Adhyaya 194

Verse 1

सूत उवाच । एवं सा तान्वरान्दत्त्वा सर्वेषां शापभागिनाम् । मौनव्रतपरा भूत्वा निविष्टाऽथ धरातले

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ປະທານພອນແກ່ຜູ້ທີ່ຮັບພາລະແຫ່ງຄຳສາບທັງປວງ ແລ້ວອຸທິດຕົນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມງຽບ ແລະນັ່ງລົງເທິງພື້ນດິນ.

Verse 2

ततो देवगणाः सर्वे तापसाश्च महर्षयः । साधुसाध्विति तां प्रोच्य ततः प्रोचुरिदं वचः

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍຕາປະສະ ແລະມະຫາຣິສີ ໄດ້ສັນລະເສີນນາງວ່າ “ດີແທ້, ດີແທ້” ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 3

एतां देवीप्रसादेन ब्राह्मणानां विशेषतः । पूजयिष्यंति मर्त्येऽत्र सर्वे लोकाः समाहिताः

ໂດຍພຣະກຸສົນແຫ່ງເທວີ ຊາວໂລກມະນຸດທັງປວງ—ໂດຍສະເພາະພຣາຫມັນ—ຈະບູຊານາງຢູ່ທີ່ນີ້ ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍ່ແລະສະຫງົບ.

Verse 4

ब्रह्माणं पूजयित्वा तु पश्चादेनां सुरेश्वरीम् । पूजयिष्यंति ये मर्त्यास्ते तु यांति परां गतिम्

ຜູ້ໃດໃນບັນດາມະນຸດ ບູຊາພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ) ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊານາງ—ພຣະຣາຊິນີແຫ່ງເທວະ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນສູງສຸດ.

Verse 5

या कन्या पतिसंयोगं संप्राप्यात्र समाहिता । ततः पादप्रणामं च गायत्र्याश्च करिष्यति । पतिं प्रजापतिं प्राप्य सा भविष्यत्यसंशयम्

ສາວນ້ອຍໃດກໍຕາມ ເມື່ອໄດ້ຮັບການຄູ່ຄອງກັບສາມີ ແລ້ວມາທີ່ນີ້ດ້ວຍໃຈໝັ້ນຄົງ ແລະກ່ອນຈະກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະນາງຄາຍະຕຣີ ນາງຈະໄດ້ຮັບສາມີດັ່ງພຣະປຣະຊາປະຕິ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 6

सर्वकामसुखोपेता धनधान्यसमन्विता । या नारी दुर्भगा वंध्या भविष्यति च शोभना

ແມ່ຍິງຜູ້ອັບໂຊກ ແລະ ເປັນໝັນ ຈະກາຍເປັນຜູ້ງາມ ແລະ ມີສິຣິມົງຄຸນ—ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກທີ່ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະ ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນ ແລະ ເຂົ້າຂອງກິນ।

Verse 7

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं गते पंचोत्तरे शते । पद्मजानां हरः प्रादादेतत्कथमनुत्त मम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງການຜ່ານໄປຂອງໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າ (ເວລາ/ປີ) ນັ້ນ—ວ່າ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ປະທານສິ່ງນີ້ແກ່ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະວົງສາ—ເລື່ອງອັນຍອດຢ່າງນີ້ຄວນເຂົ້າໃຈແນວໃດ?

Verse 8

ब्राह्मणेभ्यः स संतुष्टः किंवाऽन्योऽस्ति महेश्वरः । एतं नः संशयं भूयो यथावद्वक्तुमर्हसि

ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ພວກພຣາຫມັນ ແລ້ວຈະມີມະເຫສະວະຣະ (ພຣະເຈົ້າ) ອື່ນໃດນອກຈາກພຣະອົງອີກບໍ? ຂໍໃຫ້ທ່ານຂັບໄລ່ຄວາມສົງໄສນີ້ຂອງພວກເຮົາອີກຄັ້ງ ແລະອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ।

