Adhyaya 258

Verse 1

गालव उवाच । प्रवृत्तायां शैलपुत्र्यां महत्तपसि दारुणे । कन्दर्पेण पराभूतो विचचार महीं हरः

ກາລະວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄຊລະປຸດຣີ (ພາຣະວະຕີ ທິດາແຫ່ງພູ) ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່ ແລະຮຸນແຮງ, ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຖືກກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ຄອບງຳ ໄດ້ພາກພຽນເດີນພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ.

Verse 2

वृक्षच्छायासु तीर्थेषु नदीषु च नदेषु च । जलेन सिंचत्स्ववपुः सर्वत्रापि महेश्वरः

ໃນເງົາໄມ້, ທີ່ຕີຣະຖານສັກສິດ, ໃນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ແລະໃນລຳທານນ້ອຍ—ມະເຫສະວະຣະ ຢູ່ທຸກແຫ່ງ ໄດ້ພອຍພອຍປະພອຍນ້ຳລົງໃສ່ກາຍຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 3

तथापि कामाकुलितो न लेभे शर्म कर्हिचित् । एकदा यमुनां दृष्ट्वा जलकल्लोलमालिनीम्

ແຕ່ກໍຍັງຖືກກາມະກວນໃຈ ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍໄດ້ພົບຄວາມສະຫງົບເລີຍ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະອົງເຫັນແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ ດຸດດັ່ງຖືກປະດັບເປັນພວງມາລາດ້ວຍຄື້ນນ້ຳທີ່ລະລອຍ.

Verse 4

विगाहितुं मनश्चक्रे तापार्तिं शमयन्निव । कृष्णं बभूव तन्नीरं हरकायाग्निवह्निना

ລາວໄດ້ຕັ້ງໃຈຈົ່ມລົງນ້ຳ ດັ່ງຈະລະງັບຄວາມຮ້ອນທີ່ທຸກທໍລະມານ. ໂດຍໄຟແຫ່ງພະລັງກາຍຂອງຮະຣະ ນ້ຳນັ້ນກໍກາຍເປັນສີດຳ।

Verse 5

साऽपि दिव्यवपुः पूर्वं श्यामा भूत्वा हराद्यतः

ນາງກໍເຊັ່ນກັນ—ຜູ້ມີຮູບກາຍທິບ—ແຕ່ກ່ອນໄດ້ກາຍເປັນສີຊຽມາ (ຄ່ອນດຳ) ແລ້ວຈຶ່ງຖືກແປງຜັນໂດຍອິດທິພົນຈາກຮະຣະເປັນຕົ້ນ।

Verse 6

स्तुत्वा नत्वा महेशानमुवाच पुनरेव सा । प्रसादं कुरु देवेश वशगास्मि सदा तव

ນາງໄດ້ສັນລະເສີນ ແລະ ກົ່ມກາບມະເຫສານະ ແລ້ວກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ: “ຂໍພຣະອົງປະທານພຣະກະລຸນາ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ; ຂ້ານ້ອຍຢູ່ໃນອຳນາດພຣະອົງເສມອ.”

Verse 7

ईश्वर उवाच । अस्मिंस्तीर्थवरेपुण्ये यः स्नास्यति नरो भुवि । तस्य पापसहस्राणि यास्यंति विलयं ध्रुवम् १

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໃນຕີຣະຖະອັນປະເສີດ ແລະ ບຸນຍິ່ງນີ້ ຜູ້ໃດໃນມະນຸດເທິງແຜ່ນດິນມາອາບນ້ຳ ບາບນັບພັນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະລະລາຍສູນໄປແນ່ນອນ.”

Verse 8

हरतीर्थमिति ख्यातं पुण्यं लोके भविष्यति । इत्युक्त्वा तां प्रणम्याथ तत्रैवांतरधीयत

“ມັນຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກວ່າ ‘ຮະຣະ-ຕີຣະຖະ’ ເປັນສະຖານທີ່ບຸນອັນສັກສິດ.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກົ່ມກາບນາງ ແລ້ວອັນຕະຣະທານໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 9

