Adhyaya 212

Verse 1

ऋषय ऊचुः । श्रुतं तीर्थत्रयं पुण्यं हाटकेश्वरसंज्ञिते । क्षेत्रेऽत्र यत्त्वया प्रोक्तमस्माकं सूतनंदन

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ພວກເຮົາໄດ້ຍິນຈາກທ່ານເຖິງຕີຣຖະສາມສະຖານອັນມີບຸນ ໃນເຂດສັກສິດນີ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຮາຏເກສະວະຣະ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຮົາ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ.

Verse 2

विश्वामित्रीयमाहात्म्यं श्रोतुमिच्छामहे वयम् । सांप्रतं तत्समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ພວກເຮົາປາຖະນາຈະຟັງມາຫາດມະຍະທີ່ເກືອບກ່ຽວກັບ ວິສະວາມິດຕະ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ—ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍນັກ.

Verse 3

सूत उवाच । समुद्रस्यापि पारोऽत्र लक्ष्यते च क्षितेरपि । तारकाणां मुनेस्तस्य न गुणानां द्विजोत्तमाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນດວິຊະອັນປະເສີດ, ທີ່ນີ້ຍັງພໍຈະເຫັນຝັ່ງໄກຂອງທະເລ ແລະຂອບເຂດແຫ່ງແຜ່ນດິນ; ແຕ່ຄຸນຄ່າຂອງມຸນີນັ້ນ ຜູ້ສູງສົ່ງເຫນືອດາວທັງຫຼາຍ ບໍ່ອາດຈະວັດໄດ້.”

Verse 4

लक्ष्यते केनचित्पारो गाधेः पुत्रस्य धीमतः । क्षत्रियोऽपि द्विजत्वं यः संप्राप्तो द्विजसत्तमाः

“ບາງຄົນອາດກ່າວວ່າ ພໍຈະຮູ້ ‘ຂອບເຂດ’ ຂອງບຸດແຫ່ງ ກາທິ ຜູ້ມີປັນຍາ; ແຕ່ທ່ານນັ້ນ—ແມ່ນເກີດເປັນກະສັດຊະຕຣິຍະ—ກໍໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນພຣາຫມະນະ, ໂອ ທ່ານດວິຊະອັນປະເສີດ.”

Verse 5

अंत्यजत्वं गतस्यापि त्रिशंकोः पृथिवीपतेः । यज्ञभागभुजो देवाः प्रत्यक्षेण विनिर्मिताः

“ແມ່ນແຕ່ ຕຣິຊັງກຸ ຈອມກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນ ຜູ້ຕົກຕໍ່າເຖິງສະພາບອັນຕະຍະຊະ, ບັນດາເທວະຜູ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າໃຫ້ເຫັນດ້ວຍຕາ.”

Verse 6

ब्रह्मणः स्पर्धया येन पुरा सृष्टिर्द्विजोत्तमाः । प्रारब्धा च ततो देवैः प्रणिपत्य निवारितः

ເນື່ອງຈາກການແຂ່ງຂັນກັບພຣະພຣະຫມາ ໃນອະດີດ ພຣະອົງເຄີຍເລີ່ມການສ້າງສັນ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ; ແລ້ວບັນດາເທວະດາໄດ້ກົ້ມກາບ ແລະຫ້າມກັ້ນການນັ້ນໄວ້।

Verse 7

तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं साप्रतं वदतो मम । श्रूयतां ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाश नम्

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ—ຕີຣຖະທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 8

तेन तत्र कृतं कुण्डं स्वहस्तेन महात्मना । शस्त्रं विनापि भूपृष्ठं प्रविदार्य समंततः

ທີ່ນັ້ນ ມະຫາຈິດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ສ້າງກຸນດະອັນສັກສິດດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ—ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີອາວຸດ ກໍຍັງຜ່າແຜ່ນດິນຮອບດ້ານໄດ້।

Verse 9

तत्र ध्यात्वा समानीता पातालाज्जाह्नवी नदी । मर्त्यलोके समायातं यस्यास्तोयं सुनिर्मलम्

ທີ່ນັ້ນ ໂດຍການພິຈາລະນາສະມາທິ ແມ່ນ້ຳຊາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ) ຖືກນຳຂຶ້ນມາຈາກປາຕາລ; ແລະໃນໂລກມະນຸດ ນ້ຳຂອງນາງອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ປາກົດຢູ່।

