Adhyaya 216

Verse 1

आनर्त उवाच । अन्येऽपि विविधाः कालाः सन्ति पुण्यतमा द्विज । कस्माच्चेंदुक्षये श्राद्धं विशेषा त्समुदाहृतम्

ອານັຣຕະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ຍັງມີເວລາອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງ ທີ່ເປັນກຸສົນຢ່າງຍິ່ງ. ເປັນເພາະຫຍັງ ການຖວາຍສຣາດທະໃນຍາມດວງຈັນຖອຍ (ອິນດຸຂະໄຍ) ຈຶ່ງຖືກຍົກຍ້ອງເປັນພິເສດ?”

Verse 2

एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामुने

“ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍ ຢ່າງລະອຽດ.”

Verse 3

भर्तृयज्ञ उवाच । सत्यमेतन्महाराज श्राद्धार्हाः संति भूरिशः । कालाः पितृगणानां च तृप्तिदास्तुष्टिदाश्च ये

ພະພາດຣຶຍະຍັດ ກ່າວວ່າ: «ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະມະຫາກະສັດ. ມີເວລາຫຼາຍປະການທີ່ຄວນເຮັດ Śrāddha ເພື່ອໃຫ້ກຸ່ມປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈ ແລະ ຄວາມຍິນດີ»។

Verse 4

मन्वाद्या वा युगाद्याश्च तेषां संक्रांतयोऽपराः । व्यतीपातो गजच्छाया ग्रहणं सोम सूर्ययोः

«ເຊັ່ນ ຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງມະນຸ (Manu) ແລະ ຕອນເລີ່ມຂອງຍຸກ (Yuga), ພ້ອມທັງສັງກຣານຕິ (saṅkrānti) ອັນຫຼາກຫຼາຍ; ວະຕີປາຕະ (Vyatīpāta), ກະຈະຈາຍາ (Gaja-chāyā), ແລະ ຄຣາສຂອງດວງຈັນ ແລະ ດວງອາທິດ»।

Verse 5

एतेषु युज्यते श्राद्धं प्रकर्तुं पितृतृप्तये । तथा तीर्थे विशेषेण पुण्य आयतने शुभे

«ໃນເວລາເຫຼົ່ານີ້ ຄວນເຮັດ Śrāddha ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະອິ່ມໃຈ; ແລະຍິ່ງຄວນເຮັດເປັນພິເສດໃນ tīrtha—ສະຖານທີ່ມີບຸນ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ»។

Verse 6

श्राद्धार्हैर्ब्राह्मणैः प्राप्तैर्द्रव्यैर्वा पितृवल्लभैः । अपर्वण्यपि कर्तव्यं सदा श्राद्धं विचक्षणैः

«ເມື່ອມີພຣາຫມັນ (brāhmaṇa) ຜູ້ຄວນແກ່ Śrāddha ມາຮອດ, ຫຼືມີເຄື່ອງບູຊາທີ່ປິຕຣະຮັກ, ນັກປັນຍາຄວນເຮັດ Śrāddha ແມ່ນແຕ່ໃນວັນທີ່ບໍ່ແມ່ນວັນພິທີ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວນເຮັດເມື່ອໃດກໍໄດ້ທີ່ສາມາດ»។

Verse 7

सोमक्षये विशेषेण शृणुष्वैकमना नृप । अमा नाम रवे रश्मिसहस्रप्रमुखः स्थितः

«ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ຟັງດ້ວຍໃຈດຽວ ໂອ ພະຣາຊາ. ຈົ່ງຟັງຄໍາສອນພິເສດເກືອບກ່ຽວກັບການຫຼຸດຖອຍຂອງດວງຈັນ. ໃນດວງອາທິດມີພະລັງງານໜຶ່ງຊື່ ‘ອະມາ’ (Amā) ສະຖິດຢູ່ ເປັນຫົວໜ້າໃນບັນດາຮັງສີນັບພັນ»។

Verse 8

यस्य स्वतेजसा सूर्यः प्रोक्तस्त्रैलोक्यदीपकः । तस्मिन्वसति येनेन्दुरमावस्या ततः स्मृता

ໂດຍຮັດສະມີຂອງພຣະອາທິດເອງ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ໂຄມໄຟແຫ່ງສາມໂລກ»; ເມື່ອພຣະຈັນທຣາສະຖິດຢູ່ໃນພະລັງ/ຮັດສະມີນັ້ນ ວັນນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ ອະມາວັດສະຍາ।

Verse 9

अक्षया धर्मकृत्ये सा पितृकृत्ये विशेषतः । अग्निष्वात्ता बर्हिषद आज्यपाः सोमपास्तथा

ອະມາວັດສະຍານັ້ນ ເປັນວັນທີ່ບຸນກຸສົນບໍ່ຫມົດສິ້ນ ສຳລັບກິດແຫ່ງທຳມະ; ໂດຍພິເສດສຳລັບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ. ໃນໂອກາດນັ້ນ ພວກພິຕຣະ: ອັກນິສວາດຕາ, ບັຣຫິສັດ, ອາຈຍະປາ, ແລະ ໂສມະປາ ຖືກກ່າວວ່າເກີ່ຍວພັນເປັນພິເສດ.

Verse 10

रश्मिपा उपहूताश्च तथैवायंतुनाः परे । तथा श्राद्धभुजश्चान्ये स्मृता नान्दीमुखा नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພິຕຣະທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣັດສະມີປາ, ອຸປະຮູຕາ, ອາຍັມຕຸນາ, ແລະອື່ນໆທີ່ເອີ້ນວ່າ ສຣາດດະພຸຊາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ນັນດີມຸຂາ-ພິຕຣະ.

Verse 11

एते पितृगणाः ख्याता नव देवसमुद्भवाः । आदित्या वसवो रुद्रा नासत्यावश्विनावपि

ພວກພິຕຣະເຫຼົ່ານີ້ ມີຊື່ສຽງວ່າເປັນເກົ້າກຸ່ມ ເກີດຈາກເທວະ: ອາດິຕະຍາ, ວະສຸ, ຣຸດຣາ, ແລະ ນາສັດຕະຍາ (ອັສວິນ) ດ້ວຍ.

Verse 12

सन्तर्पयन्ति ते चैतान्मुक्त्वा नान्दीमुखान्पितॄन् । ब्रह्मणा ते समादिष्टाः पितरो नृपसत्तम

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຫຼັງຈາກແຍກອອກຈາກ ນັນດີມຸຂາ-ພິຕຣະ ແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງສັນຕັບປະຍັນ (ຖວາຍນ້ຳ/ອາຫານ) ໃຫ້ແກ່ພິຕຣະອື່ນໆເຫຼົ່ານີ້; ພຣະພຣະຫມາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພວກເຂົາໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ນີ້.

Verse 13

तान्संतर्प्य ततः सृष्टिं कुरुते पद्मसंभवः

ເມື່ອໄດ້ບຳເນົາໃຫ້ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນອິ່ມໃຈແລ້ວ ພະປັດມະສຳພະວະ (ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ) ຈຶ່ງດຳເນີນການສ້າງໂລກຕໍ່ໄປ।

Verse 14

पितरो अन्येऽपि मर्त्या निवसन्ति त्रिविष्टपे । द्विविधास्ते प्रदृश्यंते सुखिनोऽसुखिनः परे

ພິຕຣະອື່ນໆ ຜູ້ເຄີຍເປັນມະນຸດ ກໍພຳນັກຢູ່ໃນ ຕຣິວິດສະຕະປະ (ສະຫວັນ)។ ພວກເຂົາປາກົດເປັນສອງພວກ: ຜູ້ສຸກ ແລະ ຜູ້ທຸກ।

Verse 15

येभ्यः श्राद्धानि यच्छंति मर्त्य लोके स्ववंशजाः । ते सर्वे तत्र संहृष्टा देववन्मुदिताः स्थिताः

ຜູ້ທີ່ລູກຫຼານໃນໂລກມະນຸດ ຖວາຍພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃຫ້—ພິຕຣະເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ຍິນດີດັ່ງເທວະດາ।

Verse 16

येषां यच्छन्ति ते नैव किंचित्किञ्चित्स्ववंशजाः । क्षुत्पिपासाकुला स्ते च दृश्यन्ते बहुदुःखिताः

ແຕ່ຜູ້ທີ່ລູກຫຼານຂອງຕົນ ບໍ່ຖວາຍຫຍັງເລີຍ—ພວກເຂົາປາກົດວ່າຖືກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳຮຸກຮານ ທຸກທົນຢ່າງຫນັກ।

Verse 17

कस्यचित्त्वथ कालस्य पितरः सुरपूजिताः । अग्निष्वात्तादयः सर्वे त्रिदशेन्द्रमुपस्थिताः

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ພິຕຣະທັງຫຼາຍຜູ້ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກເທວະດາ—ໂດຍມີອັກນິສວາດຕະ (Agniṣvātta) ເປັນຕົ້ນ—ທັງໝົດໄດ້ເຂົ້າໄປປະຈຳຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະດາສາມສິບ।

