Adhyaya 188

Verse 1

सूत उवाच । ततस्तु पंचमे चाह्नि संजाते ते द्विजोत्तमाः । श्वेतधौतांबराः सर्वे सुस्नाताः शुचयः स्थिताः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ເມື່ອວັນທີຫ້າມາຮອດ ບັນດາດວິຊະໂອດຕະມະເຫຼົ່ານັ້ນ ຢືນພ້ອມ—ອາບນ້ຳດີ ບໍລິສຸດທັງກາຍໃຈ ແລະທຸກຄົນນຸ່ງຜ້າຂາວທີ່ຊັກສະອາດໃໝ່.

Verse 2

चक्रुः सर्वाणि कर्माणि पुलस्त्येन प्रबोधिताः । सदोमध्ये गताश्चैव ऋत्विग्वरणपूर्वकाः

ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳໂດຍ ປຸລັສຕະຍະ ພວກເຂົາໄດ້ປະກອບກຳມະພິທີທັງປວງຕາມທີ່ກຳນົດ. ແລ້ວເມື່ອເລືອກຣິຕວິກ (ປະໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ) ກ່ອນ ພວກເຂົາກໍເຂົ້າໄປກາງສາລາຍັດຍະ.

Verse 3

अध्वर्युणा समादिष्टान्प्रैषान्प्रोचुर्यथा क्रमम् । होमार्थं दीप्तवह्नौ च ऋत्विग्भिः सुसमाहितैः

ຕາມທີ່ ອັດວະຣະຍຸ ສັ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ປະກາດ ປຣາຍິສະ (ຄຳເຊີນພິທີ) ຕາມລຳດັບ. ແລະເພື່ອການໂຮມະ ບັນດາຣິຕວິກຜູ້ມີສະມາທິດີ ໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ.

Verse 4

एतस्मिन्नेव काले तु ह्युद्गात्रा कर्म योजितम् । शंकुभिः क्रियते यच्च साम गीतिप्रसूचितम्

ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ອຸດກາຕຣິ (Udgātṛ) ໄດ້ເລີ່ມກຳພິທີ—ພິທີທີ່ເຮັດດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍ ສັງກຸ (śaṃku) ແລະຖືກຊີ້ນຳໂດຍທຳນອງບົດສາມັນ (Sāman)។

Verse 5

सप्तावर्तं द्विजश्रेष्ठाः सदोमध्यगतेन च । यत्राऽगच्छंति ते सर्वे देवा यज्ञांशलालसाः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໃນພິທີວົງເຈັດຮອບ ທີ່ຢູ່ກາງຫໍບູຊາ, ເທວະທັງປວງມາຮອດທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ (yajña).

Verse 6

सोमपानकृते चैव विशेषेण मुदान्विताः । प्रारब्धे सोमभक्ष्येऽथ गीते चोद्गातृनिर्मिते

ແລະເພື່ອການດື່ມໂຊມະ (Soma) ພວກເຂົາປິຕິຍິນດີເປັນພິເສດ. ເມື່ອສ່ວນໂຊມະຖືກເລີ່ມ ແລະເມື່ອບົດຮ້ອງຂອງອຸດກາຕຣິເລີ່ມຂຶ້ນ, ພິທີກໍຮວບຮວມມົງຄຸນອັນເຕັມປຽມ.

Verse 7

आगता कन्यका चैका सामगीतिसमुत्सुका । शंकुकर्णनजं चित्रं वांछमाना विचक्षणा

ແລ້ວມີສາວນ້ອຍຄົນໜຶ່ງມາຮອດ ດ້ວຍຄວາມຮື້ນຮົມຢາກຟັງບົດສາມັນ. ນາງມີປັນຍາ ແລະຮູ້ເຫັນລຶກຊຶ້ງ, ປາຖະໜາຈະເຫັນຮູບອັນພິສົດທີ່ເກີດຈາກ ສັງກຸ ແລະ ກັນນະ (Karṇa).

Verse 8

छन्दोगस्य सुता श्रेष्ठा देवशर्माभिधस्य च । औदुम्बरीति नाम्ना सा सामश्रवणलालसा

ນາງເປັນບຸດສາວອັນປະເສີດຂອງຈັນໂດກະ (Chāndoga) ນາມ ເທວະຊັຣມັນ (Devaśarman). ນາງຊື່ ອາວດຸມບະຣີ (Audumbarī) ແລະປາຖະໜາຢ່າງແຮງກ້າທີ່ຈະຟັງບົດສາມັນ.

Verse 9

उद्गातारं च सदसि वचनं व्याजहार सा । यथायथा प्रवर्तंते शंकवः सामसूचिताः

ໃນທີ່ປະຊຸມ ນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ ອຸດກາຕຣິ (Udgātṛ) ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນສັກສິດ ວ່າ ຕາມລໍາດັບໆ ເສົາປັກ śaṃku ທີ່ບົດຮ້ອງ ສາມັນ (Sāman) ຊີ້ນໍາ ຖືກເຮັດໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວໃນພິທີກຳ.

Verse 10

दक्षिणाग्नौ द्रुतं गत्वा कुरु होमं यथोदितम् । येन त्वं मुच्यसे पापान्न चेद्व्यर्थो भविष्यति

ຈົ່ງຮີບໄປຫາໄຟທາງທິດໃຕ້ ແລ້ວເຮັດໂຮມ (homa) ຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ໂດຍກຳລັງນັ້ນ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກບາບ, ບໍ່ຊັ້ນມັນຈະເປັນໄປໂດຍປະໂຫຍດບໍ່ໄດ້.

