Adhyaya 254

Verse 1

शूद्र उवाच । इदमाश्चर्यरूपं मे प्रतिभाति वचस्तव । यद्यपि स्यान्महाक्लेशो वदतस्तव सुव्रत

ຊູດຣະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ ປານດັ່ງອັດສະຈັນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແມ່ນແຕ່ຖ້າມີຄວາມລໍາບາກໃຫຍ່ເກີດແກ່ທ່ານໃນຂະນະກ່າວ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ…»

Verse 2

तथापि मम भाग्येन मत्पुण्यैर्मद्गृहं गतः । न तृप्ये त्वन्मुखांभोजाच्च्युतं वाक्यामृतं पुनः

«ແຕ່ກໍດີ ໂດຍໂຊກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໂດຍບຸນກຸສົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສັ່ງສົມ ທ່ານໄດ້ມາເຖິງເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍອິ່ມພໍ ກັບນ້ໍາອະມຣິຕະແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາ ທີ່ໄຫຼອອກຈາກປາກດັ່ງດອກບົວຂອງທ່ານ ຊ້ໍາແລ້ວຊ້ໍາອີກ»

Verse 3

पिबन्गौरीकथाख्यानं विशेषगुणपूरितम् । कथं महेश्वरो नृत्यं चकार सुरसंवृतः

«ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າດື່ມດ່ຳກັບຄໍາເລົ່າເຣື່ອງຂອງ ເກົາຣີ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນວິເສດ, ພຣະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ຟ້ອນລໍາແນວໃດ ໃນຂະນະທີ່ຖືກເທວະດາຫ້ອມລ້ອມ?»

Verse 4

चातुर्मास्ये कथं जातं कि ग्राह्यं व्रतमुच्यते । अनुग्रहं कृतवती सा कथं को ह्यनुग्रहः

«ໃນລະດູ ຈາຕຸຣມາສະຍະ ມັນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ວຣະຕະໃດທີ່ກ່າວວ່າຄວນຮັບເອົາໃນເວລານັ້ນ? ນາງໄດ້ປະທານພຣະກະຣຸນາແນວໃດ—ແລະພຣະກະຣຸນານັ້ນແທ້ໆແມ່ນຫຍັງ?»

Verse 5

एतद्विस्तरतो ब्रूहि पृच्छतो मे द्विजोत्तम । भगवान्पूज्यते लोके ममानुग्रहकारकः

ຂໍທ່ານດວິໂຈດຕະມະ ຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າງລະອຽດ. ພຣະພະຄະວານຜູ້ຄວນບູຊາ ຜູ້ປະທານອະນຸຄຣາະແກ່ຂ້ອຍ ຖືກນະມັດສະການທົ່ວໂລກ.

Verse 6

प्रसन्नवदनो भूत्वा स्वस्थः कथय सुव्रत । गालवश्चापि तच्छ्रुत्वा पुनराह प्रहृष्टवान्

ດ້ວຍໃບໜ້າສະຫງົບ ແລະຈິດໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຈົ່ງເວົ້າເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ. ກາລະວະໄດ້ຟັງແລ້ວ ກໍເວົ້າອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 7

गालव उवाच । इतिहासमिमं पुण्यं कथयामि तवानघ । शृणुष्वावहितो भूत्वा यज्ञायुतफलप्रदम्

ກາລະວະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້ອຍຈະເລົ່າຕຳນານອັນບຸນນີ້ໃຫ້ເຈົ້າ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ, ເພາະມັນໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບຍັດຍາສິບພັນ.

Verse 8

चातुर्मास्येऽथ संप्राप्ते हरो भक्तिसमन्वितः । ब्रह्मचर्यव्रतपरः प्रहृष्टवदनोऽभवत्

ເມື່ອລະດູຈາຕຸຣມາສະຍະມາຮອດ, ຮະຣະເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ. ພຣະອົງມີໃບໜ້າສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ມຸ່ງໝັ້ນໃນວຣະຕະພຣະຫມະຈັນຍະ.

Verse 9

देवतानां च संकल्पं महर्षीणां चकार ह । समागत्य ततो देवा मन्दराचलमास्थिताः

ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງປະສົງຮ່ວມກັນກັບເທວະດາ ແລະມະຫາຣິສີ. ແລ້ວເທວະດາທັງຫຼາຍກໍມາຊຸມນຸມ ແລະໄດ້ຂຶ້ນປະທັບຢູ່ເທິງພູມັນດະຣາ.

Verse 10

प्रणम्य ते महेशानं तस्थुः प्रांजलयोऽग्रतः । तानुवाच सुरान्सर्वान्हरो दृष्ट्वा समागतान्

ເມື່ອກ່າວນະມັດສະການແດ່ ມະເຫສານ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍມືພະນົມ. ຮະຣະເຫັນເທວະທັງປວງມາຊຸມນຸມ ຈຶ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາ.

Verse 11

पार्वत्याभिहितं प्राह कस्मिन्कार्यांतरे सति । मया नियुक्तेऽभिनये यत्र साहाय्यकारिणः

ພຣະອົງກ່າວຕາມທີ່ ປາຣະວະຕີ ໄດ້ຖວາຍຄໍາໄວ້ວ່າ: “ພວກເຈົ້າມາເພື່ອການອື່ນອັນໃດຫຼື? ໃນພິທີການທີ່ເຮົາໄດ້ມອບໝາຍ ພວກເຈົ້າຈົ່ງເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຮົາ.”

Verse 12

भवंत्विंद्रपुरोगाश्च चातुर्मास्ये समागते । ते तथोचुश्च संहृष्टा नमस्कृत्य च शूलिनम्

“ໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ—ເມື່ອລະດູການສັກສິດ ຈາຕຸຣມາສະຍະ ມາຮອດ ໃຫ້ອິນທຣະເປັນຜູ້ນໍາ” ພວກເຂົາຕອບຮັບດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະນະມັດສະການພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ສິວະ) ແລ້ວຍອມຮັບ.

Verse 13

स्वंस्वं भवनमाजग्मुर्विमानैः सूर्यसन्निभैः । तथाऽषाढे शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां महेश्वरः

ພວກເຂົາກັບໄປຍັງວິຫານຂອງຕົນໆ ໂດຍວິມານທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນເດືອນອາສາດະ ຂ້າງຂຶ້ນ ວັນທີ 14 ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ສິວະ)…

Verse 14

प्रनर्त्तयितुमारेभे भवानीतोषणाय च । मंदरे पर्वतश्रेष्ठे तत्र जग्मुर्महर्षयः

ພຣະອົງເລີ່ມຟ້ອນລໍາ ເພື່ອໃຫ້ ພະວານີ (ປາຣະວະຕີ) ຊື່ນບານ. ແລະບັນດາມະຫາຣິສີກໍໄດ້ໄປຍັງພູມັນດະຣະ ອັນເປັນພູທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ ເພື່ອຊົມເຫັນລີລານັ້ນ.