Verse 18

भक्त्या दृष्टा महाराज सहस्राक्षेण पूजिताः । तथान्यैर्विबुधैः सर्वैः प्रस्थिताः स्वे निकेतने

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ພວກເຂົາຖືກເບິ່ງເຫັນດ້ວຍສັດທາ ແລະ ຖືກສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ບູຊາ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ທຸກເທວະດາອື່ນໆ ກໍໄດ້ໃຫ້ກຽດ ແລະ ພວກເຂົາອອກເດີນທາງໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນເອງ।

Verse 19

पितृलोकं महाराज दुर्लभं त्रिदशैरपि । तान्दृष्ट्वा प्रस्थितान्राजन्पितरो मर्त्यसंभवाः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ປິຕຣິໂລກ ແມ່ນສະຖານທີ່ຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບເທວະດາທັງຫຼາຍ. ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາອອກເດີນທາງ, ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣິ) ຜູ້ເຄີຍເກີດເປັນມະນຸດ ກໍເກີດຄວາມສະທ້ອນໃຈ ແລະ ຫັນໃຈໄປຫາພວກເຂົາ।

Verse 20

क्षुत्पिपासार्दिता ये च त ऊचुर्दैन्यमाश्रिताः । स्तुत्वाऽथ सुस्तवैर्दिव्यैः पितृसूक्तैश्च पार्थिव

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ທີ່ຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍໃຈຖ່ອມຕົນ. ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນດີງາມ ເປັນທິບພະ ແລະ ດ້ວຍພິຕຣິສູກຕະອັນສັກສິດ, ແລ້ວຈຶ່ງທູນຂໍຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ।

Verse 21

वेदोक्तैरपरैश्चैव पितृतुष्टिकरैः परैः । ततः प्रोचुश्च संहृष्टाः पितरस्तान्सुरोद्भवाः

ດ້ວຍບົດສະດຸດີອື່ນໆອີກ ທີ່ຖືກຮັບຮອງໂດຍພຣະເວດ ແລະ ດີເລີດ ອັນເຮັດໃຫ້ປິຕຣິພໍໃຈ. ແລ້ວບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣິ) ຜູ້ເກີດຈາກເທວະດາ ກໍຍິນດີ ແລະ ເວົ້າກັບພວກເຂົາ।

Verse 22

प्रसन्नाः स्मो वयं सर्वे युष्माकं शंसितव्रताः । तस्माद्ब्रूत वयं येन यच्छामो वो हृदि स्थितम्

“ພວກເຮົາທຸກຄົນພໍໃຈແລ້ວ, ເພາະວ່າວຣະຕະຂອງພວກເຈົ້ານ່າສັນລະເສີນ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງເວົ້າມາ—ໂດຍວິທີໃດ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະປະທານໃຫ້ພວກເຈົ້າ ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຈົ້າ?”

Verse 23

पितर ऊचुः । वयं हि पितरः ख्याता मनुष्याणामिहागताः । स्वर्गे स्वकर्मणा नित्यं निवसाम सुरैः सह

ພິຕຣະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງ ພວກເຮົາເປັນ ‘ພິຕຣະ’ ທີ່ຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກ; ພວກເຮົາມານີ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດ. ໃນສະຫວັນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງກຸສົນກຳຂອງຕົນ ພວກເຮົາພຳນັກຢູ່ຕະຫຼອດການກັບເທວະດາ.”

Verse 24

विमानेषु विचित्रेषु संस्थिताः सर्वतोदिशम् । वांछितेषु च लोकेषु यामो ध्वजपताकिषु

“ພວກເຮົາຕັ້ງຢູ່ໃນວິມານອັນພິສົດ ທົ່ວທິດທາງ; ແລະເດີນທາງໄປສູ່ໂລກທີ່ປາດຖະໜາ—ປະດັບດ້ວຍທຸງແລະປ້າຍທຸງ.”

Verse 25

हंसबर्हिण जुष्टेषु संसेव्येष्वप्सरोगणैः । गन्धर्वैर्गीयमानाश्च स्तूयमानाश्च गुह्यकैः

“ໃນສະຖານທີ່ທີ່ຫົງແລະນົກຢູງມາຊຸມນຸມ, ມີຝູງອັບສະຣາບໍລິການ, ມີຄັນທັຣວະຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ, ແລະມີກຸຫຍະກະສັນລະເສີນຍົກຍ້ອງ, ພວກເຮົາພຳນັກຢູ່ດ້ວຍກຽດສັກສີ.”

Verse 26

परं सन्तिष्ठमानानामस्माकं त्रिदशैः सह । अत्यर्थं जायते तीव्रा क्षुत्पिपासा सुदारुणा

“ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບເທວະດາສາມສິບ, ຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍນ້ຳອັນຮຸນແຮງ ແລະນ່າຢ້ານກົວ ກໍເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຮົາ.”

Verse 27

यस्या मन्यामहे चित्ते वह्निमध्यगता वयम् । भक्षयामः किमेतान्हि पक्षिणो विविधानपि । हंसादीन्मधुरालापान्किं वा चाप्सरसां गणान्

“ມັນຮຸນແຮງຈົນໃນໃຈພວກເຮົາຮູ້ສຶກດັ່ງຢູ່ກາງໄຟ. ພວກເຮົາຈະກິນຫຍັງໄດ້? ຈະກິນນົກຫຼາຍຊະນິດເຫຼົ່ານີ້ບໍ—ແມ່ນແຕ່ຫົງຜູ້ມີສຽງຫວານ ແລະອື່ນໆ—ຫຼືຈະກິນຝູງອັບສະຣາທັງຫຼາຍບໍ?”

Verse 28

यदि कश्चित्क्षुधाविष्टः कञ्चिदादाय पक्षिणम् । गुप्तो गृह्णाति भक्षार्थं हन्तुं शक्तोऽपि सोऽपि न

ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງຳ ແລ້ວລັບໆຈັບນົກເພື່ອເປັນອາຫານ—ແມ່ນວ່າມີກຳລັງກໍຕາມ ກໍຍັງບໍ່ອາດຂ້າມັນໄດ້।

Verse 29

अजराश्चामराश्चैव स्वर्गे ये स्वर्गगाः खगाः । तथा मनोरमा वृक्षा नन्दनादि वनेषु च

ແລະນົກທັງຫຼາຍທີ່ເຄື່ອນໄຫວໃນສະຫວັນ ບໍ່ແກ່ ບໍ່ຕາຍ; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຕົ້ນໄມ້ອັນງາມລະເມີດໃນປ່ານັນທະນະ ແລະອື່ນໆ ກໍມີຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 30

फलिता ये प्रदृश्यंते प्राप्यांश्चापि मनोरमाः । तत्फलानि वयं सर्वे गृह्णीमः पितरो यदि

ໝາກໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ເຫັນວ່າສຸກເຕັມ ແລະນ່າປາຖະໜາຢ່າງຍິ່ງ; ຖ້າພວກເຮົາທັງປວງ ຜູ້ເປັນປິຕຣະ ຈະໄດ້ເອົາມັນໄວ້ເປັນຂອງຕົນ!

Verse 31

न त्रुटंत्यपि यत्नेन समाकृष्टानि तान्यपि । एतल्लेखापगातोयं तृषार्त्ता यदि यत्नतः । प्रपिबामो न हस्तेषु तच्च तोयं पुनः स्पृशेत्

ແມ່ນວ່າພວກເຮົາພາກພຽນດຶງເທົ່າໃດ ມັນກໍບໍ່ຂາດອອກ. ແລະເມື່ອຖືກຄວາມຫິວນ້ຳທຸກທໍລະມານ ພວກເຮົາພະຍາຍາມດື່ມນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳເລຂາ ແຕ່ນ້ຳບໍ່ຢູ່ໃນຝາມື—ມັນລື່ນຫາຍ ແລ້ວພວກເຮົາແຕະມັນອີກຢ່າງເປົ່າໆ।

Verse 32

भुंजानश्च न कोऽप्यत्र दृश्यतेऽत्र पिबन्नपि । तस्मात्त्रिविष्टपावासो ह्यस्माकं घोरदारुणः

ທີ່ນີ້ບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດກິນເລີຍ ແມ່ນແຕ່ດື່ມກໍບໍ່ເຫັນ. ດັ່ງນັ້ນ ການຢູ່ອາໄສໃນຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ) ຂອງພວກເຮົາ ກໍກາຍເປັນສິ່ງນ່າຢ້ານ ແລະຮຸນແຮງຫນັກໜ່ວງ।

Verse 33

एते सुरगणाः सर्वे ये चान्ये गुह्यकादयः । दृश्यंतेऽत्र विमानस्था सर्वे संहृष्टमानसाः

ເຫຼົ່າເທວະທັງປວງນີ້ ແລະອື່ນໆ ເຊັ່ນ ພວກກຸຫຍະກະ ກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ນີ້ ນັ່ງຢູ່ເທິງວິມານລອຍຟ້າ ທຸກອົງມີໃຈປິຕິຍິນດີ।

Verse 34

क्षुत्पिपासापरित्यक्ता नानाभोगसमाश्रयाः । कदाचिच्च वयं सर्वे भवामस्तादृशा इव

ປອດຈາກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ ອາໄສຄວາມສຸກສຳລານານາ ບາງຄັ້ງພວກເຮົາທັງປວງກໍເປັນດັ່ງເຂົາເຈົ້າ (ເທວະ) ຄືກັນ।

Verse 35

क्षुत्पिपासापरित्यक्ताः सतोषं परमं गताः । तत्किं कारणमेतद्यत्क्षुत्पि पासा प्रजायते

ແມ່ນແທ້ວ່າພວກເຮົາໄດ້ລະຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ ແລະໄດ້ບັນລຸຄວາມພໍໃຈສູງສຸດ—ແຕ່ເຫດໃດຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນອີກ?

