Adhyaya 214

Verse 1

सूत उवाच । तथान्योपि च तत्रास्ति विश्वामित्रप्रतिष्ठितः । गणनाथो द्विजश्रेष्ठाः सर्वसिद्धिप्रदो नृणाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຍັງມີອີກພຣະເທວະອົງໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທີ່ວິສວາມິຕຣະໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້—ຄື ກະນະນາຖະ. ໂອ ດວິຊະເສຣດ, ພຣະອົງປະທານຄວາມສຳເລັດທຸກປະການແກ່ມະນຸດ.”

Verse 2

माघमासे चतुर्थ्यां च शुक्लायां पूजयेत्तु यः । स च संवत्सरं यावत्सर्वै विघ्नैर्विमुच्यते ओ

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນມາຄະ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກອຸປະສັກທັງປວງ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ।

Verse 3

ऋषय ऊचुः । गणनाथस्य चोत्पत्तिं सांप्रतं सूत नो वद । कथमेष समुत्पन्नः किं माहात्म्यः प्रकीर्तितः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ໂອ ສູຕະ ຈົ່ງບອກເຮົາເຖິງກຳເນີດຂອງ ຄະນະນາຖ. ພຣະອົງນີ້ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະ ມາຫາຕະມະຍະ (ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່) ໃດຖືກສັນລະເສີນ?»

Verse 4

सूत उवाच । एष चोत्पादितो गौर्या निजांगमलतः स्वयम् । क्रीडार्थं मानुषैरंगैर्मातंगाननशोभितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ພຣະອົງນີ້ ຖືກກໍ່ກຳເນີດໂດຍ ເທວີເກົາຣີ ດ້ວຍຕົນເອງ ຈາກຄວາມມົນທິນແຫ່ງອະວະຍະວະຂອງນາງ. ເພື່ອການຫຼິ້ນສະໜຸກ ນາງປັ້ນຮ່າງກາຍຄ້າຍມະນຸດ ແລະໃຫ້ສົງ່າງາມດ້ວຍໃບໜ້າຊ້າງ.

Verse 5

चतुर्हस्तसमोपेत आखुवाहनगस्तथा । कुठारहस्तश्च तथा मोदकाशनतोषकृत्

ພຣະອົງມີສີ່ພະຫັດ ແລະມີໜູເປັນພາຫະນະ. ຖືຂວານໄວ້ໃນພະຫັດ ແລະຊື່ນຊົມຍິນດີໃນການເສວຍໂມດະກະ.

Verse 6

सर्वसिद्धिप्रदो लोके भक्तानां च विशेषतः । एष पूर्वं प्रभोः कार्ये संग्रामे तारकामये

ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານສິດທິສຳເລັດທຸກປະການໃນໂລກ ໂດຍສະເພາະແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ. ໃນອະດີດ ໃນພະລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນສົງຄາມອັນເກີ່ຍວກັບ ຕາຣະກະ—

Verse 7

संग्राममकरोद्रौद्रं न कृतं यच्च केनचित् । निहता दानवाः सर्वे संख्यया परिवर्जिताः

ພຣະອົງໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຮ້າຍແຮງ ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໃຜກໍ່ຂຶ້ນມາກ່ອນ. ດານະວະທັງປວງຖືກປາລາຍ ເກີນຈະນັບໄດ້.

Verse 8

ततः शक्रेण तुष्टेन प्रोक्तः संग्रामभूमिपः । क्षत विक्षतसर्वांगो रुधिरेण परिप्लुतः

ຕໍ່ມາ ພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງໃນສະໜາມຮົບ—ທົ່ວກາຍຖືກຟັນແລະບາດເຈັບ ຊຸ່ມເລືອດທັ້ງຕົວ.

