Adhyaya 213

Verse 1

सूत उवाच । रत्नादित्यस्य माहात्म्यमेतद्वः परिकीर्तितम् । सर्वकुष्ठहरं यच्च सर्वपातकनाशनम् । भूयस्तथैव माहात्म्यं महद्वै श्रूयतां रवेः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: “ມະຫາພຣະກຽດຂອງ ຣັດນາດິຕະຍະ ນີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ—ມັນກຳຈັດໂລກກຸດຖະທຸກຊະນິດ ແລະທຳລາຍບາບຫນັກທັງປວງ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງອີກເທື່ອ ມະຫາພຣະກຽດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ).”

Verse 2

तेन चाराधितः सूर्यस्तत्रस्थेन द्विजोत्तमाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະອຸດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໂດຍຜູ້ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະສູຣະຍະ (ພຣະອາທິດ) ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 3

पूर्वदक्षिणदिग्भागे समासाद्य ततः परम् । रक्त चन्दनजां कृत्वा प्रतिमां भावितात्मना

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ໄປຮອດທິດອາຄະເນ ແລະຍັງກ້າວຕໍ່ໄປ; ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ ເຂົາໄດ້ປັ້ນສ້າງພຣະປະຕິມາອັນສັກສິດ ຈາກໄມ້ຈັນແດງ.

Verse 4

ततो वर्षसहस्रांते तुष्टस्तस्य दिवाकरः । वरदोऽस्मीति तं प्राह दृष्टिगोचरमागतः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະອາທິດຜູ້ພໍໃຈໃນລາວ ໄດ້ມາປາກົດໃນສາຍຕາ ແລະກ່າວວ່າ «ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ»។

Verse 5

ब्राह्मण उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव कुष्ठव्याधिं हर प्रभो । नान्येन कारणं मेऽस्ति राज्येनापि त्रिविष्टपे

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ພຣະເທວະ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ກຳຈັດໂລກກຸດຖະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາອື່ນ ແມ່ນແຕ່ລາຊະອຳນາດໃນສະຫວັນກໍບໍ່»។

Verse 6

श्रीभगवानुवाच । सप्तम्यां सूर्यवारेण कुरु विप्र प्रदक्षिणाम् । शतमष्टोत्तरं यावत्स्नात्वा पुण्यह्रदे शुभे । फलहस्तः पृथक्त्वेन ततः कुष्ठेन मुच्यसे

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນວັນສັບຕະມີ ເມື່ອເປັນວັນອາທິດ ຈົ່ງເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນ). ແລ້ວອາບນ້ຳໃນຫຼຸມນ້ຳມົງຄຸນ ປຸນຍະຫຣະດະ ໃຫ້ຄົບ 108 ຄັ້ງ ໂດຍຖືຜົນໄມ້ໄວ້ໃນມືເປັນເຄື່ອງບູຊາແຍກຕ່າງ. ຫຼັງນັ້ນ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ»។

Verse 7

अन्योऽत्र गां गतो योऽपि व्रतमेतत्करिष्यति । सर्वरोगविनिर्मुक्तो मम लोकं स गच्छति

«ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອື່ນໃດກໍຕາມ ທີ່ມາຮອດບ່ອນນີ້ ແລະປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ ຈະພົ້ນຈາກໂລກໄພທັງປວງ ແລະຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ»។

Verse 8

श्रीसूर्य उवाच । तच्छ्रुत्वा स तथा चक्रे ब्राह्मणः श्रद्धयाऽन्वितः । विमुक्तश्च तदा कुष्ठाद्दिव्यदेहमवाप्तवान्

ພຣະສູຣະຍະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ເຮັດຕາມທຸກປະການ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ. ແລ້ວລາວກໍພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ ແລະໄດ້ຮັບກາຍທິບ»។

Verse 9

अथ भूयोऽपि तं प्राह नीरोगं भगवान्रविः । किं ते प्रियं करोम्यन्यद्वद ब्राह्मणसत्तम

ແລ້ວອີກຄັ້ງ ພຣະຣະວິ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາ ຜູ້ພົ້ນຈາກໂລກາພະຍາດແລ້ວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງບອກ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານພອນອັນເປັນທີ່ຮັກອື່ນໃດໃຫ້ເຈົ້າ?»

Verse 10

सोऽब्रवीत्सर्वदैवात्र स्थातव्यं भगवन्विभो

ເຂົາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ»

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । अतः परं ममावासः स्थानेऽत्र च भविष्यति । नाम्ना कुहरवासाख्या संज्ञा मम भविष्यति

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕອບວ່າ: «ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ທີ່ປະທັບຂອງເຮົາຈະຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ແນ່ນອນ. ແລະນາມທີ່ເຮົາຈະຖືກເອີ້ນຢູ່ນີ້ ຄື ‘ກຸຫະຣະວາສ’»

Verse 12

कस्यचित्त्वथ कालस्य विष्णुपुत्रो बभूव ह । सांबोनाम सुरूपाढ्यो जांबवत्यां द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ກໍເກີດມີບຸດຂອງພຣະວິສນຸ ຊື່ວ່າ ສາມບະ (Sāmba) ຜູ້ມີຮູບງາມຍິ່ງ—ເກີດແຕ່ນາງ ຈາມບະວະຕີ, ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 13

अथ तं राजमार्गेण गच्छंतं यदुसत्तमम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຜູ້ເປັນຍະດຸຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ເດີນໄປຕາມທາງຫຼວງຂອງພຣະຣາຊາ.

