Adhyaya 198

Verse 1

सूत उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु दशार्णाधिपतिस्तदा । रत्नवत्या विवाहार्थं तत्र स्थाने समागतः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນເວລານັ້ນເອງ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດະຊາຣະນະ ໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ນັ້ນ ເພື່ອປະສົງຈະແຕ່ງງານກັບຣັດນະວະຕີ.

Verse 2

स श्रुत्वा तत्र वृत्तांतं रत्नवत्याः समुद्भवम् । विरक्तिं परमां कृत्वा प्रस्थितः स्वपुरं प्रति

ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງລາວໃນທີ່ນັ້ນ ກ່ຽວກັບຄວາມເປັນມາຂອງຣັດນະວະຕີ ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມເບື່ອໜ່າຍຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ແລ້ວອອກເດີນທາງກັບໄປຍັງນະຄອນຂອງພຣະອົງ.

Verse 4

अथाब्रवीच्च तं प्राप्य कस्मात्त्वं प्रस्थितो नृप । पाणिग्रहमकृत्वा तु मम कन्यासमुद्भवम्

ແລ້ວຜູ້ໜຶ່ງເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງ ແລະເວົ້າວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ໂດຍບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີຈັບມືແຕ່ງງານ (ປານິກຣະຫະ) ກັບລູກສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ?”

Verse 5

दशार्ण उवाच । दूषितेयं तव सुता कन्यकात्वविवर्जिता । यस्याः पीतोऽधरोऽन्येन मर्दितौ च तथा स्तनौ

ກະສັດແຫ່ງດະສາຣະນະ ກ່າວວ່າ: «ລູກສາວຂອງເຈົ້າຖືກລະເມີດ ແລະບໍ່ແມ່ນສາວພຣົມຈັນອີກ; ເພາະຮິມຝີປາກນາງຖືກຄົນອື່ນຈູບ ແລະອົງອົບຂອງນາງກໍຖືກກົດບີບ»។

Verse 6

पुनर्भूरिति संज्ञा सा सञ्जाता दुहिता तव । पुनर्भूर्जनयेत्पुत्रं यं कदाचित्कथंचन

«ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ‘ປຸນະຣະພູ’ ແມ່ນຍິງຜູ້ກັບເຂົ້າສູ່ການແຕ່ງງານອີກ. ປຸນະຣະພູ ອາດຈະໃນເວລາໃດໜຶ່ງ ແລະໂດຍວິທີໃດໜຶ່ງ ໃຫ້ກຳເນີດບຸດໄດ້»។

Verse 7

स पातयत्यसंदिग्धं दश पूर्वान्दशापरान् । एकविंशतिमं चैव तथैवात्मानमेव च

«ຄົນແບບນັ້ນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຈະນຳຄວາມພິນາດມາໃຫ້ບັນພະບຸລຸດສິບຊັ້ນ ແລະລູກຫຼານສິບຊັ້ນ; ທັງຄົນທີ່ຊາວສິບເອັດຄືຕົນເອງດ້ວຍ»។

Verse 8

न वरिष्याम्यहं तेन सुतां तेऽहं नरसिप । निर्दाक्षिण्यमिति प्रोच्य दशार्णाधिपतिस्तदा

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ແຕ່ງງານກັບລູກສາວຂອງເຈົ້າ»; ແລ້ວກ່າວວ່າ «ນີ້ແມ່ນການຂາດຄວາມສົມຄວນ ແລະຄວາມຖືກຕ້ອງ» ກະສັດດະສາຣະນະໄດ້ກ່າວໃນເວລານັ້ນ।

Verse 9

छंद्यमानोऽपि विविधैर्हस्त्यश्वरथपूर्वकैः । अवज्ञाय महीपालं प्रस्थितः स्वपुरं प्रति

ແມ່ນແຕ່ຖືກປອບໃຈດ້ວຍຂອງຂວັນຫຼາຍຢ່າງ—ຊ້າງ, ມ້າ, ແລະລົດສົງຄາມ—ເຂົາກໍຍັງເບິ່ງຖືກກະສັດ ແລະອອກເດີນທາງກັບເມືອງຂອງຕົນ।

Verse 10

अथानर्त्तो गृहं प्राप्य मृगावत्याः समाकुलः । तद्वृत्तं कथयामास यदुक्तं तेन भूभुजा । स्वभार्यायाः सुतायाश्च मन्त्रिणां दुःखसंयुतः

ຕໍ່ມາ ພຣະອານັຣຕະ ໄດ້ກັບຮອດເຮືອນ ແລະມີໃຈກະວົນກະວາຍເນື່ອງຈາກ ມຣິກາວະຕີ. ດ້ວຍຄວາມໂສກ ພຣະອົງໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ພຣະມະເຫສີ, ພຣະທິດາ ແລະອຳມາດຟັງ—ຕາມທີ່ກະສັດນັ້ນໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 11

ते प्रोचुः संति भूपालाः संख्याहीना महीतले । रूपाढ्या यौवनोपेता हस्त्यश्वरथसंयुताः

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: «ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ມີກະສັດນັບບໍ່ຖ້ວນ—ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ມີວັຍໜຸ່ມ ແລະມີຊ້າງ ມ້າ ກັບລົດຮົບຄົບຄັນ»

Verse 12

तेषामेकतमस्य त्वं देहि कन्यां निजां विभो । मा विषादे मनः कृत्वा दुःखस्य वशगो भव

ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດ, ຈົ່ງມອບພຣະທິດາຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກເຂົາ. ຢ່າໃຫ້ໃຈຕົກໃນຄວາມຫມົດຫວັງ; ຢ່າໃຫ້ຄວາມໂສກຄອບງຳເຈົ້າເລີຍ.

Verse 13

आनर्तोऽपि च तच्छ्रुत्वा तेषां वाक्यं सुदुःखितम् । ततः प्राह प्रहृष्टात्मा तान्सर्वान्मन्त्रिपूर्वकान्

ພຣະອານັຣຕະ ກໍໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກຂອງພວກເຂົາ. ແລ້ວພຣະອົງກ່າວຕໍ່ທຸກຄົນ—ເລີ່ມຈາກອຳມາດ—ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ.

Verse 14

तां च कन्यां स्थितां तत्र साम्ना परमवल्गुना । पुत्रि दृष्टा महीपालाः सर्वे चित्रगतास्त्वया

ແລະເມື່ອເຫັນນາງພຣະທິດາຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຖືກເອີ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນຢ່າງຍິ່ງ—ໂອ ລູກສາວເອີຍ, ກະສັດທັງປວງເມື່ອເຫັນເຈົ້າ ກໍຄ້າຍຖືກຕຶງໄວ້ໃນຮູບວາດ ນິ່ງງັນໄປ.

