Adhyaya 220

Verse 1

ये वांछंति ममाभीष्टं श्राद्धे भुक्त्वाऽथ पैतृके

ຜູ້ໃດປາດຖະນາສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຮົາ—ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານໃນພິທີ ສຣາດທະ ແດ່ບັນພະບຸລຸດແລ້ວ…

Verse 2

आनर्त उवाच । त्रयोदश्यां कृते श्राद्धे कस्माद्वंशक्षयो भवेत् । एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरात्त्वं महा मुने । भर्तृयज्ञ उवाच । एषा मेध्यतमा राजन्युगादिः कलिसंभवा । स्नाने दाने जपे होमे श्राद्धे ज्ञेया तथाऽक्षया

ພະຣາຊາ ອານັດຕະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຮັດ ສຣາດທະ ໃນວັນ ຕຣໂຢດະສີ ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງວ່າວົງສາຈະເສື່ອມ? ຂໍທ່ານມະຫາມຸນີ ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າງລະອຽດ»។ ພຣະພຣະຫຣິຕຣະຍັຊຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ວັນນີ້ບໍລິສຸດຍິ່ງ, ເປັນວັນເປີດຍຸກ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນກາລີຍຸກ. ໃນການອາບນ້ຳ, ການໃຫ້ທານ, ການສວດມົນ, ການໂຮມ, ແລະ ສຣາດທະ ຄວນຮູ້ວ່າ ‘ອັກສະຍາ’—ຜົນບຸນບໍ່ເສື່ອມ»។

Verse 3

अस्यां चेत्तु गजच्छाया तिथौ राजन्प्रजायते । तदाऽक्षयं मघायोगे श्राद्धं संजायते ध्रुवम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຖ້າໃນຕິຖິນີ້ເກີດ ‘ກະຈັດຊາຍາ’ ອັນເປັນມົງຄຸນ, ເມື່ອປະກົບກັບ ມະຄາ-ໂຢກ ແລ້ວ, ສຣາດທະຈະເປັນ ‘ອັກສະຍະ’ ຢ່າງແນ່ນອນ—ຜົນບຸນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 4

यः क्षीरं मधुना युक्तं तस्मिन्नहनि यच्छति । पितॄनुद्दिश्य यो मांसं दद्याद्वाध्रीणसं च यः

ຜູ້ໃດໃນວັນນັ້ນຖວາຍນົມປົນນ້ຳເຜິ້ງ; ແລະຜູ້ໃດມີໃຈອຸທິດແດ່ປິຕຣະ ແລ້ວຖວາຍເນື້ອສັດ, ຮວມທັງເນື້ອ ‘ວາດຣີນະສະ’ ດ້ວຍ—

Verse 5

वाध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी । त्रिःपिबंत्विंद्रियक्षीणं श्वेतं वृद्धमजापतिम्

ດ້ວຍເນື້ອ ‘ວາດຣີນະສະ’ ນັ້ນ ປິຕຣະຈະອິ່ມໃຈຢູ່ໄດ້ສິບສອງປີ. (ຂໍ້ຄວາມທີ່ສືບທອດມາຍັງກ່າວວ່າ:) «ໃຫ້ພວກທ່ານດື່ມສາມຄັ້ງ—ອັນທີ່ອິນທຣີຍອ່ອນແຮງ, ສີຂາວ, ແກ່ຊະລາ, ແລະ ‘ອະຊາປະຕິ’»—ວາຈາທີ່ຄວາມໝາຍຄ່ອນຂ້າງຄຸ້ນຄືບໍ່ຊັດ ແຕ່ຮັກສາໄວ້ຕາມທີ່ສືບມາ.

Verse 6

तं तु वाध्रीणसं विद्यात्सर्वयूथाधिपं तथा । खड्गमांसं च वा दद्यात्तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी । संजायते न संदेहस्तेषां वाक्यं न मे मृषा

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ vādhrīṇasa ແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງຝູງສັດທັງປວງ; ຫຼືຈະຖວາຍເນື້ອ khaḍga ກໍໄດ້—ແລ້ວຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ປິຕຣະ (Pitṛs) ຈະເກີດຂຶ້ນຕະຫຼອດ 12 ປີ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຂົາບໍ່ເທັດ ແລະຂອງຂ້ອຍກໍບໍ່ເທັດເຊັ່ນກັນ.

Verse 7

आसीद्रथंतरे कल्पे पूर्वं पार्थिवसत्तमः । सिताश्वो नाम पांचालदेशीयःपितृभक्तिमान्

ໃນການກ່ອນ ໃນ Rathantara Kalpa ເຄີຍມີກະສັດຜູ້ປະເສີດນາມວ່າ Sitāśva ຊາວແດນ Pañcāla ເປັນຜູ້ເຄົາລົບບູຊາປິຕຣະ (Pitṛs) ດ້ວຍໃຈສັດທາ.