Verse 14

पुरनार्योऽपि संतुष्टा वीक्षांचक्रुः सुकौतुकात् । गृहकार्याणि संत्यज्य समारूढा गवाक्षकान्

ແມ່ຍິງໃນເມືອງກໍຍິນດີຊື່ນຊົມ ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ພາກັນເບິ່ງ ລະທິ້ງວຽກເຮືອນ ແລ້ວຂຶ້ນໄປຫາປ່ອງຢ້ຽມ।

Verse 15

तस्य कामात्मदेहस्य दर्शनार्थं समुत्सुकाः । काश्चिदर्धानुलिप्तांग्यः काश्चिदेकांजितेक्षणाः

ດ້ວຍຄວາມຢາກເຫັນຮູບກາຍອັນຊັກຊວນດ້ວຍກາມ ບາງນາງມາດ້ວຍການທານ້ຳມັນພຽງຄື່ງກາຍ (ເພາະຮີບ) ແລະບາງນາງຂີດກາຈົນພຽງຕາຂ້າງດຽວ।

Verse 16

अर्धसंयमितैः केशैस्तथान्यास्त्यक्तबालकाः । एकस्मिंश्चरणे काश्चिन्नियोज्योपानहं द्रुताः

ບາງນາງມັດຜົມໄດ້ພຽງຄື່ງໃນຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະບາງນາງປະລະເດັກນ້ອຍໄວ້ຂ້າງຫຼັງ; ບາງນາງສວມເກີບພຽງຂ້າງດຽວ ແລ້ວຮີບອອກໄປ।

Verse 17

पादुकां च द्वितीये तु पर्यधावन्नितंबिनीः । व्रजंतीषु तथान्यासु वनितासु गवाक्षकान्

ແລ້ວທີ່ຕີນອີກຂ້າງ ນາງຜູ້ມີສະໂພກອ່ອນງາມກໍສວມຮອງເທົ້າແລ້ວວິ່ງວຸ່ນ; ໃນຂະນະທີ່ນາງອື່ນໆຮີບໄປ ກໍພາກັນພຸ່ງໄປຫາປ່ອງຢ້ຽມ।

Verse 18

व्याक्रोशंति क्रुधाविष्टाः शिशवो गुरवस्तथा । नीवीबन्धनविश्लेषसमाकुलितचेतसः

ເດັກນ້ອຍຮ້ອງໂຮດດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ກໍເຊັ່ນກັນ; ໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າວຸ່ນວາຍ ເນື່ອງຈາກສາຍຄາດແອວຫຼຸດລົງ ແລະຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບ।

Verse 19

ययुरेवापराः स्वेषु गवाक्षेषु वरांगनाः । स चकर्ष तदा तासां पतितैर्नेत्ररश्मिभिः

ນາງຜູ້ສູງສົງອື່ນໆ ໄດ້ໄປຫາປ່ອງຢ້ຽມຂອງຕົນ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ລາວຄືຈະດຶງນາງເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າຫາຕົນ ດ້ວຍລຳແສງຈາກດວງຕາທີ່ຫຼົ່ນລົງຂອງນາງເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ។

Verse 20

हृदयानि धरापृष्ठे कामदेवसमो युवा । काचिद्दृष्ट्वैव तद्रूपं तस्य सांबस्य कामिनी

ເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ມີຊາຍໜຸ່ມຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ ດຸດດັ່ງພຣະກາມະເທວະ; ແລະນາງຜູ້ຖືກຮັກຄອບງຳຜູ້ໜຶ່ງ ເພີຍແຕ່ເຫັນຄວາມງາມນັ້ນ—ຂອງສາມບະ—

Verse 21

निश्चला कामतप्तांगी लिखितेव विभाब्यते । काचिदग्निसमान्मुक्त्वा निश्वासान्कामपीडिता

ນາງຜູ້ໜຶ່ງ ກາຍຖືກໄຟແຫ່ງກາມເຜົາ ຢືນນິ່ງດຸດດັ່ງຮູບວາດ; ອີກນາງໜຶ່ງ ຖືກຕັນຫາບີບຄັ້ນ ປ່ອຍລົມຫາຍໃຈດຸດດັ່ງໄຟ.

Verse 22

एकास्तं च समालोक्य रूपयौवनसंयुतम् । गवाक्षात्प्रपतंति स्म निश्चेष्टा धरणीतले

ນາງບາງຄົນ ເມື່ອເຫັນລາວ—ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ—ກໍຕົກລົງຈາກປ່ອງຢ້ຽມ ຢ່າງຫມົດແຮງ ແລະນອນນິ່ງຢູ່ເທິງດິນ.

Verse 23

अन्याः परस्परालाप प्रकुर्वंति वरस्त्रियः । एका सा कामिनी धन्या यास्य चक्रेवगूहनम्

ນາງຜູ້ສູງສົງອື່ນໆ ເລີ່ມສົນທະນາກັນໄປມາ; ແຕ່ນາງຜູ້ຖືກຮັກຄອບງຳຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ມີວາສະນາ ກໍເຮັດທ່າຄືຈະກອດລາວ.

Verse 24

निःशेषां रजनीं प्राप्य माघमाससमुद्भवाम् । आस्तां तावत्स्त्रियो याश्च नरा अपि निरर्गलम्

ເມື່ອຄືນທັງໝົດໄດ້ຜ່ານພົ້ນ—ເປັນຄືນໃນເດືອນມາຆ—ທັງແມ່ຍິງແລະຜູ້ຊາຍກໍຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີການຢັບຢັ້ງໃດໆ.

Verse 25

जल्पंति चेदृशं सर्वं तस्य रूपेण विस्मिताः । अत्रये वदन्ति सेवाम एनमर्थेन वर्जिताः

ພວກເຂົາຕື່ນຕະລຶງຕໍ່ຄວາມງາມໃນຮູບຂອງລາວ ແລະເວົ້າຄໍາທຸກຢ່າງດັ່ງນັ້ນ; ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະອະຕຣີວ່າ “ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາຮັບໃຊ້ຜູ້ນີ້” ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີເຫດຜົນໂລກີອັນຄວນຄ່າ.

Verse 26

वीक्ष्यामो वदनं येन नित्यमेवेंदुसंनिभम् । कर्णाभ्यां वारिता वृद्धिर्नेत्रयोरप्यसंशयम् । नो चेज्जानीमहे नैव कियती सं भविष्यति

“ພວກເຮົາຈະເບິ່ງໃບໜ້ານັ້ນ ທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນຢູ່ເສມອ. ດ້ວຍຫູ ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຕັນຫາຖືກຫ້າມໄວ້; ແລະດ້ວຍຕາກໍເຊັ່ນກັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນແບບນັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າມັນຈະໃຫຍ່ເທົ່າໃດ.”