Verse 10

सुस्वादु च तथा स्नानात्सर्वपातकनाशनम् । तेनापि स्थापितस्तत्र भास्करो वारितस्करः

ນ້ຳນັ້ນມີລົດຊາດຫວານ ແລະການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນທຳລາຍບາບທັງປວງ। ທີ່ນັ້ນອີກດ້ວຍ ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຖືກສະຖາປະນາໂດຍພຣະອົງ ໃນນາມ «ວາຣິຕັສກະຣະ» ຜູ້ຂັບໄລ່ໂຈນ ແລະສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ।

Verse 11

यः सप्तम्यां सूर्यवारे स्नात्वा तस्य हृदे शुभे । माघमासे सिते पक्षे नमस्यति दिवाकरम् । स कुष्ठैर्मुच्यते सर्वैस्तथा पापैर्द्विजो त्तमाः

ຜູ້ໃດໃນວັນສັບຕະມີທີ່ຕົງກັບວັນອາທິດ ໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ «ຈຸດຫົວໃຈ» ອັນເປັນມງຄົດຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ແລະໃນເດືອນມາຄະ ຝ່າຍສວ່າງ ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອາທິດ—ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະທັງປວງ ແລະຈາກບາບທັງຫມົດ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 12

पश्चिमोत्तरदिग्भागे तस्यास्ति जलसंभवा । धन्वंतरिकृता वापी सर्वरोगविनाशिनी

ໃນສ່ວນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອຂອງບ່ອນນັ້ນ ມີແຫຼ່ງນ້ຳໜຶ່ງ—ເປັນບໍ່/ສະນ້ຳທີ່ພຣະທັນວັນຕະຣິສ້າງ—ຜູ້ທຳລາຍໂລກໄພທັງປວງ.

Verse 13

तत्र पूर्वं तपस्तेपे धन्वं तरिरुदारधीः । ववन्दे तपसा युक्तो ध्यायमानः समाहितः

ທີ່ນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ພຣະທັນວັນຕະຣິ ຜູ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະ (ຕະປັສ). ດ້ວຍຕະປັສອັນປະກອບພ້ອມ ທ່ານເຂົ້າສູ່ສະມາທິ ຈິດຕັ້ງໝັ້ນ ແລະຖວາຍນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 14

ततः कालेन महता संतुष्टस्तस्य भास्करः । उवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व महामते

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ພໍໃຈຕໍ່ທ່ານ ແລະກ່າວວ່າ: «ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ; ໂອ ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ຈົ່ງຂໍສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ».

Verse 15

धन्वंतरिरुवाच । अत्र कुण्डे नरो भक्त्या यः स्नानं कुरुते विभो । तस्य स्यात्सर्वरोगाणां संक्षयः सुरसत्तम

ພຣະທັນວັນຕະຣິກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນກຸນດະນີ້ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ໂລກໄພທັງປວງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສິ້ນໄປ».

Verse 16

श्रीभगवानुवाच । अद्य शस्ते दिने योऽत्र सप्तम्यां रविवासरे । सूर्योदये नरः स्नानं करिष्यति समाहितः । व्याधिग्रस्तः स नीरोगस्तत्क्षणात्संभविष्यति

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ໃນວັນມົງຄຸນນີ້—ວັນທີ 7 (ສັບຕະມີ) ແລະວັນອາທິດ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບມັ່ນຄົງ ແມ່ນຈະພົ້ນໂລກພະຍາດໃນທັນທີ»।

Verse 18

एवमुक्त्वा सुरश्रे ष्ठोंऽतर्धानं स गतो रविः । धन्वन्तरिः प्रहृष्टात्मा स्वस्थानं च गतस्ततः

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ເທວະ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຕໍ່ມາ ທັນວັນຕະຣິ ມີໃຈປິຕິຍິນດີ ກໍກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ.

Verse 19

कस्यचित्त्वथ कालस्य रत्नाक्षोऽथ महीपतिः । अयोध्याधि पतिः ख्यातः सूर्यवंशसमुद्भवः

ຕໍ່ມາໃນການເວລາບາງຢ່າງ ມີກະສັດນາມ ຣັດນາກສະ ເກີດຂຶ້ນ; ທ່ານໂດ່ງດັງເປັນຜູ້ປົກຄອງເມືອງອະໂຍທະຍາ ແລະເກີດຈາກສາຍສຸຣິຍະວົງ.

Verse 20

कृतज्ञश्च वदान्यश्च स्वदारनिरतः सदा । शूरः परमतेजस्वी सर्वशत्रुनिषूदनः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮູ້ຄຸນ ແລະໃຈບຸນໃຈກຸສົນ, ຊື່ສັດຕໍ່ພຣະມະເຫສີອັນຊອບທຳຂອງພຣະອົງເສມອ. ເປັນວີຣະບຸລຸດມີລັດສະມີເຈີດຈ້າ, ເປັນຜູ້ປາບປະຫານສັດຕູທັງປວງ.

Verse 21

पूर्वकर्मविपाकेन तस्य भूमिपतेर्द्विजाः । कुष्ठव्याधिरभूद्रौद्रो दुश्चिकित्स्यो जगत्त्रये

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ເນື່ອງດ້ວຍຜົນສຸກງອມຂອງກຳເກົ່າ ກະສັດພຣະອົງນັ້ນຖືກໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ທູດ/ເລັບໂປຣຊີ) ອັນດຸຮ້າຍຄອບງຳ, ເປັນໂລກທີ່ຮັກສາຍາກໃນສາມໂລກ.

Verse 22

तदस्ति नौषधं लोके यत्तेन न कृतं द्विजाः । कुष्ठग्रस्तेन वा दानं यत्र दत्तं महात्मना

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີຢາໃດທີ່ລາວບໍ່ໄດ້ລອງ; ແລະບໍ່ມີທານໃດທີ່ມະຫາຈິດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຖືກໂລກກຸດຖະ ກໍບໍ່ໄດ້ໃຫ້.

Verse 23

यथायथौषधान्येव स करोति ददाति च । तथातथा तस्य कायो व्याधिना क्षामितो भृशम्

ບໍ່ວ່າລາວໃຊ້ຢາໃດ ຫຼືໃຫ້ທານໃດ ກາຍຂອງລາວກໍຖືກໂລກນັ້ນ ທຳໃຫ້ຊູບຊອມຫນັກ ຊ້ຳໆ ຢູ່ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 24

ततो वैराग्यमापन्नः स नृपो द्विजसत्तमाः । पुत्रं राज्येऽथ संस्थाप्य वांछयामास पावकम् । निषिद्धोऽपि हि तैः सर्वैः कलत्रैराप्तसेवकैः

ແລ້ວໃນການນັ້ນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ກະສັດນັ້ນເກີດວິຣາຄະ (ຄວາມເບື່ອໜ່າຍລະວາງ). ລາວສະຖາປະນາລູກຊາຍໃຫ້ຄອງລາຊະບັນລັງ ແລ້ວປາຖະໜາເຂົ້າສູ່ໄຟ. ແມ່ນແຕ່ຖືກຫ້າມໂດຍທຸກຄົນ—ມະເຫສີທັງຫຼາຍ ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຜູ້ຈົ່ງຮັກ—ລາວກໍຍັງໂຫຍຫາໄຟນັ້ນ.

Verse 25

दत्त्वा दानानि विप्रेभ्यः पूजयित्वा सुरोत्तमान् । संभाष्य च सुहृद्वर्गं शासयित्वा निजं सुतम्

ລາວໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນ ບູຊາເທວະຜູ້ສູງສຸດ ແລະສົນທະນາກັບຫມູ່ມິດ ພ້ອມທັງອົບຮົມລູກຊາຍຂອງຕົນໃນຫນ້າທີ່ແຫ່ງການປົກຄອງ.

Verse 26

एतस्मिन्नेव काले तु भ्रममाणे यदृच्छया । कश्चित्कार्पटिकः प्राप्तो दिव्यरूपवपुर्धरः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ເມື່ອລາວເດີນທາງພະເລີນໄປຕາມບັງເອີນ ມີກາຣະປະຕິກະ (ນັກບວດຈາລິກ/ຜູ້ຂໍທານ) ຄົນໜຶ່ງມາຮອດ ຜູ້ມີຮ່າງກາຍຮູບງາມດັ່ງເທວະ.

Verse 27

अथासौ व्याकुलं दृष्ट्वा तत्सर्वं नृपतेः पुरम् । अपृच्छद्विस्मयाविष्टो दृष्ट्वा कञ्चिन्नरं द्विजाः

ແລ້ວເຂົາເຫັນເມືອງທັງປວງຂອງພະຣາຊາຢູ່ໃນຄວາມວຸ່ນວາຍ ຈຶ່ງຖາມດ້ວຍໃຈພິສົດ ຫຼັງຈາກເຫັນຊາຍຄົນໜຶ່ງຢູ່ນັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ।

Verse 28

कार्पटिक उवाच । किमेषा व्याकुला भद्रे सर्वा जाता महापुरी । निरानन्दाऽश्रुपूर्णाक्षैर्बालवृद्धैर्निषेविता

ກາຣປະຕິກະ ກ່າວວ່າ: “ແມ່ນາງຜູ້ດີ, ເປັນຫຍັງມະຫານະຄອນນີ້ທັງປວງຈຶ່ງວຸ່ນວາຍ? ບໍ່ມີຄວາມຍິນດີ ແລະແອດແນ້ນດ້ວຍເດັກນ້ອຍກັບຄົນເຖົ້າ ຜູ້ມີນ້ຳຕາເຕັມຕາ?”

Verse 29

सोऽब्रवीन्नृपतिश्चायं कुष्ठव्याधिसमन्वितः । साधयिष्यति सन्दीप्तं सुनिर्विण्णो हुताशनम्

ນາງຕອບວ່າ: “ພະຣາຊາອົງນີ້ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອ). ດ້ວຍຄວາມຫົວໃຈຫມົດຫວັງຢ່າງຫນັກ ພະອົງຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ.”

Verse 30

तेनेयं नगरी कृत्स्ना परं दुःखमुपागता । गुणैरस्य समाविष्टा नूनं मृत्युं प्रयास्यति

ເພາະເຫດນັ້ນ ເມືອງນີ້ທັງປວງຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກ. ຖືກຜູກພັນດ້ວຍຄຸນຄວາມດີຂອງພະອົງ ດູເໝືອນວ່າຈະຕາມພະອົງໄປຈົນເຖິງຄວາມຕາຍແນ່ນອນ.

Verse 31

तच्छ्रुत्वा सत्वरं गत्वा नृपं कार्पटिकोऽब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ກາຣປະຕິກະ ກໍໄປຢ່າງຮີບດ່ວນ ເຂົ້າພົບພະຣາຊາ ແລະກ່າວກັບພະອົງ.

Verse 32

सर्वं जनं नरेन्द्रस्य मृतं जीवापयन्निव । मा नृपानेन दुःखेन व्याधिजेन हुताशनम् । प्रविश त्वं स्थिते तीर्थे सर्वव्याधिक्षयावहे

ໂອ ພະຣາຊາ! ດັ່ງກັບວ່າພະອົງກຳລັງຊຸກຊີວິດປະຊາຊົນທັງປວງທີ່ຕາຍໃຫ້ຟື້ນຄືນ. ຢ່າເຂົ້າໄປໃນໄຟເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກໂລກ. ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ຕີຣຖະອັນຕັ້ງມັ່ນນີ້ ຜູ້ທຳລາຍໂລກພະຍາດທັງປວງ.

Verse 33

मदीयो भूपते देह ईदृगासीद्यथा तव । तत्र स्नातस्य सद्योऽथ जात ईदृक्पुनः प्रभो

ໂອ ພະຣາຊາ! ກາຍຂອງຂ້າພະອົງເຄີຍເປັນເຊັ່ນດຽວກັບກາຍຂອງພະອົງ. ແຕ່ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍກັບຄືນເປັນເຊັ່ນນີ້ທັນທີ ໂອ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 34

सप्तम्यां सूर्यवारेण भास्करस्योदयं प्रति । यस्तत्र कुरुते स्नानं व्याधिग्रस्तो नरो भुवि

ໃນວັນທີ 7 (ສັບຕະມີ) ເມື່ອເປັນວັນອາທິດ ໃນເວລາພະອາທິດຂຶ້ນ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ຖືກໂລກພະຍາດຮຸກຮານໃນໂລກນີ້,

Verse 35

स व्याधिना विनि र्मुक्तस्तत्क्षणात्कल्पतां व्रजेत् । तथा पापविनिर्मुक्तो यथाहं नृपसत्तम

ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດໃນທັນທີ ແລະຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມສົມບູນແຂງແຮງ. ແລະຈະພົ້ນຈາກບາບດ້ວຍ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ—ເຊັ່ນຂ້າພະອົງເອງ.

Verse 36

राजोवाच । कस्मिन्देशे महातीर्थं तादृशं वद मे द्रुतम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ຕີຣຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແບບນັ້ນຢູ່ໃນດິນແດນໃດ? ຈົ່ງບອກຂ້າພະອົງໂດຍໄວ.”

Verse 37

कार्पटिकौवाच । अस्ति भूमितले ख्यातं नागरं क्षेत्रमुत्तमम् । कुष्ठव्याधिसमाक्रांतो गतोऽहं तत्र भूपते

ກາຣປະຕິກະ ກ່າວວ່າ: “ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ມີເຂດສັກສິດອັນລືຊື່ ແລະຍອດຢ່າງ ຊື່ວ່າ ‘ນາກະຣະ’. ຂ້ອຍຖືກໂລກກຸດຖະ (ໂລກຜິວໜັງ) ຄອບງຳ ແລະໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ.”

Verse 38

तस्य सन्दर्शनार्थाय तीर्थयात्रापरायणः । तत्र मां दीनमालोक्य व्याधिग्रस्तं सुदुःखितम् । कश्चित्तत्राश्रयः प्राह तपस्वी कृपयान्वितः

ຂ້ອຍມຸ່ງໝັ້ນໃນການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະ ເພື່ອໄດ້ເຫັນສະຖານທີ່ນັ້ນ ແລະຂ້ອຍກໍມາຮອດ. ເມື່ອເຂົາເຫັນຂ້ອຍຜູ້ອ່ອນແອ ຖືກໂລກຄອບງຳ ແລະທຸກທໍລະມານຫນັກ ນັກບຳເນັດຜູ້ມີເມດຕາ ຜູ້ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍ។

Verse 39

पश्चिमोत्तरदिग्भागे देवस्य जलशायिनः । तीर्थमस्ति महापुण्यं विश्वामित्रजलावहम्

ໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ ໃກ້ພຣະເທວະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຊະລະຊາຍິນ’ ມີຕີຣຖະອັນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ວ່າ ‘ວິສວາມິດຣະ-ຊະລາວະຫະ’.

Verse 40

तत्र गत्वा कुरु स्नानं सप्तम्यां रविवासरे । माघमासे तु संप्राप्ते शुक्लपक्षे विशेषतः

ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ແລະອາບນ້ຳພິທີໃນວັນສັບຕະມີ ເມື່ອເປັນວັນອາທິດ; ໂດຍສະເພາະເມື່ອເຖິງເດືອນມາຄະ ແລະໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກກະລະປັກ) ເປັນພິເສດ.

Verse 41

येन निर्याति ते कुष्ठो भास्करस्योदयं प्रति । तच्छ्रुत्वाऽहं च तत्प्राप्तः सप्तम्यां सूर्यसंयुजि । ततश्च कृतवान्स्नानं निर्झरे तत्र शांभवे

“ດ້ວຍການນີ້ ໂລກກຸດຖະຂອງເຈົ້າຈະຫາຍໄປ ໃນເວລາພຣະອາທິດຂຶ້ນ” ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້ອຍກໍໄປຮອດໃນວັນສັບຕະມີທີ່ຕົງກັບວັນອາທິດ ແລະຈາກນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ອາບນ້ຳໃນສາຍນ້ຳພຸ ‘ຊາມພະວະ’ ທີ່ນັ້ນ.

Verse 42

ततस्तस्माद्विनिष्क्रांतो यावत्पश्याम्यहं तनुम् । तावन्नृपेदृशी जाता सत्यमेतत्तवोदितम्

ແລ້ວຂ້ອຍອອກຈາກນ້ຳນັ້ນ ແລະເບິ່ງກາຍຂອງຂ້ອຍ; ໃນຊ່ວງເວລາພຽງເທົ່ານັ້ນ ມັນກໍເປັນໄປດັ່ງນີ້ ໂອ ພະຣາຊາ. ຄຳທີ່ທ່ານໄດ້ຍິນນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວ.

Verse 43

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र तत्र स्नानं समाचर । सप्तम्यां सूर्यवारेण भास्करस्योदयं प्रति

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງກະສັດທັງປວງ, ທ່ານກໍຄວນໄປອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ—ໃນວັນສັບຕະມີ ເມື່ອເປັນວັນອາທິດ ໃນເວລາພະອາທິດຂຶ້ນ.

Verse 44

येन ते नश्यति व्याधिर्विशेषमपि पातकम् । तच्छ्रुत्वा स नृपस्तूर्णं तेनैव सहितो ययौ

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຖິງວິທີທີ່ຈະທຳລາຍໂລກພະຍາດຂອງຕົນ ແລະແມ່ນກະທັ້ງບາບຫນັກ, ພະຣາຊາກໍອອກເດີນທາງທັນທີ ໂດຍມີຊາຍຜູ້ນັ້ນໄປດ້ວຍ.

Verse 45

चकार स तथा स्नानं सप्तम्यां सूर्यवासरे । माघमासे तु संप्राप्ते विश्वामित्रजले शुभे

ດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ປະຕິບັດພິທີອາບນ້ຳ ໃນວັນສັບຕະມີ ເມື່ອເປັນວັນອາທິດ; ແລະເມື່ອເດືອນມາຆະມາຮອດ ໃນນ້ຳອັນເປັນມງຄຸນຂອງວິສວາມິດຣະ.

Verse 46

ततः कुष्ठविनिर्मुक्तस्तत्क्षणात्समपद्यत । दिव्यरूपवपुर्द्धारी कामदेव इवापरः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພະຣາຊາພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະໃນທັນທີ; ແລະກາຍເປັນຜູ້ມີຮູບກາຍທິບອັນສະຫວ່າງໄສ ດຸດດັ່ງກາມະເທວະອີກອົງໜຶ່ງ.

Verse 47

अथ तुष्टो नरेंद्रस्तु तस्मै कार्पटिकाय च । ददौ कोटित्रयं हेम्नः प्रोवाच स ततो वचः

ແລ້ວກະສັດຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ປະທານຄໍາສາມໂກດໃຫ້ແກ່ນັກບວດຜູ້ນຸ່ງຜ້າຂາດນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ໄປນີ້।

Verse 48

त्वत्प्रसादाद्विमुक्तोऽस्मि रोगादस्मात्सुदारुणात् । तस्मात्त्वं गच्छ गेहं स्वं स्थास्येऽहं चात्र निर्भरम्

«ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກໂລກາພະຍາດອັນນ່າຢ້ານກົວນີ້ແລ້ວ। ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈົ່ງໄປເຮືອນຂອງທ່ານ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ທີ່ນີ້ໂດຍບໍ່ຫວາດຫວັ່ນ»।

Verse 49

करिष्यामि तपो नित्यं स्वकलत्रसम न्वितः । राज्ये संस्थापितः पुत्रः समर्थो राज्यकर्मणि

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະພຶດຕະປະສະຍາທຸກວັນ ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ। ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາພຣະຣາຊະບຸດໃຫ້ຄອງລາຊະອານາຈັກແລ້ວ; ພຣະອົງສາມາດໃນພາລະກິດການປົກຄອງ»។

Verse 50

इत्युक्त्वा प्रेरयामास तं तथान्यान्समागतान् । सेवकास्वगृहायैव स्वयं तत्रैव संस्थितः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງເຂົາກັບໄປ ແລະສົ່ງຜູ້ອື່ນໆທີ່ມາຊຸມນຸມ—ພ້ອມທັງບໍລິວານ—ໃຫ້ກັບເຮືອນຂອງຕົນ; ພຣະອົງເອງຢູ່ທີ່ນັ້ນດັ່ງເດີມ।

Verse 51

कृत्वाऽश्रमपदं रम्यं स्वकलत्रसमन्वितः । संप्राप्तश्च परां सिद्धिं कालेन द्विजसत्तमाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕັ້ງອາສຣົມອັນຮື່ນຮົມ ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີ; ແລະໃນການເວລາຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ।

Verse 52

तस्य नाम्ना ततः ख्यातं तीर्थ मेतत्त्रिविष्टपे । सर्वव्याधिहरं रम्यं सर्वपातकनाशनम्

ຕໍ່ມາ ທີ່ຂ້າມນ້ຳອັນສັກສິດນີ້ ໄດ້ມີຊື່ສຽງໃນໂລກທັງສາມດ້ວຍນາມຂອງທ່ານ; ງາມລະມຸນ ກຳຈັດໂລກໄພທັງປວງ ແລະທຳລາຍບາບທັງໝົດ.

Verse 53

तेन संस्थापितस्तत्र देवदेवो दिवाकरः । रत्नादित्य इति ख्यातो निजनाम्ना महा त्मना

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອາທິດ—ເທວະເທວະ, ຜູ້ໃຫ້ແສງກາງວັນ—ຖືກທ່ານສະຖາປະນາໄວ້; ແລະມະຫາຈິດນັ້ນ ໄດ້ມີຊື່ສຽງຕາມນາມຂອງຕົນວ່າ “ຣັດນາອາທິດຍະ”.

Verse 54

सप्तम्यां सूर्यवारेण तत्र स्नात्वा प्रपश्यति । यस्तु पापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं स गच्छति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນວັນທີ 7 (ສັບຕະມີ) ເມື່ອຕົງກັບວັນອາທິດ ຈະພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະອາທິດ (ສູຣະຍະໂລກ).

Verse 55

यदन्यत्तत्र संवृत्तं क्षेत्रजातं द्विजो त्तमाः । तदहं कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງຫຼາຍ, ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າສິ່ງອື່ນທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ—ເຫດການທີ່ເກີດຈາກເຂດສັກສິດ (ກເຩດຣະ) ນັ້ນ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່.

Verse 56

आसीत्तत्र पुमान्कश्चिद्देशे ग्राम्यो जरात्मकः । कुष्ठी तथापि नित्यं स करोति पशु रक्षणम्

ໃນເຂດນັ້ນ ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງເປັນຊາວບ້ານ ແກ່ຊະລາ ແລະອ່ອນແອ. ແມ່ນແຕ່ເປັນໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ/ເລປໂຣຊີ) ກໍຍັງຄຸ້ມຄອງຝູງງົວທຸກມື້.

Verse 57

एकदा रक्षतस्तस्य पशूंस्तत्र गिरेरधः । एकः पशुर्विनिष्क्रांतः सत्पथात्तृणलोभतः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອລາວກຳລັງເຝົ້າຝູງສັດຢູ່ຕີນພູ ສັດຕົວໜຶ່ງຫຼົ່ນອອກຈາກທາງດີ ເພາະໂລບຫຍ້າ।

Verse 58

सप्तम्यां रविवारेण पतितस्तस्य निर्झरे । न च संलक्षितस्तेन गच्छमानः कथंचन

ໃນວັນສັບຕະມີ ຊຶ່ງເປັນວັນອາທິດ ສັດນັ້ນຕົກລົງໃນທາງນ້ຳຕົກຂອງພູ ແລະລາວເດີນໄປໂດຍບໍ່ທັນສັງເກດເລີຍ।

Verse 59

अथ यावद्गृहे सोऽथ भोजनाथं समुद्यतः । तावत्तस्य पशोः स्वामी भर्त्सयन्समुपागतः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອລາວກຳລັງຈະກັບເຮືອນເພື່ອກິນເຂົ້າ ເຈົ້າຂອງສັດນັ້ນກໍມາຮອດ ພ້ອມຄຳດ່າຕຳນິ।

Verse 60

नायातः स पशुः कस्मान्मदीयो मामके गृहे । तस्मादानय तं शीघ्रं नो चेत्प्राणान्हरामि ते

“ເປັນຫຍັງສັດຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ກັບມາຫາເຮືອນຂອງຂ້ອຍ? ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປນຳມາໃຫ້ໄວ—ບໍ່ຊັ້ນຂ້ອຍຈະເອົາຊີວິດເຈົ້າ!”

Verse 61

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा भय संत्रस्तः स कुष्ठी सत्वरं ययौ । तेन मार्गेण येनैव दिवा भ्रांतो महीतले

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຄົນເປັນໂລກຂີ້ທູດກໍຕົກໃຈຢ່າງແຮງ ແລະຮີບຮ້ອນອອກໄປ ຕາມເສັ້ນທາງເດີມທີ່ເຂົາເຄີຍພະເນຈອນໃນກາງວັນເທິງພື້ນດິນ।

Verse 62

अथ दूरात्स शुश्राव तस्य रावं पशोस्तदा । पतितस्य महागर्ते निशांते तमसि स्थिते

ແລ້ວຈາກໄກ ລາວໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂອງສັດນັ້ນ—ທີ່ຕົກລົງໃນຫຼຸມໃຫຍ່—ໃນຍາມທ້າຍຄືນ ເມື່ອຄວາມມືດຍັງຄົງຢູ່।

Verse 63

ततो गत्वाऽथ तं गर्तं प्रविश्य जलमध्यतः । चकर्ष तं पशुं कृच्छ्रात्पंकमध्यात्सुदारुणात् । समादायाथ तं हर्म्यं प्रजगाम शनैःशनैः

ແລ້ວລາວໄປຫາຫຼຸມນັ້ນ ເຂົ້າໄປໃນກາງນ້ຳ; ດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງຫນັກ ລາວລາກສັດນັ້ນອອກຈາກກາງຕົມອັນນ່າຢ້ານ. ອຸ້ມມັນໄວ້ ແລ້ວຄ່ອຍໆກັບໄປຫາເຮືອນ.

Verse 64

अर्पयित्वाथ तं तस्य स्वकीयं त्वाश्रमं गतः

ເມື່ອມອບສັດນັ້ນໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍກັບໄປຫາອາສຣົມຂອງຕົນ.

Verse 65

ततः सुप्तो महाभागाः स प्रबुद्धः पुनर्यदा । प्रभाते वीक्षते गात्रं यावत्कुष्ठविवर्जितम्

ແລ້ວຜູ້ມີວາສະນານັ້ນໄດ້ນອນຫຼັບ; ເມື່ອຕື່ນອີກຄັ້ງໃນຍາມເຊົ້າ ລາວເບິ່ງກາຍຂອງຕົນ ແລະເຫັນວ່າປາດສະຈາກໂລກຂີ້ທູດໝົດສິ້ນ.

Verse 66

शोभया परया युक्तं विस्मयोत्फुल्ललोचनः । चिंतयामास किं ह्येतदकस्माद्रोगसंक्षयः

ລາວຖືກປະດັບດ້ວຍລັດສະໝີອັນພິເສດ; ດວງຕາເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະຄິດວ່າ: “ເປັນຫຍັງໂລກນີ້ຈຶ່ງສິ້ນໄປຢ່າງກະທັນຫັນ?”

Verse 67

नूनं तस्य प्रभावोऽयं तीर्थस्याद्य निशागमे । मयावगाहितं यच्च पशोरर्थं सुकर्द्दमम्

ແນ່ນອນ ນີ້ແມ່ນອານຸພາບຂອງຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນ ທີ່ປາກົດໃນຄ່ຳຄືນນີ້; ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລົງອາບແມ່ນແຕ່ນ້ຳຂີ້ຕົມອັນນຸ່ມນວນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດຕົວໜຶ່ງ।

Verse 68

ततश्च वीक्षयामास तेन गत्वा सुकौतुकात् । यावत्कंडूविनिर्मुक्तस्तेजसा परिवारितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງແຮງ ລາວໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນແລະພິຈາລະນາ; ກໍພົບວ່າຕົນພົ້ນຈາກອາການຄັນ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍພະລັງຕະເຈະອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 69

तत्र स्थाने स्वयं गत्वा ज्ञात्वा च तीर्थमुत्तमम् । तपस्तेपे स तत्रैव ध्यायमानो दिवाकरम्

ລາວໄດ້ໄປຮອດບ່ອນນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຮູ້ວ່າເປັນຕີຣະຖະອັນຍອດຢ່າງ; ຈຶ່ງບຳເນັດຕະປະສະຢາຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂດຍເພ່ງຈິດສະມາທິໃນດິວາກະຣະ—ພຣະອາທິດ.

Verse 70

अरण्यवासिनं सम्यग्दिवारात्रमतंद्रितः । गतश्च परमां सिद्धिं दुर्लभां त्रिदशैरपि

ລາວດຳລົງຊີວິດເປັນຜູ້ຢູ່ປ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ; ແລະລາວໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້.

Verse 71

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ ຄວນປະພຶດການອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 72

पूजयेच्चापि तं देवं भास्करं वारितस्करम् । अद्यापि कलिकालेऽपि तत्र स्नातो नरः शुचिः

ແລະພຶງບູຊາພຣະເທວະ ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ກຳຈັດ “ໂຈນນ້ຳ” ຄືບາບແລະຄວາມທຸກ; ແມ່ນແຕ່ໃນກາລີຍຸກທຸກມື້ນີ້ ຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນກໍບໍລິສຸດ।

Verse 73

तत्र पुण्यजले कुण्डे सप्तम्यां सूर्यवासरे । यस्तं पूजयते भक्त्या सोऽपि पापैः प्रमुच्यते

ທີ່ນັ້ນ ໃນກຸນດ໌ນ້ຳບຸນອັນສັກສິດ ໃນວັນສັບຕະມີ ທີ່ຕົງກັບວັນອາທິດ; ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບເຊັ່ນກັນ।

Verse 74

गायत्र्यष्टसहस्रं यो जपेत्तत्पुरतः स्थितः । सोऽपि रोगविनिर्मुक्तो मुच्यते सर्वपातकैः

ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສັນນິທານນັ້ນ ແລ້ວສະດຸດສະຫຼອງຄາຖາ ກາຍະຕຣີ 8,000 ເທື່ອ; ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກໂລກາພະຍາດ ແລະພົ້ນຈາກບາບຫນັກທັງປວງ।

Verse 76

एतद्वः सर्वमाख्यातं मयादित्यस्य संभवम् । माहात्म्यं श्रवणाद्यस्य नरः पापाद्विमुच्यते

ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງ ອາທິດຍະ (ພຣະອາທິດ). ດ້ວຍການຟັງ ແລະອື່ນໆ (ສະດຸດສະຫຼອງ, ລະລຶກ) ມະຫາຕະນີ້ ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 117

नीरोगश्चेप्सितान्कामान्निष्कामो मोक्षमेष्यति

ຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ຜົນໂລກີ ຍ່ອມປອດໂລກ ແລະໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ; ແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຍ່ອມບັນລຸໂມກສະ (ຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 212

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये रत्नादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ອັດທະຍາຍທີ 212 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫາພຣະກຽດຂອງ ຣັດນາດິຕະຍະ» ໃນ ມາຫາດມະຍະ ແຫ່ງ ຮາຏະເກສະວະຣະ-ເຂດ ຂອງ ນາກະຣະຂັນຑະ ພາກທີ 6 ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ ຈົບລົງແລ້ວ.

Verse 785

तस्योद्देशेन यो दद्याद्धेनुं श्रद्धासमन्वितः । न तस्यान्वयजातोऽपि व्याधिना परिगृह्यते

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ແລ້ວຖວາຍງົວໃນນາມຂອງທ່ານນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດໃນສາຍສະກຸນຂອງເຂົາ ກໍບໍ່ຖືກໂລກພະຍາດຄອບງຳ.