Adhyaya 262

Verse 1

पार्वत्युवाच । ध्यानयोगमहं प्राप्य ज्ञानयोगमवाप्नुयाम् । तथा कुरुष्व देवेश यथाहममरी भव

ປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸໂຍຄະແຫ່ງການພິຈາລະນາສະມາທິແລ້ວ ຂໍໃຫ້ໄດ້ບັນລຸໂຍຄະແຫ່ງປັນຍາອັນແທ້ດ້ວຍ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂໍຈົ່ງຈັດໃຫ້ເປັນໄປ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນອະມະຕະ»

Verse 2

प्रत्युक्तोऽयं मंत्रराजो द्वादशाक्षरसंज्ञितः । जप्तव्यः सुकुमारांगि वेदसारः सनातनः

ມັນຕຣະຣາຊານີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ ວ່າເປັນ “ມັນຕຣະສິບສອງພະຍາງ”. ໂອ ນາງຜູ້ມີອວັຍະວະອ່ອນຊ້ອຍ ຄວນສວດຊ້ຳໆໃນຈະປະ; ມັນແມ່ນສານະສຳຄັນນິລັນດອນແຫ່ງເວດາ.

Verse 3

प्रणवः सर्ववेदाद्यः सर्वब्रह्मांडयाजकः । प्रथमः सर्वकार्येषु सर्वसिद्धिप्रदायकः

ປຣະນະວະ (ໂອມ) ຢູ່ເບື້ອງຕົ້ນຂອງເວດາທັງປວງ ແລະຊຳລະບູຊາທຸກໂລກໃນຈັກກະວານ. ມັນເປັນອັນດັບທຳອິດໃນກິດທຸກຢ່າງ ແລະປະທານສິດທິຜົນທຸກປະການ.

Verse 4

सितवर्णो मधुच्छंदा ऋषिर्ब्रह्मा तु देवता । परमात्मा तु गायत्री नियोगः सर्वकर्मसु

ສີຂອງມັນແມ່ນສີຂາວ; ສັນທະ (ສຳນວນສັນລະສອນ) ແມ່ນ Madhu; ຣິຊິ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣະ) ແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະພຣະຫມາເປັນເທວະປະທານ. ພຣະອາຕະມາສູງສຸດຢູ່ໃນຮູບຂອງກາຍະຕຣີ ແລະການນຳໃຊ້ຂອງມັນມີໃນພິທີກຳ ແລະໜ້າທີ່ທຸກປະການ.

Verse 5

वेदवेदांग तत्त्वाख्यं सदसदूपमव्ययम्

ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ ຕັດຕະວະ-ສັດຈະ ແຫ່ງ ເວດ ແລະ ເວດາງຄະ—ອະມະຕະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະມີສະພາບທັງ ມີ ແລະ ບໍ່ມີ.

Verse 6

नकारः पीतवर्णस्तु जलबीजः सनातनः । बीजं पृथ्वी मनश्छन्दो विषहा विनियोगतः

ພະຍາງ «na» ມີສີເຫຼືອງ ເປັນບີຊະອັນນິລັນດອນຂອງທາດນ້ຳ. ບີຊະສຳພັນຂອງມັນແມ່ນ ທາດດິນ; ຉັນທະ (meter) ແມ່ນ «ມະນັດ»; ແລະຕາມການນຳໃຊ້ທີ່ກຳນົດ ມັນເປັນ «ວິສະຫາ»—ຜູ້ຂັບໄລ່ພິດ ແລະ ຄວາມທຸກທົນ.

Verse 7

मोकारः पृथिवी बीजो विश्वामित्रसमन्वितः । रक्तवर्णो महातेजा धनदो विनियोजितः

ພະຍາງ «mo» ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ບີຊະແຫ່ງທາດດິນ (pṛthivī-bīja) ພ້ອມດ້ວຍພຣະລິສີ ວິສະວາມິດຕຣະ. ມີສີແດງ ແລະຮັດສະມີໃຫຍ່, ຄວນນຳໃຊ້ເປັນຜູ້ປະທານຊັບສິນ.

Verse 8

भकारः पंचवर्णस्तु जलबीजः सनातनः । मरीचिना समायुक्तः पूजितः सर्वभोगदः

ພະຍາງ «bha» ມີສີຫ້າປະການ ເປັນບີຊະອັນນິລັນດອນຂອງທາດນ້ຳ. ຮ່ວມກັບພຣະລິສີ ມະຣີຈິ; ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ມັນປະທານຄວາມສຸກສົມບູນ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ.

Verse 9

गकारो हेमरक्ताभो भरद्वाजसमन्वितः । वायुबीजो विनिर्योगं कुर्वतामादिभोगदः

ພະຍາງ «ga» ມີສີຄຳປົນແດງ ແລະສຳພັນກັບພຣະລິສີ ພະຣະດວາຊ. ມັນເປັນບີຊະຂອງທາດລົມ; ສຳລັບຜູ້ນຳໃຊ້ຕາມວິທີພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ມັນປະທານຄວາມສຸກແລະສິດທິຜົນແຕ່ເດີມ.

Verse 10

वकारः कुन्दधवलो व्योमबीजो महाबलः । ऋषिमंत्रिपुरस्कृत्य योजितो मोक्षदायकः

ພະຍາງ «ວ» ຂາວດັ່ງດອກມະລິ ເປັນບີຈະອັນມີພະລັງຂອງທາດອາກາດ. ເມື່ອນໍາໃຊ້ຕາມພິທີ ໂດຍວາງລຶສີແລະມັນຕຣາໄວ້ຂ້າງໜ້າ ຈະເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ.

Verse 11

तकारो विद्युद्विकारः सोमबीजं महत्स्मृतम् । अंगिरावर्द्धमूलं च वर्जितं कर्मका मिकम् १

ພະຍາງ «ຕ» ວາບວາບດັ່ງຟ້າຜ່າ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນບີຈະອັນໃຫຍ່ຂອງໂສມະ. ມີຮາກຖານໃນສາຍອັງຄິຣະ ແລະເພີ່ມພູນພື້ນຖານ ແຕ່ຄວນຫຼີກລ້ຽງສໍາລັບຜູ້ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍກາມະແຫ່ງພິທີໂລກີ.