Verse 15

नारदो देवलो व्यासः शुकद्वैपायनादयः । अंगिराश्च मरीचिश्च कर्दमश्च प्रजापतिः

ນາຣະດະ, ເດວະລະ, ວຽາສະ, ແລະ ຊຸກະ ພ້ອມວົງສາ ດວຍປາຍະນະ; ອັງຄິຣະສະ, ມາຣີຈິ, ແລະ ກັຣດະມະ ພຣະປຣະຊາປະຕິ—ທັງໝົດກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 16

कश्यपो गौतमश्चात्रिर्वसिष्ठो भृगुरेव च । जमदग्निस्तथोत्तंको रामो भार्गव एव च

ກັດຊະປະ, ໂກຕະມະ, ອະຕຣິ, ວະສິດຖະ, ແລະ ພຣຶກຸ; ຈະມະດັກນິ ພ້ອມອຸຕຕັງກະ; ແລະ ຣາມະ ພາຣຄະວະ (ປະຣະຊຸຣາມະ) ກໍມາຮອດດ້ວຍ.

Verse 17

अगस्त्यश्च पुलोमा च पुलस्त्यः पुलहस्तथा । प्रचेताश्च क्रतुश्चैव तथैवान्ये महर्षयः

ອະກັດສະຕະຍະ, ພຸໂລມາ, ພຸລັດສະຕະຍະ, ແລະ ພຸລະຫະ; ພ້ອມທັງ ປຣະເຈຕາ ແລະ ກຣະຕຸ; ອີກທັງ ມະຫາຣິສີ ອື່ນໆ ຫຼາຍອົງ ກໍມາເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 18

सिद्धा यक्षाः पिशाचाश्च चारणाश्चारणैः सह । आदित्या गुह्यकाश्चैव सा ध्याश्च वसवोऽश्विनौ

ສິດທະ, ຢັກສະ, ແລະ ປິສາຈະ; ຈາຣະນະ ພ້ອມກັບຫມູ່ຈາຣະນະຂອງເຂົາ; ອາທິດຕະຍະ, ກຸຫຍະກະ, ສາດຫຍະ, ວະສຸ, ແລະ ອັດສະວິນສອງອົງ—ກໍມາດ້ວຍ.

Verse 19

एते सर्वे तथेन्द्राद्या ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । समाजग्मुर्महेशस्य नृत्यदर्शनलालसाः

ທັງໝົດນີ້—ອິນທຣະ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ໂດຍມີ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸ ຢູ່ແນວໜ້າ—ໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນການຟ້ອນລຳຂອງ ມະເຫສະ (ພຣະສິວະ).

Verse 20

ततो गणा नंदिमुखा रत्नानि प्रददुस्तथा । भूषणानि च वासांसि मुन्यादिभ्यो यथाक्रमम्

ຕໍ່ມາ ພວກຄະນະ ນຳໂດຍ ນັນດິມຸຂະ ໄດ້ແຈກຢາຍເພັດນິລະມະນີ; ແລະທັງເຄື່ອງປະດັບ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ໃຫ້ແກ່ພຣະມຸນີ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຕາມລຳດັບອັນຄວນເປັນ។

Verse 21

ततो वाद्यसहस्रेषु वादित्रेषु समंततः । सर्वैर्जयेति चैवोक्ता भगवा न्व्रतमादिशत्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຄື່ອງດົນຕີນັບພັນດັງກ້ອງຮອບດ້ານ ແລະທຸກຄົນຮ້ອງວ່າ “ໄຊຊະນະ!”, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຊົງບັນຊາ ໃຫ້ປະຕິບັດ ວຣະຕະ (ຂໍ້ປະພຶດສັກສິດ) ໜຶ່ງ.

Verse 22

भवानी हृष्टहृदया महादेवं व्यलोकयत् । जया च विजया चैव जयन्ती मंगलारुणा

ພະວານີ ມີໃຈປິຕິຍິນດີ ໄດ້ເບິ່ງພຣະມະຫາເທວະ. ຄຽງຂ້າງນາງມີ ຊະຍາ ແລະ ວິຊະຍາ, ພ້ອມທັງ ຊະຍັນຕີ ຜູ້ເປັນມງຄົນ ມີສີດັ່ງອະຮຸນ.

Verse 23

चतुष्टयसखीमध्ये विर राज शुभानना । तस्याः सान्निध्ययोगेन जगद्भाति गुणोत्तरम्

ທ່າມກາງມິດສະຫາຍສີ່ນາງ ພຣະນາງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ສ່ອງປະກາຍສະຫງ່າງາມ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການປະທັບຢູ່ໃກ້ຂອງນາງ ໂລກທັງປວງປານຈະສູງສົ່ງຂຶ້ນໃນຄຸນທຳ ແລະຄວາມດີເລີດ.

Verse 24

यस्याः शरीरजा शोभा वर्णितुं नैव शक्यते । ईशोऽपि गणकोटीभिर्ना नावक्त्त्राभिरीक्षितः

ຄວາມງາມອັນສ່ອງປະກາຍອອກຈາກພຣະວິກາຍຂອງນາງ ບໍ່ອາດພັນລະນາໃຫ້ໝົດໄດ້ແທ້. ແມ່ນແຕ່ພຣະອີສະວອນເອງ—ເບິ່ງດ້ວຍຫມູ່ຄະນະນັບກໍຕິ ແລະດ້ວຍໃບໜ້າຫຼາຍປະການ—ກໍບໍ່ອາດເຫັນຈົນສິ້ນສຸດແຫ່ງຄວາມງາມນັ້ນ.

Verse 25

पिशाचभूतसंघैश्च वृतः परमशोभनः । स्वर्णवेत्रधरो नन्दी बभौ कपिमुखोऽग्रतः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍກອງພິສາຈ ແລະ ພູດທັງຫຼາຍ, ນັນດີຜູ້ສະຫງ່າງາມຢ່າງຍິ່ງ ປາກົດຂຶ້ນ ຖືຄທາທອງ ຢືນນໍາໜ້າ ມີໃບໜ້າຄ້າຍລີງ.

Verse 26

विद्याधराश्च गंधर्वाश्चि त्रसेनादयस्तथा । चित्रन्यस्ता इव बभुस्तत्र नागा मुनीश्वराः

ໃນທີ່ນັ້ນມີວິດຍາທະຣາ ແລະ ຄັນທະວະ—ຈິຕຣະເສນ ແລະ ອື່ນໆ ດ້ວຍ. ນາກາ ແລະ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ປາກົດດັ່ງຖືກຈັດວາງໃນຮູບວາດ.

