Adhyaya 278

Verse 1

सूत उवाच । ये चान्ये भास्करा स्तत्र संति ब्राह्मणसत्तमाः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे याज्ञवल्क्यप्रतिष्ठिताः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ທີ່ນັ້ນຍັງມີພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ອີກຫຼາຍປາງ, ທີ່ພຣະຍາຊະຍະວັລກະຍະ ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ໃນເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ.

Verse 2

यस्तान्पूजयते भक्त्या हृदि कृत्वाऽभिवांछितान् । सप्तम्यां चैव सप्तम्यां लभते नात्र संशयः

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍສັດທາ ແລະຖືຄວາມປາດຖະໜາໄວ້ໃນໃຈ—ໃນວັນສັບຕະມີ (ວັນທີ 7) ຈະໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາດຖະໜານັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 3

ऋषय उचुः । एक एव स्थितः सूर्यो दृश्यते च नभस्तले । तत्कथं द्वादशैते च तत्र क्षेत्रे प्रतिष्ठिताः । कस्मिन्काले तथा कृत्ये किमर्थं सूतनन्दन

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ພຣະອາທິດມີພຽງອົງດຽວ ປາກົດຢູ່ເທິງຟ້າ. ແລ້ວເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອາທິດສິບສອງອົງນີ້ ຖືກສະຖາປະນາໃນກະເສດອັນສັກສິດນັ້ນ? ໃນເວລາໃດ ໃນການກະທຳໃດ ແລະເພື່ອຈຸດປະສົງຫຍັງ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕາ?

Verse 4

सूत उवाच । आसीत्पूर्वं कृतिर्नाम शुनःशेपसमुद्भवः

ສູຕາກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ກຣິຕິ ເກີດມາໃນສາຍເລືອດຂອງ ຊຸນະເຊປະ.

Verse 5

तस्य पुत्रः शुनः पुत्रो बभूव मुनिसत्तमः । चारायणः सुतस्तस्य वभूव मुनिसत्तमः

ຈາກຜູ້ນັ້ນ ມີບຸດຜູ້ໜຶ່ງ ຄື “ບຸດແຫ່ງຊຸນະ” ຜູ້ກາຍເປັນມຸນີອັນຍິ່ງ; ແລະບຸດຂອງລາວຊື່ ຈາຣາຍະນະ ກໍເປັນມຸນີຜູ້ປະເສີດສຸດເຊັ່ນກັນ.

Verse 6

कस्यचित्त्वथ कालस्य ब्रह्मा लोक पितामहः । सावित्रीशापनिर्दग्धो ह्यवतीर्णो धरातले

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ພຣະພຣະຫມາ—ປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ—ຜູ້ຖືກເຜົາຜານໂດຍຄຳສາບຂອງ ສາວິຕຣີ ໄດ້ເສດລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 7

गायत्री च यदा विप्रास्तेनोढा यज्ञकर्मणि । प्राक्स्थितां च परित्यज्य सर्वदेवसमागमे । कालात्ययो भवेन्नैव सावित्र्यागमने स्थिरे

ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ເມື່ອ ກາຍະຕຣີ ຖືກອະພິເສກເປັນພຣະມະເຫສີເພື່ອການປະກອບຍັດຍະກຳ—ໂດຍລະທິ້ງ ສາວິຕຣີ ຜູ້ອອກໄປກ່ອນ—ໃນທ່າມກາງສະພາເທວະທັງປວງ ບໍ່ມີການຍອມໃຫ້ລ່າຊ້າແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ, ແມ່ນວ່າຈະຄອຍການມາຮອດຂອງ ສາວິຕຣີ ກໍຕາມ.

Verse 8

ततस्तस्य समादेशाद्गायत्री गोपकन्यका । शक्रेण च समानीता दिव्यलक्षणलक्षिता

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ນາງ ກາຍະຕຣີ ຜູ້ປາກົດເປັນສາວລ້ຽງງົວ ຖືກພຣະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ນໍາມາ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະທິບພະອັນສະຫງ່າງາມ।

Verse 9

गोपकन्यां च तां ज्ञात्वा गोश्च वक्त्रेण पद्मजः । प्रवेश्याकर्षयामास गुह्येन च ततः परम्

ເມື່ອຮູ້ວ່ານາງແມ່ນສາວລ້ຽງງົວນັ້ນ ພຣະປັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໃຫ້ນາງເຂົ້າທາງປາກງົວ ແລ້ວຕໍ່ມາ ດຶງນາງເຂົ້າຫາພຣະອົງດ້ວຍວິທີລັບລຶກ।

Verse 10

ब्राह्मणानां गवां चैव कुलमेकं द्विधा स्थितम् । एकत्र मन्त्रास्तिष्ठंति हविरेकत्र संस्थितम्

ສາຍຕະກູນຂອງພຣາຫມະນະ ແລະຂອງງົວ ແມ່ນຕະກູນດຽວ ແຕ່ຕັ້ງຢູ່ເປັນສອງຮູບ: ບ່ອນໜຶ່ງມີມັນຕຣາສະຖິດຢູ່ ແລະອີກບ່ອນໜຶ່ງມີຮະວິສ (ເຄື່ອງບູຊາ) ຕັ້ງຢູ່।

Verse 11

तेन तां ब्राह्मणीं कृत्वा पश्चात्तस्याः परिग्रहम् । गृह्योक्तविधिना चक्रे पुरःस्थोऽपि पितामहः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາງເປັນພຣາຫມະນີ ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແມ່ນແມ່ນວ່າປະທັບຢູ່ດ້ານໜ້າ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີຮັບນາງເປັນພັນລະຍາ ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນພິທີຄຣືຫຍະ।

Verse 12

पत्नीशालोपविष्टायां ततस्तस्यां द्विजोत्तमाः । सावित्री समनुप्राप्ता देवपत्नीभिरावृता

ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະອຸດຕະມະ, ເມື່ອນາງນັ່ງຢູ່ໃນໂຮງພັນລະຍາ ນາງ ສາວິຕຣີ ກໍມາຮອດ ໂດຍມີພັນລະຍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 13

ततस्तां सा समालोक्य रशनासमलंकृताम् । दौर्भाग्यदुःखमापन्ना शशाप च विधिं ततः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງເຫັນນາງນັ້ນປະດັບດ້ວຍສາຍຄາດແອວ ສາວິຕຣີຖືກຄວາມໂສກເສົ້າແຫ່ງຄວາມອັບໂຊກຄອບງຳ ແລ້ວຈຶ່ງສາບແຊ່ງວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໃນທັນທີ।

Verse 14

सावित्र्युवाच । यस्मात्त्वया परित्यक्ता निर्दोषाहं पितामह । पितामहोऽसि मे नूनमद्यप्रभृति संगमे

ສາວິຕຣີກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ລະທິ້ງຂ້ອຍຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ໂອ້ ປິຕາມະຫາ; ດັ່ງນັ້ນ ຈາກມື້ນີ້ໄປ ໃນເລື່ອງການຮ່ວມສຳພັນ ທ່ານຈະເປັນແຕ່ ‘ປິຕາມະຫາ’ ຂອງຂ້ອຍແທ້ໆ.»

Verse 15

मनुष्याणां भवेत्कृत्यमन्यनारीपरिग्रहः । एतत्त्वया कृतं यस्मान्मा नुषस्त्वं भविष्यसि

«ສຳລັບມະນຸດ ການໄປຮັບເອົາແມ່ຍິງຂອງຜູ້ອື່ນ ເປັນກຳທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ເພາະທ່ານໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈະກາຍເປັນມະນຸດ.»

Verse 16

कामार्तश्च विशेषेण मम वाक्यादसंशयम्

«ແລະທ່ານຈະຖືກຄວາມປາຖະໜາກາມເຜົາຜານໂດຍພິເສດ—ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້ອຍ.»

