Adhyaya 261

Verse 1

नारद उवाच । कथं नित्या भगवती हरपत्नी यशस्विनी । योगसिद्धिं सुमहतीं प्राप मासचतुष्टये

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ພຣະເທວີຜູ້ເປັນມົງຄຸນນິດທິ, ຜູ້ມີກຽດສະຫງ່າ ແລະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງ ຮະຣະ, ໄດ້ບັນລຸຍົກສິດທິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໃນການຖືວັດສີ່ເດືອນ ແນວໃດ?

Verse 2

मन्त्रराजमिमं जप्त्वा द्वादशाक्षरसंभवम् । एतन्मे विस्तरेण त्वं कथयस्व यथातथम्

ເມື່ອໄດ້ສວດຈົບ «ມັນຕຣະຣາຊາ» ນີ້ ອັນເກີດຈາກສິບສອງພະຍາງ, ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍລະອຽດ—ຕາມຄວາມເປັນຈິງທຸກປະການ.

Verse 3

ब्रह्मोवाच । चातुर्मास्ये हरौ सुप्ते पार्वती नियतव्रता । मनसा कर्मणा वाचा हरिभक्तिपरायणा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນໄລຍະຈາຕຸຣມາສະຍະ ເມື່ອກ່າວກັນວ່າ ພຣະຫຣິ ບັນທົມຢູ່, ພາຣະວະຕີ ຜູ້ຖືວັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ ໄດ້ອຸທິດຕົນແດ່ ພຣະຫຣິພັກຕິ ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍກາຍ ແລະດ້ວຍວາຈາ.

Verse 4

चारुशृंगे पितुर्नित्यं तिष्ठंती तपसि स्थिता । देवद्विजाग्निगोऽश्वत्थातिथिपूजापरायणा

ນາງພັກອາໄສຢູ່ເທິງພູຈາຣຸສຶງຄາຂອງບິດາຢ່າງສະເໝີ ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະສະ ແລະອຸທິດໃຈໃນການບູຊາເທວະ ພຣາຫມັນ ໄຟສັກສິດ ງົວ ຕົ້ນອັສວັດຖະ ແລະແຂກຜູ້ມາເຢືອນ।

Verse 5

चातुर्मास्येऽथ संप्राप्ते विमले हरिवासरे । जजाप परमं मंत्रं यथादिष्टं पिनाकिना

ແລ້ວເມື່ອເວລາຈາຕຸຣມາສະຍະມາຮອດ ໃນວັນຮາຣິອັນບໍລິສຸດແລະເປັນມົງຄຸນ ນາງໄດ້ສວດມົນສູງສຸດ ຕາມທີ່ຜູ້ຖືພິນາກະ (ພຣະສິວະ) ຊີ້ນຳໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 6

शंखचक्रधरो विष्णुश्चतुर्हस्तः किरीटधृक् । मेघश्यामोंऽबुजाक्षश्च सूर्यकोटिसमप्रभः

ພຣະວິສນຸປາກົດພຣະອົງ ຖືສັງຂ໌ແລະຈັກຣະ ມີສີ່ພຣະຫັດ ສວມມົງກຸດ; ດຳຄ້ຳດັ່ງເມກຝົນ ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ແລະສະຫວ່າງໄສດັ່ງພຣະອາທິດນັບສິບລ້ານ।

Verse 7

गरुडाधिष्ठितो हृष्टो वसन्व्याप्य जगत्त्रयम् । श्रीवत्सकौस्तुभयुतः पीतकौशेयवस्त्रकः

ປະທັບເທິງຄຣຸດາ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມທົ່ວສາມໂລກ; ມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະ ແລະແກ້ວເກົາສຕຸພະ ພ້ອມທັງນຸ່ງຜ້າໄໝສີເຫຼືອງ।

Verse 8

सर्वाभरणशोभाभिरभिदीप्तमहावपुः । बभाषे पार्वतीं विष्णुः प्रसन्नवदनः शुभाम् । देवि तुष्टो ऽस्मि भद्रं ते कथयस्व तवेप्सितम्

ດ້ວຍພຣະວິກາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍສະເໝີງາມແຫ່ງເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ ພຣະວິສນຸຜູ້ມີພຣະພັກສະຫງົບຜ່ອງໃສ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະນາງປາຣະວະຕີຜູ້ເປັນມົງຄຸນວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ; ຂໍຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ເຈົ້າ. ຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ.”