Verse 36

आकस्मिकी च बाधा नः कदाचिन्न प्रणश्यति । तथा कुरुत भद्रं वो यथा तुष्टिः प्रजायते

ແລະຄວາມທຸກລຳບາກທີ່ເກີດຂຶ້ນກະທັນຫັນນີ້ຂອງພວກເຮົາ ບາງຄັ້ງກໍບໍ່ຫາຍໄປແທ້ໆ। ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍກະທຳ—ຂໍຄວາມດີຈົ່ງມາແກ່ທ່ານ—ໃຫ້ເປັນໄປເພື່ອໃຫ້ຄວາມພໍໃຈເກີດຂຶ້ນ (ແກ່ພວກເຮົາ)។

Verse 37

शाश्वती नो यथाऽन्येषां देवानां स्वर्गवासिनाम् । यूयं हि पितरो यस्माद्देवानां भावितात्मनाम्

ຂໍໃຫ້ສະພາບຂອງພວກເຮົາເປັນນິລັນດອນ ເຫມືອນດັ່ງເທວະອື່ນໆຜູ້ພຳນັກໃນສະຫວັນ; ເພາະທ່ານທັງຫຼາຍແມ່ນພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງເທວະຜູ້ມີຈິດວິນຍານຖືກຂັດເກົາຈົນສົມບູນແທ້ໆ।

Verse 38

वयं चैव मनुष्याणां तेन वः शरणं गताः । पितर ऊचुः । अस्माकमपि चैवैषा कष्टावस्था प्रजायते

ພວກເຮົາເປັນປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງມະນຸດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາທ່ານເປັນທີ່ພຶ່ງ. ປິຕຣະກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບພວກເຮົາເອງ ສະພາບອັນທຸກທໍລະມານນີ້ກໍເກີດຂຶ້ນ»।

Verse 39

शक्राद्या विबुधा व्यग्राः श्राद्धं यच्छंति नो यदा । ततश्चागत्य तान्सर्वे देवान्संप्रार्थयामहे

ເມື່ອພຣະອິນທຣະ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ຜູ້ຍຸ່ງກັບພາລະກິດຂອງຕົນ ໄດ້ຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ໃຫ້ພວກເຮົາ ເມື່ອນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງເຂົ້າໄປ ແລະ ອ້ອນວອນຂໍຕໍ່ເທວະທັງປວງດ້ວຍໃຈຈິງ।

Verse 40

ततस्तृप्तिं प्रगच्छामस्तैर्देवैस्तर्पिता वयम् । युष्माकं वंशजा ये च प्रयच्छंति समाहिताः

ຈາກນັ້ນພວກເຮົາບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ເພາະໄດ້ຮັບການທຳຕັຣປະນະ (tarpana) ຢ່າງຖືກຕ້ອງຈາກເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລະຜູ້ເກີດໃນວົງສານຂອງທ່ານ ຜູ້ມີໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ ຖວາຍບູຊາຕາມຄວນ—ໂດຍພວກເຂົານັ້ນແຫຼະ ພວກເຮົາຈຶ່ງພໍໃຈ.

Verse 41

कथं न तृप्तिमायातास्ते सर्वे तैः प्रतर्पिताः । यत्र प्रमादिभिर्वंश्यैर्न तर्प्यंते कथंचन

ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຮັບການທຳຕັຣປະນະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ທຸກຄົນນັ້ນຈະບໍ່ພໍໃຈ? ແຕ່ບ່ອນໃດທີ່ລູກຫຼານໃນວົງສານຜູ້ປະມາດ ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພໍໃຈເລີຍ ທີ່ນັ້ນບັນພະບຸລຸດຈະບໍ່ອາດພໍໃຈໄດ້ເລີຍ.

Verse 42

क्षुत्पिपासाकुलाः सर्वे ते तदा स्युर्न संशयः । किं पुनर्नरकस्था ये धर्मराजनिवेशने

ເມື່ອນັ້ນພວກເຂົາທັງໝົດຈະຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກເທົ່າໃດ ສໍາລັບຜູ້ຢູ່ໃນນະຣົກ ໃນສໍານັກຂອງພຣະທັມມະຣາຊາ (Dharmarāja)!

Verse 43

एतद्धि कारणं प्रोक्तं युष्माकं च कथंचन । क्षुत्पिपासोद्भवं रौद्रं युष्माभिर्यदुदीरितम्

ນີ້ແທ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ສໍາລັບພວກເຈົ້າດ້ວຍ. ສະພາບດຸຮ້າຍທີ່ເກີດຈາກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ໍາ ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ ເກີດຈາກການລະເລີຍການຖວາຍຕາມຄວນ.

Verse 44

तदस्माकं विभागं चेद्यूयं यच्छत सत्तमाः । सर्वे कव्यस्य दत्तस्य तत्कुर्मो वै हितं शुभम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຖ້າພວກເຈົ້າໃຫ້ສ່ວນແບ່ງທີ່ຄວນແກ່ພວກເຮົາ, ພວກເຮົາທຸກຄົນຈະກະທໍາສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແລະເປັນມົງຄຸນ ເພື່ອຕອບແທນການຖວາຍກະວີຍະ (ພິທີສຳລັບບັນພະບຸລຸດ) ທີ່ໄດ້ໃຫ້.

Verse 45

ब्रह्माणं प्रार्थयित्वा च स्वयं गत्वा तदंतिकम् । बाढमित्येव तैरुक्ते तत आदाय तानपि

ເມື່ອໄດ້ອ້ອນວອນພຣະພຣະຫມາ ແລະຕົນເອງໄປເຖິງພຣະອົງ, ເມື່ອພວກເຂົາຕອບວ່າ “ແມ່ນແລ້ວ” ເຂົາຈຶ່ງນໍາພວກເຂົາໄປດ້ວຍ.

Verse 46

दिव्याः पितृगणाः प्राप्ता विधेः सदनमुत्तमम् । नांदीमुखान्पुरस्कृत्य पितॄन्यांस्तर्पयेद्विधिः

ຝູງພິຕຣະອັນເປັນທິບພະໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ປະເສີດຂອງວິທີ (ພຣະພຣະຫມາ). ໃຫ້ບັນພະບຸລຸດນານດີມຸຂາຢູ່ດ້ານໜ້າ ວິທີຈຶ່ງຖວາຍຕັຣປະນະ (ພິທີໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈ) ແກ່ພິຕຣະອື່ນໆ.

Verse 47

सृष्टिकाले तु संप्राप्ते वृद्धिकामः सुरेश्वरः । अथ तैः सह ते सर्वे स्तुत्वा तं कमलासनम् । प्रणिपत्य स्थिताः सर्वे पितरो विनयान्विताः

ເມື່ອເວລາແຫ່ງການສ້າງສັນມາຮອດ, ຈອມເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ປາຖະໜາຄວາມເຈຣິນ. ແລ້ວພວກເຂົາທັງຫມົດພ້ອມກັນ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ). ພິຕຣະທັງຫມົດມີຄວາມຖ່ອມຕົນ ກໍ່ກົດກາບ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 48

पितॄंस्तान्विनयोपेतान्प्रणिपातपुरःसरान् । विधिः प्रोवाच राजेंद्र सांत्वयञ्श्लक्ष्णया गिरा

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອເຫັນພິຕຣະເຫຼົ່ານັ້ນມີຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະນໍາໜ້າດ້ວຍການກົ້ມກາບ, ວິທີ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນເພື່ອປອບໃຈ.

Verse 49

ब्रह्मोवाच । किमर्थं पितरः सर्वे समायाता ममांतिकम् । देवतानां मया सार्धं संपूज्याः सर्वदा स्थिताः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເພາະຫຍັງພິຕຣະທັງຫມົດຈຶ່ງມາພົບຂ້າ? ພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາສະເໝີ ຄຽງຄູ່ກັບເທວະທັງຫຼາຍ ໂດຍຂ້າເອງ.”