Verse 9

अस्मदर्थे त्वया युद्धं यत्कृतं सुगजानन । निहता दानवाः सर्वे संख्यया परिवर्जिताः

«ເພື່ອພວກເຮົາ, ໂອ ຜູ້ມີໜ້າຊ້າງອັນສູງສົ່ງ, ທ່ານໄດ້ຮົບສົງຄາມນີ້. ດານະວະທັງປວງຖືກປາລາຍ ເກີນຈະນັບໄດ້»

Verse 10

तस्मात्त्वं सर्वदेवानामपि पूज्यो भविष्यसि । किंपुनर्मानुषाणां च ये नित्यं विघ्नसंप्लुताः

«ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະທັງປວງ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ຖືກອຸປະສັກລ້ອມຮອບຢູ່ເປັນນິດ»

Verse 11

ये त्वां संपूजयिष्यंति कार्यारंभेषु सर्वतः । कार्यसिद्धिर्न संदेहस्तेषां भूयाद्गिरा मम

«ຜູ້ໃດຈະບູຊາເຈົ້າ ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນກິດທຸກຢ່າງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ການງານຂອງເຂົາຈະສໍາເລັດ. ນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ»

Verse 12

एवमुक्त्वा सहस्राक्षो विससर्जाथ तं तदा । संमान्य बहुमानेन गौरीशंकरपार्श्वतः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີພັນຕາ (ພຣະອິນທຣາ) ກໍໄດ້ປ່ອຍເຂົາໃຫ້ໄປໃນເວລານັ້ນ ພ້ອມກັບການນັບຖືຢ່າງສູງ ຢູ່ຂ້າງພຣະເທວີໂກຣີ ແລະ ພຣະສັງກະຣາ।

Verse 13

अयमर्थः पुरा पृष्टो रोहिताश्वेन धीमता । सर्वविप्रविनाशार्थं मार्कंडेयं महामुनिम्

ເລື່ອງນີ້ເຄີຍຖືກຖາມໃນອະດີດໂດຍ ໂຣຫິຕາສະວະ ຜູ້ມີປັນຍາ ຕໍ່ມະຫາມຸນີ ມາຣະກັນເດຍ ເພື່ອປ້ອງກັນຄວາມພິນາດຂອງພຣາຫມະນະທັງປວງ।

Verse 14

तमेवार्थं महाभागाः कथयिष्ये यथार्थतः । तच्छृणुध्वं पुरावृत्तं सर्वं सर्वे समाहिताः

ໃນເລື່ອງນັ້ນເອງ ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕາມຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງເກົ່າແກ່ທັງໝົດ ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍາ ທຸກຄົນເຖີດ।

Verse 15

रोहिताश्व उवाच । भगवन्नत्र ये मर्त्याः सर्वे विघ्नसमन्विताः । शुभकृत्येषु सर्वेषु जायंते शुचयोऽपि च

ໂຣຫິຕາສະວະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ມະນຸດທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ນີ້ ລ້ວນຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍອຸປະສັກ; ໃນກິດຈະກໍາມົງຄຸນທຸກຢ່າງ ອຸປະສັກກໍເກີດຂຶ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍລິສຸດກໍຍັງພົບເຫັນ।

Verse 16

प्रारब्धेषु च कार्येषु धर्मजेषु विशेषतः । तानि विघ्नानि जायन्ते यैस्तत्कार्यं न सिध्यति

ໂດຍສະເພາະໃນກິດຈະກໍາທີ່ເກີດຈາກທັມມະ, ເມື່ອເລີ່ມລົງມືແລ້ວ ອຸປະສັກເຫຼົ່ານັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນ ໂດຍອາໄສມັນ ວຽກທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຈຶ່ງບໍ່ສໍາເລັດ।

Verse 17

तस्माद्विघ्नविनाशाय किंचिन्मे व्रतमा दिश । व्रतं वा नियमो वाऽथ तपो वा दानमेव च

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອທຳລາຍອຸປະສັກ ຂໍທ່ານຈົ່ງຊີ້ນຳຂ້ອຍໃຫ້ຮູ້ອະນຸສອນບາງຢ່າງ—ຈະເປັນວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານ) ຫຼື ນິຍະມະ (ວິໄນ) ຫຼື ຕະປະ (ຕະປັດສະຍາ) ຫຼື ທານ (ການບໍລິຈາກ) ກໍໄດ້।

Verse 18

सकृच्चीर्णेन येनात्र यावज्जीवति मानवः । तावन्न जायते विघ्नमाजन्ममरणांतिकम्

ເມື່ອປະຕິບັດຢູ່ທີ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ມະນຸດຜູ້ນັ້ນ—ຕາມທີ່ຍັງມີຊີວິດ—ຈະບໍ່ປະສົບອຸປະສັກ ຕັ້ງແຕ່ເກີດ ຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມຕາຍ।

Verse 19

मार्कण्डेय उवाच । अत्र ते कीर्तयिष्यामि सर्वविघ्नविनाशनम् । व्रतं सर्वगुणोपेतं सर्वपापप्रणाशनम् । विश्वामित्रेण सञ्चीर्णं यत्पुरा भावितात्मना

ມາກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຢູ່ນີ້ ຂ້ອຍຈະປະກາດໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ວຣະຕະທີ່ທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄວາມດີທຸກປະການ ແລະລ້າງບາບທັງຫມົດ; ໃນການກ່ອນ ວິສວາມິຕຣະ ຜູ້ຝຶກຈິດໃຫ້ບໍລິສຸດ ໄດ້ປະຕິບັດມັນແລ້ວ.