Verse 9

पार्वत्युवाच । तज्ज्ञानममलं देहि येन नावर्त्तनं भवेत् । इत्युक्तः स महाविष्णुः प्रत्युवाच हरप्रियाम्

ນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງປະທານປັນຍາອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ເພື່ອໃຫ້ບໍ່ມີການຫວນກັບໄປສູ່ການເກີດໃໝ່»។ ເມື່ອຖືກທູນດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະຫາວິສະນຸຈຶ່ງຕອບແກ່ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫະຣະ।

Verse 10

स एव देवदेवेशस्तव वक्ष्यत्यसंशयम् । स एव भगवान्साक्षी देहांतरबहिःस्थितः

ພຣະເທວະເທວະເອສະວະຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ຈະປະກາດໃຫ້ເຈົ້າຟັງໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ພຣະພະຄະວານອົງດຽວນັ້ນແຫຼະ ເປັນພະຍານ ສະຖິດຢູ່ທັງພາຍໃນກາຍ ແລະພາຍນອກກາຍ.

Verse 11

विश्वस्रष्टा च गोप्ता च पवित्राणां च पावनः । अनादिनिधनो धर्मो धर्मादीनां प्रभुर्हि सः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງໂລກ ແລະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ; ເປັນຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍລິສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນທັມມະເອງ—ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ—ແລະເປັນຈອມເຈົ້າເໜືອທັມມະ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຕາມມາ.

Verse 12

अक्षरत्रयसेव्यं यत्सकलं ब्रह्म एव सः । मूर्त्तामूर्त्तस्वरूपेण योऽजो जन्मधरो हि सः

ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນອັນສົມບູນທັງປວງ ທີ່ຖືກນະມັດສະການດ້ວຍສາມພະຍາງ (ໂອມ). ພຣະອົງດໍາລົງຢູ່ທັງມີຮູບ ແລະບໍ່ມີຮູບ; ແມ່ນຜູ້ບໍ່ເກີດ ແຕ່ກໍຮັບເອົາການເກີດເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງໂລກ.

Verse 13

ममाधिकारो नैवास्ति वक्तुं तव न संशयः । इत्युक्त्वा भगवानीशो विरराम प्रहृष्टवान्

ພຣະອົງກ່າວວ່າ: «ເຮົາບໍ່ມີອໍານາດສິດທິຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»। ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອີສະວະຣະຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ ກໍຢຸດນິ່ງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 14

एतस्मिन्नंतरे शंभुर्गिरिजाश्रममभ्यगात् । सर्वभूत गणैर्युक्तो विमाने सार्वकामिके

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເຂົ້າມາຮອດອາສຣົມຂອງຄິຣິຊາ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ສັດທັງຫຼາຍ ໃນວິມານສະຫວັນຜູ້ສຳເລັດທຸກປາດຖະໜາ।

Verse 15

तया वै भगवान्देवः पूजितः परमेश्वरः । सखीनामपि प्रत्यक्षमाश्चर्यं समजायत

ໂດຍນາງນັ້ນແທ້ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ພຣະອົງສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ) ໄດ້ຮັບການບູຊາ; ແມ່ນແຕ່ໝູ່ສາວຂອງນາງກໍໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນປາກົດຕໍ່ໜ້າຢ່າງແຈ້ງຊັດ।

Verse 16

स्तुत्वाऽथ तं महादेवं विष्णुर्देहे लयं ययौ । अथोवाच महेशानः पार्वतीं परमेश्वरः

ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະນັ້ນແລ້ວ ພຣະວິສນຸ ກໍກັບລະລາຍເຂົ້າສູ່ພຣະວະກາຍຂອງພຣະອົງເອງ. ຈາກນັ້ນ ພຣະມະເຫສານ ພຣະອົງສູງສຸດ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະປາຣະວະຕີ।