तस्यास्तीरे महेशोऽपि कृत्वा रूपं मनोहरम् । कामालयं वाद्यहस्तं कृतपुंड्रं जटाधरम्

ທີ່ຝັ່ງຂອງນາງ ພຣະມະເຫສະວະກໍໄດ້ແປງຮູບໃຫ້ງາມຈັບໃຈ—ພັກອາໄສດ້ວຍກາມຈິດ ຖືເຄື່ອງດົນຕີໃນມື ມີຕິລະກະທີ່ໜ້າຜາກ ແລະສະພາຍຜົມຊະຕາມັດໄວ້।

Verse 10

स्वेच्छया मुनिगेहेषु दर्शयत्यंगचापलम् । क्वचिद्गायति गीतानि क्वचिन्नृत्यति छन्दतः

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ ໃນອາສຣົມຂອງມຸນີທັງຫຼາຍ ພຣະອົງສະແດງການເຄື່ອນໄຫວກາຍອັນຫຼິ້ນຊົນ; ບາງຄັ້ງຮ້ອງເພງ ແລະບາງຄັ້ງຟ້ອນຕາມຈັງຫວະ।

Verse 11

स च क्रुद्ध्यति हसति स्त्रीणां मध्यगतः क्वचित् । एवं विचरतस्तस्य ऋषिपत्न्यः समंततः

ແລະບາງຄັ້ງ ເມື່ອພຣະອົງເຄື່ອນໄຫວຢູ່ກາງຫມູ່ແມ່ຍິງ ກໍໂກດ ແລ້ວກໍຫົວເຮາະ. ເມື່ອພຣະອົງພາລະເວັ້ນໄປມາແບບນັ້ນ ພັນລະຍາຂອງຣິສີທັງຫຼາຍກໍລ້ອມຮອບພຣະອົງທຸກດ້ານ।

Verse 12

पत्युः शुश्रूषणं गेहे त्यक्त्वा कार्याण्यपि क्षणात् । तमेव मनसा चक्रुः पतिरूपेण मोहिताः

ພວກນາງລະທິ້ງໃນພິບພິບ ທັງວຽກງານໃນເຮືອນ ແລະການປະຄອງຮັບໃຊ້ຜົວ; ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼ ເຫັນພຣະອົງເປັນຮູບຜົວ ຈຶ່ງປັກໃຈໄວ້ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວ।

Verse 13

भ्रमंत्यश्चैव हास्यानि चक्रुस्ता अपि योषितः । ततस्तु मुनयो दृष्ट्वा तासां दुःशीलभावनाम्

ແມ່ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນພາກັນພາລະເວັ້ນໄປມາ ແລະເຮັດການຫົວເຮາະຫຼິ້ນຊົນ. ຕໍ່ມາ ມຸນີທັງຫຼາຍເຫັນຄວາມຄິດແລະຄວາມປະພຶດອັນບໍ່ດີຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 14

चुक्रुधुर्मुनयः सर्वे रूपं तस्य मनोहरम् । गृह्यतां हन्यतामेष कोऽयं दुष्ट उपागतः

ບັນດາມຸນີທັງປວງໂກດເກີນ ແມ່ນແຕ່ຮູບລັກຂອງເຂົາງາມຕາ ແລະຮ້ອງວ່າ: «ຈັບເຂົາ! ຕີເຂົາໃຫ້ລົ້ມ! ຜູ້ຊົ່ວຄົນໃດມາຮອດນີ້?»

Verse 15

इति ते गृह्य काष्ठानि यदोपस्थे ययुस्तदा । पलायितः स बहुधा भयात्तेषां महात्मनाम्

ເມື່ອເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ກໍຈັບໄມ້ຄ້ອນໄມ້ຕີ ແລະເຄື່ອນເຂົ້າໄປຫາເຂົາ; ແຕ່ເພາະຢ້ານກົວບັນດາມຸນີຜູ້ໃຈໃຫຍ່ນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງຫນີໄປຫຼາຍທິດທາງ.

Verse 16

यो जीवकलया विश्वं व्याप्य तिष्ठति देहिनाम् । न ज्ञायते न च ग्राह्यो न भेद्यश्चापि जायते

ຜູ້ໃດທີ່ໂດຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພະລັງຊີວິດ ປົກຄຸມທົ່ວສາກົນ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນສັດມີກາຍ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ໝົດ ບໍ່ອາດຈັບກຸມໄດ້ ແລະບໍ່ອາດຖືກທະລຸຫຼືເຮັດຮ້າຍໄດ້.