Verse 27

श्रीरागप्रमुखा रागास्तस्य पुत्रा महौजसः । अमूर्त्ताश्चैव ते पुत्रा हरदेव समुद्भवाः

ຣາກາທັງຫຼາຍທີ່ມີ ສຣີຣາກາ ເປັນຫົວໜ້າ ແມ່ນບຸດຜູ້ມີອໍານາດ ແລະ ຮັດສະມີອັນຍິ່ງ. ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນໄຮ້ຮູບຮ່າງ ເພາະເກີດຈາກ ຮະຣະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເທວະ.

Verse 28

एकैकस्य च षड्भार्याः सर्वासां च पितामहः । ताभिः सहैव ते रागा लीलावपुर्धरास्तथा

ແຕ່ລະອົງມີຄູ່ຄອງຫົກນາງ, ແລະ ສໍາລັບທຸກນາງນັ້ນມີປູ່ຜູ້ດຽວ. ພ້ອມກັບພັນລະຍາເຫຼົ່ານັ້ນ, ຣາກາທັງຫຼາຍກໍຮັບຮູບກາຍແຫ່ງການຫຼິ້ນລະເລີນເຊັ່ນກັນ.

Verse 29

प्रादुर्बभूवुः सहसा चिंतितास्तेन शंभुना । तेषां नामानि ते वच्मि शृणुष्व त्वं महाधन

ພວກເຂົາປາກົດຂຶ້ນທັນທີ ເພາະຖືກຊຳບູຄິດເຖິງເທົ່ານັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຊື່ຂອງພວກເຂົາ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ, ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ.

Verse 30

श्रीरागः प्रथमः पुत्र ईश्वरस्य विमोहनः । आसां चक्रे भ्रुवोर्मध्ये परब्रह्म प्रदायकः

ສຣີຣາກະ ເປັນພຣະບຸດອົງທໍາອິດຂອງອີສະວະຣະ ຜູ້ຊັກຈູງດວງໃຈ. ພຣະອົງສ້າງເຄື່ອງໝາຍໄວ້ກາງຄິ້ວ ແລະປະທານພອນແຫ່ງການຮູ້ຈັກພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ.

Verse 31

तन्मध्यश्चैव माहेशात्समुद्भूतो गणोत्तमः । द्वितीयोऽथ वसन्तोऽभूत्कटिदेशान्महायशाः

ຈາກຈຸດກາງນັ້ນເອງ ຈາກພຣະມະເຫສະ ໄດ້ບັງເກີດຫົວໜ້າອັນປະເສີດໃນຫມູ່ຄະນະ (gaṇa). ຕໍ່ມາ ອົງທີສອງ—ວະສັນຕະ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ—ປາກົດຈາກບ່ອນແອວ.

Verse 32

महदंकश्च भूतानां चक्राच्चैव विशुद्धितः । पंचमस्तु तृतीयोऽभूत्सुतो विश्वविभूषणः

ຈາກຈັກຣະອັນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ໄດ້ເກີດ “ອັງກະ” ອັນໃຫຍ່ ທີ່ຜູກພັນກັບສັດທັງປວງ. ແລະເປັນອົງທີຫ້າ ພຣະບຸດອົງທີສາມ—ຜູ້ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງຈັກກະວານ—ໄດ້ປາກົດອອກມາ.

Verse 33

महेश्वरहृदो जातं चक्रं चैवमनाहतम् । नासादेशात्समुद्भूतो भैरवो भैरवः स्वयम्

ຈາກພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ເກີດຈັກຣະ “ອະນາຫະຕະ”. ແລະຈາກບ່ອນດັງ ໄດ້ປາກົດ ພຣະໄພຣະວະ—ໄພຣະວະເອງ ຜູ້ປາກົດດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 34

मणिपूरकनामेदं चक्रं तद्धि विमुक्तिदम् । पंचाशच्च तथा वर्णा अंका नाम महेश्वरात्

ຈັກຣະນີ້ເອີ້ນວ່າ “ມະນິປູຣະກະ” ແລະແທ້ຈິງແລ້ວມັນປະທານໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ອັກສອນຫ້າສິບຕົວອີກດ້ວຍ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອັງກາ” ກ່າວກັນວ່າອອກມາຈາກພຣະມະເຫສະວະຣະ.

Verse 35

राशयो द्वादश तथा नक्षत्राणि तथैव च । स्वाधिष्ठानसमुद्भूता जगद्बीजसमन्विताः

ຣາສີສິບສອງ ແລະ ນັກຂັດຕະທັງຫຼາຍ ເກີດຈາກ ສວາທິດຖານ ພ້ອມດ້ວຍພະລັງເມັດພັນແຫ່ງສາກົນຈັກກະວານ।

Verse 36

क्षणेन वृद्धिमायांति ततो रेतः प्रवर्तते । रेतसस्तु जगत्सृष्टं तदीशजननेंद्रियम्

ໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ ມັນເພີ່ມພູນ; ແລ້ວນ້ຳເຊື້ອກໍເລີ່ມໄຫຼ. ຈັກກະວານຖືກສ້າງຈາກນ້ຳເຊື້ອນັ້ນ—ນີ້ແມ່ນອິນທຣີຍະແຫ່ງການກໍເກີດຂອງພຣະເຈົ້າ.

Verse 37

आधाराच्च महान्षष्ठो नटो नारायणोऽभवत् । महेशवल्लभः पुत्रो नीलो विष्णुपराक्रमः

ຈາກ ອາທາຣະ (ຖານຮອງ) ເກີດຂຶ້ນອົງທີ່ຫົກອັນຍິ່ງໃຫຍ່: ນາຣາຍະນະ ຜູ້ຟ້ອນລຳ. ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ມະເຫສະ; ບຸດຂອງທ່ານຊື່ ນີລະ ມີວິລະພະລັງດັ່ງ ວິດສະນຸ.

Verse 38

एते मूर्तिधरा रागा जाता भार्यासहायिनः । भार्यास्तेषां समुद्भूताः शिरोभागात्पिनाकिनः

ຣາກະເຫຼົ່ານີ້ ຮັບຮູບກາຍເປັນມູຣຕິ ເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັບພັນລະຍາເປັນຄູ່ຄອງ. ພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາ ເກີດຈາກບ່ອນສ່ວນສີສະຂອງ ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກາ).