Verse 17

विमानवरमारुह्य तुष्टोऽहं तव सुव्रते । गत्वैकांतप्रदेशं ते कथये परमं महः

«ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີງາມ ຈົ່ງຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນປະເສີດນີ້. ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ; ເຮົາຈະໄປກັບເຈົ້າສູ່ບ່ອນສະງົບສະຫງັດ ແລະຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງມະຫິມາອັນສູງສຸດອັນສັກສິດ»।

Verse 19

एवमुक्त्वा भगवतीं करे गृह्य मुदान्वितः । विमानवरमारोप्य लीलया प्रययौ तदा

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ຈັບມືພຣະເທວີ ແລ້ວຊົງໃຫ້ນາງຂຶ້ນນັ່ງໃນວິມານອັນປະເສີດ ແລະໃນຂະນະນັ້ນກໍອອກເດີນທາງດ້ວຍລີລາ।

Verse 21

दर्शन्यकर्णिकारांश्च कोविदारान्महाद्रुमान् । तालांस्तमालान्हिंतालान्प्रियंगून्पनसानपि

ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ນາງເຫັນຕົ້ນກັນນິກາຣະອັນນ່າຊົມ, ຕົ້ນໂກວິດາຣະໃຫຍ່, ແລະຍັງມີຕົ້ນຕານ, ຕົ້ນຕະມາລະ, ຕົ້ນຮິṃຕາລະ, ພຸ່ມພຣິຍັງກຸ ແລະຕົ້ນຂະນຸນອີກດ້ວຍ।

Verse 22

तिलकान्बकुलांश्चैव बहूनपि च पुष्पितान् । क्षेत्राणि कलनाभानि पिञ्जराणि विदर्शयन्

ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຕົ້ນຕິລະກະ ແລະຕົ້ນບະກຸລະຫຼາຍໆຕົ້ນທີ່ກຳລັງອອກດອກ, ພ້ອມທັງນາທົ່ງທີ່ເບິ່ງເຫັນເປັນສີຟ້າເຂັ້ມ ແລະສີທອງອົບອຸ່ນປົນກັນ।

Verse 23

ययौ देवनदीतीरे गतं शरवणं महत् । फुल्लकाशं स्वर्णमयं शरस्तंबगणान्वितम्

ພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດຝັ່ງແມ່ນ້ຳເທວະນະດີ ເຖິງປ່າຊະຣະວະນະອັນໃຫຍ່; ທີ່ນັ້ນສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຫຍ້າກາສະທີ່ບານ, ສ່ອງປານຄຳ, ແລະເຕັມໄປດ້ວຍກຸ່ມກ້ານອໍ້ອ້ອຍຫຍ້າ.

Verse 24

हेम भूमिविभागस्थं वह्निकांतिमृगद्विजम् । तत्र तीरगतानां च मुनीनामूर्ध्वरेतसाम्

ທີ່ນັ້ນປ່ານັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນດິນສີຄຳເປັນຊ່ວງໆ, ມີກວາງແລະນົກທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ. ແລະທີ່ຝັ່ງນ້ຳກໍມີມຸນີຜູ້ຖືຕະປະສະຍາ—ຜູ້ຄວບຄຸມພະລັງຊີວິດ—ຢູ່ດ້ວຍ।

Verse 25

आश्रमान्स विमानाग्रे तिष्ठन्पत्न्यै प्रदर्शयत् । षट्कृत्तिकाश्च ददृशे पार्वती वनसन्निधौ

ພຣະອົງຢືນຢູ່ທາງໜ້າຂອງວິມານ ແລະຊີ້ໃຫ້ພຣະມະເຫສີເຫັນອາສຣົມທັງຫຼາຍ. ໃກ້ປ່ານັ້ນ ພາຣະວະຕີໄດ້ເຫັນກຣິຕຕິກາທັງຫົກ.