Verse 17

न शेकुस्ते यदा सर्वे ग्रहीतुं तं महेश्वरम् । तदा शिवं प्रकुपिता शेपुरित्थं द्विजातयः

ເມື່ອພວກເຂົາທັງໝົດບໍ່ສາມາດຈັບກຸມພຣະມະເຫສວຣາໄດ້ ບັນດາດວິຊາຕິ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໂກດເກີນ ຈຶ່ງກ່າວຄຳສາບແຊ່ງຕໍ່ພຣະຊິວະ ດັ່ງນີ້.

Verse 18

यस्माल्लिंगार्थमागत्य ह्याश्रमांश्चोरवत्कृतम् । परदारापहरणं तल्लिङ्गं पततां भुवि

«ເນື່ອງຈາກເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພື່ອເຫດແຫ່ງລິງຄະ ແຕ່ກັບປະພຶດດັ່ງໂຈນໃນອາສຣົມຂອງພວກເຮົາ ດ້ວຍການລັກພາເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ—ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ລິງຄະນັ້ນຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ!»

Verse 19

सद्य एव हि शापं त्वं दुष्टं प्राप्नुहि तापस । एवमुक्ते स शापाग्निर्वज्ररूपधरो महान्

«ທັນທີນີ້ແທ້, ໂອ ຕາປະສະຜູ້ຊົ່ວ, ຈົ່ງຮັບຄຳສາບນີ້!» ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໄຟແຫ່ງຄຳສາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍ່ຜຸດຂຶ້ນ ມີຮູບດັ່ງວັດຊະຣະ।

Verse 20

तल्लिगं धूर्जटेश्छित्त्वा पातयामास भूतले । रुधिरौघपरिव्याप्तो मुमोह भगवान्विभुः

ເຂົາໄດ້ຕັດຂາດລິງຄະຂອງ ທູຣະຊະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວໂຍນລົງສູ່ພື້ນດິນ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີອຳນາດທົ່ວໄປ ຖືກທ່ວມດ້ວຍກະແສເລືອດ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມມືດມົນ।

Verse 21

वेदनार्त्तोज्ज्वलवपुर्महाशापाभिभूतधीः । तं तथा पतितं दृष्ट्वा त आजग्मुर्महर्षयः

ພຣະວິກາຍຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ ແລະປັນຍາຖືກຄຳສາບອັນໃຫຍ່ກົດທັບ. ເຫັນພຣະອົງລົ້ມຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍກໍ່ຮີບຮ້ອນມາຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 22

आकाशे सर्वभूतानि त्रेसुर्विश्वं चचाल ह । देवाश्च व्याकुला जाता महाभयमुपागताः

ສັດທັງປວງໃນອາກາດສັ່ນສະທ້ານ ແລະຈັກກະວານທັງມວນກໍ່ສັ່ນໄຫວ. ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍ່ວຸ້ນວາຍ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຄອບງຳ।

Verse 23

ज्ञात्वा विप्रा महेशानं पीडिता हृदयेऽभवन् । शुशुचुर्भृशदुःखार्ता दैवं हि बलवत्तरम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າພຣະອົງແມ່ນມະເຫສານ ພວກພຣາຫມັນກໍ່ຮູ້ສຶກອັດອັ້ນໃນໃຈ. ພວກເຂົາຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະພິລິດ/ຊະຕາກຳ ມີພະລັງຫນັກກວ່າທຸກສິ່ງ।

Verse 24

किं कृतं भगवानेष देवैरपि स सेव्यते । साक्षी सर्वस्य जगतोऽस्माभिर्नैवोपलक्षितः

ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດຫຍັງໄປ? ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດນີ້ ເທວະດາຍັງບໍລິການ; ພຣະອົງເປັນພະຍານແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະອົງເລີຍ।

Verse 25

वयं मूढधियः पापाः परमज्ञानदुर्बलाः । कथमस्माभिर्यस्यात्मा श्रुतश्च न निवेदितः

ພວກເຮົາເປັນຄົນບາບ ປັນຍາຫຼົງ ແລະອ່ອນແອໃນປັນຍາສູງສຸດ. ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເຜີຍແຈ້ງຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນມາແລ້ວ?

