Adhyaya 197

Verse 1

सूत उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु नागरो द्विजसत्तमाः । विश्वावसुरिति ख्यातो वेदवेदांगपारगः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ໂອ ທ່ານດວິຊະສັດຕະມະທັງຫຼາຍ, ມີພຣາຫມັນນາຄະຣະຜູ້ໜຶ່ງ ມີນາມລືຊາວ່າ ວິສະວາວະສຸ, ເປັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ.

Verse 2

पश्चिमे वयसि प्राप्ते तस्य पुत्रो बभूव ह । परावसुरिति ख्यातस्तस्य प्राणसमः सदा

ເມື່ອລາວເຖິງວັຍຊ່ວງທ້າຍ ກໍມີບຸດຊາຍເກີດຂຶ້ນແກ່ລາວ ມີນາມລືຊາວ່າ ປະຣາວະສຸ; ເປັນຜູ້ທີ່ຮັກດັ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງລາວເສມອ.

Verse 3

स वेदाध्ययनं चक्रे यौवने समुपस्थिते । वयस्यैः संमतैः सार्धं सदा हास्य परायणैः

ເມື່ອວັຍໜຸ່ມມາຮອດ ລາວໄດ້ເລີ່ມຮຽນວິຊາເວດ ພ້ອມກັບໝູ່ຮ່ວມວັຍທີ່ຖືກໃຈ ແລະມັກຫົວເຮາະຢູ່ເສມອ.

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य माघमास उपस्थिते । रात्रौ सोऽध्ययनं चक्र उपाध्यायगृहं गतः

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ເມື່ອເດືອນມາຄະມາຮອດ ລາວໄດ້ໄປຫາເຮືອນອາຈານ ແລະຮຽນໃນຕອນກາງຄືນ.

Verse 5

निशीथे स समुत्थाय सर्वैर्मि त्रैश्च रक्षितः । वेश्यागृहं समासाद्य प्रसुप्तो वेश्यया सह

ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ລາວລຸກຂຶ້ນ ໂດຍມີໝູ່ທັງຫມົດຄຸ້ມກັນ; ໄປຮອດເຮືອນນາງໂສເພນີ ແລ້ວນອນຫຼັບກັບນາງ.

Verse 6

जलपूर्णं समाधाय जलपात्रं समीपगम् । निजाचमनयोग्यं च जलपानार्थमेव च

ລາວໄດ້ວາງພາຊະນະນ້ຳທີ່ເຕັມນ້ຳໄວ້ໃກ້ໆ ເໝາະສຳລັບການອາຈະມະນະ (ācamanam) ຂອງຕົນ ແລະເພື່ອດື່ມນ້ຳເທົ່ານັ້ນ.

Verse 7

निशाशेषे तु संप्राप्ते स पिपासासमाकुलः । निद्रालस्यसमोपेतः शय्यां त्यक्त्वा समुत्थितः

ເມື່ອຄືນໃກ້ຈະສິ້ນ ລາວຖືກຄວາມຫິວນ້ຳລົບກວນ ແລະຍັງໜັກດ້ວຍຄວາມງ່ວງແລະຄວາມຄ້ານ; ລາວຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນຈາກທີ່ນອນ.

Verse 8

वेश्याया मद्यपात्रं तु ह्यधस्तात्सं व्यवस्थितम् । तदादाय पपौ मद्यं जलभ्रांत्या यदैव सः

ແຕ່ຂ້າງລຸ່ມນັ້ນ ໄດ້ວາງພາຊະນະເຫຼົ້າຂອງນາງໂສເພນີ; ລາວຢິບຂຶ້ນແລ້ວດື່ມເຫຼົ້າ ໂດຍເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນນ້ຳ।

Verse 9

तदा मद्यं परिज्ञाय पात्रं त्यक्त्वा सुदुःखितः । वैराग्यं परमं गत्वा प्रलापानकरो द्बहून्

ເມື່ອນັ້ນ ຮູ້ວ່າເປັນເຫຼົ້າ ລາວຈຶ່ງຖິ້ມພາຊະນະໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກ; ເກີດວິຣາຄະຢ່າງສູງ ແລະພູດຄໍາຄຳຄວນຫຼາຍປະການ।

Verse 10

अहो निद्रान्वितेनाद्य किं मया विकृतं कृतम् । यदद्य मद्यमापीतं जलभ्रांत्या विगर्हितम्

“ໂອ້! ມື້ນີ້ ຖືກຄວາມງ່ວງນອນຄອບງໍາ ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດການອັນຜິດພາດອັນນ່າກຽດອັນໃດ? ຂ້ອຍດື່ມເຫຼົ້າ—ການທີ່ຖືກຕິຕຽນ—ໂດຍເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນນ້ຳ!”

Verse 11

किं करोमि क्व गच्छामि कथं शुद्धिर्भवेन्मम । प्रायश्चित्तं करिष्यामि यद्यपि स्यात्सुदुष्करम्

“ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງ ແລະຈະໄປໃສ? ຄວາມບໍລິສຸດຈະເກີດແກ່ຂ້ອຍໄດ້ແນວໃດ? ຂ້ອຍຈະປະຕິບັດປຣາຍະຊິດ (ການໄຖ່ບາບ) ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ।”

Verse 12

एवं निश्चित्य मनसा प्रभाते समुपस्थिते । शंखतीर्थं समासाद्य कृत्वा स्नानं तथा परम्

ເມື່ອຕັດສິນໃຈໃນຈິດແບບນັ້ນ ເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າມາຮອດ ລາວໄດ້ໄປຮອດ ສັງຄະຕີຣຖະ (Śaṃkhatīrtha) ແລະໄດ້ອາບນ້ຳຊໍາລະອັນປະເສີດ।

Verse 13

सशिखं वपनं पश्चात्कारयित्वा त्वरावितः । गतश्च तिष्ठते यत्र ब्रह्मघोषपरायणः

ຕໍ່ມາ ເຂົາໃຫ້ໂກນຜົມ ແຕ່ຍັງຮັກສາຊິຄາໄວ້ ແລ້ວຮີບໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນສຽງສະຫວັນແຫ່ງເວດ (ພຣະພຣະຫມໂຄສ) ພັກຢູ່।

Verse 14

उपाध्यायः सशिष्यश्च ब्रह्मस्थानं समाश्रितः । स गत्वा दूरतः स्थित्वा संनिविष्टो यथान्त्यजः

ອາຈານພ້ອມດ້ວຍສິດ ພັກອາໄສຢູ່ໃນພຣະພຣະຫມະສະຖານ (Brahmasthāna)។ ເຂົາໄປຮອດແລ້ວຢືນຢູ່ໄກ ແລະນັ່ງລົງ ດັ່ງຄົນນອກວັນນະ ເພາະຖືກຄວາມຜິດຂອງຕົນກົດທັບ।

Verse 15

श्मश्रुमूर्धजहीनस्तु यदा मित्रैर्विलोकितः । तदा हास्याद्धतो मूर्ध्नि हस्ताग्रैश्च मुहुर्मुहुः

ເມື່ອໝູ່ມິດເຫັນວ່າເຂົາບໍ່ມີໜວດແລະຜົມຫົວ ພວກເຂົາກໍຫົວເຮາະດັງຂຶ້ນ ແລະຊີ້ຕີກະທົບກະຫຼອກເທິງກະໂຫຼກຫົວຂອງເຂົາດ້ວຍປາຍນິ້ວ ຊ້ຳໆ ເພື່ອຢອກເຢັ້ຍ।

Verse 16

उपाध्यायस्तु तं दृष्ट्वा दीनं बाष्पपरिप्लुतम् । श्मश्रुमूर्धजसंत्यक्तं ततः प्रोवाच सादरम्

ອາຈານເຫັນເຂົາຢູ່ໃນຄວາມທຸກທ້ອນ ນ້ຳຕາຊຸ່ມຊ່ຳ ແລະຜູ້ທີ່ລະທິ້ງໜວດແລະຜົມຫົວແລ້ວ ຈຶ່ງເວົ້າກັບເຂົາດ້ວຍຄວາມເມດຕາ।

Verse 17

किमद्य वत्स दूरे त्वमुपविष्टस्तु दैन्यधृक् । एहि मे संनिधौ ब्रूहि पराभूतोऽसि केन वा

“ມື້ນີ້ເປັນຫຍັງ ລູກເອີຍ? ເປັນຫຍັງເຈົ້ານັ່ງຢູ່ໄກ ດ້ວຍໃຈທີ່ຫົວໃຈຫມອງໝອງແບບນີ້? ມາໃກ້ຂ້ອຍ ແລ້ວບອກມາ—ເຈົ້າຖືກຫຍັງຫຼືໃຜທຳໃຫ້ອັບອາຍ?”