Verse 9

आयुष्यं शंकरस्यापि यत्प्रमाणं तथा हरेः । ब्रह्मणोऽपि समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ຂໍທ່ານບອກມາດຕະຖານອາຍຸຂອງ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະຂອງ ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍ, ພ້ອມທັງຂອງ ພຣະພຣະຫມາ—ເພາະພວກເຮົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງລຶກຊຶ້ງ।

Verse 10

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि विस्तरेण द्विजोत्तमाः । त्रयाणामपि चायुष्यं यत्प्रमाणं व्यवस्थितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ດີເລີດໃນພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ຂ້າພະເຈົ້າຈະບັນຍາຍໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງລະອຽດ ເຖິງມາດຕະຖານອາຍຸທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບທັງສາມພຣະອົງ।

Verse 11

निमेषस्य चतुर्भागस्त्रुटिः स्यात्तद्द्वयं लवः । लवद्वयं कला प्रोक्ता काष्ठा तु दशपंचभिः

ຕຣຸຕິ (truṭi) ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງໃນສີ່ຂອງ ນິເມສ (nimeṣa) ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້. ຕຣຸຕິ 2 ເປັນ ລະວະ (lava). ລະວະ 2 ເອີ້ນວ່າ ກະລາ (kalā) ແລະ ກາສຖາ (kāṣṭhā) ມີ 15 ກະລາ.

Verse 12

त्रिंशत्काष्ठां कलामाहुः क्षणस्त्रिंशत्कलो मतः । मुहूर्तमानं मौहूर्ता वदंति द्वादशक्षणम्

ເຂົາກ່າວວ່າ ກາສຖາ (kāṣṭhā) 30 ເປັນ ກະລາ (kalā) 1; ກະສະນະ (kṣaṇa) ຖືກນັບເປັນ 30 ກະລາ. ຜູ້ຮູ້ການນັບມຸຫູຣຕະ (muhūrta) ກ່າວວ່າ 1 ມຸຫູຣຕະ ມີ 12 ກະສະນະ.

Verse 13

त्रिंशन्मुहूर्तमुद्दिष्टमहोरात्रं मनीषिभिः । मासस्त्रिंशदहोरात्रैर्द्वौ मासावृतुसंज्ञितः

ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້ວ່າ ອະໂຫຣາຕຣະ (ahorātra) ໜຶ່ງ—ກາງວັນແລະກາງຄືນ—ມີ 30 ມຸຫູຣຕະ (muhūrta). ເດືອນໜຶ່ງມີ 30 ອະໂຫຣາຕຣະ; ແລະ 2 ເດືອນ ເອີ້ນວ່າ ຣຶຕຸ (ṛtu) ຫຼື ລະດູການ.

Verse 14

ऋतुत्रयं चायनं च अयने द्वे तु वत्सरम् । दैविकं च भवेत्तच्च ह्यहोरात्रं द्विजोत्तमाः

ຣຶຕຸ (ṛtu) 3 ເປັນ ອາຍະນະ (ayana) 1; ອາຍະນະ 2 ເປັນ ປີ ໜຶ່ງ. ແລະປີນັ້ນເອງ ກາຍເປັນ ກາງວັນ-ກາງຄືນ ອັນເທວະ (daivika), ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມາ (dvijottamāḥ) ຜູ້ປະເສີດໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 15

उत्तरं चायनं तत्र दिनं रात्रिस्तथाऽपरम् । लक्षैः सप्तदशाख्यैस्तु मनुष्याणां च वत्सरैः

ໃນນັ້ນ ອຸດຕະຣາຍະນະ (uttarāyaṇa) ແມ່ນ «ກາງວັນ» ແລະ ອີກຝ່າຍ (dakṣiṇāyaṇa) ແມ່ນ «ກາງຄືນ». ກາງວັນ-ກາງຄືນອັນເທວະນັ້ນ ວັດໄດ້ດ້ວຍ 17 ລັກສະ (lakṣa) ປີຂອງມະນຸດ.