Verse 26

मयेदृशो गृहस्थाय ह्यात्माऽयं न निवेदितः । निर्विकारो निर्विषयो निरीहो निरुपद्रवः

ສໍາລັບຄົນຄອບຄົວເຊັ່ນຂ້ອຍ ອັດຕານີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກເຜີຍແຈ້ງ: ອັດຕາຜູ້ບໍ່ປ່ຽນແປງ, ເກີນກວ່າອາລົມວັດຖຸ, ບໍ່ມີຄວາມປາດຖະໜາ, ແລະປອດຈາກຄວາມລົບກວນ.

Verse 27

निर्ममो निरहंकारो यः शंभुर्नोपलक्षितः । यस्य लोका इमे सर्वे देहे तिष्ठंति मध्यगाः

ພຣະຊຳພູ ຜູ້ບໍ່ຍຶດຖື ແລະບໍ່ມີອະຫັງການ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກ. ໃນພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ ໂລກທັງປວງນີ້ສະຖິດຢູ່ ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ກາງກັນ.

Verse 28

स एष जगतां स्वामी हरोऽस्माभिर्न वीक्षितः । इत्युक्त्वा ते ह्युपविष्टा यावत्तत्र समागताः

“ພຣະອົງນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ພຣະຫະຣະ—ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ.” ເວົ້າແລ້ວ ພວກເຂົານັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄອຍຖ້າຈົນກວ່າຄົນອື່ນຈະມາຮອດ.

Verse 29

तान्दृष्ट्वा सहसा त्रस्तः पुनरेव महेश्वरः । विप्रशापभयान्नष्टस्त्रिपुरारिर्दिवं ययौ

ເມື່ອພຣະມະເຫສະວະຣະເຫັນພວກນັ້ນ ກໍຕົກໃຈຢ່າງກະທັນຫັນອີກຄັ້ງ. ເພາະຢ້ານຄຳສາບແຊ່ງຂອງພຣາຫມະນ ສັດຕູແຫ່ງຕຣິປຸຣະຈຶ່ງຫາຍໄປ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 30

सृष्टिस्थिति विनाशानां कर्त्र्यै मात्रे नमोनमः

ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະແມ່—ຜູ້ກະທຳແຫ່ງການສ້າງ, ການດຳລົງ, ແລະການສະລາຍ.

Verse 32

सर्वै र्ज्ञाता रसाभिज्ञैर्मधुरास्वाददायिनी । त्वया विश्वमिदं सर्वं बलस्नेहसमन्वितम्

ບັນດາຜູ້ຮູ້ລຶກເຖິງຣະສະທັງຫຼາຍ ຮູ້ຈັກພຣະອົງວ່າເປັນຜູ້ປະທານລົດຫວານ. ໂດຍພຣະອົງ ຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດຖືກແຜ່ຊຶມແລະຄ້ຳຈຸນ—ພ້ອມດ້ວຍພະລັງ ແລະຄວາມຮັກຜູກພັນ.

Verse 33

त्वं माता सर्वरुद्राणां वसूनां दुहिता तथा । आदित्यानां स्वसा चैव तुष्टा वांच्छितसिद्धिदा

ພຣະອົງເປັນແມ່ຂອງຣຸດຣະທັງປວງ ແລະເປັນທິດາຂອງວະສຸທັງຫຼາຍ. ພຣະອົງຍັງເປັນເອື້ອຍ/ນ້ອງຂອງອາທິຕະຍະ. ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທ ກໍປະທານຄວາມສຳເລັດຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 34

त्वं धृतिस्त्वं तथा पुष्टिस्त्वं स्वाहा त्वं स्वधा तथा । ऋद्धिः सिद्धिस्तथा लक्ष्मीर्धृतिः कीर्ति स्तथा मतिः

ພຣະອົງເປັນຄວາມອົດທົນ ແລະເປັນຄວາມອຸດົມຫຼ້ຽງຊີວິດ; ພຣະອົງເປັນສະວາຫາ ແລະເປັນສະວະທາ. ພຣະອົງເປັນຣິດທິ ແລະສິດທິ; ພຣະອົງເປັນລັກສະມີ—ຄວາມອົດທົນ, ກຽດຕິຍົດ, ແລະປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 35

कांतिर्लज्जा महामाया श्रद्धा सर्वार्थसाधिनी । त्वया विरहितं किंचिन्नास्ति त्रिभुवनेष्वपि

ເຈົ້າແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມອາຍ, ມະຫາມາຍາ ແລະ ສັດທາທີ່ສຳເລັດຈຸດປະສົງອັນຄວນຄ່າທຸກປະການ. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍທີ່ຢູ່ນອກເຈົ້າ.

