Adhyaya 189

Verse 1

सूत उवाच । अथ यावच्च ताः शप्ता मातरो द्विजसत्तमाः । सावित्र्या तास्तु गंधर्व्यः प्राप्ताः सा यत्र तिष्ठति

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ, ເມື່ອມາຣດາເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສາວິຕຣີສາບແຊ່ງແລ້ວ, ນາງກັນດະຣະວີເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄປຮອດສະຖານທີ່ທີ່ນາງພັກຢູ່।

Verse 2

ततः प्रणम्य ता ऊचुः सर्वा दीनतरं वचः । वयं समागता देवि सर्वास्तव मखे यतः

ຈາກນັ້ນ ພວກນາງທັງໝົດໄດ້ກາບນົບ ແລ້ວເວົ້າຄໍາທີ່ຖ່ອມຕົນຢ່າງຍິ່ງວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ພວກເຮົາມາພ້ອມກັນ ເພາະເປັນຜູ້ຮ່ວມພິທີຍັດຍະຂອງທ່ານ»។

Verse 3

यज्ञभागं लभिष्याम औदुंबर्याः प्रसादतः । न चास्माभिः परिज्ञाता सावित्री चात्र तिष्ठति

«ພວກເຮົາຄາດວ່າຈະໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ອາວຸດຸມບາຣີ; ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າ ສາວິຕຣີ ອົງເອງ ກໍຢູ່ທີ່ນີ້»។

Verse 4

दौर्भाग्यदोषसंपन्ना नागरीभिः समावृता । अस्माकं सुखमार्गोऽयं नृत्यगीतसमुद्भवः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍແມ່ຍິງໃນນະຄອນ ແລະຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍຄວາມຜິດແຫ່ງໂຊກຮ້າຍ, ນາງກ່າວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມສຸກຂອງພວກເຮົາ—ເກີດຈາກການຟ້ອນລໍາ ແລະບົດເພງ»។

Verse 5

तत्कुर्वाणास्ततो रात्रौ शप्ता गांधर्वसत्तमे । स्त्रीणां दुःखेन दुःखार्ता जायंते सर्वयोषितः

ເມື່ອພວກນາງເຮັດຢ່າງນັ້ນ ໃນຄືນນັ້ນພວກນາງຖືກສາບແຊ່ງ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຄັນທະວະ. ແລະແມ່ຍິງທັງຫມົດນັ້ນ ເກີດມາພ້ອມຄວາມທຸກ ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກຂອງແມ່ຍິງເອງ.

Verse 6

यूयमानंदिताः सर्वाः सपत्न्या मम चोत्सवे । तां प्रणम्य प्रपूज्याद्य नाहं संभाषितापि च

«ໃນງານສະເຫຼີມສະຫຼອງຂອງຂ້ອຍ ພວກເຈົ້າທັງໝົດໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີ ພ້ອມກັບເມຍຮ່ວມຂອງຂ້ອຍ. ແຕ່ມື້ນີ້ ເຖິງແມ່ນພວກເຈົ້າຈະກາບນົບ ແລະບູຊານາງ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ອຍແມ່ນແຕ່ຄໍາດຽວ»។

Verse 7

विशेषान्नृत्यगीतं च प्रारब्धं मम चाग्रतः । तस्माद्व्योमगति र्नैव भवतीनां भविष्यति

ແລະໂດຍເຈດຕະນາ ການຟ້ອນລໍາແລະບົດເພງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີທາງໄປຕາມຟ້າ ຫຼືອິດສະລະສະຫວັນແນ່ນອນ.

Verse 8

अस्मिन्स्थाने सदा दीनास्तथाऽश्रयविवर्जिताः । संतिष्ठध्वं न वः पूजां करिष्यंति च मानवाः

ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕະຫຼອດໄປ ດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກ ແລະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ. ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະບໍ່ເຮັດພິທີບູຊາໃຫ້ພວກເຈົ້າ.