Verse 8

मधुना कालशाकेन खड्गमांसेन केवलम् । स हि श्राद्धं त्रयोदश्यां कुरु ते पायसेन च

“ຈົ່ງປະກອບພິທີ śrāddha ໃນວັນຈັນທຣະທີ 13: ຖວາຍດ້ວຍນ້ໍາເຜິ້ງ, ຜັກໃບຄໍາຄືນ (kālaśāka), ແລະເນື້ອ khaḍga ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ; ພ້ອມທັງຈົ່ງຈັດທໍາ pāyasa ເຂົ້າຫວານດ້ວຍ.”

Verse 9

सोमवंशं समुद्दिश्य श्राद्धं यच्छति भक्तितः

“ດ້ວຍໃຈສັດທາ ເຂົາຖວາຍ śrāddha ໂດຍອຸທິດແດ່ Somavaṃśa ວົງຈັນທຣະ.”

Verse 10

अथ तैर्बाह्मणैः सर्वैः स भूयः कौतुकान्वितैः । कस्यचित्त्वथ कालस्य पृष्टो भुक्त्वा यथेच्छया

“ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນ (brāhmaṇa) ທັງປວງນັ້ນໄດ້ຮັບປະທານຕາມໃຈປາຖະໜາຈົນອິ່ມ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປຊົ່ວໜຶ່ງ ພວກເຂົາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ກໍຖາມເຂົາອີກຄັ້ງ.”

Verse 11

श्राद्धादनंतरं राजन्दृष्ट्वा तं श्रद्धयाऽन्वितम् । पादावमर्द्दनपरं प्रणिपातपुरः सरम्

«ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຫຼັງຈາກພິທີ ສຣາດທະ ທັນທີ, ເຫັນເຂົາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ—ມຸ່ງໝັ້ນນວດພຣະບາດ ແລະ ນໍາໜ້າໃນການກົ້ມກາບ (ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບເຂົາ…)»

Verse 12

ब्राह्मणा ऊचुः । कृत्वा श्राद्धं महाराज प्रदातव्याऽथ दक्षिणा । ब्राह्मणेभ्यस्ततः श्राद्धं पितॄणां चोपतिष्ठति

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເມື່ອເຮັດພິທີ ສຣາດທະ ແລ້ວ ຄວນຖວາຍ ທັກຊິນາ (dakṣiṇā) ເປັນຄ່າບູຊາ. ເມື່ອຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ສຣາດທະນັ້ນຍ່ອມໄປຮອດ ແລະ ເກື້ອກູນແກ່ບັນພະບຸລຸດດ້ວຍ»

Verse 13

सा त्वया कल्पिताऽस्माकं वितीर्णाद्यापि नो नृप । कुप्याकुप्यं परित्यज्य तां देहि नृप मा चिरम्

«ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທັກຊິນາທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້ແກ່ພວກເຮົາ ຍັງບໍ່ໄດ້ຖວາຍເລີຍ. ຈົ່ງລະທິ້ງການຄິດວ່າ ‘ມີຄ່າ ຫຼື ບໍ່ມີຄ່າ’ ແລ້ວຖວາຍໃຫ້ເຮົາເຖີດ, ໂອ ພຣະຣາຊາ—ຢ່າຊ້າ»

Verse 14

भर्तृयज्ञ उवाच । तच्छ्रुत्वा च नृपः प्राह संप्रहृष्टेन चेतसा । धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि विप्रैरद्य न संशयः

ພຣະພາຣຕຣິຍະຍັຊຍະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາກ່າວດ້ວຍໃຈຊື່ນບານວ່າ: ‘ເຮົາເປັນຜູ້ມີບຸນ; ວັນນີ້ເຮົາໄດ້ຮັບພຣະກະຣຸນາຈາກພຣາຫມັນແທ້ໆ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ’»

Verse 15

तस्माद्ब्रूत महाभागा युष्मभ्यं किं ददाम्यहम्

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທ່ານຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຈົ່ງບອກເຖີດ: ເຮົາຄວນຖວາຍຫຍັງແກ່ພວກທ່ານ?»

Verse 16

वर न्नागान्मदोन्मत्तान्भद्रजातिसमुद्भवान् । किं वा सप्तिप्रधानांश्च मनोमारुतरंहसः

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍຊ້າງອັນປະເສີດ ທີ່ເມົາມັນດ້ວຍມັດ ເກີດຈາກສາຍພັນພັດຣາອັນສູງສົ່ງ ຫຼືຈະຖວາຍມ້າຊັ້ນເລີດ ທີ່ໄວດັ່ງລົມ?»