Verse 50

तथान्येऽपि च दृश्यंते युष्माभिः सह संगताः । य एते मानवा काराः स्वल्पतेजोन्विताः स्थिताः

ແລະຍັງເຫັນຜູ້ອື່ນໆອີກ ມາຊຸມນຸມກັບພວກເຈົ້າ—ເຫຼົ່າມະນຸດນີ້ຢືນຢູ່ນີ້ ມີລັດສະໝີເພີຍນ້ອຍນິດ.

Verse 51

पितर ऊचुः । पितरो मानवा ह्येते स्वर्गं प्राप्ताः स्वकर्मभिः । देवानां मध्यसंस्थाश्च पीड्यंते क्षुत्पिपासया

ພິຕຣະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆແມ່ນບັນພະບຸລຸດຂອງມະນຸດ. ດ້ວຍກຳຂອງຕົນ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ; ແຕ່ຢູ່ກາງເທວະທັງຫຼາຍ ກໍຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ.”

Verse 52

यदा यच्छंति नो वंश्याः कव्यं चैव प्रमादतः । तदा गच्छंति नो तृप्तिं यानैर्यांति यथा सुराः

“ເມື່ອໃດກໍຕາມ ລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາຖວາຍຄາວະຍະ (kavya) ໃຫ້ພວກເຮົາ—ແມ່ນແຕ່ຖວາຍເປັນຄັ້ງຄາວເນື່ອງຈາກຄວາມປະມາດ—ເມື່ອນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈ ແລະເດີນທາງດ້ວຍພາຫະນະທິບ ເຫມືອນເທວະທັງຫຼາຍ.”

Verse 53

तदैतैः प्रार्थनाऽस्माकं कृता शाश्वततृप्तये । न च शक्ता वयं दातुं तेन त्वां समुपस्थिताः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ພວກເຮົາ ເພື່ອຄວາມອິ່ມໃຈອັນຖາວອນ. ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ອາດປະທານໄດ້ ຈຶ່ງມາເຂົ້າເຝົ້າພຣະອົງ.

Verse 54

यथा स्युर्देवता व्यग्रास्तदाऽस्माकमपि प्रभो कव्यं विना भवेदेषा दशा कष्टा सुरेश्वर

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບເທວະດາທັງຫຼາຍທີ່ວຸ້ນວາຍ ພຣະອົງເອີຍ ພວກເຮົາກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ຖ້າຂາດກາວຍາ (ເຄື່ອງບູຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດ) ສະພາບອັນເຈັບປວດນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ ໂອ ຈອມເທວະດາ.

Verse 55

तस्मात्कुरु प्रसादं नः समेमेतैः सुरेश्वर । यथा स्याच्छाश्वती तृप्तिः स्वस्थानस्थायिनामपि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເທວະດາ ຂໍພຣະອົງໂປດປານພວກເຮົາ ພ້ອມກັບພວກນີ້. ເພື່ອໃຫ້ມີຄວາມອິ່ມໃຈອັນຖາວອນ ແມ່ນແຕ່ແກ່ຜູ້ຢູ່ໃນພູມຂອງຕົນ.

Verse 56

एतेऽस्माकं प्रदास्यंति कव्यं यन्निजवंशजैः । प्रदत्तं तेन संप्राप्ता वयं देव त्वदन्तिकम्

ພວກນີ້ຈະມອບກາວຍາໃຫ້ພວກເຮົາ ຄືຂອງບູຊາທີ່ລູກຫຼານໃນວົງຕະກູນຂອງຕົນໄດ້ຖວາຍ. ເນື່ອງຈາກທານນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວະ ພວກເຮົາຈຶ່ງມາເຖິງພຣະອົງ.

Verse 57

देवानां चैव यत्कव्यं तन्नास्माकं प्रतृ प्तये । यतः क्रियाविहीनं तन्न तेषां विद्यते क्रिया

ແລະກາວຍາທີ່ຕັ້ງໃຈຖວາຍແກ່ເທວະດາ ບໍ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາອິ່ມໃຈ. ເພາະສໍາລັບພວກເຮົາ ມັນຂາດພິທີກຳອັນຖືກຕ້ອງ; ການກະທໍາພິທີນັ້ນບໍ່ເປັນຂອງພວກເຂົາໃນກໍລະນີຂອງພວກເຮົາ.

Verse 58

पितॄनुद्दिश्य यत्कव्यं ब्राह्मणेभ्यः प्रदीयते । स्नातैर्धौतांबरैर्मर्त्यैस्तद्भवेत्तृप्तिदं महत्

ຄາວະ (ອາຫານສຣາດທະ) ທີ່ມະນຸດຜູ້ອາບນ້ຳແລ້ວ ແຕ່ງກາຍດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງສະອາດ ຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ໂດຍມີບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ໃນໃຈ ຍ່ອມເປັນທານອັນໃຫຍ່ ໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ປິຕຣະຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 59

पितॄणां सर्वदेवेश इत्येषा वैदिकी श्रुतिः । न स्नातस्याधिकारोऽस्ति देवानां च द्विजातिवत्

«ເພື່ອປິຕຣະ ພຶງປະຕິບັດ, ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ»—ນີ້ແມ່ນຄຳສອນແຫ່ງເວດ. ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳ ບໍ່ມີສິດໃນພິທີ, ເຊັ່ນດຽວກັນໃນການບູຊາເທວະ, ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 60

पीयूषमपि तैर्दत्तं तेन नः स्यान्न तृप्तये

ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາ (ຜູ້ບໍ່ສົມຄວນ) ຈະຖວາຍນ້ຳອະມຣິຕະ (ປີຍູສ) ກໍຕາມ ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາ—ປິຕຣະ—ອິ່ມໃຈໄດ້।

Verse 61

तस्मान्मानुषदत्तैर्नो यथा कव्ये प्रजायते । स्वर्गस्थानां परा तृप्तिः सममेतैस्तथा कुरु

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຈັດໃຫ້ເປັນໄປວ່າ ໂດຍທານທີ່ມະນຸດຖວາຍ ສ່ວນອັນຄວນໄດ້ຂອງພວກເຮົາໃນຄາວະ (ສຣາດທະ) ຈະເກີດຂຶ້ນ; ແລະດ້ວຍພິທີດຽວກັນນີ້ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດເຊັ່ນກັນ।

Verse 62

भर्तृयज्ञ उवाच । तच्छ्रुत्वा सुचिरं ध्यात्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । तानुवाच ततः सर्वान्पितॄन्पार्थिवसत्तम

ພະຣະຕຣິຍະຍັຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງນັ້ນ ແລະຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານ, ພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບິດາໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກ) ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ປິຕຣະທັງຫມົດນັ້ນ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 63

ब्रह्मोवाच । अस्मिंस्त्रेतायुगे संज्ञा हव्यकव्यसमुद्भवा । संप्रयाता युगे युग्मे कलौ न प्रभविष्यति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຍຸກເຕຣຕານີ້ ລະບຽບການບູຊາ “ຮະວະຍະ” ແດ່ເທວະດາ ແລະ “ກະວະຍະ” ແດ່ປິຕຣະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແຕ່ເມື່ອຍຸກຄູ່ໆຜ່ານໄປ ໃນກະລິຍຸກ ມັນຈະບໍ່ຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 64

यथायथा युगानां च ह्रास एष भविष्यति । तथातथा जना दुष्टा भविष्यंत्यन्यभक्तिकाः

ເມື່ອຍຸກທັງຫຼາຍຄ່ອຍໆເສື່ອມຖອຍລົງ ຜູ້ຄົນກໍຈະເສື່ອມຊົ່ວຫນັກຂຶ້ນ ແລະຈະເລືອກນັບຖືທາງອື່ນທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ພ້ອມຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີທີ່ຜິດ.

Verse 65

न दास्यंति यथोक्तानि ते कव्यानि कथंचन । ततः कष्टतराऽवस्था पितॄणां संभविष्यति

ເຂົາເຈົ້າຈະບໍ່ຖວາຍ “ກະວະຍະ” ຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ; ດັ່ງນັ້ນ ສະພາບທີ່ລຳບາກຍິ່ງກວ່າຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ປິຕຣະ.

Verse 66

तस्मादहं करिष्यामि सुखोपायं शरीरिणाम् । येन सन्तर्पिता यूयं परां तृप्तिमवाप्स्यथ

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດຕັ້ງວິທີທີ່ງ່າຍສຳລັບສັດຜູ້ມີຮ່າງກາຍ; ໂດຍວິທີນັ້ນ ພວກເຈົ້າ (ປິຕຣະ) ຈະໄດ້ຮັບການສະໜອງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຈະບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດ.

Verse 67

पितुः पितामहस्यैव तत्पितुश्च ततः परम् । समुद्देशेन दत्तेन ब्राह्मणेभ्यः प्रभक्तितः

ເພື່ອບິດາ ປູ່ຕາ ແລະບິດາຂອງປູ່ຕາ ຕໍ່ໄປອີກ—ເມື່ອຜູ້ໃດຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍສັດທາບໍລິສຸດ ແລະກ່າວອຸທິດໂດຍລະບຸນາມປິຕຣະຢ່າງຊັດເຈນ—ທານນັ້ນຍ່ອມເຖິງພວກທ່ານ.