Verse 13

सुकारश्चाक्षरो नित्यं जपाकुसुम भास्वरः । मनो बीजं दुर्विषह्यं पुलहाश्रितमर्थिदम्

ພະຍາງ «ສຸ» ເປັນສຽງອັກສອນອະມະຕະ ຖາວອນ ສະຫວ່າງດັ່ງດອກຊະບາ. ມັນເປັນບີຈະແຫ່ງໃຈ ທົນຕໍ່ຍາກ ອາໄສໃນສາຍປຸລະຫະ ແລະປະທານສິ່ງທີ່ຜູ້ຂໍປາຖະໜາ.

Verse 14

सिद्धिबीजं महासत्त्वं क्रतौ क्रतुनियोजितम्

ນີ້ແມ່ນບີຈະແຫ່ງສິດທິ (siddhi) ມີພະລັງສັດຕະວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຄວນນໍາໃຊ້ໃນຍັດຍະ ໂດຍຈັດໃຫ້ຢູ່ຕໍາແໜ່ງອັນຖືກຕ້ອງໃນພິທີ.

Verse 15

वाकारो निर्मलो नित्यं यजमानस्तु बीजभृत् । प्रचेताश्रियमाश्रेयं मोक्षे मोक्षप्रदायकम्

ພະຍາງ «ວາ» ບໍລິສຸດຖາວອນ; ຜູ້ປະກອບຍັດຍະຖືມັນເປັນບີຈະ. ອາໄສສິຣີອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງປຣະເຈຕະສ ໃນທາງໂມກສະ ມັນຈະເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ.

Verse 16

यकारस्य महाबीजं पिंगवर्णश्च खेचरी । भूचरी च महासिद्धिः सर्वदा भूविचिन्तनम्

ສໍາລັບພະຍາງ «ya» ມີພະບີຈະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ສີເຫຼືອງນ້ໍາຕານ ແລະເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ (ເຂຈຣີ). ເຄື່ອນໄຫວເທິງດິນດ້ວຍ ເປັນສິດທິອັນໃຫຍ່—ມີການພິຈາລະນາໂລກ/ພື້ນດິນຢູ່ເສມອ.

Verse 17

भृगुयन्त्रे समाश्रांतिनियोगे सर्वकर्मकृत् । गायत्रीछंद एतेषां देहन्यासक्रमो भवेत्

ໃນພຣຶກຸ-ຢັນຕຣະ ເມື່ອນໍາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄປໃຊ້ຕາມການຈັດວາງແລະການນໍາໃຊ້ທີ່ກໍານົດໄວ້ ກໍສໍາເລັດພິທີກຳທັງປວງ. ສັນທະລັກ (ຉັນທະ) ຂອງພວກນັ້ນແມ່ນ «ກາຍັດຣີ» ແລະການເຮັດນະຍາສະໃນກາຍ ຄວນປະຕິບັດຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 18

ओंकारं सर्वदा न्यस्यन्नकारं पादयोर्द्वयोः । मोकारं गुह्यदेशे तु भकारं नाभिपंकजे

ຄວນວາງ (ນະຍາສະ) «ໂອມ» ໄວ້ເທິງຕົນເອງເສມອ; ວາງ «na» ໄວ້ທີ່ຕີນທັງສອງ; ວາງ «mo» ໄວ້ທີ່ບ່ອນລັບ; ແລະວາງ «bha» ໄວ້ທີ່ດອກບົວແຫ່ງສະດື.

Verse 19

गकारं हृदये न्यस्य वकारः कण्ठ मध्यगः । तेकारं दक्षिणे हस्ते वाकारो वामहस्तगः

ວາງ «ga» ໄວ້ທີ່ຫົວໃຈດ້ວຍນະຍາສະ; «va» ຢູ່ກາງຄໍ; «te» ຢູ່ມືຂວາ; ແລະ «vā» ຢູ່ມືຊ້າຍ.

Verse 20

सुकारं मुखजिह्वायां देकारः कर्णयोर्द्वयोः । वाकारश्चक्षुषोर्द्वन्द्वे यकारं मस्तके न्यसेत्

ຄວນວາງ «su» ໄວ້ທີ່ປາກແລະລີ້ນ; ວາງ «de» ໄວ້ທີ່ຫູທັງສອງ; ວາງ «vā» ໄວ້ທີ່ຕາຄູ່; ແລະວາງ «ya» ໄວ້ທີ່ສີສະ.

Verse 21

लिंगमुद्रा योनिमुद्रा धेनुमुद्रा तथा त्रयम् । सकलं कृतमेतद्धि मंत्ररूपे बिजाक्षरम्

ມຸດຣາລິງຄະ, ມຸດຣາໂຢນີ, ແລະມຸດຣາເທນຸ—ທັງສາມນີ້. ໂດຍພວກນີ້ ພິທີທັງໝົດສຳເລັດ ເພາະພະຍາງຄໍາເມັດ (bīja) ຖືກສະຖາປະນາເປັນຮູບມັນຕຣາ.

Verse 22

योजयेत्प्रत्यहं देवि न स पापैः प्रलिप्यते । एतद्द्वादशलिंगारं कूर्मस्थं द्वादशाक्षरम्

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດນຳໃຊ້ນີ້ທຸກມື້ ຈະບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນເປັນມົນ. ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ ມີຮູບ 12 ລິງຄະ ສະຖິດຢູ່ໃນຖານຄູຣມາ (ເຕົ່າຮອງ).