Verse 26

स्नाताः स्वलंकृताश्चन्द्रपत्न्यस्ता विरजांबराः । ऊचुस्ता योजितकरा केऽयं पुत्राय गम्यते

ໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະ ປະດັບງາມ ນຸ່ງຜ້າຂາວບໍ່ມີມົນທິນ—ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະຈັນທຣາໄດ້ກ່າວ ພ້ອມພະນົມມືວ່າ: «ຜູ້ໃດນີ້ທີ່ກຳລັງຖືກນຳໄປຫາລູກຊາຍຂອງພວກເຮົາ?»

Verse 27

तत्कथ्यतां महाभागे स च ते दर्शनं गतः

«ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ກ່າວອະທິບາຍເຖິງເລື່ອງນັ້ນ; ແລະ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ມາປາກົດໃນສາຍຕາຂອງເຈົ້າແລ້ວ»

Verse 28

पार्वत्युवाच । मम भाग्यवशात्पुत्रः कथमुत्संगमाहरेत् । न ह्यभाग्यवशात्पुंसां क्वापि सौख्यं निरन्तरम्

ພາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາດີຂອງຂ້າ, ລູກຊາຍຂອງຂ້າຈະມາຢູ່ໃນອ້ອມອົບຂອງຂ້າໄດ້ແນວໃດ? ເພາະຜູ້ຂາດວາສະນາ ຄວາມສຸກອັນຍືນຍາວບໍ່ມີຢູ່ໃສເລີຍ»

Verse 29

सुतनाम्नाप्यहं दृष्ट्वा भवतीनां च दर्शनात् । किमर्थमिह संप्राप्ताः कथ्यतामविलंबितम्

«ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ລູກຊາຍຂອງຂ້າ’ ແລະໄດ້ເຫັນພວກເຈົ້າທັງຫມົດ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້? ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຮູ້ໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ»

Verse 30

कृत्तिका ऊचुः । वयं तव सुतं न्यस्तं प्रदातुमिह सुन्दरि । चातुर्मास्ये रवौ स्नातुमागता देवनिम्नगाम्

ກຣິຕຕິກາທັງຫມົດກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ງາມ, ພວກເຮົາມາທີ່ນີ້ເພື່ອສົ່ງຄືນລູກຊາຍທີ່ເຈົ້າໄດ້ຝາກໄວ້ໃຫ້ພວກເຮົາ. ໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍາ ໃນວັນອາທິດ ພວກເຮົາມາອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳທິບ»

Verse 31

पार्वत्युवाच । न हास्यावसरः सख्यः सत्यमेव हि कथ्यताम् । एकांतावसरे हास्यं जायते चेतरेतरम्

ນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ສະຫາຍເອີຍ, ບໍ່ແມ່ນເວລາຫຼິ້ນຕະຫຼົກ—ຈົ່ງເວົ້າແຕ່ຄວາມຈິງ. ໃນຍາມສ່ວນຕົວ ຄວາມຫົວເຮາະອາດເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງສະຫາຍ»។

Verse 32

कृत्तिका ऊचुः । सत्यं वदामहे देवि तव त्रैलोक्यशोभिते । अस्य स्तंबसमूहस्य मध्यस्थं बालकं वृणु

ກຣິຕຕິກາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ພວກເຮົາເວົ້າຄວາມຈິງ—ຜູ້ປະດັບສາມໂລກ. ຈົ່ງເລືອກເດັກນ້ອຍຜູ້ຢືນຢູ່ກາງກຸ່ມກ້ານອໍ້ນີ້»។

Verse 33

कृत्तिकानां वचः श्रुत्वा शंकिता पार्वती तदा । ददर्श बालं दीप्ताभं षण्मुखं दीप्तवर्चसम्

ເມື່ອປາຣະວະຕີໄດ້ຍິນຄໍາຂອງກຣິຕຕິກາ ນາງກໍມີຄວາມຫວາດຫວັ່ນ. ແລ້ວນາງເຫັນເດັກນ້ອຍຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ມີຫນ້າຫົກ ແລະຮຸ່ງໂລດດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ.

