Adhyaya 218

Verse 1

भर्तृयज्ञ उवाच । एतत्सामान्यतः प्रोक्तं मया श्राद्धं यथा नरैः । कर्त्तव्यं विप्रपूर्वैर्यद्वर्णैः पार्थिवसत्तम

ພະຣຶຕຣະຍັຊຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າໄດ້ກ່າວໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ວ່າມະນຸດໃນວັນນະຕ່າງໆ ໂດຍເລີ່ມຈາກພຣາຫມັນ ຄວນປະກອບພິທີສຣາດທະແນວໃດ»។

Verse 2

अतः परं प्रवक्ष्यामि स्वशाखायाः स्मृतं नृप । स्वदेशवर्णजातीयं यथा स्यादत्र निर्वृतिः

ບັດນີ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າຈະກ່າວຕໍ່ໄປເຖິງສິ່ງທີ່ຈື່ຈຳໄວ້ໃນສາຂາເວດຂອງຕົນ (śākhā) ພ້ອມທັງປະເພນີທີ່ເໝາະກັບຖິ່ນແດນ, ວັນນະ, ແລະຊຸມຊົນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມພໍໃຈແລະຄວາມຖືກຕ້ອງໃນນີ້.

Verse 3

श्राद्धे श्रद्धा यतो मूलं तेन श्राद्धं प्रकीर्तितम् । तत्तस्मिन्क्रियमाणे तु न किंचिद्व्यर्थतां व्रजेत्

ເນື່ອງຈາກສັດທາ (śraddhā) ເປັນຮາກຖານຂອງພິທີສຣາດທະ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ສຣາດທະ’. ເມື່ອປະກອບດ້ວຍໃຈນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນພິທີນີ້ຈະເສຍເປົ່າ.

Verse 4

अनिष्टमपि राजेन्द्र तस्माच्छ्राद्धं समा चरेत् । विप्रपादोदकं यत्तु भूमौ पतति पार्थिव

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງກະສັດທັງຫຼາຍ ຄວນປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມບໍ່ເປັນມົງຄຸນ. ເພາະວ່າ ໂອ ພະຣາຊາ ນ້ຳທີ່ລ້າງຕີນພຣາຫມັນ ເມື່ອຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ ນຳພາພຸນຍະຜົນອັນສັກສິດມາໃຫ້.

Verse 6

जाता ये गोत्रजाः केचिदपुत्रा मरणं गताः । ते यांति परमां तृप्तिममृतेन यथा सुराः । विप्रपादोदकक्लिन्ना यावत्तिष्ठति मेदिनी । तावत्पुष्करपात्रेषु पिबन्ति पितरो जलम्

ບາງຄົນໃນວົງຕະກູນດຽວກັນ ເກີດມາແຕ່ຕາຍໄປໂດຍບໍ່ມີລູກ ພວກເຂົາບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈອັນສູງສຸດ ດັ່ງເທວະທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈດ້ວຍນ້ຳອະມຣິຕະ. ຕາບໃດທີ່ແຜ່ນດິນຍັງດຳລົງ ບັນພະບຸລຸດຈະດື່ມນ້ຳໃນພາຊະນະດອກບົວ ໂດຍໄດ້ຮັບຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຈາກນ້ຳລ້າງຕີນພຣາຫມັນ.

Verse 7

श्राद्धेऽथ क्रियमाणे तु यत्किंचित्पतति क्षितौ । पुष्पगन्धोदकं चान्नमपि तोयं नरेश्वर

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ເມື່ອກຳລັງປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ສິ່ງໃດໆທີ່ຕົກລົງສູ່ດິນ—ດອກໄມ້, ນ້ຳຫອມ, ອາຫານ ຫຼືແມ່ນແຕ່ນ້ຳທຳມະດາ—ລ້ວນກາຍເປັນການຖວາຍບູຊາຕາມສ່ວນຂອງມັນ.

Verse 8

तेन तृप्तिं परां यांति ये कृमित्वमुपागताः । कीटत्वं वापि तिर्यक्त्वं व्यालत्वं च नराधिप

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຂອງຖວາຍທີ່ຕົກນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ຜູ້ທີ່ກາຍເປັນໜອນ ຫຼືເປັນແມງ, ເປັນສັດຕິຣະຈານ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ເປັນງູ ກໍບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈອັນສູງສຸດ.