Verse 23

शालग्रामशिलाश्चैव द्वादशैव हि पूजिताः । ताभिः सहाकरैरेभिः प्रत्यक्षैः सह संसदि

ແລະແທ້ຈິງ ຫີນສາລະກຣາມ 12 ກ້ອນ ພຶງຖືກບູຊາ. ພ້ອມກັບພວກນັ້ນ—ຮ່ວມກັບຮູບທັງຫຼາຍນີ້ ແລະການປະຈັກພົບອັນປາກົດ—ໃນສະພາແຫ່ງການບູຊາ.

Verse 24

यथावर्णमनुध्यानैर्मुनिबीजसमन्वितैः । विनियोगेन सहितैश्छन्दोभिः समलंकृतैः

ດ້ວຍການພິຈາລະນາສະມາທິໃຫ້ສອດຄ່ອງຕາມແຕ່ລະພະຍາງ, ປະກອບດ້ວຍ ຣິສິ (ṛṣi) ແລະ ບີຈະ (bīja), ຮ່ວມກັບ ວິນິໂຢກ (viniyoga) ທີ່ກຳນົດໄວ້, ແລະປະດັບດ້ວຍ ຉັນທັດ (chandas) ທີ່ເໝາະສົມ—ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງໃຊ້ມັນຕຣາ.

Verse 26

अयं हि ध्यानकर्माख्यो योगो दुष्प्राप्य एव हि । ध्यानयोगं पुनर्वच्मि शृणुष्वैकाग्रमानसा

ໂຍກນີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂຍກແຫ່ງການປະຕິບັດສະມາທິ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຍາກຈະບັນລຸ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອະທິບາຍ ທະຍານະ-ໂຍກ ອີກຄັ້ງ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຈົດຈໍ່ພຽງຈຸດດຽວ.

Verse 27

ध्यानयोगेन पापानां क्षयो भवति नान्यथा । जपध्यानमयो योगः कर्मयोगो न संशयः

ດ້ວຍທຽນະໂຍກ (ຍະໂຍກແຫ່ງການພິຈາລະນາ) ບາບທັງຫຼາຍຈຶ່ງສິ້ນໄປ—ບໍ່ມີທາງອື່ນ. ໂຍກທີ່ປະກອບດ້ວຍການສວດມົນ (ຈະປະ) ແລະທຽນະ ແມ່ນກັມມະໂຍກແທ້ ບໍ່ສົງໄສ.

Verse 28

शब्दब्रह्मसमुद्भूतो वेदेन द्वादशाक्षरः । ध्यानेन सर्वमाप्नोति ध्यानेनाप्नोति शुद्धताम्

ມົນຕຣາ 12 ພະຍາງ ອັນເກີດຈາກ ສັບດະພຣະຫມັນ (Śabda-Brahman) ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະເວດ—ດ້ວຍທຽນະ ຍ່ອມໄດ້ທຸກສິ່ງ; ດ້ວຍທຽນະ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 29

ध्यानेन परमं ब्रह्म मूर्त्तौ योगस्तु ध्यानजः । सावलम्बो ध्यानयोगो यन्नारायणदर्शनम्

ດ້ວຍທຽນະ ຍ່ອມຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ; ແລະໃນການພິຈາລະນາມູຣຕິ (ຮູບປະກົດ) ໂຍກທີ່ເກີດຈາກທຽນະກໍຖືກສອນ. ທຽນະໂຍກທີ່ມີອາລັມບະ (ມີສິ່ງພຶ່ງ) ນັ້ນ ສຸດທ້າຍເຖິງການເຫັນນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa).

Verse 30

द्वितीयो निखिलालम्बो ज्ञानयोगेन कीर्तितः । अरूपमप्रमेयं यत्सर्वकायं महः सदा

ເສັ້ນທາງທີສອງ ຖືກປະກາດວ່າເປັນທາງທີ່ຄ້ຳຈຸນທຸກສິ່ງ ໂດຍຍານະໂຍກ (ໂຍກແຫ່ງປັນຍາ). ນັ້ນແມ່ນມະຫາລັດສະຫມີອັນດຳລົງນິລັນດອນ—ບໍ່ມີຮູບ, ບໍ່ອາດປະເມີນ, ແລະແຜ່ຊຶມໃນກາຍທັງປວງ.

Verse 31

तडित्कोटिसमप्रख्यं सदोदितमखंडितम् । निष्कलं सकलं वापि निरंजनमयं वियत्

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່ານັບສິບລ້ານຄັ້ງ—ເກີດຂຶ້ນຕະຫຼອດ ແລະບໍ່ຂາດຕອນ. ຈະເຂົ້າໃຈວ່າບໍ່ມີສ່ວນ ຫຼືມີສ່ວນກໍໄດ້, ແຕ່ມັນບໍ່ມີມົນທິນ ດັ່ງວິຍະ (ອາກາດ) ອັນບໍລິສຸດ.

Verse 32

तत्स्वरूपं भोगरूपं तुर्यातीतमनोपमम् । विभ्रांतकरणं मूर्तं प्रकृतिस्थं च शाश्वतम्

ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນແມ່ນສະພາບແທ້ຂອງຕົນ ແລະຍັງປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງການເສບສຸກ (bhoga) ດ້ວຍ. ມັນຄ້າຍຈິດທີ່ເກີນກວ່າສະພາບທີ່ສີ່; ແຕ່ກໍຖືກກ່າວວ່າມີຮູບ ດໍາເນີນຜ່ານອິນທຣີ ສະຖິດໃນປະກຣິຕິ ແລະຖາວອນນິລັນດອນ.

Verse 33

दृश्यादृश्यमजं चैव वैराजं सततोज्ज्वलम् । बहुलं सर्वजं धर्म्यं निर्विकल्पमनीश्वरम्

ມັນທັງເຫັນໄດ້ ແລະບໍ່ເຫັນໄດ້; ບໍ່ເກີດ; ເປັນວິຣາຊະອັນສາກົນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງຕະຫຼອດ. ມັນກວ້າງໃຫຍ່ ເປັນບໍ່ເກີດຂອງທຸກສິ່ງ ເປັນພື້ນຖານແຫ່ງທັມມະ—ພົ້ນຈາກການປຸງແຕ່ງຂອງຈິດ ແລະເກີນກວ່າຄວາມເປັນເຈົ້ານາຍຕາມທີ່ເຂົາເຂົ້າໃຈທົ່ວໄປ.