Verse 18

परावसुरुवाच । अयोग्योऽहं गुरो जातः सेवायास्तव सांप्रतम् । वेश्याया मंदिरस्थेन ज्ञात्वा निजकमंडलुम्

ປາຣາວະສຸ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຄູອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄວນແກ່ການຮັບໃຊ້ທ່ານອີກແລ້ວ; ເມື່ອຢູ່ໃນເຮືອນນາງໂສເພນີ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ເລື່ອງໜຶ່ງກ່ຽວກັບກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ຂອງຕົນ»។

Verse 19

वेश्याया मद्यपात्रं तु मद्यपूर्णं प्रगृह्य च । तस्माद्देहि विभो मह्यं प्रायश्चित्तं विशुद्धये

«ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັບພາຊະນະເຫຼົ້າຂອງນາງໂສເພນີ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເຫຼົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ຂໍທ່ານປະທານພິທີປຣາຍະຊິດ (ການແກ້ບາບ) ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ»។

Verse 20

धर्मद्रोणेषु यत्प्रोक्तं तत्करिष्याम्यसंशयम्

«ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພີທຳມະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 21

अथ तं बटवः प्रोचुर्वयस्यास्तस्य ये स्थिताः । हास्यं कृत्वा प्रकामाश्च वेश्या या गुरुसंनिधौ

ຕໍ່ມາ ເດັກນ້ອຍທັງຫຼາຍ—ໝູ່ຮ່ວມວັຍຂອງລາວທີ່ຢືນຢູ່ໃກ້—ໄດ້ເວົ້າກັບລາວ; ພວກເຂົາຫົວເຮາະຢ່າງຫຼາຍ ແລະເວົ້າເຖິງນາງໂສເພນີນັ້ນ ຜູ້ຢູ່ໃກ້ສຳນັກອາຈານ।

Verse 22

या एषा नृपतेः कन्या ख्याता रत्नावती जने । अस्याः स्तनौ गृहीत्वा त्वमधरं पिबसि द्रुतम् । ततस्ते स्याद्विशुद्धिश्च नान्यथा प्रभविष्यति

«ນາງນີ້ແມ່ນທິດາຂອງກະສັດ ແລະຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກນາງວ່າ ຣັດນາວະຕີ. ຖ້າເຈົ້າຈັບເຕົ້ານົມຂອງນາງ ແລະດື່ມຈູບຮິມຝີປາກຂອງນາງຢ່າງໄວ ເຈົ້າຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ; ບໍ່ມີທາງອື່ນໃຫ້ເກີດຜົນໄດ້»។

Verse 23

परावसुरुवाच । न वयस्या नर्मकालो विषमे मम संस्थिते । ममोपरि यदि स्नेहो वालमित्रत्वसंभवः । तदानीय द्विजानन्यान्वदध्वं निष्कृतिं मम

ພາຣາວະສຸ ກ່າວວ່າ: «ມິດເອີຍ ບໍ່ແມ່ນເວລາຫຼິ້ນຕະຫຼົກ ເພາະຂ້ອຍຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກຫນັກ. ຖ້າພວກເຈົ້າມີຄວາມເມດຕາຮັກໃຫ້ຂ້ອຍ ອັນເກີດຈາກມິດຕະພາບແຕ່ເດັກ ຈົ່ງນຳພຣາຫມັນອື່ນໆມາ ແລະບອກວິທີປາຍະສິດ (ການຊຳລະບາບ) ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍພົ້ນໄພ»។

Verse 24

अथ ते नर्ममुत्सृज्य तद्दुःखेन च दुःखिताः । विश्वावसुं समासाद्य तद्वृत्तांतमथाब्रुवन्

ແລ້ວພວກເຂົາກໍລະທິ້ງການຫຼິ້ນຕະຫຼົກ ແລະເສົ້າໃຈຕາມຄວາມເສົ້າຂອງເຂົາ ໄປພົບວິສວາວະສຸ ແລະເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃຫ້ຟັງ।

Verse 25

सोऽपि तेषां समाकर्ण्य तत्कर्णकटुकं वचः । सभार्यः प्रययौ तत्र यत्र पुत्रो व्यवस्थितः

ເມື່ອລາວໄດ້ຟັງຄຳເວົ້າຂອງພວກເຂົາ ອັນຂົມຂື່ນແລະແຂງກະດ້າງຕໍ່ຫູ ວິສວາວະສຸ ກໍອອກເດີນທາງພ້ອມພັນລະຍາ ໄປຍັງບ່ອນທີ່ລູກຊາຍຢູ່।

Verse 26

दुःखेन महता युक्तः स्खलमानः पदेपदे । वृद्धभावात्तथा शोकात्पुत्राकृत्यसमुद्भवात्

ລາວຖືກຄວາມເສົ້າໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງຳ ສະດຸດທຸກກ້າວ—ເນື່ອງຈາກຄວາມແກ່ຊະລາ ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກການກະທຳຜິດຂອງລູກຊາຍ।

Verse 27

ततस्तौ प्रोचतुः पुत्रं बाष्पगद्गदया गिरा । दंपती बहुशोकार्तौ हा पुत्र किमिदं कृतम् । सोऽपि सर्वं समाचख्यौ ताभ्यां वृतांतमात्मनः

ແລ້ວສາມີພັນລະຍາທັງສອງ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກຫນັກຫນ່ວງ ໄດ້ເວົ້າກັບລູກຊາຍ ດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະນ້ຳຕາ: «ໂອ ລູກເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງນີ້?» ແລ້ວລູກຊາຍກໍເລົ່າທຸກຢ່າງ ເລື່ອງລາວທັງໝົດຂອງຕົນ ໃຫ້ທັງສອງຟັງ।

Verse 28

प्रायश्चित्तं करिष्यामि तस्मादात्मविशुद्धये । ततो विश्वावसुर्विप्रान्स्मार्ताञ्छ्रुतिसमन्वितान् । तदर्थमानयामास वेदविद्याविचक्षणान्

«ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຊໍາລະອາຕະມາຂອງຂ້າ ຂ້າຈະປະຕິບັດປຣາຍະຈິຕຕະ (prāyaścitta)»। ຕໍ່ມາ ວິສວາວະສຸ ໄດ້ນໍາພາພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ ຜູ້ຊໍານານສມຣິຕິ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນສຣຸຕິ ຜູ້ແຈ້ງໃນວິທະຍາເວດ ມາເພື່ອການນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 29

ततः परावसुस्तेषां पुरः स्थित्वा कृतांजलिः । प्रोवाच स्वादितं मद्यं मया रात्रावजानता । वेश्या भांडं समादाय ज्ञात्वा निजकमंडलुम्

ຕໍ່ມາ ປະຣາວະສຸ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ພ້ອມພັບມື (ກຣິຕານຈະລິ) ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໃນຍາມຄ່ໍາ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ ຂ້າໄດ້ຊິມນ້ໍາເມົາ. ນາງໂສເພນີໄດ້ຢື່ນພາຊະນະຂຶ້ນ ແລະຮູ້ວ່າເປັນກະມັນດະລຸ (kamaṇḍalu) ຂອງຂ້າ…»

