Adhyaya 225

Verse 1

आनर्त उवाच । एकोद्दिष्टविधिं ब्रूहि मम त्वं वदतां वर । पार्वणं तु यथा प्रोक्तं विस्तरेण महामते

ອານັຣຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເວົ້າດີທີ່ສຸດ, ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງວິທີປະຕິບັດ ສຣາດທະ ແບບ Ekoddiṣṭa (ອຸທິດແກ່ຜູ້ດຽວ) ເຖິງພ້ອມ; ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍພິທີ Pārvaṇa ຢ່າງລະອຽດ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 2

भर्तृयज्ञ उवाच । त्रीणि संचयनादर्वाक्तानि त्वं शृणु सांप्रतम् । यस्मिन्स्थाने भवेन्मृत्युस्तत्र श्राद्धं तु कारयेत्

ພະຣະຕຣິຍະຍັຊຍະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍ ສຣາດທະ ສາມປະການ ທີ່ຄວນເຮັດກ່ອນ saṃcayana (ການເກັບຮວບອັດຖິ). ບ່ອນໃດທີ່ຄວາມຕາຍເກີດຂຶ້ນ ທີ່ນັ້ນຄວນໃຫ້ປະກອບ ສຣາດທະ.

Verse 3

एकोद्दिष्टं ततो मार्गे विश्रामो यत्र कारितः । ततः संचयनस्थाने तृतीयं श्राद्धमिष्यते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ສຣາດທະ Ekoddiṣṭa ຄວນເຮັດໃນເສັ້ນທາງ ທີ່ບ່ອນພັກຢຸດພັກ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ທີ່ບ່ອນ saṃcayana (ເກັບຮວບອັດຖິ) ຈຶ່ງກໍານົດໃຫ້ມີ ສຣາດທະ ຄັ້ງທີສາມ.

Verse 4

प्रथमेऽह्नि द्वितीयेह्नि पञ्चमे सप्तमे तथा । नवमे दशमे चैव नव श्राद्धानि तानि च

ໃນວັນທີ ໑, ວັນທີ ໒, ວັນທີ ໕, ວັນທີ ໗, ວັນທີ ໙ ແລະວັນທີ ໑໐ ດ້ວຍ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຖືກນັບເປັນ ສຣາດທະ ເກົ້າຄັ້ງ ທີ່ຄວນປະຕິບັດ.

Verse 5

वैतरिण्याश्च संप्राप्तौ प्रेतस्तृप्तिमवाप्नुयात् । एकोद्दिष्टं दैवहीनमेकार्घैकपवित्रकम्

ເມື່ອໄປຮອດແມ່ນ້ຳ ໄວຕະຣະນີ ວິນຍານຜູ້ຕາຍຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ. ພິທີ ເອກອຸດດິດຕະ (ສຣາດທະ) ເຮັດໂດຍບໍ່ຖວາຍແດ່ເທວະ ມີອັຣຄະຍະພຽງໜຶ່ງ ແລະ ພະວິດຕະ (ຫຍ້າກຸສ) ພຽງໜຶ່ງ.

Verse 6

आवाहनपरित्यक्तं कार्यं पार्थिवसत्तम । तृप्तिप्रश्नस्तथा कार्यः स्वदितं च सकृत्ततः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ພິທີນີ້ຄວນເຮັດໂດຍລະທິ້ງການອາວາຫະນະ (ການເຊີນຕາມພິທີ). ຄວນຖາມເຖິງຄວາມອິ່ມໃຈ (ຕຣິບຕິ) ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ການຊິມອາຫານບູຊາໃຫ້ເຮັດພຽງຄັ້ງດຽວ.

Verse 7

अभिरम्यतामिति मन्त्रेण ब्राह्मणस्य विसर्जनम् । अच्छिन्नाग्रमभिन्नाग्रं कुर्याद्दर्भतृणद्वयम् । पवित्रं तद्विजानीयादेकोद्दिष्टे विधीयते

ດ້ວຍມົນຕຣາ «ອະພິຣະມະຕາມ» ຈົ່ງສົ່ງບຣາຫມັນກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຈົ່ງຈັດເຮັດຫຍ້າດັຣພະ (ກຸສ) ສອງໃບ ທີ່ປາຍບໍ່ຖືກຕັດ ແລະບໍ່ແຕກ. ຈົ່ງຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນ “ພະວິດຕະ” (ຫຍ້າຊຳລະ). ນີ້ແມ່ນຂໍ້ກຳນົດໃນພິທີ ເອກອຸດດິດຕະ.

Verse 8

सर्वत्रैव पितः प्रोक्तं पिता तर्पणकर्मणि । पित्र्ये संकल्पकाले च पितुरक्षय्यदापने

ທຸກໆບ່ອນໄດ້ກ່າວຮູບຄຳ «pitaḥ». ແຕ່ໃນການກະທຳຕັຣປະນະ ຄວນໃຊ້ «pitā». ອີກທັງ ໃນເວລາສັງກັລປະສຳລັບບັນພະບຸຣຸດ ແລະໃນການຖວາຍອັກສະຍະ-ດານ ຮູບທີ່ຖືກຄື «pituḥ».

Verse 9

गोत्रं स्वरांतं सर्वत्र गोत्रे तर्पणकर्मणि । गोत्राय कल्पनविधौ गोत्रस्याक्षय्यदापने

ຊື່ໂຄດຣະ (gotra) ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍສຽງທີ່ຖືກຕ້ອງ ຄວນກ່າວໃນທຸກບ່ອນ. ໃນພິທີຕັຣປະນະ ໃຫ້ໃຊ້ «gotre». ໃນວິທີການຈັດຕັ້ງ/ກຳນົດ (kalpanā) ໃຫ້ໃຊ້ «gotrāya». ແລະໃນການຖວາຍອັກສະຍະ-ດານ ໃຫ້ໃຊ້ «gotrasya».

Verse 10

शर्मन्नर्घ्यादिकर्तव्ये शर्मा तर्पणकर्मणि । शर्मणे सस्यदाने च शर्मणोऽक्षय्यके विधौ

ເມື່ອປະກອບອັຣຄະຍະ ແລະການຖວາຍບູຊາອື່ນໆ ພຶງໃຊ້ນາມຮູບ «śarman». ໃນພິທີຕັຣປະນະ ໃຊ້ «śarmā». ໃນການຖວາຍທານເຂົ້າພືດ (sasya-dāna) ໃຊ້ «śarmaṇe»; ແລະໃນວິທີທານອັກສັຍຍະ (ບໍ່ເສື່ອມ) ໃຊ້ «śarmaṇaḥ/śarmaṇo».

Verse 11

मातर्मात्रे तथा मातुरासने कल्पनेऽक्षये । गोत्रे गोत्रायै गोत्रायाः प्रथमाद्या विभक्तयः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ສໍາລັບແມ່ ໃນການຈັດທີ່ນັ່ງ, ການຈັດວາງ, ແລະການຖວາຍທານອັກສັຍຍະ ພຶງກ່າວ «mātar», «mātre», «mātuḥ». ສໍາລັບໂຄດຣະ (gotra) ໃຊ້ «gotre», «gotrāyai», «gotrāyāḥ»—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບວິພັກຕິ ເລີ່ມຈາກປະຖະມາ (ກໍລະນີທີ 1) ແລະຕໍ່ໄປຕາມຄວາມຈໍາເປັນ.

Verse 12

देवि देव्यै तथा देव्या एवं मातुश्च कीर्तयेत् । प्रथमा च चतुर्थी च षष्ठी स्याच्छ्राद्धसिद्धये

ພຶງກ່າວເຊັ່ນດຽວກັນ «devi», «devyai», «devyā»—ແລະສໍາລັບແມ່ກໍເຊັ່ນກັນ. ເພື່ອໃຫ້ພິທີ śrāddha ສໍາເລັດສົມບູນ ພຶງໃຊ້ຮູບປະຖະມາ (1), ຈະຕຸຣຖີ (4), ແລະ ສັດຖີ (6).

Verse 13

विभक्तिरहितं श्राद्धं क्रियते वा विपर्ययात् । अकृतं तद्विजानीयात्पितृणां नोपतिष्ठति

ຖ້າປະກອບ śrāddha ໂດຍບໍ່ມີວິພັກຕິທີ່ຖືກຕ້ອງ ຫຼືໃຊ້ກັບກັນເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດພາດ ພຶງຮູ້ວ່າພິທີນັ້ນເຫມືອນບໍ່ໄດ້ເຮັດ; ມັນບໍ່ເຖິງ ແລະບໍ່ບໍລິບູນແກ່ປິຕຣະ (Pitṛs).

Verse 14

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ब्राह्मणेन विजानता । विभक्तिभिर्यथोक्ताभिः श्राद्धे कार्यो विधिः सदा

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ພຶງພາຍາຍາມທຸກປະການ ແລະປະກອບວິທີ śrāddha ຢູ່ເສມອ ໂດຍໃຊ້ຮູບວິພັກຕິຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 15

ततः सपिंडीकरणं वत्सरा दूर्ध्वतः स्थितम् । वृद्धिर्वाऽगामिनी चेत्स्यात्तदार्वागपि कारयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພິທີສະປິນດີກະຣະນະ (ການເຊື່ອມຜູ້ຕາຍເຂົ້າກັບສາຍປິນດາຂອງບັນພະບຸລຸດ) ກໍານົດໃຫ້ເຮັດຫຼັງຄົບໜຶ່ງປີ. ແຕ່ຖ້າມີການຕາຍອື່ນກໍາລັງຈະເກີດໃນວົງສາ ກໍອາດເຮັດໄດ້ກ່ອນເວລາ.

Verse 16

पार्वणोक्तविधानेन त्रिदैवत्यमदैविकम् । प्रेतमुद्दिश्य कर्तव्यमेको द्दिष्टं च पार्थिव

ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນພາຣະວະນະ-ສຣາດທະ ການບູຊາແກ່ເທວະດາສາມພະອົງ ພຶງເຮັດໂດຍບໍ່ເຊີນເທວະດາອື່ນ. ໂດຍອຸທິດແກ່ຜູ້ຕາຍໃນສະພາບ “ເປຣຕະ” ພຶງປະກອບພິທີ ekoddiṣṭa, ໂອ ພະຣາຊາ.

Verse 17

एकेनैव तु पाकेन मम चैतन्मतं स्मृतम् । अर्घपात्रं समादाय यत्प्रेतार्थं प्रकल्पितम्

ໃນຈາຣິດທີ່ຂ້ອຍຖືວ່າຖືກຕ້ອງ ພຶງໃຊ້ການປຸງອາຫານພຽງຄັ້ງດຽວ. ເມື່ອຮັບເອົາພາຊະນະອາຣະຄະຍະ (arghya-pātra) ທີ່ຈັດໄວ້ເພື່ອເປຣຕະ ກໍໃຫ້ດໍາເນີນຕາມພິທີເພື່ອກິດງານສົບນັ້ນ.

Verse 18

पितृपात्रेषु त्रिष्वेव त्रिधा तच्च परिक्षिपेत् । एवं पिंडं त्रिधा कृत्वा पितृपिंडेषु च त्रिषु

ໃນພາຊະນະສໍາລັບພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ທັງສາມ ພຶງແບ່ງເຄື່ອງບູຊານັ້ນເປັນສາມສ່ວນແລ້ວໃສ່ລົງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ແບ່ງປິນດາເປັນສາມສ່ວນ ແລ້ວວາງໃນປິນດາຂອງບັນພະບຸລຸດທັງສາມ.

Verse 19

ये समानेति मन्त्राभ्यां न स्यात्प्रेतस्ततः परम् । अवनेजनं ततः कृत्वा पितृपूर्वं यथाक्रमम्

ດ້ວຍມັນຕຣະສອງບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ye samāne…” ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກນັບເປັນເປຣຕະອີກຕໍ່ໄປ. ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດພິທີຊໍາລະລ້າງ ແລະດໍາເນີນຕາມລໍາດັບ ໂດຍເລີ່ມຈາກພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ກ່ອນ.

Verse 20

गन्धधूपादिकं सर्वं पुनरेव प्रदापयेत् । पितृपूर्वं समुच्चार्य वर्जयेच्च चतुर्थकम्

ເຄື່ອງບູຊາທັງປວງ ເຊັ່ນ ກິ່ນຫອມ ແລະ ທູບ ຄວນນໍາມາຖວາຍອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ເມື່ອສວດຕາມລໍາດັບເລີ່ມຈາກພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຈົ່ງລະເວັ້ນສ່ວນທີ່ສີ່.

Verse 21

केचिच्चतुर्थं कुर्वंति प्रेतं च स्वपितुस्ततः । पितुः पूर्वं भवेच्छ्राद्धं परं नैतन्मतं मम

ບາງຄົນເຮັດສ່ວນທີ່ສີ່ ແລ້ວຈຶ່ງນັບພໍ່ຂອງຕົນເປັນ «ເປຣຕະ» (ວິນຍານຜູ້ຕາຍ). ຕາມນັ້ນ ພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຈະເກີດກ່ອນສໍາລັບພໍ່; ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມເຫັນຂອງຂ້ອຍ.

Verse 22

सपिण्डीकरणादूर्ध्वमेकोद्दिष्टं न कारयेत् । क्षयाहं च परित्यज्य शस्त्राहत चतुर्दशीम्

ຫຼັງຈາກພິທີສະປິນດີກະຣະນະ (sapiṇḍīkaraṇa) ແລ້ວ ບໍ່ຄວນໃຫ້ທໍາພິທີເອກົດດິດຖະ (ekoddiṣṭa) ອີກ. ອີກທັງ ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນວັນ «ກະສະຍາຫະ» (kṣayāha) ແລະວັນທີ່ສິບສີ່ (caturdaśī) ທີ່ກ່ຽວກັບການຕາຍດ້ວຍອາວຸດ; ແລ້ວເລືອກເວລາອັນສົມຄວນສໍາລັບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ.

Verse 23

यः सपिण्डीकृतं प्रेतं पृथक्पिण्डे नियोजयेत् । अकृतं तद्विजानीयात्पितृहा चोपजायते

ຜູ້ໃດນໍາວິນຍານຜູ້ຕາຍທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເປັນສະປິນດະ (sapiṇḍa) ແລ້ວ ໄປຈັດໃຫ້ຮັບປິນດະ (piṇḍa) ແຍກຕ່າງຫາກ ຈົ່ງຮູ້ວ່າພິທີນັ້ນເຫມືອນບໍ່ໄດ້ເຮັດເລີຍ; ແລະຍັງເກີດໂທດໜັກດັ່ງຜູ້ທໍາຮ້າຍພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 24

पिता यस्य तु निर्वृत्तो जीवते च पितामहः । पितुः स नाम संकीर्त्य कीर्तयेत्प्रपितामहम्

ຖ້າພໍ່ຂອງຜູ້ໃດໜຶ່ງໄດ້ລ່ວງລັບໄປ ແຕ່ປູ່ (pitāmaha) ຍັງມີຊີວິດຢູ່, ເມື່ອເອີ້ນນາມພໍ່ແລ້ວ ຈົ່ງເອີ້ນນາມປູ່ທວດ (prapitāmaha) ຕໍ່ໄປ.

Verse 25

पितामहस्तु प्रत्यक्षं भुक्त्वा गृह्णाति पिण्डकम् । पितामहक्षयाहे च पार्वणं श्राद्धमिष्यते

ປູ່ (pitāmaha) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂດຍກົງ ຈຶ່ງຮັບປະທານ ແລະຮັບເອົາພິນດະ (piṇḍa)។ ໃນວັນກະສະຍາຫະ (kṣayāha) ທີ່ເກືອບກັບປູ່ ພິທີ ປາຣະວະນະ-ສຣາດທະ (pārvana śrāddha) ຖືກກໍານົດໃຫ້ປະຕິບັດ។

Verse 26

जनकं स्वं परित्यज्य कथंचिन्नास्य दीयते । तस्याकृतेन श्राद्धेन न स्वल्पं पितृतो भयम्

ຖ້າຜູ້ໃດລະເລີຍພໍ່ຂອງຕົນ ແລະບໍ່ໄດ້ຖວາຍສິ່ງໃດໃຫ້ທ່ານເລີຍ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ, ດ້ວຍການປະລະພິທີສຣາດທະນັ້ນ ຄວາມຢ້ານກົວຈາກພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ບໍ່ແມ່ນນ້ອຍ.

Verse 27

अमावास्यासु सर्वासु मृते पितरि पार्वणम् । नभस्यापरपक्षस्य मध्ये चैतदुदाहृतम्

ໃນທຸກໆວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ເມື່ອພໍ່ໄດ້ລ່ວງລັບແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີ ປາຣະວະນະ-ສຣາດທະ (Pārvaṇa-śrāddha)។ ນີ້ຍັງຖືກກ່າວໄວ້ໃຫ້ປະຕິບັດໃນກາງຄືນກາງຂອງຄື່ງເດືອນມືດ ໃນເດືອນນະພັດ (Nabhas/Bhādrapada) ດ້ວຍ។

Verse 28

यावत्सपिंडता नैव न तावच्छ्राद्धमाचरेत्

ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ເກີດສະປິນດະຕາ (sapiṇḍatā) ຄືການເຂົ້າຮ່ວມສາຍພິນດະຂອງບັນພະບຸລຸດ ກໍບໍ່ຄວນປະກອບພິທີສຣາດທະ.

Verse 29

जनके मृत्युमापन्ने श्राद्धपक्षे समागते । पितामहादेः कर्तव्यं श्राद्धं यन्नैकपिंडता

ເມື່ອພໍ່ເຖິງຄວາມຕາຍ ແລະເມື່ອລະດູການສຣາດທະ (śrāddha-pakṣa) ມາຮອດ, ຄວນປະກອບສຣາດທະໃຫ້ປູ່ ແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ, ເນື່ອງຈາກຍັງບໍ່ທັນເປັນສະຖານະພິນດະຮ່ວມອັນດຽວ (naika-piṇḍatā).

Verse 225

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सपिंडीकरणविधिवर्णनंनाम पञ्चविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 225 «ການພັນລະນາພິທີສະປິນຑີກະຣະນະ (Sapiṇḍīkaraṇa)» ໃນມະຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດ ຮາຏະເກສະວະຣ (Hāṭakeśvara-kṣetra-māhātmya) ໃນນາກະຣະຂັນຑະ ພາກທີ 6 ຂອງ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ຊຸດ 81,000 ຄາຖາ.