Verse 15

तेषां मध्यान्नृपं चान्यं कञ्चिद्वरय शोभने । यस्ते चित्तस्य सन्तोषं कुरुते दृक्पथं गतः

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຈົ່ງເລືອກກະສັດອື່ນອີກຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກເຂົາ—ຜູ້ໃດເມື່ອເຂົ້າສູ່ທາງສາຍຕາຂອງເຈົ້າ ຈະເຮັດໃຫ້ໃຈເຈົ້າຊື່ນບານພໍໃຈ।

Verse 16

रत्नावत्युवाच । न चाहं वरयिष्यामि पतिमन्यं कथंचन । दशार्णाधिपतिं मुक्त्वा श्रूयतामत्र कारणम्

ຣັດນາວະຕີ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເລືອກຜົວອື່ນເລີຍ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດ; ນອກຈາກເຈົ້າແຫ່ງດະສາຣະນາ. ຂໍໃຫ້ຟັງເຫດຜົນໃນນີ້ເຖີດ।

Verse 17

सकृज्जल्पंति राजानः सकृज्जल्पंति च द्विजाः । सकृत्कन्याः प्रदीयंते त्रीण्येतानि सकृत्सकृत्

ກະສັດເວົ້າພຽງຄັ້ງດຽວ; ພຣາຫມັນກໍເວົ້າພຽງຄັ້ງດຽວ; ລູກສາວກໍຖືກມອບໃຫ້ພຽງຄັ້ງດຽວ—ສາມຢ່າງນີ້ ແຕ່ລະຢ່າງ ມີພຽງຄັ້ງດຽວເທົ່ານັ້ນ।

Verse 18

एवं ज्ञात्वा न मां तात त्वमन्यस्मिन्महीपतौ । दातुमर्हसि धर्मोऽयं न भवेच्छाश्वतो यतः

ເມື່ອຮູ້ແລ້ວດັ່ງນີ້, ໂອ ພໍ່ເອີຍ, ທ່ານບໍ່ຄວນມອບຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ກະສັດອື່ນ. ນີ້ແມ່ນກົດແຫ່ງທຳມະ; ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ມັນຈະບໍ່ດຳລົງຢູ່ຢ່າງຖາວອນ।

Verse 19

आनर्त उवाच । वाङ्मात्रेण प्रदत्ता त्वं दशार्णाधिपतेर्मया । न ते हस्तग्रहं प्राप्तो विप्राग्निगुरुसन्निधौ

ອານັດຕະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບເຈົ້າໃຫ້ແກ່ເຈົ້າແຫ່ງດະສາຣະນາ ແຕ່ດ້ວຍຄຳເວົ້າເທົ່ານັ້ນ. ການຈັບມືແຕ່ງງານຂອງເຈົ້າ ຍັງບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ໃນທ່າມກາງພຣາຫມັນ, ໄຟສັກສິດ, ແລະຄູອາຈານຜູ້ເຖົ້າແກ່।

Verse 20

तत्कथं स पतिर्जातस्तवः पुत्रि वदस्व मे

ດັ່ງນັ້ນ ລາວເປັນຜົວຂອງເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ ໂອ ລູກສາວ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ.

Verse 21

रत्नावत्युवाच । मनसा चिंत्यते कार्यं सकृत्तातपुरा यतः । वाचया प्रोच्यते पश्चात् कर्मणा क्रियते ततः

ຣັດນາວະຕີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພໍ່ເຈົ້າ, ການງານໜຶ່ງ ກ່ອນອື່ນຖືກຄິດໃນໃຈເພີງຄັ້ງໜຶ່ງ; ຕໍ່ມາຈຶ່ງເວົ້າອອກດ້ວຍວາຈາ; ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳດ້ວຍກຳລັງກາຍ.

Verse 22

तन्मया मनसा दत्तस्तस्यात्माऽयं पुरा किल । त्वया च वाचया चास्मै प्रदत्तास्मि तथा विभो । तत्कथं न पतिर्मे स्याद्ब्रूहि वा यदि मन्यसे

ໃນອະດີດ ຂ້ອຍໄດ້ມອບຕົນເອງໃຫ້ລາວດ້ວຍໃຈ; ແລະທ່ານດ້ວຍ ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ໂດຍຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ ກໍໄດ້ມອບຂ້ອຍໃຫ້ລາວ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈະບໍ່ເປັນຜົວຂອງຂ້ອຍໄດ້ແນວໃດ? ຖ້າທ່ານຄິດຕ່າງ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ.

Verse 23

साहं तपश्चरिष्यामि कौमारव्रतधारिणी । नान्यं पतिं करिष्यामि निश्चयोऽयं मया कृतः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະປະພຶດຕະປະສະ ຖືວຣະຕະແຫ່ງພຣະສາວ (ກຸມາຣີ). ຂ້ອຍຈະບໍ່ຮັບຜົວອື່ນ—ນີ້ແມ່ນປະຕິຍານທີ່ຂ້ອຍຕັ້ງໄວ້.

Verse 24

तच्छ्रुत्वा वचनं रौद्रं माता तस्या मृगावती । अश्रुपूर्णेक्षणा दीना वाक्यमेतदुवाच ह

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນແຂງກ້ານັ້ນ ແມ່ຂອງນາງ ມຣິກາວະຕີ ນ້ຳຕາເຕັມຕາ ແລະເສົ້າໝອງ ໄດ້ກ່າວຄຳຕອບນີ້.

Verse 25

मा पुत्रि साहसं कार्षीस्तपोऽर्थं त्वं कथञ्चन । बाला त्वं सुकुमारांगी सदैव सुखभागिनी

ໂອ ລູກສາວເອີຍ ຢ່າເຮັດການຫວ່າງໄວໃດໆ ເພື່ອຕະປະສະຍາ. ເຈົ້າຍັງເປັນສາວນ້ອຍ ອວຍວະອ່ອນນຸ່ມ ແລະຄວນໄດ້ຮັບສຸກສະບາຍເປັນນິດ.

Verse 26

कथं तपः समर्थासि विधातुं त्वमनिंदिते । कन्दमूलफलाहारा चीरवल्कलधारिणी

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນເອີຍ ເຈົ້າຈະສາມາດປະຕິບັດຕະປະສະຍາໄດ້ແນວໃດ? ກິນແຕ່ຮາກ ຫົວ ແລະໝາກໄມ້ ພ້ອມທັງນຸ່ງຜ້າຂາດ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຈາກເປືອກໄມ້.

Verse 27

तस्मान्मुख्यस्य भूपस्य कस्यचित्वां ददाम्यहम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍົກເຈົ້າໃຫ້ແຕ່ງງານກັບກະສັດຜູ້ສູງສົ່ງຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ.

Verse 28

एषा ते ब्राह्मणीनाम सखी परमसंमता । प्रतीक्षते विवाहं ते कौमारं भावमाश्रिता

ເພື່ອນຮັກຂອງເຈົ້າຄົນນີ້ ຊື່ວ່າ «ພຣາຫມະນີ» ເປັນທີ່ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຂອງທຸກຄົນ; ນາງກໍກຳລັງຄອຍຖ້າພິທີແຕ່ງງານຂອງເຈົ້າ ໂດຍດຳລົງຢູ່ໃນພາວະສາວພຣົມມະຈັນ.

Verse 29

यस्य भूपस्य त्वं हर्म्ये प्रयास्यसि विवाहि ता । पुरोधास्तस्य यो राज्ञो भार्येयं तस्य भाविनी

ເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປສູ່ພະລາຊວັງຂອງກະສັດຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນຖານະເຈົ້າສາວ; ສ່ວນປຸໂຣຫິຕ (ພຣະປະໂຣຫິດ) ຂອງກະສັດນັ້ນ ນາງຜູ້ນີ້ຈະເປັນພັນລະຍາຂອງລາວ.

Verse 30

रत्नावत्युवाच । न च भूयस्त्वया वाच्यं वाक्यमेवंविधं क्वचित् । मदर्थे यदि मे प्राणास्त्वं वांछसि सुतैषिणी

ນາງລັດຕະນາວະຕີ ກ່າວວ່າ: "ແລະ ທ່ານບໍ່ຄວນເວົ້າຄຳແບບນັ້ນຢູ່ບ່ອນໃດອີກ. ຖ້າຫາກວ່າ, ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຢາກມີລູກຫຼານ, ທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອທ່ານແທ້ໆ..."

Verse 31

अथवा त्वं हठार्थं च तपोविघ्नं करिष्यसि

"ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມດື້ດ້ານພຽງຢ່າງດຽວ, ທ່ານຈະກາຍເປັນຜູ້ຂັດຂວາງການບຳເພັນຕົບະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ."

Verse 32

ततस्त्यक्ष्याम्यहं देहं भक्षयित्वा महद्विषम् । खंडयिष्याम्यहं जिह्वां प्रवेक्ष्यामि च वा जलम्

"ເມື່ອນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະຖິ້ມຮ່າງກາຍນີ້ ໂດຍການກືນຢາພິດທີ່ຮ້າຍແຮງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕັດລີ້ນຂອງຕົນເອງ, ຫຼື ບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລົງໄປໃນນ້ຳ."

Verse 33

एवं सा निश्चयं कृत्वा प्रोच्य तां जननीं तदा

"ຫຼັງຈາກຕັດສິນໃຈດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ນາງຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບແມ່ຜູ້ນັ້ນ."

Verse 34

ततः प्रोवाच तां कन्यां ब्राह्मणीं संमतां सखीम् । कृतांजलिपुटा भूत्वा समालिंग्य च सादरम्

"ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ກ່າວກັບຍິງສາວຜູ້ນັ້ນ ເຊິ່ງເປັນເພື່ອນພາມທີ່ຫນ້ານັບຖື; ດ້ວຍການປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ກອດນາງດ້ວຍຄວາມຮັກແພງ."

Verse 35

गच्छ त्वं स्वपितुर्हर्म्यं प्रेषितासि मया शुभे । येन ते यच्छति पिता नागराय महात्मने

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຈົ່ງໄປຫາຄຸ້ມເຮືອນຂອງພໍ່ເຈົ້າ; ຂ້າໄດ້ສົ່ງເຈົ້າໄປ ເພື່ອໃຫ້ພໍ່ເຈົ້າມອບເຈົ້າແກ່ Nāgara ຜູ້ມີມະຫາອາດມານັ້ນ.

Verse 36

क्षमस्व यन्मया प्रोक्ता कदाचित्परुषं वचः । त्वयापि यन्मम प्रोक्तं क्षांतं चैतन्मया ध्रुवम्

ຈົ່ງອະໄພໃຫ້ຂ້າ ສໍາລັບຄໍາຫຍາບຄາຍທີ່ຂ້າເຄີຍເວົ້າໃນບາງຄັ້ງ; ແລະຄໍາໃດທີ່ເຈົ້າເວົ້າຕໍ່ຂ້າ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຂ້າໄດ້ອະໄພໃຫ້ແນ່ນອນແລ້ວ.

Verse 37

ब्राह्मण्युवाच । अष्टवर्षा भवेद्गौरी नववर्षा तु रोहिणी । दशवर्षा भवेत्कन्या अत ऊर्ध्वं रजस्वला

ນາງພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ອາຍຸ 8 ປີ ເອີ້ນວ່າ Gaurī; ອາຍຸ 9 ປີ ເອີ້ນວ່າ Rohiṇī; ອາຍຸ 10 ປີ ເອີ້ນວ່າ ກະນຍາ; ເກີນນັ້ນໄປ ນາງເປັນຜູ້ມີລະດູ (rajāsvalā)»។

Verse 38

कौमार्यं च प्रणष्टं मे त्वत्संपर्काद्वरानने । जातं षोडशकं वर्षं स्त्रीधर्मेण समन्वितम्

ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຄວາມເປັນພຣະສາວະພາບຂອງຂ້າ ໄດ້ສູນໄປເນື່ອງຈາກການສຳພັນກັບເຈົ້າ; ຂ້າໄດ້ຮອດອາຍຸ 16 ປີ ພ້ອມດ້ວຍສະພາບແຫ່ງທຳຂອງຍິງ (strī-dharma).

Verse 39

न मे पाणिग्रहं कश्चिन्नागरोऽत्र करिष्यति । बुध्यमानस्तु स्मृत्यर्थं वक्ष्य माणं वरानने

ໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ມີ Nāgara ຜູ້ໃດຈະປະກອບພິທີຈັບມືແຕ່ງງານ (pāṇigraha) ກັບຂ້າ. ແຕ່ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໃຈ ເຂົາຈະກ່າວເພື່ອໃຫ້ເປັນທີ່ຈື່ຈໍາເປັນແບບຢ່າງ.