Verse 31

एवमुक्तास्ततस्तेन विप्रास्ते स्मृतिवादिनः । धर्मशास्त्रं समालोक्य ततः प्रोचुश्च तं द्विजाः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນໂດຍລາວ ພຣາຫມະນະເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ອະທິບາຍສມຣິຕິ—ໄດ້ເບິ່ງພິຈາລະນາທັມມະສາດ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ດວິຊະນັ້ນ।

Verse 32

अतिमानादतिक्रोधात्स्नेहाद्वा यदि वा भयात् । प्रायश्चित्तमनर्हं तु ददत्तत्पापमश्नुते

ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຍິ່ງຍໂສເກີນຂອບ, ຄວາມໂກດເກີນຂອບ, ຄວາມຮັກຜູກພັນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຄວາມຢ້ານ—ຖ້າຜູ້ໃດກໍານົດປຣາຍະຈິຕຕະໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນ ຜູ້ໃຫ້ນັ້ນຈະຮັບບາບນັ້ນເອງ।

Verse 33

प्रायश्चित्तं प्रदास्यामस्तस्माद्युक्तं वयं तव । यदि शक्नोषि तत्कर्तुं तत्कुरुष्व समाहितः

«ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະກໍານົດປຣາຍະຈິຕຕະທີ່ເໝາະສົມໃຫ້ເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້ ຈົ່ງເຮັດມັນ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ແລະສະຫງົບ»।

Verse 34

परावसुरुवाच । करोमि वो न चेद्वाक्यं तत्पृच्छामि कुतो द्विजाः । नाहं केनापि संदृष्टो मद्यपानं समाचरन्

ພາຣາວະສຸ ກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະເຮັດຕາມຄໍາຂອງພວກທ່ານ; ແຕ່ຂ້ອຍຂໍຖາມ ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ພວກທ່ານຮູ້ໄດ້ແນວໃດ? ໃນຍາມຂ້ອຍດື່ມເຫຼົ້າ ບໍ່ມີໃຜເຫັນຂ້ອຍ»។

Verse 35

तस्माद्ब्रूत यथार्हं मे प्रायश्चित्तं विशुद्धये । अपि प्राणहरं रौद्रं नो चेत्पापमवाप्स्यथ

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພວກທ່ານຈົ່ງບອກພິທີໄຖ່ບາບທີ່ສົມຄວນເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຂອງຂ້ອຍ—ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະດຸຮ້າຍ ແລະອາດພາໃຫ້ສິ້ນຊີວິດ; ບໍ່ຊັ້ນພວກທ່ານຈະໄດ້ຮັບບາບ»។

Verse 36

ब्राह्मणा ऊचुः । बुध्यमानो द्विजो यस्तु मद्यपानं समाचरेत् । तावन्मात्रं हिरण्यं च तप्तं पीत्वा विशुध्यति

ພຣາຫມະນາ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ຮູ້ຕົວດີ ກະທໍາການດື່ມເຫຼົ້າ, ເຂົາຈະບໍລິສຸດໂດຍດື່ມຄໍາຫຼອມທີ່ຮ້ອນ ໃນປະລິມານເທົ່າກັນ.»

Verse 37

अज्ञानतो यदा पीतं मद्यं विप्रेण कर्हिचित् । अग्नितुल्यं घृतं पीत्वा तावन्मात्रं विशुध्यति

«ແຕ່ຖ້າພຣາຫມະນາຜູ້ໜຶ່ງ ດື່ມເຫຼົ້າໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ໃນຄັ້ງໃດຄັ້ງໜຶ່ງ, ເຂົາຈະບໍລິສຸດໂດຍດື່ມນ້ໍາມັນເນີຍ (ກີ) ທີ່ຮ້ອນດັ່ງໄຟ ໃນປະລິມານເທົ່າກັນ.»

Verse 38

एवं ते सर्वमाख्यातं प्रायश्चित्तं विशुद्धये । यदि शक्तोषि चेत्कर्तुं कुरुष्व त्वं द्विजोत्तम

«ດັ່ງນີ້ ພິທີໄຖ່ບາບທັງໝົດເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ຖ້າເຈົ້າມີກໍາລັງທີ່ຈະເຮັດໄດ້ ຈົ່ງເຮັດເຖີດ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ.»

Verse 39

परावसुरुवाच । गंडूषमेकं मद्यस्य मया पीतं द्विजोत्तमाः । तावन्मात्रं पिबाम्येव घृतं वह्निसमं कृतम्

ປະຣາວະສຸ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າດື່ມເຫຼົ້າພຽງແຕ່ຄໍາດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະດື່ມນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ທີ່ອົບຮ້ອນເຫມືອນໄຟ ໃນປະລິມານເທົ່າກັນ»។

Verse 40

युष्मदादेशतोऽद्यैव स्वशरीरविशुद्धये । विश्वावसुश्च तच्छ्रुत्वा वज्रपातोपमं वचः

«ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພວກທ່ານ ໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອຊໍາລະກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ…» ແລະ ວິສະວາວະສຸ ໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ—ດຸດດັ່ງຟ້າຜ່າ—។

Verse 41

विप्राणां चाथ पुत्रस्य तदोवाच सुदुःखितः । कृत्वाश्रुमोक्षणं भूरि बाष्पगद्गदया गिरा

ຕໍ່ມາ ລາວເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ໄດ້ກ່າວກັບພວກພຣາຫມັນ ແລະ ກັບລູກຊາຍຂອງຕົນ; ນ້ໍາຕາໄຫຼຫຼາຍ ແລະ ສຽງສັ່ນດ້ວຍສະອື້ນໄຫ້।

Verse 42

सर्वस्वमपि दास्यामि पुत्रस्यास्य विशुद्धये । प्रायश्चित्तं समाचर्तुं न दास्यामि कथंचन

«ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຂອງລູກຊາຍນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບແມ່ນແຕ່ຊັບສິນທັງໝົດ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ລາວປະຕິບັດປຣາຍະຊິດ (ການໄຖ່ບາບ) ນີ້ເດັດຂາດ»।

Verse 43

अश्राद्धेयो विपांक्तेयः सपुत्रो वा भवाम्यहम् । स्थानं वा संत्यजाम्येतत्पुत्र मैवं समाचर

«ຂ້າພະເຈົ້າອາດຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ຄວນແກ່ພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ແລະ ບໍ່ຄວນນັ່ງໃນແຖວພຣາຫມັນ—ພ້ອມກັບລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຫຼືຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງສະຖານທີ່ນີ້. ໂອ ລູກເອີຍ, ຢ່າເຮັດແບບນີ້»។

Verse 44

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पितुर्विघ्नकरं परम् । प्रायश्चित्तस्य सस्नेहं पुत्रो वचनमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພໍ່ ອັນເປັນອຸປະສັກຢ່າງໃຫຍ່ຕໍ່ການປະຕິບັດປຣາຍະຈິດຕະ ລູກຊາຍຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກເຖິງການຊົດໃຊ້ບາບນັ້ນ।

Verse 45

त्यज तात मम स्नेहं मा विघ्नं मे समाचर । प्रायश्चित्तं करिष्यामि निश्चयोऽयं मया कृतः

ລູກຊາຍເວົ້າວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ ຂໍໃຫ້ວາງຄວາມຮັກຕໍ່ຂ້ອຍໄວ້ ຢ່າເຮັດອຸປະສັກໃຫ້ຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຈະປະຕິບັດປຣາຍະຈິດຕະ; ນີ້ແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກຳນົດແລ້ວ.”

Verse 46

मातोवाच । यदि पुत्र त्वया कार्यं प्रायश्चित्तं विशुद्धये । तदहं पतिना सार्धं प्रवेक्ष्यामि पुरोऽनलम्

ແມ່ເວົ້າວ່າ: “ລູກເອີຍ ຖ້າເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງປະຕິບັດປຣາຍະຈິດຕະເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ແລ້ວແມ່ຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ພ້ອມກັບພໍ່ຂອງເຈົ້າ ກ່ອນເຈົ້າ.”