Verse 9

यदुच्छिष्टं क्षितौ याति पात्रप्रक्षालनोद्भवम् । तेन तृप्तिं परां यांति ये प्रेतत्वमुपागताः

ສິ່ງໃດໆທີ່ເປັນເສດເຫຼືອ ຕົກລົງສູ່ດິນ ອັນເກີດຈາກການລ້າງພາຊະນະ ໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ຜູ້ທີ່ກາຍເປັນ ເປຣຕະ (preta) ຍ່ອມບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈອັນສູງສຸດ.

Verse 10

ये चापमृत्युना केचिन्मृत्युं प्राप्ताः स्ववंशजाः । असंस्कृतप्रमीतानां त्यागिनां कुलयोषिताम्

ແລະບັນດາຜູ້ໃນວົງສາຂອງຕົນ ທີ່ພົບຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ—ຜູ້ຕາຍໂດຍບໍ່ທັນໄດ້ຮັບພິທີສັງສະການຕາມທຳນຽມ, ຜູ້ຖືກປະຖິ້ມ, ແລະແມ່ຍິງໃນຕະກູນທີ່ຖືກທຸກທໍລະມານ—ກໍຖືກນັບຮວມເພື່ອຮັບອານຸສົງບຸນນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 11

उच्छिष्टभागधेयं स्याद्दर्भेषु विकिरश्च यः । विकिरेण प्रदत्तेन ते तृप्तिं यांति चाखिलाः

ການໂປຍເສດອາຫານທີ່ເຫຼືອລົງເທິງຫຍ້າດັຣພະ ເປັນສ່ວນທີ່ຈັດໄວ້ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ; ແລະດ້ວຍການໂປຍຖວາຍນັ້ນ ທຸກຄົນລ້ວນໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ.

Verse 12

यत्किंचिन्मंत्रहीनं वा कालहीनमथापि वा । विधिहीनं च संपूर्णं दक्षिणायां तु तद्भवेत्

ໃນພິທີສຣາດທະ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຂາດມັນຕຣາ, ຂາດເວລາອັນຖືກຕ້ອງ, ຫຼືຂາດວິທີການຕາມພິທີ—ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມສົມບູນຂຶ້ນໄດ້ໂດຍດັກຊິນາ (ທານກຽດຕິ).

Verse 13

तस्मान्न दक्षिणाहीनं श्राद्धं कार्यं विपश्चिता । य इच्छेच्छाश्वतीं तृप्तिं पितॄणामात्मनश्च यः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນບໍ່ເຮັດພິທີສຣາດທະໂດຍຂາດດັກຊິນາ; ຜູ້ໃດປາດຖະນາຄວາມອິ່ມໃຈອັນຖາວອນແກ່ປິຕຣະ ແລະແກ່ຕົນເອງດ້ວຍ.

Verse 14

दक्षिणारहितं श्राद्धं यथैवोषरवर्षितम् । यथा तमसि नृत्यं च गीतं वा बधिरस्य च

ສຣາດທະທີ່ບໍ່ມີດັກຊິນາ ເປັນດັ່ງຝົນຕົກລົງໃສ່ດິນແຫ້ງຮ້າງ; ເປັນດັ່ງການຟ້ອນໃນຄວາມມືດ; ຫຼືເປັນດັ່ງຮ້ອງເພງໃຫ້ຄົນຫູໜວກຟັງ.

Verse 15

श्राद्धं दत्त्वा च युक्त्वा च श्राद्धे निष्कामतां व्रजेत् । न स्वाध्यायः प्रकर्तव्यो न ग्रामांतरकं व्रजेत्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍພິທີສຣາດທະ ແລະສຳເລັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນຢູ່ດ້ວຍໃຈບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາຕໍ່ສຣາດທະ. ໃນວັນນັ້ນບໍ່ຄວນເຮັດສະວາດຢາຍ (ສວດວິດ) ແລະບໍ່ຄວນໄປບ້ານອື່ນ.

Verse 16

श्राद्धभुग्रमणीतल्पं तदहर्योऽधिगच्छति । तं मासं पितरस्तस्य जायंते वीर्यभोजिनः

ຜູ້ໃດກິນອາຫານສຣາດທະ ແລ້ວໃນວັນນັ້ນເອງໄປຫາຕຽງຂອງຍິງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນຕຳນິ. ຕະຫຼອດເດືອນນັ້ນ ປິຕຣະຂອງເຂົາຖືກກ່າວວ່າດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສພະລັງວີຣິຍະຂອງເຂົາ.