Verse 17

एवमुक्त्वा तु सावित्री त्यक्त्वा तं यज्ञमंडपम् । गिरेः शिखरमारूढा तपश्चक्रे महत्ततः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສາວິຕຣີໄດ້ອອກຈາກມະນະດົບພິທີບູຊາ; ນາງຂຶ້ນໄປຍັງຍອດພູ ແລ້ວປະຕິບັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 18

पितामहोऽपि तच्छापाच्चारायणनिवेशने । अवतीर्णो धरापृष्ठे कालेन महता ततः

ແມ່ນແຕ່ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ເນື່ອງຈາກຄຳສາບນັ້ນ ໃນຖິ່ນພຳນັກຂອງ ຈາຣາຍະນະ ໄດ້ອະວະຕານລົງສູ່ຜິວແຜ່ນດິນ ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານຫຼາຍ।

Verse 19

स यदा यौवनं भेजे मानुषं च पुरा स्थितः । तथातथा च तापेन कामोत्थेन प्रपीड्यते

ເມື່ອທ່ານໄດ້ບັນລຸວັຍໜຸ່ມໃນຮ່າງມະນຸດ ແມ່ນແຕ່ເຄີຍຕັ້ງຢູ່ຢ່າງອື່ນມາກ່ອນ ກໍຖືກໄຟເຜົາແຫ່ງກາມະ ບີບຄັ້ນຊ້ຳໆ।

Verse 20

ततोऽसौ वीक्षते नारीं कन्यां वाथ तपस्विनीम् । अविकल्पमना भेजे रूपसौभाग्यगर्वितः

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ໜຶ່ງ—ເປັນກະນຍາ ຫຼື ນາງຕະປັດສະວິນີ—ແລະດ້ວຍໃຈບໍ່ມີການຢັ້ງຄິດ ກໍຍອມຈຳນົນ ດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງໃນຮູບງາມແລະໂຊກດີຂອງຕົນ।

Verse 21

ततस्तं ब्यसनार्तं च दृष्ट्वा चारायणो मुनिः । स्वयं निःसारयामास प्रकोपेन निजाश्रमात्

ເມື່ອເຫັນເຂົາທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມວິບັດ ມຸນີ ຈາຣາຍະນະ ກໍໂກດ ແລະໄດ້ຂັບໄລ່ເຂົາອອກຈາກອາສຣົມຂອງຕົນເອງ।

Verse 22

स च पित्रा परित्यक्तो भ्रममाणस्ततस्ततः । चमत्कारपुरं प्राप्तः शाकल्यो यत्र तिष्ठति

ເຂົາຖືກພໍ່ລະທິ້ງ ແລະພະເນຈອນໄປມາຫຼາຍຖິ່ນ ຈົນໄດ້ຮອດ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ທີ່ຊາກັລຍະພຳນັກຢູ່।

Verse 23

नाम्ना ब्राह्मणशार्दूलो नागरो वेदपारगः । वृतः शिष्य सहस्रेण वेदविद्यां प्रचारयन्

ທີ່ນັ້ນມີພຣາຫມັນນາກະຣະຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ «ພຣາຫມະນະຊາຣດູລະ» ເປັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ມີສິດສາວກພັນຄົນຫ້ອມລ້ອມ ເຜີຍແຜ່ວິຊາເວດຢູ່ເທື່ອ।

Verse 24

अथ तं स प्रणम्योच्चैः शिष्यत्वं समुपागतः । वेदाध्ययनसंपन्नो बभूवाथ चिरादपि

ແລ້ວເຂົາໄດ້ກາບນົບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ ແລະເຂົ້າຮັບເປັນສິດ; ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ເຂົາກໍສໍາເລັດໃນການສຶກສາເວດ.

Verse 25

एतस्मिन्नेव काले नु आनर्ताधिपतिः स्वयम् । आगतस्तिष्ठते यत्र जलशायी हरिः स्वयम्

ໃນເວລານັ້ນເອງ ກະສັດແຫ່ງອານັຣຕະໄດ້ມາດ້ວຍຕົນເອງ ແລະພັກຢູ່ບ່ອນທີ່ພຣະຫຣິ—ພຣະອົງຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ໍາ (ຊະລະຊາຍີ)—ປະທັບຢູ່.

Verse 26

चातुर्मास्यव्रतं तेन गृहीतं तत्पुरस्तदा । प्रार्थितस्तु ततो विप्राः शाकल्यस्तैन भूभुजा

ທີ່ນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ເຂົາໄດ້ຮັບຖືວຣະຕະຈາຕຸຣມາສະຍະ. ແລ້ວກະສັດໄດ້ຂໍພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ໂດຍສະເພາະ «ຊາກັລຍະ»—ໃຫ້ປະກອບພິທີທີ່ຈໍາເປັນ.

Verse 27

शांतिकं पौष्टिकं नित्यं त्वया कार्यं ममालये । यावत्तिष्ठाम्यहं चात्र प्रसादः क्रियतामिति

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ໃນເຮືອນຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດພິທີຊານຕິກະ ແລະພິທີເພີ່ມພູນສິຣິ (ເປົ້າສຕິກະ) ທຸກມື້; ຕາບໃດທີ່ຂ້າຍັງພັກຢູ່ນີ້ ຂໍໃຫ້ປະທານພຣະກະຣຸນານີ້»។

Verse 28

बाढमित्येव स प्रोक्त्वा दाक्षिण्येन द्विजोत्तमाः । एकैकं प्रेषयामास स्वशिष्यं तस्य मंदिरे

ເມື່ອເວົ້າວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ດ້ວຍໃຈເມດຕາ ໄດ້ສົ່ງສິດຂອງຕົນ ທີລະຄົນ ໄປຍັງພະລາຊວັງ ເພື່ອປະຕິບັດກິດຕາມທຳມະ।

Verse 29

स शांतिकं विधायाथ दत्त्वाशीः पार्थिवस्य च । संप्राप्य दक्षिणां तस्मात्पुनरेति च तं द्विजम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ śānti ແລະປະທານພອນແກ່ພະລາຊາ ເຂົາໄດ້ຮັບ dakṣiṇā ຈາກພະອົງ ແລ້ວກໍກັບໄປຫາພຣະພຣາຫມັນອາຈານນັ້ນອີກຄັ້ງ।

Verse 30

शाकल्याय च तां दत्त्वा दक्षिणां निजमंदिरे । जगाम नित्यमेवं हि व्यवहारो व्यवस्थितः

ແລ້ວໄດ້ນຳ dakṣiṇā ນັ້ນໄປມອບໃຫ້ Śākalya ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ແລ້ວກໍອອກໄປອີກ। ດັ່ງນັ້ນ ທຸກມື້ ລະບຽບການຮັບໃຊ້ນີ້ຈຶ່ງຖືກວາງໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 31

अन्यस्मिन्नहनि प्राप्ते शाकल्येन विसर्जितः । शांत्यर्थं याज्ञवल्क्यस्तु पार्थिवस्यनिवेशनम्

ໃນອີກມື້ໜຶ່ງ ຍາຊະນະວັນກະຍະ (Yājñavalkya) ຖືກ Śākalya ສົ່ງໄປ ເພື່ອການປະກອບ śānti ແລະໄດ້ໄປຍັງພະລາຊວັງຂອງພະລາຊາ।

Verse 32

तस्य भूपस्य रूपाढया मंथरास्ति विलासिनी । रात्रौ च कामिता तेन कामाढयेन सुकामिनी

ພະລາຊານັ້ນມີນາງຜູ້ຮັກຄວາມສຳລານ ຊື່ ມັນທະຣາ (Mantharā) ຜູ້ພຽບພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ; ແລະໃນຍາມຄ່ຳ ນາງຖືກພະອົງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກາມະ ປາຖະນາ, ໃນຂະນະທີ່ນາງກໍເປັນຜູ້ໃຝ່ຫາຄວາມຮັກ।

Verse 33

भावैर्वात्स्यायनप्रोक्तैः समालिंगनपूर्वकैः । स तया विविधैः कृत्तो मयूरपदकादिभिः । शरीरे चाधरे चैव तथा मणिप्रवालकैः

ໂດຍອາສັຍສິລະປະແຫ່ງຄວາມຮັກທີ່ ວາດສະຍາຍະນະ ໄດ້ກ່າວໄວ້ ເລີ່ມຈາກການກອດກັນ ນາງໄດ້ທຳເຄື່ອງໝາຍຫຼາຍຢ່າງໃສ່ເຂົາ ເຊັ່ນ ລາຍຮອຍຕີນນົກຍູງ ແລະອື່ນໆ ທັງໃນກາຍ ແລະໃນຮິມຝີປາກ ພ້ອມທັງຮອຍຈາກເພັດນິນຈິນດາ ແລະປະກາລັງ (ຄໍຣອນ).

Verse 34

संप्राप्तोऽध्ययनार्थाय यावच्छाकल्यसन्निधौ । तावत्संप्रेषितस्तेन शांत्यर्थं भूपमंदिरे

ເມື່ອເຂົາໄດ້ມາເຖິງຕໍ່ໜ້າ ສາກັລຍະ ເພື່ອການຮຽນຮູ້ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລາວຖືກທ່ານນັ້ນສົ່ງໄປຍັງພະລາຊະວັງ ເພື່ອປະກອບພິທີ ຊານຕິ (śānti) ໃຫ້ເກີດຄວາມສະຫງົບສຸກ.

