Adhyaya 245

Verse 2

पैजवन उवाच । शालिग्रामशिलायां च जगदादिः सनातनः । कथं पाषाणतां प्राप्तो गण्डक्यां तच्च मे वद । त्वत्प्रसादेन विप्रर्षे हरौ भक्तिर्दृढा भवेत् । भवंतस्तीर्थरूपा हि दर्शनात्पापहारिणः

ໄປຊະວະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນສິລາ ຊາລິກຣາມ ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນປະຖົມ ແລະ ອະມະຕະນິລັນດອນ ຂອງສັບພະໂລກ ສະຖິດຢູ່. ພຣະອົງໄດ້ຮັບສະພາບເປັນຫີນໃນແມ່ນ້ຳ ຄັນດະກີ ແນວໃດ? ຂໍທ່ານບອກຂ້ອຍ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ, ໂອ ພຣາຫມະນະຣິສິຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ພັກຕິຕໍ່ ຮະຣິ ໝັ້ນຄົງ. ເພາະທ່ານທັງຫຼາຍແມ່ນຮູບແຫ່ງຕີຣຖະທີ່ມີຊີວິດ; ເຫັນແຕ່ຕາ ບາບກໍຖືກລ້າງຫາຍ»។

Verse 3

तीर्थामृतावगाहेन यथा पवित्रता नृणाम् । भवद्वाक्यामृताज्जाता तथा मम न संशयः

ດັ່ງທີ່ມະນຸດທັງຫຼາຍ ບໍລິສຸດໄດ້ໂດຍການລົງອາບໃນນ້ຳອັນດຸດດັ່ງອະມຣິຕະຂອງຕີຣຖະ, ຂ້ອຍກໍບໍລິສຸດຂຶ້ນຈາກອະມຣິຕະແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານເຊັ່ນກັນ—ໃນຂໍ້ນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 4

गालव उवाच । इतिहासस्त्वयं पुण्यः पुराणेषु च पठ्यते । यथा स एव भगवाञ्छालिग्रामत्वमागतः

ກາລະວະ ກ່າວວ່າ: ປະຫວັດອັນບຸນຍະນີ້ ຖືກສະດຸດອ່ານໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ—ວ່າພຣະອົງອົງນັ້ນເອງ ໄດ້ມາປະກົດເປັນ «ຊາລິກຣາມ» ແນວໃດ।

Verse 5

महेश्वरश्च लिंगत्वं कथयेऽहं तवाऽनघ । पूर्वं प्रजापतिर्दक्षो ब्रह्मणोंऽगुष्ठ संभवः

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນບາບ, ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານຟັງ ວ່າ ມະເຫສະວະຣະ ສະຖິດຢູ່ເປັນ ລິງຄະ ແນວໃດ. ໃນການກ່ອນ, ປຣະຊາປະຕິ ດັກສະ ເກີດຈາກນິ້ວໂປ້ງຂອງ ພຣະພຣະຫມາ।

Verse 7

स चकार महायज्ञे हरद्वेषं विमूढधीः । तेन द्वेषेण महता सती प्रकुपिता भृशम्

ໃນມະຫາຍັດນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຫຼົງໄຫຼໄດ້ຖືຄວາມຊັງຕໍ່ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ)؛ ເນື່ອງຈາກຄວາມປະທຸດປະທັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ສະຕີ ໂກດຮ້າຍຢ່າງຫນັກ.

Verse 8

यज्ञवेद्यां समागम्य वह्निधारणया तदा । प्राणायामपरा भूत्वा देहोत्सर्गं चकार सा

ນາງໄດ້ເຂົ້າມາຫາແທ່ນບູຊາຍັດ; ໃນເວລານັ້ນ ໂດຍການຖືຄອງໄຟພາຍໃນ ນາງເຂົ້າສູ່ປຣານາຍາມະອັນເລິກ ແລະປ່ອຍວາງກາຍ.

Verse 9

पितृभागं परित्यज्य स्वभागेन युता सती । मनसा ध्यानमगमच्छीतलं च हिमालयम्

ສະຕີໄດ້ລະທິ້ງສ່ວນຂອງບິດາ ແລະຢູ່ກັບສ່ວນອັນຄວນຂອງນາງເອງ; ດ້ວຍໃຈໃນສະມາທິ ນາງໄດ້ໄປຫາຫິມາລະຍະອັນເຢັນ.