Verse 47

त्वां द्रष्टुं नैव शक्रोमि पिबंतमग्निवद्घृतम् । पश्चात्प्राणपरित्यक्तं सत्येना त्मानमालभे

“ແມ່ທົນບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເຫັນເຈົ້າດື່ມນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ດັ່ງກັບດື່ມໄຟ. ຫຼັງຈາກເຈົ້າລະທິ້ງຊີວິດແລ້ວ ແມ່ຈະດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງສັດຈະ ລະທິ້ງຕົນເອງດ້ວຍ.”

Verse 48

पितोवाच । युक्तं पुत्रानया प्रोक्तं मात्रा तव हितं तथा । ममापि संमतं ह्येतत्करिष्यामि न संशयः

ພໍ່ເວົ້າວ່າ: “ລູກເອີຍ ສິ່ງທີ່ແມ່ຂອງເຈົ້າໄດ້ເວົ້ານັ້ນ ເໝາະສົມ ແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າແທ້. ຂ້ອຍກໍເຫັນດີດ້ວຍ; ຂ້ອຍຈະເຮັດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 49

तच्छ्रुत्वा तं समायाता वृत्तांतं दुःखसंयुताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍມາຊຸມຮວມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ।

Verse 51

पुत्रं प्रबोधयामासुः प्रायश्चित्तनिवृत्तये । तदा न शक्नुवंति स्म निवर्तयितुमं जसा

ພວກເຂົາພະຍາຍາມຕັກເຕືອນລູກຊາຍໃຫ້ຢຸດການຊົດໃຊ້ບາບນັ້ນ ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍບໍ່ອາດຫັນໃຈເຂົາໃຫ້ກັບຄືນໄດ້ໂດຍງ່າຍ।

Verse 52

तावुभौ च पितापुत्रौ प्राणत्यागकृतादरौ

ດັ່ງນັ້ນ ທັງພໍ່ແລະລູກ ກໍມີໃຈໝັ້ນຕັ້ງຈະສະລະຊີວິດ।

Verse 53

ततो वास्तुपदं जग्मुः सर्वज्ञो यत्र तिष्ठति । भर्तृयज्ञो महाभागः सर्वसंदेह वारकः

ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາໄປຫາ ວາສຕຸປະດະ ບ່ອນທີ່ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງສະຖິດຢູ່—ພະພາຣຕຣະຍັດຍະ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມສົງໄສທັງປວງ।

Verse 54

तस्य सर्वं समाचख्युः परावसुसमुद्भवम् । वृत्तांतं मद्यपानोत्थं यन्मित्रैस्तस्य कीर्तितम्

ພວກເຂົາໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ທ່ານຟັງ: ເລື່ອງທັງໝົດທີ່ເກີດຈາກ ປາຣາວະສຸ—ເຫດການທີ່ເກີດຈາກການດື່ມເຫຼົ້າ ດັ່ງທີ່ໝູ່ມິດຂອງເຂົາໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 55

प्रायश्चित्तं तु हास्येन यच्च स्मार्तैः प्रकीर्तितम् । विश्वावसोश्च संकल्पं वह्निसाधनसंभवम्

ພວກເຂົາຍັງໄດ້ລາຍງານເຖິງພຣາຍະຈິດຕະທີ່ບັນດາສະມາຣຕະໄດ້ກ່າວໄວ້ ໂດຍຖ້ອຍຄໍາເຢາະເຢີ້ຍ ແລະກ່ຽວກັບຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງ ວິສະວາວະສຸ ທີ່ເກີດຈາກວິທີແຫ່ງໄຟ।

Verse 56

सपत्नीकस्य मित्राणां यच्च दुःखमुपस्थितम् । निवेद्य तत्तथा प्रोचुर्भू योऽपिविनयान्वितम्

ພວກເຂົາຍັງໄດ້ທູນຖວາຍຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ໝູ່ມິດພ້ອມພັນລະຍາ; ເມື່ອແຈ້ງໃຫ້ພຣະອົງຊາບແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 57

अतीतं वर्तमानं च भविष्यद्वापि यद्भवेत् । न तेऽस्त्यविदितं किंचित्सर्वं जानीमहे वयम्

ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຈະເກີດໃນອະນາຄົດ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ຮູ້ຕໍ່ພຣະອົງ. ແທ້ຈິງ ພວກເຮົາຮູ້ພຣະອົງວ່າເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ।

Verse 58

एतच्च नगरं सर्वं विश्वावसुकृतेऽधुना । संशयं परमं प्राप्तं तेन प्राप्तास्तवांतिकम्

ເນື່ອງຈາກສິ່ງທີ່ ວິສະວາວະສຸ ໄດ້ເຮັດໃນບັດນີ້ ເມືອງທັງໝົດນີ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສອັນໜັກ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງມາຮອດຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ।

Verse 59

तस्माद्ब्रूहि महाभाग यद्यस्त्यपरमेव हि । प्रायश्चित्तं द्विजस्यास्य मद्यपानविशुद्धये

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກພວກເຮົາ—ຖ້າມີວິທີແກ້ໄຂອັນສູງສຸດແທ້—ວ່າພຣາຍະຈິດຕະໃດຈຶ່ງຈະຊໍາລະດວິຊະນີ້ໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກຄວາມຜິດແຫ່ງການດື່ມເຫຼົ້າ।

Verse 60

न ते ह्यविदितं किंचित्तव वेदसमुद्भवम् । भर्तृयज्ञो विहस्योच्चैस्ततो वचनमब्रवीत्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີດຈາກເວດາ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ທ່ານບໍ່ຮູ້. ແລ້ວພະພາຣະຕຣິຍັດຍະ ຫົວເຮາະດັງໆ ແລະເວົ້າຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 61

ब्राह्मणस्यास्य शुद्ध्यर्थमप्ययुपायः सुखावहः । विद्यमानोऽपि नास्त्येव मतिरेषा स्थिता मम

ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຂອງພຣາຫມັນນີ້ ມີວິທີການທີ່ນໍາຄວາມສະດວກສຸກມາໃຫ້ແທ້; ແຕ່ເຖິງຈະມີຢູ່ ກໍເຫມືອນບໍ່ມີ—ຄວາມຄິດນີ້ຝັງແນ່ນອນໃນໃຈຂ້ອຍ.

Verse 62

ब्राह्मणा ऊचुः पूर्वापरविरोधे नवाक्यमेतन्महामते । कथमस्ति कथं नास्ति तस्मात्त्वं वक्तुमर्हसि । विस्मयोऽयं महाञ्जातः सर्वेषां च द्विजन्मनाम्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່, ຄໍາກ່າວນີ້ແປກໃໝ່ ແລະເຫມືອນຂັດກັບທັງກ່ອນແລະຫຼັງ. ຈະມີໄດ້ແນວໃດ ແລະຈະບໍ່ມີໄດ້ແນວໃດ? ດັ່ງນັ້ນທ່ານຄວນອະທິບາຍ. ຄວາມພິສົດໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງປວງ»

Verse 63

भर्तृयज्ञ उवाच । जपच्छिद्रं तपश्छिद्रं यच्छिद्रं यज्ञकर्मणि । सर्वं भवति निश्छिद्रं यस्य चेच्छंति ब्राह्मणाः

ພະພາຣະຕຣິຍັດຍະ ກ່າວວ່າ: «ຄວາມບົກພ່ອງໃນຈະປະ, ຄວາມບົກພ່ອງໃນຕະປະ, ແລະຄວາມບົກພ່ອງໃດໆໃນພິທີຍັດຍະ—ທັງໝົດນັ້ນກາຍເປັນບໍ່ມີຮອຍດ່າງ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍພໍໃຈ ແລະປາຖະໜາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ»

Verse 64

अच्छिद्रमिति यद्वाक्यं वदंति क्षितिदेवताः । विशेषान्नागरोद्भूतास्तत्तथैव न चान्यथा