Verse 39

षट्त्रिंशत्परिमाणेन ततस्तास्त्वं निशामय । गौरी कोलाहली धीरा द्राविडी माल कौशिकी

ຕໍ່ມາ ຕາມຈຳນວນສາມສິບຫົກ ຈົ່ງຟັງເຖິງພວກນາງບັດນີ້: ໂກຣີ, ໂກລາຫາລີ, ທີຣາ, ດຣາວິດີ, ມາລາ, ແລະ ເກົາສິກີ.

Verse 40

षष्ठी स्याद्देवगांधारी श्रीरागत्य प्रिया इमाः । आन्दोला कौशिकी चैव तथा चरममंजरी

ອັນທີຫົກແມ່ນ ເທວະຄັນທາຣີ. ທັງຫຼາຍນີ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສຣີຣາກ; ຍັງມີ ອານໂດລາ, ກາວສິກີ ແລະ ຈະຣະມະມັນຈະຣີ.

Verse 41

गंडगिरी देवशाखा राम गिरी वसन्तगा । त्रिगुणा स्तम्भतीर्था च अहिरी कुंकुमा तथा

ຄັນດະຄິຣີ, ເທວະສາຂາ, ຣາມະຄິຣີ ແລະ ວະສັນຕະຄາ; ຕຣິຄຸນາ, ສະຕັມພະຕີຣຖາ, ອະຫິຣີ ແລະ ກຸງກຸມາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມທີ່ຖືກກ່າວ.

Verse 42

वैराटी सामवेरी च षड्भार्याः पंचमे मताः । भैरवी गुर्जरी चैव भाषा वेलागुली तथा

ໄວຣາຕີ ແລະ ສາມະເວຣີ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກນັບເປັນຄູ່ຄອງຫົກປະການ ຂອງກຸ່ມທີຫ້າ; ຍັງມີ ໄພຣະວີ, ກຸຣຈະຣີ, ພາສາ ແລະ ເວລາກຸລີ.

Verse 43

कर्णाटकी रक्तहंसा षड्भार्या भैरवानुगाः । बंगाली मधुरा चैव कामोदा चाक्षिनारिका

ກັນນາຕະກີ ແລະ ຣັກຕະຫັງສາ—ເປັນຄູ່ຄອງຫົກປະການຜູ້ຕາມ ໄພຣະວະ; ຍັງມີ ບັງກາລີ, ມະທຸຣາ, ກາໂມດາ ແລະ ອາກສິນາຣິກາ.

Verse 44

देवगिरी च देवाली मेघ रागानुगा इमा । त्रोटकी मीडकी चैव नरादुम्बी तथैव च

ເທວະຄິຣີ ແລະ ເທວາລີ—ຣາກິນີເຫຼົ່ານີ້ຕາມຣາກ ເມກະ; ຍັງມີ ໂຕຣະຕະກີ, ມີດະກີ ແລະ ນະຣາດຸມບີ ດ້ວຍ.

Verse 45

मल्हारी सिन्धुमल्हारी नटनारायणानुगाः । एता हि गिरिशं नत्वा महेशं च महेश्वरीम्

ມະລະຫາຣີ ແລະ ສິນທຸມະລະຫາຣີ ເປັນຜູ້ຕາມພຣະນະຕະນາຣາຍະນະ. ພວກນາງໄດ້ກາບນົບພຣະກິຣິສະ ແລະ ບູຊາພຣະມະເຫສະ ກັບ ພຣະມະເຫສະວະຣີ.

Verse 46

स्वमूर्त्तिवाहनोपेताः स्वभर्तृसहिताः स्थिताः । ब्रह्मा मृदंगवाद्येन तोषयामास शंकरम्

ພວກນາງມີຮູບອົງ ແລະ ພາຫະນະຂອງຕົນ ຢືນຢູ່ພ້ອມກັບພຣະສະຫວາມີຂອງຕົນ. ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຕີກອງມຣິດັງກະ ເພື່ອໃຫ້ພຣະສັງກະຣະພໍໃຈ.

Verse 47

चतुरक्षरवाद्येन सुवाद्यं चाकरोत्पुनः । तालक्रियां महेशाय दर्शयामास केशवः

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ດ້ວຍເຄື່ອງດົນຕີທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈະຕຸຣັກສະຣະ ພຣະອົງໄດ້ບັນລະເລີງສຽງອັນປະເສີດ. ແລະ ເກສະວະ ໄດ້ສະແດງການປະຕິບັດຈັງຫວະ (ຕາລະ-ກຣິຍາ) ແດ່ພຣະມະເຫສະ.

Verse 48

वायवस्तत्र वाद्यं च चक्रुः सुस्वरमोजसा । महेन्द्रो वंशवाद्यं च सुगिरं सुस्वरं बहुः

ທີ່ນັ້ນ ພວກວາຍຸໄດ້ບັນລະເລີງເຄື່ອງດົນຕີດ້ວຍພະລັງ ໃຫ້ສຽງກົງກັນແລະໄພເພາະ. ແລະ ພຣະມະເຫນທຣະ ກໍໄດ້ເປົ່າປີ່ໄມ້ໄຜ່ ໃຫ້ເກີດສຽງຫວານຊື່ນຫຼາຍປະການ.

Verse 49

वह्निः शूर्परवं चक्रे पणवं च तथाश्विनौ । उपांगवादनं चक्रे सोमः सूर्यः समंततः

ວະຫນິ (ໄຟ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງຂອງເຄື່ອງດົນຕີ ຊູຣປະ; ແລະ ອັສວິນທັງສອງ ກໍຕີກອງ ປະນະວະ. ໂສມະ ແລະ ສູຣຍະ ຢູ່ຮອບດ້ານ ໄດ້ບັນລະເລີງດົນຕີປະກອບອື່ນໆ.

Verse 50

घंटानां वादनं चक्रुर्गणाः शतसहस्रशः । मुनीश्वरास्तथा देव्यः पार्वतीसहितास्तथा

ພວກຄະນະນັບແສນໄດ້ຕີລະຄັງໃຫ້ດັງກ້ອງ; ພຣະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເທວີທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍພຣະນາງປາຣະວະຕີ ກໍຢູ່ຮ່ວມພິທີນັ້ນ។

Verse 51

स्वर्णभद्रासनेष्वेते ह्युपविष्टा व्यलोकयन् । शृंगाणां वादनं चक्रुर्वसवः समहोरगाः

ພວກນີ້ນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະມົງຄຸນທອງ ແລ້ວເຝົ້າເບິ່ງ; ສ່ວນພວກວະສຸ ພ້ອມດ້ວຍນາກໃຫຍ່ ໄດ້ເປົ່າແກ້ວສຽງສັງຂ໌ແລະສຽງສະແຫຼງຂອງສັນຂອງສະແຫຼງຂອງຂອງສັນໃຫ້ດັງກ້ອງ (ສຽງສັນຂອງສັນເປັນສຽງສັນຂອງສັນ).

