Adhyaya 275
ສູຕະເລົ່າເລື່ອງກໍ່ກຳເນີດຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດ: ຊາຍຊື່ ດຸຫຊີລະ ແມ່ນແມ່ນມີຄວາມບົກພ່ອງໃນຄວາມປະພຶດ ແຕ່ກໍຕັ້ງສະຖານບູຊາພຣະສິວະໃນນາມຄູອາຈານຂອງຕົນ; ວັດນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ «ນິມເບສະວະຣະ» ແລະຖືກພັນລະນາວ່າຢູ່ທາງທິດໃຕ້. ດ້ວຍການລະລຶກເຖິງພຣະບາດຄູອາຈານ ແລະມີພັກຕິແຮງກ້າ, ລາວໄດ້ປະກອບພິທີວາງຮາກຖານດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມສັດທາ. ພັນລະຍາຂອງລາວ ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ສາກຳພະຣີ» ໄດ້ອັນເຊີນຮູບພຣະແມ່ດຸຣຄາຕາມນາມຂອງນາງ ເຮັດໃຫ້ເກີດສະຖານທີ່ສັກສິດຄູ່ ພຣະສິວະ–ເທວີ. ສອງຜົວເມຍແບ່ງຊັບທີ່ເຫຼືອໄວ້ເພື່ອພູຊາ ແລະຖວາຍແກ່ເທວະດາກັບພຣາຫມັນ, ແລ້ວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຂໍທານ. ຕໍ່ມາ ດຸຫຊີລະເສຍຊີວິດ; ສາກຳພະຣີມີໃຈໝັ້ນຄົງ ເຂົ້າໄປໃນໄຟປະກອບພິທີສົບພ້ອມອຸ້ມຮ່າງຂອງລາວ (ເປັນຕົວຢ່າງທາງເທວະວິທະຍາ ບໍ່ແມ່ນການບັງຄັບທາງກົດໝາຍ). ທັງສອງຖືກພັນລະນາວ່າຂຶ້ນສະຫວັນໃນລົດທິບພະ ມີອັບສະຣາຜູ້ງາມອຸດົມອ້ອມຂ້າງ. ຕອນທ້າຍກ່າວວ່າ ຜູ້ອ່ານເລື່ອງ «ອັນດີເລີດ» ນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກຄວາມບໍ່ຮູ້, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນພະລັງຂອງພັກຕິ, ການບໍລິຈາກ, ແລະການຜູກພັນກັບສະຖານທີ່ສັກສິດ.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच । दुःशीलोऽपि च तत्कृत्वा गुरोर्नाम्ना शिवालयम् । निम्बेश्वर इति ख्यातं दक्षिणां दिशमाश्रितम्
ສູຕະກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ ດຸຫສີລະ ກໍໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແລະສ້າງວິຫານພຣະສິວະໃນນາມຂອງຄູອາຈານຂອງຕົນ ອັນໂດງດັງວ່າ ‘ນິມເບສະວະຣະ’ ຕັ້ງຢູ່ທາງທິດໃຕ້.”
Verse 2
चकार परया भक्त्या तत्पादाब्जमनुस्मरन् । तथा तस्य तु भार्या या नाम्ना शाकंभरी स्मृता
ເຂົາໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ໂດຍລະລຶກເຖິງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ. ແລະພັນລະຍາຂອງເຂົາ ຜູ້ມີນາມວ່າ ຊາກຳພະຣີ ກໍໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ.
Verse 3
स्वनामांका तत्र दुर्गा तथा संस्थापिता तया । ततस्तु तद्धनं ताभ्यां किचिच्छेषं व्यवस्थितम्
ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະທຸຣຄາ ຜູ້ຖືນາມຕາມນາງເອງ. ຕໍ່ມາ ຊັບສິນຂອງທັງສອງ ເຫຼືອໄວ້ພຽງເລັກນ້ອຍເທົ່ານັ້ນ.
Verse 4
पूजार्थं देवताभ्यां च ब्राह्मणेभ्यः समर्पितम् । भिक्षाभुजौ ततो जातौ दम्पती तौ ततः परम्
ເພື່ອການບູຊາ ຊັບນັ້ນໄດ້ຖວາຍແດ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະດ້ວຍ. ຈາກນັ້ນໄປ ຄູ່ສາມີພັນລະຍານັ້ນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຮັບທານ (ຂໍທານ) ຕະຫຼອດໄປ.
Verse 5
कस्यचित्त्वथ कालस्य दुःशीलो निधनं गतः
ຕໍ່ມາອີກບໍ່ດົນ ຊາຍຜູ້ປະພຶດຊົ່ວນັ້ນ ກໍໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ।
Verse 6
शाकंभर्यपि तत्कायं गृहीत्वा हव्यवाहनम् । प्रविष्टा नृपशार्दूल निर्विकल्पेन चेतसा
ຊາກັມພາຣີກໍໄດ້ຖືຮ່າງນັ້ນ ເຂົ້າສູ່ໄຟບູຊາ (ຫວະຍະວາຫະນ) —ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ດຸດດັ່ງເສືອ—ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।
Verse 7
ततो विमानमारुह्य वराप्सरःसुसेवितम् । गतौ तौ द्वावपि स्वर्गं संप्रहृष्टतनूरुहौ
ແລ້ວຕໍ່ມາ ທັງສອງໄດ້ຂຶ້ນວິມານທິບພະ ທີ່ອັບສະຣາຜູ້ດີເລີດຄອຍປະຄອງ ແລະໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ ດ້ວຍກາຍທີ່ສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມປິຕິ।
Verse 8
एतं दुःशीलजं यस्तु पठेदाख्यानमुत्तमम् । स सर्वैर्मुच्यते पापैरज्ञानविहितैर्नृप
ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອ່ານຫຼືສວດ ນິທານອັນປະເສີດນີ້ ອັນເກີດຈາກເລື່ອງຂອງຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ—ໂອ ພະຣາຊາ—ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ທີ່ເຮັດໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້।
Verse 275
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये निम्बेश्वरशाकंभर्युत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चसप्तत्युत्तरद्विशततमोद्भयायः
ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນຮຸ່ງເຮືອງ—ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ, ໃນ ນາກະຣະຂັນດະ ທີ 6, ໃນມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ—ບົດທີ່ມີຊື່ “ການສັນລະເສີນອະທິບາຍກໍ່ກຳເນີດຂອງ ນິມເບສະວະຣະ ແລະ ຊາກັມພາຣີ” ຄື ບົດທີ 275 ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।