Verse 68

सर्वेषां स्यात्परा तृप्तिर्यावन्मां पितरोऽधुना । तथा मातामहानां च पक्षे नास्त्यत्र संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດທັງປວງຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດ ຈົນເຖິງສາຍບິດາຂອງຂ້າໃນບັດນີ້; ແລະທາງຝ່າຍຕາມານດາກໍເຊັ່ນດຽວກັນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 69

त्रिभिः सन्तर्पितास्तेऽपि तर्पिताः स्युर्ममावधि । युष्माकं तृप्तये यश्च सुखोपायो भविष्यति

ເມື່ອສາມອົງ (ໃນແຕ່ລະສາຍ) ໄດ້ຮັບການອິ່ມໃຈແລ້ວ ຜູ້ອື່ນໆທີ່ເຫຼືອຈົນເຖິງຂອບເຂດຂອງຂ້າກໍອິ່ມໃຈດ້ວຍ. ແລະວິທີງ່າຍໆເພື່ອຄວາມອິ່ມໃຈຂອງພວກເຈົ້າ ຈະຖືກກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້।

Verse 70

तं शृणुध्वं महाभागा गदतो मम सांप्रतम् । पितॄनन्नेन येनैव समुद्दिश्य द्विजोत्तमान्

ຈົ່ງຟັງໃນບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າກ່າວ. ໂດຍເຄື່ອງອາຫານບູຊານັ້ນເອງ—ອຸທິດແດ່ພິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະເອີ້ນເຖິງດວິຊະຜູ້ປະເສີດ (ພຣາຫມັນ) —ພິທີຈຶ່ງຄວນກະທຳ.

Verse 71

तर्पयिष्यंति तेनैव पिण्डान्दास्यंति भक्तितः । तन्नाम्ना तेन वस्तृप्तिः शाश्वती संभविष्यति

ໂດຍວິທີນັ້ນເອງ ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ພິຕຣິອິ່ມໃຈ ແລະດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຈະຖວາຍປິນດະ (piṇḍa). ໂດຍນາມແລະພິທີນັ້ນເອງ ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງພວກເຈົ້າຈະເກີດເປັນນິລັນດອນ.

Verse 72

तस्माद्गच्छत सन्तुष्टाः स्वानि स्थानानि पूर्वजाः

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າອອກໄປດ້ວຍໃຈອິ່ມໃຈ ໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ, ໂອ ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 73

ततस्ते सहितास्तैस्तु स्वानि स्थानानि भेजिरे । विमानैः सूर्यसंकाशैर्गत्वा पार्थिवसत्तम

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ໄປພ້ອມກັບພວກນັ້ນ ແລະໄດ້ບັນລຸຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ໂດຍຂຶ້ນວິມານສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 74

अथ संगच्छता राजन्कालेन महता ततः । तच्चापि न ददुः श्राद्धं मर्त्यास्त्रिपुरुषं च यत्

ແຕ່ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ, ໂອ ພະຣາຊາ, ມະນຸດທັງຫຼາຍກໍບໍ່ໄດ້ຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ແມ່ນແຕ່ອັນນັ້ນ—ຄືການຖວາຍສໍາລັບສາມຊົນລຸ້ນ।

Verse 75

नित्यं पितॄन्समुद्दिश्य बहवोऽत्र नराधिप । कव्यभागान्पुनस्तेषां तथा पूर्वं यथा नृप

ໃນທີ່ນີ້ ມີຄົນຫຼາຍ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ທີ່ຖວາຍອຸທິດແດ່ປິຕຣະ (Pitṛ) ຢ່າງສະເໝີ; ແຕ່ສ່ວນບູຊາຂອງບັນພະບຸລຸດ (kavya-bhāga) ຂອງພວກເຂົາ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບເຫມືອນເກົ່າ, ໂອ ພະຣາຊາ।

Verse 76

क्षुत्पिपासोद्भवापीडा महती समजायत । तेषां च दैविकानां च पितॄणां नृपसत्तम

ຄວາມທຸກທໍລະມານອັນໃຫຍ່ ອັນເກີດຈາກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ປິຕຣະທີ່ເປັນເທວະເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 77

समेत्याथ पुनः सर्वे ब्रह्माणं शरणं गताः । प्रोचुश्च प्रणिपत्योच्चैः सुदीनाः प्रपितामहम्

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນອີກຄັ້ງ ແລະໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເປັນທີ່ພຶ່ງ. ໃນຄວາມທຸກຍາກຢ່າງຫນັກ ພວກເຂົາກໍກົ້ມກາບ ແລະຮ້ອງຂຶ້ນດັງໆ ຕໍ່ພຣະປຣາປິຕາມະຫາ (Prāpitāmaha) ຜູ້ເປັນປູ່ທວດໃຫຍ່।

Verse 78

भगवन्न प्रयच्छंति नित्यं नो वंशसंभवाः । श्राद्धानि दौःस्थ्यमापन्नास्तेन सीदामहे विभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ເກີດໃນວົງສານຂອງພວກເຮົາ ບໍ່ໄດ້ຖວາຍພິທີ Śrāddha ໃຫ້ພວກເຮົາເປັນປະຈໍາ. ເນື່ອງຈາກນັ້ນ ພວກເຮົາຕົກຢູ່ໃນຄວາມລໍາບາກ ແລະຊຸມຊໍາ ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ.

Verse 79

यथा पूर्वं तथा देव तदुपायं प्रचिन्तय । कंचिद्येन दरिद्रा वै प्रीणयंति च ते पितॄन्

ເພື່ອໃຫ້ເປັນເຊັ່ນເກົ່າ ໂອ ພຣະເທວະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຄິດຫາອຸບາຍໜຶ່ງ—ອຸບາຍທີ່ແມ່ນແຕ່ຄົນທຸກຍາກກໍສາມາດເຮັດໃຫ້ Pitṛs ຂອງຕົນຍິນດີ ແລະອິ່ມໃຈໄດ້.

Verse 80

भर्तृयज्ञ उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा तानाह प्रपितामहः । कृपाविष्टो महाराज सर्वान्पितृगणांस्तथा

Bhartṛyajña ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພວກເຂົາແລ້ວ, Prāpitāmaha (ບັນພະບຸລຸດໃຫຍ່) ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຫມູ່ Pitṛs ທັງປວງ, ໂອ ມະຫາລາຊາ.

Verse 81

सत्यमेतन्महाभागा दौःस्थ्यं यांति दिनेदिने । जना यथायथा याति युगं श्रेष्ठं च पृष्ठतः

ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ: ມື້ຕໍ່ມື້ ສັດທັງຫຼາຍຕົກເຂົ້າສູ່ຄວາມລໍາບາກ. ຕາມທີ່ຜູ້ຄົນດໍາເນີນໄປຕາມຄວາມປະພຶດ, ຍຸກອັນປະເສີດກໍຖອຍຫຼັງໄປ.

Verse 82

तथापि च करिष्यामि युष्मदर्थमसंशयम् । उपायं लघु सन्तृप्तिर्येन वोऽत्र भवि ष्यति

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ, ຂ້ອຍຈະເຮັດເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພວກເຈົ້າ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຂ້ອຍຈະຈັດອຸບາຍໜຶ່ງ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງພວກເຈົ້າເກີດຂຶ້ນໄດ້ງ່າຍ ໃນທີ່ນີ້ເອງ.

Verse 83

अमानाम रवे रश्मिसहस्रप्रमुखः स्थितः । तस्मिन्वसति येनेन्दुरमावास्या ततः स्मृता

ໃນວັນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອະມາ» ພະອາທິດປາກົດຢູ່ດ້ວຍລັງສີພັນອັນປະເສີດ; ແລະເນື່ອງຈາກພະຈັນຖືກກ່າວວ່າພັກຢູ່ໃນພະອາທິດໃນເວລານັ້ນ ວັນນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ອະມາວາສະຍາ»។

Verse 84

तस्मिन्नहनि ये श्राद्धं पितॄनुद्दिश्य चात्मनः । करिष्यंति नरा भक्त्या ते भविष्यंति सुस्थिताः

ໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ຊາຍໃດທີ່ກະທຳ «ສຣາດທະ» ດ້ວຍສັດທາ ອຸທິດແດ່ປິຕຣະ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດທາງວິນຍານຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຜາສຸກຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 85

धनधान्यसमोपेता सर्वशत्रुविवर्जिताः । अपमृत्युपरित्यक्ता मम वाक्याद संशयम्

ພວກເຂົາຈະພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ ປາດສະຈາກສັດຕູທັງປວງ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ—ນີ້ແມ່ນຄຳຂອງຂ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ।

Verse 86

भर्तृयज्ञ उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा बभूवुर्हृष्टमानसाः । पितरः कव्यमासाद्य प्रहष्टेनांतरात्मना

ພະພາຣຕຣິຍະຍັດຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງທ່ານນັ້ນ ປິຕຣະທັງຫຼາຍກໍຍິນດີໃນໃຈ; ເມື່ອໄດ້ຮັບ «ກະວະຍະ» ອັນເປັນສ່ວນເຄື່ອງບູຊາຂອງຕົນ ພວກເຂົາກໍຊື່ນບານໃນດວງໃຈພາຍໃນ।

Verse 87

ययुः स्वानि निकेतानि प्रेषिताः पद्मयोनिना । अमावास्यादिनं प्राप्य श्राद्धं दत्तं स्ववंशजैः

ເມື່ອຖືກສົ່ງໄປໂດຍ «ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ» (ພຣະພຣະຫມາ) ພວກເຂົາກໍໄປສູ່ຖິ່ນພັກຂອງຕົນ; ແລະເມື່ອວັນອະມາວາສະຍາມາຮອດ ລູກຫຼານໃນສາຍຕະກູນຂອງພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍສຣາດທະ।

Verse 88

संतृप्ता मासमात्रं च तस्थुः संतुष्टमानसाः । गच्छता त्वथकालेन दौःस्थ्यं प्राप्य नरा भुवि । दर्शेऽस्मिन्नपि नो श्राद्धं प्रायः कुर्वंति केचन

ດ້ວຍຄວາມອິ່ມໃຈ ແລະ ຈິດໃຈພໍໃຈ ພວກເຂົາຢູ່ຢ່າງນັ້ນປະມານໜຶ່ງເດືອນ. ແຕ່ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ມະນຸດໃນໂລກກໍກັບຕົກຢູ່ໃນຄວາມລໍາບາກອີກ; ແມ່ນແຕ່ໃນວັນດາຣຊະ (ວັນເດືອນດັບ) ບາງຄົນກໍມັກບໍ່ເຮັດພິທີ ສຣາດທະ.

Verse 89

ततः पितृगणाः सर्वें ये दिव्या ये च मानुषाः । क्षुत्पिपासाकुला भूयो ब्रह्माणं शरणं गताः

ຕໍ່ມາ ຝູງພິຕຣະທັງໝົດ—ທັງທີ່ເປັນເທວະ ແລະ ທີ່ເປັນມະນຸດ—ຖືກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ໍາຮົບກວນອີກຄັ້ງ ໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 91

भगवन्निंदुक्षये श्राद्धं प्रोक्तं मासं त्वया विभो । अस्माकं प्रीणनार्थाय यत्करिष्यंति मानवाः

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ! ໃນຍາມທີ່ດວງຈັນຄ່ອຍໆຫຼຸດຖອຍ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນເໝາະສົມສໍາລັບພິທີ ສຣາດທະ; ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດເຮັດກຳມະພິທີທີ່ຊື່ນບານໃຈພິຕຣະ ແລະ ເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງພວກເຮົາ.

Verse 92

दौःस्थात्तदपि नो कुर्युः प्रायशस्तु पितामह । तेनास्माकं परा पीडा क्षुत्पिपासासमुद्भवा

ແຕ່ກໍດີ ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກຍາກ ພວກເຂົາມັກຈະບໍ່ເຮັດແມ່ນແຕ່ສິ່ງນັ້ນ, ໂອ ພຣະປິຕາມະຫະ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄວາມທຸກທໍລະມານອັນແຮງກ້າຈຶ່ງເກີດແກ່ພວກເຮົາ ອັນເກີດຈາກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ໍາ.

Verse 93

तस्मात्कुरु प्रसादं नो यथा पूर्वं सुरेश्वर । तथापि दुःस्थताभाजस्तर्पयिष्यंति नोऽधुना

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາ ເຊັ່ນເກົ່າ, ໂອ ຈອມເທວະ. ເພື່ອໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກພາລະຄວາມທຸກຍາກ ກໍຈະສາມາດທໍາການຖວາຍບູຊາ ແລະ ທໍາຕັຣປະນະ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາອິ່ມໃຈໃນບັດນີ້.

Verse 94

भर्तृयज्ञ उवाच । अथ ब्रह्मापि संचिन्त्य तानुवाच कृपान्वितः । युष्मदर्थं मयोपायश्चिंतितः पितरो लघुः

ພະບຣະຕຣິຍະຍັດ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະພຣະຫມາກໍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາ ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຈຶ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ: «ໂອ ພິຕຣະທັງຫຼາຍ, ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພວກເຈົ້າ ຂ້າໄດ້ຄິດວິທີງ່າຍໜຶ່ງໄວ້ແລ້ວ»។

Verse 95

येन तृप्तिं परां यूयं गमिष्यथ पित्रीश्वराः । अमावास्योद्भवं श्राद्धमलब्ध्वापि च वत्सरम्

«ດ້ວຍວິທີນີ້ ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ພິຕຣະ, ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈອັນສູງສຸດ—ແມ້ວ່າຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ບໍ່ໄດ້ຮັບການຖວາຍ śrāddha ທີ່ເກີດກັບວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ກໍຕາມ»។

Verse 96

यथा मम प्रसादेन तच्छृणुध्वं समाहिताः । आषाढ्याः पंचमे पक्षे कन्यासंस्थे दिवाकरे

«ເພື່ອໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ. ໃນເດືອນອາສາດ (Āṣāḍha), ໃນປັກສ໌ທີ່ຫ້າ, ເມື່ອພຣະອາທິດຢືນຢູ່ໃນກັນຍາ (Kanyā/ Virgo)…»។

Verse 97

मृताहनि पुनर्यो वै श्राद्धं दास्यति मानवः । तस्य संवत्सरंयावतृप्ताः स्युः पितरो ध्रुवम्

«ຜູ້ໃດໃນມະນຸດ ທີ່ຖວາຍ śrāddha ອີກຄັ້ງໃນວັນຄົບຮອບມໍລະນະ, ພິຕຣະຂອງເຂົາຈະອິ່ມໃຈແນ່ນອນ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ»។

Verse 98

एवं ज्ञात्वा करिष्यंति प्रेतपक्षे नरा भुवि । श्राद्धं यूयं न संदेहो भविष्यथ सुतर्पिताः

«ເມື່ອຮູ້ຢ່າງນີ້ແລ້ວ, ມະນຸດໃນໂລກຈະຖວາຍ śrāddha ໃນໄລຍະເພຣຕະປັກສ໌ (Pretapakṣa) ຄືປັກສ໌ຂອງຜູ້ລ່ວງລັບ. ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ, ພວກເຈົ້າຈະອິ່ມໃຈຢ່າງດີ»។

Verse 99

यावत्संवत्सरं तेन एकेनापि तु सत्तमाः । तस्मिन्नपि च यः श्राद्धं युष्माकं न प्रदास्यति

«ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ! ແມ່ນແຕ່ພິທີດຽວນັ້ນກໍພໍສໍາລັບຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ… ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຖວາຍ śrāddha ແດ່ພວກເຈົ້າ…»

Verse 100

शाकेनाऽपि दरिद्रोऽसावंत्यजत्वमुपेष्यति । आसनं शयनं भोज्यं स्पर्शं संभाषणं तथा

«ແມ່ນແຕ່ຍາກຈົນ ກໍຍັງສາມາດເຮັດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຜັກຢ່າງດຽວ; ຄົນນັ້ນຈະຕົກເປັນຄົນຖືກຂັບອອກ (outcaste)។ (ຜູ້ຄົນຈະປະຕິເສດ) ບ່ອນນັ່ງ, ບ່ອນນອນ, ອາຫານ, ການແຕະຕ້ອງ, ແລະການສົນທະນາດ້ວຍ.»

Verse 102

न सुखं धनधान्यं च तेषां भावि कथंचन । तस्माद्गच्छत चाव्यग्राः स्वस्थानं पितरो द्रुतम्

«ສໍາລັບພວກເຂົາ ຈະບໍ່ມີຄວາມສຸກ ແລະບໍ່ມີຊັບສິນຫຼືເຂົ້າປາກເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໂດຍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ກັບສູ່ຖິ່ນພໍ່ພິຕຣະຂອງພວກເຈົ້າໂດຍໄວ—ໂອ ພິຕຣະທັງຫຼາຍ!»

Verse 103

कलिकालेऽपि संप्राप्ते दारुणे निर्धेने जने । वर्षांते श्राद्धमेकं हि प्रकरिष्यंति मानवाः

«ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຍຸກກາລີອັນນ່າຢ້ານກົວມາຮອດ ແລະຜູ້ຄົນຂັດສົນຍາກຈົນ, ມະນຸດກໍຍັງຈະເຮັດ śrāddha ຢ່າງນ້ອຍໜຶ່ງຄັ້ງໃນທ້າຍປີ.»

Verse 104

येनाखिलं भवेद्वर्षं युष्माकं प्रीतिरुत्तमा

«ໂດຍພິທີນັ້ນ ຕະຫຼອດທັງປີ ຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດຂອງພວກເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ.»