Verse 52

भेरीध्वनिं तथा साध्या वाद्यान्यन्ये सुरोत्तमाः । झर्झरीगोमुखादीनि साध्याश्चक्रुर्महोत्सवे

ໃນມະໂຫດສະວະນັ້ນ ພວກສາດຫຍາໄດ້ຕີກອງເບຣີໃຫ້ດັງກ້ອງ; ສ່ວນເທວະຜູ້ຍິ່ງອື່ນໆ ກໍໄດ້ບັນເລງດົນຕີຫຼາຍຢ່າງ—ເຊັ່ນ ຈັຣຈັຣີ ແລະ ໂກມຸຂະ—ໃຫ້ພິທີເຕັມໄປດ້ວຍສຽງມົງຄຸນ।

Verse 53

तन्त्रीलयसमायुक्ता गंधर्वा मधुर स्वराः । सुवर्णशृंगनादं च चक्रुः सिद्धाः समंततः

ພວກຄັນທະວະຣະ ຜູ້ມີຈັງຫວະແລະທຳນອງຂອງດົນຕີສາຍ ພ້ອມດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນຫວານ ໄດ້ບັນເລງ; ແລະຮອບດ້ານ ພວກສິດທະກໍເຮັດໃຫ້ສຽງແກ້ວຂອງສັນທອງດັງກ້ອງ।

Verse 54

ततस्तु भगवानासीन्महानटवपुर्धरः । मुकुटाः पंचशीर्षे तु पन्नगैरुपशोभिताः

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ປາກົດພຣະອົງ ໃນຮູບອັນສະຫງ່າງາມຂອງ “ນາຕະຣາຊາ” ນັກຟ້ອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ເທິງມົກຸດຂອງພຣະອົງ ມີນາກຫ້າຫົວປະດັບ ເພີ່ມພຣະສະຫງ່າອັນນ່າເກງຂາມ।

Verse 55

जटा विमुच्य सकला भस्मोद्धूलितविग्रहः । बाहुभिर्दशभिर्युक्तो हारकेयूरसंयुतः

ພຣະເຈົ້າໄດ້ປ່ອຍຜົມຊະຕາທັງປວງໃຫ້ຫຼຸດລົງ ພຣະວິກຣະຫະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ແລະຊົງມີແຂນສິບ ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍແລະກຳໄລແຂນ।

Verse 56

त्रैलोक्यव्यापकं रूपं सूर्यकोटिसमप्रभम् । कृत्वा ननर्त्त भगवान्भासुरं स महानगे

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສະແດງຮູບອັນແຜ່ຄຸມສາມໂລກ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບສິບລ້ານ ແລ້ວຊົງຟ້ອນລຳຢ່າງຮຸ່ງໂຮງ ໃນນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ।

Verse 57

ततं वीणादिकं वाद्यं कांस्यतालादिकं घनम् । वंशादिकं तु वादित्रं तोमरादिकनामकम्

ມີເຄື່ອງດົນຕີສາຍເຊັ່ນ ວີນາ; ເຄື່ອງຕີແຂງເຊັ່ນ ສຽງສິ່ງທອງສຳລິດ; ເຄື່ອງເປົ່າເຊັ່ນ ຂຸ່ຍ; ແລະເຄື່ອງທີ່ເອີ້ນຊື່ວ່າ ໂຕມາຣາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 58

चतुर्विधं ततो वाद्यं तुमुलं समजायत । तालानां पटहादीनां हस्तकानां तथैव च

ຕໍ່ມາ ສຽງດົນຕີອັນຄຶກຄືນສີ່ປະເພດກໍເກີດຂຶ້ນ—ສຽງຕາລ (ສຽງສິ່ງ), ສຽງກອງເຊັ່ນ ປະຕະຫາ, ແລະເຄື່ອງດົນຕີທີ່ຕີດ້ວຍມືອີກດ້ວຍ.

Verse 59

मानानां चैव तानानां प्रत्यक्षं रूपमाबभौ । सुकंठं सुस्वरं मुक्तं सुगम्भीरं महास्वनम्

ມານາ (ຈັງຫວະ) ແລະ ຕານາ (ການຂະຫຍາຍທຳນອງ) ປານດັ່ງປາກົດເປັນຮູບໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ—ສຽງຫວານດັ່ງຄໍງາມ, ຖືກຄີ, ໃສສະອາດບໍ່ຂາດ, ລຶກຊຶ້ງ ແລະກັງວານດັ່ງມະຫາສຽງ.

Verse 60

विश्वावसुर्नारदश्च तुंबुरुश्चैव गायकाः । जगुर्गंधर्वपतयोऽप्सरसो मधुरस्वराः

ວິດສະວາສຸ, ນາຣະດະ ແລະ ຕຸມບຸຣຸ—ນັກຂັບຮ້ອງເຫຼົ່ານັ້ນ—ໄດ້ຂັບຮ້ອງ; ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ຜູ້ມີສຽງຫວານ ກໍຮ່ວມຂັບຮ້ອງດ້ວຍ.

Verse 61

ग्रामत्रयसमोपेतं स्वरसप्तकसंयुतम् । दिव्यं शुद्धं च सांकल्पं तत्र गेयमवर्त्तत

ທີ່ນັ້ນ ບົດຮ້ອງໜຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ເປັນທິບ ແລະ ບໍລິສຸດ ຖືກປັ້ນແຕ່ງດ້ວຍເຈດຈຳນົງອັນສັກສິດ—ພ້ອມດ້ວຍກຣາມາສາມ ແລະ ສຽງເຈັດຂັ້ນ.

Verse 62

पर्वतोऽपि महानादं हरपादतलाहतः । भ्रमिभिर्भ्रमयंस्तत्र महीं सपुरकाननाम्

ແມ່ນແຕ່ພູເຂົາກໍກັງວານດ້ວຍສຽງຄຳຮ້ອງອັນໃຫຍ່ ເມື່ອຖືກຝ່າຕີນຂອງຮະຣະກະທົບ; ແລະດ້ວຍກະແສວົນວຽນຂອງມັນ ກໍເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນນັ້ນ—ພ້ອມເມືອງແລະປ່າ—ສັ່ນໄຫວ ແລະ ເອື້ອນເອົາ.

Verse 63

हस्तकांश्चतुराशीतिं स ससर्ज सदाशिवः । ललाटफलकस्वेदात्सूतमागधबंदिनः

ຈາກເຫື່ອທີ່ໜ້າຜາກຂອງພຣະອົງ ສະດາຊິວະໄດ້ສ້າງຮັສຕະກະ 84 ຕົນ—ເປັນສູຕະ, ມາກະທະ ແລະ ນັກສັນລະເສີນຜູ້ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ.