Verse 36

वह्नेस्तृप्तिप्रदात्री च देवादीनाम् च तृप्तिदा । त्वया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजंगमम्

ເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ອັກນິ (Agni) ແລະ ໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ເທວະດາ ແລະ ສັດທັງປວງ. ໂດຍເຈົ້າ ໂລກນີ້ທັງໝົດຖືກປົກຄຸມ—ທັງສິ່ງຢືນຢູ່ ແລະ ສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 37

पादास्ते वेदाश्चत्वारः समुद्राः स्तनतां ययुः । चंद्रार्कौ लोचने यस्या रोमाग्रेषु च देवताः

ພະບາດຂອງເຈົ້າແມ່ນເວດາທັງສີ່; ມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍໄດ້ກາຍເປັນອົງນົມຂອງເຈົ້າ. ຈັນທຣາແລະສຸລິຍາແມ່ນດວງຕາຂອງນາງ, ແລະເທວະດາທັງຫຼາຍສະຖິດຢູ່ທີ່ປາຍຂົນຂອງນາງ.

Verse 38

शृङ्गयोः पर्वताः सर्वे कर्णयोर्वायवस्तथा । नाभौ चैवामृतं देवि पातालानि खुरास्तथा

ພູເຂົາທັງໝົດແມ່ນຂອງງາຂອງເຈົ້າ; ລົມທັງຫຼາຍແມ່ນຫູຂອງເຈົ້າ. ໃນສະດືຂອງເຈົ້າ, ໂອ ເທວີ, ມີອະມຣິຕະ—ນ້ຳແຫ່ງອະມະຕະ; ແລະປາຕາລະທັງຫຼາຍແມ່ນກີບຕີນຂອງເຈົ້າດ້ວຍ.

Verse 39

स्कन्धे च भगवान्ब्रह्मा मस्तकस्थः सदाशिवः । हृद्देशे च स्थितो विष्णुः पुच्छाग्रे पन्नगास्तथा

ທີ່ບ່າຂອງເຈົ້າ ພຣະພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ສະຖິດຢູ່; ທີ່ສະຫົວຂອງເຈົ້າ ສະດາຊິວະ (Sadāśiva) ປະທັບຢູ່. ໃນບ່ອນຫົວໃຈ ວິສນຸ (Viṣṇu) ສະຖິດຢູ່, ແລະທີ່ປາຍຫາງມີພວກນາກະທັງຫຼາຍ.

Verse 40

शकृत्स्था वसवः सर्वे साध्या मूत्रस्थितास्तव । सर्वे यज्ञा ह्यस्थिदेशे किन्नरा गुह्यसंस्थिताः

ວາສຸທັງປວງສະຖິດຢູ່ໃນອຸຈະຂອງທ່ານ ແລະ ສາດຫຍາທັງຫຼາຍຢູ່ໃນນ້ຳປັດສະວະຂອງທ່ານ. ພິທີຍັດທັງປວງຢູ່ໃນກະດູກຂອງທ່ານ ແລະ ກິນນະຣາຢູ່ໃນສ່ວນລັບຂອງທ່ານ.

Verse 41

पितॄणां च गणाः सर्वे पुरःस्था भांति सर्वदा । सर्वे यक्षा भालदेशे किन्नराश्च कपोलयोः

ຝູງພິຕຣທັງປວງສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານເສມອ. ຍັກສະທັງປວງຢູ່ໃນບ່ອນໜ້າຜາກຂອງທ່ານ ແລະ ກິນນະຣາຢູ່ເທິງແກ້ມທັງສອງ.

Verse 42

सर्वदेवमयी त्वं हि सर्वभूतविवृद्धिदा । सर्वलोकहिता नित्यं मम देहहिता भव

ທ່ານແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ຮວບຮວມເທວະທັງປວງ ແລະ ເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນສັດທັງຫຼາຍ. ຜູ້ມຸ່ງປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງເປັນນິດ ຂໍໃຫ້ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ.