Verse 17

किं वा स्थानानि चित्राणि ग्रामाणि नगराणि च । पितॄनुद्दिश्य यत्किंचिन्नादेयं विद्यते यतः

«ຫຼືຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍຖິ່ນຖານອັນງາມ—ບ້ານ ແລະ ເມືອງດ້ວຍບໍ? ເພາະເມື່ອອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ບໍ່ຄວນຖວາຍ’»

Verse 18

ब्राह्मणा ऊचुः । नास्माकं वाजिभिः कार्यं न रत्नैर्न च हस्तिभिः । न देशैर्ग्राममुख्यैर्वा नान्येनापि च केनचित्

ພຣະພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີມ້າ ບໍ່ຕ້ອງມີແກ້ວມະນີ ແລະບໍ່ຕ້ອງມີຊ້າງ. ບໍ່ຕ້ອງມີແຜ່ນດິນ ຫຼືບ້ານໃຫຍ່ໆ ແລະບໍ່ຕ້ອງມີສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ»

Verse 19

यदर्थेन महाराज पृष्टोस्माभिर्यतो भवान् । तस्मान्नो दक्षिणां देहि संदेहघ्नां तपोत्तम

«ໂອ ມະຫາລາຊາ, ເພາະເຫດນີ້ແທ້ໆ ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຖາມພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງປະທານດັກຊິນາ ທີ່ຂ້າຄວາມສົງໄສໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຕະປະ»

Verse 20

यां पृच्छामो वयं सर्वे कौतूहलसमाहिताः

«ເລື່ອງນັ້ນທີ່ພວກເຮົາທຸກຄົນຖາມ ໂດຍຈິດໃຈຈົ່ງຈໍ່ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢາກຮູ້ອັນແຮງກ້າ…»

Verse 21

राजोवाच । उपदेशाधिकारोऽस्ति ब्राह्मणानां महात्मनाम् । दातुं नैव ग्रहीतुं च नी चजात्यस्य वैदिकाः

ພຣະຣາຊາ ກ່າວວ່າ: "ອຳນາດໃນການສັ່ງສອນ ເປັນຂອງພຣາມ ຜູ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງ. ຜູ້ປະຕິບັດຕາມພຣະເວດ ບໍ່ຄວນໃຫ້ ຫຼື ຮັບສິ່ງໃດ ຈາກຜູ້ທີ່ມີຄວາມປະພຶດຕ່ຳຊ້າ ແລະ ຊາດກຳເນີດຕ່ຳ."

Verse 22

सोऽहं राजा न सर्वज्ञो यो यच्छामि द्विजोत्तमाः । उपदेशं हि युष्मभ्यं सर्वज्ञेभ्यो विचक्षणाः

"ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນກະສັດ ບໍ່ໄດ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງທວິຊາຊົນ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຂໍມອບຄຳສັ່ງສອນແກ່ທ່ານ ເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານຈະເປັນຜູ້ມີປັນຍາ ແລະ ປຽບດັ່ງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງກໍຕາມ."

Verse 23

ब्राह्मणा ऊचुः । गुरुशिष्यसमुत्थोऽयमुपदेशो महीपते । प्रार्थयामो वयं किंचिन्मा भयं त्वं समाविश

ເຫຼົ່າພຣາມ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: "ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ, ຄຳສັ່ງສອນນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຄວາມສຳພັນທີ່ຖືກຕ້ອງ ລະຫວ່າງຄູ ແລະ ສິດ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮ້ອງບາງຢ່າງຈາກທ່ານ ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມຢ້ານກົວເຂົ້າຄອບງຳທ່ານເລີຍ."

Verse 24

वयं च प्रश्नमेकं हि पृच्छामो यदि भूपते । ब्रूषे कौतुकयुक्तानां सर्वेषां च द्विजन्मनाम्

"ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມພຽງຄຳຖາມດຽວເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າທ່ານຈະຕອບ, ຂໍຈົ່ງຕອບເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເຫຼົ່າທວິຊາຊົນທັງຫຼາຍ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນຢ່າງຈິງໃຈ."

Verse 25

तस्माद्वद महाभाग यदि जानासि तत्त्वतः । न चेद्गुह्यतमं किंचित्पृच्छामस्त्वां कुतूहलात्

"ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວມາເຖີດ ທ່ານຜູ້ໂຊກດີ ຖ້າຫາກທ່ານຮູ້ຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມເຖິງເລື່ອງທີ່ລັບທີ່ສຸດ ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນອັນສັກສິດ."

