Adhyaya 224

Verse 1

आनर्तौवाच । श्रुता मया महाभाग श्राद्धार्हा ब्राह्मणाश्च ये । ये च त्याज्यास्तथा पुत्रा बहवश्चैव सुव्रत

ອານັຣຕາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນແລ້ວເຖິງພຣາຫມະນະຜູ້ຄວນຮັບສະຣາດທະ ແລະຜູ້ຄວນຫຼີກເວັ້ນ; ອີກທັງໄດ້ຍິນເຖິງປະເພດລູກຫຼາຍຢ່າງ—ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍດີ.”

Verse 2

सांप्रतं कथयाऽस्माकं मन्त्रपूर्वश्च यो विधिः । गृहस्थेन सदा कार्यः पितॄणां परितुष्टये

“ບັດນີ້ ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ ວິທີການທີ່ປະກອບດ້ວຍມັນຕຣາເປັນຫຼັກ; ຊຶ່ງຄົນຄອບຄົວຄວນກະທຳເປັນນິດ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸຣຸດ) ພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ.”

Verse 3

भर्तृयज्ञ उवाच । प्रणम्यामंत्रिता ये च श्राद्रार्थं ब्राह्मणोत्तमाः । आनीय कुतपे काले तान्सर्वान्प्रार्थयेदि दम्

ພະຣະຕຣິຍະຍັຍນະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກ້ອມກາບນົບນ້ອມ ແລະໄດ້ເຊີນພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດເພື່ອພິທີສຣາດທະ ແລ້ວ ຈົ່ງນໍາພວກທ່ານມາໃນເວລາກຸຕະປະກາລທີ່ເໝາະສົມ ແລະຂໍວິນວອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ດັ່ງນີ້»។

Verse 4

आगच्छंतु महाभागा विश्वेदेवा महाबलाः । ये यत्र विहिताः श्राद्धे सावधाना भवंतु ते

«ຂໍໃຫ້ວິສເວເທວາ (Viśvedevā) ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່—ໂອ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ—ຈົ່ງມາ. ແລະຂໍໃຫ້ແຕ່ລະພຣະອົງຕັ້ງໃຈຮັບຮູ້ໃນພິທີສຣາດທະ ຕາມສະຖານທີ່ແລະພາລະບົດບາດທີ່ກໍານົດ»।

Verse 5

एवमभ्यर्च्य तान्सर्वांस्ततः कृत्वा प्रदक्षिणाम् । जानुनी भूतले न्यस्य ततश्चार्घं प्रदापयेत्

«ເມື່ອບູຊານົບນ້ອມພວກທ່ານທັງໝົດແລ້ວ ແລະໄດ້ເດີນວຽນປະທັກສິນາ ຈົ່ງວາງຫົວເຂົ່າລົງພື້ນດິນດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ນ້ໍາແຫ່ງການຄາລະວະ»។

Verse 6

मंत्रेणानेन राजेंद्र सपुष्पाक्षतचंदनैः । अर्घमेनं प्रगृह्णंतु मया दत्तं द्विजोत्तमाः । पादप्रक्षालनार्थाय प्रकुर्वंतु मम प्रियम्

«ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ພ້ອມດອກໄມ້, ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ແລະຈັນທະນະ, ຂໍໃຫ້ດວິຊະຜູ້ປະເສີດຮັບອັຣຄະຍະນີ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍ. ແລະເພື່ອການລ້າງພຣະບາດ ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານກະທໍາສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 7

एवमुक्त्वा महीपृष्ठे अनुलिप्ते ततः परम् । साक्षतान्प्रक्षिपेद्दर्भान्विश्वेदेवान्प्रकीर्तयन्

«ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຕໍ່ມາໃນພື້ນດິນທີ່ຈັດແຕ່ງແລະທາໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈົ່ງວາງຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ພ້ອມອັກຊະຕະ ໃນຂະນະທີ່ຂັບຂານນາມຂອງວິສເວເທວາ»។

Verse 8

अपसव्यं ततः कृत्वा दर्भांस्तिलसमन्वितान् । द्विगुणान्प्रक्षिपेद्भूमौ पितॄनुद्दिश्य चात्मनः

ແລ້ວໃຫ້ເຮັດທ່າອະປະສະວະ (ສາຍຍັນໄປຂ້າງຂວາ) ແລະວາງຫຍ້າດັບພະປົນງາ ຈໍານວນສອງເທົ່າ ລົງເທິງດິນ ເພື່ອອຸທິດແດ່ປິຕຣຂອງຕົນເອງ।

Verse 9

एवं सर्वाः क्रियाः कार्या दैविका सव्यपूर्विकाः । पैतृकाश्चापसव्येन मुक्त्वा नांदीमुखान्पितॄन्

ດັ່ງນີ້ ພິທີກຳອັນເປັນເທວະທັງປວງ ຄວນເຮັດໂດຍເລີ່ມດ້ວຍສະວະ (savya); ສ່ວນພິທີແດ່ປິຕຣ ຄວນເຮັດແບບອະປະສະວະ ຍົກເວັ້ນປິຕຣນານດີມຸຂາ।

Verse 10

सर्वे पूर्वामुखाः स्थाप्या युग्माश्च शक्तितो नृप । पितरो मातृपक्षीयाः स्थाप्याश्चोदङ्मुखास्तथा

ໂອ ພະຣາຊາ ທຸກຢ່າງຄວນຈັດໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະຈັດເປັນຄູ່ຕາມກໍາລັງ; ແຕ່ປິຕຣຝ່າຍມານດາ ຄວນຈັດໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອເຊັ່ນກັນ।

Verse 11

एकैकं वा त्रयो वाऽपि स्युरेकैकं वा पृथक्पृथक । पैतृकान्स्थाप्प चक्रेण पितॄणां परितुष्टये

ຈະຈັດແຕ່ລະອົງ ຫຼືຈັດສາມອົງຮ່ວມກັນ ຫຼືແຍກແຕ່ລະອົງກໍຕາມ ຄວນຈັດປິຕຣຝ່າຍພໍ່ໃຫ້ເປັນວົງກົດ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣທັງປວງພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ।

Verse 12

षष्ठ्या विभक्त्या तु तेषामासनं च प्रदापयेत् । ऋजुभिः साक्षतैर्दर्भैः सोदकैर्दक्षिणांगतः

ໃຊ້ຖ້ອຍຄໍາວິພັດຕິທີ 6 (ກຳມະສິດ/Genitive) ແລ້ວຖວາຍອາສນະໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ. ດ້ວຍຫຍ້າດັບພະທີ່ຕົງ ພ້ອມອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະນ້ໍາ ໃຫ້ເຄື່ອນໄປທາງທິດໃຕ້।

Verse 13

विषमौ द्विगुणैर्दर्भैः सतिलैर्वामपार्श्वतः । पाणौ तोयं परिक्षिप्य न दर्भांस्तु कथं चन

ທາງຊ້າຍ ຄວນຈັດວາງໃຫ້ບໍ່ເທົ່າກັນຕາມພິທີ ໂດຍໃຫ້ຫຍ້າດັຣພະເປັນສອງເທົ່າ ແລະມີເມັດງາ. ເມື່ອພອຍນ້ຳລົງໃນຝາມືແລ້ວ ຢ່າໃຫ້ຈັດການຫຍ້າດັຣພະຜິດວິທີເດັດຂາດ.

Verse 14

यो हस्ते चासनं दद्याच्चेद्दार्भं बुद्धिवर्जितः । पितरो नासने तत्र प्रकुर्वंति निवेशनम्

ຖ້າຜູ້ໃດຂາດປັນຍາ ໃຫ້ອາສນະດັຣພະໃສ່ໃນມືຢ່າງຜິດພິທີ ພິຕຣະທັງຫຼາຍຈະບໍ່ເຂົ້ານັ່ງສະຖິດໃນອາສນະນັ້ນເລີຍ.

Verse 15

आवाहनं प्रकर्तव्यं विभक्त्या च द्वितीयया । येनागच्छंति ते सर्वे समाहूताः पृथक्पृथक्

ການອາວາຫນະ (ເຊີນເອີ້ນ) ຄວນເຮັດໂດຍໃຊ້ວິພັກຕິທີສອງ (ກໍລະນີກຳ). ໂດຍວິທີນີ້ ທຸກອົງທີ່ເຊີນເອີ້ນແຍກແຕ່ລະອົງ ຈະມາຮອດແນ່ນອນ.

Verse 16

अन्यया च विभक्त्या चेत्पितॄनावाहयेत्क्वचित् । नागच्छंति महाभागा यद्यपि स्युर्बुभुक्षिताः

ແຕ່ຖ້າໃຊ້ວິພັກຕິອື່ນໃດໜຶ່ງເພື່ອອາວາຫນະພິຕຣະ ໃນບາງຄັ້ງ ບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຈະບໍ່ມາ ແມ່ນແຕ່ຈະຫິວຫາອາຫານບູຊາກໍຕາມ.

Verse 17

विश्वेदेवास आगत मंत्रेणानेन पार्थिव । तेषामावाहनं कार्यमक्षतैश्च शिरोंऽतिकात्

ໂອ ພະຣາຊາ, ດ້ວຍມັນຕຣາ «Viśvedevāsa āgata» ຈົ່ງອາວາຫນະວິສະເວເທວະທັງຫຼາຍ. ການອາວາຫນະຂອງພວກເຂົາ ຄວນເຮັດດ້ວຍອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ປອຍຈາກເທິງສີສະ.

Verse 18

उशंतस्त्वेति च तिलैः पितॄनावाहयेत्ततः । आयंतु न इति जपेत्ततः पार्थिवसत्तम

ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ເມັດງາ ແລະ ມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «uśantas tv…» ເພື່ອເຊີນພິຕຣະ (Pitṛs) ໃຫ້ມາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງສວດ «āyaṃtu na» — «ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານມາຫາພວກເຮົາ»។

Verse 19

शन्नो देवीति मंत्रेण स्वाहाकारसमन्वितम् । पितॄणामर्घपात्रेषु तथैव च जलं क्षिपेत्

ດ້ວຍມົນຕຣາ «śanno devī…» ພ້ອມກັບຄໍາອຸທານ «svāhā» ຈົ່ງເທນ້ໍາລົງໃນພາຊະນະອາຣຄະ (argha) ທີ່ຈັດໄວ້ສໍາລັບພິຕຣະ ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 20

यवोऽसि यवयास्मद्द्वेत्यक्षतांस्तत्र निक्षिपेत् । चंदनं गंधपुष्पाणि धूपं दद्याद्यथाक्रमम् । सपवित्रेषु हस्तेषु दद्यादर्घ्यं समाहितः

ເມື່ອສວດມົນຕຣາ «ເຈົ້າແມ່ນຍະວະ; ດ້ວຍຍະວະ ຈົ່ງຂັບໄລ່ສິ່ງຊົ່ວອອກຈາກພວກເຮົາ» ແລ້ວ ຈົ່ງວາງເມັດອັກຊະຕະ (ເມັດບໍ່ແຕກ) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລໍາດັບ ຈົ່ງຖວາຍຈັນທະນະ, ດອກໄມ້ຫອມ, ແລະ ທູບ. ດ້ວຍມືທີ່ຖືວົງພະວິຕຣະ (pavitra) ແລະ ຈິດໃຈສະຫງົບ ຈົ່ງຖວາຍອາຣຄະ (arghya) ໃຫ້ສົມບູນ।

Verse 21

या दिव्या इति मन्त्रेण स्वाहाकारसमन्वितम् । पितॄणामर्घपात्रेषु तथैव च जलं क्षिपेत्

ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «yā divyā…» ພ້ອມຄໍາ «svāhā» ຈົ່ງເທນ້ໍາລົງໃນພາຊະນະອາຣຄະ (argha) ສໍາລັບພິຕຣະ ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 22

तिलोऽसि सोमदैवत्यो गोसवे देवनिर्मितः । प्रत्नवद्भिः पृक्तः स्वधया पितॄनिमांल्लोकान्प्रीणाहि नः स्वधेति प्रक्षिपेत्तिलान्

ສວດວ່າ: «ເຈົ້າແມ່ນເມັດງາ ມີໂສມະ (Soma) ເປັນເທວະດາ; ເທວະດາທັງຫຼາຍສ້າງເຈົ້າເພື່ອພິທີໂກສະວະ (gosava); ຖືກປົນກັບບັນພະບຸລຸດໂບຮານດ້ວຍສະວະທາ (svadhā)—ໂອ ສະວະທາ, ຈົ່ງໃຫ້ພິຕຣະຂອງພວກເຮົາອິ່ມໃຈໃນໂລກເຫຼົ່ານີ້» ແລ້ວ ຈຶ່ງໂຍນເມັດງາລົງໃນເຄື່ອງຖວາຍ।

Verse 23

यादिव्येति च मन्त्रेण ततो ह्यर्घ्यं प्रदापयेत् । पितृपात्रे समादाय अर्घ्यपात्राणि कृत्स्नशः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣາ «yā divyā…» ຄວນໃຫ້ຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya) — ຖືພາຊະນະຂອງປິຕຣິ (Pitṛ) ແລະຈັດວາງພາຊະນະອາຣະຄະຍະທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 24

अधोमुखं च तत्पात्रं मन्त्रवत्स्थापयेत्ततः । आयुष्कामस्तु तत्तोयं लोचनाभ्यां न वीक्षयेत्

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນວາງພາຊະນະນັ້ນໃຫ້ປາກຄວ່ຳລົງ ພ້ອມດ້ວຍມົນຕຣາ. ແຕ່ຜູ້ປາຖະໜາອາຍຸຍືນ ບໍ່ຄວນເບິ່ງນ້ຳນັ້ນດ້ວຍຕາ.

Verse 25

ततस्तु चन्दनादीनि दीपांतानि समाददेत् । ततः पाकं समादाय पृच्छेद्विप्रान्द्विजो त्तमान्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນນຳເຄື່ອງບູຊາຕັ້ງແຕ່ຈັນທະນະ (ໄມ້ຫອມ) ຈົນເຖິງປະທີບ (ໂຄມໄຟ). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ນຳອາຫານທີ່ປຸງສຸກສຳລັບສຣາດທະ (śrāddha) ແລະຜູ້ເປັນດວິຊະ ຄວນຖາມບຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ (ເພື່ອຂໍອະນຸຍາດແລະວິທີການ).

Verse 26

अहमग्नौ करिष्यामि होमं पितृसमुद्भवम् । अनुज्ञा दीयतां मह्यमपसव्याश्रितस्य भोः

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳໂຮມະໃນໄຟ ອັນເກີດເພື່ອປິຕຣິ. ຂໍທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໂປດປະທານອະນຸຍາດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ໃນທ່າອະປະສະວະຍະ (apasavya) ອັນເໝາະສຳລັບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ»।

Verse 27

कुरुष्वेति च तैः प्रोक्ते गत्वाग्नि शरणं ततः । अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहेति प्रथमाहुतिः

ເມື່ອພວກເຂົາກ່າວວ່າ «ຈົ່ງເຮັດ» ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງເຂົ້າໄປພຶ່ງພາໄຟ (ອັກນິ). ອາຫຸຕິຄັ້ງທຳອິດ ຖວາຍດ້ວຍວາຈາ: «ແດ່ອັກນິ ຜູ້ຂົນສົ່ງຄາວຍະ (kavyavāhana) ສະວາຮາ»।

Verse 28

सोमाय पितृमते स्वधेति च ततः परम् । हुतमन्नं च शेषं च श्राद्धार्हेभ्यः प्रदीयते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງຖວາຍດ້ວຍຄໍາວ່າ: «ແດ່ພຣະໂສມະ ຜູ້ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ປິຕຣະ—ສະວະທາ». ອາຫານທີ່ຖວາຍໃນໄຟ ແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ຈົ່ງມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບໃນພິທີສຣາດທະ।

Verse 29

इष्टमन्नं ततो दत्त्वा पात्रमालभ्य संजपेत् । विप्रांगुष्ठं समादाय पाकमध्ये निधाय च

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານທີ່ປາດຖະໜາແລ້ວ ຈົ່ງແຕະພາຊະນະ ແລະພຶມພໍາສະຫງົບສະຫງົບບົດສວດທີ່ຄວນ. ຈົ່ງຈັບນິ້ວໂປ້ງຂອງພຣາຫມະນະ ແລະນໍາໄປວາງໄວ້ກາງອາຫານທີ່ປຸງສຸກດ້ວຍ.

Verse 30

पृथिवी ते पात्रमादाय वैष्ण व्या च ऋचा तथा । स्वहस्तेन न वै दद्यात्प्रत्यक्षं लवणं तथा

ໃຫ້ເອົາພື້ນດິນເອງເປັນພາຊະນະຖວາຍ ແລະສວດຣິຈະອັນສັກສິດ ວົງວາຍສະນະວີ (Vaiṣṇavī). ໃນພິທີສຣາດທະ ບໍ່ຄວນຍື່ນເກືອໂດຍກົງດ້ວຍມືຕົນ.

Verse 31

स्वहस्तेन च यद्दत्तं प्रत्यक्षलवणं नृप । तच्छ्राद्धं व्यर्थतां याति धृते दत्तेर्द्धभुक्तके । तृप्ताञ्ज्ञात्वा ततो विप्रानग्रे त्वन्नं परिक्षिपेत्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຖ້າຍື່ນເກືອໂດຍກົງດ້ວຍມືຕົນ ພິທີສຣາດທະນັ້ນຈະເສຍເປົ່າ. ເມື່ອອາຫານຖືກຈັດຖວາຍ ແລະຖືກຮັບປະທານໄປຄື່ງໜຶ່ງແລ້ວ, ຮູ້ວ່າພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈແລ້ວ, ຈຶ່ງນໍາອາຫານທີ່ເຫຼືອໄປວາງໄວ້ຂ້າງໜ້າຕາມພິທີ.

Verse 32

अग्निदग्धाश्च ये जीवा येप्यदग्धाः कुले मम । भूमौ दत्तेन तृप्यंतु तृप्ता यांतु परां गतिम्

ຂໍໃຫ້ສັດມີຊີວິດໃນສາຍຕະກູນຂອງຂ້ອຍ—ທັງຜູ້ທີ່ຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟ ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຜົາ—ຈົ່ງອິ່ມໃຈດ້ວຍຂອງທີ່ຖວາຍລົງເທິງດິນ; ແລະເມື່ອອິ່ມໃຈແລ້ວ ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 33

सकृत्सकृज्जलं दत्त्वा गायत्रीत्रितयं जपेत् । मधुवातेति संकीर्त्य ततः पृच्छेद्द्विजोत्तमान्

ໄດ້ຖວາຍນ້ຳຄັ້ງໜຶ່ງແລ້ວອີກຄັ້ງ ຄວນສວດຈົບ «ຄາຍະຕຣີ» ສາມບົດ; ກ່າວວາຈາເວດ «ມະທຸວາຕາ» ແລ້ວຈຶ່ງຖາມພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດເຖິງຄວາມພໍໃຈຂອງທ່ານ।

Verse 34

तृप्ताः स्थ इति राजेन्द्र अनुज्ञां प्रार्थयेत्ततः । बन्धूनां भोजनार्थाय शेषस्यान्नस्य भक्तिमान्

«ທ່ານທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈແລ້ວບໍ?» ເມື່ອຖາມແລ້ວ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈຶ່ງຂໍອະນຸຍາດ; ແລະດ້ວຍສັດທາ ນຳອາຫານທີ່ເຫຼືອໄປເລີ້ຍງຍາດພີ່ນ້ອງໄດ້।

Verse 35

उच्छिष्टसन्निधौ पश्चात्पितृवेदिं समाचरेत् । पितृविप्रासनस्थानां नोच्छिष्टं द्विजसन्निधौ

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນບ່ອນໃກ້ທີ່ມີເສດອາຫານ ຄວນປະກອບພິທີວິທີວິທີບູຊາວິທີວິທີວິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ (ພິຕຣະເວດີ). ແຕ່ໃນທີ່ມີພຣາຫມັນ ຢ່າໃຫ້ເສດອາຫານຢູ່ໃກ້ບ່ອນນັ່ງຂອງພິຕຣະ ແລະພຣາຫມັນເດັດຂາດ।

Verse 36

ततो वेदिं समाधाय पैतृकीं दक्षिणाप्लवाम् । तस्यां दर्भान्समाधाय कुर्याच्चैवावनेजनम्

ຈາກນັ້ນ ຈັດຕັ້ງວິທີວິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ (ເວດີພິຕຣະ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ເອີ້ນໄປທາງທິດໃຕ້; ຈັດວາງຫຍ້າດັຣພະໄວ້ເທິງນັ້ນ ແລ້ວປະກອບພິທີຊຳລະລ້າງຕາມພິທີ।

Verse 37

विभक्त्या पूर्वया पश्चात्पिंडान्दद्याद्यथाक्रमम् । भूयोऽप्यत्र जलं दद्यात्पितृतीर्थेन पार्थिव । सूत्रं च प्रतिपिण्डे वै दयात्तेषु पृथक्पृथक्

ດ້ວຍການແບ່ງສ່ວນຕາມພິທີ ຄວນຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ຕາມລຳດັບ. ອີກຄັ້ງ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຄວນຖວາຍນ້ຳທີ່ນັ້ນດ້ວຍ «ພິຕຣະຕີຣຖະ» (ວິທີລິບາຊັນແກ່ບັນພະບຸລຸດ); ແລະວາງດ້າຍ/ສາຍສິນແຍກກັນໃສ່ປິນດະແຕ່ລະກ້ອນໃຫ້ເປັນສ່ວນຕົວ।

Verse 38

यः सूत्रं पूर्वपिण्डेषु सततं विनियोजयेत् । स विरोधं चरेत्तेषां त्रोटनाच्च परस्परम्

ຜູ້ໃດນໍາເສັ້ນດ້າຍພິທີ (ສູດຕຣະ) ໄປຜູກຕໍ່ເນື່ອງໃສ່ປິນດາກ່ອນໆ ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຂັດແຍ້ງກັນ ແລະນໍາໄປສູ່ການແຕກຂາດ ແລະແຍກອອກຈາກກັນ।

Verse 39

ततः संपूजयेत्सर्वान्पिंडान्यद्वद्द्विजोत्तमान् । आचम्य प्रक्षाल्य तथा हस्तौ पादौ च पार्थिव

ຈາກນັ້ນຄວນບູຊາປິນດາທັງໝົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ. ຫຼັງຈາກຈິບນ້ໍາຊໍາລະ (ອາຈະມະ) ແລະລ້າງແລ້ວ ຈົ່ງລ້າງມື ແລະຕີນດ້ວຍ, ໂອ ພຣະຣາຊາ।

Verse 40

नमस्कृत्य पितॄन्पश्चात्सुप्रोक्षितं ततः परम् । कृत्वा सव्येन राजेन्द्र याचयित्वा वराशिषः

ເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ພິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ແລ້ວ ຈຶ່ງພອຍພຣົມນ້ໍາສັກສິດໃຫ້ຖືກພິທີ. ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງດໍາເນີນຕາມບັນຍັດໂດຍໃຊ້ດ້ານຊ້າຍ (ສະວຽນ) ແລະຂໍພອນອັນມົງຄຸນ।

Verse 41

अक्षय्यसलिलं देयं षष्ठ्या चैव ततः परम् । पवित्राणि समादाय ऊर्ध्वं स्वधेति कीर्तयेत् । अस्तु स्वधेति तैरुक्ते पिंडोपरि परिक्षिपेत्

ຄວນຖວາຍນ້ໍາອັກຊັຍຍະ (ນ້ໍາບໍ່ຮ່ອຍຫມົດ) ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໃນຂັ້ນທີ່ຫົກດ້ວຍ. ຈັບພະວິຕຣະ (ວົງ/ເສັ້ນພິທີ) ແລ້ວກ່າວດັງໆວ່າ “ສະວະທາ”. ເມື່ອທ່ານທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ “ອັດສະຕຸ ສະວະທາ” ແລ້ວ ຈຶ່ງພອຍພຣົມລົງເທິງປິນດາ।

Verse 42

ततो मधु समादाय पायसं च तिलोदकम् । ऊर्जस्वेति च मन्त्रेण पितॄणामुपरिक्षिपेत् ओ

ຈາກນັ້ນໃຫ້ນໍານ້ໍາເຜິ້ງ, ພາຍະສະ (ເຂົ້າຫວານນົມ) ແລະນ້ໍາງາ ມາພອຍພຣົມຖວາຍແດ່ພິຕຣະ ໂດຍສະດຸດມົນ “ūrjasva” ແປວ່າ “ຈົ່ງມີພະລັງ ແລະຄວາມແຂງແຮງ”.

Verse 43

उत्तानमर्घपात्रं तु कृत्वा दद्याच्च दक्षिणाम् । हिरण्यं देवतानां च पितॄणां रजतं तथा

ເມື່ອຈັດພາຊະນະອາຣະຄະ (arghya) ໃຫ້ຫົວຂຶ້ນແລ້ວ ຄວນຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ພຣາຫມະນ: ຄຳສຳລັບເທວະດາ ແລະ ເງິນສຳລັບປິຕຣະ (Pitṛs) ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 44

ततः स्वस्त्युदकं दद्यात्पितृपूर्वं च सव्यतः । न स्त्रीभिर्न च बालेन नान्ये नैव च केनचित्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍນ້ຳສະວັດສະຕິ (svasti-udaka) ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫວັດ ໂດຍເລີ່ມຈາກປິຕຣະ (Pitṛs) ແລະຈາກດ້ານຊ້າຍ (savyataḥ)។ ພິທີນີ້ບໍ່ໃຫ້ສະຕຣີ ຫຼື ເດັກນ້ອຍ ຫຼື ຜູ້ອື່ນໃດໆ ເຮັດແທນເດັດຂາດ।

Verse 45

श्राद्धीयविप्रपात्रं च स्वयमेव प्रचालयेत्

ແລະ ພາຊະນະ/ການຈັດວາງທີ່ຈັດໄວ້ສຳລັບພຣາຫມະນຜູ້ຮັບໃນພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ນັ້ນ ຄວນໃຫ້ຕົນເອງເປັນຜູ້ຈັດການແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 46

ततः कृतांजलिर्भूत्वा प्रार्थयेत्पार्थिवोत्तम । अघोराः पितरः सन्तु अस्मद्गोत्रं विवर्द्धताम्

ຈາກນັ້ນ ພ້ອມມືປະນົມ (kṛtāñjali) ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຄວນອະທິຖານວ່າ: “ຂໍໃຫ້ປິຕຣະຂອງພວກເຮົາເປັນຜູ້ສະງົບ ບໍ່ນ່າຢ້ານ (ອະໂຆຣ); ຂໍໃຫ້ໂຄດຣະ (gotra) ຂອງພວກເຮົາເຈີຣິນງອກງາມ.”

Verse 47

दातारो नोऽभिवर्धंतां वेदाः सन्ततिरेव नः । श्रद्धा च नो मा व्यगमद्बहुधेयं च नोऽस्त्विति

“ຂໍໃຫ້ຜູ້ໃຫ້ທານໃນພວກເຮົາເພີ່ມພູນ; ຂໍໃຫ້ເວດາ (Veda) ແລະຄວາມຮູ້ແຫ່ງເວດາຢູ່ກັບພວກເຮົາ; ຂໍໃຫ້ສາຍສືບສັນຕະຕິຂອງພວກເຮົາດຳລົງຕໍ່ໄປ. ຂໍໃຫ້ສັດທາ (śraddhā) ຢ່າໄດ້ຈາກໄປ; ແລະຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມີຄວາມອຸດົມສົມບູນເພື່ອແບ່ງປັນ.”

Verse 48

अन्नं च नो बहु भवेदतिथींश्च लभेमद्दि । याचितारश्च नः सन्तु मा च याचिष्म कश्चन

ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມີອາຫານອຸດົມສົມບູນ ແລະໄດ້ຮັບແຂກເພື່ອນັບຖືບູຊາ. ຂໍໃຫ້ມີຜູ້ມາຂໍຈາກພວກເຮົາເພື່ອເຮົາໄດ້ໃຫ້ທານ ແລະຂໍຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາຕ້ອງໄປຂໍທານເລີຍ।

Verse 49

एता एवाशिषः सन्तु विश्वेदेवाः प्रीयंतां ततः । स्वस्त्यर्थमुदकं दद्यात्पितृपूर्वं च सव्यतः

ຂໍໃຫ້ພອນເຫຼົ່ານີ້ສຳເລັດດັ່ງປາດຖະໜາ; ຂໍໃຫ້ວິສະເວເທວາ (Viśvedevas) ພໍໃຈ. ແລ້ວເພື່ອຄວາມມົງຄຸນ ຄວນຖວາຍນ້ຳ ໂດຍເລີ່ມຈາກພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະຈາກດ້ານຊ້າຍ (savyataḥ).

Verse 51

पादावमर्दनं कृत्वा आसीमांतमनुव्रजेत् । बलिं च निक्षिपेत्तस्माद्भोजनं च समाचरेत्

ເມື່ອໄດ້ນວດຖູຕີນເປັນການຮັບໃຊ້ແລ້ວ ຄວນຕາມສົ່ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຈົນເຖິງເຂດທີ່ຄວນ. ແລ້ວຈຶ່ງວາງບະລິ (bali) ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານຕາມພິທີ.

Verse 52

मौनेन दृश्यते सूर्यो यावत्तावन्नराधिप

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ໃນເວລາທີ່ຍັງເຫັນດວງອາທິດຢູ່ ຄວນຢູ່ໃນຄວາມສງົບ ແລະງຽບງັນ.

Verse 53

यश्चैवास्तमिते सूर्ये भुंक्ते च श्राद्धकृन्नरः । व्यर्थतां याति तच्छ्राद्धं तस्माद्भुंजीत नो निशि

ຜູ້ຊາຍຜູ້ປະກອບພິທີ Śrāddha ຖ້າກິນຫຼັງດວງອາທິດຕົກ ພິທີ Śrāddha ນັ້ນຈະເປັນໄຮ້ຜົນ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນກິນໃນຕອນກາງຄືນ.

Verse 224

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे श्राद्धविधिवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ ໘໑,໐໐໐ ຄາຖາ, ໃນພາກທີ ໖ ນາຄະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາຕະມະຂອງ ຮາຏະເກສະວະຣະ-ກະເສດຕຣະ, ໃນພາກວ່າດ້ວຍພິທີ ສຣາດທະ, ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການພັນລະນາວິທີປະຕິບັດ ສຣາດທະ» ຄື ບົດທີ ໒໒໔ ຈົບລົງແລ້ວ.