Adhyaya 39

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धुन्धुमारेश्वरस्य च । ययातिना नरेंद्रेण स्थापितं लिंगमुत्तमम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ທາງທິດເໜືອຂອງບ່ອນນັ້ນ ໃກ້ພຣະທຸນທຸມາເຣສະວະຣະ ພຣະຣາຊາຢະຍາຕິໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະພຣະສິວະອັນປະເສີດ.

Verse 2

देवयान्या तथान्यच्च तथा शर्मिष्ठया द्विजाः । भार्यया भूपतेस्तस्य सर्वकामफलप्रदम्

ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ລິງຄະນັ້ນຍັງຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍ ເທວະຍານີ ແລະໂດຍ ຊະຣມິດຖາ ດ້ວຍ—ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະຣາຊາ—ເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 3

स यदा सर्वभोगानां तृप्तिं प्राप्तो द्विजोत्तमाः । तदा पुत्रस्य राज्यं स्वं वपुश्चैव न्यवेदयत्

ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນພວກຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເມື່ອພຣະອົງອິ່ມໃຈດ້ວຍຄວາມເພີດເພີນທຸກຢ່າງແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ພຣະໂອຣົດ ແລະຍັງຖວາຍຄືນແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍ—ເຂົ້າສູ່ທາງແຫ່ງການສະຫຼະ.

Verse 4

जरामादाय तद्गात्राद्भार्याभ्यां सहितस्तदा । पप्रच्छ विनयोपेतो मार्कंडं मुनिसत्तमम्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຮັບເອົາຄວາມແກ່ຊະລາລົງໃນອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍມະເຫສີສອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຖາມດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະມຸນີມາຣະກັນເດຍ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາລະສີ।

Verse 5

भगवन्सर्वतीर्थानां क्षेत्राणां च वदस्व मे । यत्प्रधानं पवित्रं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय

ໂອ້ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ເຖິງຕີຣະຖະທັງປວງ ແລະກະເຂດສັກສິດທັງຫມົດ; ຈົ່ງປະກາດໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ອັນໃດເປັນປະທານ ແລະອັນໃດບໍລິສຸດທີ່ສຸດ।

Verse 6

श्रीमार्कंडेय उवाच । क्षेत्राणामिह सर्वेषां तीर्थैः सर्वैरलंकृतम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं सांप्रतं प्रतिभाति नः

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໃນບັນດາກະເຂດສັກສິດທັງຫມົດໃນທີ່ນີ້ ທີ່ຖືກປະດັບດ້ວຍຕີຣະຖະທັງປວງ ກະເຂດທີ່ມີນາມວ່າ ‘ຈະມັດກາຣະປຸຣະ’ ປາກົດແກ່ພວກເຮົາໃນປັດຈຸບັນວ່າເປັນອັນສູງສຸດ।

Verse 7

यत्र विष्णुपदी गंगा जंतूनां पापनाशिनी । स्वयं स्थिता नृपश्रेष्ठ तथा देवा हरादयः

ໂອ້ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ວິສນຸປະດີ—ອັນເກີດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ—ສະຖິດຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເພື່ອທຳລາຍບາບຂອງສັດທັງຫມົດ; ແລະທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ບັນດາເທວະດາທັງຫມົດ ມີຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ເປັນປະທານ ກໍສະຖິດຢູ່।

Verse 8

तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तेषां यत्र च सांनिध्यं सर्वदा नृपसत्तम

ໂອ້ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຕີຣະຖະອື່ນໆທັງຫມົດທີ່ມີຢູ່ໃນໂລກນີ້ ກໍມີຄວາມສະນິດສະນົມຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໂອ້ ນຣະປະສັດຕະມະ।

Verse 9

शिला यत्र द्विपञ्चाशद्धस्तानां परिसंख्यया । पितामहेन निर्मुक्ता प्रमोदाय द्विजन्मनाम्

ທີ່ນັ້ນມີຫີນກ້ອນໜຶ່ງ ຍາວຫ້າສິບສອງຮັດຖະ; ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ປ່ອຍໄວ້ ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງພວກທະວິຊະ.

Verse 10

यदन्यत्र शुभं कर्म वर्षेणैकेन सिध्यति । तत्तत्र दिवसेनापि सिद्धिं याति क्षितीश्वर

ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ກຸສົນກຳໃດທີ່ບ່ອນອື່ນສຳເລັດໃນໜຶ່ງປີ, ທີ່ນັ້ນແມ່ນແຕ່ໃນໜຶ່ງມື້ກໍສຳເລັດໄດ້.

Verse 11

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा तपः कुरु महीपते । येन प्राप्स्यसि चित्तस्थांल्लोकान्भार्यासमन्वितः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫີປະເຕ, ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ ແລະປະພຶດຕະປະ (ຕະປັດ) ເພື່ອຈະໄດ້ບັນລຸໂລກທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີ.

Verse 12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजा नहुषात्मजः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे भार्याभ्यां सहितो ययौ

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ກະສັດຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງນະຫຸສະ ກໍໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງເຂດສັກສິດແຫ່ງຈະມັດກາຣະປຸຣະ ພ້ອມກັບມະເຫສີທັງສອງ.

Verse 13

ततः संस्थाप्य तल्लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । सम्यगाराधयामास श्रद्धया परया युतः

ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະນັ້ນ ຂອງພຣະຊູລິນ ພຣະເທວະເທວະ, ແລ້ວບູຊາອາຣາທະນາຢ່າງຖືກພິທີ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ.

Verse 14

ततस्तस्य प्रभावेन भार्याभ्यां सहितो नृपः । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदिवालयम्

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງກຸສົນນັ້ນ ພະຣາຊາພ້ອມດ້ວຍມະເຫສີສອງອົງ ຂຶ້ນນັ່ງວິມານລົດຟ້າອັນວິເສດ ແລ້ວໄປສູ່ທິບະວິຫານແຫ່ງສະຫວັນ।

Verse 15

किन्नरैर्गीयमानश्च स्तूयमानश्च चारणैः । स्पर्द्धमानः समं देवैर्द्वादशार्कसमप्रभः

ຖືກຄິນນະຣາຮ້ອງຂັບ ແລະຖືກຈາຣະນາສັນລະເສີນ ພະອົງສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັບດວງອາທິດສິບສອງ ປານຈະປະລອງກັບເທວະທັງຫຼາຍ।