Verse 34

अगोत्रं वरणं वापि ब्रह्मांडशतकारणम् । निरीहं निर्ममं बुद्धिशून्यरूपं च निर्मलम्

ມັນບໍ່ມີໂຄດຣະ ຫຼືສາຍຕະກູນ; ເກີນກວ່າການຈັດປະເພດ ແລະຂອບເຂດສັງຄົມ; ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດພຣະພົມມະອັນດານນັບບໍ່ຖ້ວນ. ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ບໍ່ຍຶດຖືວ່າເປັນຂອງຕົນ, ມີຮູບທີ່ເກີນປັນຍາ ແລະບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ.

Verse 35

तदीशरूपं निर्देहं निर्द्वंद्वं साक्षिमात्रकम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं ध्यातृध्येयविवर्जितम् । नोपमेयमगाधं त्वं स्वीकुरुष्व स्वतेजसा

ຄວາມເປັນຈິງອັນເປັນອົງພຣະນັ້ນ ບໍ່ມີກາຍ, ເກີນຄູ່ຕົກຕໍ່ທັງປວງ, ແລະເປັນພຽງສະຕິພະຍານ (sākṣī) ລ້ວນໆ. ມັນດັ່ງຜົງແກ້ວຜ່ອງໃສບໍ່ມີມົນທິນ—ປາສຈາກການແບ່ງແຍກລະຫວ່າງຜູ້ພາວະນາ ແລະອາລົມພາວະນາ. ໂອ ພຣະເທວີ, ຈົ່ງຮັບເອົາໃນຕົນ ໂດຍລັດສະຫມີພາຍໃນຂອງພຣະອົງເອງ ຄວາມຈິງອັນບໍ່ອາດປຽບໄດ້ ແລະລຶກລ້ຳຫາຂອບບໍ່ໄດ້ນັ້ນ.

Verse 36

पार्वत्युवाच । तत्कथं प्राप्यते सम्यग्ज्ञानं योगिस्वरूपिणम् । नारायणममूर्तं च स्थानं तस्य वद प्रभो

ພາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ປັນຍາອັນສົມບູນ—ທີ່ມີສະພາບເປັນຮູບແຫ່ງໂຍຄີ—ຈະບັນລຸໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແນວໃດ? ແລະຂໍພຣະອົງ, ຈົ່ງບອກສະຖານທີ່ພໍດີ ‘ທີ່ສະຖິດ’ ຂອງນາຣາຍະນະຜູ້ບໍ່ມີຮູບ»

Verse 37

ईश्वर उवाच । शिरः प्रधानं गात्रेषु शिरसा धार्यते महान्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ໃນອະວະຍະວະທັງຫມົດ ຫົວແມ່ນສູງສຸດ; ເພາະຫົວນີ້ແຫຼະ ທີ່ຮັບຖືກພາລະອັນໃຫຍ່—ທັງກາຍ—ໄວ້।

Verse 38

शिरसा पूजितो देवः पूजितं सकलं जगत् । शिरसा धार्यते योगः शिरसा ध्रियते बलम्

ເມື່ອບູຊາພຣະເທວະດ້ວຍການກົ້ມຫົວ ກໍເຫມືອນບູຊາໂລກທັງປວງ. ໂຍຄະຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍຫົວ; ພະລັງກໍຖືກທອງທຽມໂດຍຫົວ.

Verse 39

शिरसा ध्रियते तेजो जीवितं शिरसि स्थितम् । सूर्यः शिरो ह्यमूर्त्तस्य मूर्तस्यापि तथैव च

ເຕໂຊ (ລັງສີສະຫວ່າງ) ຖືກຮັບໄວ້ໂດຍຫົວ; ຊີວິດເອງກໍສະຖິດຢູ່ໃນຫົວ. ພຣະອາທິດແມ່ນ ‘ຫົວ’ ແທ້ໆ ຂອງຜູ້ບໍ່ມີຮູບ ແລະຂອງຜູ້ມີຮູບດ້ວຍ.

Verse 40

उरस्तु पृथिवीलोकः पादश्चैव रसातलम् । अयं ब्रह्मांडरूपे च मूर्त्तामूर्त्तस्वरूपतः

ອົກຂອງພຣະອົງແມ່ນໂລກປຣິຖິວີ (Pṛthivī-loka) ແລະພຣະບາດແມ່ນດິນແດນຣະສາຕະລະ (Rasātala). ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງເປັນຮູບແຫ່ງພຣະພົມອັນດະ (Brahmāṇḍa) ທັງໃນພາວະມີຮູບ ແລະບໍ່ມີຮູບ.

Verse 41

विष्णुरेव ब्रह्मरूपो ज्ञानयोगाश्रयः स्वयम् । सृजते सर्वभूतानि पालयत्यपि सर्वशः

ພຣະວິສນຸເອງແມ່ນຮູບແຫ່ງພຣະພົມ (Brahmā) ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຍານະໂຍຄະ. ພຣະອົງສ້າງສັດທັງປວງ ແລະຍັງປົກປ້ອງຮັກສາພວກເຂົາໃນທຸກປະການ.

Verse 42

विनाशयति सर्वं हि सर्वदेवमयो ह्ययम् । सर्वमासेष्वाधिपत्यं यस्य विष्णोः सनातनम्

ພຣະວິສນຸອົງນັ້ນຍ່ອມທຳລາຍທຸກສິ່ງ ເພາະພຣະອົງເປັນອົງຮວມແຫ່ງເທວະທັງປວງ. ອຳນາດອັນນິລັນດອນເໜືອເດືອນທັງປວງ ເປັນຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 43

तस्मात्सर्वेषु मासेषु सर्वेषु दिवसेष्वपि । सर्वेषु यामकालेषु संस्मरन्मुच्यते हरिम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເດືອນທັງປວງ ໃນວັນທັງປວງ ແລະໃນທຸກຍາມເວລາ ຜູ້ໃດລະລຶກພຣະຫຣິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະ.