Verse 20

विश्वामित्र इति ख्यातो गाधिपुत्रः प्रतापवान् । वसिष्ठेन समं तस्य वैरमासीन्महात्मनः

ທ່ານນັ້ນໂດຍນາມ ວິສວາມິຕຣະ ເປັນບຸດຂອງ ກາທິ ຜູ້ມີອຳນາດກ້າຫານ; ແລະກັບ ວະສິດຖະ ກໍເກີດຄວາມບາດໝາງເປັນສັດຕູ ຕໍ່ມະຫາຈິດນັ້ນ.

Verse 21

ब्राह्मण्यार्थे न सम्प्रोक्तः कथंचित्स महातपाः । ब्राह्मणस्त्वं वसिष्ठेन ततो वैरमजायत

ແມ່ນແຕ່ທ່ານເປັນມະຫາຕະປິນ ແຕ່ໃນເລື່ອງສະຖານະພຣາຫມະນະ ວະສິດຖະ ບໍ່ຍອມຮັບຮູ້ທ່ານວ່າ “ເຈົ້າເປັນພຣາຫມະນະ”; ຈາກນັ້ນ ຄວາມບາດໝາງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 22

रोहिताश्व उवाच । कस्मान्न प्रोक्तवान्विप्रो वसिष्ठस्तु कथंचन । ब्राह्मणः स परं प्रोक्तोब्रह्मादिभिरपि स्वयम्

ໂຣຫິຕາສະວະ ກ່າວວ່າ: ເປັນຫຍັງ ພະລະສີ ວະສິດຖະ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ປະກາດເຂົາເປັນພຣາຫມັນເລີຍ? ເພາະເຂົາຖືກປະກາດວ່າເປັນພຣາຫມັນອັນສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍເອງກ່າວຢືນຢັນ.

Verse 23

मार्कण्डेय उवाच । क्षत्रियश्च स्थितः पूर्वं विश्वामित्रो महीपतिः । मृगयासु परिभ्रांतो वसिष्ठस्य तदाऽश्रमम् । प्रविष्टः क्षुत्पिपासार्त्तः स तेनाथ प्रपूजितः

ມາກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໃນກ່ອນນັ້ນ ວິສະວາມິດຕະ ກະສັດຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຖານະກະສັດຊັ້ນກະສັດຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ໄດ້ເດີນພະເລີນໃນການລ່າສັດ ແລ້ວເຂົ້າໄປຍັງອາສຣົມຂອງວະສິດຖະ. ລາວຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳ; ແລະວະສິດຖະໄດ້ຕ້ອນຮັບ ແລະບູຊາຕາມຄວາມຄວນ.

Verse 24

तस्यासीन्नन्दिनीनाम धेनुः कामदुघा सदा । सा सूते वाञ्छितं सद्यो यद्वसिष्ठोऽभिवाञ्छति

ທ່ານມີງົວຊື່ ນັນດິນີ ເປັນງົວກາມະເທນູ ຜູ້ໃຫ້ສົມປາດຖະນາຢູ່ເສມອ. ນາງສາມາດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນທັນທີ ທຸກສິ່ງທີ່ວະສິດຖະປາດຖະນາ.