Verse 16

अष्टाविंशतिभिश्चैव सहस्रैस्तु तथा परैः । आद्यं कृतयुगं चैव तद्भ विष्यति सद्द्विजाः

ດ້ວຍສອງໝື່ນແປດພັນປີ ແລະຍັງມີປີເພີ່ມອີກ ຍຸກທໍາອິດ ຄື ກຣິຕະຍຸກ ຖືກກໍານົດໄວ້ດັ່ງນີ້ ໂອ ດວິຊະຜູ້ດີງາມ।

Verse 17

ततो द्वादशभिर्लक्षैः षोडशानां सहस्रकैः । त्रेतायुगं समादिष्टं द्वितीयं द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍສິບສອງລັກສະ ແລະສິບຫົກພັນປີ ຍຸກທີສອງ—ເຕຣຕາຍຸກ—ຖືກປະກາດ ໂອ ດວິຊະຜູ້ຍອດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 18

द्वापरं चाष्टभिर्लक्षैस्तृ तीयं परिकीर्तितम् । चतुःषष्टिसहस्रैस्तु यथावत्परिसंख्यया

ດວາປະຣະ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຍຸກທີສາມ ມີຂະໜາດແປດລັກສະປີ; ແລະຕ້ອງນັບຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ ພ້ອມກັບຫົກສິບສີ່ພັນ ເປັນສ່ວນເພີ່ມຕາມຄວນ।

Verse 19

चतुर्लक्षं समादिष्टं युगं कलिसमुद्भवम् । द्वात्रिंशता सहस्रैस्तु चतुर्थं तद्विदुर्बुधाः

ຍຸກກາລີ ອັນເກີດຂຶ້ນເປັນຍຸກແຫ່ງກາລີ ຖືກກໍານົດໄວ້ວ່າມີສີ່ລັກສະປີ; ແລະພ້ອມກັບສາມສິບສອງພັນ ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າເປັນຍຸກທີສີ່ຕາມລໍາດັບ।

Verse 21

ब्रह्मा तेषां शतं यावत्स जीवति पितामहः । सांप्रतं चाष्टवर्षीयः षण्मासश्चैव संस्थितः

ໃນບັນດາມາດຕາເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ—ປິຕາມະຫະ ຜູ້ເປັນປູ່ໃຫຍ່—ດໍາລົງຊີວິດໄດ້ຈົນຄົບຮ້ອຍ (ມາດຕານັ້ນ). ແລະໃນປັດຈຸບັນ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຄົບແປດປີ ແລະຫົກເດືອນ ຕາມການນັບແບບເທວະ।

Verse 22

प्रतिपद्दिवसस्यास्य प्रथमस्य तथा गतम् । यामद्वयं शुक्रवारे वर्तमाने महात्मनः

ໃນວັນປະຕິປັດວັນທໍາອິດນີ້ ຍາມສອງໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ບັດນີ້ເປັນວັນສຸກ ໂອ ມະຫາທ່ານ।

Verse 23

ब्रह्मणो वर्षमात्रेण दिनं वैष्णवमुच्यते

ຕາມມາດຕະຖານໜຶ່ງປີຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ວັນໄວສະນະວະ”।

Verse 24

सोपि वर्षशतंयावदात्ममानेन जीवति । पंचपचाशदादिष्टास्तस्य जातस्य वत्सराः

ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍດໍາລົງຊີວິດໄດ້ຮ້ອຍປີຕາມມາດຕະຖານຂອງຕົນ; ແລະສໍາລັບຜູ້ເກີດມາ ມີການປະກາດວ່າ ຫ້າສິບຫ້າປີ ໄດ້ຖືກກໍານົດໄວ້ແລ້ວ।

Verse 25

तिथयः पंच यामार्द्धं सोमवारेण संगतम् । वैष्णवेन तु वर्षेण दिनं माहेश्वरं भवेत्

ຕິຖີຫ້າ ພ້ອມກັບຄຶ່ງຍາມ ເມື່ອປະສົມກັບວັນຈັນ—ຕາມມາດຕະຖານປີໄວສະນະວະ—ຈະກາຍເປັນ “ວັນມາເຫສະວະຣະ”।