Verse 34

तडित्कोटिप्रतीकाशं रूपदिव्यश्रिया युतम् । वह्निपुत्रं च गांगेयं कार्तिकेयं महाबलम्

ພຣະກຸມານນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່ານັບລ້ານ, ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມແຫ່ງເທວະ ແລະສະຫງ່າລາສີ. ເປັນບຸດແຫ່ງອັກນິ, ເປັນລູກແຫ່ງຄົງຄາ—ກາຣຕຕິເກຍ ຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 35

सा वत्सेति गृहीत्वा तं कुमारं पाणिना मुदा । विमानमध्यमादाय कृत्वोत्संगे ह्युवाच ह

ນາງເອີ້ນວ່າ «ລູກເອີຍ!» ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ນາງຈັບພຣະກຸມານດ້ວຍມື, ຍົກອອກຈາກກາງກຸ່ມກ້ານອໍ້, ວາງໄວ້ໃນຕັກ ແລ້ວກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 36

चिरंजीव चिरं नन्द चिरं नंदय बाधवान् । इत्युक्त्वा गाढमालिंग्य मूर्ध्नि चाघ्राय तं सुतम्

ນາງເວົ້າວ່າ «ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີອາຍຸຍືນ! ຂໍໃຫ້ຍິນດີຍາວນານ! ຂໍໃຫ້ນຳຄວາມປິຕິຍາວນານແກ່ວົງຕະກູນ!» ແລ້ວນາງກອດລູກຊາຍແນ່ນຫນາ ແລະຈູບ(ດົມ)ທີ່ກະຫຼອກຫົວຂອງລູກນັ້ນ។

Verse 37

संहृष्टा परमोदारं भास्वरं हृष्टमानसम् । कार्तिकेयो महाप्रेम्णा प्रणिपत्य महेश्वरम्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຢ່າງຫຼາຍ ພຣະກາຣຕິເກຍ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ແລະສູງສົ່ງຢ່າງຍິ່ງ—ໃຈຊື່ນບານ—ໄດ້ກົ່ມກາບດ້ວຍຄວາມຮັກອັນໃຫຍ່ ຕໍ່ໜ້າພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 38

ततः प्रांजलिरव्यग्रः प्रहृष्टेनांतरात्मना । तद्विमानं ययौ शीघ्रं तीर्त्वा नदनदीपतीन्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງພັບມືປະນົມ ບໍ່ວອກແວກ ແລະໃນໃຈຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ; ພຣະອົງໄດ້ໄປຢ່າງວ່ອງໄວໃນວິມານທິບນັ້ນ ຂ້າມພົ້ນບັນດາເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ຳແລະລຳທານທັງຫຼາຍ।

Verse 39

जंबुद्वीपमतिक्रम्य लक्षयोजनमायतम् । ततः समुद्रं द्विगुणं लवणोदं तथैव च

ພຣະອົງຂ້າມພົ້ນຊັມບູທະວີບ ອັນຍາວໜຶ່ງແສນໂຢຊະນະ; ຕໍ່ມາພຣະອົງໄດ້ເຖິງມະຫາສະໝຸດທີ່ກວ້າງເປັນສອງເທົ່າ—ແມ່ນທະເລນ້ຳເຄັມນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 41

दिव्यलोकसमाक्रांतं दिव्यपर्वतसंकुलम् । इक्षूदाद्विगुणं द्वीपं तद्द्वीपाद्द्विगुणः पुनः

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍໂລກທິບ ແລະແອອັດດ້ວຍພູເຂົາທິບຫຼາຍປະການ. ຈາກທະເລນ້ຳອ້ອຍ ມີທະວີບໜຶ່ງກວ້າງເປັນສອງເທົ່າ; ແລະຈາກທະວີບນັ້ນອີກ ຍັງມີອີກທະວີບໜຶ່ງກວ້າງເປັນສອງເທົ່າອີກຄັ້ງ।

Verse 42

तमतिक्रम्य तत्सिन्धोर्दविगुणं क्रौंचसंज्ञितम् । ततोऽपि द्विगुणः सिन्धुः सुरोदो यक्षसेवितः

ເມື່ອຂ້າມພົ້ນຈາກທະເລນັ້ນໄປ ມີດິນແດນໜຶ່ງຊື່ ກຣົວນຈະ (Krauñca) ມີຂະໜາດເປັນສອງເທົ່າຂອງທະເລນັ້ນ; ແລະພົ້ນໄປອີກ ມີທະເລທີ່ໃຫຍ່ສອງເທົ່າອີກ ຄື ທະເລສຸຣາ (Surā) ທີ່ພວກຢັກສະມາສັກກາລະບູຊາ.