Verse 25

तत्प्रभावात्स भूपालः सभृत्यबलवाहनः । तेन तृप्तिपरा नीतो मिष्टान्नैर्विविधैस्ततः

ດ້ວຍອຳນາດຂອງນາງ ກະສັດພ້ອມດ້ວຍຂ້າລາຊການ ກອງທັບ ແລະພາຫະນະທັງຫມົດ ຖືກນຳໃຫ້ອິ່ມເຕັມທີ່ ດ້ວຍອາຫານຫວານແລະອາຫານດີຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 26

पार्थिवोऽयमिति ज्ञात्वा ह्यर्घ्याद्यैर्भोजनैः स च । सोऽपि दृष्ट्वा प्रभावं तं सर्वं धेनोश्च संभवम् । प्रार्थयामास तां मूल्यैर्गजवाजिसमु द्भवैः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ “ນີ້ແມ່ນກະສັດ” ທ່ານຈຶ່ງຖວາຍອັກຣະຍະ (arghya) ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ພ້ອມອາຫານເພື່ອໃຫ້ກຽດ. ຝ່າຍກະສັດເມື່ອເຫັນອຳນາດອັນພິເສດນັ້ນ ແລະຮູ້ວ່າທຸກສິ່ງເກີດຈາກງົວ ກໍເລີ່ມຂໍນາງ ໂດຍສະເໜີຄ່າແທນເປັນຊ້າງແລະມ້າ.

Verse 27

न ददौ स तदा विप्रः साम्ना दानेन वा पुनः । भेदेन च ततो दण्डं योजयामास वै नृपः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣາຫມັນບໍ່ໄດ້ມອບນາງ—ບໍ່ດ້ວຍການປະນີປະນອມ ຫຼືດ້ວຍຂອງທານ. ດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຈຶ່ງໃຊ້ວິທີບັງຄັບ ແລະຈັດວາງທັນດານລົງໂທດ.

Verse 28

कालयामास तां धेनुं ततः कोपात्स पार्थिवः

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາໂກດເຄືອງ ໄດ້ຂັບໄລ່ແມ່ງົວນັ້ນອອກໄປ.

Verse 29

साऽब्रवीन्नीयमानाऽथ वसिष्ठं किं त्वया विभो । दत्ताहमस्य नृपतेर्यन्मां नयति यत्नतः

ເມື່ອນາງຖືກນຳໄປ ນາງໄດ້ກ່າວກັບວະສິດຖະວ່າ: “ໂອ ພຣະອົງຜູ້ສູງສົ່ງ, ທ່ານໄດ້ເຮັດອັນໃດ? ທ່ານໄດ້ມອບຂ້າໃຫ້ແກ່ພະຣາຊານີ້ຫຼື, ເພາະລາວຈຶ່ງພາຂ້າໄປດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ?”

Verse 30

वसिष्ठ उवाच । न मया त्वं महाभागे दत्ता चास्य महीपतेः । बलान्नयति यद्येष तस्माद्युक्तं समाचर

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ຂ້າບໍ່ໄດ້ມອບເຈົ້າໃຫ້ແກ່ພະຣາຊານີ້. ຖ້າລາວນຳເຈົ້າໄປດ້ວຍກຳລັງ, ຈົ່ງປະພຶດຕາມທີ່ຄວນເປັນ”

Verse 31

तच्छ्रुत्वा कोपसंयुक्ता नन्दिनी धेनुरुत्तमा । जृंभां चकार तत्सैन्यं समुद्दिश्य नृपोद्भवम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ນັນດິນີ ແມ່ງົວອັນປະເສີດ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ ແລະໄດ້ສະແດງອິດທິລິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເພື່ອມຸ່ງໄປຕໍ່ກອງທັບຂອງພະຣາຊາ.

Verse 32

धूमावर्तिस्ततो जाता तस्या वक्त्रात्ततः परम् । ततो ज्वाला महारौद्रास्ततो योधाः सहस्रशः

ຕໍ່ມາ ກະແສຄວັນວົງວຽນເກີດຂຶ້ນຈາກປາກນາງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ແປວໄຟອັນດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານກໍປາກົດ; ແລ້ວນັກຮົບນັບພັນໆ ກໍອອກມາ.

Verse 33

नानाशस्त्रधरा रौद्रा यमदूता यथा च ते । पुलिन्दा बर्बराभीराः किराता यवनाः शकाः

ພວກເຂົາດຸຮ້າຍ ຖືອາວຸດຫຼາຍຊະນິດ ດັ່ງທູດແຫ່ງພຣະຍົມ; ມີພູລິນດາ, ບັບບະຣາ, ອາພີຣາ, ກິຣາຕາ, ຢະວະນາ ແລະ ສະກາ ປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 34

ते प्रोचुस्तां वदास्माकं कस्मात्सृष्टा वयं शुभे

ພວກເຂົາເວົ້າກັບນາງວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຈົ່ງບອກພວກເຮົາ—ດ້ວຍເຫດໃດພວກເຮົາຈຶ່ງຖືກສ້າງ?”