Verse 26

शिवो वर्षशतं यावत्तेन रूपेण च स्थितः । यावदुच्छ्वसितं वक्त्रं सदाशिवसमुद्भवम्

ພຣະສິວະດໍາລົງຢູ່ໃນຮູບນັ້ນເປັນເວລາຮ້ອຍປີ—ຕາບໃດທີ່ລົມຫາຍໃຈອອກຈາກພຣະພັກຕຣະ ອັນເກີດຈາກສະດາສິວະ ຍັງດໍາລົງຢູ່।

Verse 27

पश्चाच्छक्तिं समभ्येति यावन्निश्वसितं भवेत् । निश्वासोच्छ्वसितानां च सर्वेषामेव देहिनाम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານເຂົ້າໄປໃກ້ ພຣະສັກຕິ (Śakti) ຕາມເວລາທີ່ລົມຫາຍໃຈເຂົ້າຍັງດໍາເນີນ; ລົມເຂົ້າແລະລົມອອກ ເປັນຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ।

Verse 28

ब्रह्मविष्णुशिवानां च गन्धर्वोरगरक्षसाम् । एकविंशत्सहस्राणि शतैः षड्भिः शतानि च

ສໍາລັບ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā), ພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu), ແລະ ພຣະສິວະ (Śiva)—ພ້ອມທັງ ຄັນທະວະ (Gandharva), ນາກ (Nāga), ແລະ ຣາກສະສະ (Rākṣasa)—ຈໍານວນແມ່ນ ສອງໝື່ນໜຶ່ງພັນ ພ້ອມອີກຫົກຮ້ອຍ ແລະຮ້ອຍເພີ່ມຕາມການນັບທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 29

अहोरात्रेण चोक्तानि प्रमाणे द्विज सत्तमाः । षड्भिरुच्छ्वासनिश्वासैः पलमेकं प्रवर्तते

ໂອ ທ່ານດວິຈະຜູ້ປະເສີດ, ມາດຕາເວລາກໍຖືກກ່າວໄວ້ໃນຮູບຂອງວັນແລະຄືນ: ໂດຍລົມຫາຍໃຈອອກແລະເຂົ້າ ຫົກຄັ້ງ ຈຶ່ງນັບເປັນ ພະລະ (pala) ໜຶ່ງ।

Verse 30

नाडी षष्टिपला प्रोक्ता तासां षष्ट्या दिनं निशा । निश्वासोच्छ्वसितानां च परिसंख्या न विद्यते । सदाशिवसमुत्थानामेतस्मात्सोऽक्षयः स्मृतः

ນາດີ (nāḍī) ຖືກປະກາດວ່າເທົ່າກັບ 60 ພະລະ (pala); ແລະໂດຍ 60 ນາດີ ຈຶ່ງເກີດເປັນວັນແລະຄືນ. ແຕ່ຈໍານວນລົມຫາຍໃຈເຂົ້າແລະອອກ ບໍ່ມີການກໍານົດແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ເກີດຈາກ ສະດາສິວະ (Sadāśiva) ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍາວ່າ «ອັກສະຍະ» (akṣaya) — ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 31

अन्येऽपि ये प्रगच्छंति ब्रह्मज्ञानसमन्विताः । अक्षयास्तेऽपि जायंते सत्यमेतन्मयोदितम्

ຜູ້ອື່ນໆອີກ ຜູ້ທີ່ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) — ພວກເຂົາກໍເກີດເປັນ «ອັກສະຍະ» (akṣaya) ເຊັ່ນກັນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 32

ऋषय ऊचुः । यद्येवं सूतपुत्रात्र ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । आत्मवर्षशते पूर्णे यांति नाशमसंशयम्

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນແທ້ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະມະເຫສະວະຣະ—ເມື່ອຮ້ອຍປີຂອງພຣະອົງຄົບ—ຍ່ອມເຖິງການລະລາຍແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 33

तत्कथं मानुषाणां च मर्त्यलोकेल्पजीविनाम् । कथयंति च ये मुक्तिं विद्वांसश्चैव सूतज

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ ນັກຮູ້ທັງຫຼາຍຈຶ່ງເວົ້າເຖິງໂມກະສໍາລັບມະນຸດ—ຜູ້ມີອາຍຸສັ້ນໃນໂລກແຫ່ງຄວາມຕາຍ—ໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 34

नूनं तेषां मृषा वादो मोक्षमार्गसमु द्भवः

ແນ່ນອນ ຄໍາເວົ້າຂອງເຂົາເຈົ້າທີ່ເກີດຂຶ້ນເກືອບກ່ຽວກັບເສັ້ນທາງໂມກະ ຄົງເປັນຄໍາລວງ.