Verse 105

भर्तृयज्ञ उवाच । तच्छ्रुत्वा पितरो हृष्टा जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् । वर्षांतेऽपि समासाद्य श्राद्धं न स्युर्बुभुक्षिताः

ພະພາດຕຣິຍັດຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພິຕຣະທັງຫຼາຍຍິນດີ ແລະໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນໆ. ເມື່ອສິ້ນປີມາຮອດ ພວກເຂົາຈະບໍ່ຫິວ ເນື່ອງຈາກຈະມີການທຳ ສຣາດທະ (śrāddha).

Verse 106

अथ येऽत्र दुरात्मानो निःशंकाः कृपणात्मकाः । कलिना मोहिताः श्राद्धं वत्सरांतेऽपि नो ददुः

ແຕ່ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຢູ່ນີ້—ບໍ່ລະອາຍ ແລະຕະໜີ—ຖືກກາລີ (Kali) ປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ແມ່ນແຕ່ຍາມສິ້ນປີກໍບໍ່ຖວາຍ ສຣາດທະ (śrāddha).

Verse 107

तेषां तु पितरो भूयो दिव्यैःपितृभिरन्विताः । ब्रह्माणं शरणं जग्मुः प्रोचुस्ते दीनमानसाः

ແຕ່ພິຕຣະຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພ້ອມດ້ວຍພິຕຣະທິບ (ພິຕຣະສະຫວັນ) ໄດ້ໄປຫາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ; ແລະດ້ວຍໃຈເສົ້າໝອງ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 108

भगवन्वत्सरांतेऽपि कन्यासंस्थे दिवाकरे । नास्माकं वंशजाः श्राद्धं प्रयच्छंति दुरात्मकाः

«ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ! ແມ່ນແຕ່ຍາມສິ້ນປີ ເມື່ອພຣະອາທິດຢືນຢູ່ໃນລາສີກັນຍາ (Kanyā) ລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາ—ຜູ້ໃຈຊົ່ວ—ກໍບໍ່ຖວາຍ ສຣາດທະ (śrāddha) ແກ່ພວກເຮົາ»

Verse 109

तेन संपीडिता देव क्षुत्पिपासा समाकुलाः । वयं शरणमापन्नास्तत्प्रतीकारमाचर

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ພຣະເທວະ, ພວກເຮົາຖືກບີບຄັ້ນ ແລະຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ. ພວກເຮົາໄດ້ມາພຶ່ງພາພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຈັດການວິທີແກ້ໄຂເຖິງການນີ້.

Verse 110

यथा पूर्वं महाभाग वदोपायं लघूत्तमम् । एकाहिकेन श्राद्धेन येनास्माकं हि शाश्वती । प्रीतिः संजायते देव त्वत्प्रसादात्सुरेश्वर

ເຊັ່ນເກົ່າກ່ອນນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຂໍຈົ່ງບອກແກ່ພວກເຮົາເຖິງວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດ ແລະງ່າຍທີ່ສຸດ ໂດຍການທຳ śrāddha ໜຶ່ງມື້ ໃຫ້ເກີດຄວາມພໍໃຈອັນຖາວອນແກ່ພວກເຮົາ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຈອມເທວະ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ.

Verse 111

वंशक्षयेऽपि संजाते ह्यस्माकं पतनं भवेत्

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອວົງສາຕະກູນສິ້ນສຸດລົງ ຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງພວກເຮົາກໍຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 112

भर्तृयज्ञ उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा पितामहः । कृपया परयाविष्टस्ततः प्रोवाच सादरम्

ພຣະພັດຕຣຶຍັຍຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນ. ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເມດຕາອັນສູງສຸດ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 113

ब्रह्मोवाच । अन्यो युष्मत्प्रतुष्ट्यर्थमुपायश्चिंतितो मया । स लघुर्येन वोऽत्यंतं तृप्तिर्भवति शाश्वती

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຂ້າໄດ້ຄິດຄົ້ນວິທີອື່ນເພື່ອໃຫ້ພວກເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ—ເປັນວິທີທີ່ງ່າຍ—ໂດຍວິທີນັ້ນ ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງພວກເຈົ້າຈະເປັນອັນຖາວອນ.

Verse 114

गयाशिरः समासाद्य श्राद्धं दास्यंति येऽत्र वः । अप्येकं तत्प्रभावेन दिव्यां गतिमवाप्स्यथ

ເມື່ອໄປຮອດ ກະຍາຊິຣະ (Gayāśiras) ແລະທຳ śrāddha ຢູ່ທີ່ນີ້ເພື່ອພວກເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ພຽງຄັ້ງດຽວ—ດ້ວຍອຳນາດຂອງມັນ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນເທວະດາ.

Verse 115

अपि पापात्मनः पुंसो ब्रह्मघ्नस्यापि देहिनः । अपि रौरवसंस्थस्य कुम्भीपाकगतस्य च

ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບຄົນບາບ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີກາຍທີ່ໄດ້ຂ້າພຣາຫມັນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ໃນນະລົກ ຣາວະ ຫຼືຕົກໃນ ກຸມພີປາກະ ກໍຕາມ।

Verse 116

प्रेतभावगतस्यापि यस्य श्राद्धं प्रदास्यति । गयाशिरसि वंशस्थस्तस्य मुक्तिर्भविष्यति

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປັນ ເປຣຕະ ກໍຕາມ; ຖ້າລູກຫຼານໃນວົງສານຂອງລາວ ຖວາຍພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ ກະຍາຊິຣະ (Gayāśiras) ແລ້ວ, ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈະເປັນຂອງລາວ.

Verse 117

एतन्मम वचः श्रुत्वा सांप्रतं भुवि मानवाः । निःस्वा अपि करिष्यंति श्रादमेकं हि तत्र च । गयाशिरसि सुव्यक्तं युष्माकं मुक्तिदायकम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້ານີ້ແລ້ວ, ບັດນີ້ມະນຸດໃນໂລກ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຍາກຈົນ—ຈະປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢ່າງນ້ອຍໜຶ່ງຄັ້ງທີ່ນັ້ນ. ເພາະທີ່ Gayāśiras ນັ້ນ ປາກົດຊັດວ່າເປັນຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນແກ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 118

भर्तृयज्ञ उवाच । तच्छ्रुत्वा पितरस्तस्य वचनं परमेष्ठिनः । अनुज्ञातास्ततस्तेन स्वानि स्थानानि भेजिरे

ພະຣະຕຣິຍັຍນະ (Bhartṛyajña) ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນຂອງ ປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣົມາ), ບັນດາປິຕຣະ (Pitṛs) ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະອົງ ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປສູ່ຖິ່ນພໍ່ພັກຂອງຕົນ.

Verse 119

ततःप्रभृति श्राद्धानि प्रवृत्तानि धरातले । पिंडदानसमे तानि यावदापुरुषत्रयम्

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ, ພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໄດ້ແຜ່ຫຼາຍໃນໂລກ. ມັນຖືກນັບເທົ່າກັບການຖວາຍ ປິນຑະ (piṇḍa) ແລະຂະຫຍາຍຜົນໄປຮອດສາມຊົນລຸ້ນ.

Verse 120

पूर्वं ब्रह्मादितः कृत्वा ये केचित्पुरुषा गताः । परलोकं समुद्दिश्य तान्नराञ्छक्तितो नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອຈິດໃຈອຸທິດພິທີໄປສູ່ໂລກໜ້າ ມະນຸດຄວນເຮັດຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ເພື່ອອຸທິດແກ່ຜູ້ທີ່ຈາກໄປກ່ອນ ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະຕໍ່ໄປ.

Verse 121

तत्संख्यानां द्विजेंद्राणां दत्तवंतोऽपि वांछितम् । अदैवत्यमिदं श्राद्धं दरिद्राणां सुखावहम्

ແມ່ນແຕ່ໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຕາມຈຳນວນນັ້ນ ກໍບັນລຸສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ. ສຣາດທະນີ້ເປັນພິທີທີ່ບໍ່ພຶ່ງພາເທວະອື່ນ ແລະເປັນທາງນຳສຸກແກ່ຜູ້ຍາກຈົນ.

Verse 122

पितॄणां देवतानां च मनुष्याणां सुतृप्ति दम् । तस्माच्छ्राद्धं प्रकर्तव्यं पुरुषेण विजानता

ສຣາດທະໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ແກ່ປິຕຣິ, ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະແມ່ນແຕ່ມະນຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນປະກອບສຣາດທະແນ່ນອນ.

Verse 123

पितॄणां वांछता तृप्तिं कालेष्वेतेषु यत्नतः । गयायां च विशेषेण लोकद्वयमभीप्सता

ຜູ້ໃດປາຖະໜາໃຫ້ປິຕຣິພໍໃຈ ຄວນພາກພຽນປະກອບພິທີໃນເວລາອັນຄວນເຫຼົ່ານີ້; ໂດຍສະເພາະທີ່ກະຍາ (Gayā) ສຳລັບຜູ້ປາຖະໜາຄວາມດີງາມໃນສອງໂລກ—ໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.

