Adhyaya 279

Verse 1

सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देनभाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांगिराः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ສະກັນດະ ໄດ້ກ່າວປຸຣານະນີ້ທັງໝົດແກ່ ພຣຶກຸ ບຸດແຫ່ງ ພຣະພຣົມ; ແລະຈາກທ່ານນັ້ນ ອັງຄິຣາ ກໍໄດ້ຮັບໄປເຊັ່ນກັນ»។

Verse 2

ततश्च च्यवनः प्राप स ऋचीकस्ततो मुनिः । एवं परंपराप्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि

ຕໍ່ມາ ຈະຍະວະນະ ໄດ້ຮັບມັນ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ມຸນີ ຣຶຈີກະ. ດັ່ງນີ້ ມັນໄດ້ສືບທອດຕາມສາຍສືບຕໍ່ ໄປທົ່ວທຸກໂລກທັງປວງດ້ວຍ.

Verse 3

स्कांदं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापात्प्रमुच्यते

ສະກັນດະປຸຣານະນີ້ ພຣະກຸມາຣ (ພຣະເຢົາວະວັຍ) ໄດ້ນໍາອອກກ່ອນ. ຜູ້ໃດຟັງໃນທ່າມກາງສັດບຸຣຸດ ຈະພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 4

इदं पुराणमायुष्यं वर्णानां च सुखावहम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना

ປຸຣານະນີ້ໃຫ້ອາຍຸຍືນ ແລະນໍາຄວາມສຸກສະບາຍແກ່ວັນນະທັງປວງ. ທີ່ນີ້ ພຣະຜູ້ມີຫົວໃຈຍິ່ງ ພຣະຫົກໜ້າ (Ṣaṇmukha) ໄດ້ຮຽບຮຽງແລະສະຖາປະນາໄວ້.

Verse 5

एवमेतत्पुरा ख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ນີ້ແມ່ນຕໍານານອັນສັກສິດທີ່ໂດງດັງມາແຕ່ໂບຮານ. ຂໍໃຫ້ເກີດສິຣິມົງຄຸນແກ່ທ່ານທັງປວງ.

Verse 6

हाटकेश्वरक्षेत्रस्य माहात्म्यं शृणुते नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्

ຜູ້ໃດຟັງມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara) ບໍ່ມີໃຜສາມາດນັບປະມານບຸນທີ່ເຂົາໄດ້ຮັບໄດ້.

Verse 7

य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया

ຜູ້ໃດມອບມາຫາຕະມະແຫ່ງທັມມະນີ້ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະ ຈະຢູ່ໃນສະຫວັນລົກ ນານເທົ່າຈໍານວນພະຍາງຂອງມັນ.

Verse 8

यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते

ດັ່ງສາຍນ້ຳຝົນທີ່ໄຫຼລົງ, ຫຼືດັ່ງດາວໃນຟ້າ, ຫຼືດັ່ງເມັດຊາຍໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ທີ່ນັບບໍ່ໄດ້—ສະນັ້ນມາດຕະການຂອງມັນກໍບໍ່ຮູ້ໄດ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 9

यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियंति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य इमां पठते कथाम्

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາ ຈະເປັນກີ່ມື້ກໍຕາມ, ແລະຜູ້ໃດສວດອ່ານເລື່ອງນີ້—ຜູ້ນັ້ນຈະສຳເລັດຜົນໃນທຸກປະສົງ।

Verse 10

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्

ຜູ້ປາຖະໜາລູກຊາຍ ຍ່ອມໄດ້ລູກຊາຍ; ຜູ້ປາຖະໜາຊັບສິນ ຍ່ອມໄດ້ຊັບສິນ. ນາງສາວຜູ້ປາຖະໜາສາມີ ຍ່ອມໄດ້ສາມີຜູ້ນ່າຊື່ນຊົມ।

Verse 11

समागमं लभंते च वांधवाश्च प्रवासिभिः । स्कांदं पुराणं श्रुत्वा तु पुमाना प्नोति वांछितम्

ແລະຍາດພີ່ນ້ອງກໍໄດ້ພົບພ້ອມກັນອີກຄັ້ງ ກັບຜູ້ທີ່ໄປຢູ່ແດນໄກ. ແທ້ຈິງ ເມື່ອໄດ້ຟັງສະກັນດະປຸຣານະ ບຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ।

Verse 12

शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम् । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति

ສຳລັບຜູ້ຟັງແລະຜູ້ສວດອ່ານ ມັນເປັນຜູ້ປະທານທຸກຄວາມປາຖະໜາແກ່ມະນຸດ. ກະສັດຍ່ອມຊະນະແຜ່ນດິນ ແລະກົດຂີ່ສັດຕູທັງຫຼາຍດ້ວຍ।

Verse 13

पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमा युश्च विंदति । वेदविच्च भवेद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात्

ເມື່ອໄດ້ຟັງປຸຣານອັນເປັນບຸນນີ້ ຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນຍາວ. ພຣາຫມັນເປັນຜູ້ຮູ້ເວດ ແລະ ກະສັດຕຣິຍະໄດ້ຮັບລາຊະອານາຈັກ.

Verse 14

धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ໄວສະຍະໄດ້ທັງຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ; ຊູດຣະໄດ້ຄວາມສຸກ. ຜູ້ໃດຟັງແມ່ນແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງຂອງສະໂລກ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 15

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः

ເມື່ອຟັງປຸຣານນີ້ແລ້ວ ຜູ້ໃດບູຊາຜູ້ອ່ານສະດຸດສອນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບູຊາພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະຣຸດຣະ ດ້ວຍແທ້.

Verse 16

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्या नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

ແມ່ນແຕ່ກຸຣຸສອນສິດໃຫ້ພຽງອັກສອນດຽວ ໃນແຜ່ນດິນນີ້ກໍບໍ່ມີຊັບສິນໃດ ທີ່ໃຫ້ແລ້ວຈະພົ້ນຈາກໜີ້ນັ້ນໄດ້.

Verse 17

अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभूहिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्व कामिकैः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວຽສະ ຜູ້ສອນຄຳພີ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມຄວນ ດ້ວຍຂອງຖວາຍເຊັ່ນ ງົວ, ທີ່ດິນ, ຄຳ, ເສື້ອຜ້າ ແລະ ອາຫານບຳລຸງທີ່ສົມບູນທຸກປະການ.

Verse 18

य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुतमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີພັກຕິສັດທາ ໄດ້ຟັງຄຳສອນອັນສູງສຸດນີ້ ແລະ ບູຊາຄູອາຈານຜູ້ຊີ້ນຳ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດແຫ່ງພຣະສິວະ।

Verse 19

पुराणश्रवणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्

ດ້ວຍການຟັງພຸຣານະແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ບາບທີ່ສະສົມມາຈາກຫຼາຍຊາດຈະສົງບົບ ແລະ ຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ।

Verse 279

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुराणश्रवणमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີສະກັນທະ ມະຫາພຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນປຶ້ມທີ 6 ນາຄະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດ ສຣີຫາຕະເກສະວະຣະ, ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການຟັງພຸຣານະ» ຄື ບົດທີ 279 ກໍສິ້ນສຸດລົງແຕ່ພຽງນີ້।