Verse 35

सूत उवाच । अनादिनिधनः कालः संख्यया परिवर्जितः । असंख्याता गता मोक्षं ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ເວລາ (ກາລະ) ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີປາຍ ແລະເກີນການນັບ. ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະພຣະມະເຫສະວະຣະ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ໄດ້ໄປສູ່ໂມກະແລ້ວ.”

Verse 36

निजे वर्षशते पूर्णे वालुकारेणवो यथा । निजमानेन या श्रद्धा ब्रह्मज्ञानसमुद्भवा । तेषां चेन्मानुषाणां च तन्मुक्तिः स्यादसंशयम्

ເມື່ອຮ້ອຍປີຂອງຕົນຄົບ ກໍເຫມືອນເມັດຊາຍອັນລະອຽດທີ່ຖືກນັບ; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຕາມມາດຕະຖານຂອງຕົນ ສັດທາທີ່ເກີດຈາກປັນຍາຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ: ຖ້າມະນຸດກໍມີສັດທານັ້ນ ການຫຼຸດພົ້ນຂອງເຂົາຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີສົງໄສ.

Verse 37

यथैते दंशमशका मानुषाणां च कीटकाः । जायंते च म्रियंते च गण्यंते नैव कुत्रचित् । इन्द्रादीनां तथा मर्त्याः संभाव्या जगतीतले

ດັ່ງທີ່ຍຸງນ້ອຍໆ, ຍຸງ ແລະ ແມງໄມ້ອື່ນໆ ໃນໝູ່ມະນຸດ ເກີດແລ້ວຕາຍ ແຕ່ບໍ່ມີໃຜນັບໄດ້ແທ້—ດັ່ງນັ້ນເທິງຜິວໂລກ ມະນຸດຜູ້ຕາຍ ເມື່ອທຽບກັບພຣະອິນທຣາແລະອື່ນໆ ຄວນຮູ້ວ່າ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະ ນ້ອຍນິດນັກ.

Verse 38

देवानां च यथा मर्त्याः कीटस्थाने च संस्थिताः । तथा देवा अपि ज्ञेया ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः

ດັ່ງທີ່ມະນຸດຜູ້ຕາຍ ເມື່ອທຽບກັບເທວະ ຢືນຢູ່ໃນຖານະດັ່ງແມງໄມ້—ດັ່ງນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍກໍຄວນຮູ້ວ່າ ເມື່ອທຽບກັບພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຜູ້ມີກຳເນີດອັນບໍ່ປາກົດ ກໍຢູ່ໃນຖານະນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 39

ब्रह्मणस्तु यथा देवाः कीटस्थाने व्यवस्थिताः । तथा ब्रह्मापि विष्णोश्च कीटस्थाने व्यवस्थितः

ດັ່ງທີ່ເທວະທັງຫຼາຍ ເມື່ອທຽບກັບພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຢູ່ໃນຖານະດັ່ງແມງໄມ້—ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາເອງ ເມື່ອທຽບກັບພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ກໍຢູ່ໃນຖານະດັ່ງແມງໄມ້ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 40

पितामहो यथा विष्णोः कीटस्थाने व्यवस्थितः । तथा स शिवशक्तिभ्यां पीरज्ञेयो द्विजो त्तमाः

ດັ່ງທີ່ພຣະປິຕາມະຫະ (Brahmā) ເມື່ອທຽບກັບພຣະວິສນຸ ຢູ່ໃນຖານະດັ່ງແມງໄມ້—ດັ່ງນັ້ນ (ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ) ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ເມື່ອທຽບກັບພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ ທ່ານກໍຢູ່ໃນຖານະຕ່ຳດຽວກັນນັ້ນ.