Verse 64

महेशहृदयाज्जाता गंधर्वा विश्वगायकाः । ते मूर्त्ता देवदेवस्य सुरंगालयसंयुताः

ຈາກດວງໃຈຂອງມະເຫສະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນຄັນທະວະ ນັກຂັບຮ້ອງແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ພວກເຂົາເປັນບໍລິວານມີຮູບກາຍຂອງເທວະເທວະ ພ້ອມຫໍທິບ ແລະ ລັດສະໝີອັນງາມສະຫງ່າ.

Verse 65

प्रेक्षकाणामृषीणां च चक्रुराश्चर्यमोजसा । किन्नराः पुष्पवर्षाणि ससृजुः स्वैर्गुणैरिह

ຕໍ່ໜ້າບັນດາລິສີຜູ້ເຝົ້າເບິ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ສະແດງອັດສະຈັນດ້ວຍພະລັງອານຸພາບ; ແລະພວກກິນນະຣາ ດ້ວຍຄຸນວິເສດຂອງຕົນ ໄດ້ໃຫ້ຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 66

एवं चतुर्षुमासेषु यदा नृत्यमजायत । अतिक्रांता शरज्जाता निर्मलाकाशशोभिता

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອການຟ້ອນລໍາດໍາເນີນຕໍ່ໄປຕະຫຼອດສີ່ເດືອນ ລະດູຝົນກໍຜ່ານພົ້ນ ແລະລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນກໍມາຮອດ ງາມດ້ວຍຟ້າອາກາດບໍລິສຸດສະຫວ່າງໄສ।

Verse 67

पद्मखंडसमाच्छन्नसरोवरमुखांबुजा । फलवृक्षौषधीभिश्च किंचित्पांडुमुखच्छविः

ດອກບົວເປັນກຸ່ມໆ ປົກຄຸມໜ້າສະລອງແລະຫນອງນ້ຳ; ຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ຜົນ ແລະພືດສະໝຸນໄພກໍອຸດົມ—ແຜ່ນດິນມີປະກາຍອ່ອນໆ ອອກຈາງນິດໜ່ອຍ।

Verse 68

ऊर्जशुक्लचतुर्दश्यां प्रसन्ना गिरिजा तदा । समाप्तव्रतचर्यः स ईश्वरोऽपि तदा बभौ

ໃນວັນຈັດຕຸຣະທັດສີຂຶ້ນ 14 ຄ່ຳ ເດືອນອູຣຊະ (ກາຣຕຕິກ) ເທວີກິຣິຈາກໍປານດີແລະເມດຕາ; ແລະພຣະອີສະວະຣະອົງນັ້ນກໍສ່ອງສະຫວ່າງ ເມື່ອການປະພຶດວຣະຕະຂອງພຣະອົງສຳເລັດສິ້ນ।

Verse 69

सा चोवाच तदा शंभुं विकचस्वरलोचना । विप्रशापपातितं च यदा लिंगं भविष्यति

ແລ້ວນາງ—ດວງຕາສະຫວ່າງຂອງນາງເປີດບານດັ່ງດອກບົວ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສັມພູ: “ເມື່ອລິງຄະອັນໜຶ່ງ ທີ່ຖືກໃຫ້ຕົກລົງໂດຍຄຳສາບຂອງພຣາຫມະນ ຈະເກີດຂຶ້ນ…”

Verse 70

नर्मदाजलसंभूतं विश्वपूज्यं भविष्यति । एवमुक्त्वा ततस्तुष्टा हरस्तोत्रं चकार ह

«ເກີດຈາກນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ ມັນຈະເປັນທີ່ບູຊາຂອງໂລກທັງປວງ»। ເວົ້າແລ້ວ ນາງກໍປິຕິ ແລະໄດ້ປະພັນສະໂຕຕຣະສັນລະເສີນພຣະຫຣະ (Hara)។

Verse 71

नमस्ते देवदेवाय महादेवाय मौलिने । जगद्धात्रे सवित्रे च शंकराय शिवाय च

ນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວະເທວາ—ມະຫາເທວະ ຜູ້ສວມມົງກຸດ; ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ, ພຣະສະວິຕຣະ (Savitṛ) ຜູ້ດົນໃຈ, ແລະແດ່ພຣະຊັງກະຣະ ພຣະຊິວະ—ນະມັດສະການ!

Verse 73

नमो ब्रह्मण्य देवाय सितभूतिधराय च । पंचवक्त्राय रूपाय नीरूपाय नमोनमः

ນະໂມນະມະ ແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ອຸປະຖຳພຣາຫມະນະ ແລະຄ້ຳຈຸນທຳມະ; ຜູ້ທາຂີ້ເຖົ່າຂາວອັນສັກສິດ; ຜູ້ມີພຣະພັກຫ້າເປັນຮູບປະກົດ ແຕ່ກໍເກີນກວ່າຮູບທັງປວງ—ນະໂມນະມະ।

Verse 74

सहस्राक्षाय शुभ्राय नमस्ते कृत्तिवाससे । अन्धकासुरमोक्षाय पशूनां पतये नमः

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພັນຕາ ຜູ້ຜ່ອງໃສບໍລິສຸດ; ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ນຸ່ງໜັງ (Kṛttivāsa)। ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ປົດປ່ອຍອັນທະກາສຸຣະ ແລະແດ່ພຣະປະສຸປະຕິ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ।

Verse 76

विप्रवह्निमुखाग्राय हराय च भवाय च । शंकराय महेशाय ईश्वराय नमो नमः

ນະໂມນະມະ ແດ່ພຣະຫຣະ (Hara) ແລະພຣະພະວະ (Bhava); ແດ່ພຣະຊັງກະຣະ, ມະເຫສະ, ອີສະວະຣະ—ຜູ້ເປັນອົງປະທານຢູ່ປາກໄຟຍັຊະນາຂອງພຣາຫມະນະ (ຜູ້ຮັບເຄື່ອງບູຊາແລະຄຳອະທິຖານ)។

Verse 77

नमः कृष्णाय शर्वाय त्रिपुरांतक हारिणे । अघोराय नमस्तेऽस्तु नमस्ते पुरुषाय ते

ນະໂມແດ່ພຣະກຣິດສະນາ ແດ່ສະຣະວະ (Śarva) ຜູ້ທໍາລາຍຕຣິປຸຣະ. ນະໂມແດ່ອະໂຄຣະ (Aghora); ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະສູງສຸດ.