Verse 35

नन्दिन्युवाच । एते मां ये बलात्पापा नयंति नृपसेवकाः । तान्निघ्नन्तु समादेशान्नान्यद्वांछामि किंचन

ນັນດິນີກ່າວວ່າ: “ພວກຄົນບາບ ຜູ້ຮັບໃຊ້ພະຣາຊາເຫຼົ່ານີ້ ກຳລັງລາກຂ້ອຍໄປດ້ວຍກຳລັງ; ຈົ່ງປະຫານເຂົາເຈົ້າຕາມຄຳສັ່ງ. ຂ້ອຍບໍ່ປາຖະໜາສິ່ງອື່ນໃດ.”

Verse 36

ततस्तैस्तस्य तत्सैन्यं विश्वामित्रस्य सूदितम् । युध्यमानं महाराज दशरात्रेण संयुगे

ຕໍ່ມາ ໂດຍພວກເຂົາ ກອງທັບຂອງວິສວາມິຕຣະ ຖືກບົດຂະຍີ້ໃນສົງຄາມ; ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ການປະຈັນໜ້າດຳເນີນຢູ່ສິບຄືນ.

Verse 37

विश्वामित्रोऽपि तद्दृष्ट्वा ब्राह्म्यं बलमनुत्तमम् । प्रतिज्ञामकरोत्तत्र तारेण सुस्वरेण च

ວິສະວາມິດຕະ ເຫັນພະລັງອັນສູງສຸດແຫ່ງພຣາຫມັນຍະ ແລ້ວ ຈຶ່ງປະກາດປະຕິຍານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍສຽງແຈ້ງໃສ ແລະກັງວານພິເສດ।

Verse 38

अथाहं संभविष्यामि ब्राह्मणो नात्र संशयः । ममापि जायते येन प्रभावश्चेदृशोऽद्भुतः

«ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນພຣາຫມັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ເພື່ອໃຫ້ພະລັງອຳນາດທາງທຳອັນອັດສະຈັນເຊັ່ນນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ»।

Verse 39

तस्मात्तपः करिष्यामि यदसाध्यं सुरैरपि । स्वपुत्रं स्वे पदे धृत्वा ततश्चक्रे तपो महत्

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕະປະສະ (ຕະປັດ) ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້»। ເມື່ອຈັດຕັ້ງບຸດຂອງຕົນໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງຂອງຕົນແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງເລີ່ມຕະປະສະອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 40

ब्राह्मण्यार्थं महारौद्रं सुमहद्दुष्करं तपः । ब्राह्मण्यं तेन नैवाप्तं वैलक्ष्यं परमं गतः

ເພື່ອບັນລຸພຣາຫມັນຍະ ທ່ານໄດ້ປະຕິບັດຕະປະສະອັນດຸຮ້າຍ ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້। ແຕ່ດ້ວຍຕະປະສະນັ້ນ ທ່ານກໍບໍ່ບັນລຸພຣາຫມັນຍະ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໝອງຢ່າງຫນັກ।

Verse 41

ततः कैलासमासाद्य देवदेवं महेश्वरम् । सम्यगाराधयामास गौरीयुक्तं महेश्वरम्

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ໄປຮອດເຂົາໄກລາສ ແລະໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແດ່ມະເຫສະວະຣະ ພຣະເທວະເທວະ—ມະເຫສະວະຣະຜູ້ສະຫມວມກັບພຣະເທວີ ໂກຣີ।

Verse 42

अहं तपः करिष्यामि ब्राह्मण्यस्य कृते प्रभो । त्वदीये पर्वतश्रेष्ठे कैलासे शरणं गतः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະພຶດຕະປະສະຍາ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງພຣະພຣາຫມະນະຍະ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາພຶ່ງພາຢູ່ເຂົາໄກລາສ ພູອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ.

Verse 43

तस्माद्विघ्नस्य मे रक्षां देवदेवः प्रयच्छतु । यथा नो नाशमायाति तपः सर्वं कृतं महत्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະເທວະເທວາ ປະທານການຄຸ້ມຄອງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຈາກອຸປະສັກທັງປວງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ກະທຳ ຕ້ອງພິນາດ.

