Adhyaya 270

Verse 1

आनर्त उवाच । मूर्खत्वाद्वा प्रमादाद्वा कामाद्बालस्यतोऽपि वा । यो नरः कुरुते पापं प्रायश्चित्तं करोति न

ອານະຣະຕະ ກ່າວວ່າ: «ບໍ່ວ່າຈະເກີດຈາກຄວາມໂງ່, ຈາກຄວາມປະມາດ, ຈາກຕັນຫາ, ຫຼືແມ່ນຈາກຄວາມເປັນເດັກ—ຜູ້ໃດກໍຕາມກະທຳບາບ ແລ້ວບໍ່ເຮັດປຣາຍະຈິຕຕະ (ພິທີຊຳລະບາບ)…»

Verse 2

तस्य पापक्षयकरं पुण्यं ब्रूहि द्विजोत्तम । येन मुक्तिर्भवेत्सद्यो यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो

«ຂໍທ່ານບອກຂ້ອຍເຖີດ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ) ກຸສົນອັນທຳໃຫ້ບາບຂອງເຂົາສິ້ນໄປ—ໂດຍວິທີໃດຈຶ່ງໄດ້ໂມກຂະທັນທີ—ຖ້າທ່ານພໍໃຈຂ້ອຍ ໂອ ພຣະອົງ»

Verse 3

लोभमोहपरो योऽसौ पापपिंडं महामुने । प्रददाति विधिं ब्रूहि येन यच्छाम्यहं द्रुतम्

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຂໍທ່ານບອກພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ທີ່ຜູ້ນັ້ນ—ຖືກຄວາມໂລບ ແລະ ຄວາມຫຼົງຄອບງຳ—ຈະຖວາຍ “ປິນດະອັນເປັນຮ່າງບາບ” ໄດ້; ໂດຍວິທີນັ້ນ ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໄວໆ

Verse 4

भर्तृयज्ञ उवाच । दद्यात्स्वपिंडं सौवर्णं पंचविंशत्पलात्मकम्

ພະຣະຕຣິຍະຍັຍນະ ກ່າວວ່າ: «ຄວນຖວາຍປິນດະຂອງຕົນ ທຳດ້ວຍຄຳ ນ້ຳໜັກ 25 ປະລະ»

Verse 5

विधायापरपक्षे तु स्नापयित्वा विधानतः । मंडपाद्यं च प्राक्कृत्वा स्नात्वा धौतांबरः शुचिः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຊ່ວງຂ້າງຄ່ຳ (ອະປະຣະປັກສະ) ຂອງເດືອນ ໃຫ້ຈັດຕຽມໄວ້ ແລະ ອາບນ້ຳຊຳລະຕາມພິທີການ; ກ່ອນອື່ນໃຫ້ຈັດມັນດະປະ ແລະ ສິ່ງຈຳເປັນອື່ນໆ; ແລ້ວອາບນ້ຳ ນຸ່ງຜ້າທີ່ຊັກສະອາດ ແລະ ດຳລົງຢູ່ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ

Verse 6

तदा स्वरूपं पृथ्व्यादि पूजयेत्पापकृन्नरः । तथा स मुच्यते पापात्तत्कृताद्धि न संशयः

ແລ້ວຜູ້ກໍ່ບາບພຶງບູຊາຮູບທີ່ແທ້ ເລີ່ມຈາກທາດດິນ ແລະທາດອື່ນໆ; ດ້ວຍການບູຊານັ້ນ ລາວພົ້ນຈາກບາບທີ່ເຄີຍກະທຳ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 7

चतुर्विंशतितत्त्वानि पृथिव्यादीनि यानि च । तेषां नामभिस्तत्पिंडं पूजयेतन्नराधिपः

ຕັດຕະວະ 24 ປະການ ເລີ່ມຈາກທາດດິນ ແລະອື່ນໆ ພຶງເອີ້ນເຊີນດ້ວຍນາມຂອງມັນ; ດ້ວຍນາມເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະຣາຊາພຶງບູຊາປິນດານັ້ນ।