Verse 43

ततोऽपि द्विगुणं द्वीपं शाकद्वीपेतिसंज्ञितम् । अर्णवद्विगुणं तस्मादाज्यरूपं सुनिर्मितं

ພົ້ນໄປອີກ ມີທະວີບໜຶ່ງໃຫຍ່ສອງເທົ່າ ຊື່ ຊາກະທະວີບ (Śākadvīpa); ແລະພົ້ນຈາກນັ້ນ ມີທະເລທີ່ກວ້າງສອງເທົ່າ ຖືກສ້າງຢ່າງງາມ ມີສະພາບເປັນນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee).

Verse 44

परमस्वादसंपूर्णं यत्र सिद्धाः समंततः । तस्माच्च द्विगुणं द्वीपं शाल्मलीवृक्षसंज्ञितम्

ດິນແດນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫວານອັນສູງສຸດ ແລະພວກສິດທະ (Siddhas) ອາໄສຢູ່ຮອບດ້ານທຸກທິດ. ພົ້ນໄປອີກ ມີທະວີບໜຶ່ງໃຫຍ່ສອງເທົ່າ ມີຊື່ໂດຍກຽດຕິວ່າ ສາລະມະລີ (Śālmalī) ຕາມນາມຕົ້ນໄມ້.

Verse 45

समुद्रो द्विगुणस्तत्र दधिमंडोदसंभवः । साध्या वसंति नियतं महत्तपसि संस्थिताः

ທີ່ນັ້ນ ທະເລມີຂະໜາດສອງເທົ່າ ເກີດຂຶ້ນເປັນທະເລນົມສົ້ມ (curd) ແລະນ້ຳສານຂອງມັນ. ພວກສາດຮະຍະ (Sādhyas) ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະສະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 47

ततोऽपि द्विगुणं द्वीपं प्लक्षनामेति विश्रुतम् । क्षीरोदो द्विगुणस्तत्र यत्रयत्रमहर्षयः । षडिमानि सुदिव्यानि भौमः स्वर्ग उदाहृतः । तत्र स्वर्णमयी भूमिस्तथा रजतसंयुता

ພົ້ນໄປອີກ ມີທະວີບໜຶ່ງໃຫຍ່ສອງເທົ່າ ມີຊື່ລືອຊາວ່າ ປລັກສະ (Plakṣa). ທີ່ນັ້ນ ທະເລນົມ (Kṣīra) ກວ້າງສອງເທົ່າ ແລະຕາມບ່ອນຕ່າງໆ ມີມະຫາຣິສີອາໄສ. ຫົກສິ່ງນີ້ເອີ້ນວ່າ ສະຫວັນອັນສຸດທິພິເສດ—ສະຫວັນເທິງດິນ—ທີ່ດິນເປັນຄຳ ແລະປະດັບດ້ວຍເງິນ.

Verse 48

दृष्टवा मधूपलस्वादैः सर्वकामप्रदायका । यत्र स्त्रीपुरुषाणां च कल्पवृक्षा गृहे स्थिताः

ທີ່ນັ້ນມີສິ່ງອັນອັດສະຈັນຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງແລະນ້ຳຕານ ປະທານຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ; ແລະສຳລັບຍິງຊາຍ ຕົ້ນກັລປະວຣຶກສະ (ຕົ້ນສົມປາຖະໜາ) ຢືນຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຂົາເອງ.

Verse 49

वासांसि भूषणानां च समूहान्हर्षयंति च । एतानि दक्षचिह्नानि द्वीपानि मुनिसत्तम

ທີ່ນັ້ນ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບອັນຫຼາກຫຼາຍ ກໍນຳຄວາມຍິນດີມາໃຫ້. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນດິນແດນ/ທະວີບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງ ດັກສະ (Dakṣa).