Verse 44

श्रीभगवानुवाच । शुद्ध्यर्थं चैव यत्कार्यं कार्येस्मिन्नृपसत्तम । विनायकसमुद्भूतां तत्त्वं पूजां समाचर

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດໃນການງານນີ້ ຈົ່ງປະພຶດພິທີບູຊາຕາມຫຼັກທັດສະນະທີ່ເກີດຈາກວິນາຍະກະ (ພຣະຄະເນຊາ).»

Verse 45

येन ते जायते सिद्धिः सम्यग्ब्राह्मण्यसंभवा

ໂດຍພິທີນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສິດທິສຳເລັດ—ຄວາມສຳເລັດທີ່ເກີດຈາກພຣາຫມະນະຍະອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 46

विश्वामित्र उवाच । तद्वदस्व सुरश्रेष्ठ तथा तस्य करोम्यहम् । पूर्वं पूजां गणेशस्य सर्वविघ्नप्रशान्तये

ວິສະວາມິດຕະກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງຜູ້ເປັນເທວະອັນປະເສີດ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງສິ່ງນັ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຕາມ. ກ່ອນອື່ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາພຣະຄະເນຊາ ເພື່ອໃຫ້ອຸປະສັກທັງປວງສົງບົບລົງຢ່າງສິ້ນເຊີງ.»

Verse 47

श्रीभगवानुवाच । एष गौर्या पुरा कृत्वा निजांगोद्वर्तनं कृतः । निर्मलेन कृतः पश्चान्नराकारश्चतुर्भुजः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ພຣະນາງເກົາຣີ ໄດ້ເຮັດແປ້ງຈາກການຖູຂັດອົງກາຍຂອງນາງເອງ ແລ້ວປັ້ນເຂົາ. ຕໍ່ມາ ຈາກສານອັນບໍລິສຸດນັ້ນ ເຂົາເກີດຂຶ້ນເປັນຮູບມະນຸດ ແລະມີແຂນສີ່.”

Verse 49

ततोऽहमनया प्रोक्तः सजीवः क्रियतामयम् । पुत्रको मे यथा भावी लोके पूज्य तमो विभो

“ແລ້ວນາງໄດ້ກ່າວກັບເຮົາວ່າ: ‘ຂໍໃຫ້ຜູ້ນີ້ຖືກເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດ. ຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນລູກຊາຍຂອງຂ້າ ແລະຂໍໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮັບການບູຊາໃນໂລກ, ໂອ ພຣະອົງ.’”

Verse 50

ततो मयापि संस्पृष्टः सृष्टिसूक्तेन पार्थिव । जीवसूक्तेन सम्यक्स प्राणवान्समजायत

“ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເຮົາກໍໄດ້ແຕະເຂົາດ້ວຍ ‘ສຣິດຕິ-ສູກຕະ’ ແລະແຕະດ້ວຍ ‘ຊີວະ-ສູກຕະ’ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງເກີດມີລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ.”

Verse 51

ततो मया प्रहृष्टेन प्रोक्ता देवी हिमाद्रिजा । चतुर्थीदिवसे प्राप्ते मयाऽद्यायं विनिर्मितः

“ແລ້ວເຮົາມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະນາງ ທິດາແຫ່ງພູຫິມາລະຍະວ່າ: ‘ເມື່ອວັນຈະຕຸຣຖີມາຮອດ ຜູ້ນີ້ເຮົາໄດ້ນໍາອອກມາຢ່າງຖືກພິທີໃນມື້ນີ້ແລ້ວ.’”

Verse 52

पुत्रस्तव महाभागे जीवसूक्तप्रभावतः । एष सर्वागणानां च मदीयानां सुरेश्वरि । भविष्यति सदाऽध्यक्ष स्तस्माच्च गणनायकः

“ໂອ ພຣະນາງຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ໂດຍອໍານາດແຫ່ງ ‘ຊີວະ-ສູກຕະ’ ຜູ້ນີ້ຈະເປັນລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ. ແລະ ໂອ ພຣະນາງຈອມເທວະ, ເຂົາຈະເປັນຜູ້ກໍາກັບດູແລກອງຄະນະ (gaṇa) ທັງປວງຂອງເຮົາຕະຫຼອດໄປ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຄະນະນາຍົກ’.”

Verse 53

पठ्यमानेन यश्चैनं जीवसूक्तेन सुन्दरि । पूजयिष्यति सद्भक्त्या चतुर्थीदिवसे शुभे

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍພັກດີແທ້ ໃນວັນຈະຕຸຣຖີອັນເປັນມົງຄຸນ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງສວດ «ຊີວະ-ສູກຕະ»…

Verse 54

तस्य सर्वेषु कृत्येषु सर्वविघ्रानि कृत्स्नशः । प्रयास्यंति क्षयं देवि तमः सूर्योदये यथा

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ໃນກິດທຸກຢ່າງ ອຸປະສັກທັງປວງຈະສິ້ນສູນໄປໝົດ, ໂອ ເທວີ, ດັ່ງຄວາມມືດຈາງຫາຍເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ.

Verse 55

नमो लंबोदरायेति नमो गणविभो तथा । कुठारधारिणे नित्यं तथा वाक्संगताय च

ນະໂມແດ່ ລັມໂບທະຣະ (ຜູ້ມີພຸງໃຫຍ່); ນະໂມແດ່ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງປວງ. ນະໂມເປັນນິດແດ່ ຜູ້ຖືຂວານ; ແລະນະໂມແດ່ ຜູ້ປະທານຄວາມກົງກຽວ ແລະລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງແກ່ວາຈາ.

Verse 56

नमो मोदकभक्षाय नमो दन्तैकधारिणे

ນະໂມແດ່ ຜູ້ເສວຍໂມທະກະ; ນະໂມແດ່ ຜູ້ຖືງາດຽວ.

Verse 57

एभिर्मन्त्रैः समभ्यर्च्य पश्चान्मोद कजंशुभम् । नैवेद्यं च प्रदातव्यं ततश्चार्घ्यं निवेदयेत्

ເມື່ອບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍໂມທະກະອັນເປັນມົງຄຸນເປັນນະໄວເທຍ (naivedya); ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ເປັນນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 58

अहं कर्म करिष्यामि यत्किचिच्छंभुसंभवम् । अविघ्नं तत्र कर्तव्यं सर्वदैव त्वया विभो

ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບພິທີ—ວຽກໃດໆທີ່ເກີດຂຶ້ນອັນເນື່ອງຈາກ ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ)। ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີລິດທິ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີອຸປະສັກເສມອໄປ।

Verse 59

ततस्तु ब्राह्मणानां च भोजनं मोदकोद्भवम् । यथाशक्त्या प्रदातव्यं वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຈັດອາຫານເລີ້ຍງພຣາຫມັນ ໂດຍມີຂອງຫວານໂມດະກະ (modaka) ເປັນຫຼັກ। ຄວນໃຫ້ຕາມກຳລັງ ແລະລະທິ້ງຄວາມຕະໜີໃນຊັບສິນ।

Verse 60

एवमुक्तं मया पूर्वं स्वयमेव नृपोत्तम । गणनाथं समुद्दिश्य गौर्याः पुरत एव च

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ, ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ—ໂດຍອຸທິດພິທີແດ່ ພຣະຄະນະນາຖ (ຄະເນຊະ) ແລະກໍໃນພຣະພັກຂອງ ພຣະເທວີໂກຣີ (ປາຣະວະຕີ) ໂດຍຕົງ।

Verse 61

ततः प्रहृष्टा सा देवी वाक्यमेतदुवाच ह । अद्यप्रभृति यः पुत्रं मदीयं गणनाय कम्

ແລ້ວພຣະເທວີນັ້ນມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ວ່າ: “ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ (ບູຊາ) ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄະນະນາຍະກະ…”

Verse 62

अनेन विधिना सम्यक्चतुर्थ्यां पूजयिष्यति । तस्य विघ्नानि सर्वाणि नाशं यास्यंत्यसंशयम्

ຜູ້ໃດທີ່ຈະບູຊາພຣະອົງໃນວັນຈະຕຸຣະຖີ (Caturthī) ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມວິທີນີ້—ອຸປະສັກທັງປວງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະພິນາດສິ້ນ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 63

स्मृत्वा वा पूजयित्वा वा यः कार्याणि करिष्यति । भविष्यंति न संदेहस्ततोस्याविचलानि च

ບໍ່ວ່າຈະແຕ່ລະລຶກເຖິງພຣະອົງ ຫຼື ບູຊານະມັດສະການພຣະອົງ ຜູ້ໃດທີ່ລົງມືເຮັດກິດການຂອງຕົນ ກິດການນັ້ນຈະສຳເລັດ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ແລະຈະມັ່ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ។