Verse 35

सोऽपि संप्रेषितस्तेन गत्वा तं पार्थिवालयम् । शांतिकं च ततश्चक्रे यथोक्तविधिना द्विजाः

ເມື່ອຖືກສົ່ງໄປໂດຍທ່ານນັ້ນ ພຣາຫມັນກໍໄດ້ໄປຮອດພະລາຊະວັງ; ແລະທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງຫຼາຍ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີຊານຕິ (śānti) ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 36

शांतिकस्यावसाने तु प्रगृह्य कलशोदकम् । पंचांगैः कल्पितं रुद्रैः स्वयमेवाभिमंत्रितैः

ເມື່ອພິທີຊານຕິ (śānti) ສິ້ນສຸດ ລາວໄດ້ຍົກນ້ຳຈາກຄະລະຊະ (ຫມໍ້ພິທີ) ຂຶ້ນ—ນ້ຳນັ້ນຖືກຈັດຕຽມດ້ວຍອົງປະກອບຫ້າປະການ ແລະຖືກອະພິມັນຕຣະດ້ວຍມົນຕຣາຮຸດຣະ ທີ່ເຂົາເອີ້ນເຊີນດ້ວຍຕົນເອງ ແລະປະສິດທິພະລັງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 37

साक्षतं सुमनोयुक्तं समादाय गतस्ततः । संतिष्ठते नृपो यत्र आनर्तो त्रतसंयुतः

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ນຳເອົາອັກສະຕະ (akṣata) ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ ພ້ອມດອກໄມ້ ແລ້ວໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ກະສັດແຫ່ງອານັຣຕະ (Ānarta) ຢືນຢູ່ ມີຂະບວນຜູ້ຕິດຕາມລ້ອມຮອບ.

Verse 38

द्यामालेखीति मंत्रं स प्रोच्चार्य विधिपूर्वकम् । छंदर्षिसहितं चैव यावत्क्षिपति मस्तके । तावन्निरीक्षितस्तेन नखलेखाविकर्तितः

ເຂົາໄດ້ສະດຸດສຽງສະຫຼອງມົນຕຣາ «dyāmālekhī…» ຕາມພິທີ ພ້ອມດ້ວຍສັນທະ (chandas) ແລະ ຣິສິ (ṛṣi) ແລ້ວໂຍນໄປເທິງສະຫຼອງພຣະຣາຊາ. ໃນທັນໃດນັ້ນ ກໍຖືກເຫັນ—ຮິມປາກຖືກຂີດຂາດ ດັ່ງຖືກເລັບຂີດຕັດ.

Verse 39

खंडितेनाधरेणैव ततोऽभूद्दुर्मना नृपः

ແລ້ວພຣະຣາຊາກໍເສົ້າໝອງຢ່າງຫນັກ ເນື່ອງຈາກຮິມປາກຂອງພຣະອົງແຕກຂາດ ແລະເສຍຮູບຈິງໆ.

Verse 40

विटप्रायं तु तं दृष्ट्वा मलिनांबरधारिणम् । तं प्रोवाच विहस्योच्चै देहि विप्राऽक्षताञ्जलम्

ເຫັນເຂົາຢູ່ໃນສະພາບອ່ອນແອ ແລະນຸ່ງຜ້າເປື້ອນ ຜູ້ໜຶ່ງກໍຫົວເຮາະແລ້ວເວົ້າດັງໆວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃຫ້ອັກສະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແກ່ຂ້ອຍສັກກຳມື!”

Verse 41

मंदुरायां स्थितं यच्च काष्ठमेतत्प्रदृश्यते । याज्ञवल्क्यस्ततो दृष्ट्वा सकोपस्तमुपाद्रवत्

“ແລະໄມ້ທ່ອນນີ້ທີ່ເຫັນນອນຢູ່ໃນຄອກມ້າ…”—ເມື່ອຍາຊະນະວັນກະ (Yājñavalkya) ເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ກໍໂກດກະຟັດ ແລະພຸ້ນເຂົ້າໄປຫາເຂົາ.

Verse 42

क्षिप्त्वा तत्र जलं विप्राः साक्षतं गृहमागमत् । अगृह्य दक्षिणां तस्य पार्थिवस्य यथास्थिताम्

ເມື່ອໂຍນນ້ຳລົງທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກໍກັບເຮືອນ ພ້ອມອັກສະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ຂອງຕົນ—ໂດຍບໍ່ຮັບດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ທີ່ພຣະຣາຊາຈັດໄວ້.

Verse 43

एतस्मिन्नंतरे तस्य धवकाष्ठस्य सर्वतः । निष्क्रांता विविधाः शाखाः पल्लवैः समलंकृताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຈາກທ່ອນໄມ້ທະວະນັ້ນ ກິ່ງງ່ານານາຊະນິດໄດ້ຜຸດອອກທົ່ວທິດ ງາມພ້ອມດ້ວຍຍອດອ່ອນແລະໃບໃໝ່।

Verse 44

तद्दृष्ट्वा विस्मितः सोऽथ आनर्ताधिपतिर्नृपः । पश्चात्तापं परं चक्रे धिङ्मयैवमनुष्ठितम्

ເມື່ອເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ກະສັດເຈົ້າແຫ່ງອານັຣຕະກໍຕົກຕະລຶງ ແລ້ວເກີດຄວາມສຳນຶກຜິດຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ກ່າວວ່າ “ອັບອາຍແກ່ຂ້າ ທີ່ໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນີ້!”

Verse 45

स नूनं विबुधः कोऽपि विप्ररूपेण संगतः । येनेदृशः प्रभावोऽयं तस्य मंत्रस्य संस्थितः

ແນ່ນອນວ່າ ມີເທວະອົງໃດອົງໜຶ່ງ ມາຢູ່ນີ້ໃນຮູບຂອງພຣາຫມັນ; ໂດຍທ່ານນັ້ນ ມັນຕຣານີ້ຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ມີພະລັງອັນອັດສະຈັນເຊັ່ນນີ້।

Verse 46

यद्यहं प्रतिगृह्णामि तस्य मन्त्रोदितं जलम् । जरामरणहीनस्तु तद्भवाभि न संशयः

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຮັບນ້ຳທີ່ຖືກປະພອງໂດຍມັນຕຣາຂອງທ່ານນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນໃຈເລີຍ।

Verse 47

एवं चिंतयतस्तस्य तद्दिनं विस्मितस्य च । पार्थिवस्य द्विजश्रेष्ठा जातं वर्षशतोपमम्

ເມື່ອພຣະອົງຄິດພິຈາລະນາຢ່າງນັ້ນ ທັງຕົກຕະລຶງຢູ່ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ມື້ດຽວຂອງກະສັດນັ້ນກໍຄືກັບຮ້ອຍປີ।

Verse 48

दिवसे तु समाक्रांते कथंचित्तस्य भूपतेः । विभावरी क्षयं याति कथंचिन्नैव शारदी

ເມື່ອວັນໄດ້ມາຮອດແກ່ພະຣາຊາ ຄືນນັ້ນກໍສິ້ນສຸດລົງຢ່າງປະຫລາດ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຜ່ານໄປດັ່ງຄືນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນທົ່ວໄປ।

Verse 49

ततः प्रभातसमये समुत्थाय महीपतिः । आह्वयामास शाकल्यं पुरुषैराप्तकारिभिः

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາອາລຸນ ພະຣາຊາລຸກຂຶ້ນ ແລະໃຫ້ຄົນຮັບໃຊ້ທີ່ໄວ້ໃຈໄດ້ ໄປເຊີນ «ຊາກັລຍະ» ມາ।

Verse 50

ततः प्रोवाच विनयात्सादरं प्रांजलिः स्थितः । कल्ये शिष्यः समायातो यस्त्वदीयो ममांतिकम्

ແລ້ວລາວຢືນດ້ວຍມືປະນົມ ແລະກ່າວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມວ່າ: “ເຊົ້ານີ້ ສິດຂອງທ່ານໄດ້ມາຮອດໃກ້ຂ້ອຍ—ຜູ້ທີ່ເປັນຂອງທ່ານ.”

Verse 51

शांत्यर्थं प्रेषणीयस्तु सोऽद्यापि च द्विजोत्तम । तस्योपरि परा भक्तिर्मम जाताऽद्य केवलम्

“ເພື່ອການສະງົບສັນຕິ (ພິທີຊານຕິ) ຈົ່ງສົ່ງລາວໄປອີກເຖິງວັນນີ້, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ. ມື້ນີ້ ຄວາມພັກດີສູງສຸດຂອງຂ້ອຍເກີດຂຶ້ນຕໍ່ລາວແຕ່ຜູ້ດຽວ.”

Verse 53

गच्छ वत्स त्वमद्यैव पार्थिवस्य निवेशनम् । शांत्यर्थं तेन भूयोऽपि त्वमेवाशुनिमंत्रितः

“ໄປເຖີດ ລູກເອີຍ, ມື້ນີ້ເອງໃຫ້ໄປຫາທີ່ປະທັບຂອງພະຣາຊາ. ເພື່ອການສະງົບສັນຕິ ພະອົງໄດ້ເຊີນເຈົ້າອີກຄັ້ງ—ໃຫ້ໄວ.”