ບັນດາ “ເທວະແຫ່ງແຜ່ນດິນ” ຄືພຣາຫມັນ ກ່າວຄໍາວ່າ «ບໍ່ມີຮອຍດ່າງ». ແຕ່ຜູ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສາຍນາກະຣະນັ້ນເປັນກໍລະນີພິເສດ—ຈຶ່ງເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ແລະບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 65

तथा च ब्रह्मशालायां संस्थितैर्यदुदाहृतम् । नान्यथा तत्परिज्ञेयं हास्येनापि स्मृतिं विना

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ສິ່ງໃດທີ່ຜູ້ຊຸມນຸມໃນຫໍພຣະພຣະຫມາ (Brahma-hall) ໄດ້ປະກາດ ພຶງເຂົ້າໃຈຕາມນັ້ນແທ້ໆ ບໍ່ພຶງແປຜິດ; ແມ່ນແຕ່ເວົ້າຫຼິ້ນກໍຢ່າເອົາໄປໂດຍບໍ່ອ້າງອີງການຈື່ຈຳສມຣິຕິ (smṛti) ອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 66

स एष हास्यभावेन प्रोक्तो मित्रैः परावसुः

ພາຣາວະສຸ (Parāvasu) ຜູ້ນີ້ ຖືກໝູ່ມິດເວົ້າຖຶງດ້ວຍອາລົມຫຼິ້ນຫົວ ເປັນທຳນອງຮາສະຍາ.

Verse 67

रत्नवत्याः स्तनौ गृह्य यद्यास्वादयतेऽधरम् । तद्भविष्यति मे शुद्धिर्मद्यपान समुद्भवा

«ຖ້າເຂົາຈັບເອົາເຕົ້ານົມຂອງຣັດນະວະຕີ (Ratnavatī) ແລ້ວຊິມລິ້ມຝີປາກລຸ່ມຂອງນາງ ຄວາມມົນທິນທີ່ເກີດແກ່ຂ້ອຍຈາກການດື່ມເຫຼົ້າ ຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ»।

Verse 68

तदुपायो मया प्रोक्तो विप्रस्यास्य सुखावहः । पराशरमतेनैव करोति यदि शुध्यति

«ວິທີແກ້ໄຂນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້ເພື່ອພຣາຫມະນະຜູ້ນີ້ ເປັນທາງທີ່ນຳຄວາມສະບາຍໃຫ້ເຂົາ; ຖ້າເຂົາປະຕິບັດຕາມທັດສະນະຂອງພາຣາຊະຣະ (Parāśara) ເຂົາຈະບໍລິສຸດ.»

Verse 69

ब्राह्मणा ऊचुः । यद्येतच्छुणुते राजा वाक्यमीर्ष्यापरायणः । तत्सर्वेषां वधं कुर्याद्विप्राणामन्यथा भवेत्

ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຖ້າພະຣາຊາຜູ້ຫມົດໃຈໃນຄວາມອິດສາ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນີ້ ພຣະອົງອາດຈະສັ່ງຂ້າພວກເຮົາພຣາຫມະນະທັງໝົດ; ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ມັນຈະກາຍເປັນຢ່າງອື່ນ (ບໍ່ຕາມທີ່ປາດຖະໜາ)»។

Verse 70

तस्मात्करोतु चाभीष्टमेष विप्रः परावसुः । मातापितृसमोपेतो वयं यास्यामहे गृहम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ພຣາຫມັນ ປະຣາວະສຸ ເຮັດຕາມຄວາມປາດຖະນາຂອງທ່ານ. ພວກເຮົາພ້ອມມານດາແລະບິດາ ຈະກັບໄປເຮືອນ.

Verse 71

भर्तृयज्ञ उवाच । स राजा नीतिमान्विज्ञः सर्वधर्मपरायणः । भक्तो देवद्विजानां च सर्वशास्त्र विचक्षणः

ພະຣະຕຣິຍະຍັຍນາ ກ່າວວ່າ: “ກະສັດນັ້ນມີນະໂຍບາຍຊອບທຳ ຮູ້ແຈ້ງ ແລະອຸທິດໃຈແກ່ທຳທັງປວງ; ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເທວະ ແລະດວິຊະ, ຊ່ຽວຊານໃນຊາສະຕຣາທັງຫມົດ.”

Verse 72

तस्मान्मया समं सर्वे नागरायांतु तद्ग्रहे

ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ຊາວເມືອງທັງປວງ ໄປກັບຂ້ອຍ ເຖິງເຮືອນຂອງທ່ານໃນເມືອງ.

Verse 73

मध्यगं पुरतः कृत्वा तद्वक्त्रेण च तत्पुरः । कथयंतु च वृत्तांतं मद्यपान समुद्भवम्

ໃຫ້ວາງທ່ານໄວ້ກາງໝູ່ ແລະນຳອອກໄປຂ້າງໜ້າ; ໃນພຣະພັກກະສັດ ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໃຫ້ທ່ານເວົ້າດ້ວຍປາກຂອງທ່ານເອງ ເລົ່າເຫດການທີ່ເກີດຈາກການດື່ມເຫຼົ້າ.

Verse 74

परावसोश्च यत्प्रोक्तं वयस्यैर्हास्यमाश्रितैः । पराशरसमुत्थं च यद्वाक्यं तत्स्मृतेः परम्

ແລະຄຳທີ່ໝູ່ວັຍດຽວກັນເວົ້າກັບ ປະຣາວະສຸ ດ້ວຍຄວາມຫົວເຮາະ—ພ້ອມທັງຖ້ອຍຄຳທີ່ສືບມາຈາກ ປະຣາຊະຣະ—ນັ້ນມີນ້ຳໜັກສູງກວ່າການຈື່ຈຳທົ່ວໄປ.

Verse 75

तच्छ्रुत्वा यदि भूपाल ईर्ष्या लोभसमन्वितः । भविष्यति ततोऽहं तं धारयिष्यामि सत्पथे

ຖ້າກະສັດໄດ້ຍິນແລ້ວ ເກີດຄວາມອິດສາ ແລະ ຄວາມໂລບ ເມື່ອນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຫ້າມປາມພຣະອົງ ແລະ ຮັກສາໃຫ້ຢູ່ໃນທາງທຳອັນຊອບທຳ।

Verse 76

सूतौवाच । ततस्ते नागराः सर्वे सन्तोषं परमं गताः । साधुवादैः समभ्यर्च्य भर्तृयज्ञं पृथग्विधैः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວຊາວເມືອງທັງປວງໄດ້ບັນລຸຄວາມພໍໃຈອັນສູງສຸດ ແລະ ດ້ວຍຄຳສັນລະເສີນ “ດີແທ້!” ຫຼາຍປະເພດ ໄດ້ບູຊາແລະນົບນ້ອມຕໍ່ ພະບຣະຕຣິຍັຍຍະ।

Verse 77

तेनैव सहितं तूर्णं मध्ये कृत्वा च मध्यगम् । गर्त्तातीर्थसमुद्भूतं वेदवेदांगपारगम्

ພວກເຂົາໄດ້ຮີບຮ້ອນນຳລາວໄປດ້ວຍ ແລະ ຈັດໃຫ້ຢູ່ກາງພວກເຂົາ; ຈາກນັ້ນໄດ້ນຳອອກມາຜູ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກ ກັດຕາ-ຕີຣຖະ—ຜູ້ຊຳນານທີ່ຂ້າມຝັ່ງໄກຂອງ ເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ແລ້ວ।

Verse 78

स्मृतिज्ञं लक्षणज्ञं तमाहिताग्निं यशस्विनम् । यष्टारं बहुयज्ञानां भर्तृयज्ञमते स्थितम्