Verse 26

राजोवाच । यदि वः संशयो विप्रा युष्मत्प्रश्नमसंशयम् । कथयिष्याभि चेद्गुह्यं तद्वद्ध्वं गप्ल ज्वराः

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຖ້າພວກເຈົ້າມີຄວາມສົງໄສ ຈົ່ງກ່າວຄໍາຖາມຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ແນ່ນອນ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າທຳອັນລຶກລັບ ຈົ່ງເວົ້າອອກມາໃຫ້ຊັດ…»

Verse 27

ब्राह्मणा ऊचुः । अन्नेषु च विचित्रेषु लेह्येषु विविधेषु च । अमृतेष्वेषु सर्वेषु तथा पेयेषु पार्थिव

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນອາຫານອັນຫຼາກຫຼາຍ, ໃນຂອງຫວານທີ່ເລຍໄດ້ຫຼາຍຊະນິດ, ໃນອາຫານທັງປວງທີ່ດຸດດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ, ແລະໃນເຄື່ອງດື່ມດ້ວຍ…»

Verse 28

तस्मादद्य दिने ब्रूहि मधु यच्छसि गर्हितम् । वर्तते च यथाऽभक्ष्यं ब्राह्मणानां विशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພະອົງບອກໃນມື້ນີ້ເຖີດ: ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງອັນຖືກຕຳນິ, ຖືກນັບເປັນຂອງບໍ່ຄວນກິນ, ໂດຍສະເພາະສຳລັບພຣາຫມັນ?

Verse 29

तथा विचित्र मासेषु संस्थितेषु नराधिप । खङ्गमांसं निरास्वादं कस्माद्यच्छसि केवलम्

ແລະຍັງອີກ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ, ເມື່ອເດືອນອັນດີເລີດຫຼາຍເດືອນກຳລັງມາຮອດ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຖວາຍແຕ່ເນື້ອຂັງກະທີ່ຈືດຊືດເທົ່ານັ້ນ?

Verse 30

संति शाकानि राजेन्द्र पावनीयानि सर्वशः । सुष्ठु स्वादु कराण्यत्र व्यञ्जनार्थं महीपते

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ທີ່ນີ້ມີຜັກຫຼາຍຢ່າງ ອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃນທຸກປະການ; ມັນມີລົດຊາດດີ ເໝາະສຳລັບເຮັດເປັນເຄື່ອງປຸງອາຫານ, ໂອ ເຈົ້າແຜ່ນດິນ.

Verse 31

कालशाकं सकटुकं मुखाऽधिजनकं महत् । कस्माद्यच्छसि चास्माकं भक्त्या परमया युतः । न श्राद्धे प्रतिषेधश्च प्रकर्तव्यः कथंचन

ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຖວາຍ kālaśāka ທີ່ເຜັດ ແລະກະທົບປາກຢ່າງແຮງ ໃຫ້ພວກເຮົາ ແມ່ນທັງໆທ່ານມີພັກຕິອັນສູງສຸດ? ໃນພິທີ śrāddha ບໍ່ຄວນນໍາສິ່ງບໍ່ສົມຄວນເຂົ້າມາເລີຍ.

Verse 32

न च त्याज्यं समुच्छिष्टं तेन भुंजामहे ततः । तदत्र कारणेनैव गुरुणा भाव्यमेव हि । येन त्वं यच्छसि प्राय एतत्सिद्धिर्भवेत्स्थिता

ແລະກໍບໍ່ຄວນຖິ້ມມັນວ່າ ‘ອາຫານເຫຼືອ’ ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງກິນມັນ. ແຕ່ໃນນີ້ຕ້ອງມີເຫດຜົນອັນໜັກແນ່ນອນ—ເພາະເຫດນັ້ນທ່ານຈຶ່ງຖວາຍຢູ່ເປັນນິດ—ເພື່ອໃຫ້ພິທີທີ່ຕັ້ງໃຈນີ້ສໍາເລັດສົມບູນແທ້.

Verse 33

तस्मात्कथय नः सर्वं परं कौतूहलं हि नः । निःस्वादितं यथा दद्यादीदृक्छ्राद्धे विगर्हितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທຸກຢ່າງ—ເພາະຄວາມສົນໃຈຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍ—ວ່າຈະຖວາຍອາຫານຈືດຊືດ ແລະຖືກຕໍານິໃນ śrāddha ແບບນີ້ໄດ້ຢ່າງໃດ.

Verse 34

यथा त्वं नृपशार्दूल श्रद्धया संप्रयच्छसि

ທ່ານ—ໂອ ເສືອໃນບັນດາກະສັດ—ຖວາຍ (ສິ່ງນີ້) ດ້ວຍສັດທາໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 35

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां ब्राह्मणानां महात्मनाम् । स वैलक्ष्यस्मितं प्राह सलज्जं पृथिवीपतिः

ເມື່ອກະສັດ—ເຈົ້າແຫ່ງພື້ນດິນ—ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະອົງກໍຕອບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອັນອາຍໆ ເພາະຄວາມລະອາຍ.

Verse 36

गुह्यमेतन्महाभागा अस्माकं यदि संस्थितम् । अवाच्यमपि वक्ष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາທັງຫຼາຍ, ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບທີ່ຜູກພັນກັບຊີວິດຂ້ອຍ. ແມ່ນແຕ່ບໍ່ຄວນເວົ້າ ຂ້ອຍຈະເວົ້າ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່.