Verse 17

श्राद्धभुक्छ्राद्धदाता च यः सेवयति मैथुनम् । तस्य संवत्सरं यावत्पितरः शुक्रभोजिनः । प्रभवंति न संदेह इत्येषा वैदिकी श्रुतिः

ຖ້າຜູ້ກິນອາຫານສຣາດທະ ຫຼືຜູ້ຖວາຍສຣາດທະ ຜູ້ໃດປະພຶດເມຖຸນ (ຮ່ວມເພດ) ແລ້ວ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ປິຕຣະຂອງເຂົາຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສແຕ່ສຸກຣະ (ນ້ຳອະສຸຈິ) ເທົ່ານັ້ນ. ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ນີ້ແມ່ນຄຳສອນຕາມສຣຸຕິແຫ່ງເວດ.

Verse 18

श्राद्धे भुक्त्वाथ दत्त्वा वा यः श्राद्धं कुरुतेल्पधीः । स्वाध्यायं पितरस्तस्य यावत्संवत्सरं नृप । व्यर्थश्राद्धफलाः संतः पीड्यंते क्षुत्पिपासया

ໂອ ພະຣາຊາ, ຖ້າຄົນປັນຍາທຶບ ຫຼັງຈາກກິນໃນສຣາດທະ ຫຼືຫຼັງຈາກຖວາຍສຣາດທະ ແລ້ວກັບໄປເຮັດສຣາດທະອີກແບບບໍ່ຖືກຄວນ ດັ່ງເຮັດເລື່ອງທົ່ວໄປ, ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ປິຕຣະຂອງເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນຂອງສຣາດທະນັ້ນ ແລະຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ.

Verse 19

श्राद्धे भुक्त्वाऽथ दत्त्वा वा यः श्राद्धं मानवाधमः । ग्रामातरं प्रयात्यत्र तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

ຖ້າຫຼັງຈາກກິນໃນສຣາດທະ ຫຼືຫຼັງຈາກຖວາຍສຣາດທະ ຄົນຊົ່ວຊ້າຜູ້ໃດອອກຈາກທີ່ນັ້ນໄປບ້ານອື່ນ ສຣາດທະນັ້ນຍ່ອມກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຜົນ.

Verse 20

ब्राह्मणेन न भोक्तव्यं समायाते निमंत्रणे । अथ भुंक्ते च यो मोहात्स प्रयाति ह्यधोगतिम्

ພຣາຫມັນບໍ່ຄວນກິນ ໃນເວລາທີ່ຄໍາເຊີນພຶ່ງມາຮອດ. ຖ້າດ້ວຍຄວາມຫຼົງຍັງກິນ ກໍຈະຕົກສູ່ພົບພູມຕໍ່າແນ່ນອນ.

Verse 21

यजमानेन च तथा न कार्यं भोजनं परम् । कुर्वंति ये नराः सर्वे ते यांति नरकं ध्रुवम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຍະຊະມານ (ຜູ້ປະກອບພິທີສຣາດທະ) ບໍ່ຄວນກິນອາຫານອື່ນອີກຕໍ່ຈາກນັ້ນ. ຜູ້ໃດເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ຈະໄປນະຣົກແນ່ນອນ.

Verse 22

श्राद्धे भुक्त्वाऽथ दत्त्वा वा श्राद्धं यो युद्धमाचरेत् । असंदिग्धं हि तच्छ्राद्धं स मन्दो व्यर्थतं नयेत्

ຖ້າຫຼັງຈາກກິນໃນພິທີສຣາດທະ ຫຼືຫຼັງຈາກຖວາຍສຣາດທະແລ້ວ ຜູ້ໃດໄປກໍ່ສົງຄາມ ສຣາດທະນັ້ນຍ່ອມຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໄຮ້ຜົນໂດຍຄວາມໂງ່ນັ້ນແນ່ນອນ.

Verse 23

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दोषानेतान्परित्यजेत् । श्राद्धभुग्यजमानश्च विशेषेण महीपते

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຄວນພະຍາຍາມທຸກວິທີເພື່ອລະທິ້ງຂໍ້ບົກພ່ອງເຫຼົ່ານີ້; ໂດຍສະເພາະຜູ້ກິນສຣາດທະ ແລະ ຍະຊະມານ (ຜູ້ປະກອບພິທີ).

Verse 218

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे श्राद्धनियमवर्णनंनामाष्टादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາດມະຂອງເຂດສັກສິດ ຮາຏະເກສະວະຣະ, ໃນພາກວ່າດ້ວຍວິທີພິທີສຣາດທະ, ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການພັນລະນາກົດເກນສຣາດທະ» ແມ່ນບົດທີ 218 ສິ້ນສຸດລົງ.