Verse 124

न ददाति नरः श्राद्धं पितॄणां चन्द्रसंक्षये । क्षुत्पिपासापरीतांगाः पितरस्तस्य दुःखिताः

ຖ້າມະນຸດບໍ່ຖວາຍສຣາດທະແກ່ປິຕຣິໃນຍາມດວງຈັນຫຼຸດຖອຍ (ຊ່ວງອະມາວາສະຍາ) ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວຈະເສົ້າໝອງ ເນື່ອງຈາກຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍຄອບງຳ.

Verse 125

प्रेतपक्षं प्रतीक्षंते गुरुवांछासमन्विताः । कर्षुका जलदं यद्वद्दिवानक्तमतंद्रिताः

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງ ພວກເຂົາຄອຍຖ້າປິຕຣິປັກສະ (Pitṛ-pakṣa) ເຫມືອນຊາວນາທີ່ເຝົ້າລໍຖ້າເມກຝົນ ທັງກາງວັນກາງຄືນບໍ່ປະມາດ।

Verse 126

प्रेतपक्षे व्यतिक्रांते यावत्कन्यां गतो रविः । तावच्छ्राद्धं च वांछंति दत्तं स्वैः पितरः सुतैः

ແມ່ນແຕ່ປິຕຣິປັກສະ (Pitṛ-pakṣa) ຜ່ານໄປແລ້ວ ຈົນກວ່າພຣະອາທິດຈະເຂົ້າຮາສີກັນຍາ (Virgo) ບັນດາປິຕຣິຍັງປາຖະໜາ ສຣາດທະ (Śrāddha) ທີ່ລູກຊາຍຂອງຕົນຖວາຍ।

Verse 127

ततस्तुलागतेप्येके सूर्ये वांछंति पार्थिव । श्राद्धं स्ववंशजै र्दत्तं क्षुत्पिपासासमाकुलाः

ແລະເມື່ອພຣະອາທິດເຂົ້າຮາສີຕຸລາ (Libra) ແລ້ວ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ປິຕຣິບາງພວກຍັງປາຖະໜາ ສຣາດທະ (Śrāddha) ທີ່ລູກຫຼານຖວາຍ ເພາະຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳ।

Verse 128

तस्मिन्नपि व्यतिक्रांते काले चांलिं गते रवौ । निराशाः पितरो दीनास्ततो यांति निजालयम्

ເມື່ອເວລານັ້ນກໍຜ່ານໄປ ແລະພຣະອາທິດເຄື່ອນຕໍ່ໄປ ປິຕຣິທັງຫຼາຍ—ຫມົດຫວັງ ແລະເສົ້າໝອງ—ຈຶ່ງກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ।

Verse 129

मासद्वयं प्रतीक्षंते गृहद्वारं समाश्रिताः । वायुभूताः पिपासार्ताः क्षुत्क्षामाः पितरो नृणाम्

ປິຕຣິຂອງມະນຸດທັງຫຼາຍ ຄອຍຖ້າສອງເດືອນ ຢູ່ທີ່ປະຕູເຮືອນ; ກາຍເປັນອ່ອນລະອຽດດັ່ງລົມ, ທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມກະຫາຍນ້ຳ ແລະອ່ອນແຮງດ້ວຍຄວາມຫິວ।

Verse 130

यावत्कन्यागतः सूर्यस्तुलास्थश्च महीपते । तथा दर्शदिने तद्वद्ब्रह्मणो वचनान्नृप

ຕາມເທົ່າທີ່ພະອາທິດເຂົ້າສູ່ກັນຍາ ແລະສະຖິດໃນຕຸລາ ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງແຜ່ນດິນ—ແລະໃນວັນດາຣຊາ (ວັນຈັນດັບ) ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ—ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພະຣາຊາ ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ)។

Verse 131

तस्माच्छ्राद्धं सदा कार्यं पितॄणां तृप्तिमिच्छता । तिलोदकं विशेषेण यथा ब्रह्मवचो नृप

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປາຖະໜາໃຫ້ປິຕຣຶ (Pitṛs) ອິ່ມໃຈ ພຶງເຮັດສຣາດທະ (Śrāddha) ເປັນນິດ—ໂດຍສະເພາະການຖວາຍຕິໂລດະກະ (ນ້ຳງາ)—ເພາະນີ້ແມ່ນພຣະວາຈາຂອງບຣະຫມາ, ໂອ ພະຣາຊາ।

Verse 132

वित्ताभावेऽपि दर्शायां श्राद्धं देयं विपश्चिता । तदभावे च कन्यायां संस्थिते दिवसाधिपे

ແມ່ນແຕ່ຂາດຊັບສິນກໍຕາມ ໃນວັນດາຣຊາ (ວັນຈັນດັບ) ນັກປັນຍາພຶງຖວາຍສຣາດທະ. ຖ້າບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ ກໍໃຫ້ເຮັດເມື່ອພະອາທິດ—ເຈົ້າແຫ່ງວັນ—ສະຖິດຢູ່ໃນກັນຍາ (Virgo)។

Verse 133

तदभावे गयायां च सकृच्छ्राद्धं हि निर्वपेत् । येन नित्यं प्रदत्तस्य श्राद्धस्य फलमश्नुते

ຖ້າແມ່ນແຕ່ນັ້ນກໍບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ ກໍໃຫ້ໄປທີ່ຄະຍາ (Gayā) ແລ້ວເຮັດສຣາດທະພຽງຄັ້ງດຽວ; ໂດຍນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນຂອງສຣາດທະ ດຸຈດັ່ງໄດ້ຖວາຍທຸກມື້.

Verse 134

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । येनैतत्क्रियते श्राद्धं जनैः पितृ परायणैः

ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງມະນຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ພະອົງຟັງທັງໝົດ ຕາມທີ່ພະອົງຖາມ. ໂດຍວິທີນີ້ແຫຼະ ຜູ້ຄົນຜູ້ອຸທິດໃຈແກ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ຈຶ່ງເຮັດສຣາດທະ.

Verse 135

अमावास्यां विशेषेण प्रेतपक्षे च पार्थिव

ໂດຍພິເສດໃນວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ແລະໃນຊ່ວງປຣະເຕະປັກຊະ (ສອງອາທິດແຫ່ງຜູ້ລ່ວງລັບ) ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 136

यश्चैतां शृणुयात्पुण्यां श्राद्धोत्पत्तिं पठेच्च वा । स सर्वदोषनिर्मुक्तः श्राद्धदानफलं लभेत्

ຜູ້ໃດຟັງຫຼືອ່ານສະດຸດສະດີອັນບຸນນີ້ ວ່າດ້ວຍກຳເນີດຂອງ ສຣາດທະ (Śrāddha) ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອງທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການຖວາຍສຣາດທະ.

Verse 137

श्राद्धकाले पठेद्यस्तु श्राद्धोत्पत्तिमिमां नरः । अक्षयं तद्भवेच्छ्राद्धं सर्वच्छिद्रविवर्जितम्

ແຕ່ຜູ້ໃດອ່ານກຳເນີດຂອງ ສຣາດທະ ນີ້ໃນເວລາປະກອບພິທີສຣາດທະ ສຣາດທະຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເປັນອະກະສະຍະ ບໍ່ສູນສະລາຍ ແລະປາສະຈາກຂໍ້ບົກພ່ອງທັງປວງ.

Verse 138

असद्द्रव्येण वा चीर्णमनर्हैर्ब्राह्मणैरपि । अभुक्तं कामहीनं वा मन्त्रहीनमथापि वा

ແມ່ນແຕ່ຈະໄດ້ປະກອບດ້ວຍຂອງບໍ່ສົມຄວນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ດ້ວຍພຣາຫມັນທີ່ບໍ່ຄວນຮັບ; ຫຼືຖືກປະໄວ້ບໍ່ໄດ້ກິນ; ຫຼືປະກອບໂດຍຂາດເຈດຈຳນົງ; ຫຼືແມ່ນແຕ່ຂາດມັນຕຣະ—

Verse 139

सर्वं संपूर्णतां याति कीर्तनात्पार्थिवोत्तम । अस्याः श्राद्धसमुत्पत्तेः कीर्तनाच्छ्रवणादपि

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ທຸກຢ່າງນັ້ນຈະບັນລຸຄວາມສົມບູນໂດຍການສັນລະເສີນແລະສະດຸດສະດີ; ແທ້ຈິງ ໂດຍການອ່ານຫຼືແມ່ນແຕ່ການຟັງ ກຳເນີດຂອງສຣາດທະນີ້.

Verse 216

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटके श्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे श्राद्धोत्पत्तिवर्णनंनाम षोडशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 216 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາກໍ່ກຳເນີດຂອງ ສຣາດທະ (Śrāddha)» ໃນ Śrāddha-kalpa ພາຍໃນ ມະຫາຕະມະຂອງ ເຂດສັກສິດ ຮາຏເກສະວະຣ (Hāṭakeśvara-kṣetra-māhātmya) ໃນ ນາກະຣະຂັນຑະ ທີ 6 ຂອງ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາສີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ ຈົບລົງແລ້ວ।