Verse 37

अहमासं पुरा पापो लुब्धकश्चान्य जन्मनि । निहंता सर्वजंतूनां तथा भक्षयिता पुनः

ໃນອະດີດ ໃນຊາດອື່ນໜຶ່ງ ຂ້ອຍເຄີຍເປັນນາຍພານຜູ້ມີບາບ. ຂ້ອຍເປັນຜູ້ຂ້າສັດທຸກຊະນິດ ແລະຍັງເປັນຜູ້ກິນພວກມັນອີກດ້ວຍ.

Verse 38

पर्यटामि तदारण्ये धनुषा मृगयारतः । सिंहो व्याघ्रो गजेन्द्रो वा शरभो वा द्विजो त्तमाः

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນດວິຊະອຸດຕະມະ, ຂ້ອຍເຄີຍພາກພຽນເດີນຢູ່ໃນປ່ານັ້ນ ຖືຄັນທະນູ ຊື່ນຊອບການລ່າ—ຈະເປັນສິງ, ເສືອ, ຊ້າງເຈົ້າ, ຫຼື ສັດຊະຣະພະອັນດຸຮ້າຍກໍຕາມ.

Verse 39

मद्बाणगोचरं प्राप्तो न जीवत्यपि कर्हिचित् । कस्यचित्त्वथ कालस्य भ्रममाणो महीतले

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຂົ້າມາໃນລະດັບລູກທະນູຂອງຂ້ອຍ ບໍ່ເຄີຍລອດຊີວິດ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ຫຼັງການເວລາຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍພາກພຽນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ

Verse 40

संप्राप्तोऽहं महाभागा अग्नि वेशस्य सन्मुनेः । आश्रमे समनुप्राप्तो निशीथे क्षुत्पिपासितः

ໂອ ຜູ້ມີບຸນທັງຫຼາຍ, ຂ້ອຍໄດ້ໄປຮອດອາສຣົມຂອງມຸນີຜູ້ດີ ນາມວ່າ ອັກນິເວຊະ. ຂ້ອຍໄປຮອດໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳ.

Verse 41

तावत्तत्र सशिष्याणां श्राद्धकर्मविधिं वदन् । संस्थितो वेष्टितः शिष्यैः समन्ताद्द्विजसत्तमाः

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ທ່ານຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກ່າວສອນສິດທິສາວົກເຖິງວິທີກຳນົດພິທີ śrāddha ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຖືກສິດທິສາວົກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານ។

Verse 42

अग्निवेश उवाच । ऋक्षे पित्र्ये यदा चन्द्रो हंसश्चापि करे व्रजेत् । त्रयोदशी तु सा च्छाया विज्ञेया कुञ्जरोद्भवा

ອັກນິເວຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນນັກສັດທີ່ສຳພັນກັບປິຕຣ (Pitṛ) ແລະກຸ່ມດາວ «ຮັມສະ» ກໍເຄື່ອນເຂົ້າສູ່ «ກະຣະ» ແລ້ວ ເງົານັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນລາງ «ເກີດຈາກຊ້າງ»; ມັນແມ່ນຕິຖິທີ 13 (trayodaśī).

Verse 43

पित्र्ये यदास्थितश्चेन्दुर्हंसश्चापि करे स्थितः । तिथिर्वैश्रवणी या च सा च्छाया कुञ्जरस्य च

ເມື່ອດວງຈັນຕັ້ງຢູ່ໃນນັກສັດຂອງປິຕຣ (Pitṛ) ແລະ «ຮັມສະ» ກໍຕັ້ງຢູ່ໃນ «ກະຣະ» ເຊັ່ນກັນ ຕິຖິທີ່ເອີ້ນວ່າ «ໄວສຣະວະນີ» ນັ້ນ ກໍພຶງຮູ້ວ່າເປັນລາງ “ເງົາຂອງຊ້າງ” ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 44

सैंहिकेयो यदा चंद्रं ग्रसते पर्वसंधिषु । हस्तिच्छाया तु सा ज्ञेया तस्यां श्राद्धं समाचरेत्

ເມື່ອໄຊṃຫິເກຍ (ຣາຫູ) ກືນກັບດວງຈັນໃນຈຸດຕໍ່ຂອງປັກສາ (ເວລາຄຣາສ) ນັ້ນ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນ “ເງົາຊ້າງ” (hasti-chāyā) ແລະໃນເວລານັ້ນຄວນປະກອບພິທີ śrāddha ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 45

तस्यां यः कुरुते श्राद्धं जलैरपि प्रभक्तितः । यावद्द्वादश वर्षाणि पितरस्तस्य तर्पिताः

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບ śrāddha ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ ແຕ່ດ້ວຍສັດທາອັນແທ້ຈິງ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈຕະຫຼອດ 12 ປີ।

Verse 46

वनस्पतिगते सोमे या च्छाया पूर्वतोमुखी । गजच्छाया तु सा ज्ञेया पितॄणां दत्तमक्षयम्

ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນວນະສະປະຕິ ແລະເງົາຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນ «ເງົາຊ້າງ» (gaja-chāyā)؛ ຂອງທີ່ຖວາຍແດ່ປິຕຣະໃນເວລານັ້ນ ຈະເປັນອະກະສະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 47

सा भवेच्च न सन्देहः पुण्यदा पैतृकी तिथिः । तस्यां श्राद्धं प्रकर्तव्यं संभाराः संभृताश्च ये

ນັ້ນແທ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ແມ່ນຕິຖີຂອງປິຕຣະທີ່ໃຫ້ບຸນ. ໃນວັນນັ້ນພຶງກະທຳ śrāddha ຢ່າງແນ່ນອນ ດ້ວຍເຄື່ອງພິທີທີ່ໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້.

