນໂລກນີ້ດ້ວຍອິນທຣີທັງປວງ ບໍ່ເຄີຍຫາຍໄປ; ສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດ ກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 16

आयुः कर्म च वित्तं च विद्या निधनमेव च । पञ्चैतानि हि सृज्यन्ते गर्भस्थस्यैव देहिनः

ອາຍຸ, ກຳ, ຊັບສິນ, ວິຊາຄວາມຮູ້ ແລະ ຄວາມຕາຍ—ທັງຫ້ານີ້ ແທ້ຈິງຖືກກຳນົດສ້າງໄວ້ ຕັ້ງແຕ່ຜູ້ມີກາຍຢູ່ໃນຄັນແມ່।

Verse 17

यथा वृक्षेषु वल्लीषु कुसुमानि फलानि च । स्वकालं नातिवर्तंते तद्वत्कर्म पुराकृतम्

ດັ່ງດອກໄມ້ ແລະ ໝາກໄມ້ ຢູ່ໃນຕົ້ນໄມ້ ແລະ ເຄືອວັນ ບໍ່ລ່ວງເກີນລະດູການຂອງຕົນ—ກຳທີ່ເຄີຍເຮັດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ກໍສຸກງອມຕາມເວລາຂອງມັນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 18

येनैव यद्यथा पूर्वं कृतं कर्म शुभाशुभम् । स एव तत्तथा भुंक्ते नित्यं विहितमात्मनः

ຜູ້ໃດເຄີຍເຮັດກຳດີ ຫຼື ກຳຊົ່ວ ໃນອະດີດ ແນວໃດ—ຜູ້ນັ້ນເອງກໍຮັບຜົນແນວນັ້ນ ຢ່າງສະເໝີ ຕາມທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ແກ່ຕົນ।

Verse 19

यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् । तथैवं कोटिमध्यस्थं कर्तारं कर्म विन्दति

ດັ່ງລູກງົວພົບແມ່ຂອງຕົນ ໃນຝູງງົວນັບພັນ—ກຳກໍເຊັ່ນນັ້ນ ພົບຜູ້ກະທຳຂອງມັນ ແມ່ນແຕ່ຢືນຢູ່ກາງຄົນນັບລ້ານກໍຕາມ।

Verse 20

अन्यदेहकृतं कर्म न कश्चित्पुरुषो भुवि । बलेन प्रज्ञया वापि समर्थः कर्तुमन्यथा

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີຜູ້ໃດ ຈະສາມາດໃຊ້ກຳລັງ ຫຼື ປັນຍາ ເພື່ອປ່ຽນແປງກຳທີ່ເຮັດໄວ້ໃນອີກຮ່າງ (ອີກຊາດ) ໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້ເລີຍ।

Verse 21

अन्यथा शास्त्रगर्भिण्या धिया धीरो महीयते । स्वामिवत्प्राक्कृतं कर्म विदधाति तदन्यथा

ແຕ່ຜູ້ຮູ້ທີ່ມີປັນຍາອີງໃສ່ຊາສະຕຣາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ; ເຫມືອນນາຍ ລາວສາມາດຫັນທິດການເຄື່ອນໄຫວຂອງກຳທີ່ເຮັດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ໃຫ້ໄປອີກທາງໜຶ່ງໄດ້.

Verse 22

स्वकृतान्युपतिष्ठंति सुखदुःखानि देहिनाम् । हेतुभूतो हि यस्तेषां सोऽहंकारेण बध्यते

ຄວາມສຸກແລະຄວາມທຸກຂອງຜູ້ມີກາຍ ເກີດຈາກກຳທີ່ຕົນເຮັດໄວ້. ແລະຜູ້ທີ່ຖືຕົນເປັນ “ເຫດ” ຂອງມັນ ຍ່ອມຖືກຜູກມັດດ້ວຍອະຫັງກາຣ (ຄວາມຍຶດວ່າ ‘ຂ້ອຍເຮັດ’).

Verse 23

सुशीघ्रमभिधावन्तं निजं कर्मानुधावति । शेते सह शयानेन तिष्ठन्तमनुतिष्ठति

ກຳຂອງຄົນເອງ ວິ່ງຕາມຫຼັງຢ່າງໄວຍິ່ງ. ເມື່ອເຂົານອນ ມັນກໍນອນກັບເຂົາ; ເມື່ອເຂົາຢືນ ມັນກໍຢືນຄຽງຂ້າງ.