Verse 9

दीनानामसमर्थानां यात्राकृत्येषु सर्वदा । तस्यास्तद्वचनं देवि नान्यथा संभविष्यति

ສໍາລັບຄົນທຸກຍາກ ແລະຜູ້ບໍ່ມີກໍາລັງ ໃນພິທີກິດແຫ່ງການເດີນທາງຈາລິກຕະຫຼອດໄປ—ໂອ ເທວີ—ຄໍາຂອງນາງນັ້ນຈະບໍ່ເປັນຢ່າງອື່ນ; ຈະເປັນຈິງແນ່ນອນ.

Verse 10

औदुम्बर्याः पूजनाय गत्वा तस्यै निवेद्यताम् । सा हि व्यपनयेद्दुःखं ध्रुवं सा हि प्रकामदा

ຈົ່ງໄປເພື່ອບູຊາ ອາວຸດຸມບາຣີ (Audumbarī) ແລະນໍາເຄື່ອງບູຊາໄປຖວາຍແດ່ນາງ. ນາງຍ່ອມກໍາຈັດຄວາມທຸກໄດ້ແນ່ນອນ; ນາງແມ່ນຜູ້ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 11

तेनाऽत्र सहसा प्राप्ता यावन्नष्टमनोरथाः

ໂດຍອາໄສຄໍາແນະນໍານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ມາຮອດທີ່ນີ້ຢ່າງວ່ອງໄວ—ຈົນກວ່າຄວາມປາຖະໜາຂອງພວກເຂົາຈະສູນຫາຍ ແລະໃຈຈະທໍ້ແທ້.

Verse 12

तस्मात्कुरुष्व कल्याणि यथास्माकं गतिर्भवेत् । माहात्म्यं तव वर्द्धेत त्रैलोक्येऽपि चराचरे

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ ຈົ່ງກະທຳຕາມທີ່ຄວນ ເພື່ອໃຫ້ເສັ້ນທາງອັນດີເປັນຂອງພວກເຮົາ; ແລະຂໍໃຫ້ມະຫິມາຂອງເຈົ້າເພີ່ມພູນໃນສາມໂລກ ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 13

औदुम्बर्युवाच । का शक्तिर्विद्यतेऽस्माकं कृतं सावित्रिसंभवम् । अन्यथा कर्तुमेवाद्य सर्वैरपि सुरासुरैः

ອາວດຸມບະຣີ ກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາຈະມີພະລັງອັນໃດ ເພື່ອປ່ຽນແປງສິ່ງທີ່ເກີດຈາກພຣະບັນຊາຂອງ ສາວິຕຣີ? ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ທັງປວງຮ່ວມກັນ ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ເປັນອື່ນໃນມື້ນີ້ໄດ້.”

Verse 14

तथापि शक्तितो देव्यो यतिष्यामि हिताय वः । अष्टषष्टिषु गोत्रेषु भवत्यः संनियोजिताः

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ເທວີທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພະຍາຍາມຕາມກຳລັງ ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າຈະຖືກຈັດສັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໃນຫົກສິບແປດ ຄອບຄົວສາຍພັນ (ໂກຕຣ).

Verse 15

पितामहेन तुष्टेन तत्र पूजामवाप्स्यथ । यूयं रात्रौ च संज्ञाभिर्हास्यपूर्वाभिरेव च

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ພໍໃຈ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການບູຊາ. ແລະໃນຍາມຄ່ຳຄືນດ້ວຍ ຈະເຂົ້າໄປຫາພວກເຈົ້າດ້ວຍສັນຍານທີ່ຕົກລົງກັນ ແລະດ້ວຍສຽງຫົວເຮາະເປັນຄຳນຳ.

Verse 16

अद्यप्रभृति यस्यात्र नागरस्य तु मंदिरे । वृद्धिः संपत्स्यते काचिद्वि शेषान्मंडपोद्भवा

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໃນເຮືອນຂອງຊາວເມືອງຄົນໃດໃນທີ່ນີ້ ຖ້າມີຄວາມເຈຣິນຂຶ້ນບາງປະການ—ໂດຍສະເພາະຄວາມເຈຣິນທີ່ເກີດຈາກການສ້າງ ຫຼືປະດິດສະຖານ ມັນດະປະ (maṇḍapa)—

Verse 17

तथा या योषितः काश्चित्पुरद्वारं समेत्य च । अदृष्टहास्यमाध्याय क्षपिष्यंति बलिं ततः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຍິງບາງຄົນຈະມາຮອດປະຕູເມືອງ ແລ້ວເອົາຮອຍຫົວເຮາະທີ່ຊ່ອນໄວ້ເປັນຮູບບັງ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍບະລິ (ເຄື່ອງບູຊາພິທີ) ຕໍ່ມາ।

Verse 18

तेन वो भविता तृप्तिर्देवानां च यथा मखैः । याः पुनर्न करिष्यंति पूजामेतां मयोदिताम्

ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະອິ່ມໃຈ ເຫມືອນທີ່ເທວະດາອິ່ມໃຈດ້ວຍຍັດຍາ (ພິທີບູຊາ) ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ກະທຳການບູຊານີ້ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້—

Verse 19

युष्माकं नगरे तासां सुपुत्रो नाशमाप्स्यति । युष्माकमपमाने न सदा रोगी भविष्यति

ໃນເມືອງຂອງພວກເຈົ້າ ບຸດດີຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ (ຜູ້ກະທຳພິທີ) ຈະບໍ່ພົບຄວາມພິນາດ. ແລະເມື່ອພວກເຈົ້າຖືກຫຍັບຫຍາມ ພວກນາງຈະບໍ່ເປັນຄົນເຈັບໄຂ້ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 20

तस्मात्तिष्ठध्वमत्रैव रक्षार्थं नगरस्य च । शापव्याजेन युष्माकं वरोऽयं समुपस्थितः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຢືນຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອປົກປ້ອງເມືອງ. ພາຍໃຕ້ຂໍ້ອ້າງແຫ່ງຄຳສາບ ພອນນີ້ໄດ້ມາຮອດພວກເຈົ້າ.

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो देवशर्मा द्विजोत्तमाः । गंधर्वः पर्वतो जातः स्वपत्न्या सहितस्तदा

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະຊະຣະມາ (Devaśarmā) ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ໄດ້ມາຮອດ. ໃນເວລານັ້ນ ກັນທັຣວະນາມ ປະຣະວະຕະ (Parvata) ກໍຢູ່ພ້ອມກັບພັນລະຍາຂອງຕົນ.

Verse 22

यदा चौदुम्बरी शप्ता नारदेन सुरर्षिणा । मानुषी भव क्रुद्धेन तदा संप्रार्थितस्तया

ເມື່ອ ຈາວດຸມບະຣີ ຖືກ ນາຣະດະ ມະຫາຣິສີເທວະ ສາບແຊ່ງດ້ວຍຄວາມໂກດວ່າ «ຈົ່ງເປັນມະນຸດ!» ແລ້ວນາງໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ທ່ານ।

Verse 23

मदर्थं मानुषो भूत्वा तता त्वं चानया सह । सृज मां मानुषीं चेव येन गच्छामि नो भुवि

ນາງກ່າວວ່າ: «ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ທ່ານພໍ່ເປັນມະນຸດ ແລະ ທ່ານກໍໃຫ້ເປັນມະນຸດພ້ອມກັບນາງນີ້. ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເກີດເປັນຍິງມະນຸດ ເພື່ອຈະໄດ້ໄປຢູ່ໃນໂລກ»।

Verse 24

विण्मूत्रसंयुते गर्भे सर्वदोषसमन्विते । ततः सा कृपया तस्याः सत्पत्न्या देवशर्मणः

ໃນຄັນທ້ອງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອະສຸຈິ ແລະ ປັດສະວະ ອັນປະກອບດ້ວຍຂໍ້ດ່າງພ້ອມທັງປວງ, ນາງໄດ້ຫັນໃຈດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໄປຫາພັນລະຍາຜູ້ດີຂອງ ເທວະຊະຣະມັນ।

Verse 25

अवतीर्णा धरापृष्ठे वानप्रस्थाश्रमे ततः । एवं सा पञ्चमी रात्रिस्तस्य यज्ञस्य सत्तमाः

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ລົງມາສູ່ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ເຂົ້າສູ່ອາສຣົມຂອງຜູ້ຢູ່ປ່າ (ວານະປຣັສຖະ). ດັ່ງນັ້ນ ຄືນທີ່ຫ້າຂອງຍັດຍະອັນປະເສີດນັ້ນ ກໍໄດ້ຜ່ານໄປ।

Verse 26

उत्सवेन मनोज्ञेन चौदुम्बर्या व्यतिक्रमात् । प्रत्यूषे च ततो जाते यदा तेन विसर्जिता

ເມື່ອງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນງາມຂອງ ອາວດຸມບະຣີ ສິ້ນສຸດລົງ ແລະ ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນມາຮອດ, ນາງກໍຖືກທ່ານນັ້ນປ່ອຍສົ່ງໄປ।

Verse 27

औदुम्बरी तदा प्राह पर्वतं जनकं निजम् । कल्येऽत्रावभृथो भावी विधियज्ञसमुद्भवः

ແລ້ວ ອາວດຸມບະຣີ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພູເຂົາ ຜູ້ເປັນບິດາຂອງນາງວ່າ: «ມື້ອື່ນ ທີ່ນີ້ ຈະມີພິທີອະວະພຣຶຖະ (ອາບນ້ຳປິດພິທີ) ເກີດຈາກຍັດຍະທີ່ປະຕິບັດຖືກພິທີ»។

Verse 28

सर्वतीर्थमयस्तस्मिन्स्नानं न स्यात्ततः परम् । यास्यामः स्वगृहान्भूयः सर्वैर्देवैः समन्विताः

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ອັນເປັນທີ່ຮວບຮວມຕີຣະຖະທັງປວງ ການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີການອາບນ້ຳໃດຈະສູງສົ່ງກວ່າ. ແລ້ວ ພວກເຮົາຈະກັບໄປຍັງເຮືອນຖິ່ນຂອງຕົນ ໂດຍມີເທວະທັງປວງຮ່ວມຄຽງ.

Verse 30

अनेनैव विमानेन त्रयो वापि यथासुखम् । ममापि च वरो जातो यः शापान्नारदोद्भवात् । यज्ञभागो मया प्राप्तो देवानामपि दुर्लभः । पौर्णमासीदिने प्राप्ते विशेषात्स्त्रीजनैः कृतः

«ໂດຍວິມານລອຍຟ້ານີ້ເອງ ພວກເຮົາສາມຄົນຈະເດີນທາງຕາມສະບາຍໃຈ. ແລະສໍາລັບຂ້ອຍກໍມີພອນເກີດຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກຄໍາສາບທີ່ເກີດຈາກນາຣະດະ: ຂ້ອຍໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ ອັນແມ່ນຫາຍາກແມ່ນແຕ່ເທວະ. ໂດຍພິເສດ ເມື່ອເຖິງວັນເພັງເດືອນ ແລະຖືກປະກອບໂດຍສະຕຣີທັງຫຼາຍ»។

Verse 189

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्य औदुंबर्युत्पत्तिपूर्वकतत्प्राग्जन्मवृत्तांतवर्णनंनामैकोननवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ» ພາຍໃນມາຫາດມະຍະແຫ່ງ «ຮາຏະເກສະວະຣະ-ກເສດຣະ» ຈົບບົດທີ່ມີຊື່ວ່າ «ການບັນຍາຍເລື່ອງຊາດກ່ອນ ອັນນໍາໜ້າການປະກົດຂອງອາວດຸມບະຣີ» ເປັນບົດທີ 189.