Verse 48

प्रभाते तु न सन्देहः पितॄणां परितृप्तये । शाकैस्तथैंगुदैर्बिल्वैर्बदरैश्चिर्भटैरपि

ໃນຍາມອາລຸນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສວ່າ ປິຕຣະທັງຫຼາຍຈະອິ່ມໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ຈະເປັນຜັກໃບ, ໝາກ iṅguda, ໝາກ bilva, ໝາກ badara (ພຸດຊູຈູບ) ຫຼືແມ່ນແຕ່ໝາກຟັກ cirbhaṭa ກໍຕາມ.

Verse 49

यदन्नं पुरुषोऽश्नाति तदन्नास्तस्य देवताः । बाढमित्येव ते प्रोच्य गताः स्वंस्वं निकेतनम्

«ອາຫານໃດທີ່ມະນຸດກິນ ອາຫານນັ້ນແຫຼະເປັນອາຫານທີ່ເທວະທີ່ກ່ຽວພັນກັບເຂົາຮັບໄດ້» ເຂົາເວົ້າ. ແລ້ວພວກເຂົາກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລະຍອມຮັບ ຈາກໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນໆ.

Verse 50

सर्वे शिष्या महाभागाः नारायणपुरोगमाः । अग्निवेश्योऽपि सुष्वाप समामन्त्र्य द्विजोत्तमान्

ສິດທິສາວົກຜູ້ມີວາສະນາທັງຫຼາຍ ມີນາຣາຍະນະເປັນຜູ້ນຳ ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ອັກນິເວສຍະກໍເຊັ່ນກັນ ໄດ້ລາອຳລາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ແລ້ວຈຶ່ງຫຼັບໄປ.

Verse 51

तेन संकथ्यमानं च रात्रौ तच्च श्रुतं मया । अहं चापि करिष्यामि प्रातः श्राद्धमसंशयम्

ສິ່ງທີ່ລາວເລົ່າໃນຍາມຄ່ຳ ຂ້ອຍກໍໄດ້ຟັງເຊັ່ນກັນ. ຂ້ອຍຈະປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນຕອນເຊົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 52

निहत्य खड्गमादाय तस्य मांसं सुपुष्कलम् । तथा मधु समादाय कालशाकं विशेषतः

ໄດ້ຂ້າແຮດ ແລ້ວຖືດາບ ເອົາເນື້ອຂອງມັນຢ່າງຫຼາຍ. ຍັງໄດ້ຈັດຫານ້ຳເຜິ້ງ ແລະໂດຍພິເສດມີຜັກຂຽວ ກາລະຊາກ (kālaśāka) ດ້ວຍ (ເພື່ອພິທີ).

Verse 53

स्वजातीयेभ्य आदाय तर्पयिष्यामि तान्पितॄन्

ເອົາສິ່ງຈັດຫາເຫຼົ່ານີ້ຈາກພວກພ້ອມພັນຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະທຳຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ (pitṛs) ເຫຼົ່ານັ້ນອິ່ມໃຈ.

Verse 54

एवं निश्चित्य मनसा प्रसुप्तोऽहं द्विजोत्तमाः । ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमण्डले

ເມື່ອຂ້ອຍຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ຂ້ອຍກໍຫຼັບໄປ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ. ຕໍ່ມາໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ເມື່ອດວງອາທິດຍົກຂຶ້ນເປັນວົງມົນດົນ,

Verse 55

मधुजालानि भूरीणि गृहीतानि मया ततः । कालशाकं तथा लब्धं स्वेच्छया द्विजसत्तमाः

ຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເກັບຮວບຮວມຮັງເຜິ້ງຫຼາຍໆ. ແລະຜັກຂຽວ ກາລະຊາກ (kālaśāka) ກໍໄດ້ມາຕາມປາດຖະນາ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ.