ລາວເປັນຜູ້ຮູ້ຈັກ ສະມຣິຕິ ແລະ ຮູ້ຈັກລັກສະນະມົງຄຸນ; ເປັນຜູ້ຮັກສາໄຟບູຊາອັນສັກສິດອັນມີຊື່ສຽງ; ເປັນຜູ້ປະກອບຍັຍຍະຫຼາຍປະການ; ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນວິໄນຍັຍຍະຂອງ ພະບຣະຕຣິຍັຍຍະ।

Verse 79

आनर्तेनापि भूपेन स्वर्गभ्रष्टेन वै पुरा । कर्णोत्पलाजनित्रेण यश्च पूर्वं चिरन्तनः

ໃນການກ່ອນເກົ່າ ແມ່ນແຕ່ກະສັດແຫ່ງ ອານັຣຕະ ຜູ້ຕົກຈາກສະຫວັນ ກໍເຄີຍໃຫ້ກຽດ/ສະຖາປະນາ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບນີ້ ຜູ້ມີຊື່ສຽງແຕ່ໂບຮານ ແລະ ມີສາຍກຳເນີດຈາກ ກັນໂນດປະລາຈະນິຕຣາ।

Verse 80

चमत्कारपुरे न्यस्तः स्थानेऽस्मिन्विप्रगौरवात् । येन सिध्यंति कार्याणि सर्वेषां च द्विजन्मनाम्

ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະພຣາຫມັນ ພຣະອົງຖືກປະດິດສະຖານໄວ້ໃນຈະມັດກາຣະປຸຣະ ທີ່ຈຸດນີ້; ໂດຍພຣະອົງ ກິດຈະການຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງປວງ ສຳເລັດຜົນ।

Verse 81

तथा चैव तु चान्यानि चमत्कारपुरस्य च । हरिभद्राभिधानं तं भर्तृयज्ञसमन्वितम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນບັນທຶກອື່ນໆທີ່ກ່ຽວກັບຈະມັດກາຣະປຸຣະ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ “ຮະຣິພັດຣະ” ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍພິທີ “ພະຣະຕຶຣະຍັຊຍະ”।

Verse 82

कृत्वा ते नागराः सर्वे राजद्वारमुपागताः । परावसुं समादाय मातापितृसमन्वितम्

ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ຊາວເມືອງທັງປວງໄດ້ໄປຮອດປະຕູພຣະຣາຊວັງ ພ້ອມນຳພາຣາວະສຸ ມາກັບແມ່ແລະພໍ່ຂອງລາວ।

Verse 83

अथ द्वाःस्थो द्रुतं गत्वा भूपतेस्तान्न्यवेदयत् । ब्राह्मणान्भर्तृयज्ञेन हरिभद्रेण संयुतान्

ແລ້ວຜູ້ເຝົ້າປະຕູໄດ້ໄປຢ່າງຮວດເຮັດ ແລະທູນແຈ້ງພຣະຣາຊາວ່າ: “ພຣະພຣາຫມັນມາຮອດແລ້ວ ພ້ອມກັບຮະຣິພັດຣະ ຜູ້ກ່ຽວພັນກັບພິທີພະຣະຕຶຣະຍັຊຍະ।”

Verse 84

आनर्तोऽपि च ताञ्छ्रुत्वा राजद्वारसमागतान् । पुरोधसा समायुक्तः संमुखं प्रययौ तदा

ເມື່ອພຣະຣາຊາອານັຣຕະໄດ້ຍິນວ່າ ພວກເຂົາມາຮອດປະຕູພຣະຣາຊວັງ ພຣະອົງກໍພ້ອມກັບປຸໂຣຫິດຫຼວງ ໄດ້ອອກໄປພົບພວກເຂົາແບບປະເຊີນໜ້າໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 85

दत्त्वार्घं मधुपर्कं च विष्टरं गां तथा नृपः । प्रथमं भर्तृयज्ञाय हरिभद्राय वै ततः

ກະສັດໄດ້ຖວາຍອາຣະຄະຍະ, ມະທຸປະຣະກະ, ບ່ອນນັ່ງ ແລະ ງົວໜຶ່ງຕົວ; ກ່ອນອື່ນໃຫ້ແກ່ ຮະຣິພະດຣະ ຜູ້ປະຕິບັດພິທີ ພະຣະຕຣິຍະຍັດ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນໆ.

Verse 86

चतुर्णां मुद्गहस्तानां तथान्येषां द्विजन्मनाम् । आद्यऋग्यजुःसाम्नां च प्रगृह्याशीर्वचः परम्

ແລະຈາກພຣາຫມັນ “ມຸດຄະ-ຫັດສະ” 4 ອົງ ພ້ອມທັງດວິຊະອື່ນໆ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນສາຍ ຣິກ, ຢະຊຸ, ແລະ ສາມະເວທ—ພຣະອົງໄດ້ຮັບຖ້ອຍຄໍາອວຍພອນອັນສູງສຸດ.

Verse 88

तथा तेषूपविष्टेषु सर्वेषु पृथिवीपतिः । उपविश्य धरापृष्ठे कृतांजलिर भाषत

ເມື່ອທຸກອົງໄດ້ນັ່ງປະຈໍາທີ່ແລ້ວ ພຣະມະຫາກະສັດ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ກໍນັ່ງລົງເທິງພື້ນດິນ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາ.

Verse 89

धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यन्मे गृहमुपागतः । सर्वोऽयं नागरो लोको भर्तृयज्ञसमन्वितः

«ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະກະຣຸນາ—ເພາະທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າ. ຊຸມຊົນນາຄະຣະທັງໝົດນີ້ ຮ່ວມໃຈເປັນໜຶ່ງໃນການປະຕິບັດ ພິທີພະຣະຕຣິ-ຍັດ»

Verse 90

तदादिशतु मां लोको यत्कृत्यं प्रकरोमि वः । अदेयमपि यच्छामि गृहायातस्य सांप्रतम्

«ຂໍໃຫ້ທີ່ປະຊຸມນີ້ຊີ້ນໍາຂ້າພະເຈົ້າ ວ່າຄວນເຮັດກິດອັນໃດເພື່ອທ່ານທັງຫຼາຍ. ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະໃຫ້ໃນບັດນີ້—ເພາະທ່ານໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າ»

Verse 91

अगम्यमपि यास्यामि करिष्येऽकृत्यमेव च । तच्छ्रुत्वा हरिभद्रः स समुत्थाय त्वरान्वितः

«ແມ່ນແຕ່ບ່ອນທີ່ເຂົ້າເຖິງຍາກ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະໄປ; ແລະຈະເຮັດແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ»។ ເມື່ອຮາຣິພັດຣະໄດ້ຍິນ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ।

Verse 92

पप्रच्छाद्यांस्तदर्थं च बह्वृचांस्तदनंतरम् । अध्वर्यूंश्चैव छांदोग्याननुज्ञातश्च तैस्तदा

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຖາມບັນດາບາຫວຶຈະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າເຖິງເລື່ອງນັ້ນ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປປຶກສາອັດວະຣະຍຸ ແລະ ຊານໂດກຍາ—ແລະເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພວກເຂົາ ກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 93

प्राणरुद्रान्वदंत्वाद्या जीवसूक्तं च बह्वृचाः । एषां चैव पृथिव्यादिसवनं यत्पुरा कृतम्

«ໃຫ້ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າທັງຫຼາຍ ສວດ ‘ປຣານ-ຣຸດຣະ’; ແລະໃຫ້ບາຫວຶຈະສວດ ‘ຊີວະ-ສູກຕະ’. ອີກທັງໃຫ້ປະກອບພິທີສະວະນະ ‘ປຣຶຖິວີ ແລະອື່ນໆ’ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເຮັດໃນອະດີດສຳລັບພິທີເຫຼົ່ານີ້».

Verse 94

पठन्त्वध्वर्यवः सर्वे छांदोग्याश्च पृथक्पृथक् । मधुच्युतेन संयुक्तं प्रपठन्तु च सिद्धये

«ໃຫ້ອັດວະຣະຍຸທັງໝົດ ແລະ ຊານໂດກຍາ ສວດແຍກກັນຕາມວິທີຂອງແຕ່ລະພວກ. ແລະໃຫ້ພວກເຂົາສວດຄຽງຄູ່ກັບ ‘ມະດຸຈະຍຸຕະ’ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຜົນສົມບູນ».