Verse 8

ॐ पृथिव्यै नमः । ॐ अद्भ्यो नमः । ॐ तेजसे नमः । ॐ वायवे नमः । ॐ आकाशाय नमः । ॐ घ्राणाय नमः । ॐ जिह्वायै नमः । ॐ चक्षुषे नमः । ॐ त्वचे नमः । ॐ श्रोत्राय नमः । ॐ गन्धाय नमः । ॐ रसाय नमः । ॐ रूपाय नमः । ॐ स्पर्शाय नमः । ॐ शब्दाय नमः । ॐ वाचे नमः । ॐ पाणिभ्यां नमः । ॐ पादाभ्यां नमः । ॐ पायवे नमः । ॐ उपस्थाय नमः । ॐ मनसे नमः । ॐ बुद्ध्यै नमः । ॐ चित्ताय नमः । ॐ अहंकाराय नमः । ॐ क्षेत्रात्मने नमः । ॐ परमात्मने नमः । धूपं धूरसि मंत्रेण अग्निर्ज्योतीति दीपकम् । युवा सुवासेति च ततो वासांसि परिधापयेत्

ພຶງບູຊາໂດຍສະດຸດມົນ: «ໂອມ ນະມະຫາ ແດ່ທາດດິນ; ແດ່ນ້ຳ; ແດ່ໄຟ; ແດ່ລົມ; ແດ່ອາກາດ; ແດ່ດັງ(ການດົມ); ແດ່ລີ້ນ; ແດ່ຕາ; ແດ່ຜິວ; ແດ່ຫູ; ແດ່ກິ່ນ; ແດ່ລົດ; ແດ່ຮູບ; ແດ່ການສຳຜັດ; ແດ່ສຽງ; ແດ່ວາຈາ; ແດ່ມືທັງສອງ; ແດ່ຕີນທັງສອງ; ແດ່ທະວານ; ແດ່ອະໄວຍະວະກຳເນີດ; ແດ່ມະນະ; ແດ່ພຸດທິ; ແດ່ຈິດຕະ; ແດ່ອະຫັງກາຣ; ແດ່ເຂດຣາຕະມັນ; ແດ່ປະຣະມາຕະມັນ»। ແລ້ວດ້ວຍມົນ «dhūr asi» ພຶງຖວາຍທູບ; ດ້ວຍ «agnir jyotiḥ» ພຶງຖວາຍໂຄມໄຟ; ແລະດ້ວຍ «yuvā suvāsaḥ» ພຶງຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງໃຫ້ສວມ।

Verse 9

ततो ब्राह्मणमानीय वेदवेदांगपारगम् । प्रक्षाल्य चरणौ तस्य वासांसि परिधापयेत्

ແລ້ວນຳພຣາຫມັນຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ແລະເວດາງຄະ ມາ; ພຶງລ້າງຕີນຂອງທ່ານ ແລະໃຫ້ທ່ານນຸ່ງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ।

Verse 10

केयूरैः कंकणैश्चैव अंगुलीयकभूषणैः

ດ້ວຍກຳໄລແຂນ (ເຄຢູຣ), ກຳໄລຂໍ້ມື (ກັງກະນ) ແລະເຄື່ອງປະດັບນິ້ວມື (ແຫວນ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 11

भूषयित्वा तनुं तस्य ततो मूर्तिं समानयेत् । मंत्रेणानेन राजेंद्र ब्राह्मणाय निवेदयेत्

ເມື່ອປະດັບກາຍຂອງລາວແລ້ວ ຈຶ່ງນໍາຮູບປັ້ນຄໍາອອກມາ; ແລະດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນາ.

Verse 12

एष आत्मा मया दत्तस्तव हेममयो द्विज । यत्किंचिद्विहितं पापं पूर्वं भूयात्तवाखिलम्

«ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ອາຕະມານີ້ ຂ້າໄດ້ຖວາຍໃຫ້ເຈົ້າໃນຮູບຄໍາ. ບາບໃດໆທີ່ເຄີຍກະທໍາມາກ່ອນ ຂໍໃຫ້ທັງໝົດເປັນຂອງເຈົ້າ»។

Verse 13

इति दानमंत्रः । ततस्तु ब्राह्मणो राजन्मंत्रमेतं समुच्चरेत्

ນີ້ແມ່ນ “ມົນຕຣາແຫ່ງການຖວາຍທານ”. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພຣາຫມະນາຄວນຂັບຂານມົນຕຣານີ້ດ້ວຍສຽງຊັດເຈນ.

Verse 14

यत्किंचिद्विहितं पापं त्वया पूर्वंमया हि तत् । गृहीतं मूर्तिरूपं तत्ततस्त्वं पापवर्जितः । इति प्रतिग्रहमंत्रः

«ບາບໃດໆທີ່ເຈົ້າເຄີຍກະທໍາໄວ້ກ່ອນ—ແທ້ຈິງ ຂ້າໄດ້ຮັບເອົາມັນ ໃນຮູບກາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າບັດນີ້ພົ້ນຈາກບາບ»។ ນີ້ແມ່ນ “ມົນຕຣາແຫ່ງການຮັບທານ”.