Verse 56

ततः सर्वं समादाय श्रपितं तत्क्षणान्मया । स्नात्वा च निजवर्गाणां पितॄनुद्दिश्य चात्मनः । प्रदत्तं लुब्धकानां च भक्तिपूर्वं द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເກັບຮວບທຸກຢ່າງ ແລ້ວປຸງສຸກໃນທັນທີ. ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອຸທິດແດ່ປິຕຣີບັນພະບຸລຸດໃນວົງຕະກູນຂອງຕົນ ແລະເພື່ອຄວາມສຸກສະຫວັດດີຂອງຕົນ ແລ້ວມອບດ້ວຍສັດທາໃຫ້ແກ່ນາຍພານດ້ວຍ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 57

एवं मया पुरा दत्तं पितॄ नुद्दिश्य तान्निजान् । नान्यत्किंचिन्मया दत्तं कदाचित्कस्यचिद्विजाः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບທານນັ້ນ ໂດຍອຸທິດແດ່ປິຕຣີຂອງຕົນ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍມອບສິ່ງອື່ນໃຫ້ແກ່ໃຜໃນເວລາໃດເລີຍ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ.

Verse 58

ततः कालेन महता मृत्युं प्राप्तोऽस्म्यहं द्विजाः । तद्दानस्य प्रभावेन पार्थिवीं योनिमाश्रितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ, ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ. ແຕ່ໂດຍອຳນາດແຫ່ງທານນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການເກີດໃໝ່ໃນພູມມະນຸດ.

Verse 59

एवं जातिस्मरत्वं च सञ्जातं मे द्विजोत्तमाः । ते च मे तर्पितास्तेन खड्गमांसेन माक्षिकैः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມສາມາດຈື່ຈຳຊາດກ່ອນ (ຊາຕິສະມະຣະ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະໂດຍການນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການທຳຕັຣປະນະ ດ້ວຍເນື້ອຂະດກະ ແລະນ້ຳເຜິ້ງ.

Verse 60

संप्राप्ताः परमां प्रीतिं ततो द्वाशवार्षिकीम् । एतस्मात्कारणाच्छ्राद्धं प्रकरोमि द्विजोत्तमाः

ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິສູງສຸດ ດຳລົງຢູ່ໄດ້ສິບສອງປີ. ເພາະເຫດນີ້ແທ້ໆ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນບັດນີ້.

Verse 61

खड्गमांसेन मधुना कालशाकेन भूरिशः । विधिहीनं द्विजैर्हीनं तिलदर्भैर्विवर्जितम्

ດ້ວຍເນື້ອຂັດຄະ, ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ຜັກກາລະ-ຊາກະຫຼາຍ—ພິທີສຣາດທະນັ້ນຂາດວິທີ, ຂາດພຣາຫມັນ, ແລະບໍ່ມີງາກັບຫຍ້າດັຣພະ।

Verse 62

मया तद्विहितं श्राद्धं तस्यैतत्फलमागतम् । सांप्रतं विधिना सम्यग्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः

ສຣາດທະນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ກະທຳ ແລະນີ້ແມ່ນຜົນທີ່ເກີດຈາກມັນ. ບັດນີ້ກໍກະທຳໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ດ້ວຍພຣາຫມັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນເວດະ।

Verse 63

उपविष्टैः करोम्येव यच्छ्राद्धं श्रद्धयान्वितः । दर्भैस्तिलैः समोपेतं मन्त्रवच्च द्विजोत्तमाः

ຂ້ອຍກະທຳສຣາດທະ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົານັ່ງຢູ່ ດ້ວຍສັດທາ—ພ້ອມຫຍ້າດັຣພະ ແລະງາ ພ້ອມມົນຕຣາ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ।

Verse 64

नो जानामि फलं किं वा सांप्रतं च भविष्यति । तस्मादेवं परिज्ञाय यूयं चैव द्विजोत्तमाः

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າ ບັດນີ້ຈະເກີດຜົນອັນໃດ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຂົ້າໃຈຢ່າງນີ້ແລ້ວ ພວກເຈົ້າດ້ວຍ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—

Verse 65

संतर्पयध्वं च पितॄन्निजान्गजदिने स्थिते । छायायां चैव जातायां कुञ्जरस्य द्विजोत्तमाः

ພວກເຈົ້າດ້ວຍຄວນສະໜອງບູຊາໃຫ້ປິຕຣະຂອງຕົນ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອວັນຄະຊະ (Gaja-day) ມາເຖິງ—ເມື່ອເງົາຊ້າງປາກົດຂຶ້ນດ້ວຍ।

Verse 66

येन संजायते तृप्तिः पितॄणां द्वादशाब्दिकी । युष्माकं च गतिः श्रेष्ठा यथा जाता ममाधुना

ໂດຍການນັ້ນ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈຕະຫຼອດສິບສອງປີ ແລະ ຄະຕິທາງໄປຂອງພວກເຈົ້າກໍຈະປະເສີດ ເຫມືອນຂອງຂ້ອຍໃນບັດນີ້।

Verse 67

भर्तृयज्ञ उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते ब्राह्मणोत्तमाः । संतुष्टाः साधुवादांश्च ददुस्तस्य महीपतेः

ພະບຣະຕຣະຍັດຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງລາວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດນັ້ນກໍພໍໃຈ ແລະ ໄດ້ຖວາຍຄໍາສັນລະເສີນພ້ອມພອນແກ່ພະມະຫາກະສັດນັ້ນ।

Verse 68

ततःप्रभृति चक्रुस्ते श्राद्धानि द्विजसत्तमाः । त्रयोदश्यां नभस्यस्य कृष्णायां भक्तितत्पराः

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພຣາຫມັນຜູ້ດີເລີດເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ເລີ່ມປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ໃນວັນທີ 13 (ຕຣະໂຍດະສີ) ຂອງຂ້າງແຮມ ໃນເດືອນນະພັດສະຍະ (ພາດຣະປະດາ)។

Verse 69

मधुना कालशाकेन खड्गमांसेन तर्पिताः । प्राप्नुवंति परां सिद्धिं विमानवरमास्थिताः

ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍນ້ໍາເຜິ້ງ ຜັກກາລະ-ຊາກະ (kāla-śāka) ແລະ ເນື້ອແຮດ ພວກເຂົາກໍອິ່ມໃຈ ແລະ ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ໂດຍຂຶ້ນນັ່ງວິມານທິບອັນປະເສີດ।

Verse 70

स्पर्धंते सहिता दैवैः पितरश्च विशेषतः । वंशजेन प्रदत्तस्य प्रभावात्सुरसत्तमाः

ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ! ບັນດາປິຕຣະ (Pitṛ) ໂດຍສະເພາະ ພ້ອມກັບເທວະທັງຫມົດ ພາກັນແຂ່ງຂັນກັນ ເນື່ອງຈາກອານຸພາບແຫ່ງທານທີ່ຜູ້ສືບສາຍໄດ້ຖວາຍ।

Verse 71

श्राद्धार्थं संपरिज्ञाय मन्त्रं चक्रुः परस्परम् । आदित्या वसवो रुद्रा नासत्यावपि पार्थिव

ເມື່ອເຂົາເຈົ້າເຂົ້າໃຈຈຸດປະສົງຂອງພິທີ Śrāddha ແລ້ວ ຈຶ່ງຮ່ວມກັນວາງມົນຕຣາໜຶ່ງ—ໂອ ພະຣາຊາ—ຄື Āditya, Vasu, Rudra ແລະ Nāsatya ສອງອົງ (Aśvin) ດ້ວຍ.

Verse 72

यथा न भवति श्राद्धं तस्मिन्नहनि भूतले । यत्प्रभावाद्वयं सर्वे मानुषैः श्राद्धमाश्रितैः । न यामोऽभिभवस्थानं तस्माच्छप्स्यामहे च तान्

“ເພື່ອໃຫ້ໃນວັນນັ້ນເທິງແຜ່ນດິນ ບໍ່ມີການປະກອບ Śrāddha—ເນື່ອງຈາກອານຸພາບຂອງມະນຸດຜູ້ພຶ່ງພາ Śrāddha ທຳໃຫ້ພວກເຮົາທັງປວງບໍ່ອາດເຂົ້າສູ່ພາວະຖືກຄອບງຳ—ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈະສາບແຊ່ງເຂົາເຈົ້າ.”

Verse 73

अद्यप्रभृति यः श्राद्धं त्रयोदश्यां करिष्यति । कन्यासंस्थे सहस्रांशौ तस्य स्याद्वंशसंक्षयः

“ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບ Śrāddha ໃນວັນ trayodaśī ໃນຂະນະທີ່ພະອາທິດ—ຜູ້ມີຮັງສີພັນ—ຢູ່ໃນລາສີ Kanyā (Virgo) ຜູ້ນັ້ນຈະມີການສູນສິ້ນແຫ່ງວົງສາ.”

Verse 74

इति शापेन देवानां निर्दग्धेयं महातिथिः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຄຳສາບແຊ່ງຂອງເທວະດາ ຕິຖິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ຈຶ່ງຖືກ “ເຜົາໄໝ້” ຄືກາຍເປັນວັນທີ່ບໍ່ຄວນແກ່ພິທີ.

Verse 76

ततःप्रभृति नैतस्या क्रियते श्राद्धमुत्तमम् । यः प्रमादेन कुरुते तस्य स्याद्वंश संक्षयः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໃນຕິຖິນັ້ນບໍ່ມີການປະກອບ Śrāddha ອັນປະເສີດອີກ. ຜູ້ໃດເຮັດໂດຍຄວາມປະມາດ ຜູ້ນັ້ນຈະປະສົບການສູນສິ້ນແຫ່ງວົງສາ.

Verse 220

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे गजच्छायामाहात्म्यवर्णनंनाम विंशत्युत्तरद्विशत तमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 220 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ Gajacchāyā» ໃນ Śrāddha-kalpa ພາຍໃນ Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya ໃນ Nāgara Khaṇḍa ພາກທີ 6 ຂອງ Śrī Skanda Mahāpurāṇa ໃນ Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।