Verse 11

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा साभिप्रायं द्विजोत्तमाः । ततः स चिन्तयामास यावत्तद्व्याहृतं वचः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ແລະເຫັນເຈດນາອັນລຶກຊຶ້ງ ພຣະດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ກໍຢຸດນິ່ງ ແລ້ວຄິດພິຈາລະນາຢູ່ຊົ່ວຄາວ ຕໍ່ຖ້ອຍຄໍາທີ່ນາງໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 12

ततः पप्रच्छ तां कन्या मुद्गाता विस्मयान्वितः । कुतस्त्वमसि चाऽयाता सुता कस्य वदस्व मे

ຕໍ່ມາ ມຸດກາຕາ (Mudgāta) ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ໄດ້ຖາມນາງສາວວ່າ: “ເຈົ້າມາຈາກໃສ? ເຈົ້າເປັນລູກສາວຂອງໃຜ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ.”

Verse 13

औदुम्बर्युवाच । पर्वतस्य सुता चास्मि विख्याता देवशर्मणः । जातिस्मरा महाभाग प्राप्ता गन्धर्वलोकतः

ອາວດຸມບາຣີ (Audumbarī) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີສ່ວນບຸນອັນໃຫຍ່, ຂ້ອຍເປັນລູກສາວຂອງ ປາຣະວະຕະ (Parvata) ຜູ້ມີຊື່ສຽງວ່າ ເທວະຊັຣມາ (Devaśarmā). ຂ້ອຍເປັນຜູ້ຈື່ຈໍາຊາດກ່ອນ (jātismara) ແລະໄດ້ມາຈາກໂລກຂອງຄັນທະວະ (Gandharva-loka).”

Verse 14

उद्गातोवाच । गन्धर्वस्य सुता कस्य केन शप्तासि पुत्रिके । कदा ते भविता मोक्षो मानुषत्वस्य कीर्त्तय

ອຸດກາຕະ ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າເປັນລູກສາວຂອງກັນທັຣວະຜູ້ໃດ, ນາງນ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ? ຜູ້ໃດໄດ້ສາບແຊ່ງເຈົ້າ? ແລະເມື່ອໃດເຈົ້າຈະໄດ້ພົ້ນຈາກສະພາບເປັນມະນຸດ—ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຟັງ»।

Verse 15

औदुम्बर्युवाच । नारदः पर्वतश्चैव गन्धर्वौ विदितौ जनैः । पर्वतस्य सुता चास्मि शप्ताहं नारदेन हि

ອາວດຸມບະຣີ ກ່າວວ່າ: «ນາຣະດະ ແລະ ປະຣະວະຕະ ເປັນກັນທັຣວະທີ່ຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກດີ. ຂ້ອຍເປັນລູກສາວຂອງປະຣະວະຕະ ແລະແທ້ຈິງ ຖືກນາຣະດະສາບແຊ່ງ»។

Verse 16

विपंचीं वादयन्स्वैरं दृष्टः स मुनिसत्तमः । अजानंत्या च तानानां विशेषं मूर्च्छनोद्भवम् । मया स हसितोऽतीव तानभंगतया गतः

«ມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຖືກເຫັນກຳລັງບັນເລງວິປັມຈີຢ່າງເສຣີ. ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຄວາມແຕກຕ່າງອັນລະອຽດຂອງສຽງຕານະ ທີ່ເກີດຈາກມູຣຈະນາອັນຖືກຕ້ອງ; ຄິດວ່າສຽງຂອງທ່ານ “ຂາດຂອດ” ຈຶ່ງຫົວເຮາະເຢາະເຢີ້ຍຢ່າງຫນັກ»។

Verse 17

ततः स कुपितो मह्यं ददौ शापं द्विजोत्तमः । मिथ्यापहसितो यस्मादहं शापमतोऽर्हसि

«ຕໍ່ມາ ດວິຊະໂອດຕະມະນັ້ນໂກດຂ້ອຍ ແລະໃຫ້ຄຳສາບແຊ່ງວ່າ: ‘ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເຢາະເຢີ້ຍຂ້ອຍຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຄວນຮັບຄຳສາບ’»।

Verse 18

मानुषाणामयं धर्मस्तस्मात्त्वं मानुषी भव । मया प्रसादितः सोऽथ पित्रा सार्धं मुनीश्वरः

«‘ນີ້ແມ່ນທຳມະຂອງມະນຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເປັນມະນຸດ.’ ແລ້ວຕໍ່ມາ ມຸນີເຈົ້ານາຍນັ້ນກໍຖືກປະລອບໃຈ—ໂດຍຂ້ອຍ ແລະບິດາຂອງຂ້ອຍພ້ອມກັນ»។

Verse 19

शापांतं कुरु मे नाथ बालिशाया विशेषतः । मानुषत्वं च मे भूयात्सुस्थाने सुकुले विभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າເຈົ້ານາຍ, ຂໍໃຫ້ສິ້ນສຸດຄຳສາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍພິເສດເພາະຂ້າພະເຈົ້າໂງ່. ຂໍໃຫ້ໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດອີກ ໃນຖິ່ນທີ່ດີ ແລະໃນຕະກູນສູງສົງ, ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ.

Verse 20

सुस्थाने चांतकालश्च ब्राह्मणस्य निवेशने । ततोऽहं तेन संप्रोक्ता चमत्कारपुरें शुभे

(ພຣະອົງປະທານໃຫ້) ເວລາສຸດທ້າຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດໃນຖິ່ນທີ່ດີ ໃນເຮືອນຂອງພຣາຫມັນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ນຳໃຫ້ໄປຍັງນະຄອນມົງຄຸນຊື່ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ.

Verse 21

देवशर्मा तु विप्रेंद्रः कुलीनः सर्वशास्त्रवित् । तस्य तु ब्राह्मणी नाम्ना सत्यभामेति विश्रुता

ມີພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດນາມວ່າ ເທວະຊັຣມາ ຜູ້ມີຊາດຕະກູນສູງ ແລະຮູ້ຊຳນານໃນສາດສະຕຣາທັງປວງ. ພຣາຫມະນີຜູ້ເປັນພັນລະຍາຂອງທ່ານ ມີນາມວ່າ ສັດຕະຍະພາມາ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກວ້າງຂວາງ.