Verse 25

येन यत्रोपभोक्तव्यं सुखं वा दुःखमेव वा । नरः स बद्धो रज्ज्वेव बलात्तत्रैव नीयते

ບ່ອນໃດທີ່ຕ້ອງໄດ້ສຳຜັດສຸກ ຫຼື ທຸກ ເນື່ອງຈາກກຳຂອງຕົນ, ຄົນນັ້ນ—ຖືກຜູກເຫມືອນມີເຊືອກ—ຖືກນຳໄປບ່ອນນັ້ນດ້ວຍກຳລັງ.

Verse 26

प्रमाणं कर्मभूतानां सुखदुःखोपपादने । सावधानतया यच्च जाग्रतां स्वपतामपि

ກຳເອງແມ່ນມາດຕະຖານຕັດສິນໃນການເກີດສຸກແລະທຸກ; ມັນເຮັດວຽກຢ່າງແນ່ນອນບໍ່ຜິດພາດ ສຳລັບຄົນ—ຈະຕື່ນຢູ່ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ນອນຫຼັບກໍຕາມ.

Verse 27

तैलक्षये यथा दीपो निर्वाणमधिगच्छति । कर्मक्षये तथा जंतुर्निर्वाणमधिगच्छति

ເມື່ອນ້ຳມັນໝົດ ໂຄມໄຟກໍດັບ; ເມື່ອກຳມະໝົດ ສັດຜູ້ມີກາຍກໍບັນລຸນິພານ (ນິຣວານ).

Verse 28

न मन्त्रा न तपो दानं न तीर्थं न च संयमः । समर्था रक्षितुं जंतुं पीडितं पूर्वकर्मभिः

ບໍ່ແມ່ນມົນຕຣາ, ບໍ່ແມ່ນຕະປະ, ບໍ່ແມ່ນທານ, ບໍ່ແມ່ນຕີຣະຖະ, ແລະບໍ່ແມ່ນສັງຍົມ—ສິ່ງໃດໆກໍບໍ່ອາດປົກປ້ອງສັດທີ່ຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍກຳມະເກົ່າໄດ້.

Verse 29

यथा छायातपौ नित्यं सुसंबद्धौ परस्परम् । तथा कर्म च कर्ता च नात्र कार्या विचारणा

ເຫມືອນເງົາແລະແສງແດດທີ່ຜູກພັນກັນຕະຫຼອດ, ກຳມະແລະຜູ້ກະທຳກໍເຊັ່ນນັ້ນ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໂຕ້ຖຽງອີກ.

Verse 30

अन्नपानानि जीर्यंति यत्र भक्ष्यं च भक्षितम् । तस्मिन्नेवोदरे गर्भः कथं नाम न जीर्यति

ໃນທ້ອງນັ້ນເອງ ທີ່ອາຫານແລະນ້ຳດື່ມ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ກິນເຂົ້າໄປ ຖືກຍ່ອຍ—ແລ້ວຕົວອ່ອນໃນທ້ອງດຽວກັນນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກຍ່ອຍໄດ້ແນວໃດ?

Verse 31

तस्मात्कर्मकृतं सर्वं देहिनामत्र जायते । शुभं वा यदि वा पापमिति मे निश्चयः सदा

ດັ່ງນັ້ນ ທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ສັດຜູ້ມີກາຍໃນໂລກນີ້ ລ້ວນເກີດຈາກກຳມະ—ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືບາບ ນີ້ແມ່ນຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງຂ້ອຍເສມອ.

Verse 32

अरक्षितं तिष्ठति दैवरक्षितं सुरक्षितं दैवहतं विनश्यति । जीवत्यनाथोऽपि वने विसर्जितः कृतप्रयत्नोऽपि गृहे न जीवति

ສິ່ງທີ່ບໍ່ຖືກປົກປ້ອງ ກໍອາດຢູ່ລອດໄດ້ ຖ້າພຣະພະລັງແຫ່ງຊະຕາກຳຄຸ້ມຄອງ; ສິ່ງທີ່ປົກປ້ອງດີ ກໍພິນາດ ຖ້າຊະຕາກຳທຳລາຍ. ແມ່ນແຕ່ຄົນກຳພ້າຖືກປ່ອຍໃນປ່າກໍອາດມີຊີວິດ; ແຕ່ຜູ້ພາກພຽນຫນັກ ກໍອາດບໍ່ຢູ່ລອດ ແມ່ນແຕ່ໃນເຮືອນ।

Verse 61

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये विषकन्यकोत्पत्तिवर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 61 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການເກີດຂຶ້ນຂອງນາງສາວພິດ» ໃນມາຫາດມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ສຣີຫາຕະເກສະວະຣະ ພາຍໃນນາກະຂັນດະທີ 6 ຂອງສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນເອກາຊີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ।