Adhyaya 222

Verse 1

भर्तृयज्ञ उवाच । येषां च शस्त्रमृत्युः स्यादपमृत्युरथापि वा । उपसर्गान्मृतानां च विषमृत्युमुपेयुषाम्

ພະບັດຕຣິຍະຍັດຍະ ກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕາຍດ້ວຍອາວຸດ ຫຼືຕາຍບໍ່ທັນເວລາ; ຜູ້ທີ່ພິນາດເນື່ອງຈາກໄພພິບັດ; ແລະຜູ້ທີ່ພົບຄວາມຕາຍດ້ວຍພິດ—»

Verse 2

वह्निना च प्रदग्धानां जलमृत्युमुपेयुषाम् । सर्पव्याघ्रहतानां च शृंगैरुद्बन्धनैरपि

«ແລະສໍາລັບຜູ້ທີ່ຖືກໄຟເຜົາໄໝ້; ຜູ້ທີ່ຕາຍໃນນ້ໍາ; ຜູ້ທີ່ຖືກງູ ຫຼືເສືອຂ້າ; ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ທີ່ຕາຍດ້ວຍການຖືກຂວັນດ້ວຍເຂົາ ຫຼືຖືກແຂວນຄໍ—»

Verse 3

श्राद्धं तेषां प्रकर्तव्यं चतुर्दश्यां नराधिप । तेषां तस्मिन्कृते तृप्तिस्ततस्तत्पक्षजा भवेत्

«ໂອ ພະຣາຊາ, ສໍາລັບດວງວິນຍານເຫຼົ່ານັ້ນ ຄວນປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14 ຂອງເດືອນຈັນ). ເມື່ອເຮັດໃນວັນນັ້ນ ຄວາມອິ່ມໃຈ (tṛpti) ຂອງເຂົາຈະເກີດຂຶ້ນຕາມພິທີໃນຄື່ງເດືອນນັ້ນ»

Verse 4

आनर्त उवाच । कस्माच्छस्त्रहतानां च प्रोक्ता श्राद्धे चतुर्दशी । नान्येषां दिवसे तत्र संशयोऽयं वदस्व मे

ອານັດຕະ ກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງຈຶ່ງກໍານົດວັນຈະຕຸຣະດະສີ ສໍາລັບສຣາດທະຂອງຜູ້ຖືກອາວຸດຂ້າ? ແລະເປັນຫຍັງບໍ່ໃຫ້ວັນນັ້ນແກ່ຜູ້ອື່ນ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍ—ຄວາມສົງໄສນີ້ເກີດຂຶ້ນ»

Verse 5

एकोद्दिष्टं न शंसंति सपिण्डीकरणं परम् । कस्मात्तत्र प्रकर्तव्यं वदैतन्मम विस्त रात्

«ບາງຄົນບໍ່ສັນລະເສີນການຖວາຍ ekoddiṣṭa, ແລະບາງຄົນກ່າວເຖິງພິທີ sapiṇḍīkaraṇa ອັນສູງສຸດ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຄວນເຮັດຢູ່ທີ່ນັ້ນ? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າງລະອຽດ»

Verse 6

कस्मान्न पार्वणं तत्र क्रियते दिवसे स्थिते । प्रेतपक्षे विशेषेण कृते श्राद्धेऽखिलेऽपि च

ເປັນຫຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຮັດ «ປາຣະວະນະ-ຊຣາດທະ» ໃນວັນນັ້ນ ແມ່ນວ່າວັນໄດ້ມາຮອດແລ້ວ? ໂດຍສະເພາະເມື່ອກຳລັງເຮັດຊຣາດທະທົ່ວທັງ «ເປຣຕະປັກຊະ».

Verse 7

भर्तृयज्ञौवाच । बृहत्कल्पे पुरा राजन्हिरण्याक्षो महासुरः । बभूव बलवाञ्छूरः सर्वदेवभयंकरः

ພະບຣະຕຣິຍັດຍະ ກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນມະຫາກັລປະ «ບຣິຫັດກັລປະ» ເຄີຍມີອະສຸຣະໃຫຍ່ຊື່ ຮິຣັນຍາກຊະ; ມີພະລັງຫນັກແນ່ນ, ກ້າຫານ, ເປັນຄວາມຫວາດກົວແກ່ເທວະທັງປວງ.

Verse 8

ब्रह्मा प्रतोषितस्तेन विधाय विविधं तपः । कृष्णपक्षे विशेषेण नभस्ये मासि संस्थिते

ໂດຍການປະພຶດຕະປະສະຍາຫຼາຍປະການ ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ພໍພຣະໄທ—ໂດຍສະເພາະໃນຄື່ງເດືອນມືດ (kṛṣṇapakṣa) ໃນເດືອນ Nabhasya.

Verse 9

ब्रह्मोवाच । परितुष्टोस्मि ते वत्स प्रार्थयस्व यथेप्सितम् । अदेयमपि दास्यामि तस्मात्प्रार्थय मा चिरम्

ພຣະບຣະຫມາກ່າວວ່າ: ລູກເອີຍ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ຈົ່ງຂໍສິ່ງໃດຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ. ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້ ເຮົາກໍຈະໃຫ້; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຂໍໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ.

Verse 10

हिरण्याक्ष उवाच । भूताः प्रेताः पिशाचाश्च राक्षसा दैत्यदानवाः । बुभुक्षिताः प्रयाचंते मां नित्यं पद्मसंभव

ຮິຣັນຍາກຊະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (Padma-saṃbhava, Brahmā), ບັນດາສັດທັງຫຼາຍ—ພູຕະ, ເປຣຕະ, ພິຊາຈະ, ຣາກຊະສະ, ໄດຕະຍະ ແລະ ດານະວະ—ຜູ້ຫິວໂຫຍຢູ່ເທື່ອ ມັກມາຂໍຈາກຂ້າພະເຈົ້າທຸກວັນ.

Verse 11

प्रेतपक्षे कृते श्राद्धे कन्यासंस्थे दिवाकरे । एकस्मिन्नहनि प्रायस्तृप्तिः स्याद्वर्षसंभवा

ເມື່ອປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ໃນປເຣຕະປັກສະ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອາທິດຢູ່ໃນລາສີກັນຍາ (Virgo) ແລ້ວ ໃນມື້ດຽວກໍເກີດຄວາມອິ່ມໃຈດັ່ງຈະຢູ່ໄດ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ।

Verse 12

तत्त्वमद्य दिनं देहि तेभ्यः कमलसम्भव । तेन तृप्तिं गताः सर्वे स्थास्यंत्यब्दं पितामह

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະມະລະສັມພະວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຂໍຈົ່ງປະທານໃຫ້ມື້ນີ້ເປັນມື້ພິເສດແກ່ພວກເຂົາ. ໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ທຸກຜູ້ຈະໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈ ແລະຈະດຳລົງຢູ່ເຊັ່ນນັ້ນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ, ໂອ ພິຕາມະຫະ (ພໍ່ປູ່ໃຫຍ່).

Verse 13

श्रीब्रह्मोवाच । यः कश्चिन्मानवः श्राद्धं स्वपितृभ्यः प्रदास्यति । प्रेतपक्षे चतुर्दश्यां नभस्ये मा सि संस्थिते

ພຣະສີຣີພຣະຫມາຕັດວ່າ: ມະນຸດຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ຈະຖວາຍພິທີ ສຣາດທະ ແກ່ປິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງຕົນ ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14) ໃນປເຣຕະປັກສະ ໃນເດືອນນະພັສ (ພາດຣະປະດະ) —

Verse 14

प्रेतानां राक्षसानां च भूतादीनां भविष्यति । मम वाक्यादसंदिग्धं ये चान्ये कीर्तितास्त्वया

—ມັນຈະເກີດຜົນແທ້ແກ່ປເຣຕະທັງຫຼາຍ, ແກ່ຣາກສະສະທັງຫຼາຍ, ແລະແກ່ພູຕະແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ. ດ້ວຍຄຳຂອງເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ແລະກໍເຊັ່ນດຽວກັນແກ່ຜູ້ອື່ນໆທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງ.

Verse 15

दुर्मृत्युना मृता ये च संग्रामेषु हताश्च ये । एकोद्दिष्टे सुतैर्दत्ते तेषां तृप्तिर्भविष्यति

ຜູ້ທີ່ຕາຍດ້ວຍມໍລະນະອັນຮ້າຍ/ບໍ່ທັນເວລາ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າໃນສົງຄາມ—ເມື່ອບຸດທັງຫຼາຍຖວາຍ Ekoddiṣṭa Śrāddha ແກ່ເຂົາເຈົ້າ ຄວາມອິ່ມໃຈແລະການປອບປະໂລມຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 16

एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा ततश्चादर्शनं गतः । हिरण्याक्षोऽपि संहृष्टः स्वमेव भवनं ययौ

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຮິຣັນຍາກສະ ກໍປິຕິຍິນດີ ແລະກັບໄປຫາທີ່ພັກຂອງຕົນ.

Verse 17

यच्च शस्त्रहतानां च तस्मिन्नहनि दीयते । एकोद्दिष्टं नरैः श्राद्धं तत्ते वक्ष्यामि कारणम्

ແລະສໍາລັບ “ເອກົດດິດສະ ສຣາດທະ” ທີ່ຜູ້ຄົນຖວາຍໃນວັນນັ້ນແກ່ຜູ້ຖືກອາວຸດສັງຫານ—ເຫດຜົນຂອງມັນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງ.

Verse 18

संख्ये शस्त्रहता ये च निर्विकल्पेन चेतसा । युध्यमाना न ते मर्त्ये जायते मनुजाः पुनः

ຜູ້ໃດຖືກອາວຸດສັງຫານໃນສົງຄາມ ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງຮົບ ໂດຍຈິດໃຈໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ເກີດຄືນໃໝ່ໃນໂລກມະນຸດນີ້.

Verse 19

पराङ्मुखाश्च हन्यंते पलायनपरायणाः । ते भवंति नराः प्रेता एतदाह पितामहः

ຜູ້ໃດຫັນຫຼັງແລ້ວຖືກສັງຫານ ໂດຍມຸ່ງແຕ່ຈະຫນີ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກາຍເປັນ ເປຣຕາ (preta). ນີ້ແມ່ນຄໍາປະກາດຂອງ ພິຕາມະຫະ (ບຣະຫມາ).

Verse 20

सम्मुखा अपि ये दैन्यं हन्यमाना वदंति च । पश्चात्तापं च वा कुर्युः प्रहारैर्जर्जरीकृताः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ປະເຊີນໜ້າກັບສັດຕູກໍຕາມ—ຖ້າໃນຂະນະຖືກຟັນຟາດລົງ ເຂົາເວົ້າຄໍາແຫ່ງຄວາມທໍ້ໃຈ ຫຼືເກີດຄວາມເສຍໃຈພາຍຫຼັງ ເມື່ອຮ່າງກາຍຖືກກະແທກຈົນແຕກພັງ—

Verse 21

तेऽपि प्रेता भवन्तीह मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् । कदाचिच्चित्तचलनं शूराणामपि जायते

ເຂົາເຈົ້າທັງຫຼາຍກໍກາຍເປັນເປຣຕາໃນທີ່ນີ້—ດັ່ງທີ່ ມະນຸ ສະວາຍັມພູວ ໄດ້ປະກາດ. ເພາະບາງຄັ້ງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກ້າຫານ ກໍມີຈິດໃຈຫວັ່ນໄຫວໄດ້.

Verse 22

तेषां भ्रांत्या दिने तत्र श्राद्धं देयं निजैः सुतैः । अपमृत्युमृतानां च सर्वेषामपि देहिनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງຜິດຂອງຈິດ ໃນວັນນັ້ນ ແລະໃນພິທີນັ້ນ ລູກຊາຍຂອງເຂົາເຈົ້າຄວນຖວາຍສຣາດທາ (Śrāddha) — ທັງແກ່ຜູ້ຕາຍດ້ວຍອະປະມຣິຕຍຸ (ການຕາຍຜິດທຳມະຊາດ) ແລະແກ່ສັດມີກາຍທັງປວງທີ່ລ່ວງລັບໄປ.

Verse 23

प्रेतत्वं जायते यस्मात्तस्माच्छ्राद्धस्य तद्दिनम् । श्राद्धार्हं पार्थिवश्रेष्ठ विशेषेण प्रकीर्तितम्

ເນື່ອງຈາກໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ລ່ວງລັບຈະເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນເປຣຕາ ດັ່ງນັ້ນ ວັນນັ້ນເອງ—ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າ ເໝາະສົມເປັນພິເສດສໍາລັບພິທີສຣາດທາ.

Verse 24

एकोद्दिष्टं प्रकर्तव्यं यस्मात्तत्र दिने नरैः । सपिंडीकरणादूर्ध्वं तत्ते वक्ष्याभि कारणम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນນັ້ນ ມະນຸດທັງຫຼາຍຄວນປະກອບ ekoddiṣṭa śrāddha. ສ່ວນສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດຫຼັງຈາກ sapiṇḍīkaraṇa ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍເຫດຜົນໃຫ້ທ່ານຟັງ.

Verse 25

यदि प्रेतत्वमापन्नः कदाचित्स्वपिता भवेत् । तृप्त्यर्थं तस्य कर्तव्यं श्राद्धं तत्र दिने नृप

ຖ້າໃນເວລາໃດໜຶ່ງ ພໍ່ຂອງຕົນເອງໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນເປຣຕາ ແລ້ວ—ໂອ ພະຣາຊາ—ໃນວັນນັ້ນຄວນປະກອບ śrāddha ໃຫ້ທ່ານ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈແລະຄວາມພໍໃຈ.

Verse 26

पितामहाद्यास्तत्राह्नि श्राद्धं नार्हंति कुत्रचित् । अथ चेद्भ्रांतितो दद्याद्धियते राक्षसैस्तु तत्

ໃນວັນນັ້ນ ປູ່ຕາແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ ບໍ່ມີສິດຮັບພິທີ śrāddha ຢູ່ໃສເລີຍ. ແລະຖ້າຜູ້ໃດຖວາຍດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ທານນັ້ນຈະຖືກ rākṣasa ຊິງໄປ.

Verse 27

ब्रह्मणो वचनाद्राजन्भूतप्रेतैश्च दानवैः । तेनैकोद्दिष्टमेवात्र कर्तव्यं न तु पार्वणम्

ຕາມພຣະດຳລັດຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໂອ ພຣະຣາຊາ—ແລະເນື່ອງຈາກມີ bhūta, preta ແລະ dānava—ທີ່ນີ້ພຶງກະທຳແຕ່ພິທີ ekoddiṣṭa ເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນ pārvaṇa śrāddha.

Verse 28

पितृपक्षे चतुर्दश्यां कन्यासंस्थे दिवाकरे । पितामहो न गृह्णाति पित्रा तेन समं तदा

ໃນພິຕຣິປັກສະ (Pitṛpakṣa) ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນຈັນ ເມື່ອພຣະອາທິດຢູ່ໃນລາສີກັນຍາ (Virgo) ປູ່ຕາບໍ່ຮັບທານນັ້ນ ເພາະໃນເວລານັ້ນທ່ານຢູ່ເທົ່າກັບບິດານັ້ນ.

Verse 29

न च तस्य पिता राजंस्तथैव प्रपितामहः

ແລະດັ່ງດຽວກັນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ບິດາຂອງລາວ ແລະ ປູ່ທວດ (great-grandfather) ກໍບໍ່ຮັບເຊັ່ນກັນ.

Verse 30

एतस्मात्कारणाद्राजन्पार्वणं न विधीयते । तस्मिन्नहनि संप्राप्ते व्यर्थं श्राद्धं भवेद्यतः

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພິທີ pārvaṇa śrāddha ຈຶ່ງບໍ່ຖືກບັນຍັດ. ເພາະເມື່ອວັນນັ້ນມາຮອດ śrāddha ຈະກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຜົນ.

Verse 31

नान्यस्थानोद्भवैर्विप्रैः श्राद्धकर्मव्रतानि च । नागरो नागरैः कुर्यादन्यथा तद्वृथा भवेत्

ພິທີສຣາດທະ ແລະ ວຣະຕະກຳ ບໍ່ຄວນໃຫ້ພຣາຫມັນທີ່ເກີດຈາກຖິ່ນອື່ນປະກອບ. ຊາວນາກະຣະຄວນໃຫ້ພຣາຫມັນນາກະຣະເຮັດ; ບໍ່ຊັ້ນຈະເປັນໄຮ້ຜົນ.

Verse 32

अन्यस्थानोद्भवैर्विप्रैर्यच्छ्राद्धं क्रियते ध्रुवम् । संपूर्णं व्यर्थतां याति नागराणां क्रियापरैः

ສຣາດທະໃດໆທີ່ພຣາຫມັນເກີດຈາກຖິ່ນອື່ນເຮັດ—ແມ່ນຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນກໍຕາມ—ຍ່ອມກາຍເປັນໄຮ້ຜົນແກ່ຊາວນາກະຣະຜູ້ຍຶດຖືການປະກອບທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 33

अथाचारपरिभ्रष्टाः श्राद्धार्हा एव नागराः । वलीवर्दसमानोऽपि ज्ञातीयो यदि लभ्यते । किमन्यैर्बहुभिर्विप्रैर्वेदवेदांगपारगैः

ແມ່ນແຕ່ຊາວນາກະຣະທີ່ຫຼຸດຈາກຈາຣິຍາທີ່ຖືກຕ້ອງ ກໍຍັງຄວນນັບວ່າເໝາະສົມເປັນຜູ້ຮັບໃນສຣາດທະ. ຖ້າພົບຍາດພີ່ນ້ອງຄົນໜຶ່ງ—ແມ່ນຈະຖືກເທົ່າກັບງົວລາກເກວຽນກໍຕາມ—ຈະຕ້ອງການພຣາຫມັນອື່ນຫຼາຍຄົນ ແມ່ນຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ໄປເພື່ອຫຍັງ?

Verse 222

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्ध कल्पे चतुर्दशीशस्त्रहतश्राद्धनिर्णयवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກະວີ—ໃນປຶ້ມທີ 6 ນາກະຣະຂັນຑະ, ໃນມາຫາຕມະຍະຂອງເຂດສັກສິດຮາຖະເກສະວະຣະ, ໃນພາກສຣາດທະ-ກັລປະ, ບົດທີ 222 ຊື່ «ການບັນຍາຍການຕັດສິນສຣາດທະສຳລັບຜູ້ຖືກອາວຸດສັງຫານໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.