Verse 54

याज्ञवल्क्य उवाच । नाहं यास्यामि तद्धर्म्ये शांत्यर्थं द्विजपुंगव । अनादरेण दृष्टोऽहं नाशीर्मे च समाहृता

ຍາຊະຍະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປທີ່ນັ້ນ ເພື່ອພິທີສັນຕິກຳນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເບິ່ງດ້ວຍຄວາມບໍ່ເຄົາລົບ ແລະບໍ່ມີການຖວາຍກຽດໃຫ້»។

Verse 55

काष्ठोपरि मया दत्ता तस्य वाक्यादसंशयम् । तस्मात्प्रेषय चान्यं त्वं गुरो शिष्यं विचक्षणम् । आनर्तं रंजयेद्यस्तु विवेकेन समन्वितम्

«ໂດຍຄຳຂອງເຂົາ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກໃຫ້ນັ່ງເທິງໄມ້ທ່ອນໜຶ່ງພຽງແຕ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສົ່ງສິດອື່ນຂອງຄູອາຈານ ຜູ້ຮອບຄອບ ມີວິເວກ ເພື່ອໃຫ້ກະສັດນັ້ນພໍໃຈ ແລະນຳທາງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ»।

Verse 56

शाकल्य उवाच । राजाऽदेशः सदा कार्यः पुरुषैर्देशवासिभिः । योगक्षेमविधानाय तथा लाभाय केवलम्

ຊາກະລະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຄຳສັ່ງຂອງກະສັດ ຄວນຖືປະຕິບັດເສມອໂດຍຊາວເມືອງໃນແດນຂອງພຣະອົງ; ເພາະເປັນໄປເພື່ອຈັດຕັ້ງ yogakṣema ຄື ຄວາມຜາສຸກແລະການຄຸ້ມຄອງ, ແລະເພື່ອຄວາມຮັ່ງມີອີກດ້ວຍ»។

Verse 57

प्रतिकूलो भवेद्यस्तु पाथिवानां स मन्दधीः । न तस्य जायते सौख्यं कथंचिद्द्विजसत्तम

«ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເປັນປະປັກຕໍ່ກະສັດ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຄົນປັນຍາອ່ອນ. ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມສຸກບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາເລີຍ ບໍ່ວ່າຈະດ້ວຍວິທີໃດ»។

Verse 58

ये जात्यादि महोत्सेकान्न नरेंद्रानुपासते । तेषामामरणं भिक्षा प्रायश्चित्तं विनिर्मितम्

«ຜູ້ໃດທີ່ຫຼົງພອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຊາດກຳເນີດ ແລະອື່ນໆ ຈົນບໍ່ນົບນ້ອມບູຊາແລະບໍ່ເຂົ້າຮັບໃຊ້ກະສັດ; ສຳລັບເຂົາເຈົ້າ ການອອກຂໍທານຈົນກວ່າຈະຕາຍ ໄດ້ຖືກກຳນົດເປັນການຊຳລະບາບ»។

Verse 59

एवं तयोर्विवदतोस्तदा वै गुरुशिष्ययोः । भूयोऽपि तत्र संप्राप्ताः पुरुषाः पार्थिवेरिताः

ໃນຂະນະທີ່ອາຈານແລະສິດກຳລັງໂຕ້ຖຽງກັນ ບຸລຸດທີ່ກະສັດສົ່ງມາ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ។

Verse 60

प्रोचुश्च त्वरया युक्ताः शाकल्यं प्रांजलिस्थिताः । शिष्यं तं प्रेषय क्षिप्रं राजा मार्गं प्रतीक्षते

ພວກເຂົາຮີບຮ້ອນ ຢືນປະນົມມື ແລ້ວກ່າວກັບ ຊາກັລຍະ ວ່າ: “ຈົ່ງສົ່ງສິດນັ້ນໄປໄວໆ ກະສັດກຳລັງຄອຍຢູ່ທາງ.”

Verse 61

असकृत्प्रोच्यमानोऽपि यदा गच्छति नैव सः । तदा संप्रेषयामास उद्दालकमथारुणिम्

ແມ່ນແຕ່ຖືກເຕືອນຊ້ຳໆ ລາວກໍບໍ່ຍອມໄປ; ເມື່ອນັ້ນ ຊາກັລຍະ ຈຶ່ງສົ່ງ ອຸດດາລະກະ ບຸດຂອງ ອາຣຸນິ ໄປແທນ।

Verse 62

शिष्यं विनयसंपन्नं कृतांजलिपुटं स्थितम् । गच्छ वत्स समादेशात्सांप्रतं नृपमंदिरम्

ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບສິດຜູ້ມີວິນັຍ ຢືນປະນົມມືຢູ່ນັ້ນວ່າ: “ໄປເຖີດ ລູກເອີຍ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງອາຈານ ບັດນີ້ໄປຍັງພະລາຊະວັງ.”

Verse 63

शांतिकर्म विधायाथ स्वाध्यायं च ततः कुरु

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສັນຕິກຳ (śānti-karman) ແລ້ວ ຈົ່ງເຮັດສະວາດະຍາຍ (svādhyāya) ຄືການສວດແລະສຶກສາພຣະເວດຕໍ່ໄປ।

Verse 64

स तथेति प्रतिज्ञाय गत्वा तं पार्थिवालयम् । चकार शांतिकं कर्म विधिदृष्टेन कर्मणा

ລາວໄດ້ຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວໄປຫາພະລາຊວັງ. ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີຊານຕິກະ ຕາມວິທີທີ່ຄຳສັ່ງກຳນົດໄວ້.

Verse 65

ततः कलशतोयं स साक्षतं सुमनोन्वितम् । गृहीत्वोपाद्रवत्तत्र यत्र राजा व्यवस्थितः

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ນຳນ້ຳຈາກກະລະຊະ (ຫມໍ້ພິທີ) ພ້ອມອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ແລະດອກໄມ້ປະດັບ ແລ້ວຮີບໄປຫາບ່ອນທີ່ພະລາຊາປະທັບຢູ່.

Verse 66

राजोवाच । स्वकीयमन्त्रलिंगेन अभिषेकं तु यच्छ भोः । काष्ठस्यास्य यदग्रे ते प्रोत्थितं तिष्ठते द्विज

ພະລາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຈົ່ງປະກອບອະພິເສກ (abhiṣeka) ໂດຍມະນະຕຣາ ແລະ ລິງຄະຂອງທ່ານເອງ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ແກ່ໄມ້ທ່ອນນີ້, ທີ່ທາງໜ້າຂອງມັນ ນິມິດນັ້ນໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ ແລະຢືນຢູ່.”

Verse 67

ततस्तेन शुभं मंत्रं प्रोच्याभीष्टं जलं स्वयम् । अभिषिच्य च तत्काष्ठं ततश्च स्वगृहं ययौ

ແລ້ວລາວໄດ້ເວົ້າມະນະຕຣາອັນມົງຄຸນ ແລະເອົານ້ຳທີ່ປາດຖະໜາໄວ້ດ້ວຍຕົນເອງ. ເມື່ອໄດ້ອະພິເສກໃຫ້ແກ່ໄມ້ທ່ອນນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ.

Verse 68

तावद्रूपं च तत्काष्ठं दृष्ट्वाऽनर्तो महीपतिः । विषादसहितश्चैव पश्चात्तापसमन्वितः

ເມື່ອເຫັນຮູບນັ້ນຢູ່ເທິງໄມ້ທ່ອນນັ້ນ ພະລາຊາກໍເກີດຄວາມທຸກໃຈ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະຖືກກົດທັບດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ.

Verse 69

भूयस्तु प्रेषयामास याज्ञवल्क्यकृते तदा । अन्यं दूतं विदग्धं च शाकल्यस्य द्विजाश्रयम्

ແລ້ວອີກຄັ້ງ ທ່ານໄດ້ສົ່ງທູດອື່ນ—ຜູ້ສະຫຼາດ ແລະ ຊໍານານ—ເນື່ອງດ້ວຍຢາຊະຍະວັນກະຍະ ໄປຫາ ຊາກະລະຍະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ।

Verse 70

वेदना कायसंस्था मे वर्तते द्विजसत्तम । शांत्यर्थं प्रेषया क्षिप्रं तं शिष्यं पूर्वसंचितम्

«ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມເຈັບປວດໃນກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງມີ. ເພື່ອຄວາມສະງົບສຸກ ຂໍໃຫ້ສົ່ງໄວໆ ສິດນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຕຽມໄວ້ແຕ່ກ່ອນ»।

Verse 71

अपमानं कृतं तस्य मया कल्ये द्विजोत्तम । तेन मे सहसा व्याधिराशीर्वादमनिच्छतः

«ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ, ມື້ວານນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ດູຖູກເຂົາ. ເພາະເຫດນັ້ນ ໂລກໄຂ້ກໍເກີດຂຶ້ນກະທັນຫັນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ເຂົາບໍ່ປາດຖະນາຈະໃຫ້ພອນກໍຕາມ»។

Verse 72

तस्मात्प्रेषय मे शीघ्रं येन मे स्वस्थता भवेम् । असकृत्प्रोच्यमानोऽपि यदा नैव स गच्छति

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ສົ່ງເຂົາມາຫາຂ້າພະເຈົ້າໄວໆ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄືນສູ່ຄວາມສຸຂະພາບ. ແມ່ນແຕ່ຖືກຂໍຊໍ້າໆ ຖ້າເຂົາຍັງບໍ່ໄປ…»។

Verse 73

याज्ञवल्क्यस्ततः शिष्यमन्यं प्रोवाच सादरम् । ततस्तं मधुकं पैग्यं प्रेषयामास तद्गृहे

ຈາກນັ້ນ ຢາຊະຍະວັນກະຍະ ໄດ້ເອີ້ນສິດອື່ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງ ມະທຸກະ ໄປກະຍະ ໄປຫາເຮືອນນັ້ນ।

Verse 74

तेनापि विहितं तच्च यथोद्दालकनिर्मितम् । आशीर्वादो नृपोद्देशाद्दत्तः काष्ठस्य तस्य च

ທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ກະທຳໃນວິທີດຽວກັນ ດັ່ງທີ່ອຸດດາລະກະເຄີຍກະທຳ. ແລະຕາມຄຳຂໍຂອງພະຣາຊາ ພອນຖືກປະທານ—ແມ່ນແກ່ທ່ອນໄມ້ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 76

असकृत्प्रोच्यमानोऽपि याज्ञवल्क्यो व्रजेन्न हि । यदा तदा बहुगुणमन्यं शिष्यं प्रदिष्टवान्

ແມ່ນແຕ່ຖືກຂໍຊ້ຳໆ ຍາຊະນະວັນກະຍະ (Yājñavalkya) ກໍບໍ່ໄປທີ່ນັ້ນ. ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງສິດອື່ນ—ຜູ້ມີຄຸນຄ່າຫຼາຍປະການ.

Verse 77

प्रचूडं भागवित्तिं च सोऽपि गत्वा यथा पुरा । चकार शांतिकं कर्म यथा ताभ्यां पुरा कृतम्

ສິດນັ້ນກໍໄດ້ໄປຫາ ປະຈູດາ (Pracūḍa) ແລະ ພາຄະວິດຕິ (Bhāgavitti) ດັ່ງເກົ່າ. ແລ້ວກໍເຮັດພິທີສັນຕິກັມ (śānti-karman) ຕາມທີ່ສອງທ່ານນັ້ນເຄີຍເຮັດໄວ້.

Verse 78

ततः शांत्युदकं तस्मिन्प्राक्षिपच्चैव दारुणि । मंत्रवच्च तथाप्येव तद्रूपं च व्यवस्थितम्

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ສາດນ້ຳສັນຕິ (śānty-udaka) ລົງໃສ່ສິ່ງອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ. ແລະແມ່ນແຕ່ເຮັດດ້ວຍມັນຕຣາ ຮູບນັ້ນກໍຍັງຄົງຢູ່ດັ່ງເກົ່າ.

Verse 79

तद्रूपमपि तत्काष्ठं दृष्ट्वा भूयोऽपि पार्थिवः । अन्यं संप्रेषयामास याज्ञवल्क्यकृते नरम्

ເມື່ອພະຣາຊາເຫັນວ່າ ທ່ອນໄມ້ນັ້ນຍັງຄົງຮູບເກົ່າ ຈຶ່ງສົ່ງຄົນອື່ນໄປອີກຄັ້ງ—ຄັ້ງນີ້ເພື່ອເຊີນ ຍາຊະນະວັນກະຍະ (Yājñavalkya) ມາ.

Verse 80

प्रणम्य स द्विजश्रेष्ठः शाकल्यं च द्विजोत्तमम् । शांत्यर्थं मम हर्म्ये त्वं कल्ये शिष्यं समादिश । येन मे जायते शांतिः शरीरस्य द्विजोत्तम

ເມື່ອໄດ້ກ້ອມກາບແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຊາກະລະຍະ ຜູ້ເປັນດວິຊະອັນສູງສຸດວ່າ: «ເພື່ອຄວາມສະງົບສັນຕິ ຂໍທ່ານໃຫ້ສັ່ງສອນສິດຄົນໜຶ່ງ ໃຫ້ມາຫາພະລາຊວັງຂອງຂ້າ ໃນຕອນເຊົ້າມື້ອື່ນ ເພື່ອໃຫ້ກາຍຂ້າເກີດຄວາມສະງົບແລະຄວາມບັນເທົາ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ»។

Verse 81

ततः प्रोवाच शाकल्यो याज्ञवल्क्यं द्विजोत्तमाः । भूयोऽपि शृण्वतस्तस्य आनर्तस्य महीपतेः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຊາກະລະຍະ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຢາຊະຍະວັນກະຍະ ໃນຂະນະທີ່ ພະມະຫາກະສັດແຫ່ງອານັຣຕະ ຟັງຢູ່ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ।

Verse 82

याज्ञवल्क्य द्रुतं गच्छ ममादेशान्नृपालयम् । राज्ञोस्य रोगनाशाय शांतिकं कुरु पुत्रक

«ຢາຊະຍະວັນກະຍະ ເຈົ້າຈົ່ງໄປໄວໆ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ ເຖິງພະລາຊວັງ. ເພື່ອທໍາລາຍໂລກາພະຍາດຂອງພະຣາຊານີ້ ຈົ່ງປະກອບພິທີສັນຕິ (ພິທີປະລະຄວາມຮ້າຍ) ເຖີດ ລູກເອີຍ»।

Verse 83

याज्ञवल्क्य उवाच । नाहं तत्र गमिष्यामि गुरो मैवं ब्रवीहि माम् । अपमानः कृतोऽनेन गुरो मम महीभुजा

ຢາຊະຍະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າຈະບໍ່ໄປທີ່ນັ້ນ ທ່ານຄູບາອາຈານ; ຂໍຢ່າເວົ້າກັບຂ້າແບບນີ້. ພະມະຫາກະສັດນັ້ນໄດ້ຫຍັບຫຍາມຂ້າ, ໂອ ອາຈານຂອງຂ້າ»।

Verse 84

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स कोपं परमं गतः । अब्रवीद्भर्त्समानस्तु याज्ञवल्क्यं ततः परम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ທ່ານກໍເກີດໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ; ແລ້ວຈຶ່ງຕໍ່ວ່າຕໍ່ຂານ ຢາຊະຍະວັນກະຍະ ແລະກ່າວຕໍ່ໄປອີກ।

Verse 85

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा चानृणी भवेत्

ຖ້າຄູອາຈານສອນສິດແມ່ນແຕ່ພະຍາງຄໍາດຽວ ກໍບໍ່ມີຊັບສິນໃດໃນໂລກ ທີ່ໃຫ້ແລ້ວຈະພົ້ນໜີ້ບຸນຄຸນນັ້ນໄດ້।

Verse 86

यस्मात्त्वं शिष्यतां गत्वा मम वाक्यं करोषि न । तस्मात्त्वां योजयिष्यामि ब्रह्म शापेन सांप्रतम्

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າເປັນສິດ ແຕ່ບໍ່ເຮັດຕາມຄໍາຂ້ອຍ ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະຜູກເຈົ້າດ້ວຍຄໍາສາບແຊ່ງຂອງພຣາຫມັນ।

Verse 87

याज्ञवल्क्य उवाच । अन्यायेन हि चेच्छापं गुरो मम प्रदास्यसि । अहमप्येव दास्यामि प्रतिशापं तवाधुना

ຍາຊະຍະວັນກະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າທ່ານອາຈານຈະສາບແຊ່ງຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມອະຍຸດຕິທໍາ ຂ້ອຍກໍຈະກ່າວຄໍາສາບຕອບທ່ານໃນບັດນີ້ເທົ່ານັ້ນ».

Verse 88

गुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः । उत्पथे वर्तमानस्य परित्यागो विधीयते

ແມ່ນແຕ່ຄູອາຈານກໍຕາມ ຖ້າຫາກຫຍິ່ງຍະໂສ ບໍ່ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດຫຼືບໍ່ຄວນເຮັດ ແລະເດີນໄປໃນທາງຜິດ ກໍມີບັນຍັດໃຫ້ລະທິ້ງໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 89

तस्मात्त्वं हि मया त्यक्तः सांप्रतं हि न मे गुरुः । अविशषेण शिष्यार्थं यदादेशं प्रयच्छसि

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ລະທິ້ງທ່ານແລ້ວ; ບັດນີ້ທ່ານບໍ່ແມ່ນຄູຂອງຂ້ອຍອີກ. ແຕ່ກໍຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານຄໍາສອນທີ່ຈະເປັນປະໂຫຍດແກ່ສິດ ໂດຍບໍ່ເລືອກປະເພດ.

Verse 90

यावंतस्ते स्थिताः शिष्यास्तावद्भिर्दिवसैरहम् । तवादेशं करिष्यामि नोचेद्यास्यामि दूरतः

«ຕາມຈໍານວນວັນທີ່ສິດຂອງທ່ານຍັງຢູ່ກັບທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ; ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປໄກ»។

Verse 91

शाकल्य उवाच । यदि गच्छसि चान्यत्र तत्त्वं विद्यां परित्यज । यां मया पाठितः पाप व्रज पश्चात्कुशिष्य भोः

ຊາກັລຍະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າເຈົ້າຈະໄປບ່ອນອື່ນ ຈົ່ງລະທິ້ງວິຊາອັນສັກສິດ ແລະຄວາມໝາຍແທ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສອນ. ໄປເຖີດ—ໂອ ຜູ້ມີບາບ, ໂອ ສິດຊົ່ວ—ຖອຍຫຼັງໄປໃຫ້ໄກ!»

Verse 92

मयाभिमंत्रितं तोयं क्षुरिकामुण्डसंभवम् । पिब तस्याः प्रभावेण शीघ्रमेव त्यजिष्यसि । जठरान्मामकीं विद्यां त्वयाधीता पुरा तु या

«ຈົ່ງດື່ມນ້ໍານີ້ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະພິມັນຕຣະດ້ວຍມົນຕຣາ ເກີດຈາກ ‘ກສຸຣິກາມຸນຑ’ ອັນດຸດັນດັ່ງມີດ. ດ້ວຍອໍານາດຂອງມັນ ເຈົ້າຈະຂັບຖິ້ມໄວໆ ຈາກທ້ອງຂອງເຈົ້າ ວິຊາທີ່ເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ເຈົ້າເຄີຍຮຽນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 93

एवमुक्त्वा स चामंत्र्य मंत्रैराथर्वणैर्जलम् । पानाय प्रददौ तस्मै वांत्यर्थं सद्विजोत्तमः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະດວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ອະພິມັນຕຣະນ້ໍາດ້ວຍມົນຕຣາອາຖັຣວະ ແລະມອບໃຫ້ເຂົາດື່ມ ເພື່ອໃຫ້ເກີດການອາເມັນ.

Verse 94

याज्ञवल्क्योऽपि तत्पीत्वा जलं तेनाभिमंत्रितम् । वांतिं कृत्वा सहान्नेन तद्विद्यां तां परित्यजत्

ຍາຊະນະວັລກຍະ ກໍໄດ້ດື່ມນ້ໍາທີ່ຖືກອະພິມັນຕຣະນັ້ນ; ແລ້ວເມື່ອອາເມັນອອກມາພ້ອມອາຫານ ລາວກໍລະທິ້ງວິຊານັ້ນໄປ.

Verse 95

ततो मूढत्वमापन्नो विश्वामित्रह्रदं शुभम् । गत्वा स्नातो विधानेन शुचि र्भूत्वा समाहितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອຕົນຕົກໃນຄວາມຫຼົງ ກໍໄດ້ໄປຫາສະຣະວິສະວາມິດຣະອັນເປັນມົງຄຸນ. ອາບນ້ຳຕາມພິທີ ແລ້ວກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຈິດຕັ້ງມັ່ນສະຫງົບ.

Verse 96

चकार मूर्तीस्ता भक्त्या रवेर्द्वादशसंख्यया । प्रतिष्ठाप्य ततः सर्वाः पूजयामास भक्तितः

ດ້ວຍພັກຕິ ລາວໄດ້ປັ້ນຮູບພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ຈຳນວນສິບສອງ. ເມື່ອຕິດຕັ້ງຄົບແລ້ວ ກໍບູຊາດ້ວຍໃຈພັກຕິຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 97

धाता मित्रोऽर्यमा शक्रो वरुणः सांब एव च । भगो विवस्वान्पूषा च सविता दशमस्तथा । एकादशस्तथा त्वष्टा विष्णुर्द्वादश उच्यते

ທາຕາ, ມິດຣະ, ອັຣຍະມານ, ສັກຣະ, ວະຣຸນະ ແລະ ສາມບະ; ພະຄະ, ວິວັສວານ, ປູສັນ ແລະ ສະວິຕຣະ ເປັນອົງທີສິບ; ຕໍ່ມາ ຕະວັສຕຣະ ເປັນອົງທີສິບເອັດ; ແລະ ວິສນຸ ຖືກກ່າວວ່າເປັນອົງທີສິບສອງ—ນີ້ແມ່ນສິບສອງປາງຂອງພຣະອາທິດ.

Verse 98

एवं द्वादशधा सूर्यः स्थापितोऽत्र विपश्चिता । आराधितस्ततो नित्यं गन्धपुष्पानुलेपनैः

ດັ່ງນີ້ ຜູ້ຮູ້ທັນໄດ້ສະຖາປະນາພຣະອາທິດໄວ້ທີ່ນີ້ເປັນສິບສອງປາງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະອົງທຸກວັນ ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະນ້ຳມັນຫອມທາບູຊາ.

Verse 99

ततः कालेन महता गत्वा प्रत्यक्षतां रविः । प्रोवाच सुन्दरं प्रीत्या वाक्यमेतन्मुनिं प्रति

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນອ່ອນຫວານນີ້ແກ່ມຸນີ.

Verse 100

याज्ञवल्क्य प्रतुष्टोऽहं तव ब्राह्मणसत्तम । इष्टं ददामि ते ब्रूहि यद्यत्संप्रति वांछितम्

ໂອ ຢາຊະນະວັນກະຍະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ເຮົາຈະປະທານພອນຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ—ຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາໃນບັດນີ້.

Verse 101

याज्ञवल्क्य उवाच । वरं ददासि चेन्मह्यं वेदपाठे नियोजय । मां विभो येन शिष्यत्वं तव गच्छामि सांप्रतम्

ຢາຊະນະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງຂ້າພະເຈົ້າໃນການສວດແລະສຶກສາພຣະເວດ; ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າເປັນສິດຂອງພຣະອົງໃນບັດນີ້.»

Verse 102

आदित्य उवाच । मया पर्यटनं कार्यं सदैव द्विजसत्तम । मेरोः प्रदक्षिणार्थाय लोकालोककृते द्विज

ອາທິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເດີນທາງຢູ່ເສມອ. ເພື່ອວຽນຮອບພູເມຣຸ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ ແລະຂອບເຂດຂອງມັນ—ເພື່ອຈັດລຽງແສງແລະຄວາມມືດ, ໂອ ພຣາຫມັນ.»

Verse 103

तत्कथं योजयामि त्वां वेदपाठेन स द्विज

«ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າເຂົ້າຮ່ວມໃນການສວດພຣະເວດໄດ້ແນວໃດ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ?»

Verse 104

तस्मात्त्वं लघुतां गत्वा मम मुख्यहयस्य च । श्रवणे तिष्ठ मद्वाक्यात्तेजसा चैव येन मे

«ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດຕົນໃຫ້ລະອຽດເບົາບາງ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນຫູຂອງມ້າຕົວເອກຂອງເຮົາ; ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍອາໄສພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ ແລະດ້ວຍລັດສະມີເຕຊະຂອງເຮົາ.»

Verse 105

न दह्यसि महाभाग तत्र स्थोऽध्ययनं कुरु । स तथेति प्रतिज्ञाय प्रविश्यादित्यवाजिनः

“ໂອ ຜູ້ມີບຸນ, ເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກໄຟເຜົາ; ຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວຈົ່ງສຶກສາພຣະເວດ” ດັ່ງນັ້ນ. ລາວຮັບປາກ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນມ້າຂອງອາທິຕະຍະ।

Verse 106

कर्णेऽपठत्ततो वेदांश्चतुरोऽपि च तन्मुखात् । अंगोपांगसमोपेतान्परिशिष्टसमन्वितान्

ແລ້ວລາວໄດ້ຮຽນຮູ້ພຣະເວດທັງສີ່ ຜ່ານທາງຫູ ຈາກພຣະໂອດນັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍອົງແລະອຸປອົງ, ວິຊາສາຂາ ແລະປະຣິສິດທັງຫຼາຍ।

Verse 107

ततः समाप्ते स प्राह प्रार्थयस्व विभो हि माम् । प्रदास्यामि न सन्देहस्तवाद्य गुरुदक्षिणाम्

ເມື່ອການສຶກສາສຳເລັດ ລາວກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຈົ່ງຂໍຈາກຂ້າເຖີດ. ມື້ນີ້ຂ້າຈະຖວາຍຄ່າຄູ (guru-dakṣiṇā) ໃຫ້ແນ່ນອນ.”

Verse 108

आदित्य उवाच । यानि सूक्तानि ऋग्वेदे मदीयानि द्विजोत्तम । सावनानि यजुर्वेदे सामानि च तृतीयके

ອາທິຕະຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ບົດສູກຕະໃນຣິກເວດທີ່ເປັນຂອງເຮົາ, ມົນຕຣາສາວະນາໃນຢະຊຸຣເວດ, ແລະບົດຂັບສາມັນໃນເວດທີສາມ (ສາມະເວດ)—”

Verse 110

ये द्विजास्तानि सर्वाणि कीर्तयिष्यंति मे पुरः । ते सर्वे पाप निर्मुक्ताः प्रयास्यंति दिवालयम्

ດວິຊະໃດທີ່ຈະສະດຸດສະດອງທັງໝົດນັ້ນຕໍ່ໜ້າເຮົາ—ທຸກຄົນຈະພົ້ນຈາກບາບ ແລະຈະໄປຮອດທີ່ພຳນັກສະຫວັນ।

Verse 111

व्याख्यास्यंति पुनर्ये च मम भक्तिपरायणाः । ते यास्यंति द्विजा मुक्तिं सत्यमेतन्मयोदितम्

ແລະບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ອຸທິດບັກຕິແກ່ຂ້າ ຈະອະທິບາຍຄຳສອນນີ້ອີກຄັ້ງ—ພວກເຂົາຈະເຖິງໂມກສະ. ນີ້ແມ່ນຄຳຈິງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 112

सूत उवाच । एवं वेदान्पठित्वा स प्रदत्त्वा गुरुदक्षिणाम् । सूर्यायाभ्यागतो भूयश्चमत्कारपुरं प्रति

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອ່ານຮຽນວິເທດທັງຫຼາຍແລ້ວ ແລະໄດ້ຖວາຍກູຣຸດັກຊິນາ ລາວກໍກັບໄປຫາພຣະສູຣະຍະອີກຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງມຸ່ງໜ້າໄປຫານະຄອນ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ».

Verse 113

ततः शाकल्यमभ्येत्य गुरुस्त्वं प्राङ् मम स्थितः । प्रार्थयस्व महाभाग दास्यामि गुरुदक्षिणाम्

ຕໍ່ມາ ລາວເຂົ້າໄປໃກ້ຊາກັລຍະ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ທ່ານແມ່ນກູຣຸຂອງຂ້າ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ຂໍຈົ່ງຂໍ—ຂ້າຈະຖວາຍກູຣຸດັກຊິນາ».

Verse 114

ज्येष्ठो भ्राता पिता चैव माता चैव गुरुस्तथा । वैरुद्ध्येनापि वर्तंते यद्येते द्विजसतम । तथापि पूजनीयाश्च पुरुषेण न संशयः

ອ້າຍໃຫຍ່, ພໍ່, ແມ່, ແລະກູຣຸດ້ວຍ—ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ແມ່ນແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະປະພຶດດ້ວຍຄວາມຂັດແຍ້ງກໍຕາມ, ກໍຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເຄົາລົບຈາກມະນຸດ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 115

सांगोपांगा मयाधीता वेदाश्चत्वार एव च । अधीताश्चैव सर्वेषां तेषामर्थोऽवधारितः

ຂ້າໄດ້ຮຽນວິເທດທັງສີ່ ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບແລະວິຊາຊ່ວຍຕ່າງໆ; ແລະເມື່ອຮຽນຄົບທັງໝົດແລ້ວ ຂ້າກໍໄດ້ຈັບໃຈຄວາມໝາຍຂອງພວກມັນຢ່າງແນ່ຊັດ.

Verse 116

तत्त्वं वद महाभाग कां ते यच्छामि दक्षिणाम्

ຂໍໃຫ້ເຈົ້າກ່າວຄວາມຈິງ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍາສູງ; ຂ້ອຍຄວນຖວາຍດັກຊິນາ (ທານບູຊາ) ໃດແກ່ເຈົ້າ?

Verse 117

शाकल्य उवाच । यानि वेदरहस्यानि सूर्येण कथितानि ते

ຊາກັລຍະ ກ່າວວ່າ: “ຄຳສອນລັບແຫ່ງເວດ ທີ່ພຣະສູຣຍະໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ—”

Verse 118

यैः स्यात्पापप्रणाशश्च व्याख्यातैः पठितैस्तथा । तानि मे कीर्तय क्षिप्रमेषा मे गुरुदक्षिणा

“ຄຳສອນເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອຖືກຮຽນອ່ານ ແລະອະທິບາຍ ຍ່ອມທຳໃຫ້ບາບສິ້ນໄປ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າກ່າວໃຫ້ຂ້ອຍໄວໆ; ນີ້ແມ່ນ ກຸຣຸ-ດັກຊິນາ ຂອງຂ້ອຍ.”

Verse 119

याज्ञवल्क्य उवाच । तदागच्छ मया सार्धं यत्र सूर्याः प्रतिष्ठिताः । मया द्वादश तेषां च कीर्तयिष्यामि चात्रतः

ຢາຊະຍະວັລກະຍະ ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາກັບຂ້ອຍ ໄປບ່ອນທີ່ຮູບພຣະສູຣຍະຖືກປະດິດສະຖານ. ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍຈະພັນລະນາພຣະທັງສິບສອງ ໃຫ້ເຈົ້າ ໃນບັດນີ້.”

Verse 120

तच्छ्रुत्वा शिष्यसंयुक्तः शाकल्यस्तैश्च सद्द्विजैः । शिष्यैस्तिष्ठन्ति ये तत्र स्थापितास्तेन भास्कराः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຊາກັລຍະ ພ້ອມດ້ວຍສິດ ແລະພຣາຫມະນຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ໄດ້ໄປຍັງບ່ອນທີ່ພຣະພາສະກະຣະ (ຮູບພຣະສູຣຍະ) ທີ່ລາວປະດິດສະຖານໄວ້ ຍືນຢູ່ ໂດຍມີສິດຢູ່ພ້ອມໜ້າ.

Verse 121

ततस्तु कीर्तयामास व्याख्यानं तत्पुरः स्थितः । वेदान्तानां च सर्वेषां यथोक्तं रविणा पुरा

ຕໍ່ມາ ລາວຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ແລ້ວກ່າວອະທິບາຍວ່າດ້ວຍ ເວດານຕະ ທັງປວງ ດັ່ງທີ່ພຣະອາທິດ (ຣະວິ) ເຄີຍສອນໄວ້ໃນການກ່ອນ।

Verse 122

अवसाने च तेषां तु चतुश्चरणसंभवैः । ब्राह्मणैर्याज्ञवल्क्यस्तु वेदान्तज्ञैः प्रतोषितः

ແລະເມື່ອການສອນນັ້ນສິ້ນສຸດ ຍາຊະນະວັນກະຍະ ໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ຈາກພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດານຕະ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນປະເພນີວິທີວິທະຍາສີ່ປະການ (ສີ່ “ຕີນ”).

Verse 123

प्रोक्तस्तव प्रसादेन वेदांतज्ञा वयं स्थिताः । श्रुताध्ययनसंपन्ना याचस्व गुरुदक्षिणाम्

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບການສອນ ແລະບັດນີ້ຕັ້ງຢູ່ເປັນຜູ້ຮູ້ເວດານຕະ ພ້ອມດ້ວຍການຟັງແລະການຮຽນ. ຂໍທ່ານຈົ່ງຂໍ ກູຣຸ-ທັກຊິນາ (guru-dakṣiṇā) ເຖີດ.”

Verse 124

याज्ञवल्क्य उवाच । एतेषां भास्कराणां च मदीयानां पुरो द्विजाः । कीर्तयिष्यंति ये विप्रास्तेषां युष्मत्प्रसादतः । भूया स्वर्गगतिर्विप्रा एषा मे गुरु दक्षिणा

ຍາຊະນະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ເພາະພຣະອະນຸເຄາະຂອງພວກເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ໃດທີ່ຈະສັນລະເສີນແລະເລົ່າກຽດຕິຄຸນຂອງ ພາສະກະຣະ (Bhāskara) ເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຂ້ອຍຕັ້ງໄວ້ ໃນທ່າມກາງພວກເຈົ້າ ຈົ່ງໄດ້ຮັບທາງໄປສະຫວັນທີ່ຍິ່ງໆຂຶ້ນ. ນີ້ແມ່ນ ກູຣຸ-ທັກຊິນາ ຂອງຂ້ອຍ.”

Verse 125

ये पुनर्भक्तिसंयुक्ताः करिष्यंति विचारणम् । तेषां तुर्यपदं यच्च जरामरणवर्जितम्

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ປະກອບດ້ວຍພັກຕິ (bhakti) ແລະເຮັດການພິຈາລະນາຄົ້ນຄວ້າຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ສໍາລັບພວກເຂົາ ມີ “ຕຸຣິຍະ” (turya) ຄືສະພາບທີ່ສີ່ ປາດສະຈາກຊະລາແລະມໍລະນະ.