Verse 44

चातुर्मास्ये विशेषेण ध्यानमात्रात्प्रमुच्यते । अमूर्त्तसेवनं गंगातीर्थध्यानाद्वरं परम्

ໃນການຈາຕຸຣມາສະຍະ ໂດຍພິເສດ ພຽງແຕ່ການພິຈາລະນາສະມາທິກໍພົ້ນໄດ້. ການບຳເນົາຮັບໃຊ້ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຮູບ (ອະມູຣຕະ) ເປັນຄຸນຄ່າສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າການພິຈາລະນາຕີຣຖະແຫ່ງຄົງຄາ.

Verse 45

सर्वदानोत्तरं चैव चातुर्मास्ये न संशयः । सर्वमासकृतं पापं चातुर्मास्ये शुभाशुभम्

ໃນຈາຕຸຣມາສະຍະ ບຸນກຸສົນຂອງມັນຍ່ອມເຫນືອກວ່າທານທັງປວງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ບາບທີ່ສະສົມຕະຫຼອດເດືອນທັງປວງ ຈະເກີດຈາກການກະທຳທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ດີ’ ຫຼື ‘ຊົ່ວ’ ກໍຖືກຊຳລະໃນຈາຕຸຣມາສະຍະ.

Verse 46

अक्षय्यं तद्भवेद्देवि नात्र कार्या विचारणा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ज्ञानयोगो बहूत्तमः

ໂອ ເທວີ, ຜົນນັ້ນຈະເປັນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ (ອັກຊະຍະ) ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືໂຕ້ຖຽງ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ໂຍຄະແຫ່ງປັນຍາ (ຍານະໂຍຄະ) ເປັນສິ່ງຍອດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 48

न कथ्येयं यस्य कस्य सुतस्याप्य परस्य च । अदांतायाथ दुष्टाय चलचित्ताय दांभिके

ທຳນອງນີ້ບໍ່ຄວນສອນໃຫ້ໃຜກໍໄດ້ ແມ່ນແຕ່ລູກຂອງຕົນກໍບໍ່ຄວນ ແລະຕໍ່ຄົນອື່ນຍິ່ງບໍ່ຄວນ. ຢ່າເວົ້າໃຫ້ຄົນບໍ່ຝຶກຕົນ, ຄົນຊົ່ວ, ຈິດແປປ່ຽນ, ແລະຄົນຫຼອກລວງ.

Verse 49

स्ववाक्च्युताय निंद्याय न वाच्या योगजा कथा । नित्यभक्ताय दांताय शमादि गुणिने तथा

ເລື່ອງທີ່ເກີດຈາກໂຍຄະ ບໍ່ຄວນເວົ້າໃຫ້ຜູ້ທີ່ຫຼຸດຈາກຄຳສັດຂອງຕົນ ຫຼືຜູ້ຄວນຖືກຕຳນິ. ແຕ່ຄວນເວົ້າໃຫ້ຜູ້ບູຊາດ້ວຍສັດທາທຸກວັນ, ຜູ້ຝຶກຕົນ, ແລະຜູ້ມີຄຸນທຳເລີ່ມດ້ວຍຄວາມສະງົບ.

Verse 50

विष्णुभक्ताय दातव्या शूद्रायापि द्विजन्मने । अभक्तायाप्यशुचये ब्रह्मस्थानं न कथ्यते

ຄຳສອນລຶກລັບນີ້ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຊູດຣະກໍຕາມ—ຜູ້ເກີດໃໝ່ເປັນດວິຊະໂດຍວິໄນທາງຈິດ. ແຕ່ຕໍ່ຜູ້ບໍ່ມີສັດທາ ແລະບໍ່ບໍລິສຸດ ບໍ່ຄວນເປີດເຜີຍ ‘ບ່ອນປະທັບຂອງພຣະພຣະຫມັນ’ ອັນສູງສຸດ.

Verse 51

मद्भक्त्या योगसिद्धिं त्वं गृहाणाशु तपोधने । अभूतं ज्ञानगम्यं तं विद्धि नारायणं परम्

ໂອ ຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ, ໂດຍພັກດີຕໍ່ເຮົາ ຈົ່ງຮັບເອົາຄວາມສຳເລັດແຫ່ງໂຍຄະໃຫ້ໄວ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ນາຣາຍະນະອັນສູງສຸດນັ້ນ ຢູ່ເຫນືອການເກີດຂຶ້ນທັງປວງ ແລະເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍຍານອັນແທ້.

Verse 52

नादरूपेण शिरसि तिष्ठंतं सर्वदेहिनाम् । स एव जीवशिरसि वर्त्तते सूर्यबिंबवत्

ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນ ສະຖິດຢູ່ເທິງສີສະຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ ໃນຮູບແຫ່ງນາດະ (ສຽງພາຍໃນ). ຄວາມເປັນຈິງດຽວກັນນັ້ນ ຢູ່ເທິງສີສະຂອງແຕ່ລະຊີວິດ ດັ່ງເງົາສະທ້ອນຂອງດວງອາທິດທີ່ປາກົດທົ່ວໄປ.

Verse 53

सदोदितः सूक्ष्मरूपो मूर्त्तो मूर्त्या प्रणीयते । अभ्यासेन सदा देवि प्राप्यते परमात्मकः

ພຣະອົງຜູ້ຕື່ນຮຸ່ງຢູ່ເສມອ ແລະມີຮູບອັນລະອຽດ; ຜູ້ມີຮູບຖືກເຂົ້າເຖິງດ້ວຍຮູບ. ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍການຝຶກປະຕິບັດຢ່າງສະເໝີ ຈຶ່ງບັນລຸອາດຕະມັນສູງສຸດໄດ້.