Verse 41

यथा विष्णुः कृमिर्ज्ञेयस्ताभ्यामेव द्विजोत्तमाः । सदाशिवस्य विज्ञेयौ तथा तौ कृमिरूपकौ

ດັ່ງນັ້ນ (ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ) ແມ່ນແຕ່ພຣະວິສນຸ ກໍຄວນຮູ້ວ່າ ເມື່ອທຽບກັບທັງສອງນັ້ນ (ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ) ກໍເປັນດັ່ງແມ່ທ້ອງ. ແລະທັງສອງນັ້ນ ເມື່ອທຽບກັບສະດາສິວະ (Sadāśiva) ກໍຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ມີຮູບດັ່ງແມ່ທ້ອງ ຄືຕ່ຳຕ້ອຍຢ່າງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 42

एवं च विविधैर्यज्ञैः श्रद्धा पूतेन चेतसा । ब्रह्मज्ञानात्परं यांति सदाशिवसमुद्भवम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຍັດຍາຫຼາຍປະເພດ ທີ່ກະທຳດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດດ້ວຍສັດທາ ພວກເຂົາຂ້າມພົ້ນຜົນພິທີ; ໂດຍພຣະພຣະຫມະ-ຍານ ເຂົາບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ ອັນເກີດຈາກສະດາຊິວະ।

Verse 43

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैः कृतैः संपूर्णदक्षिणैः । तदर्थं ते दिवं यांति भुक्त्वा भोगान्पृथग्विधान्

ໂດຍຍັດຍາເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມະ ແລະອື່ນໆ ທີ່ກະທຳພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ) ຄົບຖ້ວນ ພວກເຂົາໄປສະຫວັນເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ແລະເສວຍສຸກຫຼາຍຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ।

Verse 44

क्षये च पुनरायांति सुकृतस्य महीतले । ब्रह्मज्ञानात्परं प्राप्य पुनर्जन्म न विद्यते

ເມື່ອບຸນກຸສົນນັ້ນໝົດສິ້ນ ພວກເຂົາກໍກັບມາສູ່ແຜ່ນດິນອີກ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ບັນລຸອັນສູງສຸດໂດຍພຣະພຣະຫມະ-ຍານ ຍ່ອມບໍ່ມີການເກີດໃໝ່ອີກເລີຍ।

Verse 45

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्राभ्यासं समा चरेत् । जन्मभिर्बहुभिः पश्चाच्छनैर्मुक्तिमवाप्नुयात्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ ຄວນຝຶກປະຕິບັດວິໄນນັ້ນຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ; ຫຼັງຈາກການເກີດຫຼາຍຄັ້ງ ຈຶ່ງຈະບັນລຸມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ຢ່າງຄ່ອຍໆ।

Verse 46

एकजन्मनि संप्राप्तो लेशो ज्ञानस्य तस्य च । द्वितीये द्विगुणस्तस्य तृतीये त्रिगु णो भवेत्

ຖ້າໃນຊາດໜຶ່ງ ໄດ້ຮັບພຽງເສດນ້ອຍຂອງຍານນັ້ນ ໃນຊາດທີສອງມັນຈະເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ; ໃນຊາດທີສາມຈະເປັນສາມເທົ່າ।

Verse 47

एकोत्तरो भवेदेवं सदा जन्मनिजन्मनि

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ມັນເພີ່ມຂຶ້ນອີກໜຶ່ງທຸກຄັ້ງ ສະເໝີໄປ ຈາກຊາດໄປຊາດ।

Verse 48

ऋषय ऊचुः । ब्रह्मज्ञानस्य संप्राप्तिर्मर्त्यानां जायते कथम् । एतन्नः सर्वमाचक्ष्व यदि त्वं वेत्सि सूतज