Verse 126

ब्राह्मणा ऊचुः । भविष्यति कलौ विप्रा दौस्थ्यभावसमन्विताः । पठने नैव शक्ताश्च व्याख्यानस्य च का कथा

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ໃນຍຸກກາລີ ພຣາຫມັນຈະຖືກພາລະດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກແລະຄວາມລໍາບາກ ຈົນອ່ານຮຽນວິເທດກໍບໍ່ໄດ້; ແລ້ວຈະເວົ້າເຖິງການອະທິບາຍໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 127

तस्मात्सारस्वतं ब्रूहि वेदानां द्विजसत्तम । अपि दौस्थ्यसमायुक्ता येन ते कीर्तयंति च

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂໍຈົ່ງສອນສາຣັສວະຕະ (Sārasvata) ວິທີຂອງວິເທດ; ເພື່ອໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທຸກຍາກລໍາບາກກໍຍັງສາມາດສວດແລະປະກາດວິເທດໄດ້»

Verse 129

चित्रं देवानामिति च तथान्यत्तस्य वल्लभम् । हंसः शुचिषदित्युक्तं ततश्चापि प्रहर्षदम्

«‘Citraṃ devānām’ ແລະບົດສວດອື່ນທີ່ພຣະອົງຮັກຍິ່ງ; ‘Haṃsaḥ śuciṣad’ ດັ່ງທີ່ຖືກປະກາດ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບົດທີ່ປະທານຄວາມປິຕິ—ບົດສັນລະເສີນເຫຼົ່ານີ້ພຶງສວດທີ່ນີ້»

Verse 130

पावमानं तथा सूक्तं ये पठिष्यंति बह्वृचः । इत्येषामाद्यमेवं तु ते यास्यंति परां गतिम्

«ແລະຜູ້ສວດຣິກເວດ (Bahvṛca) ຜູ້ໃດຈະສວດ ປາວະມານະ ສູກຕະ (Pāvamāna Sūkta)—ເລີ່ມຕົ້ນດັ່ງນີ້—ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ»

Verse 131

एकविंशतिसामानि आदित्येष्टानि यानि च । सामगाः कीर्तयिष्यंति येऽत्रस्थाः शुचयः स्थिताः

«ແລະຜູ້ຂັບສາມະ (Sāmaga) ຜູ້ຢູ່ທີ່ນີ້—ບໍລິສຸດ ແລະ ໝັ້ນຄົງ—ຈະຂັບຮ້ອງສາມັນ 21 ບົດ ທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບການນະມັດສະການອາທິຕະ (Sūrya)»

Verse 132

निश्चयं तु परं धृत्वा येऽपि स्तोष्यंति भास्करम् । ततस्तेऽपि प्रयास्यंति निर्भिद्य रविमंडलम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືຄວາມຕັ້ງໃຈອັນສູງສຸດແນ່ນອນ ແລະສັນລະເສີນ ພຣະພາສະກະ (ພຣະອາທິດ) ກໍຈະເດີນທາງຕໍ່ໄປ ດຸດດັ່ງທະລຸວົງອາທິດ।

Verse 133

क्षुरिकासंपुटं चैव सूर्यकल्पं तथैव च । शांतिकल्पसमायुक्तं कीर्तयिष्यंति ये द्विजाः

ແລະບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ທີ່ຈະສວດ «ກະຊຸຣິກາ-ສຳປຸດ», «ສູຣະຍະ-ກັລປະ» ແລະບົດທີ່ປະກອບດ້ວຍ «ຊານຕິ-ກັລປະ» ກໍຈະໄດ້ບຸນຜົນນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 134

अथर्वपाठकास्तेऽपि प्रयास्यंति परां गतिम् । मूर्खा अपि समागत्य संप्राप्ते सूर्यवासरे

ບັນດາຜູ້ອ່ານອະຖັຣວະເວດ ພວກນັ້ນກໍຈະໄດ້ເຖິງຄວາມເປັນໄປອັນສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ຄົນບໍ່ຮູ້ ພຽງແຕ່ມາເຖິງເມື່ອວັນຂອງພຣະອາທິດ (ວັນອາທິດ) ມາຮອດ…

Verse 135

प्रणामं ये करिष्यंति श्रद्धया परया युताः । सप्तरात्रकृतात्पापान्मुक्तिं प्राप्संति ते द्विजाः

ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດຈະກົ້ມກາບດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ຈາກບາບທີ່ເຮັດໃນເຈັດຄືນ (ເຈັດມື້ຫຼ້າສຸດ)។

Verse 136

सूत उवाच । तथेति तैः प्रतिज्ञाते चतुश्चरणसंभवैः । ब्राह्मणैर्याज्ञवल्क्यस्तु विज्ञातो येन केन तु

ສູຕະເວົ້າວ່າ: «ເມື່ອບັນດາພຣາຫມັນ—ຜູ້ເກີດຈາກ ‘ຕີນ’ ສີ່ປະການ (ແຫ່ງເວດ)—ໄດ້ຮັບປາກຮັບຄຳວ່າ ‘ເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ’ ຢາຊະນະວັນກະຍະ ກໍຖືກຮູ້ຈັກແກ່ພຣະຣາຊາ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ.»

Verse 137

विदेहेन ततः प्राप्तः श्रवणार्थं नराधिपः । वेदांतानां च सर्वेषां रत्नाख्येन महीभुजा

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາແຫ່ງວິເດຫະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ນາມ «ຣັດນະ» ໄດ້ມາເພື່ອຟັງຄໍາສອນແຫ່ງເວດານຕະທັງປວງ।

Verse 138

तेनापि च परिज्ञाय माहात्म्यं सूर्यसं भवम् । ततः संस्थापितः सूर्यस्तस्मिन्स्थाने द्विजोत्तमाः

ແລະທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ເຂົ້າໃຈມະຫາອານຸພາບອັນເກີດຈາກພະສູຣຍະ; ຈາກນັ້ນ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາພະສູຣຍະໄວ້ໃນສະຖານນັ້ນເອງ।

Verse 139

तं चापि सूर्यवारेण यः प्रपश्यति मानवः । सप्तरात्रकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

ຜູ້ໃດເຫັນພະສູຣຍະນັ້ນໃນວັນອາທິດ ໂອ ມະນຸດ, ຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເຮັດໃນເຈັດຄືນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 140

एतद्वः कथितं सर्वं माहात्म्यं सूर्यसंभवम् । यः शृणोति नरो भक्त्या अश्वमेधफलं लभेत्

ນີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງປວງຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບມະຫາອານຸພາບອັນເກີດຈາກພະສູຣຍະ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ຈະໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ।

Verse 191

संक्रांतौ यत्प्रदानेन सूर्ये वा श्रवणेन तु । तत्फलं समवाप्नोति श्रुत्वा माहात्म्यमुतमम्

ດ້ວຍທານທີ່ໃຫ້ໃນວັນສັງກຣານຕິ ຫຼືດ້ວຍການຟັງໃນວັນອາທິດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ເພີຍແຕ່ໄດ້ຟັງມາຫາດມະຍະອັນສູງສຸດນີ້।

Verse 278

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये द्वादशार्कोत्पत्तिरत्नादित्योत्पत्तिमाहात्म्ये याज्ञवल्क्यवृत्तांतवर्णनं नामाष्टसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 278 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາເລື່ອງລາວຂອງ ຢາຊະນະວັນກະຍະ» ໃນ ສີຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັດສະຣີ ສັມຫິຕາ, ໃນພາກທີ 6 ນາມວ່າ ນາກະຣະ-ຂັນດະ, ພາຍໃນ ມາຫາຕະມະຍະ ຂອງ ເຂດສັກສິດ ສີຣີຫາຖະເກສະວະຣະ—ໂດຍສະເພາະ ມາຫາຕະມະຍະ ການປະກົດຂອງ ພຣະອາທິດ 12 ແລະ ຣັດນາດິຕະຍະ।

Verse 582

स तथेति प्रतिज्ञाय गत्वाऽथ निजमन्दिरम् । प्रोवाच याज्ञवल्क्यं च शांत्यर्थं श्लक्ष्णया गिरा

ລາວຮັບປາກວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ແລ້ວກໍໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ; ແລະເພື່ອຄວາມສະຫງົບສັນຕິ ລາວໄດ້ເວົ້າກັບ ຢາຊະນະວັນກະຍະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ।

Verse 1293

याज्ञवल्क्य उवाच । रथं युञ्जंति सूक्तं यत्प्रथमं वित्तलक्षणम् । त्रिष्टुभेति च यत्सूक्तं तथाद्यं ब्राह्मणोत्तमाः

ຢາຊະນະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: «ບົດສູກຕະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍຄໍາວ່າ ‘ເຂົາທັງຫຼາຍຜູກຮົດ’ ນັ້ນແມ່ນບົດທໍາອິດ ແລະມີລັກສະນະເກືອບກ່ຽວກັບຊັບສິນ; ແລະບົດສູກຕະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ‘ໃນ ຕຣິສຕຸພ’ ກໍເປັນບົດທໍາອິດເຊັ່ນກັນ, ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ!»