Verse 40

रजस्वलां च यः कन्यामुद्वाहयति निर्घृणः । तस्याः सन्तानमासाद्य पातयेत्पुरुषान्दश

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ບໍ່ມີເມດຕາ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບສາວພຣະຍິງທີ່ກໍາລັງມີປະຈໍາເດືອນ—ເມື່ອໄດ້ລູກຫຼານຈາກນາງ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຊາຍສິບຄົນໃນສາຍຕະກູນຕົນຕົກຕໍ່າສູ່ຄວາມພິນາດ।

Verse 41

रजस्वला तु यः कन्यां पिता यच्छति निर्घृणः । स पातयेदसंदिग्धं दश पूर्वान्दशापरान्

ແຕ່ຖ້າພໍ່ຜູ້ບໍ່ມີເມດຕາ ຍົກສາວທີ່ກໍາລັງມີປະຈໍາເດືອນໃຫ້ແຕ່ງງານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຮັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດສິບ ແລະລູກຫຼານສິບ ຕົກຕໍ່າໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 42

तस्मादहं करिष्यामि त्वया सार्धं तपः शुभे । पित्रा नैव हि मे कार्यं न च मात्रा कथंचन

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕະປະ (ຕະປັສຍາ) ຮ່ວມກັບເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີທຸລະກັບພໍ່ ແລະບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບແມ່ແຕ່ຢ່າງໃດເລີຍ।

Verse 43

तं श्रुत्वा प्रस्थितं भूपमानर्तः स्वपुरं प्रति । पृष्ठतोऽनुययौ तस्य व्याघो टनकृते तदा

ເມື່ອພຣະຣາຊາແຫ່ງອານັຣຕະໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງກໍອອກເດີນທາງກັບໄປຍັງນະຄອນຂອງພຣະອົງ. ໃນເວລານັ້ນ ເສືອຕົວໜຶ່ງໄດ້ຕາມມາຈາກຂ້າງຫຼັງ ເພື່ອກໍ່ກວນແລະຮົ່ມເຮັດ.

Verse 44

स्थितो वास्तुपदे रम्ये सर्वतीर्थमये शुभे । तस्य तपःप्रभावेन जातु कोपो न दृश्यते

ລາວໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດອັນງາມ ແລະເປັນມງຄົດ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍສານະຂອງຕີຣຖະທັງປວງ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະຂອງລາວ ຄວາມໂກດບໍ່ເຄີຍປາກົດໃນລາວເລີຍ।

Verse 46

कस्यचित्क्वापि मर्त्यस्य तिर्यग्योनिग तस्य च । क्रीडंति नकुलाः सर्पैर्मार्जाराः सह मूषकैः

ຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ—ແລະສໍາລັບຜູ້ເກີດເປັນສັດດ້ວຍ—ພວກນາຄຸລາຫຼິ້ນກັບງູ ແລະແມວຫຼິ້ນກັບໜູ।

Verse 47

ब्राह्मण्युवाच । अहं सख्या समं याता ह्यनया राजकन्यया । तपोऽर्थे तव पादांते तद्ब्रूहि तपसो विधिम्

ນາງພຣາຫມະນີກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າມາພ້ອມມິດສະຫາຍ ຄືເຈົ້າຍິງນີ້ ມາກົດບາດທ່ານ ເພື່ອການບໍາເນັດຕະປະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານບອກວິທີຕະປະອັນຖືກຕ້ອງ»។

Verse 48

वदस्व येन तत्कृत्स्नं प्रकरोमि महामते

«ຂໍທ່ານກ່າວເຖິງ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ດ້ວຍວິທີໃດຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະບໍາເນັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ»।

Verse 49

भर्तृयज्ञ उवाच । अहं ते कथयिष्यामि तपश्चर्याविधिं पृथक् । येन संप्राप्यते मोक्षः कि पुनस्त्रिदशालयः

ພຣະພາຣຕຣະຍັດຍະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງແຈ້ງແຈ້ງ ວິທີບໍາເນັດຕະປະແຕ່ລະຢ່າງ. ໂດຍນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸໂມກສະ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຍັງໄດ້ຖຶງທີ່ຢູ່ຂອງເທວະດາ»។

Verse 50

चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च । षष्ठे काले तथा भोज्यं दिनांतरितमेव च

«(ຈົ່ງປະຕິບັດ) ຈັນທຣາຍະນະ, ກຣິດສະຣະ, ແລະ ສາມຕະປະນະ; ອີກທັງການກິນອາຫານໃນເວລາທີ່ຫົກຕາມກໍານົດ ແລະການກິນອາຫານວັນເວັ້ນວັນ»។

Verse 51

ब्रह्मकूर्चं त्रिरात्रं च एकभक्तमयाचितम् । तपोद्वाराणि सर्वाणि कृतान्येतानि वेधसा

(ຍັງມີ) ພິທີຕະປະສາ Brahmakūrca, ການຖືສິນສາມຄືນ, ແລະວຣະຕະກິນອາຫານຄັ້ງດຽວໂດຍບໍ່ຂໍທານ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນ «ປະຕູແຫ່ງຕະປະສາ» ທີ່ຜູ້ສ້າງ (Vedhas) ວາງໄວ້.

Verse 52

स्वशक्त्या चैव कार्याणि रागद्वेषविवर्जितैः । वांछितव्यं फलं चैव सर्वेषामेव पुत्रिके । ततः सिद्धिमवाप्नोति या सदा मनसि स्थिता

ຄວນປະຕິບັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ໂດຍປາສຈາກຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມຊັງ. ແລະໂອ ລູກສາວເອີຍ, ຜົນທີ່ປາຖະໜາຂອງທຸກຄົນຄວນຖືກແສວງຫາ; ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໃຈເສມອ.

Verse 53

समत्वं शत्रुमित्राभ्यां तथा पा षाणरत्नयोः । यदा संजायते चित्ते तदा मोक्षमवाप्नुयात्

ເມື່ອໃນໃຈເກີດຄວາມເສມພາບຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ສັດຕູແລະມິດ ແລະຕໍ່ກ້ອນຫີນທຳມະດາກັບແກ້ວມະນີອັນມີຄ່າເທົ່າກັນ ເມື່ອນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 54

यो लिंगग्रहणं कृत्वा ततः कोपपरो भवेत् । तस्य वृथा हि तत्सर्वं यथा भस्महुतं तथा

ຜູ້ໃດຮັບເອົາລິງຄະ (ເຄື່ອງໝາຍທາງທຳ) ແລ້ວຕໍ່ມາກາຍເປັນຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນຄວາມໂກດ, ສຳລັບຜູ້ນັ້ນທຸກຢ່າງກໍເປັນໄປຢ່າງເປົ່າປະໂຫຍດ—ເຫມືອນຖວາຍບູຊາລົງໃນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 55

सूत उवाच । सा तथेतिप्रतिज्ञाय ब्राह्मणी सहिता तया । रत्नावत्या जगामाथ किंचिच्चैव जलाशयम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ນາງໄດ້ປະຕິຍານວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວ ນາງພຣາຫມະນີນັ້ນ ມີນາງຣັດນາວະຕີໄປດ້ວຍ ຈຶ່ງໄປຍັງອ່າງນ້ຳໜຶ່ງທີ່ຢູ່ໃກ້ໆ.

Verse 56

स्वच्छोदकेन संपूर्णं पद्मिनीषंडमंडितम् । ततश्चांद्रायणं चक्रे तपसः प्रथमं व्रतम्

ສະຖານນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໃສສະອາດ ແລະປະດັບດ້ວຍກຸ່ມດອກບົວ. ທີ່ນັ້ນນາງໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ເປັນວຣະຕະຕະປະສະຍາຄັ້ງທຳອິດຂອງນາງ.

Verse 57

ततः कृच्छ्रव्रतं चक्रे ततः सांतपनं च सा । षष्ठान्नकालभोज्या च सा चाभूद्वत्सरत्रयम्

ຕໍ່ມານາງໄດ້ຖືວຣະຕະກຣິຈຊຣະ (Kṛcchra) ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຖືວຣະຕະສາມຕະປະນະ (Sāṃtapana). ນາງຍັງດຳລົງຢູ່ສາມປີ ໂດຍຮັບປະທານອາຫານເທົ່າແຕ່ເວລາມື້ທີຫົກ ຢ່າງເຂັ້ມງວດ.

Verse 58

त्रिरात्रोपोषणं पश्चाद्यावद्वर्षत्रयं तथा । एकान्तरोपवासैश्च साऽनयद्वत्सरत्रयम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນນາງໄດ້ຖືອຸໂປສະຖະສາມຄືນຕິດຕໍ່ ແລະດຳເນີນຢ່າງນັ້ນຕະຫຼອດສາມປີ. ອີກທັງດ້ວຍການອົບວາສວັນເວັ້ນວັນ ນາງໄດ້ຜ່ານອີກສາມປີໜຶ່ງ.

Verse 59

हेमंते जलमध्यस्था सा बभूव तपस्विनी । पंचाग्निसाधका ग्रीष्मे सा बभूव यशस्विनी

ໃນລະດູໜາວ ນາງຜູ້ເປັນຕະປະສະວິນີ ຢືນຢູ່ກາງນ້ຳດ້ວຍການຈົມຕົວ. ໃນລະດູຮ້ອນ ນາງປະຕິບັດຕະປະສະຍາປັນຈາກນິ (pañcāgni) ແລະກາຍເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງກຽດຕິຍົດ.

Verse 60

निराश्रयाऽभवत्साध्वी वर्षाकाल उपस्थिते । ध्यायमाना दिवानक्तं देवदेवं जनार्दनम्

ເມື່ອລະດູຝົນມາຮອດ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳກໍຢູ່ໂດຍບໍ່ມີທີ່ພັກພິງ. ນາງເພ່ງພິນິດທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ຕໍ່ຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ພຣະເທວະເທວະ ຈອມເທວະທັງປວງ.

Verse 61

यद्यद्व्रतं पुरा चक्रे ब्राह्मणी सा च सुव्रता । अन्यं जलाशयं प्राप्य सा तच्चक्रे नृपात्मजा । प्रीत्या परमया युक्ता तदा सा द्विजस त्तमाः

ບັນດາວຣະຕະໃດໆທີ່ນາງພຣາຫມະນີຜູ້ມີວຣະຕະດີເຄີຍປະຕິບັດໃນກ່ອນ ເມື່ອທິດາກະສັດໄດ້ໄປຮອດອ່າງນ້ຳອື່ນ ນາງກໍໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະນັ້ນອີກ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສສູງສຸດ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 62

ततो वर्षशतं सार्धं फलाहारा बभूव सा । शीर्णपर्णाशना पश्चात्तावन्मात्रं व्यवस्थिता

ຈາກນັ້ນນາງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນໄມ້ຢ່າງດຽວ ເປັນເວລາຮ້ອຍຫ້າສິບປີ; ຕໍ່ມາອີກເທົ່າກັນ ນາງດຳລົງດ້ວຍການກິນໃບໄມ້ທີ່ຫຼົ່ນລົງ.

Verse 63

ततश्चैव जलाहारा यावद्वर्षशतानि षट् । वायुभक्षा बभूवाथ सहस्रं परिवत्सरान्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນນາງດຳລົງດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ ເປັນເວລາຫົກຮ້ອຍປີ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ນາງດຳລົງດ້ວຍລົມເທົ່ານັ້ນ ຄົບພັນປີເຕັມ.

Verse 64

यथायथा तपश्चक्रे सा कुमारी द्विजोत्तमाः । तथातथाऽभवत्तस्यास्तेजोवृद्धिरनुत्तमा

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໃດທີ່ນາງພຣະກຸມາຣີນັ້ນປະຕິບັດຕະປະສະຊ້ຳໆ ກໍເປັນເມື່ອນັ້ນແຫຼະ ລັດສະຫມີທາງວິນຍານອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງນາງ ກໍເພີ່ມພູນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.

Verse 65

एतस्मिन्नेव काले तु भगवाञ्छशिशेखरः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ—ສະສິເສກະຣະ (ຜູ້ທອງຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ)—

Verse 66

गौर्या सह प्रसन्नात्मा तस्या गोचरमागतः । मेघगंभीरया वाचा ततोवचनमब्रवीत्

ພ້ອມດ້ວຍນາງເກົາຣີ ພຣະອົງມີໃຈສະຫງົບ ໄດ້ເຂົ້າມາໃນສາຍຕາຂອງນາງ; ແລ້ວດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຄໍານີ້។

Verse 67

वत्से तपोनिवृत्तिं त्वं कुरुष्व वचनान्मम । प्रार्थयस्व मनोऽभीष्टं येन सर्वं ददामि ते

«ລູກນ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ ຈົ່ງຢຸດການບໍາເພັນຕະປະຂອງເຈົ້າຕາມຄໍາຂ້າ. ຈົ່ງຂໍສິ່ງທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາ ເພາະດ້ວຍພອນນັ້ນ ຂ້າຈະປະທານທຸກຢ່າງໃຫ້ເຈົ້າ»।

Verse 68

ब्राह्मण्युवाच । अभीष्टमेतदेवं मे यत्त्वं दृष्टोऽसि शंकर । स्वप्नेऽपि दर्शनं देव दुर्लभं ते नृणां यतः

ນາງພຣາຫມິນກ່າວວ່າ: «ຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າມີພຽງນີ້—ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ໂອ ສັງກະຣະ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນ ການໄດ້ເຫັນພຣະອົງກໍຫາຍາກສໍາລັບມະນຸດ».

Verse 69

भगवानुवाच । न मे स्याद्दर्शनं व्यर्थं कथंचित्सुतपस्विनि । तस्माद्वरय भद्रं ते वरं येन ददाम्यहम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ບໍາເພັນຕະປະອັນສູງສົ່ງ, ການທີ່ຂ້າປາກົດຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ຈະບໍ່ເປັນໄປໂດຍໄຮ້ຜົນແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ—ທີ່ຂ້າຈະປະທານ».

Verse 70

ब्राह्मण्युवाच । एषा मे सुसखी साध्वी राजपुत्री यशस्विनी । ख्याता रत्नावतीनाम प्राणेभ्योऽपिगरीयसी

ນາງພຣາຫມິນກ່າວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນເພື່ອນສະໜິດອັນດີຂອງຂ້າ, ນາງຜູ້ປະພຶດດີ ເປັນທິດາກະສັດ ແລະມີຊື່ສຽງ. ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ຣັດນາວະຕີ, ແລະສໍາລັບຂ້າ ນາງຮັກຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ».

Verse 71

मम तुल्यं तपश्चक्रे शूद्रयोनावपि स्थिता । निवर्तते तु यद्येषा तपसस्तु निवर्तनम् । करोम्यद्य जगन्नाथ तदहं संशयं विना

«ແມ່ນແຕ່ເກີດໃນຄອບຄົວຊູດຣາ ນາງກໍໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາເທົ່າກັບຂ້ອຍ. ຖ້ານາງຫັນກັບຈາກພະຍາຍາມນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຂ້ອຍຈະຖອນຕະປະສະຍາຂອງຂ້ອຍໃນມື້ນີ້ເຊັ່ນກັນ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»।

Verse 72

अस्याः स्नेहेन संत्यक्तो मया भर्ता सुरेश्वर । तस्माद्देव वरं देहि त्वमस्या मनसि स्थितम्

«ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກຕໍ່ນາງ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ຂ້ອຍໄດ້ລະທິ້ງສາມີຂອງຂ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຂໍຈົ່ງປະທານພອນທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈນາງ»។

Verse 73

सूत उवाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा भगवाञ्छशिशेखरः । अब्रवीद्राजपुत्रीं तां मेघगंभीरया गिरा । वत्से मद्वचनादद्य तपस्त्वं त्यक्तुमर्हसि

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສະສິເສກະຣະ ໄດ້ຍິນຄໍານາງ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະທິດາກະສັດນັ້ນ ດ້ວຍສຽງລຶກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ: «ລູກເອີຍ ດ້ວຍຄໍາຂອງເຮົາ ມື້ນີ້ເຈົ້າຄວນຢຸດຕະປະສະຍາ»។

Verse 74

वरं वरय कल्याणि नित्यं मनसि संस्थितम् । अदेयमपि दास्यामि सांप्रतं तव भामिनि

«ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ເຈົ້າຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າມາດົນ. ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຖືວ່າ ‘ບໍ່ຄວນໃຫ້’ ເຮົາກໍຈະໃຫ້ເຈົ້າໃນບັດນີ້ ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ»។

Verse 75

रत्नावत्युवाच । एतज्जलाशयं पुण्यं पद्मिनीषण्ड मण्डितम्

ຣັດນາວະຕີ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ອ່າງນ້ຳນີ້ເປັນສິ່ງສັກສິດມີບຸນ ປະດັບດ້ວຍກຸ່ມດອກບົວອັນງາມ»។

Verse 76

यत्रैषा ब्राह्मणी साध्वी नित्यं च तपसि स्थिता । अस्या नाम्ना च विख्यातिं तीर्थमेतत्प्रपद्यताम्

ເນື່ອງຈາກຢູ່ບ່ອນນີ້ ນາງພຣາຫມະນີຜູ້ດີງາມ ສະຖິດໃນຕະປະສະຍາເປັນນິດ ຂໍໃຫ້ບ່ອນນີ້ເປັນຕີຣະຖະອັນລືຊື່ຕາມນາມຂອງນາງເທີດ।

Verse 77

अत्र यः कुरुते स्नानं श्रद्धया परया युतः । तस्य भूयात्सदा वासो देवदेव त्रिविष्टपे औ

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໄດ້ພັກອາໄສເປັນນິດໃນຕຣິວິສະຖະປະ (ສະຫວັນ) ໂອ ພຣະເທວະເທວາ।

Verse 78

मदीयं मम नाम्ना तु शूद्रासंज्ञं तु जायताम् । तस्य तुल्यप्रभावं तु तीर्थस्य प्रतिपद्यताम्

ແລະຂໍໃຫ້ຕີຣະຖະອື່ນໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນຕາມນາມຂອງຂ້າ ໃຫ້ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຊູດຣາ’ ແລະຂໍໃຫ້ມີພະລັງອານຸພາບເທົ່າກັນກັບຕີຣະຖະນັ້ນເທີດ।

Verse 79

आवाभ्यां नित्यशः कार्यं कुमारत्वे महत्तपः । आराध्यस्त्वं सुरश्रेष्ठो वाङ्मनःकर्मभिस्तथा

ໂດຍພວກເຮົາທັງສອງ ໃນວັຍກຸມານ ຄວນກະທຳຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່ເປັນນິດ ແລະທ່ານ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍວາຈາ ໃຈ ແລະການກະທຳ।

Verse 80

एतस्मिन्नेव काले तु निर्भिद्य धरणीतलम् । लिंगं माहेश्वरं विप्रा निष्क्रांतं सूर्यसंनिभम्

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ແຜ່ນດິນແຕກອອກ ແລະລິງຄະຂອງພຣະມາເຫສະວະຣະ ໄດ້ປາກົດອອກມາ—ໂອ ພຣາຫມະນ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດ।

Verse 81

ततः प्रोवाच ते देवः स्वयमेव महेश्वरः । ताभ्यां सुतपसा तुष्टः सादरं भक्तवत्सलः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍພຣະອົງເອງ ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈຕໍ່ຕະປະສະຍາອັນປະເສີດຂອງທັງສອງ ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິສະເໝີ.

Verse 82

एतत्तीर्थद्वयं ख्यातं त्रैलोक्येपि भविष्यति । शूद्रीनाम त्वदीयं तु ब्राह्मणी च सखी तव

“ຕີຣຖະທັງສອງນີ້ ຈະເປັນທີ່ລືອຊາ ແມ່ນແຕ່ໃນສາມໂລກ. ອັນໜຶ່ງຈະໄດ້ຊື່ຕາມເຈົ້າວ່າ ‘ຊູດຣີ’, ແລະນາງພຣາຫມະນີຈະເປັນສະຫາຍຂອງເຈົ້າ (ແລະໃຫ້ຊື່ແກ່ອີກຕີຣຖະໜຶ່ງ).”

Verse 83

तीर्थद्वयेऽपि यः स्नात्वा एतस्मिञ्छ्रद्धयाऽन्वितः । त्वत्तः पद्मानि संगृह्य अस्यास्तोयं च निर्मलम् । एतच्च मामकं लिंगं स्नापयित्वाऽर्चयिष्यति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະຄູ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ ແລ້ວເກັບດອກບົວຈາກເຈົ້າ ແລະນ້ຳອັນບໍລິສຸດຂອງນາງ ນຳມາອາບລິງຄະຂອງເຮົາ ແລະບູຊາ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກະທຳພິທີທີ່ເຮົາພໍໃຈແທ້.

Verse 84

पश्चात्पद्मैश्चतुर्दश्यां शुक्लायां सोमवासरे । चैत्रे मासि च संप्राप्ते चिरायुः स भविष्यति

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອວັນຈະຕຸຣທັດສີ (ວັນທີ 14) ໃນຂ້າງຂຶ້ນ ຕົງກັບວັນຈັນ ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ແລະຖວາຍດອກບົວ—ຜູ້ນັ້ນຈະມີອາຍຸຍືນ.

Verse 85

सर्वपापविनिर्मुक्तो यद्यपि स्यात्सुपापकृत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເຄີຍກະທຳບາບຫນັກ ກໍຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 86

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । तत्र नित्यं च तपसि स्थिते सख्यावुभावपि

ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ທີ່ນັ້ນ ມິດສະຫາຍທັງສອງ ຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະ (ການບໍາເພັນພະຕະ) ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 87

यावत्कल्पशतं तावज्जरामरणवर्जि ते । अद्यापि गगने ते च दृश्येते तारकात्मके

ຕະຫຼອດໜຶ່ງຮ້ອຍກັລປະ ພວກເຂົາພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ. ແມ່ນແຕ່ທຸກມື້ນີ້ ຍັງເຫັນພວກເຂົາໃນຟ້າ ໃນຮູບເປັນດາວ.

Verse 88

ततःप्रभृति तत्ख्यातं तीर्थयुग्मं धरातले । आगत्याथ नरो दूरात्ताभ्यां कृत्वा निमज्जनम्

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຄູ່ຕີຣຖະນັ້ນກໍເປັນທີ່ໂດ່ງດັງໃນໂລກ. ແລ້ວຊາຍຄົນໜຶ່ງ ມາແຕ່ໄກ ແລະດໍາລົງຕົວລົງນ້ໍາໃນທັງສອງ—

Verse 89

पूजयित्वा तु तल्लिंगं ततो याति दिवालयम् । महापातकयुक्तोऽपि तत्प्रभावादसंशयम्

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນ ລາວກໍໄປສູ່ທິວະສະຖານ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ ກໍບັນລຸໄດ້ໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 90

एतस्मिन्नंतरे मर्त्ये नष्टा धर्मस्य च क्रिया । यज्ञदानकृता या च देवार्चनसमुद्भवा

ໃນຊ່ວງນັ້ນ ໃນໂລກມະນຸດ ການປະຕິບັດທຳມະກໍສູນຫາຍ. ກິດຈະກໍາທີ່ເກີດຈາກຍັດ (ພິທີບູຊາ) ແລະທານ ພ້ອມທັງການບູຊາເທວະ ກໍຈືດຈາງໄປ.

Verse 91

व्याप्तस्तथाखिलः स्वर्गो मानवैः स्पर्धयान्वितैः । सार्धं देवैर्विमानस्थैरप्सरोगणसेवितैः

ດັ່ງນັ້ນ ສະຫວັນທັງປວງຖືກເຕັມໄປດ້ວຍມະນຸດຜູ້ມີໃຈແຂ່ງຂັນ; ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຢູ່ໃນວິມານລອຍຟ້າ ແລະມີຝູງອັບສະຣາບໍລິການຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 92

एतस्मिन्नेव काले तु धर्मराजः समाययौ । यत्र वेदध्वनिर्ब्रह्मा ब्रह्मलोकं समाश्रितः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ທ່ານທັມມະຣາຊາໄດ້ມາຮອດ—ທີ່ນັ້ນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ອາໄສຢູ່ໃນພຣະຫມະໂລກ (Brahmaloka) ທ່າມກາງສຽງກັງວານແຫ່ງພຣະເວດາ।

Verse 93

अब्रवीद्दुःखितो दीनः क्षिप्त्वाग्रे पत्रकद्वयम् । एकं पापसमुद्भूतमन्यद्धर्मसमुद्भवम्

ທ່ານໄດ້ເວົ້າດ້ວຍໃຈເສົ້າໝອງ ແລະອ່ອນແອ ພ້ອມທັງໂຍນໃບຂຽນສອງໃບໄວ້ຕໍ່ໜ້າ: “ໃບໜຶ່ງເກີດຈາກບາບ ແລະອີກໃບໜຶ່ງເກີດຈາກທັມມະ.”

Verse 94

चित्रेण लिखितं यच्च विचित्रेण तथा परम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे देवतीर्थयुगं स्थितम्

ຂໍ້ຄວາມທີ່ຂຽນໄວ້ດ້ວຍຮູບແບບຫຼາກຫຼາຍ ແລະນ່າອັດສະຈັນ ໄດ້ປະກາດວ່າ: ໃນເຂດສັກສິດຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara) ມີທີຣຖະເທວະຄູ່ໜຶ່ງຕັ້ງຢູ່।

Verse 95

शूद्राख्यं ब्राह्मणीनाम तथान्यत्पद्ममंडितम् । तथा तत्रास्ति लिंगं च पुण्यं माहेश्वरं महत्

ທີຣຖະໜຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ຊູດຣາ” ແລະອີກທີຣຖະໜຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ບຣາຫມະນີ” ປະດັບດ້ວຍຮູບດອກບົວ; ແລະທີ່ນັ້ນຍັງມີລິງຄະອັນສັກສິດອັນໃຫຍ່ ແຫ່ງພຣະມາເຫສະວະຣະ (Māheśvara) ຕັ້ງຢູ່।

Verse 96

त्रयाणामथ तेषां च प्रभावात्सर्वमानवाः । अपि पापसमायुक्ताः प्रयांति त्रिदशालयम्

ດ້ວຍອານຸພາບຂອງທັງສາມນັ້ນ ມະນຸດທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບຫນັກ—ກໍໄປຮອດທີ່ພຳນັກຂອງເທວະສາມສິບ (ສະຫວັນ)។

Verse 97

शून्या मे नरका जाताः सर्वे ते रौरवादयः

“ນະລົກຂອງຂ້ອຍກາຍເປັນຄວາມຫວ່າງເປົ່າ—ທັງໝົດ ເລີ່ມຈາກ ຣໍຣະວະ ແລະອື່ນໆ” ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 98

न कश्चिद्यजनं चक्रे न दानं न च तर्पणम् । देवतानां पितॄणां च मनुष्याणां विशेषतः

“ບໍ່ມີໃຜເຮັດຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ), ບໍ່ໃຫ້ທານ, ບໍ່ເຮັດຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳອຸທິດ)—ແກ່ເທວະ, ແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ແລະໂດຍພິເສດແກ່ມະນຸດ.”

Verse 99

तस्मान्मुक्तो मया सर्वो योऽधिकारस्तवोद्भवः । नियोजयस्व तत्रान्यं कञ्चिच्छक्ततमं ततः

“ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງພົ້ນຈາກໜ້າທີ່ທັງປວງທີ່ເກີດຈາກເຈົ້າ; ຈົ່ງແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ອື່ນທີ່ມີພະລັງສາມາດຍິ່ງສຸດ ໃຫ້ແທນຂ້ອຍຢູ່ນັ້ນ.”

Verse 100

अप्रमाणं स्थितं सर्वमेतत्पत्रद्वयं मम । तच्छ्रुत्वा पद्मजः प्राह समानीय शतक्रतुम्

“ໃບບັນທຶກຄູ່ນີ້ຂອງຂ້ອຍ ທັງໝົດກາຍເປັນບໍ່ມີຜົນ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍໄດ້ກ່າວ ໂດຍເຊີນ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ມາ.

Verse 101

गत्वा शीघ्रतमं मर्त्ये त्वं शक्र वचनान्मम । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तीर्थद्वयमनुत्तमम्

“ໂອ້ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ເຈົ້າຈົ່ງໄປສູ່ໂລກມະນຸດໂດຍໄວ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ—ໄປຍັງເຂດຮາຖະເກສະວະຣະ ທີ່ມີຄູ່ຕີຣຖະອັນສູງສຸດບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າ.”

Verse 102

शूद्र्याख्यं ब्राह्मणीत्येव यच्च लिंगमनुत्तमम् । तत्रस्थं नाशय क्षिप्रं कृत्वा पांसुप्रवर्षणम्

“ຕີຣຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຊູດຣາ’ ແລະ ຕີຣຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ບຣາຫມະນີ’ ພ້ອມທັງ ລິງຄະອັນສູງສຸດ—ຈົ່ງທຳລາຍສິ່ງທີ່ຕັ້ງຢູ່ນັ້ນໃຫ້ໄວ ໂດຍໃຫ້ຝຸ່ນດິນຕົກລົງເປັນຝົນ.”

Verse 103

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा सत्वरं शक्रो गत्वा भूमितलं ततः । पांसुभिः पूरयामास ते तीर्थे लिंगमेव च

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກໍຮີບຮ້ອນລົງສູ່ຜິວແຜ່ນດິນ; ແລະທີ່ຕີຣຖະນັ້ນເອງ ທ່ານໄດ້ຖົມໃຫ້ເຕັມດ້ວຍດິນຝຸ່ນ ປົກຄຸມລິງຄະດ້ວຍ.”

Verse 104

अद्यापि कलिकालेऽस्मिन्द्वाभ्यां गृह्य सुमृत्तिकाम् । स्नात्वा च तिलकं कार्यं सर्वपापविशुद्धये

ແມ່ນແຕ່ທຸກມື້ນີ້ ໃນຍຸກກະລິ ຈົ່ງໃຊ້ມືທັງສອງຮັບເອົາດິນສັກສິດອັນດີເລີດ; ອາບນ້ຳແລ້ວ ຈຶ່ງທາເປັນຕິລະກະ ເພື່ອຊຳລະບາບທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດສິ້ນເຊີງ.

Verse 105

चतुर्दशीदिने प्राप्ते सोमवारे च संस्थिते । द्वाभ्यां यः कुरुते श्राद्धं श्रद्धया परया युतः । गयाश्राद्धेन किं तस्य मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत्

ເມື່ອວັນຈັນທີ່ຕົງກັບວັນຈະຕຸຣະດະຊີ (ວັນທີ 14 ຕາມຈັນທະຄະຕິ) ມາຮອດ, ຜູ້ໃດເຮັດຊຣາດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍມືທັງສອງ ແລະດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ—ຈະຕ້ອງການຊຣາດທະທີ່ຄະຍາອີກຫຼື? ດັ່ງນີ້ ມະນຸ ສະວາຍັມພູວະ ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 106

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः । यथा सा ब्राह्मणी जाता शूद्री चापि तथापरा

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມທີ່ຖືກຖາມ—ວ່ານາງນັ້ນເປັນພຣາຫມະນີແນວໃດ ແລະອີກນາງໜຶ່ງກໍເປັນຊູດຣີເຊັ່ນກັນ।

Verse 107

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या पठेद्वा द्विजसत्तमाः । सोऽपि तद्दिनजात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

ແລະຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຫຼືອ່ານສວດ, ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາຈົນເຖິງວັນນັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 108

एवं नरो न कः सिद्धस्तस्य लिंगस्य पूजनात् । चिरायुश्च तथा जातो यथान्यो नात्र विद्यते

ດັ່ງນັ້ນ ຊາຍຄົນໃດຈະບໍ່ບັນລຸຄວາມສຳເລັດດ້ວຍການບູຊາລິງຄະນັ້ນ? ແລະເຂົາຍັງໄດ້ອາຍຸຍືນຍາວ ຈົນບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມໃນໂລກນີ້।