Verse 64

न सन्देहस्ततोऽस्य श्रीरचलैव भविष्यति

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ຫຼັງຈາກນັ້ນ ສິຣິມົງຄຸນ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງເຂົາຈະມັ່ນຄົງແນ່ນອນ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 65

श्रीभगवानुवाच । तस्मात्त्वं हि महाभाग चतुर्थ्यां सम्यगाचर । विनायकोद्भवां पूजां येनाभीष्टेन युज्यसे

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງປະພຶດປະຕິບັດພິທີຈະຕຸຣຖີ (Caturthī) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ຈົ່ງບູຊາທີ່ເກີດຈາກວິນາຍະກະ (Vināyaka) ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາດຖະໜາສົມດັ່ງໃຈ।

Verse 66

मार्कण्डेय उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महीपतिः । गणनाथसमुद्भूतां पूजां कृत्वा यथोचिताम्

ມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດວິສວາມິດຣະ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາທີ່ເກີດຈາກພຣະຄະນະນາຖ (ຄະເນຊາ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມຄວນ।

Verse 67

तपश्चचार विपुलं सर्वविघ्नविवर्जितम् । ब्राह्मण्यं च ततः प्राप्तं सर्वेषामपि दुर्लभम् ओ

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຢ່າງຫຼາຍ ປາສະຈາກອຸປະສັກທັງປວງ; ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸພາວະພຣາຫມະນະ (brahminhood) ອັນຫາຍາກທີ່ສຸດສຳລັບທຸກຄົນ।

Verse 68

तस्मात्त्वं हि महाभाग विनायकसमुद्भवाम् । पूजां कुरु चतुर्थ्यां च संप्राप्तायां विशेषतः । संप्राप्नोषि महाभोगान्हृदिस्थान्नात्र संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ ຈົ່ງປະກອບພິທີບູຊາອັນເກີດແຕ່ພຣະວິນາຍະກະ ໂດຍພິເສດເມື່ອວັນຈະຕຸຣະຖີມາຮອດ. ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່ ແລະຄວາມສຳເລັດທີ່ຮັກໃນໃຈ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 69

यो यं काममभिध्याय गणनाथं प्रपूजयेत् । स तं सर्वमवाप्नोति महेश्वरवचो यथा

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຄິດພິຈາລະນາຄວາມປາດຖະໜາໃດໜຶ່ງ ແລ້ວບູຊາພຣະຄະນາຖະ (Gaṇanātha) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບທຸກຢ່າງນັ້ນ ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ.

Verse 70

अपुत्रो लभते पुत्रं धनहीनो महद्धनम् । शत्रूञ्जयति संग्रामे स्मृत्वा तं गणनायकम्

ຜູ້ບໍ່ມີບຸດ ຈະໄດ້ບຸດ; ຜູ້ຂາດທຣັບ ຈະໄດ້ທຣັບອັນໃຫຍ່. ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະຄະນານາຍະກະ (Gaṇanāyaka) ກໍຊະນະສັດຕູໃນສົງຄາມໄດ້.

Verse 71

या नारी पतिना त्यक्ता दुर्भगा च विरूपिता । सा सौभाग्यमवाप्नोति गणनाथस्य पूजया

ແມ່ຍິງໃດທີ່ຖືກຜົວທິ້ງ ມີໂຊກຮ້າຍ ແລະຮູບຮ່າງບໍ່ງາມ ນາງຈະໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນແລະໂຊກດີ ໂດຍການບູຊາພຣະຄະນາຖະ (Gaṇanātha).

Verse 72

य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वा समाहितः । न विघ्नं जायते तस्य सर्वकृत्येषु सर्वदा

ຜູ້ໃດອ່ານຂໍ້ນີ້ທຸກມື້ ຫຼືຟັງດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍາ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນ ໃນກິດທຸກຢ່າງ ທຸກເວລາ.

Verse 214

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वामित्रोपाख्यानप्रसंगेन गणपतिपूजाविधिमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ສະໂລກ ນີ້ແມ່ນບົດທີ 214 ໃນນາກະຣະຂັນດະທີ 6 ໃນມາຫາດມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ ພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງວິທີບູຊາພຣະຄະນະປະຕິ ອັນເນື່ອງດ້ວຍເຫດການຂອງ ວິສະວາມິຕຣະ।