Verse 95

भर्तृयज्ञमतेनैवं तेन प्रोक्ता द्विजोत्तमाः । पप्रच्छुश्चैव तत्सर्वं यत्प्रोक्तं तेन धीमता

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຫຼັກຄຳສອນແຫ່ງ ‘ພະຣຕຣຶ-ຍັດຍະ’ ບັນດາດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳຈາກຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ; ແລະພວກເຂົາກໍຖາມຕໍ່ເຖິງທຸກສິ່ງທີ່ລາວໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 96

ततः पाठावसाने तु मध्यगः प्राह सादरम् । परावसुसमुद्भूतं वृत्तांतं तस्य भूपतेः

ເມື່ອການສວດຈົບລົງ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ກາງໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເລົ່າເລື່ອງທີ່ເກີດຈາກ ປາຣາວະສຸ ກ່ຽວກັບພະຣາຊານັ້ນ។

Verse 97

सभामंडपमासाद्य सर्वान्समुपवेशयत् । वरासनेषु हैमेषु यथावदनुपूर्वशः

ເມື່ອໄປຮອດຫ້ອງປະຊຸມ ລາວໃຫ້ທຸກຄົນນັ່ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕາມລຳດັບ ເທິງອາສນະຄຳອັນປະເສີດ।

Verse 98

भर्तृयज्ञेन चानीता यथा सर्वे द्विजातयः । तच्छ्रुत्वा पार्थिवो हृष्टः कृतांजलिपुटोऽब्रवीत्

ເມື່ອ ພະຣະຕຣິຍັຊຍະ ນຳນາງມາ ພ້ອມກັບບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງໝົດ ພະຣາຊາໄດ້ຍິນແລ້ວຍິນດີ ແລະປະນົມມືກ່າວວ່າ।

Verse 99

धन्योहं कृतपुण्योऽस्मि यस्य मे नागरैर्द्विजैः । विप्रत्रयप्ररक्षार्थं प्रसादोऽयं महान्कृतः

«ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະມີບຸນຍິ່ງ; ເພາະດ້ວຍບັນດາດວິຊະແຫ່ງນາກະຣະ ພຣະກະຣຸນາອັນໃຫຍ່ນີ້ໄດ້ກະທຳເພື່ອປົກປ້ອງພຣາຫມະນະສາມອົງ»।

Verse 100

धन्या मे कन्यका चेयं रक्षयिष्यति च स्वयम् । ब्राह्मणत्रितयं ह्येतन्मरणे कृतनिश्चयम्

«ບຸດສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້ານີ້ກໍມີພອນເຊັ່ນກັນ; ນາງຈະປົກປ້ອງດ້ວຍຕົນເອງ ພຣາຫມະນະສາມອົງນີ້ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໃຈເຖິງຄວາມຕາຍ»។

Verse 101

अथाऽसावानयामास तां कन्यां तत्क्षणाद्द्विजाः । उपविष्टं सभामध्ये ब्राह्मणेभ्यो न्यवेदयत्

ແລ້ວເຂົາໄດ້ນຳນາງສາວນັ້ນມາໃນທັນທີ; ແລະນັ່ງຢູ່ກາງສະພາ ກໍໄດ້ແຈ້ງເລື່ອງນັ້ນແກ່ພວກພຣະພຣາຫມັນ।

Verse 102

एषा कन्या मयानीता युष्मद्वाक्याद्द्विजोत्तमाः । भर्तृयज्ञेन यत्प्रोक्तं तत्करोतु च स द्विजः

“ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນພວກທະວິຊະ, ຕາມຄຳຂອງພວກທ່ານ ຂ້ອຍໄດ້ນຳນາງສາວນີ້ມາ. ຂໍໃຫ້ພຣະພຣາຫມັນນັ້ນ ກະທຳຕາມທີ່ ພະຣະຕຣິຍະຍັຊຍະ ໄດ້ກ່າວໄວ້ແທ້ໆ.”

Verse 103

ततस्तत्र समानीय ब्राह्मण तं परावसुम् । भर्तृयज्ञ इदं वाक्यं कन्यायाः पुरतोऽब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ໄດ້ນຳພຣະພຣາຫມັນ ປະຣາວະສຸ ມາທີ່ນັ້ນ; ແລະ ພະຣະຕຣິຍະຍັຊຍະ ໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ຕໍ່ໜ້ານາງສາວ।

Verse 104

इमां त्वं कन्यकां चित्ते जननीं यदि मन्यसे । अधरास्वादनं कुर्वंस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि

“ຖ້າໃນໃຈຂອງເຈົ້າ ເຈົ້ານັບຖືນາງສາວນີ້ເປັນແມ່, ແລ້ວໂດຍການຊິມລົດທີ່ຮິມຝີປາກຂອງນາງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດ (ຫຼັກຖານຈະສຳເລັດ).”

Verse 105

अनुरागपरो भूत्वा यद्यास्वादनतत्परः । भविष्यति ततो रक्तं तव वक्त्रे परावसो

“ແຕ່ຖ້າເຈົ້າເຮັດດ້ວຍຕັນຫາ—ມຸ່ງແຕ່ການຊິມລົດດ້ວຍກາມ—ແລ້ວເລືອດຈະປາກົດໃນປາກຂອງເຈົ້າ, ໂອ ປະຣາວະສຸ.”

Verse 106

शुद्धस्य त्वथ दुग्धं च भविष्यति न संशयः

ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ບໍລິສຸດ ນ້ໍານົມຈະປາກົດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 107

स्तनाभ्यां तव हस्ताभ्यां स्पर्शात्क्षीरं भवेद्यदि । तत्ते शुद्धिः परिज्ञेया रक्तं वा न भविष्यति

ຖ້າໂດຍການສຳຜັດດ້ວຍມືຂອງເຈົ້າຕໍ່ເຕົ້ານົມຂອງນາງ ນ້ໍານົມໄຫຼອອກ ກໍໃຫ້ຮູ້ວ່າເຈົ້າບໍລິສຸດ; ແລະເລືອດຈະບໍ່ປາກົດ।

Verse 108

एवमुक्त्वाथ तं कन्यां ततः प्रोवाच स द्विजः । एनं त्वं पुत्रवत्पश्य पुत्रि ब्राह्मणसत्तमम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແກ່ນາງສາວແລ້ວ ພຣາຫມັນກໍເວົ້າຕໍ່ວ່າ: “ລູກສາວເອີຍ ຈົ່ງເບິ່ງພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນີ້ເຫມືອນລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ.”

Verse 109

येन शुद्धिमवाप्नोति त्वदोष्ठास्वादने कृते । स्पर्शिताभ्यां स्तनाभ्यां च प्रायश्चित्तं यतः स्मृतम्

“ໂດຍສິ່ງນີ້ ລາວຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ—ເນື່ອງຈາກເມື່ອໄດ້ຊິມຮິມຝີປາກຂອງເຈົ້າ ແລະໄດ້ສຳຜັດເຕົ້ານົມຂອງເຈົ້າ ການຊົດໃຊ້ບາບ (ປຣາຍະຊິດ) ຖືກກໍານົດໄວ້ແທ້.”

Verse 110

एतदस्य द्विजेंद्रस्य वयस्यैर्हास्यसंयुतैः । येन शुद्धिमवाप्नोति नो चेन्मृत्युमवाप्स्यति

“ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ໝູ່ມິດຂອງພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຫົວໜ້ານີ້ ວາງໃສ່ລາວພ້ອມສຽງຫົວເຮາະ—ໂດຍມັນ ລາວອາດໄດ້ຄືນຄວາມບໍລິສຸດ; ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ລາວຈະພົບຄວາມຕາຍ.”

