Adhyaya 211
ບົດນີ້ເປີດເຜີຍໃນຮູບແບບສົນທະນາສອນທຳ. Viśvāmitra ຖາມເຖິງສາເຫດຂອງຄວາມທຸກຂອງກະສັດ—ຄວາມທຸກຍາກ (dāridrya), ໂລກຂີ້ກະດົງ/ກຸສຖະ (kuṣṭha), ແລະການພ່າຍແພ້ໃນສົງຄາມ. Nārada ອະທິບາຍວ່າ ການຕົກຕ່ຳຂອງກະສັດເກີດຈາກການຜິດທຳແລະການບໍລິຫານບໍ່ຖືກທາງ ໂດຍສູນກາງຢູ່ທີ່ການກົດຂີ່ brāhmaṇa: ສັນຍາຈະອຸປະຖຳແຕ່ບໍ່ສົ່ງມອບ, ທຳໃຫ້ຜູ້ມາຂໍອາຍ, ແລະການກົດທັບ/ລົບລ້າງຄຳສັ່ງກົດໝາຍຂອງບັນພະບຸລຸດແລະບິດາ (śāsana) ທີ່ກ່ຽວກັບສິດແລະທານ. ການຜິດທຳນີ້ເຮັດໃຫ້ສັດຕູໄດ້ໄຊຊະນະເໜືອກະສັດ. ທາງແກ້ໄຂແມ່ນຊັດເຈນແລະຜູກກັບສະຖານທີ່: ກະສັດໄປດ້ວຍສັດທາຫາ Śaṅkhatīrtha, ອາບນ້ຳພິທີ, ເຊີນ brāhmaṇa ມາຊຸມນຸມ, ລ້າງຕີນພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າ Śaṅkhāditya, ແລະອອກໃບອະນຸຍາດ/ສານທານຫຼາຍສະບັບ (ລວມທັງຊຸດທີ່ກຳນົດຈຳນວນ) ເພື່ອຟື້ນຟູສິ່ງທີ່ເຄີຍປະຕິເສດ. ຕອນຈົບ ສັດຕູທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນພົບຄວາມຕາຍດ້ວຍພຣະກະລຸນາ (prasāda) ຂອງ brāhmaṇa, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຈິດທັດພູຣານະວ່າ ການຄືນຄວາມຍຸດຕິທຳທາງສັງຄົມ-ສາສະໜາ ແລະການເຄົາລົບ ຊ່ວຍໃຫ້ທັງສຸຂະພາບແລະອຳນາດການເມືອງມັ່ນຄົງ.
Shlokas
Verse 1
विश्वामित्र उवाच । राज्ञो दारिद्र्यदोषस्य कुष्ठव्याधेश्च कारणम् । कथयित्वा पुनः प्राह नारदो मुनिसत्तमः
ວິສວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກໄດ້ອະທິບາຍເຫດແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກຂອງພະຣາຊາ ແລະ ໂຣກກຸດຖະ (ໂຣກເຮື້ອ) ແລ້ວ, ນາຣະດະ ມຸນິສັດຕະມະ—ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາລະສີ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ອີກຄັ້ງ.
Verse 2
नारद उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं राजन्कुष्ठस्य कारणम् । दारिद्र्यस्य च यत्सम्यग्ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າໄດ້ບອກແກ່ທ່ານແລ້ວທັງໝົດ—ເຫດແຫ່ງໂຣກກຸດຖະ ແລະ ຄວາມທຸກຍາກ—ໂດຍຮູ້ເຫັນຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍຈັກຂຸທິບ.
Verse 3
अधुना संप्रवक्ष्यामि यथा तव पराभवः । शत्रुभ्यः संप्रजातोऽत्र द्विजानामपमानतः
ບັດນີ້ ຂ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງທ່ານຕໍ່ສັດຕູເກີດຂຶ້ນແນວໃດໃນທີ່ນີ້; ມັນເກີດຈາກການດູໝິ່ນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ) ນັ້ນເອງ.