Verse 15

एवं दत्त्वा विधानेन ततो विप्रं विसर्जयेत् । एवं कृते ततो राजंस्तस्मै दत्त्वाथ दक्षिणाम्

ເມື່ອຖວາຍທານຕາມພິທີກໍານົດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນນົບນ້ອມສົ່ງພຣາຫມະນາກັບ. ເມື່ອສໍາເລັດແລ້ວ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຄວນຖວາຍດັກຊິນາ (ຄ່າພິທີຍັຊະ) ແກ່ທ່ານດ້ວຍ.

Verse 16

यथा तुष्टिं समभ्येति ततः पापं नयत्यसौ । तस्मिन्कृते महाराज प्रत्ययस्तत्क्षणाद्भवेत्

ເມື່ອພຣາຫມັນ (ຜູ້ຮັບ) ພໍໃຈແລ້ວ ທ່ານນັ້ນຈະນໍາບາບໄປພົ້ນ. ເມື່ອເຮັດສໍາເລັດແລ້ວ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຄວາມແນ່ນອນໃນຜົນພິທີຈະເກີດຂຶ້ນທັນທີ.

Verse 17

शरीरं लघुतामेति तेजोवृद्धिश्च जायते । स्वप्ने च वीक्षते रात्रौ संतुष्टमनसः स्थितान्

ຮ່າງກາຍຈະເບົາບາງ ແລະຄວາມສະຫວ່າງໄສຈະເພີ່ມພູນ. ແລະໃນຍາມຄ່ໍາ ໃນຄວາມຝັນ ຈະເຫັນສັດທັງຫຼາຍຢືນຢູ່ດ້ວຍໃຈພໍໃຈ.

Verse 18

नरान्स्त्रियः सितैर्वस्त्रैः श्वेतमाल्यानुलेपनैः । श्वेतान्गोवृषभानश्वांस्तीर्थानि विविधानि च

ເຫັນຊາຍຍິງນຸ່ງເສື້ອຜ້າສີຂາວ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາສີຂາວ ແລະນ້ໍາຫອມທາກາຍສີຂາວ. ຍັງເຫັນງົວຂາວ ງົວຜູ້ ແລະມ້າຂາວ ພ້ອມທັງຕີຣຖະຫຼາຍປະເພດ.

Verse 19

एतत्ते सर्वमाख्यातं पापपिंडस्य दापनम् । श्रवणादपि राजेंद्र यस्य पापैः प्रमुच्यते

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ—ວິທີຖວາຍ ‘ພາປະປິນດະ’ ຄື “ກ້ອນບາບ”. ແມ່ນແຕ່ຟັງກໍພໍ ໂອ ຈອມກະສັດ ກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້.

Verse 20

अन्यत्रापि महादानं पापपिण्डो हरेन्नृप

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ບ່ອນອື່ນກໍຕາມ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ມະຫາທານນີ້—ພາປະປິນດະ—ຍ່ອມກໍາຈັດບາບໄດ້.

Verse 21

एकजन्मकृतं पापं निजकायेन निर्मितम् । कपालेश्वरदेवस्य सहस्रगुणितं हरेत्

ບາບທີ່ເຮັດໃນຊີວິດດຽວ ເກີດຈາກກາຍຂອງຕົນເອງ—ພຣະກະປາເລສະວະຣະ (Kapāleśvara Deva) ຊຳລະອອກໄດ້ເປັນພັນເທົ່າ।

Verse 22

पूर्ववच्चैव कर्तव्यो वेदिमंडपयोर्विधिः । परं होमः प्रकर्तव्यो गायत्र्या केवलं नृप

ເຊັ່ນເກົ່ານັ້ນ ພິທີກຳນົດສຳລັບເວທີ ແລະ ມັນດະປະ ພຶງປະຕິບັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ। ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳໂຮມະ—ໂດຍໃຊ້ແຕ່ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ເທົ່ານັ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ।

Verse 270

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कपालेश्वरक्षेत्रमाहात्म्यप्रसंगेन पापपिंडप्रदानविधानवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 270 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພິທີຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ເພື່ອຊຳລະບາບ» ໃນ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກະວີ, ພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ພາຍໃຕ້ການສັນລະເສີນຕີຣຖະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ, ໃນບົດບາດຂອງມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງເຂດ ກະປາເລສະວະຣະ।