Adhyaya 6

Verse 1

। सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य त्रिशंकोर्मुनिपुंगवः । विश्वामित्रोऽब्रवीद्वाक्यं किंचिल्लज्जासमन्वितः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງຕຣິຊັງກຸ ວິສະວາມິດຣະ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວຕອບ ດ້ວຍຄວາມອາຍເບົາໆປະປົນຢູ່.

Verse 2

मा विषादं महीपाल विषयेऽत्र करिष्यसि । अनेनैव शरीरेण त्वां नयिष्याम्यहं दिवम्

“ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ ໂອ້ ພະຣາຊາ, ໃນເລື່ອງນີ້. ດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນໍາທ່ານໄປສູ່ສະຫວັນ.”

Verse 3

तत्तत्कर्म करिष्यामि स्वर्गार्थे नृपसत्तम । तवाभीष्टं करिष्यामि किं वा यास्यामि संक्षयम्

“ເພື່ອສະຫວັນ ໂອ້ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທໍາກຳທຸກຢ່າງທີ່ຈໍາເປັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະສໍາເລັດຕາມປາຖະໜາຂອງທ່ານ—ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພິນາດໃນການພະຍາຍາມ.”

Verse 4

एवमुक्त्वा परं कोपं कृत्वोपरि दिवौकसाम् । उवाच च ततो रौद्रं प्रत्यक्षं तस्य भूपतेः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ປຸກຄວາມໂກດແຄ້ນອັນຮຸນແຮງຕໍ່ບັນດາຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ; ແລ້ວຕໍ່ໜ້າພະຣາຊາ ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນນ່າຢ້ານຢ່າງແຈ້ງເຈນ.

Verse 5

यथा मया द्विजत्वं हि स्वयमेवार्जितं बलात् । तथा सृष्टिं करिष्यामि स्वकीयां नात्र संशयः

ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸສະຖານະ «ທະວິຊະ» ດ້ວຍພະລັງຕະປະສະຍາ ດ້ວຍຕົນເອງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງສັນສະຣະສິດຂອງຕົນເອງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 6

ततस्तं स समालोक्य शंकरं शशिशेखरम् । प्रणम्य विधिवद्भक्त्या स्तुतिं चक्रे महामुनिः

ຕໍ່ມາ ມະຫາມຸນີໄດ້ເບິ່ງເຫັນ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ, ແລ້ວກໍ່ກົ້ມກາບຕາມພິທີດ້ວຍພັກດີ ແລະຮ້ອງສັນລະເສີນເປັນສະໂຕຕຣະ।

Verse 7

विश्वामित्र उवाच । जय देव जयाचिंत्य जय पार्वतिवल्लभ । जय कृष्ण जगन्नाथ जय कृष्ण जगद्गुरो

ວິສະວາມິດຣະ ກ່າວວ່າ: «ຊະນະແດ່ພຣະເຈົ້າ! ຊະນະແດ່ຜູ້ຫາອາດຄິດເຖິງ! ຊະນະແດ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພາຣະວະຕີ! ຊະນະແດ່ພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ພຣະນາຖແຫ່ງຈັກກະວານ! ຊະນະແດ່ພຣະກຣິດສະນະ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ!»

Verse 8

जयाचिंत्य जयामेय जयानंत जयाच्युत । जयामर जयाजेय जयाव्यय सुरेश्वर

«ຊະນະແດ່ຜູ້ຫາອາດຄິດເຖິງ; ຊະນະແດ່ຜູ້ຫາອາດວັດໄດ້; ຊະນະແດ່ຜູ້ອະນັນຕະ; ຊະນະແດ່ຜູ້ບໍ່ຕົກຕ່ຳ. ຊະນະແດ່ຜູ້ອະມະຣະ; ຊະນະແດ່ຜູ້ບໍ່ຖືກພິຊິດ; ຊະນະແດ່ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ໂອ ສຸເຣສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ!»

Verse 9

जय सर्वग सर्वेश जय सर्वसुराश्रय । जय सर्वजनध्येय जय सर्वाघनाशन

«ຊະນະແດ່ຜູ້ໄປໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ຊະນະແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ. ຊະນະແດ່ທີ່ພຶ່ງຂອງເທວະທັງປວງ; ຊະນະແດ່ຜູ້ທີ່ຊົນທັງຫມົດຄວນເພັ່ງພິນິດ. ຊະນະແດ່ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ!»

Verse 10

त्वं धाता च विधाता च त्वं कर्ता त्वं च रक्षकः । चतुर्विधस्य देवेश भूतग्रामस्य शंकर

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະເປັນຜູ້ຈັດວາງ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ກະທຳ ແລະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ. ໂອ ຈອມເທວະ, ໂອ ສັງກະຣະ, ພຣະອົງຄອບຄອງ ແລະອະນຸລັກສັດທັງປວງໃນສີ່ປະເພດ.

Verse 11

यथा तिलस्थितं तैलं यथा दधिगतं घृतम् । तथैवाधिष्ठितं कृत्स्नं त्वया गुप्तेन वै जगत्

ເຫມືອນນ້ຳມັນທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນເມັດງາ ແລະເຫມືອນເນີຍກີ (ghee) ທີ່ມີຢູ່ໃນນົມສົ້ມ, ດັ່ງນັ້ນໂລກທັງປວງນີ້ຖືກພຣະອົງແຜ່ຊຶມ ແລະຄ້ຳຈຸນ ໂດຍພຣະອົງຊ່ອນຢູ່ໃນທຸກສິ່ງ.

Verse 12

त्वं ब्रह्मा त्वं हृषीकेशस्त्वं शक्रस्त्वं हुताशनः । त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमिन्दुस्त्वं दिवाकरः

ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາ; ພຣະອົງແມ່ນຮຣິສີເກສະ (Hṛṣīkeśa); ພຣະອົງແມ່ນສັກຣະ (Śakra); ພຣະອົງແມ່ນເທວະແຫ່ງໄຟ. ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະ; ພຣະອົງແມ່ນສຽງ «ວະສັດ»; ພຣະອົງແມ່ນຈັນທຣາ ແລະພຣະອົງແມ່ນສຸຣິຍະ.

Verse 13

अथवा बहुनोक्तेन किं स्तवेन तव प्रभो । समासादेव वक्ष्यामि विभूतिं श्रुतिनोदिताम्

ຫຼືອີກຢ່າງ—ຈະສັນລະເສີນພຣະອົງຢ່າງຍືດຍາວໄປເພື່ອຫຍັງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ? ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ ຕາມທີ່ເວດາໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 14

यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु स्थावरं जंगमं विभो । तत्सर्वं भवता व्याप्तं काष्ठं हव्यभुजा यथा

ສິ່ງໃດກໍຕາມໃນສາມໂລກ—ທັງຢູ່ນິ່ງ ແລະເຄື່ອນໄຫວ, ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດທັງປວງ—ທັງໝົດນັ້ນຖືກພຣະອົງແຜ່ຊຶມ, ເຫມືອນໄຟທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນໄມ້.

Verse 15

श्रीभगवानुवाच । परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते वरं प्रार्थय सन्मुने । यत्ते हृदि स्थितं नित्यं सर्वं दास्याम्यसंशयम्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ; ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ. ຂໍພອນເຖີດ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ. ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າເປັນນິດ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ທັງໝົດ ໂດຍບໍ່ສົງໄສ»។

Verse 16

विश्वामित्र उवाच । यदि तुष्टोसि देवेश यदि देयो वरो मम । तन्मे स्यात्सृष्टिमाहात्म्यं त्वत्प्रसादान्महेश्वर

ວິສະວາມິດຕະກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ໂອ ຈອມເທວະ; ຖ້າພອນຈະປະທານແກ່ຂ້າ. ຂໍໂອ ມະເຫສະວະຣະ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ຂ້າໄດ້ຮັບຄຳບອກເລົ່າອັນສັກສິດເຖິງມະຫິມາແຫ່ງການສ້າງ»។

Verse 17

एवमस्त्विति तं चोक्त्वा भगवान्वृषभध्वजः । सर्वैर्गणैः समायुक्तस्ततश्चादर्शनं गतः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຜູ້ຊູທຸງຮູບພະອຸສົບ ກ່າວກັບເຂົາວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ແລ້ວພຣະອົງກໍຈາກໄປພົ້ນສາຍຕາ ໂດຍມີບັນດາຄະນະ (gaṇa) ທັງປວງຕິດຕາມ.

Verse 18

विश्वामित्रोऽपि तत्रैव स्थितो ध्यानपरायणः । चक्रे चतुर्विधां सृष्टिं स्पर्द्धया हंसगामिनः

ວິສະວາມິດຕະກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ມຸ່ງໝັ້ນໃນສະມາທິ. ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາຈະປະລອງກັບ “ຜູ້ເດີນດັ່ງຫົງ” (ພຣະພຣະຫມາ) ລາວຈຶ່ງສ້າງສັນການສ້າງອອກເປັນສີ່ປະເພດ.