Verse 54

शरीरे सकला देवा योगिनो निवसंति हि । कर्णे तु दक्षिणे नद्यो निवसंति तथाऽपराः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ທຸກໆເທວະ ແລະ ໂຍຄີທັງຫຼາຍ ພັກອາໄສຢູ່ໃນກາຍນີ້. ໃນຫູຂວາ ກໍມີແມ່ນ້ຳ ແລະ ກະແສສັກສິດອື່ນໆ ສະຖິດຢູ່ເຊັ່ນກັນ.

Verse 55

हृदये चेश्वरः शंभुर्नाभौ ब्रह्मा सनातनः । पृथ्वी पादतलाग्रे जलं सर्वगतं तथा

ໃນຫົວໃຈມີພຣະອິສະວະຣະ ຊັມພູ; ໃນສະດືມີພຣະພຣະຫມາອັນນິລັນດອນ. ທີ່ປາຍຝາຕີນແມ່ນປະຖະວີ; ແລະນ້ຳກໍຊຶມຊາຍໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 56

तेजो वायुस्तथाऽकाशं विद्यते भालमध्यतः । हस्ते च पंच तीर्थानि दक्षिणे नात्र संशयः

ໄຟ ລົມ ແລະ ອາກາດ ປາກົດຢູ່ກາງໜ້າຜາກ. ແລະໃນມືຂວາມີຕີຣຖະ (tīrtha) ຫ້າປະການ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 57

सूर्यो यद्दक्षिणं नेत्रं चन्द्रो वाममुदाहृतम् । भौमश्चैव बुधश्चैव नासिके द्वे उदाहृते

ດວງອາທິດຖືກກ່າວວ່າເປັນຕາຂວາ ແລະ ດວງຈັນເປັນຕາຊ້າຍ. ດາວອັງຄານ ແລະ ດາວພຸດ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຮູຈົມູກທັງສອງ.

Verse 58

गुरुश्च दक्षिणे कर्णे वामकर्णे तथा भृगुः । मुखे शनैश्चरः प्रोक्तो गुदे राहुः प्रकीर्तितः

ກຸຣຸ (ພຣະພະຫັດ) ຢູ່ທີ່ຫູຂວາ; ຫູຊ້າຍມີ ພຣິກຸ (ພຣະສຸກ). ໃນປາກເວົ້າວ່າມີ ຊະໄນສະຈະຣະ (ພຣະເສົາ). ແລະ ຣາຫຸ ຖືກປະກາດວ່າຢູ່ທີ່ທະວານຫຼັງ.

Verse 59

केतुरिंद्रियगः प्रोक्तो ग्रहाः सर्वे शरीरगाः । योगिनो देहमासाद्य भुवनानि चतुर्दश

ເກຕຸ ຖືກກ່າວວ່າເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນອິນທຣີຍະ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ດາວເຄາະ (ຄຣາຫະ) ທັງປວງສະຖິດຢູ່ໃນກາຍ. ພວກໂຍຄີ ອາໄສກາຍເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງການປະຕິບັດ ແລະຮູ້ແຈ້ງໂລກທັງສິບສີ່.

Verse 60

प्रवर्त्तंते सदा देवि तस्माद्योगं सदाभ्यसेत् । चातुर्मास्ये विशेषेण योगी पापं निकृन्तति

ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກກະແສແຫ່ງອາລົມໂລກີຍະ ເກີດຂຶ້ນຢູ່ເສມອ, ດັ່ງນັ້ນຄວນຝຶກໂຍຄະຢູ່ທຸກເວລາ. ໂດຍພິເສດໃນລະດູ ຈາຕຸຣມາສະຍະ, ໂຍຄີຕັດຖອນບາບໄດ້.

Verse 61

मुहूर्त्तमपि यो योगी मस्तके धारयेन्मनः । कर्णै पिधाय पापेभ्यो मुच्यतेऽसौ न संशयः

ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີຜູ້ໃດ ພຽງແຕ່ໜຶ່ງມຸຫູຣຕະ ກໍສາມາດຕັ້ງໃຈໄວ້ທີ່ຍອດສະຫຼອງ ແລະປິດຫູທັງສອງຈາກຄວາມຟຸ້ງຊ່ານພາຍນອກ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 62

अंतरं नैव पश्यामि विष्णोर्योगपरस्य वा । एकोऽपि योगी यद्गेहे ग्रासमात्रं भुनक्ति च

ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງໃດໆ ລະຫວ່າງ ພຣະວິສະນຸ ແລະຜູ້ອຸທິດຕົນໃນໂຍຄະ. ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີພຽງຄົນດຽວ ຢູ່ໃນເຮືອນໃດໜຶ່ງ ກິນພຽງແຕ່ຄໍານ້ອຍໆ ກໍນໍາຄວາມສັກສິດມາໃຫ້ທີ່ນັ້ນ.

Verse 63

कुलानि त्रीणि सोऽवश्यं तारयेदात्मना सह । यदि विप्रो भवेद्योगी सोऽवश्यं दर्शनादपि

ທ່ານນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນວົງຕະກູນສາມຊັ້ນ ພ້ອມກັບຕົນເອງແນ່ນອນ. ຖ້າຍອກຄີເປັນພຣາຫມັນ ກໍຍ່ອມໃຫ້ຜົນບຸນແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນ (ດັຣຊະນະ) ກໍພໍ.