Verse 78

सद्योजाताय तुभ्यं भो वामदेवाय ते नमः । ईशानाय नमस्तुभ्यं पंचास्याय कपालिने

ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ນະໂມແດ່ພຣະອົງໃນນາມ ສັດໂຍຊາຕະ (Sadyojāta); ນະໂມແດ່ພຣະອົງໃນນາມ ວາມະເທວະ (Vāmadeva). ນະໂມແດ່ພຣະອົງໃນນາມ ອີຊານະ (Īśāna)—ໂອ້ຜູ້ມີຫ້າໜ້າ ແລະຜູ້ຖືກະໂຫຼກ.

Verse 79

विरूपाक्षाय भावाय भगनेत्रनिपातिने । पूषदंतनिपाताय महायज्ञनिपातिने

ນະໂມແດ່ ວິຣູປາກຊະ (Virūpākṣa), ແດ່ ພາວະ (Bhava)—ຜູ້ທີ່ທໍາລາຍຕາຂອງ ພະຄະ (Bhaga), ຜູ້ຫັກຟັນຂອງ ປູສັນ (Pūṣan), ແລະຜູ້ທໍາໃຫ້ຍັດຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ພັງທະລາຍ.

Verse 80

मृगव्याधाय धर्माय कालचक्राय चक्रिणे । महापुरुषपूज्याय गणानां पतये नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງເປັນນາຍພານ (ຜູ້ໄລ່ຕາມກວາງແຫ່ງໃຈ), ແດ່ທັມມະເອງ; ແດ່ວົງລໍ້ແຫ່ງກາລະ ແລະຜູ້ຖືວົງລໍ້ນັ້ນ; ແດ່ຜູ້ທີ່ມະຫາບຸຣຸດສະບູຊາ; ແດ່ ຄະນະປະຕິ (Gaṇapati) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ.

Verse 82

गुणातीताय गुणिने सूक्ष्माय गुरवेऽपि च । नमो महास्वरूपाय भस्मनो जन्मकारिणे

ນະໂມແດ່ຜູ້ຢູ່ເໜືອກຸນະທັງປວງ ແຕ່ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງກຸນະທັງຫມົດ; ແດ່ຜູ້ລະອຽດລ້ຳ ແລະເປັນຄູຣຸ (Guru) ດ້ວຍ. ນະໂມແດ່ຜູ້ມີຮູບສະຫວ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ຜູ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດພະສະມະ (bhasma) ອັນສັກສິດ.

Verse 83

वैराग्यरूपिणे नित्यं योगाचार्याय वै नमः । मयोक्तमप्रियं देव स्मरसंहारकारक

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການຕະຫຼອດແກ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນວິໄຣຍະ ແລະເປັນອາຈານໂຍຄະອັນແທ້. ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທຳລາຍສະມະຣະ (ກາມະ) ຂໍອະໄພຄຳທີ່ບໍ່ນ່າຟັງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄປ.

Verse 84

क्षंतुमर्हसि विश्वेश शिरसा त्वां प्रसादये । शापानुग्रह एवैष कृतस्ते वै न संशयः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ພຣະອົງຄວນອະໄພ; ຂ້າພະເຈົ້າກ້ມສີສະຂໍພຣະອົງໂປຣດເມດຕາ. ການນີ້ແທ້ຈິງເປັນທັງການລົງໂທດ ແລະພຣະອະນຸຄຣາະຂອງພຣະອົງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 85

ममापराधजो मन्युर्न कार्यो भवताऽनघ । एवं प्रसादितः शंभुर्हृष्टात्मा त्रिदशैः सह

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມໂກດທີ່ເກີດຈາກຄວາມຜິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າມີທີ່ພຣະອົງ. ເມື່ອຖືກປະລອບແລ້ວ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ກໍຊື່ນບານໃນໃຈ ພ້ອມກັບໝູ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 86

तीर्णव्रतपरानंदनिर्भरः प्राह तामुमाम् । य इमां मत्स्तुतिं भक्त्या पठिष्यति तवोद्गताम् । तस्य चेष्टवियोगश्च न भविष्यति पार्वति

ເມື່ອສຳເລັດວຣະຕະແລ້ວ ທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍອານັນສູງສຸດ ແລະໄດ້ກ່າວກັບອຸມາວ່າ: “ໂອ ປາຣະວະຕີ, ຜູ້ໃດອ່ານດ້ວຍພັກຕິ ບົດສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້ານີ້ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວອອກ, ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ປະສົບການແຍກຈາກສິ່ງທີ່ເຂົາມຸ່ງໝາຍ.”

Verse 87

जन्मत्रयधनैर्युक्तः सर्वव्याधिविवर्जितः । भुक्त्वेह विविधान्भोगानंते यास्यति मत्पुरम्

“ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊັບສົມບັດແຫ່ງສາມການເກີດ ແລະປອດຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ. ໃນໂລກນີ້ຈະເສບສຸກຫຼາກຫຼາຍ ແລະໃນທ້າຍສຸດຈະໄປສູ່ນະຄອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 88

इत्युक्त्वा तां महेशोऽपि स्वमंगं प्रददौ ततः । वैष्णवं वामभागं सा प्रतिजग्राह पार्वती

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະເຫສະກໍປະທານສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ. ພຣະປາຣະວະຕີຮັບຮູບໄວສະນະວະໃນພາກຊ້າຍ.

Verse 89

शर्वं कपालहस्तं च ग्रीवार्द्धे गरलान्वितम् । रुण्डमालार्द्धहारं च सितगौरं समंततः

ເຂົາເຈົ້າເຫັນພຣະຊາຣະວະ—ຖືກະໂຫຼກໃນພຣະຫັດ, ລໍ້ຄໍມີຮອຍພິດຢູ່ບາງສ່ວນ; ສວມມາລາຫົວຂາດເປັນເຄື່ອງປະດັບຄືຄື່ງໜຶ່ງ; ແລະສ່ອງສະຫວ່າງຂາວຜ່ອງທົ່ວທຸກດ້ານ.

Verse 90

ब्रह्मांडकोटिजनकं जटाभिर्भूषितं शिरः । सित द्युतिकलाखंडरत्नभासावभासितम्

ເຂົາເຈົ້າເຫັນພຣະສິຣະທີ່ກໍ່ກຳເນີດຈັກກະວານນັບໂກດິ; ປະດັບດ້ວຍຊົງຜົມຈະຕາ; ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍແກ້ວມະນີ ດັ່ງເສດສ່ວນແຫ່ງຄວາມຂາວຜ່ອງ.

Verse 91

गंगाधराय मृडिने भवानीप्रियकारिणे । जगदानंददात्रे च ब्रह्मरूपाय ते नमः

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ—ຜູ້ທົງພຣະແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ພຣະມຣຸດິນຜູ້ເມດຕາ, ຜູ້ກະທຳໃຫ້ພຣະພະວານີປິຕິ; ຜູ້ປະທານອານັນດາແກ່ໂລກ, ແລະຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 92

मत्स्य वाहनसंयुक्तमन्यतो वृषभांकितम् । एकतः पार्षदैः सेव्यमन्यतः सखिसेवितम्

ດ້ານໜຶ່ງ ຮູບນັ້ນປະສານກັບຜູ້ທີ່ມີປາເປັນພາຫະນະ; ອີກດ້ານໜຶ່ງ ມີເຄື່ອງໝາຍວົວພະຍຸ (ວຣຶສະພ). ດ້ານໜຶ່ງມີພາຣະສະດາ (pārṣada) ຄອຍຮັບໃຊ້; ອີກດ້ານໜຶ່ງມີສະຫາຍສາວໆຄອຍປະຄອງຮັບໃຊ້.

Verse 93

रूपमेवंविधं दृष्ट्वा ब्रह्माद्या देवतागणाः । तुष्टुवुः परया भक्त्या तेजोभूषितलोचनम्

ເມື່ອເຫັນຮູບອັນປະເສີດແບບນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ຝູງເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍຄວາມສັດທາອັນສູງສຸດ—ຜູ້ມີດວງຕາປະດັບດ້ວຍລັງສີເຕຊະ.

Verse 94

त्वमेको भगवान्सर्वव्यापकः सर्वदेहिनाम् । पितृवद्रक्षकोऽसि त्वं माता त्वं जीवसंज्ञकः

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນພຣະພະຄະວານ ຜູ້ແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວໃນສັດມີກາຍທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງດັ່ງບິດາ; ພຣະອົງເປັນມານດາ; ພຣະອົງແມ່ນຫຼັກຊີວິດເອງ.

Verse 95

साक्षी विश्वस्य बीजं त्वं ब्रह्मांडवशकारकः । उत्पद्यंते विलीयंते त्वयि ब्रह्मांडकोटयः

ພຣະອົງແມ່ນພະຍານແຫ່ງຈັກກະວານ; ພຣະອົງແມ່ນເມັດພັນຂອງມັນ ແລະ ເປັນອົງອະທິປະໄຕຜູ້ຄວບຄຸມ “ໄຂ່ຈັກກະວານ” ທັງຫຼາຍ. ຈັກກະວານນັບບໍ່ຖ້ວນເກີດຂຶ້ນໃນພຣະອົງ ແລະ ລະລາຍໃນພຣະອົງ.

Verse 96

ऊर्मयः सागरे नित्यं सलिले बुद्बुदा यथा । अहं कदा चित्ते नेत्रात्कदाचित्तव भालतः

ດັ່ງຄືຄື້ນໃນທະເລທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ເປັນນິດ ແລະ ດັ່ງຟອງນ້ຳທີ່ຜຸດຂຶ້ນເທິງນ້ຳ, ຂ້າພະອົງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ—ບາງຄັ້ງອອກຈາກດວງຕາຂອງພຣະອົງ, ບາງຄັ້ງອອກຈາກໜ້າຜາກຂອງພຣະອົງ—ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 97

क्वचित्संगे शिवादेव्या प्राहुर्भूत्वा सृजे जगत् । तवाज्ञाकरिणः सर्वे वयं ब्रह्मादयः सुराः

ບາງຄັ້ງ ໃນການຮ່ວມສະຫມັກກັບ ພຣະນາງຊີວາເທວີ ກ່າວກັນວ່າພຣະອົງກາຍເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະ ບັນດານໂລກໃຫ້ເກີດ. ພວກເຮົາທັງໝົດ—ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ—ເປັນແຕ່ຜູ້ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 98

अनंतवैभवोऽनंतोऽनंतधामाऽस्यनंतकः । अनंतः सर्वभंगाय कुरुषे रूपमद्भुतम्

ພຣະອະນັນຕະ ມີສະຫງ່າລາສີອະນັນຕະ ມີສະພາວະອະນັນຕະ ມີທີ່ສະຖິດອະນັນຕະ—ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ! ເພາະຄວາມບໍ່ມີຂອບເຂດ ເພື່ອການລະລາຍຮູບທັງປວງ ພຣະອົງຈຶ່ງຮັບຮູບອັນອັດສະຈັນ.

Verse 99

भवानि त्वं भयं नित्यमशिवानां पवित्रकृत् । शिवा नामपि दात्री त्वं तपसामपि त्वं फलम्

ໂອ ພຣະນາງພະວານີ! ພຣະອົງເປັນຄວາມຢ້ານຢຳເສມອັນແກ່ຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມບໍລິສຸດ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານແມ່ນແຕ່ນາມ ‘ຊິວາ’ ແລະພຣະອົງເອງແມ່ນຜົນແຫ່ງຕະປະສະຍາ.

Verse 100

यः शिवः स स्वयं विष्णुर्यो विष्णुः स सदाशिवः । इत्यभेदमतिर्जाता स्वल्पा नस्त्वत्प्रसादतः

ຜູ້ໃດແມ່ນພຣະຊິວະ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນພຣະວິດສະນຸ; ແລະຜູ້ໃດແມ່ນພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນສະດາຊິວະ. ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ປັນຍາເຫັນຄວາມບໍ່ແຕກຕ່າງໄດ້ເກີດໃນພວກເຮົາ ແມ່ນແຕ່ເພີຍນ້ອຍ.

Verse 104

गालव उवाच । तद्दिव्यरूपमतुलं भुवि ये मनुष्याः संसारसागरसमुत्तरणैकपोतम् । संचिन्तयंति मनसा हृतकिल्बिषास्ते ब्रह्मस्वरूपमनुयांति विमुक्तसंगाः

ກາລະວະກ່າວວ່າ: ມະນຸດໃນໂລກນີ້ຜູ້ໃດ ທີ່ພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈ ຮູບທິບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນັ້ນ—ເປັນເຮືອລຳດຽວເພື່ອຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານ—ບາບກຳຂອງເຂົາຖືກລ້າງອອກ; ພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ເຂົາບັນລຸສະພາວະພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 254

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्य माहात्म्ये हरतांडवनर्त्तनवर्णनंनाम चतुःपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ» ໃນ «ມາຫາຕະມະຍະ ແຫ່ງເຂດຮາຖະເກສະວະ» ໃນຕອນ «ເສສະຊາຍີ» ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ນາຣະດະ ໃນມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງ «ຈາຕຸຣມາສະຍະ» ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການພັນລະນາການຟ້ອນຕານດະວະຂອງຮະຣະ» ຄື ບົດທີ 254 ຈົບລົງແລ້ວ.