Verse 51

तन्मध्ये सुमह्द्वीपं श्वेतं नाम सुनिश्चितम् । रम्यकः पर्वतस्तत्र शतशृंगोमितद्रुमः

ໃນກາງນັ້ນມີເກາະໃຫຍ່ຫຼາຍ ຊື່ວ່າ «ສະເວຕະ» (Śveta—ເກາະຂາວ) ຢ່າງແນ່ນອນ. ທີ່ນັ້ນມີພູ Ramyaka ອັນງາມສະຫງ່າ ມີຍອດພູຮ້ອຍຍອດ ແລະຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 52

तस्य शृंगे महद्दिव्ये विमानं स्थापितं तदा । तदाऽमृतफलैर्वृक्षैः सेविते हेमवालुके

ເທິງຍອດພູອັນໃຫຍ່ແລະທິບພະນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນໄດ້ສ້າງຕັ້ງວິມານ (vimāna) ອັນສະຫງ່າຈາກສະຫວັນ. ສະຖານທີ່ນັ້ນມີຊາຍຄຳ ແລະຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທີ່ອອກຜົນດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ.

Verse 53

क्षीरच्छेदेन विहृते शिलातलसुसंवृते । विविक्ते सर्वसुभगे मणिरत्नसमन्विते

ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍສາຍນ້ຳສະຫວ່າງດັ່ງນ້ຳນົມ ແລະປູພື້ນດ້ວຍຫີນເນີຍລຽບຢ່າງດີ; ເປັນທີ່ສະງົບສະຫງົບ ມີມົງຄຸນທຸກປະການ ແລະອຸດົມດ້ວຍແກ້ວມະນີແລະຮັດຕະນະອັນລ້ຳຄ່າ.

Verse 54

उमायै कथयामास देवदेवः पिनाकधृक् । कार्तिकेयोऽपि शुश्राव गुह्याद्गुह्यतरं महत्

ເທວະເທວາ ຜູ້ຖືພິນາກະ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ອຸມາຟັງ; ກາຣຕິເກຍະກໍໄດ້ຟັງດ້ວຍ—ຄໍາສອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບ.

Verse 55

प्रणवेन युतं साग्रं सरहस्यं श्रुतेः परम्

ປະສົມກັບປຣະນະວະ (ໂອມ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນທຸກສ່ວນ, ນີ້ແມ່ນຄວາມລຶກລັບສູງສຸດ—ເກີນກວ່າສິ່ງທີ່ໄດ້ຍິນໃນເວດາ.

Verse 57

ईश्वर उवाच । अक्षरत्रयसंयुक्तो मन्त्रोऽयं सकृदक्षरः । माघमासहितश्चायममाक्षोहेनश्चायममायो विश्वपावनः । विष्णुगम्यो विष्णु मध्यो मन्त्रत्रयसमन्वितः । तुरीयकलयाऽशेषब्रह्मांडगणसेवितः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ມັນຕຣານີ້ປະກອບດ້ວຍອັກສອນສາມ ແລະເປັນສຽງອະມະຕະ ທີ່ເອີ້ນອອກພຽງຄັ້ງດຽວ. ມັນສຳພັນກັບເດືອນມາຄະ; ກວ້າງໃຫຍ່ເກີນຈະວັດ, ປາສຈາກມາຍາ, ແລະຊຳລະໂລກທັງປວງ. ມັນນຳໄປຫາວິສນຸ, ມີວິສນຸເປັນສູນກາງ, ແລະພ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາສາມ. ໂດຍພະລັງຂອງຕຸຣີຍະ ມັນໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກຫມູ່ຄະນະທັງຫມົດໃນພຣະພົມມະອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 59

ओंकारेति प्रियोक्तिस्ते महादुःखविनाशनः । तं पूर्वं प्रणवं ध्यात्वा ज्ञानरूपं सुखाश्रयम्

ຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນທີ່ຮັກ “ໂອງກາຣະ” ແມ່ນຜູ້ທຳລາຍທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່. ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງປຣະນະວະນັ້ນ—ຜູ້ມີສະພາບເປັນປັນຍາ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງສຸກ.