Verse 64

सर्वेषां प्राणिनां देवि पापराशि निषूदकः । सक्रियो ब्रह्मनिरतः सच्छूद्रो योगभाग्यदि

ໂອ ເທວີ, ສໍາລັບສັດມີຊີວິດທັງປວງ ທ່ານນັ້ນເປັນຜູ້ທໍາລາຍກອງບາບ. ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະຜູ້ຍັງຄົງກະທໍາກິດ (ຄົນຄອບຄົວ) ຖ້າມີຄວາມດີ ມຸ່ງຫາພຣະພຣະຫມັນ ແລະໄດ້ຮັບພອນແຫ່ງໂຍກະ ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 65

भवेत्सद्गुरुभक्तो वा सोऽप्यमूर्त्तफलं लभेत् । यो योगी नियताहारः परब्रह्म समाधिमान्

ຫຼືຖ້າຜູ້ໃດເກີດສັດທາພັກດີຕໍ່ສັດຄູຣູ (ຄູທີ່ແທ້) ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຜົນອັນລະອຽດບໍ່ປາກົດ (ອະມູຣຕະ) ເຊັ່ນກັນ. ຍອກຄີຜູ້ກິນອາຫານຢ່າງພໍດີ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີພອນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 66

चातुर्मास्ये विशेषेण हरौ स लयभाग्भवेत् । यथा सिद्धकरस्पर्शाल्लोहं भवति कांचनम्

ໂດຍພິເສດໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍະ ທ່ານນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບການລະລາຍເຂົ້າໃນພຣະຫຣິ. ເຫມືອນດັ່ງເຫຼັກກາຍເປັນຄໍາ ໂດຍການສຳຜັດຂອງມືຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ).

Verse 67

तथा मूर्त्तं हरिप्रीत्या मनुष्यो लयमाव्रजेत् । यथा मार्गजलं गंगापतितं त्रिदशैरपि

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂດຍຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະຫຣິ ມະນຸດຍ່ອມເຂົ້າສູ່ການລະລາຍ (ໃນພຣະອົງ) ແມ່ນແຕ່ຍັງມີຮ່າງກາຍ. ເຫມືອນນ້ໍາຂ້າງທາງທົ່ວໄປ ເມື່ອຕົກລົງໃນແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ກໍຖືກນັບວ່າບໍລິສຸດ ແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 68

सेवितं सर्वफलदं तथा योगी विमुक्तिदः । यथा गोमयमात्रेण वह्निर्दीप्यति सर्वदा

ຖ້າໄດ້ບູຊາຮັບໃຊ້ ກໍໃຫ້ຜົນທຸກປະການ; ດັ່ງນັ້ນເທົ່າກັນ ໂຍຄີກໍໃຫ້ມົກສະ. ເຫມືອນໄຟທີ່ລຸກໂຊດຢູ່ເສມອ ເມື່ອໄດ້ເພີ່ມເຊື້ອໄຟແມ່ນແຕ່ຂີ້ງົວນ້ອຍໆກໍຕາມ.

Verse 69

देवतानां मुखं तद्धि कीर्त्यते याज्ञिकैः सदा । एवं योगी सदाऽभ्यासाज्जायते मोक्षभाजनम्

ນັ້ນແທ້ໆ ນັກປະກອບຍັດຍະພິທີ ກ່າວຂານເສມອວ່າ “ປາກຂອງເທວະ”។ ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການຝຶກປະຕິບັດຢ່າງສະເໝີ ໂຍຄີຈຶ່ງເປັນພາຊະນະອັນຄວນແກ່ມົກສະ.

Verse 70

योगोऽयं सेव्यते देवि ज्ञानासिद्धिप्रदः सदा । सनकादिभिराचार्यैर्मुमुक्षुभिरधीश्वरैः

ໂອ ເທວີ, ໂຍຄະນີ້ຄວນຝຶກປະຕິບັດຢູ່ເສມອ, ເພາະມັນປະທານທັງປັນຍາອັນແທ້ ແລະຄວາມສຳເລັດທາງຈິດວິນຍານຢ່າງບໍ່ຜິດພາດ. ມັນໄດ້ຖືກບຳເນີນໂດຍອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ເຊັ່ນ ສະນະກະ ແລະອື່ນໆ, ໂດຍຜູ້ປາຖະໜາມົກສະ, ແລະໂດຍມະຫາອົງຜູ້ຄອບຄອງຕົນເອງ.

Verse 71

प्रथमं ज्ञानसंपत्तिर्जायते योगिनां सदा । तेषां गृहीतमात्रस्तु योगी भवति पार्वति

ກ່ອນອື່ນໝົດ ຊັບສົມບັດແຫ່ງປັນຍາອັນແທ້ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແກ່ໂຍຄີຢູ່ເສມອ. ໂອ ປາຣະວະຕີ, ຜູ້ໃດພຽງແຕ່ຈັບຍຶດເອົາທາງ/ວິໄນນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນໂຍຄີແທ້.

Verse 72

ततस्तु सिद्धयस्तस्य त्वणिमाद्याः पुरोगताः । भवन्ति तत्रापि मनो न दद्याद्योगिनां वरः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ສິດທິຂອງລາວ—ເລີ່ມຈາກ ອະນິມາ ແລະອື່ນໆ—ຈະປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ແຕ່ແມ່ນໃນທີ່ນັ້ນເອງ ໂຍຄີຜູ້ປະເສີດບໍ່ຄວນໃຫ້ໃຈໄປຕິດພັນກັບມັນ.

Verse 73

सर्वदानक्रतुभवं पुण्यं भवति योगतः । योगात्सकलकामाप्तिर्न योगाद्भुवि प्राप्यते

ດ້ວຍໂຍຄະ ບຸນກຸສົນເກີດຂຶ້ນ ເທົ່າກັບບຸນຈາກທານທຸກຢ່າງ ແລະພິທີບູຊາທຸກຢ່າງ. ຈາກໂຍຄະ ຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງສຳເລັດ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນໂລກນີ້ທີ່ບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະ.

Verse 74

योगान्न हृदयग्रंथिर्न योगान्ममता रिपुः । न योगसिद्धस्य मनो हर्त्तुं केनापि शक्यते

ດ້ວຍໂຍຄະ ປົກມັດໃນຫົວໃຈຖືກຕັດຂາດ; ດ້ວຍໂຍຄະ ສັດຕູທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຄວາມເປັນຂອງຂ້ອຍ” ບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ແລະຈິດຂອງຜູ້ສຳເລັດໂຍຄະ ບໍ່ອາດຖືກສິ່ງໃດລັກໄປໄດ້.

Verse 75

स एव विमलो योगी यच्चित्तं शिरसि स्थितम् । स्थिरीभूतव्यथं नित्यं दशमद्वारसंपुटे

ຍອກຄີຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນແມ່ນບໍລິສຸດແທ້ ຜູ້ທີ່ຈິດຕັ້ງຢູ່ເທິງສີສະ; ມັ່ນຄົງຕະຫຼອດໄປ ຄວາມຫວັ່ນໄຫວຖືກສະຫງົບ ຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງ “ປະຕູທີ່ສິບ”.

Verse 76

कणौं पिधाय मर्त्यस्य नादरूपं विचिन्वतः । तदेव प्रणवस्याग्रं तदेव ब्रह्म शाश्वतम्

ສຳລັບມະນຸດຜູ້ປິດຫູ ແລະພິຈາລະນາຮູບແຫ່ງສຽງ (ນາດ) ນັ້ນ, ສຽງພາຍໃນນັ້ນແຫຼະແມ່ນແກ່ນສູງສຸດຂອງປຣະນະວະ (ໂອມ); ນັ້ນແຫຼະແມ່ນພຣະພຣະຫມັນອັນນິລັນດອນ.

Verse 77

तदेवानंतरूपाख्यं तदेवामृतमुत्तमम् । घ्राणवायौ प्रघोषोऽयं जठराग्नेर्महत्पदम्

ນັ້ນແຫຼະເອີ້ນວ່າ “ຮູບແຫ່ງອະນັນຕະ”; ນັ້ນແຫຼະແມ່ນອະມຣິຕະອັນສູງສຸດ. ສຽງກັງວານນີ້ (ໄດ້ຍິນ) ໃນລົມຫາຍໃຈທີ່ດັງ, ແລະເປັນສະຖານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງໄຟໃນທ້ອງ.

Verse 78

पंचभूतं निवासं यज्ज्ञानरूपमिदं पदम् । पदं प्राप्य विमुक्तिः स्याज्जन्मसंसारबंधनात्

ສະຖານະນີ້ ມີທາດຫ້າເປັນທີ່ພັກ ແລະມີສະພາບເປັນປັນຍາ; ເມື່ອບັນລຸແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ມົກຂະ ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງການເກີດແລະສັງສານວົງວຽນ।

Verse 79

यदाप्तिर्दुलभा लोके योगसिद्धिप्रदायिका

ການບັນລຸນັ້ນ ຫາຍາກໃນໂລກ ແລະເປັນຜູ້ປະທານສິດທິແຫ່ງໂຍຄະ (yoga-siddhi)।

Verse 80

एवं ब्रह्ममयं विभाति सकलं विश्वं चरं स्थावरं विज्ञानाख्यमिदं पदं स भगवान्विष्णुः स्वयं व्यापकः । ज्ञात्वा तं शिरसि स्थितं बहुवरं योगेश्वराणां परं प्राणी मुंचति सर्पवज्जगतिजां निर्मोकमायाकृतिम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈັກກະວານທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ—ສ່ອງສະຫວ່າງເປັນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman)។ ສະຖານະນີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ວິຊະຍານ» (vijñāna) ແມ່ນພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກຫນ່ວຍ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ເມື່ອຮູ້ພຣະອົງຜູ້ປະເສີດສຸດ ສະຖິດຢູ່ທີ່ຍອດສະຫຼອງ ແລະເຫນືອກວ່າເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະທັງຫຼາຍ ສັດມີຊີວິດຍ່ອມຖອດທິ້ງເປືອກຫຸ້ມທີ່ເກີດຈາກໂລກ ແລະຖືກມາຍາສ້າງ—ດັ່ງງູຖອດຜິວຂອງມັນ।

Verse 112

वाकारो धूम्रवर्णश्च सूर्यबीजं मनोजवम् । पुलस्त्यर्षिसमायुक्तं नियुक्तं सर्वसौख्यदम्

ພະຍາງ «va» ມີສີຄືຄວັນ ເປັນບີຊະມັນຕຣາຂອງພຣະອາທິດ ໄວດັ່ງຄວາມຄິດ. ຮ່ວມກັບ຤ິສີ ປຸລັສຕະຍະ (Pulastya) ແລະນໍາໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມປະທານຄວາມສຸກສະບາຍທຸກປະການ।

Verse 258

ध्यानैजपैः पूजितैश्च भक्तानां मुनिसत्तम । मोक्षो भवति बन्धेभ्यः कर्मजेभ्यो न संशयः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ສໍາລັບຜູ້ມີພັກຕິ ຜູ້ບູຊາດ້ວຍການພິຈາລະນາ (ທຽນ), ການຈະປະມັນຕຣາ (japa) ແລະພູຊາ, ມົກຂະຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ພົ້ນຈາກພັນທະທີ່ເກີດຈາກກຳ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 262

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहरस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये ज्ञानयोगकथनं नाम द्विषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 262 ຊື່ «ການສອນຍານະໂຍກະ (Jñāna-yoga)» ໃນ ສຣີ ສກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນ ເອກາສີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ, ພາຍໃນ ນາກະຣະ-ຂັນດະ ທີ 6—ໃນມາຫາຕະມະຍະ ແຫ່ງ ເຂດສັກສິດ ຮາຖະເກສະວະ, ໃນຕອນ ເສສະຊາຍີ, ໃນສົນທະນາ ພຣະພຣະຫມາ–ນາຣະດະ, ແລະໃນການສັນລະເສີນ ຈາຕຸຣມາສະຍະ—ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 407

सेवितो विष्णुरूपेण ब्रह्ममोक्षप्रदायकः । शृणुष्वावहिता भूत्वा मूर्त्तामूर्ते स्थितिं शुभे

ເມື່ອບູຊາພຣະອົງໃນຮູບແຫ່ງ ພຣະວິສະນຸ ພຣະອົງປະທານການຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຖຶງຄຳສອນອັນສັກສິດເກືອບກັບສະຖານະຂອງພຣະອົງ ທີ່ທັງມີຮູບ ແລະ ເກີນຮູບ.