Verse 22

तस्या गर्भं समासाद्य मानुषत्वं समाचर । यदा पैतामहो यज्ञस्तस्मिन्क्षेत्रे भविष्यति

“ເຂົ້າໄປໃນຄັນຂອງນາງ ແລະຮັບເອົາການເກີດເປັນມະນຸດ. ເມື່ອພິທີບູຊາ ‘ໄປຕາມາຫະ’ ຈະຖືກປະກອບໃນກະເສດຕຣະອັນສັກສິດນັ້ນ (ເຫດການທີ່ກຳນົດຈະເກີດຂຶ້ນ)”

Verse 23

उद्गातुः समये तस्य शंकोश्चैव विपर्यये । तदा तु स त्वया वाच्यो ह्यस्थाने शंकुराहितः । सर्वदेवसभा मध्ये तदा मोक्षो भविष्यति

“ໃນເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບ ອຸດຄາຕຣິ (ຜູ້ຂັບຮ້ອງສາມະເວດ) ແລະເມື່ອ ຊັງກຸ ກະທຳຜິດລຳດັບ, ໃນເວລານັ້ນເຈົ້າຕ້ອງກ່າວວ່າ: ‘ຊັງກຸ (ເສົາ) ຖືກປັກໄວ້ຜິດບ່ອນ.’ ໃນທ່າມກາງສະພາຂອງເທວະທັງປວງ ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ.”

Verse 24

इमां मे दैविकीं कांतां तनुं पश्य द्विजोत्तम । विमानं पश्य चायातं पित्रा संप्रेषितं मम

«ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເບິ່ງກາຍອັນເປັນເທວະ ແລະສະຫວ່າງໄສຂອງຂ້າ. ແລະຈົ່ງເບິ່ງວິມານສະຫວັນທີ່ມາຮອດ ອັນບິດາຂອງຂ້າສົ່ງມາ»។

Verse 25

उद्गातोवाच । तुष्टोऽहं ते विशालाक्षि यज्ञस्याऽविघ्नकारके । न वृथा दर्शनं मे स्याद्विशेषाद्देवसंभवे । वरं वरय मत्तस्त्वं तस्मादौदुम्बरीप्सितम्

ອຸດກາຕຣິກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຕາໃຫຍ່, ຜູ້ກຳຈັດອຸປະສັກແຫ່ງຍັດ, ຂ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ໂດຍພິເສດເພາະເຈົ້າມີກຳເນີດເທວະ, ການປາກົດຂອງຂ້າຕໍ່ເຈົ້າບໍ່ຄວນເປັນໄປໂດຍປ່າວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອາວດຸມບາຣີ, ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາຈາກຂ້າ»។

Verse 26

औदुम्बर्युवाच । यदि मे यच्छसि वरं सन्तुष्टो ब्राह्मणोत्तम । सर्वेषामेव देवानां पुरतश्च ददस्व तम्

ອາວດຸມບາຣີກ່າວວ່າ: «ຖ້າທ່ານ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ພໍໃຈແລ້ວຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ, ຂໍໃຫ້ປະທານພອນນັ້ນໃນທ່າມກາງພຣະເທວະທັງປວງ»។

Verse 27

अद्यप्रभृति यः कश्चिद्यज्ञं भूमौ समाचरेत् । तस्मिन्सदसि मध्यस्था मूर्तिः कार्या यथा मम

«ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບຍັດໃນແຜ່ນດິນ, ໃນສະພາຍັດ (ສະດັສ) ນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດຮູບປັ້ນແລະຕັ້ງໄວ້ກາງສະພາ ໃຫ້ເໝາະດັ່ງຮູບຂອງຂ້າ»។

Verse 28

ततो मत्पुरतश्चैव कार्यं शकुप्रचारणम् । स्वर्गस्थाया भवेत्तुष्टिर्मम तेन कृतेन च

«ແລ້ວຕໍ່ມາ, ຕໍ່ໜ້າຂ້າເຊັ່ນກັນ ຈົ່ງປະກອບພິທີ ‘ສະກຸ-ປຣະຈາຣະນະ’. ໂດຍການກະທຳນັ້ນ, ຂ້າຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນຈະພໍໃຈ»។

Verse 29

सूत उवाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा उद्गाता तामथाब्रवीत् । अद्यप्रभृति यः कश्चिद्यज्ञमत्र करिष्यति

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ອຸດຄາຕຣິຈຶ່ງຕອບນາງວ່າ: «ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະປະກອບຍັດຍະຢູ່ທີ່ນີ້…»

Verse 30

सदोमध्ये तु तां स्थाप्य पूजयित्वा विलेपनैः । वस्त्रैराभरणैश्चैव गन्धपुष्पानुलेपनैः

«…ໃຫ້ອັນເຊີນນາງປະດິດໄວ້ກາງສາລາຍັດຍະ ແລ້ວນະມັດສະການບູຊາດ້ວຍນ້ໍາຫອມແລະເຄື່ອງປະດັບ; ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບ, ພ້ອມທັງທາກິ່ນຫອມ ແລະດອກໄມ້.»

Verse 31

ततः शंकुप्रचारं तु करिष्यति तदग्रतः । एतद्वाक्यं मया प्रोक्तं सर्वदेवसमा गमे

«ແລ້ວຈຶ່ງຈະປະກອບພິທີ ຊັງກຸ-ປຣະຈາຣະ (ການວັດແລະປັກໝາຍດ້ວຍເສົາ) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ. ຖ້ອຍຄໍານີ້ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໃນສະພາທີ່ທຸກເທວະດາຊຸມນຸມກັນ.»

Verse 32

नान्यथा भावि भद्रं ते त्वं संतोषं परं व्रज । त्वया विरहितं भद्रे सदःकर्म करिष्यति

«ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນແບບອື່ນ—ຂໍໃຫ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ. ຈົ່ງໄປສູ່ຄວາມພໍໃຈອັນສູງສຸດ. ໂອ ຜູ້ມີພອນ, ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າບໍ່ຢູ່ ພິທີສະດະຫັດ-ກັມ (sadaḥ-karma) ກໍຈະຖືກປະກອບຢ່າງຖືກຕ້ອງ.»

Verse 33

वृथा भावि च तत्सर्वं यथा भस्महुतं तथा । या नारी सदसो मध्ये फलैस्त्वां पूजयिष्यति

«ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ທັງໝົດນັ້ນຈະເປັນສິ່ງໄຮ້ຜົນ—ເຫມືອນການຫວ່ານເຄື່ອງບູຊາລົງໃນຂີ້ເທົ່າ. ແຕ່ນາງຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ກາງສະພາ ຈະບູຊາເຈົ້າດ້ວຍໝາກໄມ້…»

Verse 34

फलेफले कोटिगुणं तस्याः श्रेयो भविष्यति । सफलाश्च दिशः सर्वा भविष्यंति न संशयः

ສໍາລັບຜົນໄມ້ທຸກຜົນທີ່ນໍາໄປບູຊາ ບຸນກຸສົນແລະຄວາມສຸກສະຫວັດດີຂອງນາງຈະເພີ່ມພູນເປັນລ້ານເທົ່າ. ທິດທັງປວງສໍາລັບນາງຈະເປັນຜົນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 35

वस्त्रमाभरणं या च पुष्पधूपादिकं तथा । तुभ्यं दास्यति तत्सर्वं तस्याः कोटिगुणं फलम्

ແມ່ຍິງໃດທີ່ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບ ພ້ອມທັງດອກໄມ້ ທູບ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆແກ່ພຣະອົງ—ທຸກສິ່ງທີ່ນາງຖວາຍ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເປັນລ້ານເທົ່າແກ່ນາງ.

Verse 36

परं तावत्प्रतीक्षस्व मा विमानं समारुह । देवि केनापि कार्येण तव पूजां समाचरे

ແຕ່ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ຖ້າອີກນ້ອຍ ຢ່າພຶ່ງຂຶ້ນລົດທິບ. ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍເຫດຫຼືກົນໃດໜຶ່ງ ຂໍໃຫ້ການບູຊາຂອງທ່ານໄດ້ຖືກປະກອບຂຶ້ນ.

Verse 37

देवा ऊचुः । युक्तं त्वया द्विजश्रेष्ठ वचनं समुदाहृतम् । अस्माकमपि वाक्येन सत्यमेतद्भविष्यति

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຖືກຕ້ອງແທ້ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຄໍາທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວນັ້ນດີງາມ. ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາເອງ ສິ່ງນີ້ຈະເປັນຄວາມຈິງແນ່ນອນ.”

Verse 38

सूत उवाच । उद्गात्रा सैतमुक्ता च तिष्ठतिष्ठेत्यथोदिता । देवी वरविमानेन गृहीता सांऽबरे स्थिता

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຖືກອຸດກາຕຣະ (ຜູ້ຂັບຮ້ອງສາມະ) ກ່າວຕາມນັ້ນ ແລະຕໍ່ມາຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຢຸດໄວ້, ຢຸດໄວ້!’ ເທວີຖືກຮັບຂຶ້ນໂດຍວິມານອັນງາມສົດ ແລະຢືນຢູ່ໃນອາກາດ.”

Verse 39

एतस्मिन्नेव काले तु देवशर्मसुताऽभवत् । देवी नगरमध्यस्थां सर्वा नार्यो द्विजोत्तमाः

ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ບຸດສາວຂອງ ເທວະຊະຣະມາ ກໍໄດ້ປາກົດ. ພຣະເທວີຢືນຢູ່ກາງເມືອງ ແລະບັນດາແມ່ຍິງທັງປວງ (ພ້ອມດ້ວຍດວິຊະຜູ້ສູງສຸດ)…

Verse 40

कुतूहलात्समायातास्तस्या दर्शनलालसाः । काचित्फलानि चादाय काचिद्वस्त्राणि भक्तितः । यथार्हं पूजिता ताभिः सर्वाभिश्च द्विजोत्तमाः

ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ພວກເຂົາພາກັນມາຊຸມນຸມ ປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນດາຣະຊະນະ (darśana) ຂອງນາງ. ບາງຄົນນຳຜົນໄມ້ມາ ບາງຄົນນຳເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມມາດ້ວຍສັດທາ. ດັ່ງທີ່ຄວນ ນາງໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກທຸກຄົນ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 41

श्रुत्वा स्वदुहितुः सोऽपि देवशर्मा समाययौ । सपत्नीकः प्रहृष्टात्मा विस्मयोत्फुल्ललोचनः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວເກືອບກ່ຽວກັບບຸດສາວຂອງຕົນ ເທວະຊະຣະມາກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ—ພ້ອມກັບພັນລະຍາ. ໃຈຊື່ນບານ ແລະດວງຕາເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ.

Verse 42

सोऽपि यावत्प्रणामं च तस्याश्चक्रे द्विजो त्तमाः । सपत्नीकस्तदा प्रोक्त्वा निषिद्धस्तु तथा तया

ແມ່ນແຕ່ດວິຊະຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ເມື່ອກຳລັງຈະກົດກົ້ມກາບນາງ ຂະນະທີ່ຢືນຄຽງຄູ່ກັບພັນລະຍາ ນາງກໍໄດ້ເວົ້າຂຶ້ນ ແລະຫ້າມເຂົາໄວ້.

Verse 43

ताततात नमस्कारं मा मे कुरु सहांबया । प्राप्ता स्वर्गगतिर्नाम मम नाशं प्रया स्यति

ນາງກ່າວວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ, ພໍ່ເອີຍ, ຢ່າກົດກົ້ມນະມັດສະການຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ພ້ອມກັບແມ່. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນແລ້ວ; ຖ້າທ່ານເຮັດແບບນັ້ນ ການບັນລຸນັ້ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະພິນາດ.”

Verse 44

तिष्ठात्रैव सपत्नीको यावदद्य दिनं विभो । त्वामादाय सपत्नीकं यास्यामि त्रिदिवालयम् । अनेनैव शरीरेण याचयित्वा सुरो त्तमान्

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂໍໃຫ້ປະທັບຢູ່ນີ້ກັບພຣະມະເຫສີ ຈົນກວ່າວັນນີ້ຈະສິ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະນໍາພຣະອົງພ້ອມພຣະມະເຫສີໄປສູ່ວິມານເທວະ ແລະດ້ວຍກາຍນີ້ເອງ ຈະອ້ອນວອນເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 45

ततस्तौ हर्षितौ तत्र पितरौ हि व्यवस्थितौ । प्रेक्षमाणौ सुतायास्तां पूजां जनविनिर्मिताम् । मन्यमानौ तदात्मानमधिकं सर्व देहिनाम्

ແລ້ວບິດາມານດາທັງສອງກໍຢືນຢູ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ເບິ່ງພິທີບູຊາທີ່ປະຊາຊົນຈັດເຮັດໃຫ້ລູກສາວຂອງຕົນ ແລະເຫັນວ່າສະຖານະຂອງນາງສູງກວ່າສັດມີກາຍທັງປວງ.

Verse 46

तस्य ये स्वजनाः केचित्सर्वे तेऽपि द्विजोत्तमाः । शंसमाना सुतां तां तु तत्समीपं व्यवस्थिताः

ແລະບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງຂອງລາວທີ່ຢູ່ນັ້ນທັງໝົດ—ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດດ້ວຍ—ກໍຢືນຢູ່ໃກ້ນາງ ພ້ອມກັບສັນລະເສີນລູກສາວນັ້ນ.

Verse 47

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो भृगुर्यत्र पितामहः । निष्क्रम्य सदसस्तस्मात्कृताञ्जलिरुवाच तम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະ຤ິສີພຣຶກຸ ມາຮອດບ່ອນທີ່ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ປະທັບຢູ່. ລາວອອກຈາກສະພານັ້ນ ແລ້ວປະນົມມື ກ່າວຕໍ່ພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 48

उद्गात्रा देव चात्मीयो मार्गः श्रुतिविवर्जितः । विहितः कन्यकां धृत्वा सदोमध्ये सुरेश्वर

“ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ປະໂລຫິດອຸດຄາຕຣິ ໄດ້ຕັ້ງຂະບວນປະເພນີຂອງຕົນເອງ ທີ່ປາດຈາກອໍານາດແຫ່ງເວດ. ໂອ ຈອມເທວະ, ລາວໄດ້ນໍາສາວນ້ອຍມາວາງໄວ້ກາງສະພາ.”

Verse 49

देवत्वं जल्पितं तस्या नागर्याः सुरसंनिधौ । सोमपानं तथा कुर्मो वयं तत्र तया सह

ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ ນາງສາວເມືອງນັ້ນໄດ້ກ່າວຖຶງຄວາມເປັນເທວະຂອງນາງ; ແລະທີ່ນັ້ນເຮົາກໍໄດ້ດື່ມນ້ຳໂສມາຮ່ວມກັບນາງ។

Verse 51

सोऽब्रवीच्छापभ्रष्टेयं गन्धर्वी ब्राह्मणालये । अवतीर्णा विधेर्यज्ञे मुक्ति रस्याः प्रकीर्तिता

ລາວກ່າວວ່າ: “ນາງກັນທັຣວີນີ້ ຕົກຈາກສະຖານະເນື່ອງຈາກຄຳສາບ; ແລະໄດ້ລົງມາຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພຣາຫມັນ. ໃນຍັດຍາຂອງພຣະພຣົມ (ວິທິ) ການຫຼຸດພົ້ນຂອງນາງໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ.”

Verse 52

नारदेन पुरा देव कोपेन च तथा मुदा । तस्या देव वरो दत्तो मया तुष्टेन सांप्रतम्

ໂອ ເທວະ, ໃນການກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໂດຍອາໄສນາຣະດະ ທ່າມກາງທັງຄວາມໂກດ ແລະ ຄວາມຍິນດີ, ຂ້ອຍຜູ້ພໍໃຈ ໄດ້ປະທານພອນເທວະແກ່ນາງໃນບັດນີ້.

Verse 53

शंकुप्रचारं नो बाह्यं तव संपत्स्यते क्वचित् । देवैः सर्वैः समानीता प्रतिष्ठां प्रपितामह

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທ່ານໃຫ້ພົ້ນຂອບເຂດທີ່ໝາຍໄວ້ດ້ວຍເສົາວັດ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍໃນເວລາໃດ; ເພາະເທວະທັງປວງໄດ້ນຳພາການສະຖາປະນາອັນສັກສິດມາສຳເລັດແລ້ວ, ໂອ ປຣະປິຕາມະຫາ.

Verse 54

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः कैलासाच्च द्विजोत्तमाः । श्रुत्वा चौदुंबरीजातं माहात्म्यं धरणीतले

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ບັນດາທະວິຊາດີຜູ້ປະເສີດ (ດວິຈະ) ໄດ້ມາຮອດຈາກໄກລາສ. ພວກເຂົາໄດ້ຍິນໃນແຜ່ນດິນເຖິງມະຫາອຳນາດຂອງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກຕົ້ນອຸດຸມບະຣະ (ຕົ້ນໝາກເດື່ອ).

Verse 55

यज्ञे पैतामहे चैव हाटकेश्वरसंभवे । क्षेत्रे पुण्यतमे तत्र पूजार्थं द्विजसत्तमाः

ໂອ ທະວິຊະສັດຕະມະ! ໃນເຂດສັກສິດອັນບໍລິສຸດສູງສຸດນັ້ນ—ໃນພິທີຍັດຍະຂອງໄປຕາມະຫະ ແລະສະຖານທີ່ການປາກົດຂອງ ຮາຖະເກສະວະຣະ—ພວກເຂົາມາເພື່ອບູຊາ।

Verse 56

हृष्टा मातृगणा ये च अष्टषष्टिप्रमाणतः । पूज्यंते ये च गन्धर्वैः सिद्धैः साध्यैर्मरुद्गणैः

ຝູງແມ່ເທວີທັງຫຼາຍມີຄວາມປິຕິຍິນດີ—ຈໍານວນ ຫົກສິບແປດ—ເປັນຜູ້ທີ່ຖືກບູຊາໂດຍ ຄັນທະວະ, ສິດທະ, ສາດຍະ ແລະຫມູ່ມະຣຸດ।

Verse 57

पृथक्पृथग्विधै रूपैर्लोकविस्मयकारकैः । नृत्यंत्यश्च हसंत्यश्च गायंत्यश्च तथापराः

ດ້ວຍຮູບຮ່າງຫຼາກຫຼາຍອັນເຮັດໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍຕື່ນຕະລຶງ, ບາງພວກຟ້ອນລໍາ, ບາງພວກຫົວເຮາະ, ແລະອື່ນໆກໍຂັບຮ້ອງເພງດ້ວຍ।

Verse 58

तासां कोलाहलं श्रुत्वा ब्रह्मविष्णुपुरःसराः । विस्मयं परमं प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງອື້ອອຶງອັນໃຫຍ່ຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ, ເທວະທັງປວງ—ມີ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນໍາ, ພ້ອມດ້ວຍ ອິນທຣະ—ຕ່າງຕົກຕະລຶງຢ່າງສູງສຸດ।

Verse 59

किमेतदिति जल्पंतः प्रोत्थिता यज्ञमंडपात् । एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः सर्वास्ता यत्र पद्मजः

ພວກເຂົາພາກັນເວົ້າວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລ້ວລຸກຂຶ້ນຈາກມັນດະປະແຫ່ງພິທີຍັດຍະ; ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ບັນດາຜູ້ນັ້ນທັງໝົດກໍມາຮອດບ່ອນທີ່ ປັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ສະຖິດຢູ່।

Verse 60

प्रणम्य शिरसा हृष्टास्ततः प्रोचुस्तु सादरम् । वयमेवं समायाताः श्रुत्वा ते यज्ञमुत्तमम्

ພວກເຂົາກ້ມຫົວນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: «ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ເພາະໄດ້ຍິນເຖິງຍັດຍະອັນປະເສີດຂອງທ່ານ»។

Verse 61

आमंत्रिताश्च देवेश वायुना जगदायुना । यज्ञभागा न चास्माकं विद्यंते यज्ञकर्मणि

ແລະພວກເຮົາກໍໄດ້ຖືກເຊີນມາ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ໂດຍວາຍຸ—ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງໂລກ. ແຕ່ໃນພິທີຍັດຍະນີ້ ບໍ່ມີສ່ວນແບ່ງຍັດຍະໃຫ້ພວກເຮົາເລີຍ।

Verse 62

एतान्येव दिनानीह नायातास्तेन पद्मज । औदुंबरीं वयं श्रुत्वा ह्यपूर्वां तेन संगताः

ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ມີແຕ່ບໍ່ກີ່ມື້ເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນເຖິງອາວຸດຸມບາຣີອັນອັດສະຈັນ ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ ພວກເຮົາຈຶ່ງມາຊຸມນຸມກັນຕາມນັ້ນ।

Verse 63

सा दृष्ट्वा पूजिताऽस्माभिः प्रणिपातपुरःसरम् । पर्वतस्य सुता यस्माद्गन्धर्वस्य महात्मनः

«ເມື່ອເຫັນນາງ ພວກເຮົາໄດ້ບູຊານາງ ໂດຍເລີ່ມຈາກການກ້ມກາບລົງກັບພື້ນ; ເພາະນາງເປັນທິດາຂອງຄັນທະວະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ນາມວ່າ ພາຣະວະຕະ»។

Verse 64

सर्वकामप्रदा स्त्रीणां सर्वदेवैः प्रतिष्ठिता । स्थानं दर्शय चास्माकं त्वं देव प्रपितामह

«ນາງໃຫ້ພອນຕາມປາຖະໜາທັງປວງແກ່ສະຕຣີ ແລະໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາໂດຍເທວະທັງຫມົດ. ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ເປັນປູ່ທວດໃຫຍ່ (ພຣະພຣະຫມາ), ຂໍໃຫ້ຊີ້ບອກສະຖານທີ່ອັນຄວນແກ່ພວກເຮົາ»។

Verse 65

अष्टषष्टिप्रमाणश्च गणोऽस्माकं व्यवस्थितः । तच्छ्रुत्वा पद्मजो ज्ञात्वा संकीर्णं यतमंडपम् । व्याप्तं देवगणैः सर्वैस्त्रयस्त्रिंशत्प्रमाणकैः

«ກອງບໍລິວານຂອງພວກເຮົາ ຖືກຈັດຕັ້ງເປັນຈໍານວນ ຫົກສິບແປດ. ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຮູ້ວ່າ ມະນະດົບສະພາແອດແນ່ນ—ເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ ຈໍານວນສາມສິບສາມພວກ»។

Verse 66

ततो मध्यगमाहूय स तदा नगरोद्भवम् । श्रुताध्ययनसंपन्नं वृहस्पतिमिवापरम् । अब्रवीच्छ्लक्ष्णया वाचा त्यक्ता मौनं पितामहः

«ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ເກີດໃນພວກນາກະຣາ ໃຫ້ເຂົ້າມາກາງທີ່ປະຊຸມ—ຜູ້ສົມບູນດ້ວຍການຟັງແລະການສຶກສາຄໍາສັກສິດ ດຸດດັ່ງພຣະພຶຫັດສະປະຕິອີກອົງ. ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ລະທິ້ງຄວາມງຽບ ແລະກ່າວດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນ»។

Verse 67

त्वं गत्वा मम वाक्येन विप्रान्नागरसंभवान् । प्रब्रूहि गोत्रमुख्यांश्च ह्यष्टषष्टिप्रमाणतः

«ເຈົ້າຈົ່ງໄປດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ ແລະກ່າວແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດໃນພວກນາກະຣາ. ຈົ່ງປະກາດດ້ວຍ ບັນດາຫົວໜ້າໂຄດຣະ ຕາມຈໍານວນຫົກສິບແປດ»។

Verse 68

एते मातृगणाः प्राप्ता अष्टषष्टिप्रमाणकाः । एकैक गोत्रमुख्याश्च एकैकस्य प्रमाणतः

«ຫມູ່ແມ່ເທວີ (ມາຕຣິກາ) ເຫຼົ່ານີ້ ມາຮອດແລ້ວ ຈໍານວນຫົກສິບແປດ; ແລະຫົວໜ້າໂຄດຣະແຕ່ລະສາຍ ກໍມີຢູ່—ຄົນລະໜຶ່ງ ຕາມຈໍານວນຂອງແຕ່ລະອັນ.»

Verse 69

स्वेस्वे भूमिविभागे च स्थानं यच्छतु सांप्रतम् । एतत्साहाय्यकं कार्यं भवद्भिर्मम नागराः । प्रसादं प्रचुरं कृत्वा येन तुष्टिं प्रयांति च

«ບັດນີ້ ໃນແຕ່ລະການແບ່ງພື້ນດິນຂອງຕົນ ຈົ່ງຈັດສັນສະຖານທີ່ອັນເໝາະສົມໃຫ້ໃນທັນທີ. ວຽກຊ່ວຍເຫຼືອນີ້ ພວກເຈົ້າ ນາກະຣາຂອງເຮົາ ຈົ່ງກະທໍາ—ໂດຍຈັດຖວາຍແລະຈັດການຢ່າງອຸດົມ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຄວາມພໍໃຈ.»

Verse 70

ततः स सत्वरं गत्वा तान्समाहूय नागरान् । प्रोवाच विनयोपेतः प्रणिपत्य ततः परम्

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ໄປຢ່າງຮີບດ່ວນ ເອີ້ນຊາວນາຄະເຫຼົ່ານັ້ນມາຊຸມ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ກໍກາບນົບກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາ។

Verse 71

तच्छ्रुत्वा नागराः सर्वे संतोषं परमं गताः । एकैकस्य गणस्यैव ददुः स्थानं निजं तदा

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ຊາວນາຄະທັງປວງກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດ. ແລ້ວແຕ່ລະກຸ່ມກໍໄດ້ຮັບສະຖານທີ່ອັນເໝາະສົມຂອງຕົນ.

Verse 72

ततस्ताः मातरः सर्वाः प्रणिपत्य पितामहम् । तदनन्तरमेवाथ गायत्रीं भक्तिपूर्वकम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະແມ່ເທວະທັງປວງໄດ້ກາບນົບພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣົມ). ທັນທີນັ້ນ ດ້ວຍສັດທາພັກດີ ພວກນາງໄດ້ເຂົ້າໄປນົບນ້ອມບູຊາ ພຣະຄາຍະຕຣີ.

Verse 73

विप्रसंसूचिते स्थाने सर्वाश्चैव व्यवस्थिताः । पूजितास्तर्पिताश्चैव बलिभिर्विविधैरपि

ໃນສະຖານທີ່ທີ່ພຣາຫມັນໄດ້ຊີ້ນໍາ ພວກນາງທັງໝົດກໍໄດ້ຈັດຕັ້ງຢູ່ຕາມຕໍາແໜ່ງ. ພວກນາງຖືກບູຊາ ແລະຖືກທໍາໃຫ້ອິ່ມໃຈດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍ ພ້ອມທັງບະລິຫຼາຍປະເພດ.

Verse 74

ततो गायन्ति ता हृष्टा नृत्यंति च हसंति च । तर्पिता ब्राह्मणेन्द्रैश्च प्रोचुश्च तदनन्तरम्

ຈາກນັ້ນ ພວກນາງດີໃຈປິຕິ ຮ້ອງເພງ ເຕັ້ນລໍາ ແລະຫົວເຮາະ. ເມື່ອໄດ້ຮັບການທໍາໃຫ້ອິ່ມໃຈໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ພວກນາງກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາທັນທີຕໍ່ມາ.

Verse 75

न यास्यामो परं स्थानं स्थास्यामोत्रैव सर्वदा । ईदृशा यत्र विप्रेन्द्राः सर्वे भक्तिसमन्विताः

«ພວກເຮົາຈະບໍ່ໄປບ່ອນອື່ນ; ຈະພັກຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ—ບ່ອນທີ່ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງເຕັມໄປດ້ວຍພັກດີ»។

Verse 76

ईदृशं च महाक्षेत्रं हाटकेश्वरसंभवम् । एतस्मिन्नेव काले तु सावित्री तत्र संस्थिता

«ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນທົ່ງສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ອັນເກີດຈາກອານຸພາບແລະສະຖິດຢູ່ຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ; ໃນເວລານັ້ນເອງ ສາວິຕຣີກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ»។

Verse 77

प्रणिपत्य द्विजैः सर्वैर्गच्छमाना निवारिता । मा देवयजनं गच्छ सावित्रि पतिवल्लभे

«ເມື່ອນາງກຳລັງຈະຈາກໄປ ພຣາຫມັນທັງປວງກໍກົດກົ້ມນົບ ແລະຫ້າມໄວ້ ກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ສາວິຕຣີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສາມີ, ຢ່າໄປຫາສະຖານທີ່ບູຊາຍັດ (devayajana) ເລີຍ’»។

Verse 78

ब्रह्मणा परिणीतास्ति गायत्रीति वरांगना

«ນາງຜູ້ສູງສົງນັ້ນ ນາມວ່າ ກາຍັດຣີ ໄດ້ຖືກພຣະພຣະຫມາ ອະພິເສກແຕ່ງງານແລ້ວ»។

Verse 79

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सावित्री भ्रांतलोचना । दुःखशोकसमोपेता बाष्पव्याकुललोचना

«ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພວກເຂົາ ສາວິຕຣີກໍຕາພະລັງຫຼົງລືມ; ຖືກຄວາມໂສກແລະຄວາມເສົ້າຄອບງຳ ສາຍຕາກໍພະວົງດ້ວຍນ້ຳຕາ»។

Verse 80

दृष्ट्वा ता नृत्यमानाश्च गायमानास्तथैव च । उत्कूर्दतीर्धरापृष्ठे संतोषं परमं गताः

ເມື່ອເຫັນພວກນາງຟ້ອນລໍາ ແລະຮ້ອງເພງດັ່ງກັນ ກະໂດດຢູ່ເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ພວກເຂົາບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດ।

Verse 81

शशापाथ च सावित्री बाष्पगद्गदया गिरा । सपत्न्या मम यत्पूजां कृत्वा वै सुसमागताः

ແລ້ວນາງສາວິຕຣີ ກ່າວດ້ວຍສຽງສັ່ນສະທ້ານອັນຖືກນ້ຳຕາອຸດຕັນ ແລະໄດ້ສາບແຊ່ງວ່າ: “ເພາະເຈົ້າໄດ້ກະທໍາການບູຊາຂ້າ ພ້ອມກັບເມຍຮ່ວມຂອງຂ້າ ແລະມາພ້ອມໜ້າກັນດ້ວຍຄວາມກົງກັນ…”

Verse 82

न प्रणामः कृतोऽस्माकं मम दुःखेन दुःखिताः । तस्मान्नैवापरं स्थानं गमिष्यथ कथंचन

“ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກົ່ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພວກເຮົາ ແລະບໍ່ໄດ້ເສົ້າໂສກຮ່ວມກັບຄວາມເສົ້າຂອງຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ໄປບ່ອນອື່ນໃດເລີຍ—ບໍ່ມີທາງໃດທັງສິ້ນ।”

Verse 83

नागराणां च नो पूजा कदाचित्प्रभविष्यति । न प्रासादोऽथ युष्माकं कदाचित्संभविष्यति

“ໃນຫມູ່ຊາວນາກະຣາ ການບູຊາຂອງພວກເຮົາຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ. ແລະວິຫານຫຼືປຣາສາດຂອງພວກເຈົ້າ ກໍຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນຕະຫຼອດໄປ।”

Verse 84

शीतकाले तु शीतेन ह्युष्णकाले च रश्मिभिः । वर्षाकाले तु तोयेन क्लेशं यास्य थ भूरिशः

“ຍາມຫນາວ ພວກເຈົ້າຈະທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມໜາວ; ຍາມຮ້ອນ ດ້ວຍແສງຕາເວັນ; ແລະຍາມຝົນ ດ້ວຍນ້ຳ—ດັ່ງນັ້ນຈະປະສົບຄວາມລໍາບາກຫຼາຍຫຼວງ।”

Verse 85

एवमुक्त्वा ततो देवी सा तत्रैव व्यवस्थिता । नागराणां वरस्त्रीभिः सर्वाभिः परिवारिता

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂດຍມີສະຕຣີຜູ້ປະເສີດແຫ່ງນາກະຣາທັງຫມົດລ້ອມຮອບ।

Verse 86

संबोध्यमाना सततं सुस्त्रीणां चेष्टितेन च । एतस्मिन्नेव काले तु भगवांस्तीक्ष्णदीधितिः

ນາງຖືກເຊີນເວົ້າ ແລະຖືກປະຄອງຮັກສາຢູ່ເປັນນິດໂດຍກິລິຍາຂອງສະຕຣີຜູ້ດີ; ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະພະຄະວານ—ຜູ້ມີລັງສີແຫຼມຄົມ (ພຣະອາທິດ)…

Verse 87

अस्तं गतो महाञ्छब्दः प्रस्थितो यज्ञमंडपे । याज्ञिकानां तु विप्राणां सुमहाञ्छास्त्रसंभवः

ເມື່ອພຣະອາທິດຕົກ ສຽງໃຫຍ່ກໍສົງບົບລົງ ແລະການເຄື່ອນໄຫວກໍມຸ່ງໄປຫາມະນະດົບພິທີຍັດ; ໃນຫມູ່ພຣາຫມະນະຜູ້ປະກອບພິທີ ກໍເກີດການສະດຸດສະດອງສະຕຣາອັນໃຫຍ່ຫຼວງອັນເກີດຈາກຄຳພີ।

Verse 188

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये मातृगणगमनसावित्रीदत्त मातृगणशापवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນ «ນາກະຣະຂັນດະ» ທີ 6 ພາຍໃນ «ຮາຖະເກສະວະຣະ ກະເສດຣະມາຫາດມະຍະ» ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 188 ຊື່ «ການເດີນທາງຂອງມາຕຣຶກະນະ ແລະການພັນລະນາຄຳສາບຂອງມາຕຣຶກະນະທີ່ສາວິຕຣີໄດ້ປະທານ».