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ການບັນລຸພຣະພຣະຫມະ-ຍານ ຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ມະນຸດຜູ້ຕ້ອງຕາຍໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກພວກເຮົາທັງໝົດນີ້ ຖ້າທ່ານຮູ້ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ”។

Verse 49

सूत उवाच । का शक्तिर्मम वक्तव्ये ज्ञाने मर्त्यसमुद्भवे । स्वयमेव न यो वेत्ति स परस्य वदेत्कथम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະມີພະລັງອັນໃດເພື່ອກ່າວເຖິງຍານນັ້ນ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນມະນຸດ? ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງ ຈະໄປກ່າວໃຫ້ຜູ້ອື່ນຟັງໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 50

उपदेशः परं यो मे पित्रा दत्तो द्विजोत्तमाः । तमहं वः प्रवक्ष्यामि ब्रह्मज्ञानसमुद्भवम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂ້ອຍຈະກ່າວແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍ ຄໍາສອນອັນສູງສຸດທີ່ບິດາໄດ້ມອບໃຫ້ຂ້ອຍ—ຄໍາສອນທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດພຣະພຣະຫມະ-ຍານ।

Verse 51

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे ह्यस्ति तीर्थद्वयं शुभम् । कुमारिकाभ्यां विहितं ब्रह्मज्ञानप्रदं नृणाम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດແຫ່ງ ຮາຕະເກສະວະຣະ ມີຕີຣຖະອັນມົງຄຸນສອງແຫ່ງ; ຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍນາງສາວສອງນາງ ເພື່ອປະທານພຣະພຣະຫມະ-ຍານແກ່ຊົນຊາວ।

Verse 52

ब्राह्मण्या चैव शूद्र्या च कुमारीभ्यां विनिर्मितम् । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां यस्ताभ्यां स्नानमाचरेत्

ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍນາງສາວສອງຄົນ—ຄົນໜຶ່ງເປັນພຣາຫມະນີ ແລະອີກຄົນເປັນຊູດຣາ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນໃນວັນອັດຖະມີ ແລະວັນຈະຕຸຣະດັດສີ ຍ່ອມປະຕິບັດວຣະຕະຕາມພຣະບັນຍັດ।

Verse 53

पश्चात्पूजयते भक्त्त्या प्रसिद्धे सिद्धिपादुके । सुगुप्ते गर्तमध्यस्थे कुमार्या परिपूजिते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ພຶງບູຊາ ‘ສິດທິ-ປາດຸກາ’ ອັນໂດ່ງດັງ; ມັນຖືກປົກປິດຢ່າງດີ ຢູ່ກາງຫຼຸມໂພງ ແລະນາງສາວໄດ້ບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 54

तस्य संवत्सरस्यान्ते ब्रह्मज्ञानं प्रजायते । शक्त्या विनिहिते ते च स्वदर्शनविवृद्धये

ເມື່ອຄົບຮອບປີນັ້ນ ພຣະຍານແຫ່ງພຣະພຣະຫມະ (ພຣະພຣະຫມະ-ຍານ) ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນ. ແລະສິ່ງຮອງຮັບອັນສັກສິດເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກພຣະສັກຕິວາງໄວ້ ເພື່ອເພີ່ມພູນດັດສະນະອັນສັກສິດຂອງນາງເອງ।

Verse 55

लोकानां मुक्तिकामानां ब्रह्मज्ञानसुखावहे । मम तातो गतस्तत्र ततश्च ज्ञानवान्स्थितः

ສຳລັບຜູ້ຄົນທີ່ປາຖະໜາການຫຼຸດພົ້ນ ມັນນຳພາຄວາມສຸກແຫ່ງພຣະຍານພຣະພຣະຫມະມາໃຫ້. ພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ແລ້ວຕໍ່ມາທ່ານກໍຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງເປັນຜູ້ຮູ້.

Verse 56

तस्यादेशादहं तत्र गतः संवत्सरं स्थितः । पादुके पूजयामास ततो ज्ञानं च संस्थितम्

ຕາມຄຳສັ່ງຂອງທ່ານ ຂ້ອຍໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ແລະພັກຢູ່ຄົບໜຶ່ງປີ. ຂ້ອຍໄດ້ບູຊາປາດຸກາ ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະຍານກໍຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນຂ້ອຍ.