Verse 60

पद्मासनपरो भूत्वा संपूज्य ज्ञानलोचनः

ນັ່ງໃຫ້ໝັ້ນໃນປັດມາສະນະ ແລະບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ຜູ້ປະຕິບັດ—ຜູ້ມີດວງຕານຳໂດຍປັນຍາ—(ຄວນດຳເນີນຕໍ່ໃນການພາວະນາ).

Verse 61

नेत्रे मुकुलिते कृत्वा शुरो करौ कृत्वा तु संहतौ । चेतसि ध्यानरूपेण चिंतयेच्छिवमंगलम्

ປິດຕາໃຫ້ສະຫງົບ ແລະປະນົມມືທັງສອງໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍ; ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ໝັ້ນຄົງຄວນພິຈາລະນາໃນໃຈ ດ້ວຍຮູບແບບແຫ່ງທະຍານາ ພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນອັນສູງສຸດ।

Verse 62

तडित्कोटिप्रतीकाशं सूर्यकोटिसमच्छविम् । चन्द्रलक्षसमच्छन्नं पुरुषं द्योतिताखिलम् १

ຄວນພິຈາລະນາພຣະບຸລຸດສູງສຸດນັ້ນ—ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່ານັບສິບລ້ານ, ຈ້າດັ່ງຕາເວັນນັບສິບລ້ານ, ແລະເຢັນນຸ່ມດັ່ງຖືກຫຸ້ມດ້ວຍດວງຈັນແສນດວງ—ຜູ້ສ່ອງແສງທົ່ວສະກົນຈັກກະວານ।

Verse 63

मूर्त्तामूर्त्तवैराजं तं सदसद्रूप मव्यम् । चिंतयित्वा विराड्रूपं न भूयःस्तनपो भवेत् । चातुर्मास्ये सकृदपि ध्यानात्कल्मषसंक्षयः

ຈົ່ງທະຍານາພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ວິຣາຊ—ຜູ້ທັງມີຮູບແລະເກີນຮູບ, ຜູ້ມີສະພາບຄອບຄຸມທັງການມີແລະການບໍ່ມີ. ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາຮູບວິຣາດ (ຮູບສາກົນ) ຂອງພຣະອົງແລ້ວ ຍ່ອມບໍ່ເກີດອີກໃນພົບມີກາຍ. ແມ່ນແຕ່ທະຍານາພຽງຄັ້ງດຽວໃນລະດູສັກສິດສີ່ເດືອນ (ຈາຕຸຣມາສະຍາ) ກໍທຳໃຫ້ບາບມົນທິນສູນສິ້ນ।

Verse 64

विलोकयेद्योऽघविनाशनाय क्षणं प्रभुर्जन्मशतोद्भवाय

ຜູ້ໃດເບິ່ງເຫັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ເພື່ອທຳລາຍບາບ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນກຸສົນທີ່ບໍ່ຊິໄດ້ງ່າຍ ນອກຈາກຈະຕ້ອງເກີດມາອີກຫຼາຍຮ້ອຍຊາດ।

Verse 261

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये ध्यानयोगोनामैकषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ «ເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນປຶ້ມທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ» ໃນມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງ «ຮາຏະເກສະວະຣະ-ກເສດຣະ» ໃນຕອນ «ເສສະຊາຍີ» ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ພຣະບຣະຫມາ ແລະ ນາຣະດະ ໃນມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງ ຈາຕຸຣມາສະຍາ ບົດທີ່ມີຊື່ «ທະຍານະ-ໂຢກະ» ອັນເປັນບົດທີ 261 ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 988

निष्कामैर्मुनिभिः सेव्यो महाविद्यादिसेवितः । नाभितः शिरसि व्याप्त अखण्डसुखदायकः

ພຣະອົງເປັນທີ່ບູຊາໂດຍມຸນີຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ແລະຖືກຮັບໃຊ້ໂດຍມະຫາວິທະຍາ ແລະອຳນາດທິບອື່ນໆ. ພຣະອົງແຜ່ຊຶມຈາກສະດືຂຶ້ນເຖິງສີສະ ແລະປະທານຄວາມສຸກອານັນດາອັນບໍ່ຂາດສາຍ.