Verse 111

सूत उवाच । सा तथेति प्रतिज्ञाय सव्रीडं तमुवाच ह । एहि वत्स कुरुष्व त्वं प्रायश्चित्तं विशुद्धये

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ນາງຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລະດ້ວຍຄວາມອາຍຢ່າງສຸພາບ ນາງເວົ້າກັບເຂົາວ່າ: “ມາເຖີດ ລູກຮັກ; ຈົ່ງກະທຳພຣາຍະຊິດ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ”។

Verse 112

मातृभावं समाधाय मया त्वं कल्पितः सुतः । सोऽपि तां मातृवन्मत्वा तस्याः सांनिध्यमागतः

“ໂດຍຮັບເອົາຈິດໃຈແມ່ ຂ້ອຍໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າເປັນລູກຊາຍ; ແລະເຂົາກໍເຫັນນາງເປັນແມ່ ແລ້ວເຂົ້າໄປສູ່ສຳນັກຂອງນາງ”។

Verse 113

स्पृष्टवांश्च स्तनौ तस्याः सर्वलोकस्य पश्यतः । स्पृष्टाभ्यां च स्तनाभ्यां च तत्क्षणाद्द्विजसत्तमाः

ແລະເຂົາໄດ້ແຕະເຕົ້ານົມຂອງນາງ ຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນທັງປວງ; ແລະໃນຂະນະທີ່ເຕົ້ານົມນັ້ນຖືກແຕະ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—

Verse 114

क्षीरधारे विनिष्क्रांते कुन्देंदुहिमसंनिभे

ກະແສນ້ຳນົມໄດ້ໄຫຼອອກມາ ຂາວຜ່ອງດັ່ງດອກກຸນດະ, ດວງຈັນ ແລະ ຫິມະ।

Verse 115

अथौष्ठास्वादनं यावत्तस्याः स कुरुते द्विजः । तावत्क्षीरं विनिष्क्रांतं तादृग्रूपं तदाननात्

ຕໍ່ມາ ເທົ່າທີ່ພຣາຫມັນນັ້ນຊິມຮິມຝີປາກຂອງນາງ ນ້ຳນົມທີ່ມີຄວາມຂາວແບບນັ້ນກໍໄຫຼອອກຈາກປາກຂອງນາງຕະຫຼອດເວລານັ້ນ।

Verse 116

एतस्मिन्नंतरे सर्वैस्ताला दत्ता द्विजातिभिः । राज्ञाऽयं ब्राह्मणः शुद्धो वदमानैर्मुहुर्मुहुः

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງຫມົດຕົບມືຊື່ນຊົມຊ້ຳໆ ແລະປະກາດວ່າ: «ໂດຍອຳນາດພະຣາຊາ ພຣາຫມັນນີ້ໄດ້ບໍລິສຸດແລ້ວ!»

Verse 117

सोऽपि प्रदक्षिणीकृत्य तां च कन्यां मुहुर्मुहुः । नमस्कृत्य क्षमस्वेति त्वं मातः पुत्रवत्सले

ລາວກໍໄດ້ເດີນວຽນຂວາຮອບນາງສາວນັ້ນຊ້ຳໆ; ແລ້ວກໍກົ້ມນົບ ແລະກ່າວວ່າ: «ແມ່ເອີຍ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ລູກດັ່ງລູກຊາຍ, ຂໍໂທດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າແດ່»

Verse 118

तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यमानर्तो विस्मयान्वितः । शशंस भतृयज्ञं तं प्रायश्चित्तप्रदायकम्

ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ອານັຣຕະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົມພິສັນ ໄດ້ສັນລະເສີນພິທີ ພະຕຣິ-ຍັດຍະ ນັ້ນວ່າ ເປັນພິທີປະທານປຣາຍະຊິຕຕະ—ການຊຳລະບາບໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 119

अहोऽतीव सुभा ग्योऽहं यस्य मे गृहमागताः । ईदृशा ब्राह्मणाः सर्वे चमत्कारपुरोद्भवाः

«ໂອ້! ຂ້າພະເຈົ້າໂຊກດີຢ່າງຍິ່ງ ເພາະພຣາຫມັນທັງຫມົດຜູ້ເກີດຈາກອັດສະຈັນ ແລະອັດສະຈັນແມ່ນແຕ່ການປາກົດຕົວ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າ»

Verse 120

तथा चैतादृशी कन्या ह्यसामान्यप्रवर्तिनी । रत्नावती महाभागा सत्यशौचसमन्विता

«ແລະນາງສາວນີ້ດ້ວຍ—ຣັດນາວະຕີ—ປະພຶດບໍ່ແມ່ນທຳມະດາ; ນາງເປັນຜູ້ມີພະພອນຍິ່ງ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ»

Verse 121

तथाऽयं नैव सामान्यो ब्राह्मणश्च परावसुः । यश्चेदृशीं समासाद्य कन्यां नो विकृतः स्थितः

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນ ປະຣາວະສຸ ນີ້ ບໍ່ແມ່ນຄົນທົ່ວໄປ; ເຖິງໄດ້ພົບນາງສາວຜູ້ງາມຢ່າງນັ້ນ ກໍຍັງບໍ່ຖືກກິເລດບິດເບືອນ ແລະຍືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ។

Verse 122

एवमुक्त्वा विसृज्याथ तान्विप्रान्पार्थिवोत्तमाः । तां च कन्यां समादाय ततश्चांतःपुरं ययौ

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດໄດ້ປ່ອຍບັນດາພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນໄປ; ແລ້ວພານາງສາວນັ້ນໄປດ້ວຍ ແລະເຂົ້າສູ່ພຣະລາຊວັງພາຍໃນ।

Verse 123

अथ ते नागराः सर्वे मर्यादां चक्रिरे ततः । अद्यप्रभृति या वेश्या स्थानेऽस्मिन्वासमेष्यति

ຕໍ່ມາ ຊາວເມືອງທັງຫມົດໄດ້ວາງລະບຽບປະເພນີໄວ້ວ່າ: “ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ນາງໂສເພນີໃດໆທີ່ຈະມາພັກອາໄສໃນສະຖານທີ່ນີ້—”

Verse 124

तया नैव गृहे धार्यं सुरामांसं कथंचन । दूषयंति सदा दुष्टा नागराणां सुतानिह

“ໂດຍນາງນັ້ນ ຢ່າໃຫ້ມີການເກັບເຫຼົ້າ ແລະເນື້ອສັດໄວ້ໃນເຮືອນເດັດຂາດ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດ; ເພາະຍິງຊົ່ວເຊັ່ນນັ້ນ ມັກຈະທຳໃຫ້ລູກຊາຍຂອງຊາວເມືອງໃນນີ້ເສື່ອມຊົ່ວຢູ່ເສມອ”

Verse 125

अथ व्यवस्थामुत्क्रम्य या हि तद्धारयिष्यति । सा दण्ड्यास्माच्च निर्वास्या प्रेत्य स्यात्पापभागिनी

“ແລະຖ້າຍິງໃດລະເມີດລະບຽບນີ້ ແລະເກັບຮັກສາສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ ນາງຈະຖືກລົງໂທດ ແລະຖືກໄລ່ອອກຈາກພວກເຮົາ; ແລະເມື່ອຕາຍໄປ ຈະເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບບາບ.”

Verse 126

औदुम्बर्या मध्यगेन दत्तं तालत्रयं तदा

ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ຈັດສັນກຸ່ມຕົ້ນຕາລາ 3 ຕົ້ນ ໂດຍມີຕົ້ນອຸດຸມບະຣາ (ໝາກເດືອຍ) ຢືນຢູ່ກາງກຸ່ມ។

Verse 197

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये परावसुप्रायश्चित्तविधानवृत्तांतवर्णनंनाम सप्तनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນນາກະຣະຂັນດະທີ 6 ໃນມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ ບົດທີ່ມີຊື່ «ການບັນຍາຍວິທີການຊົດໃຊ້ບາບຂອງປາຣາວະສຸ» ຄືບົດທີ 197 ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.