Adhyaya 277
ບົດນີ້ເປັນການສົນທະນາທາງທຳມະແບບຖາມ–ຕອບ. ພວກລິສີຖາມຜູ້ເລົ່າໃຫ້ຊີ້ແຈງນາມ 11 ປະການທີ່ສຳພັນກັບພຣະຣຸດຣະ ຢູ່ນະຄອນກາສີ (ວາຣານະສີ) ເປັນກຸ່ມ 11 ຮູບ. ຜູ້ເລົ່າຈຶ່ງລຽນນາມ: Mṛgavyādha, Sarvajña, Nindita, Mahāyaśas, Ajāikapād, Ahirbudhnya, Pinākī, Paraṃtapa, Dahana, Īśvara, Kapālī ແລະກ່າວວ່າ ນາມເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບພຣະຣຸດຣະຕາມພຣະປະສົງຂອງຮະຣິ. ຕໍ່ມາ ພວກລິສີຂໍຄຳແນະນຳເລື່ອງທານ ແລະ ຈະປະ (ການສວດມົນ) ທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້. ຜູ້ເລົ່າກຳນົດພິທີທານແບບເປັນລຳດັບ: ຕ້ອງຖວາຍ “ງົວທີ່ເຫັນໄດ້ຈິງ” (pratyakṣā dhenu) ທີລະຕົວ ໂດຍແຕ່ລະຕົວຜູກກັບຂອງຖວາຍຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ນ້ຳຕານອ້ອຍ/ຈັກເກີຣີ, ເນີຍ, ກີ, ຄຳ, ເກືອ, ຣະສະ/ນ້ຳຫວານ, ອາຫານ, ນ້ຳ. ທ້າຍບົດກ່າວຜົນບຸນວ່າ ຜູ້ຖວາຍທານນີ້ຈະໄດ້ເປັນຈັກກະວັດ (cakravartin) ແລະຍ້ຳວ່າ ການຖວາຍໃກ້ສະຖານສັກສິດມີອານຸພາບຍິ່ງ; ຖ້າຖວາຍບໍ່ຄົບ ຢ່າງນ້ອຍໃຫ້ຖວາຍງົວ 1 ຕົວ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເພື່ອອຸທິດແດ່ພຣະຣຸດຣະທັງປວງ.
Shlokas
Verse 1
ऋषय ऊचुः । कि नामानो द्विजास्ते च वाराणस्याः समागताः । एकादशप्रकारोऽसौ येषां रुद्रः प्रभक्तितः । तत्संज्ञाश्च समाचक्ष्व विस्तरेण महामुने
ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ດວິຊະ (twice-born) ທີ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ວາຣານະສີ (Vārāṇasī) ນັ້ນ ມີນາມວ່າຢ່າງໃດ? ຜູ້ທີ່ຜູກພັນກັບຮຸດຣະ (Rudra) ໃນຮູບແບບ 11 ປະການ. ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຂໍຈົ່ງບອກນາມເອີ້ນຂອງພວກເຂົາໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ»
Verse 2
सूत उवाच । एकस्तेषां मृगव्याधो विख्यातो भुवनत्रये । द्वितीयः सर्वसंज्ञश्च निंदितश्च तृतीयकः
ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໃນພວກເຂົາ ຜູ້ໜຶ່ງແມ່ນ ມຣິກະວະຍາດະ (Mṛgavyādha) ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ. ຜູ້ທີສອງເອີ້ນວ່າ ສະຣະວະສັມຍະ (Sarvasaṃjña) ແລະຜູ້ທີສາມເອີ້ນວ່າ ນິນດິຕະ (Nindita)»។
Verse 3
महायशाश्चतुर्थस्तु कथ्यते मुनिसत्तमाः । अजैकपाद इत्युक्तः पंचमो मुनि सत्तमाः
«ໂອ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ທີສີ່ເວົ້າວ່າ ມະຫາຍະສະ (Mahāyaśas). ຜູ້ທີຫ້າ, ໂອ ມຸນີຜູ້ສູງສຸດ, ເອີ້ນວ່າ ອະໄຈກະປາດະ (Ajaikapāda)»។
Verse 4
अहिर्बुध्न्यस्तथा षष्ठः पिनाकी सप्तमस्तथा । परं तपस्तथान्यस्तु दहनो नवमस्तथा
«ຜູ້ທີຫົກແມ່ນ ອະຫິຣບຸດນຍະ (Ahirbudhnya); ຜູ້ທີເຈັດແມ່ນ ປິນາກີ (Pinākī). ອີກຜູ້ໜຶ່ງເອີ້ນວ່າ ປະຣັມຕະປັສ (Paraṃtapas) ແລະຜູ້ທີເກົ້າແມ່ນ ດະຫະນະ (Dahana)»។
Verse 5
ईश्वरो दशमः प्रोक्तः कपाली चांति मस्तथा । तेषामेतानि नामानि स्थितान्येव हि यानि च । रुद्राणामपि तान्येव विहितानि हरेण तु
«ຜູ້ທີສິບໄດ້ກ່າວວ່າ ອີສະວະຣະ (Īśvara), ແລະຜູ້ສຸດທ້າຍຄື ກະປາລີ (Kapālī). ນີ້ແມ່ນນາມທີ່ຕັ້ງມັ່ນຂອງພວກເຂົາ; ແລະນາມເຫຼົ່ານັ້ນຂອງພວກຣຸດຣະ ຖືກຮະຣິ (Hari) ບັນຍັດໄວ້»។
Verse 6
ऋषय ऊचुः । कानि दानानि शस्यानि तदर्थं वद नो द्रुतम् । जपश्चैव पुरा प्रोक्तस्त्वया कार्यो यथैव च
ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: «ຂໍຈົ່ງບອກພວກເຮົາໃຫ້ໄວ ວ່າທານ (dāna) ໃດບ້າງທີ່ນ່າສັນລະເສີນເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ. ແລະດັ່ງທີ່ທ່ານເຄີຍສອນໄວ້ແຕ່ກ່ອນ, ຈົ່ງບອກວ່າຄວນເຮັດ ຊະປະ (japa) ແນວໃດ ແລະດ້ວຍວິທີໃດ»។
Verse 7
सूत उवाच । तदुद्दिश्य प्रदातव्यमेकैकस्य पृथक्पृथक् । प्रत्यक्षाश्च महाभाग दातव्या धेनवः क्रमात्
ສູຕະເວົ້າວ່າ: “ໂດຍລະລຶກເຖິງພວກເຂົາ ຄວນຖວາຍທານໃຫ້ແຕ່ລະອົງ ແຍກກັນເປັນສ່ວນໆ. ແລະ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ຄວນຖວາຍນົວຈິງໆຕາມລຳດັບ.”
Verse 8
मृगव्याधाय प्रत्यक्षा गौर्देया च गुडोद्भवा । कपालिने प्रदातव्या नवनीतसमुद्भवा
“ສຳລັບ ມຣິກະວະຍາດະ ຄວນຖວາຍນົວຈິງທີ່ສຳພັນກັບ ກຸດາ (ນ້ຳຕານກ້ອນ). ສຳລັບ ກະປາລີ ຄວນຖວາຍນົວທີ່ສຳພັນກັບ ນະວະນີຕະ (ເນີຍສົດ).”
Verse 9
अजपादाय चाज्योत्था अहिर्बुध्न्याय हेमजा । पिनाकिने प्रदातव्या धेनुर्लवणसम्भवा
ນົວທີ່ເກີດຈາກ ອາຈະ (ghee) ຄວນຖວາຍເປັນທານແກ່ ອະຊະປາດະ; ນົວທີ່ເກີດຈາກຄຳ ຄວນຖວາຍແກ່ ອະຫິຣະບຸດນະຍະ; ແລະນົວທີ່ເກີດຈາກເກືອ ຄວນຖວາຍແກ່ ປິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ).
Verse 10
परंतपाय विप्रेन्द्रास्तथैव रसस म्भवा । अन्नजा दहनायोक्ता ईश्वराय जलोद्भवा
ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ເຊັ່ນດຽວກັນ ນົວທີ່ເກີດຈາກ ຣະສະ (ຄວາມຫວານອັນເປັນອະມິດ) ຄວນໃຫ້ແກ່ ປະຣັນຕະປະ; ນົວທີ່ເກີດຈາກອາຫານເຂົ້າທັນຍາ ຖືກກຳນົດໃຫ້ ດະຫະນະ; ແລະນົວທີ່ເກີດຈາກນ້ຳ ຄວນຖວາຍແກ່ ອີສະວະຣະ.
Verse 11
एता ददाति यो विप्रा एतेषां च महात्मनाम् । चक्रवर्ती भवेन्नूनमेतदाह पितामहः
ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດຖວາຍທານເຫຼົ່ານີ້ແກ່ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຈັກກະວັດຕິ (cakravartin) ແນ່ນອນ; ດັ່ງນີ້ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ກ່າວໄວ້.
Verse 12
अन्यत्रापि प्रदत्ताश्च किं पुनर्भवसंनिधौ । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन एता देयाः प्रयत्नतः
ແມ່ນແຕ່ໃຫ້ທານຢູ່ບ່ອນອື່ນກໍຍັງໄດ້ຜົນ—ຍິ່ງກວ່ານັ້ນໃນພຣະພາວະ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ໃກ້ຊິດຈະຍິ່ງໄດ້ຜົນເທົ່າໃດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາຍໃນຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ ໃຫ້ທານເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.
Verse 13
धेनवो यो न शक्तः स्यादेका देया प्रयत्नतः । सर्वेषामेव रुद्राणां भर्तृयज्ञवचो यथा
ຜູ້ໃດບໍ່ສາມາດໃຫ້ງົວຫຼາຍໂຕໄດ້ ກໍຄວນພາຍໃນຄວາມພະຍາຍາມ ໃຫ້ງົວໜຶ່ງໂຕ—ເພາະຖືກຮັບເປັນຂອງພຣະຣຸດຣະທັງປວງ ຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງ ພຣະພັດຕຣິຍະຍັດ.
Verse 277
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये एकादशरुद्रसमीपे दानमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 277 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາມະຫາກຽດຂອງທານ ໃກ້ພຣະຣຸດຣະສິບເອັດ” ໃນ ຮາຕະເກສະວະຣະ-ເຂດຕະມາຫາຕະມະຍະ ຂອງ ນາຄະຣະຂັນດະ ພາກທີ 6 ໃນ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ສຳຫິຕາ 81,000 ຄຳກະວີ.