Verse 4
आनर्ताधिपतिर्योऽत्र कश्चिद्राज्येऽभिषिच्यते । स पूर्वं गच्छति ग्रामं नागराणां प्रभक्तितः
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖືກອະພິເສກໃນທີ່ນີ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງອານັຣຕະ ກ່ອນອື່ນຍ່ອມໄປຫາບ້ານຂອງຊາວນາກະຣາ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາອັນຄວນ.
Verse 5
त्वया तत्कल्पितं राजन्नैव दत्तं प्रमादतः । पराभूता द्विजास्ते च याचमाना मुहुर्मुहुः
ແຕ່ທ່ານ ໂອ້ກະສັດ—ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຈັດການໄວ້ແລ້ວ—ກໍບໍ່ໄດ້ມອບໃຫ້ ເນື່ອງຈາກຄວາມປະມາດ; ແລະພວກພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຫຍັບຢາມ ຕ້ອງຂໍຊ້ຳໆອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອ.
Verse 6
तथा कोपवशाद्यानि शासनानि द्विजन्मनाम् । लोपितानि त्वयान्यानि पितृपैतामहानि च
ອີກທັງ ເນື່ອງຈາກຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ທ່ານໄດ້ລົບລ້າງຄຳສັ່ງແລະໃບປະທານຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ; ທັງຍັງເຮັດໃຫ້ສູນຫາຍບຸນທານມໍລະດົກທີ່ສືບມາຈາກພໍ່ແລະປູ່ຍ່າຕາຍາຍ.
Verse 7
तेन तेऽत्र पराभूतिः संजाता शत्रुसंभवा । एवं ज्ञात्वा द्विजेद्राणां शास नानि प्रयच्छ भोः
ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງທ່ານໃນທີ່ນີ້ ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກສັດຕູ. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ້ກະສັດ ຈົ່ງຄືນໃຫ້ແລະປະທານອີກຄັ້ງ ບັນດາໃບອະນຸຍາດແລະການປະທານອັນຊອບທຳ ແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ.
Verse 8
गृहीतानि च यान्येव तेषां मोक्षं समाचर । तच्छ्रुत्वा पार्थिवः सोऽथ शंखतीर्थे प्रभक्तितः
ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ຍຶດໄວ້ ຈົ່ງປ່ອຍຄືນ ແລະຟື້ນຟູຄືນໃຫ້ເຂົາຢ່າງຖືກຄວນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກະສັດພຣະອົງນັ້ນ ມີສັດທາເຕັມປ່ຽມ ຈຶ່ງໄດ້ດຳເນີນການທີ່ສັງຂະຕີຣຖະ.
Verse 9
स्नात्वा विप्रान्समा हूय मध्यगेन समन्वितान् । शंखादित्यस्य पुरतः प्रक्षाल्य चरणौ नृप
ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ເຊີນພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍຫົວໜ້າຂອງເຂົາ. ຕໍ່ໜ້າພຣະສັງຄາດິຕະຍະ ພະອົງໄດ້ລ້າງຕີນຂອງເຂົາດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ, ໂອ ກະສັດເອກະອົງ.
Verse 10
ददौ च शासनशतं प्रक्षाल्य चरणांस्ततः । षड्विंशत्यधिकं राजा नागराणां महात्मनाम्
ແລ້ວເມື່ອລ້າງຕີນແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ປະທານສາສະນາຈົດໝາຍໜຶ່ງຮ້ອຍ—ແທ້ຈິງແມ່ນໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກ—ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ແຫ່ງຊຸມຊົນນາກະຣາ.
Verse 11
एतस्मिन्नंतरे तत्र शत्रवो ये च संस्थिताः । सर्वे मृत्युं समापन्ना ब्राह्मणानां प्रसादतः
ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາສັດຕູທີ່ຕັ້ງຄ່າຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທັງໝົດໄດ້ປະສົບຄວາມຕາຍ ໂດຍພຣະພອນແລະຄວາມເມດຕາຂອງພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ.
Verse 12
विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं शंखतीर्थसमुद्भवम् । प्रभावं पार्थिवश्रेष्ठ किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
ວິສະວາມິຕະຣະ ກ່າວວ່າ: ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເກີດຈາກສັງຄະຕີຣຖະ. ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງອັນໃດອີກ?
Verse 211
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शंखतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ, ບົດທີ 211 ຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງສັງຄະຕີຣຖະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.