Verse 27

एवं संवीक्ष्यमाणस्तु कामिनीभिर्नरैस्तथा । निर्ययौ राजमार्गेण पितृदर्शनलालसः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຖືກແມ່ຍິງຜູ້ມີຄວາມຫຼົງໃຫລ ແລະຜູ້ຊາຍທັງຫຼາຍຈ້ອງມອງ, ລາວໄດ້ອອກໄປຕາມທາງຫຼວງຂອງພຣະຣາຊາ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນບິດາຂອງຕົນ.

Verse 28

भगिन्यो मातरो याश्च भ्रातृपत्न्यश्च याः स्थिताः । अवस्थामीदृशीं प्राप्ता ब्राह्मणानामपि स्त्रियः । मातरोऽपि च यास्तस्य भगिन्यश्च विशेषतः

ບັນດາເອື້ອຍນ້ອງແລະແມ່ທີ່ຢູ່ນັ້ນ, ພ້ອມທັງເມຍຂອງພີ່ນ້ອງຊາຍ—ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ແມ່ຍິງຂອງພຣາຫມັນກໍຕົກຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ; ແລະໂດຍພິເສດ ແມ່ຂອງລາວແລະເອື້ອຍນ້ອງຂອງລາວກໍຖືກກະທົບດ້ວຍ.

Verse 29

अन्यस्मिन्नहनि प्राप्ते प्रावृट्काले निशागमे । कृष्णपक्षे तमोभूते अलक्ष्येऽपि गते पुरः

ໃນອີກມື້ໜຶ່ງທີ່ມາຮອດ—ໃນລະດູຝົນ ເມື່ອຄ່ຳຄືນກຳລັງເຂົ້າມາ—ໃນຄື່ງເດືອນມືດ ຄວາມມືດປົກຄຸມ ແມ່ນແຕ່ເມືອງຂ້າງໜ້າກໍເບິ່ງບໍ່ຄ່ອຍເຫັນ…

Verse 30

तन्माता नन्दिनीनाम कामदेवशरार्दिता । तत्पत्न्या वेषमाधाय तच्छय्यायामुपस्थिता

ແມ່ຂອງເຂົາ—ຊື່ ນັນດິນີ—ຖືກລູກສອນຂອງກາມະເທວະທຳໃຫ້ໃຈຫວັ່ນໄຫວ; ນາງສວມຮູບລັກຂອງພັນລະຍາຂອງເຂົາ ແລະເຂົ້າໄປຫາຕຽງນອນຂອງເຂົາ।

Verse 31

सोऽपि तां दयितां ज्ञात्वा सेवयामास कामिनीम् । रतोपचारैर्विविधैरश्रद्धेयविनिर्मितैः

ເຂົາເອງກໍຄິດວ່ານາງແມ່ນຄົນຮັກຂອງຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງສົມສູ່ກັບນາງນັ້ນ ດ້ວຍການປະຄອງຮັກຫຼາຍຮູບແບບ ທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນຢ່າງນ່າພິສູດບໍ່ໄດ້।

Verse 32

तया तत्र यदुश्रेष्ठो विकल्पमकरोत्तदा । अंगराजसुता या मे प्राणेभ्योऽपि गरीयसी

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເນື່ອງຈາກນາງ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຍະດຸ ຈຶ່ງເກີດຄວາມລັງເລ—“ທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງອັງກະ ຜູ້ທີ່ຂ້ອຍຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ…”

Verse 33

नैवंविधं रतं वेद अनया यद्विनिर्मितम् । वेश्या अपि न जानंति रतमीदृक्कथञ्चन

ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈັກການຮັກແບບນີ້—ດັ່ງທີ່ນາງໄດ້ປະດິດຂຶ້ນ. ແມ່ນແຕ່ນາງຄະນິກາ (ໂສເພນີ) ກໍບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມສຸກແບບນີ້ເລີຍ।

Verse 34

ततो गाढं करे धृत्वा दीपमानीय तत्क्षणात् । यावत्पश्यति सा माता नन्दिनीति च या स्मृता

ແລ້ວນາງຈັບມືເຂົາແນ່ນຫນາ ແລະນຳໂຄມໄຟມາໃນທັນທີ ເພື່ອໃຫ້ແມ່ນັ້ນ ຜູ້ຖືກລະລຶກວ່າ «ນັນດິນີ» ໄດ້ເຫັນຊັດເຈນ।

Verse 35

ततश्च गर्हयामास रपे किमिदं कृतम् । गर्हितं सर्वलोकानां नर कार्तिप्रदं तथा

ແລ້ວນາງກໍຕຳນິວ່າ: «ໂອ ຄົນຊົ່ວ, ນີ້ແມ່ນຫຍັງທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດ? ທຸກຄົນໃນໂລກຕ່າງກໍຕິຕຽນ, ໂອ ບຸລຸດ, ແລະມັນຈະນຳຊື່ສຽງຊົ່ວມາໃຫ້»।

Verse 36

सापि लज्जासमोपेता महाभयसमाकुला । प्रणष्टा तत्क्षणादेव भयेन महताऽन्विना

ນາງກໍຖືກຄວາມອາຍປົກຄຸມ ແລະສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່; ໃນທັນໃດນັ້ນນາງກໍຫາຍໄປ ເນື່ອງຈາກຄວາມສະພຶງສະພັນອັນຫນັກໜ່ວງ।

Verse 37

सांबोऽपि प्रलपन्नार्तो निद्रां लेभे न वै द्विजाः । रात्रिशेषमभूत्तस्य तदा वर्षशतोपमम्

ແມ່ນແຕ່ສາມບະ ຜູ້ຄຳຄວນດ້ວຍຄວາມທຸກ ກໍບໍ່ໄດ້ນອນຫຼັບ, ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ; ແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຄືນນັ້ນ ສຳລັບເຂົາ ເຫມືອນຮ້ອຍປີ।

Verse 38

अथ रात्र्यां व्यतीतायां प्रोद्गते रविमण्डले । दुःखेन महता युक्तः प्रोत्थितः स हरेः सुतः

ເມື່ອຄືນຜ່ານໄປ ແລະດວງອາທິດຜຸດຂຶ້ນ, ບຸດແຫ່ງຮະຣິນັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນ—ຍັງຖືກກົດທັບດ້ວຍຄວາມໂສກໃຫຍ່।

Verse 39

आवश्यकमपि त्यक्त्वा कंचिद्ब्राह्मणसत्तमम् । धर्मशास्त्रविधानज्ञं समानीयाथ चाब्रवीत्

ແມ່ນແຕ່ວາງວຽກປະຈໍາວັນໄວ້ກ່ອນ ລາວໄດ້ເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຮູ້ຊໍານານໃນບັນຍັດແຫ່ງທັມມະສາດ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວວາຈາ។

Verse 40

रहस्ये विनयोपेतः कृतांजलिपुटः स्थितः । सांब उवाच । मात्रा स्वस्रा दुहित्रा वा स्वयं स्याद्यदि मोहनम्

ໃນທີ່ລັບ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ຢືນພ້ອມພະນົມມື ສາມບະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຖ້າເກີດຄວາມຫຼົງ (ໂມຫະ) ຕໍ່ແມ່ ຫຼື ພີ່ນ້ອງສາວ ຫຼື ລູກສາວ ຈະເປັນຢ່າງໃດ?”

Verse 41

कथं शुद्धिर्भवेत्तस्य परमार्थेन मे वद । धर्मशास्त्राणि संवीक्ष्य सर्वाणि च यथाक्रमम्

“ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້ອຍຕາມຄວາມແທ້ ວ່າຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດແນວໃດໃນກໍລະນີນັ້ນ—ໂດຍພິຈາລະນາທັມມະສາດທັງຫມົດຕາມລໍາດັບ.”

Verse 42

ब्राह्मण उवाच । परनार्याः कृते वत्स प्रायश्चित्तं विनिर्मितम् । धर्म द्रोणेषु सर्वेषु वर्णानां च पृथग्विधम्

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ສໍາລັບການລ່ວງລໍ້າກັບແມ່ຍິງຂອງຜູ້ອື່ນ ມີການກໍານົດປຣາຍະຈິດຕະ (ການໄຖ່ບາບ) ໄວ້ໃນຄັງທັມມະທັງປວງ ແລະມີແບບແຍກຕ່າງກັນຕາມວັນນະ.”

Verse 43

आसां च तिसृणां चैव त्रयाणां परिकीर्तितम् । एवमेवं विनिर्दिष्टं प्रायश्चित्तं विशुदये

“ສໍາລັບທັງສາມປະເພດນີ້ດ້ວຍ ການໄຖ່ບາບ (ປຣາຍະຈິດຕະ) ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ປຣາຍະຈິດຕະເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ຈຶ່ງຖືກກໍານົດໄວ້ໃນທໍານອງນີ້.”

Verse 44

मात्रा मोहनमासाद्य भगिन्या वाथ यादव । दुहित्रा वा प्रमादाच्च कार्यं संशोधनं बुधैः । शुद्ध्यर्थं तिंगिनीमेकां नान्यज्जानाम्यहं यतः

ໂອ ຢາດະວະ, ຖ້າເພາະຄວາມຫຼົງ—ກັບແມ່ ຫຼືກັບເອື້ອຍນ້ອງ ຫຼືເພາະຄວາມປະມາດກັບລູກສາວ—ນັກປັນຍາຈຶ່ງກໍານົດການແກ້ໄຂ. ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ພຽງແຕ່ວິທີດຽວ: «ຕິງກິນີ»; ບໍ່ຮູ້ອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 45

धर्मद्रोणेषु सर्वेषु निर्णयोऽयमुदाहृतः । यो मया तव संदिष्टो नान्योस्ति यदुपुंगव

ໃນຄຳພີຮວບຮວມແຫ່ງທຳມະທັງປວງ ກໍໄດ້ປະກາດຄຳຕັດສິນນີ້ແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຢາດຸ, ວິທີແກ້ໄຂທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຊີ້ນໍາໃຫ້ເຈົ້າ ບໍ່ມີອື່ນໃດອີກ.

Verse 46

अन्यथा यो वदेत्पृष्टः प्रायाश्चित्तं स्वच्छन्द तः । तस्य पापस्य भागी स्याद्यथा कर्ता तथैव सः

ຖ້າມີຜູ້ໃດ ເມື່ອຖືກຖາມແລ້ວ ກໍກ່າວກ່ຽວກັບການຊົດໃຊ້ບາບ (ປຣາຍະຊິດຕະ) ຢ່າງຜິດ ຕາມໃຈຕົນ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບບາບນັ້ນ ເຫມືອນຜູ້ກະທໍາຜິດເອງ.

Verse 47

सांब उवाच । तिंगिन्याः किं स्वरूपं च किं प्रमाणं द्विजोत्तम । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि ममास्त्यत्र प्रयोजनम्

ສາມບະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ປະເສີດໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ຕິງກິນີມີສະພາບແທ້ແນວໃດ ແລະມີຂອບເຂດ/ມາດຕະຖານເທົ່າໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວທຸກຢ່າງໂດຍລະອຽດ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າມີຈຸດປະສົງໃນນີ້.”

Verse 48

ब्राह्मण उवाच । गोवाटचूर्णमादाय गर्तां भृत्वा स्वमानजाम् । शयनं तत्र कर्तव्यं यावद्वक्त्रेण यादव

ພຣາຫມະນະ ກ່າວວ່າ: “ເອົາຜົງຂີ້ງົວ (ຫຼືດິນຈາກຄອກງົວ) ມາ ແລ້ວເຕີມລົງໃນຫຼຸມທີ່ຂຸດໃຫ້ພໍກັບຂະໜາດຮ່າງກາຍຂອງຕົນ. ໂອ ຢາດະວະ, ຄວນນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈົນເຖິງຂອບເຂດຂອງໃບໜ້າ.”

Verse 49

उपरिष्टात्तच्च चूर्णं धार्यं गोवाटसंभवम् । यावद्वक्त्रप्रमाणं च वर्जयित्वा स्वमाननम्

ແລ້ວເທິງຮ່າງກາຍນັ້ນ ຄວນວາງຜົງທີ່ເກີດຈາກຄອກງົວ ໃຫ້ຮອດຂະໜາດໃບໜ້າ ໂດຍຍົກເວັ້ນຂະໜາດເຕັມຂອງໃບໜ້າຕົນເອງ।

Verse 50

ततः पादप्रदेशे तु ज्वालयेद्धव्यवाहनम् । यथा शनैः शनैर्दाहः शरीरस्य प्रजायते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທີ່ບ່ອນຕີນ ຄວນຈຸດໄຟບູຊາ (ໄຟຍັດ) ເພື່ອໃຫ້ຄວາມເຜົາໄໝ້ເກີດຂຶ້ນໃນຮ່າງກາຍຢ່າງຊ້າໆ ທີລະນ້ອຍ।

Verse 51

न चैव चालयेदंगं कथंचित्तत्र संस्थितः । नैवाक्रंदं तथा कुर्याद्ध्यायेदेकं जनार्दनम्

ແລະໃນຂະນະທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຢ່າເຄື່ອນໄຫວອວັຍວະໃດໆ ແລະຢ່າຮ້ອງໄຫ້ຄາງ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງເພ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງດຽວ—ຈະນາຣະດະນ (Janārdana)។

Verse 52

ततो जीवितनाशेन गात्रशुद्धिः प्रजायते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍການສູນເສຍຊີວິດ ຄວາມບໍລິສຸດຂອງຮ່າງກາຍຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 53

तिंगिन्या यत्स्वरूपं च तन्मया परिकीर्तितम् । प्रायश्चित्तमिदं सम्यङ्महापातकनाशनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຮູບລັກສະນະຂອງ ຕິ່ງກິນີ (Tiṃginī) ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວປະກາດແລ້ວ. ການຊົດໃຊ້ບາບນີ້ ເມື່ອປະຕິບັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມທຳລາຍແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່ (mahāpātaka) ໄດ້ດ້ວຍ।

Verse 54

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सांबो जांबवतीसुतः । हृदये निश्चयं कृत्वा तिंगिनीसाधकोद्भवम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ສາມບະ ບຸດຂອງຈາມບະວະຕີ ໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານແນ່ນອນໃນໃຈ ເພື່ອປະຕິບັດສາທະນາຕິໍງກິນີ ແລະບັນລຸສິດທິຂອງມັນ।

Verse 55

ततः प्रोवाच विजने वासुदेवं घृणान्वितः । ताताहं विप्रलब्धस्तु नंदिन्या तव भार्यया

ຕໍ່ມາ ໃນບ່ອນສະງົບສະຫງົບ ດ້ວຍໃຈເມດຕາກະລຸນາ ລາວໄດ້ກ່າວກັບວາສຸເທວະວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກນັນດິນີ ເມຍຂອງທ່ານ ຫລອກລວງແທ້ໆ.”

Verse 56

भार्याया रूपमाधाय पापया तमसि स्थिते । सा मया निजभार्येयमिति मत्वा निषेविता

ເມື່ອຄວາມມືດຄອບງໍາ ຍິງຜູ້ມີບາບໄດ້ແປງຮູບເປັນເມຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ “ນາງນີ້ແມ່ນເມຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້” ແລະໄດ້ຮ່ວມສຳພັນກັບນາງ.

Verse 57

ततस्तु चेष्टितैर्ज्ञात्वा गर्हयित्वा विसर्जिता । ततःप्रभृति गात्रे मे कुष्ठव्याधिरयं स्थितः

ແຕ່ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຈັກນາງຈາກການກະທໍາ ແລ້ວຕໍານິ ແລະໄລ່ນາງໄປ. ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂລກຂີ້ກະດົມ (ກຸດຖະ) ນີ້ໄດ້ເກາະກຸມກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 58

मयाथ धर्मशास्त्रज्ञः कश्चित्पृष्टो द्विजोत्तमः । प्रायश्चित्तं यथोक्तं मे वद मातृनिषेवणात्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ຮູ້ທັນທາງທຳມະສາດ ແລະຖາມວ່າ: “ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກການປະຕິບັດປຣາຍະຊິດຕະທີ່ຖືກຕ້ອງ ສໍາລັບການ (ໂດຍບໍ່ຮູ້) ເຂົ້າໄປໃກ້ຊິດມານດາ.”

Verse 59

तेनोक्तं साधनं सम्यक्तिंगिन्या मम शुद्धये । सोऽहं तां साधयिष्यामि तस्य पापस्य शुद्धये

ທ່ານໄດ້ກໍານົດວິທີການອັນຖືກຕ້ອງເພື່ອຊໍາລະຂ້ອຍ ໂດຍອາໄສພິທີ/ວັດຕະປະຕິບັດ ຕິṃກິນີ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະປະຕິບັດມັນ ເພື່ອຊໍາລະບາບນັ້ນ.

Verse 60

अनुज्ञां देहि मे शीघ्रं कार्यं येन करोम्यहम् । क्षंतव्यं च मया बाल्ये यत्किंचित्कुकृतं कृतम्

ຂໍທ່ານອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້ອຍໄວໆ ເພື່ອຂ້ອຍຈະໄດ້ເຮັດກິດທີ່ຄວນເຮັດ. ແລະຂໍໃຫ້ອະໄພຂ້ອຍ ສໍາລັບຄວາມຜິດທີ່ຂ້ອຍເຄີຍເຮັດໃນວັຍເດັກ.

Verse 61

मम माता यथा दुःखं न कुर्यात्त्वं तथा कुरु

ຂໍໃຫ້ທ່ານກະທໍາໃນທາງທີ່ແມ່ຂອງຂ້ອຍຈະບໍ່ຕ້ອງທົນທຸກເຈັບປວດ.

Verse 62

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य वज्रपातोपमं हरिः । बाष्पपूर्णेक्षणो दीनस्ततः प्रोवाच गद्गदम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເຂົາ ດັ່ງຟ້າຜ່າຕົກລົງ ພຣະຫຣິກໍເສົ້າໝອງ ນ້ໍາຕາເຕັມດວງຕາ ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍສຽງສັ່ນສະທ້ານ.

Verse 63

न त्वया कामतः पुत्र कृत्यमेतदनुष्ठितम् । न ज्ञानेन कृतं यस्मात्तत्स्मात्स्वल्पं हि पातकम्

ລູກເອີຍ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກະທໍາການນີ້ດ້ວຍຄວາມຢາກ. ແລະເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມຮູ້ເທົ່າທັນ ດັ່ງນັ້ນບາບນັ້ນຈຶ່ງເປັນພຽງນ້ອຍ.

Verse 64

जानता यत्कृतं पापं तच्चैवाक्षयतां व्रजेत् । न करोति महीपालो यदि तस्य विनिग्रहम्

ບາບທີ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມຮູ້ຕົວ ຈະນໍາໄປສູ່ຜົນກຳທີ່ບໍ່ຮູ້ຈົບ ຫາກກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນບໍ່ຫ້າມປາມ ແລະລົງໂທດຜູ້ນັ້ນ।

Verse 65

तस्मात्ते कीर्तयिष्यामि प्रायश्चित्तं विशुद्धये । दानं चैव महाभाग येन कुष्ठं प्रणश्यति

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ເຖິງປຣາຍະຊິດ (ການໄຖ່ບາບ) ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ; ແລະທານອັນປະເສີດ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ດ້ວຍທານນັ້ນ ໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ທູດ) ຈະສູນໄປ।

Verse 66

उक्तानि प्रतिषिद्धानि पुनः संभावितानि च । सापेक्षनिरपेक्षाणि मुनिवाक्यान्यशेषतः

ຖ້ອຍຄໍາຂອງມຸນີທັງປວງ—ສິ່ງທີ່ບັນຍັດ, ສິ່ງທີ່ຫ້າມ, ສິ່ງທີ່ຢືນຢັນອີກຄັ້ງ, ແລະສິ່ງທີ່ກ່າວແບບມີເງື່ອນໄຂຫຼືບໍ່ມີເງື່ອນໄຂ—ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 67

तदत्र विषये पुत्र मम वाक्यं समाचर । भविष्यति महच्छ्रेय इह लोके परत्र च

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເລື່ອງນີ້ ລູກເອີຍ, ຈົ່ງປະພຶດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ມັນຈະເກີດປະໂຫຍດອັນໃຫຍ່ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ।

Verse 68

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे विश्वामित्रप्रतिष्ठितः । मार्तण्डोऽस्ति सुविख्यातः सर्वकुष्ठविनाशकः

ໃນກະເຂດສັກສິດຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ ມີພຣະມາຣຕັນດະ (ເທວະແຫ່ງຕາເວັນ) ອັນໂດ່ງດັງ, ຊຶ່ງຖືກວິສວາມິດຕະຣະ ປະຕິສະຖາປະນາ; ເປັນທີ່ສັນລະເສີນວ່າ ທໍາລາຍກຸດຖະທຸກຊະນິດ।

Verse 69

सूर्यवारेण सप्तम्यां संप्राप्ते मासि माधवे । नक्षत्रे पितृदैवत्ये शुक्लपक्षे समागते

ເມື່ອວັນອາທິດຕົງກັບວັນຈັນທຣະທີ 7 ໃນເດືອນມາທະວະ (ໄວສາຂະ) ໃນນັກສັດຕະຣາທີ່ມີພິຕຣະເປັນເທວະປະທານ ແລະໃນຂ້າງຂຶ້ນ—

Verse 70

भास्करस्योदये प्राप्ते श्रद्धापूतेन चेतसा । शतमष्टोत्तरं यावत्कुरुते च प्रदक्षिणाम्

ໃນເວລາທີ່ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຂຶ້ນ, ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຊໍາລະໂດຍສັດທາ, ພຶງເຮັດປະທັກສິນາ ໃຫ້ໄດ້ເຖິງ 108 ຮອບ.

Verse 71

फलैः श्रेष्ठतमैश्चैव तत्प्रमाणैः पृथक्पृथक् । तस्य कुष्ठं विनिर्याति सद्य एव न संशयः

ແລະດ້ວຍຜົນໄມ້ອັນປະເສີດ ຖວາຍແຕ່ລະຢ່າງຕາມປະມານອັນຄວນ, ໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ກະດົມ/ເລື້ອນ) ຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຫາຍໄປທັນທີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 72

नीरोगः कुरुते यस्तु रवेस्तस्य प्रदक्षिणाः । तावद्युगं पुमानेष सूर्यलोके महीयते

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຈັບໄຂ້, ຖ້າເຮັດປະທັກສິນາແດ່ພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງພຣະອາທິດ ຕາມຈໍານວນຢຸກະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 73

सूर्यवारेण यो मर्त्यस्तस्य कृत्वा ण्दक्षिणाम् । नमस्करोति सद्भक्त्या सोऽपि रोगैः प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນວັນອາທິດ ເຮັດປະທັກສິນາ ແລະນົບນ້ອມດ້ວຍພະກະຕິອັນແທ້, ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກໂລກໄພທັງປວງ.

Verse 74

तस्मात्त्वं हि महाराज तमाराधय भास्करम् । देवं वै विधिनानेन यो मयोक्तोऽखिलस्तव

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພະມະຫາກະສັດ ຈົ່ງບູຊາອາຣາທະນາ ພະພາສະກະຣະ (ພະສຸລິຍະເທວະ) ຕາມພິທີນີ້ ທີ່ຂ້າໄດ້ສອນແກ່ທ່ານຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 75

अविकल्पेन मनसा समाराधय सत्वरम् । मुक्तरोगे विपाप्माथ दिब्यदेहमवाप्स्यसि

ຈົ່ງອາຣາທະນາດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ແຕກສາຍ ແລະເຮັດໃຫ້ໄວ. ເມື່ອພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດແລະບາບ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບກາຍທິບພະ.

Verse 76

मा कुरुष्व विषादं त्वं कुष्ठव्याधिसमुद्रवम् । तस्मिन्क्षेत्रे स्थिते देवे कुहराश्रयसंज्ञिते

ຢ່າໃຫ້ຕົນເອງຕົກໃນຄວາມເສົ້າໝອງ ແມ່ນແຕ່ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ກໍຕາມ. ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດນັ້ນ ພະເຈົ້າປະທັບຢູ່ ມີນາມວ່າ «ກຸຫະຣາສະໄຣຍະ».

Verse 77

अथ तद्वचनं श्रुत्वा प्रस्थितो विष्णुनन्दनः

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ບຸດແຫ່ງພະວິສະນຸ ກໍອອກເດີນທາງ.

Verse 78

सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य देवदेवस्य चक्रिणः । चकार गमने बुद्धियोगं सांबोऽर्बुदं प्रति

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສາມບະໄດ້ຍິນພະວາຈາຂອງເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຈັກກະ ແລ້ວ ກໍຕັ້ງໃຈຈະເດີນທາງ ມຸ່ງໜ້າໄປຫາອາຣບຸດາ (Arbuda).

Verse 79

ततः शुभेऽहनि प्राप्ते हस्त्यश्वरथसंयुतः । प्रतस्थे स सुतो विष्णोः सेनया परिवारितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອວັນມງຄົດມາຮອດ ພຣະບຸດຂອງພຣະວິສນຸ ກໍອອກເດີນທາງ ພ້ອມຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ ໂດຍມີກອງທັບຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 80

अनुयातः सुदूरं च कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा । बाष्पपूर्णे क्षणेनैव सर्वमातृजनेन च

ພຣະກຣິສນະ ຜູ້ກະທຳບໍ່ເຄີຍເມື່ອຍ ໄດ້ຕາມສົ່ງໄປໄກຫຼາຍ ແລະບັນດາແມ່ຍິງໃນວົງຕະກູນທັງໝົດ ກໍມີນ້ຳຕາເຕັມຕາໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ।

Verse 81

बलभद्रेण वीरेण चारुदेष्णेन धीमता । युयुधानानिरुद्धाभ्यां प्रद्युम्नेन च धीमता

ຍັງມີພຣະບະລະພັດຣະ ຜູ້ກ້າຫານ, ຈາຣຸເທສນະ ຜູ້ມີປັນຍາ, ຢຸຢຸທານະ ແລະ ອະນິຣຸດທະ, ພ້ອມທັງ ພຣະປຣັດຍຸມນະ ຜູ້ມີປັນຍາ ກໍຕາມໄປດ້ວຍ।

Verse 82

ततो जांबवती पुत्रं दृष्ट्वा तीर्थोन्मुखं तदा । गच्छमानं प्रचक्रेऽथ प्रलापान्कुररी यथा

ແລ້ວ ຈາມບະວະຕີ ເຫັນລູກຊາຍຫັນໜ້າໄປສູ່ທີ່ທິຣຖະ ແລະກຳລັງເດີນຈາກໄປ ນາງກໍເລີ່ມຄຳຄວນຄວາຍ ເຫມືອນນົກກຸຣາຣີ।

Verse 83

हा हतास्मि विनष्टास्मि मंदभाग्या ह्यभागिनी । एकोपि तनयो यस्या ममाप्येनां दशां गतः

«ໂອ້! ຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງຖືກຂ້າ ດັ່ງພິນາດ—ຊ່າງເປັນຜູ້ອັບໂຊກ ແລະຂາດວາສນາແທ້! ຂ້າພະເຈົ້າມີລູກຊາຍພຽງຄົນດຽວ ແຕ່ເຂົາກໍນຳຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດສະພາບນີ້»।

Verse 84

अथ तां रुदतीं दृष्ट्वा प्रोवाच मधुसूदनः । किममंगलमेतस्य प्रस्थितस्य करिष्यसि

ເມື່ອພຣະມະທຸສູດນະເຫັນນາງຮ້ອງໄຫ້ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າຈະຄິດເຮັດລາງຮ້າຍອັນໃດ ແກ່ຜູ້ທີ່ອອກເດີນທາງແລ້ວ?»

Verse 85

बाष्पपूर्णेक्षणा दीना मुक्तकेशी विशेषतः । एष व्याधिविनिर्मुक्तस्तीर्थयात्राफलान्वितः । कुष्ठव्याधिपरित्यक्तः पुनरेष्यति तेंऽतिकम्

ນາງມີດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ ອ່ອນແອ ແລະຜົມປ່ອຍຫຼຸດ. ນາງຄ່ຳຄວນວ່າ: «ເຂົາຈະພົ້ນຈາກໂລກໄພ ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການຈາລິກໄປຕີຣຖະ; ລະທິ້ງໂລກກຸດຖະ ແລ້ວຈະກັບມາຫາເຈົ້າອີກ»

Verse 86

एतस्मिन्नंतरे यानादवतीर्य त्वरान्वितः । सांबोऽसौ प्रस्थितस्तत्र यत्र जांबवती स्थिता

ໃນຂະນະນັ້ນ ສາມບະລົງຈາກພາຫະນະ ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລ້ວອອກໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ຈາມບະວະຕີພັກຢູ່.

Verse 87

स तां प्रणम्य हृष्टात्मा कृतांजलिपुटः स्थितः । प्रणिपत्य विहस्यो च्चैर्वाक्यमेतदुवाच ह

ເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມນາງດ້ວຍໃຈຍິນດີ ຢືນຢູ່ດ້ວຍຝາມືປະນົມ; ແລ້ວກໍກົ້ມກາບ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້ດັງໆ.

Verse 88

मा त्वं मातर्वृथा दुःखमस्मदर्थे करिष्यसि । आगमिष्याम्यहं शीघ्रं तीर्थयात्रां विधाय वै

«ແມ່ເອີຍ ຢ່າເສົ້າໂສກໂດຍບໍ່ຈຳເປັນເພາະລູກ. ລູກຈະກັບມາໄວໆ ຫຼັງຈາກໄດ້ປະຕິບັດການຈາລິກໄປຕີຣຖະອັນສັກສິດໃຫ້ສົມຄວນ»

Verse 89

जांबवत्युवाच । रक्षतु त्वां वने वत्स सर्वास्ता वनदेवताः । श्वापदेभ्यः पिशाचेभ्यो दुष्टेभ्यः पुत्र सर्वतः

ຈາມບະວະຕີ ກ່າວວ່າ: «ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ຂໍໃຫ້ເທວະດາແຫ່ງປ່າທັງປວງ ປົກປ້ອງເຈົ້າໃນປ່າ—ໃຫ້ພົ້ນຈາກສັດດຸຮ້າຍ, ຈາກປິສາຈ, ແລະຈາກອັນຕະລາຍທຸກດ້ານ»។

Verse 91

जठरं पुंडरीकाक्षः कटिं पातु गदाधरः । जानुनोर्युगलं कृष्णः पादौ च धरणीधरः

«ຂໍໃຫ້ ປຸນດະຣີກາກສະ ປົກປ້ອງທ້ອງຂອງເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ ກະດາທະຣະ ຄຸ້ມຄອງແອວ; ຂໍໃຫ້ ກຣິດສະນະ ປົກປ້ອງຫົວເຂົ່າທັງຄູ່; ແລະ ທະຣະນີທະຣະ ປົກປ້ອງຕີນທັງສອງ»។

Verse 92

एवं संस्पृश्य हस्तेन निजेनांगानि तस्य सा । समालिंग्य समाघ्राय मूर्धदेशे मुहुर्मुहुः

ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ແຕະຕ້ອງອະໄວຍະວະຂອງເຂົາດ້ວຍມືຂອງນາງເອງ; ແລ້ວກອດແນບ ແລະຈູບທີ່ກະຫຼອມຫົວຊ້ຳໆ ຫຼາຍເທື່ອ.

Verse 93

प्रेषयामास तं पुत्रं कृतरक्षं यशस्विनी । सा सर्वांतःपुरीयुक्ता निवृता तदनन्तरम्

ນາງຜູ້ມີກຽດສັກສີນັ້ນ ໄດ້ສົ່ງລູກຊາຍອອກໄປ—ເມື່ອໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງດ້ວຍພອນອັນຄົບຖ້ວນແລ້ວ; ແລ້ວພາຍຫຼັງ ນາງກໍກັບຄືນ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານໃນວັງຊັ້ນໃນທັງປວງ.

Verse 94

अश्रुपूर्णेक्षणा दीना निःश्वसन्ती यथोरगी । तथा च भगवान्विष्णुर्यादवैः सकलैः सह

ນາງມີນ້ຳຕາເຕັມຕາ ເສົ້າໝອງ ແລະຖອນໃຈດັ່ງງູທີ່ຖືກທຸກ. ແລະທຳນອງດຽວກັນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວິສະນຸ ກໍມີຄວາມໂສກ ພ້ອມດ້ວຍຊາວຢາດະວະທັງປວງ.

Verse 95

प्रविष्टो द्वारकापुर्या सांबं प्रोष्य ततः परम् । अश्रुपूर्णेक्षणो दीनो बलभद्रपुरःसरः

ຫຼັງຈາກສົ່ງ ສາມບະ ໃຫ້ໄປແລ້ວ ທ່ານເຂົ້າສູ່ນະຄອນທວາຣະກາ; ດວງຕາເຕັມນ້ຳຕາ ໃຈໜັກອົບອຸ່ນ—ພຣະບະລະພັດຣະ ນຳໜ້າທ່ານໄປ.

Verse 96

पुत्रैः पौत्रैस्तथा मित्रैर्बांधवैरपरैरपि । द्वारकाया विनिष्क्रम्य सांबोऽपि द्विजसत्तमाः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ສາມບະ ກໍອອກຈາກທວາຣະກາ ພ້ອມດ້ວຍລູກ ຫຼານ ໝູ່ມິດ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆ ຕິດຕາມໄປດ້ວຍ.

Verse 97

संप्राप्तश्च क्रमेणाथ सिंधुसागरसंगमे । यत्र योगीश्वरः साक्षादंबरीषप्रतिष्ठितः

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບ ທ່ານໄດ້ມາຮອດຈຸດບັນຈົບທີ່ແມ່ນ້ຳພົບກັບທະເລ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະໂຍຄີອິດສະວະຣະ (ພຣະວິສະນຸ ເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ) ປາກົດຢ່າງແທ້ຈິງ ໂດຍກະສັດອຳບະຣີສະ ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້.

Verse 98

अद्यापि तिष्ठते विष्णुर्जंतूनां पापनाशनः । तत्र स्नात्वा समभ्यर्च्य देवं योगीश्वरं ततः

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ພຣະວິສະນຸ ຍັງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບຂອງສັດທັງຫຼາຍ. ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊານະມັດສະການ ພຣະໂຍຄີອິດສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະ—

Verse 99

ददौ दानानि विप्रेभ्यो नानारूपाणि शक्तितः । दीनांधकृपणेभ्यश्च तथैवान्येभ्य एव च

ທ່ານໄດ້ຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມະນະ ຫຼາຍຮູບແບບ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ໄດ້ແບ່ງປັນໃຫ້ຄົນທຸກຍາກ ຄົນຕາບອດ ຄົນຂັດສົນ—ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ.

Verse 100

यानानि वस्त्ररत्नानि यद्यच्च येन वांछितम् । स त्रिरात्रं हरेः पुत्रः स्थित्वा तत्र समाहितः

ພາຫະນະ, ເສື້ອຜ້າ, ແກ້ວມະນີ—ອັນໃດກໍຕາມທີ່ໃຜໆປາດຖະໜາ—ພຣະອົງໄດ້ປະທານ. ແລ້ວບຸດແຫ່ງພຣະຫຣິ ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນສາມຄືນ ດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ ແລະສະຫງົບສະຫງົບ.

Verse 110

तत्र क्षणेऽभवत्तस्य चित्ते सांबस्य धीमतः । मुक्तोऽहं कुष्ठरोगेण निर्विकल्पं द्विजोत्तमाः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໃນໃຈຂອງສາມບະ ຜູ້ມີປັນຍາ ກໍເກີດຄວາມແນ່ຊັດຂຶ້ນວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ) ແລ້ວ, ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 116

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं विश्वामित्रीयमुत्तमम् । चतुर्थं च पुण्यतीर्थं स्त्रीणां चैव शुभावहम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ທັງໝົດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ວິສວາມິຕຣີຍະອັນປະເສີດ. ນີ້ແມ່ນຕີຣຖະອັນບຸນທີ່ສີ່ ແລະເປັນມົງຄຸນແກ່ສະຕຣີດ້ວຍ.”

Verse 213

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वामित्रीयमाहात्म्ये कुहरवासिसांबादित्यप्रभाववर्णनंनाम त्रयोदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ “ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ” — ໃນ “ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ”, ໃນປຶ້ມທີ 6 “ນາກະຣະຂັນດະ” — ໃນມາຫາຕມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ, ແລະໃນ “ວິສວາມິຕຣີຍະມາຫາຕມະຍະ”, ບົດທີ 213 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາອຳນາດແລະສະຫງ່າລາສີຂອງ ສາມບາດິຕະຍະ ຜູ້ພຳນັກໃນຖ້ຳ” ຈົບລົງແລ້ວ.