Verse 10

यत्रयत्र मनो याति स्वकर्मवशगं मृतौ । अवतारस्तत्रतत्र जायते नात्र संशयः

ໃນຍາມຕາຍ ໃຈໄປບ່ອນໃດ ຖືກດຶງໂດຍອຳນາດແຫ່ງກຳຂອງຕົນ; ທີ່ນັ້ນໆ ການເກີດເປັນຮ່າງ (ອະວະຕາຣ) ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 11

दह्यमाना हि सा देवी हिमालयसुताऽभवत् । तत्र सा पार्वती भूत्वा तप उग्रं समाश्रिता

ແມ່ນແທ້ ໃນຂະນະທີ່ນາງກຳລັງໄໝ້ ດີວີນັ້ນໄດ້ເກີດເປັນທິດາຂອງຫິມາລະຍະ; ທີ່ນັ້ນນາງເປັນພາຣະວະຕີ ແລະຮັບຖືຕະປະອັນຮຸນແຮງ.

Verse 12

शिवभक्तिरता नित्यं हरव्रतपरायणा । शृंगे हिमवतः पुत्री मनो न्यस्य महेश्वरे

ນາງຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນສິວະພັກຕິຢ່າງສະເໝີ ແລະອຸທິດຕົນຕໍ່ວຣະຕະຂອງຮະຣະ; ທິດາຂອງຫິມະວັດໃນຍອດພູ ໄດ້ວາງໃຈໄວ້ໃນມະເຫສະວະຣະ.

Verse 13

ततो वर्षसहस्रांते भगवान्भूतभावनः । अथाजगाम तं देशं विप्ररूपो महेश्वरः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊູກຍົກສັດທັງປວງ ໄດ້ມາຮອດສະຖານນັ້ນ ໂດຍມະເຫສະວະຣະປາກົດໃນຮູບພຣາຫມັນ.

Verse 14

तां ज्ञात्वा तपसा शुद्धां कर्मभावैः परीक्षितैः । ततो दिव्यवपुर्भूत्वा करे जग्राह पार्वतीम्

ພຣະອົງຮູ້ວ່ານາງບໍລິສຸດດ້ວຍຕະປະ ແລະຖືກພິສູດໂດຍການກະທຳແລະເຈດຈຳນົງ; ແລ້ວຈຶ່ງຮັບຮູບກາຍທິບອັນສະຫວ່າງ ແລະຈັບມືພາຣະວະຕີ.

Verse 15

तपसा निर्जितश्चास्मि करवाणि च किं प्रियम् । ततः प्राह महेशानं प्रमाणं मे पिता गुरुः

«ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຊະນະໂດຍຕະປະຂອງເຈົ້າ—ຈະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດສິ່ງອັນເປັນທີ່ຮັກອັນໃດ?» ແລ້ວນາງກ່າວຕໍ່ມະເຫສານະວ່າ «ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ບິດາ—ຄູບາ—ແມ່ນຫຼັກຖານອັນສູງສຸດ».

Verse 16

सप्तर्षीन्स तथोक्तस्तु प्रेषयामास शंकरः । ते तत्र गत्वा समयं वक्तुं हिमवता सह

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ສົ່ງສັບຕະຣິສີທັງເຈັດໄປ. ພວກເຂົາໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ເພື່ອຖ່າຍທອດຂໍ້ຕົກລົງ ແລະເງື່ອນໄຂ ຮ່ວມກັບຫິມະວານ.

Verse 17

निवेद्य च महेशानं प्रेषिता मुनयो ययुः । ततो लग्नदिने देवा महेन्द्रादय ईश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຂ່າວສານແດ່ພຣະມະເຫສານະແລ້ວ ບັນດາມຸນີທີ່ຖືກສົ່ງໄປກໍອອກເດີນທາງກັບ. ຕໍ່ມາ ໃນວັນມົງຄຸນແຫ່ງພິທີວິວາຫະ ບັນດາເທວະດາ ມີພຣະອິນທຣາເປັນຕົ້ນ ໄດ້ມານົບນ້ອມພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອິສະວະຣະ।

Verse 18

ब्रह्मविष्णुपुरोगाश्च पुरोधायाग्निमाययुः । योगसिद्धा समायांतं वरवेषं वृषध्वजम्

ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນຳ ພວກເທວະດາໄດ້ມາຮອດ ພ້ອມທັງໄຟພິທີ ແລະ ພຣະປຸໂຣຫິດ. ບັນດາຜູ້ສຳເລັດໂຍຄະໄດ້ເຫັນວຣຶສະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ) ກຳລັງເຂົ້າມາ ໃນເຄື່ອງແຕ່ງກາຍຂອງເຈົ້າບ່າວ।

Verse 19

हिमवान्पूजयामास मधुपर्कादिकैः शुभैः । उपचारैर्मुदा युक्तो मानयन्कृतकृत्यताम्

ພຣະຫິມະວານໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາດ້ວຍມະດຸພັກກະ ແລະ ຂອງມົງຄຸນອື່ນໆ ພ້ອມທັງການປະຄອງຮັບໃຊ້ອັນດີງາມ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກຽດຢ່າງຄວນຄ່າ ຮູ້ສຶກວ່າພັນທະໃນຊີວິດໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ।

Verse 20

वेदोक्तेन विधानेन तां कन्यां समयोजयत् । पाणिग्रहेण विधिना द्विजातिगणसंवृतः

ຕາມພິທີການທີ່ພຣະເວດສອນໄວ້ ພຣະອົງໄດ້ເຊື່ອມສາຍກັບນາງກັນຍານັ້ນໃຫ້ເປັນຄູ່ວິວາຫະ. ມີຝູງຊົນທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ລ້ອມຮອບ ພິທີສຳເລັດດ້ວຍການປານິຄຣະຫະ—ການຈັບມືເຈົ້າສາວ—ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 21

वह्निं प्रदक्षिणीकृत्य गिरीशस्तदनन्तरम् । दानकाले च गोत्रादि पृष्टो लज्जापरो हर

ເມື່ອໄດ້ເດີນວຽນຂວາຮອບໄຟພິທີແລ້ວ ພຣະຄິຣີຊະກໍດຳເນີນພິທີຕໍ່ໄປ. ແລະໃນຍາມຖວາຍທານ ເມື່ອຖືກຖາມເຖິງໂຄດຣະ ແລະ ອື່ນໆ ພຣະຫຣະກໍມີຄວາມອາຍ ແລະ ຖ່ອມຕົນ।

Verse 22

ब्रह्मणो वचनात्तेन विधिशेषोऽवशेषितः । चरुप्राशनकाले तु पंचवक्त्रप्रकाशकृत्

ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງພິທີກໍສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ແຕ່ໃນເວລາຊິມ «ຈາຣຸ» ອາຫານບູຊາອັນສັກສິດ ພຣະອົງໄດ້ເປີດເຜີຍສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະພັກຫ້າ.

Verse 23

सहितः सकलैर्देवैः कुतूहलपरायणः । गिरिजार्थं समायुक्तो वरः सोऽपि महेश्वरः

ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດພິສັນ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ແມ່ນແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ກໍຍືນພ້ອມເປັນເຈົ້າບ່າວເພື່ອພຣະນາງຄິຣິຈາ.

Verse 24

नवकोटिमुखां दृष्ट्वा साट्टहासो जनोऽभवत् । वैदिकी श्रुतिरित्युक्ता शिव त्वं स्थिरतां व्रज

ເມື່ອເຫັນນາງດັ່ງມີ «ໜ້າເກົ້າໂກຕິ» ຜູ້ຄົນກໍຫົວເຮາະດັງກ້ອງ. ແລ້ວພຣະສຸຕະວິທີແຫ່ງເວດາໄດ້ປະກາດວ່າ: “ໂອ ພຣະຊິວະ, ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ຄວາມໝັ້ນຄົງ; ຈົ່ງແນ່ນອນ ແລະສະຫງົບ.”

Verse 25

लज्जिता सा परित्यागं नाकरोत्पंचजन्मसु । भर्त्तारमसितापांगी हरमेवाभ्यगच्छत

ນາງອາຍອັບອາຍໃຈ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຄິດຈະລະທິ້ງເລີຍ ຕະຫຼອດຫ້າຊາດ. ນາງຜູ້ມີດວງຕາດຳນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາສາມີຂອງນາງ—ພຣະຫະຣະ (ຊິວະ) ແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 26

देवानां पर्वतानां च प्रहृष्टं सकलं कुलम् । ततो विवाहे संपूर्णे हरोऽगात्कौतुकौकसि

ຝູງຊຸມນຸມທັງໝົດ—ທັງເທວະ ແລະພູເຂົາທັງຫຼາຍ—ລ້ວນຍິນດີປິຕິ. ແລ້ວເມື່ອພິທີວິວາຫະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ພຣະຫະຣະກໍໄປສູ່ເຮືອນແຫ່ງງານມົນທະການ.

Verse 27

गणानां चापि सान्निध्ये सा नामर्षयदंबिका । पारिबर्हं ततो दत्त्वा शैलेन स विसर्जितः

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກຄະນະ (Gaṇa) ທັງຫຼາຍ ອຳບິກາກໍບໍ່ອົດທົນ ແລະບໍ່ພໍໃຈ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ມອບຂອງຂວັນວິວາຫະ (pāribarha) ແລ້ວ ພູ (Śaila) ກໍປ່ອຍເຂົາໄປ.

Verse 28

मानितः सत्कृतश्चापि मन्दराचलमभ्यगात् । विश्वकर्मा ततस्तस्य क्षणेन मणिमद्गृहम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງ ແລະຕ້ອນຮັບຢ່າງສົມຄວນ ເຂົາກໍໄປຮອດມັນດະຣາຈະລາ (Mandarācala). ຈາກນັ້ນ ວິສະວະກັມມາ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກໍສ້າງເຮືອນມະນີອັນເຕັມໄປດ້ວຍແກ້ວມະນີໃຫ້ເຂົາ.

Verse 29

निर्ममे देवदेवस्य स्वेच्छावर्द्धिष्णुमंदिरम् । सर्वर्द्धिमत्प्रशस्ताभं मणिविद्रुमभूषितम्

ລາວໄດ້ສ້າງໃຫ້ແກ່ເທວະເທວະ (Devadeva) ວິຫານທີ່ເຕີບໃຫຍ່ຕາມພຣະປະສົງ—ສະຫວ່າງໄສ ແລະປະເສີດງາມ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ແລະປະກາລັງ (coral).

Verse 30

स्थूणासहस्रसंयुक्तं मणिवेदिमनोहरम् । गणा नंदिप्रभृतयो यस्य द्वारि समाश्रिताः

ມັນປະກອບດ້ວຍເສົານັບພັນ ແລະງາມຕາດ້ວຍແທ່ນບູຊາທີ່ສ້າງດ້ວຍແກ້ວມະນີ. ທີ່ປະຕູ ພວກຄະນະ—ນັນດິນ ແລະອື່ນໆ—ຢືນປະຈຳເປັນຜູ້ພິທັກ.

Verse 31

त्रिनेत्राः शूलहस्ताश्च बभुः शंकररूपिणः । वाटिका अस्य परितः पारिजाताः सहस्रशः

ພວກເຂົາມີຕາສາມ ແລະຖືຫອກສາມງ່າ (śūla) ປານດັ່ງຮູບຂອງສັງກະຣະ (Śaṅkara). ຮອບໆນັ້ນມີສວນດອກໄມ້ ແລະມີຕົ້ນປາຣິຊາຕະ (pārijāta) ນັບພັນຢືນລ້ອມຢູ່ທົ່ວໄປ.

Verse 32

कामधेनुर्मणिर्दिव्यो यस्य द्वारि समाश्रितौ । तस्मिन्मनोहरतरे कामवृद्धिकरे गृहे

ທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນ ມີງົວກາມເທນຸ (ງົວບັນດານພອນ) ແລະ ມະນີທິບ ສະຖິດຢູ່. ໃນເຮືອນອັນງາມຈັບໃຈ ແລະ ເພີ່ມພູນພອນປາຖະໜານັ້ນ

Verse 33

पार्वत्या वसतः सार्द्धं कामो दृष्टिपथं ययौ । वायुरूपः शिवं दृष्ट्वा कामः प्रोवाच शंकरम्

ເມື່ອພຣະສິວະປະທັບຢູ່ຮ່ວມກັບພຣະນາງປາຣະວະຕີ ກາມະກໍເຂົ້າມາໃນຂອບເຂດສາຍຕາ. ກາມະແປງຮູບເປັນລົມ ເຫັນພຣະສິວະແລ້ວ ກໍເວົ້າກັບພຣະສັງກະຣະ

Verse 34

नमस्ते सर्वरूपाय नमस्ते वृषभध्वज । नमस्ते गणनाथाय पाहि नाथ नमोऽस्तु ते

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທຸກຮູບທຸກນາມ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ; ຂໍພຣະນາຖະປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ—ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ

Verse 35

त्वया विरहितं लोकं शववत्स्पृशते मही । न त्वया रहितं किञ्चि द्दृश्यते सचराचरे

ຖ້າຂາດພຣະອົງ ໂລກນີ້ຖືກດິນແຕະຕ້ອງດັ່ງຊາກສົບ. ໃນທຸກສິ່ງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເຫັນວ່າຂາດພຣະອົງ

Verse 36

त्वं गोप्ता त्वं विधाता च लोकसंहारकारकः । कृपां कुरु महादेव देहदानं प्रयच्छ मे

ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ກຳນົດ; ແລະພຣະອົງເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ໂລກສະລາຍ. ຂໍພຣະມະຫາເທວະເມດຕາ—ຂໍປະທານຂອງຂວັນແຫ່ງກາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ (ໃຫ້ກາຍຄືນມາ)

Verse 37

ईश्वर उवाच । यन्मया त्वं पुरा दग्धः पर्वते पुरतोऽनघ । तस्या एव समीपे त्वं पुनर्भव स्वदेहवान्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ໃນການກ່ອນ ເຮົາໄດ້ເຜົາເຈົ້າຕໍ່ໜ້າພູ. ໃກ້ບ່ອນນັ້ນເດີມ ຈົ່ງເກີດຄືນມາ ມີກາຍເປັນຂອງຕົນ»។

Verse 38

एवमुक्तस्ततः कामः स्वशरीरमुपागतः । ववंदे चरणौ शूद्र विनयावनतोऽभवत्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກາມະໄດ້ກັບຄືນຮັບກາຍຂອງຕົນ. ລາວກໍ່ກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 39

ततो ननाम चरणौ पार्वत्याः संप्रहृष्टवान् । लब्धप्रसादस्तु तयोः समीपाद्भुवनत्रये

ຕໍ່ມາ ລາວມີຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະກໍ່ນົບນ້ອມກາບພຣະບາດຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາຈາກທັງສອງ ລາວຢູ່ໃກ້ພຣະອົງທັງຄູ່ ໂດຍມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ.

Verse 40

चचार सुमहातेजा महामोहबलान्वितः । पुष्पधन्वा पुष्पबाणस्त्वाकुञ्चितशिरोरुहः

ລາວເດີນທາງໄປມາ ມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະມີພະລັງແຫ່ງມະຫາໂມຫະ. ຜູ້ຖືຄັນທະນູດອກໄມ້ ແລະລູກສອນດອກໄມ້ ມີຜົມຫຍຸ້ງຄົບເປັນລອນ.

Verse 41

सदा घूर्णितनेत्रश्च तयोर्देहमुपाविशत् । दिव्यासवैर्दिव्यगंधैर्वस्त्रमाल्यादिभिस्तथा

ດ້ວຍດວງຕາທີ່ກົດກຽວຫມຸນວຽນຢູ່ເສມອ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ກາຍຂອງທັງສອງ. ແລະທີ່ນັ້ນມີນ້ຳເຫຼົ້າທິບ, ກິ່ນຫອມທິບ, ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ພວງມາລາ ແລະຄວາມສຸກອື່ນໆ.

Verse 42

सख्यः संभोगसमये परिचक्रुः समंततः । एवं प्रक्रीडतस्तस्य वत्सराणां शतं ययौ

ໃນເວລາແຫ່ງຄວາມສຸກ ໝູ່ມິດໄດ້ມາລ້ອມຮອບທຸກທິດ. ເມື່ອລາວຫຼິ້ນສະໜຸກຢ່າງນັ້ນ ຮ້ອຍປີກໍຜ່ານໄປສໍາລັບລາວ.

Verse 43

साग्रमेका निशा यद्वन्मैथुने सक्तचेतसः । एतस्मिन्नंतरे देवास्तारकप्रद्रुता भयात् । ब्रह्माणं शरणं जग्मुः स्तुत्वा तं शरणं गताः

ສໍາລັບໃຈທີ່ຕິດຢູ່ໃນການຮ່ວມຮັກ ຄືນດຽວຮູ້ສຶກເຫມືອນຮ້ອຍປີ. ໃນຊ່ວງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍ ຖືກຄວາມຢ້ານຕໍ່ຕາຣະກະຂັບໃຫ້ຫນີ ໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາ; ພວກເຂົາສັນລະເສີນພຣະອົງ ແລະຂໍຄຸ້ມຄອງ.

Verse 44

देवा उचुः । तारकोऽसौ महारौद्रस्त्वया दत्तवरः पुरा

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຕາຣະກະນັ້ນດຸຮ້າຍຢ່າງຫຼາຍ; ໃນກ່ອນໜ້ານີ້ ລາວໄດ້ຮັບພອນທີ່ທ່ານປະທານ.”

Verse 45

विजित्य तरसा शक्रं भुंक्ते त्रैलोक्यपूजितः । वधोपायो यथा तस्य जायते त्वं कुरु स्वयम्

“ລາວໄດ້ຊະນະສັກກະ (ອິນທຣະ) ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະບັດນີ້ກໍສະເຫຼີມສຸກໃນອໍານາດ ຖືກນັບຖືໃນສາມໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານຈັດວາງວິທີໃຫ້ເກີດການປາບລາວ.”

Verse 46

ब्रह्मोवाच । मया दत्तवरश्चासौ मयैवोच्छिद्यते नहि । स्वयं संवर्ध्य कटुकं छेत्तुं कोऽपि न चार्हति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງ ຂ້າໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ລາວ; ແຕ່ບໍ່ສົມຄວນທີ່ຂ້າຈະທໍາລາຍລາວເອງ. ຜູ້ທີ່ລ້ຽງໃຫ້ເຕີບໂຕຄວາມຂົມ ບໍ່ຄວນເປັນຜູ້ຕັດມັນ.”

Verse 47

तस्मात्तस्य वधोपायं कथयामि महात्मनः । पार्वत्यां यो महेशानात्सूनुरुत्पत्स्यते हि सः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວບອກວິທີໃຫ້ເຂົາພິນາດ ໂອ ມະຫາຕະມະທັງຫຼາຍ: ບຸດຜູ້ຈະເກີດຈາກ ພາຣະວະຕີ ໂດຍ ມະເຫສານ (ພຣະສິວະ) ນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ນັ້ນ.

Verse 48

दिनसप्तकवान्भूत्वा तारकं स हनिष्यति । इति वाक्यं तु ते श्रुत्वा मंदरं लोकसुंदरम्

ເມື່ອເປັນເດັກອາຍຸເຈັດມື້ ລາວຈະປະຫານ ຕາຣະກະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຫັນໄປຫາ ມັນດະຣະ ຜູ້ງາມແຫ່ງໂລກທັງປວງ.

Verse 49

ब्रह्मलोकात्समाजग्मुः पीडिता दैत्यदानवैः

ຖືກທຸກທົນກົດຂີ່ໂດຍ ໄດຕະ ແລະ ດານະວະ ພວກເຂົາໄດ້ອອກມາຈາກ ພຣະພຣົມໂລກ.

Verse 50

तत्र नंदिप्रभृतयो गणाः शूलभृतः पुरः । गृहद्वारे ह्युपा वृत्य तस्थुः संयतचेतसः

ທີ່ນັ້ນ ໂດຍມີຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ດ້ານໜ້າ ພວກຄະນະ ເລີ່ມຈາກ ນັນດິນ ໄດ້ຊຸມນຸມຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູເຮືອນ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະ ສໍາລວມ.

Verse 51

देवा ऊचुः । देवाश्च दुःखातुरचेतसो भृशं हतप्रभास्त्यक्तगृहाश्रयाखिलाः । संप्राप्य मासांश्चतुरः स्तपः स्थिता देवे प्रसुप्ते हरतोषणं परम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ພວກເທວະມີໃຈທຸກໂສກຢ່າງໜັກ ສະຫງ່າລາສີຫມົດຫມອງ ລະທິ້ງທີ່ພຶ່ງໃນເຮືອນທັງປວງ; ເມື່ອພຣະເຈົ້າບັນທົມໃນນິດຣາໂຍກ ພວກເຂົາຕັ້ງຕະປະສະຢູ່ສີ່ເດືອນ ເພື່ອຂໍໃຫ້ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທ ເປັນສິ່ງສູງສຸດ»។

Verse 245

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये पैजवनोपाख्याने तारकोपद्रुतानां देवानां शिवदर्शनार्थं मंदराचलंप्रतिगमनवर्णनंनाम पञ्चचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົບບົດທີ 245 ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ ນາຄະຣະຂັນດະ ພາຍໃນມະຫາຕະມະຂອງ ຮາຖະເກສະວະ-ເຂດ, ໃນຕອນ «ເສສະຊາຍີ», ໃນສົນທະນາ ພຣະພຣະຫມາ–ນາຣະດະ, ພາຍໃນ «ຈາຕຸຣມາສະຍະ-ມະຫາຕະມະ», ໃນເລື່ອງ ໄປຊະວະນະ; ມີນາມວ່າ «ການພັນລະນາການເດີນທາງຂອງເທວະດາໄປຫາ ມັນດະຣາຈະລະ ເພື່ອເບິ່ງພຣະສິວະ ເມື່ອຖືກ ຕາຣະກະ ກົດຂີ່».