Verse 43

प्रणतस्तव देवेशि पूजये त्वां सदाऽनघे । स्तौमि विश्वार्तिहन्त्रीं त्वां प्रसन्ना वरदा भव

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມກ່ອນທ່ານ ໂອ ເທວີແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາທ່ານເສມອ ແລະ ສັນລະເສີນທ່ານເປັນຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງໂລກ; ຂໍໃຫ້ທ່ານໂປຣດປານ ແລະ ເປັນຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 44

विप्रशापाग्निना दग्धं शरीरं मम शोभने । स्वतेजसा पुनः कर्त्तुमर्हस्यमृतसंभवे

ໂອ ຜູ້ງາມສະຫວ່າງ, ກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄຳສາບຂອງພຣາຫມັນ. ໂອ ແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງອະມະຕະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຟື້ນຄືນມັນອີກຄັ້ງດ້ວຍລັດສະຫມີທິບຂອງທ່ານເອງ.

Verse 45

इत्युक्त्वा ता परिक्रम्य तस्या देहे लयं गतः । साऽपि गर्भे दधाराथ सुरभिस्तदनन्तरम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ເດີນວຽນຮອບນາງ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ການລະລາຍ (ລະຍະ) ໃນພຣະກາຍນາງ. ຕໍ່ມາ ສຸຣະພີກໍໄດ້ຖືພາພຣະອົງໃນຄັນຂອງນາງ.

Verse 46

कालातिक्रमयोगेन सर्वव्याकुलतां ययौ । यस्मिन्प्रनष्टे देवेशे विप्रशापभयावृते

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ສັດທັງປວງກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມວຸ້ນວາຍຢ່າງຫນັກ ເນື່ອງຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ຫາຍໄປ ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຄຳສາບຂອງພຣາຫມະນາ.

Verse 47

देवा महार्तिं प्रययुश्चचाल पृथिवी तथा । चंद्रार्कौ निष्प्रभौ चैव वायुरुच्चण्ड एव च

ເທວະທັງຫຼາຍຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ຄອບງຳ; ແຜ່ນດິນກໍສັ່ນໄຫວ. ດວງຈັນແລະດວງອາທິດກໍໝອງມົວໄຮ້ປະກາຍ ແລະລົມກໍກາຍເປັນລົມຮຸນແຮງດຸຮ້າຍ.

Verse 48

समुद्राः क्षोभमग मंस्तस्मिन्काले द्विजोत्तम

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍກໍລຸກຂຶ້ນກະສັ່ນກະເທືອນ ແລະວຸ້ນວາຍຢ່າງໜັກ.

Verse 49

यस्मिञ्जगत्स्थावरजंगमादिकं काले लयं प्राप्य पुनः प्ररोहति । तस्मिन्प्रनष्टे द्विजशापपीडिते जयद्धतप्राय मवर्तत क्षणात्

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ໃນພຣະອົງນັ້ນ ໂລກທັງປວງ—ທັງສິ່ງຢືນນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ເມື່ອຮອດການກຳນົດກໍລະລາຍ ແລ້ວງອກງາມຂຶ້ນໃໝ່. ເມື່ອພຣະອົງນັ້ນຫາຍໄປ ຖືກຄຳສາບຂອງພຣາຫມະນາບີບຄັ້ນ ຈັກກະວານກໍກາຍເປັນດັ່ງກຳລັງພິນາດໃນພິບຕາດຽວ.

Verse 258

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये हरशापो नामाष्टपंचाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ຊຸດ 81,000 ສະໂລກ ນີ້ແມ່ນບົດທີ 258 ຊື່ «ຮະຣະຊາປະ» ໃນຂັນທີ 6 (ນາກະຣະຂັນດະ) ໃນມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດ ຮາຖະເກສະວະຣະ ໃນນິທານ «ເສສະຊາຍຍະ» ໃນສົນທະນາ ພຣະພຣະຫມາ–ນາຣະດະ ແລະໃນມະຫິມາຂອງວຣະຕະ «ຈາຕຸຣມາສະຍະ»।

Verse 311

या त्वं रसमयैर्भावैराप्यायसि भूतलम् । देवानां च तथासंघान्पितॄणामपि वै गणान्

ໂອ ທ່ານຜູ້ທີ່ດ້ວຍຄຸນພາບອັນເຕັມໄປດ້ວຍຣະສະ (ແກ່ນສານແຫ່ງຊີວິດ) ທ່ານຫຼ້ຽງດູແຜ່ນດິນ ແລະດັ່ງດຽວກັນ ທ່ານຫຼ້ຽງດູຫມູ່ເທວະ ແລະຫມູ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸຣຸດ) ດ້ວຍ।