Verse 57

यत्किञ्चिद्वा श्रुतं लोके पुराणाग्र्यं व्यवस्थितम् । वर्तमानं भविष्यच्च तदहं वेद्मि भो द्विजाः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນໃນໂລກ ແລະສິ່ງທີ່ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນປຸຣານອັນສູງສຸດ—ທັງປັດຈຸບັນ ແລະອະນາຄົດ—ທັງໝົດນັ້ນ ຂ້ອຍຮູ້, ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ।

Verse 58

तत्प्रसादादसंदिग्धं प्रमाणं चात्र संस्थितम् । मुक्त्वैकं वेदपठनं सूतत्वं च यतो मयि

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ອຳນາດແຫ່ງຫຼັກຖານອັນບໍ່ຄວນສົງໄສ ແລະປະມານອັນແນ່ນອນ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນີ້. ແຕ່ມີຢ່າງດຽວທີ່ຂ້ອຍຂາດ—ການສວດວິດາ—ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍຢູ່ໃນຖານະສູຕະ.

Verse 59

तस्यापि वेद्मि सर्वार्थं भर्तृयज्ञो यथा मुनिः । अस्मादत्रैव गच्छध्वं यदि मुक्तेः प्रयोजनम्

«ຂ້ອຍກໍຮູ້ເນື້ອຄວາມທັງໝົດຂອງນັ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັບມຸນີ ພະຣະຕຣິຍັດຍະ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງອອກໄປຈາກນີ້ໃນທັນທີ—ຖ້າຈຸດປະສົງຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນມຸກຕິ»।

Verse 60

किमेतैः स्वर्गदैः सत्रैः पुनरावृत्तिकारकैः । आराधयध्वं ते गत्वा पादुके सिद्धिदे नृणाम् । येन संवत्सरस्यान्ते ब्रह्मज्ञानं प्रजायते

«ສັດຕຣະຍັດຍະເຫຼົ່ານີ້ທີ່ໃຫ້ສະຫວັນ ແຕ່ກໍເຮັດໃຫ້ກັບຄືນສູ່ການເກີດອີກ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຈົ່ງໄປນະມັດສະການພາດຸກາເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ປະທານສິດທິແກ່ມະນຸດ—ໂດຍທີ່ໃນທ້າຍປີ ປັນຍາຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຈະເກີດຂຶ້ນ»।

Verse 61

ऋषय ऊचुः । साधुसाधु महाभाग ह्युपदेशः कृतो महान् । तेन संतारिताः सर्वे वयं संसारसागरात्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ດີແທ້, ດີແທ້, ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ຄຳສອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແລ້ວ. ໂດຍຄຳສອນນັ້ນ ພວກເຮົາທັງໝົດໄດ້ຖືກພາຂ້າມພົ້ນຈາກທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ»।

Verse 62

यास्यामोऽपि वयं तत्र सत्रे द्वादशवार्षिके । समाप्तेऽस्मिन्न संदेहः सर्वे च कृतनिश्चयाः

ພວກເຮົາກໍຈະໄປທີ່ນັ້ນ ໄປສູ່ພິທີສັດຕຣະບູຊາຍາວ 12 ປີ. ເມື່ອການສົນທະນານີ້ສິ້ນສຸດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ທຸກຄົນໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ.

Verse 194

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मज्ञानप्राप्त्यर्थं कुमारिकातीर्थद्वयगर्तक्षेत्रस्थपादुकामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີ 6 «ນາຄະຣະຂັນດະ» ໃນມາຫາຕມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ «ຮາຖະເກສະວະຣະ»—ນີ້ແມ່ນບົດທີ 194 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງປາດຸກາທີ່ສະຖິດໃນເຂດດວະຍະ-ກັຣຕະ ແລະຕີຣຖະກຸມາຣິກາສອງແຫ່ງ ເພື່ອບັນລຸພຣະຍານແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ».