Adhyaya 187

Verse 1

सूत उवाच । चतुर्थे दिवसे प्राप्ते ततो यज्ञसमुद्भवे । ऋत्विग्भिर्याज्ञिकं कर्म प्रारब्धं तदनंतरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອວັນທີສີ່ມາຮອດ ໃນຍັດຍະທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ (ໄດ້ຈັດຕັ້ງ) ນັ້ນ, ບັນດາພຣະສະຫມະນະພິທີ (ຣິດວິກ) ກໍເລີ່ມການກະທຳພິທີຍັດຍະທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ।

Verse 2

सोमपानादिकं सर्वं पशोर्हिंसादिकं तथा । पशोर्गुदं समादाय प्रस्थाता च व्यधारयत्

ພິທີທັງປວງ ເຊັ່ນ ການດື່ມໂສມະ ແລະການກະທຳທີ່ກ່ຽວກັບສັດ—ການຂ້າ ແລະອື່ນໆ—ຖືກປະຕິບັດຄົບຖ້ວນ; ແລະພຣະສະຫມະນະພິທີ «ປຣັສຖາຕຣິ» ໄດ້ນຳເອົາໄສ້ພຸງຂອງສັດ ແລ້ວແຍກໄວ້ສຳລັບພິທີ।

Verse 3

एकांते सदसो मध्ये होमार्थं द्विजसत्तमाः । तस्मिन्व्याकुलतां याते ब्राह्मणः कश्चिदागतः

ໃນສະຖານທີ່ອັນງຽບສະຫງົບ, ທ່າມກາງຫໍບູຊາ, ເຫຼົ່າພາມຜູ້ປະເສີດກຳລັງກະກຽມພິທີໂຮມະ. ໃນຂະນະນັ້ນ, ເມື່ອເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍຂຶ້ນ, ພາມຜູ້ໜຶ່ງກໍໄດ້ມາຮອດ.

Verse 4

युवा तत्र प्रविष्टस्तु मांस भक्षणलालसः । ततो गुदं पशोर्दृष्ट्वा भक्षयामास चोत्सुकं

ຊາຍໜຸ່ມຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຂົ້າມາທີ່ນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມຢາກກິນຊີ້ນ. ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເຫັນເຄື່ອງໃນຂອງສັດ, ລາວກໍເລີ່ມກິນມັນຢ່າງຕັ້ງໃຈ.

Verse 5

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तः प्रस्थाता तस्य संनिधौ । भक्षमाणं समालोक्य तं शशाप ततः परम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພາມຜູ້ປະກອບພິທີກໍມາຮອດໃກ້ລາວ; ເມື່ອເຫັນລາວກິນຢູ່, ພາມຈຶ່ງໄດ້ສາບແຊ່ງລາວທັນທີ.

Verse 6

धिग्धिक्पापसमाचार होमार्थं यद्गुदं धृतम् । तत्त्वया दूषितं लौल्याद्यज्ञविघ्नकरं कृतम्

“ໜ້າອັບອາຍ, ໜ້າອັບອາຍ - ໂອ ຜູ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວ! ນ້ຳອ້ອຍກ້ອນທີ່ເກັບໄວ້ເພື່ອບູຊາໄຟ ຖືກເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເປື້ອນເປິດ້ວຍຄວາມໂລບ, ແລະ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການບູຊາ.”

Verse 7

उच्छिष्टेन मया होमः कर्तव्यो नैव सांप्रतम् । राक्षसानामिदं कर्म यत्त्वया समनुष्ठितम्

“ດຽວນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຮັດພິທີບູຊາໄຟ ດ້ວຍສິ່ງທີ່ເປື້ອນເປິນັ້ນໄດ້. ນີ້ຄືການກະທຳຂອງພວກຮາກສົດ - ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດລົງໄປ.”

Verse 8

तस्मात्त्वं मम वाक्येन राक्षसो भव मा चिरम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈົ່ງກາຍເປັນຣາກສະສາ ຢ່າຊັກຊ້າ।

Verse 9

एतस्मिन्नेव काले तु ह्यूर्ध्वकेशोऽभवद्धि सः । रक्ताक्षः शंकुकर्णश्च कृष्णदन्तोऽतिभैरवः

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ລາວກໍກາຍເປັນຜູ້ທີ່ຜົມຊູງຊັນ ຕາແດງ ຫູແຫຼມດັ່ງຫອຍງາ ແຂ້ວດໍາ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ।

Verse 10

लम्बोष्ठो विकरालास्यो मांसमेदोविवर्जितः । त्वगस्थिस्नायुशेषश्च ।चामुण्डाकृतिरेव च

ມີຮິມຝີປາກຫ້ອຍ ປາກອ້າກວ້າງນ່າສະພຶງກົວ ປາດສະຈາກເນື້ອແລະໄຂມັນ ເຫຼືອແຕ່ຜິວ ກະດູກ ແລະເສັ້ນເນື້ອ; ລາວກໍຮັບຮູບດັ່ງພະນາງຈາມຸນດາອັນຫຼອນຫຼວງ।

Verse 11

स च विश्वावसुर्नाम पुलस्त्यस्य सुतो मुनिः । मंत्रपूतस्य मांसस्य भक्षणार्थं समागतः

ແລະລາວແມ່ນມຸນີນາມ ວິສະວາວະສຸ ບຸດຂອງ ປຸລັສຕະຍະ ຜູ້ມາເພື່ອກິນເນື້ອທີ່ຖືກຊໍາລະດ້ວຍມັນຕຣາ।

Verse 12

वेदवेदांगतत्त्वजः पौत्रस्तु परमेष्ठिनः । तं दृष्ट्वा राक्षसाकारं वित्रेसुः सर्वतो द्विजाः

ລາວເປັນຜູ້ຮູ້ແທ້ໃນຫຼັກທຳຂອງເວດະ ແລະເວດາງຄະ ແລະເປັນຫຼານຂອງ ປະຣະເມດຖິນ; ແຕ່ເມື່ອເຫັນລາວໃນຮູບຣາກສະສາ ພວກພຣາຫມະນະທົ່ວທິດກໍຕົກໃຈຢ່າງໃຫຍ່।

Verse 13

राक्षोघ्नानि च सूक्तानि जजपुश्चापरे तथा । केचिच्छरणमापन्ना विष्णो रुद्रस्य चापरे

ບາງຄົນສວດສູກຕະທີ່ຂັບໄລ່ແລະທຳລາຍຣາກສະ; ອື່ນໆກໍຈັບຈະປະມົນຄືກັນ. ບາງຄົນເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະວິສນຸ ແລະອື່ນໆພຶ່ງພາພຣະຣຸດຣະ.

Verse 14

पितामहस्य चान्ये तु गायत्र्याः शरणं गताः । रक्षरक्षेति जल्पन्तो भयसंत्रस्तमानसाः

ອື່ນໆໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະອື່ນໆເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະຄາຍະຕຣີ. ດ້ວຍໃຈສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ “ປົກປ້ອງ! ປົກປ້ອງ!” ບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 15

सोऽपि दृष्ट्वा तदात्मानं गतं राक्षसतां द्विजाः । बाष्पपूर्णेक्षणो दीनः पितामहमुपाद्रवत्

ເມື່ອເຫັນຕົນເອງຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປັນຣາກສະ ໂດຍພວກທ່ານດວິຊະ, ພຣາຫມະນັ້ນກໍເສົ້າໂສກຫຼາຍ. ດ້ວຍຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ ລາວໄດ້ວິ່ງໄປຫາພຣະປິຕາມະຫາເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 16

स प्रणम्य ततो वाक्यं कृतांजलिरुवाच तम्

ລາວໄດ້ກົດກາບນົບນ້ອມ ແລ້ວຈຶ່ງປະນົມມືຂຶ້ນ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພຣະອົງ.

Verse 17

पौत्रोऽहं तव देवेश पुलस्त्यस्य सुतो द्विजः । नीतो राक्षसतामद्य प्रस्थात्रा कोपतो विभो

“ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຫຼານຂອງພຣະອົງ—ເປັນບຸດຂອງພຸລັສຕະຍະ, ເປັນດວິຊະ (ພຣາຫມະ). ມື້ນີ້ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດຂອງປຣັສຖາຕຣຶ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຜັກໃຫ້ຕົກໄປໃນສະພາບເປັນຣາກສະ, ໂອ ຜູ້ມີຣິດທານຸພາບ!”

Verse 18

जिह्वालौल्येन देवेश पशोर्गुदमजानता । भक्षितं तन्मया देव होमार्थं यत्प्रकल्पितम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບຂອງລີ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າເປັນຮູທະວານຂອງສັດ ແລະໄດ້ກິນຂອງທີ່ຈັດໄວ້ເພື່ອພິທີໂຮມາ, ໂອ ພຣະອົງ.

Verse 19

तस्मान्मानुषताप्राप्त्यै मम देहे दयां कुरु । राक्षसत्वं यथा याति तथा नीतिर्विधीयताम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ກັບຄືນສູ່ສະຖານະມະນຸດ. ຂໍໃຫ້ກຳນົດວິທີການໃຫ້ຄວາມເປັນຣາກສະນີ້ຈາກໄປ.

Verse 20

तच्छ्रुत्वा जल्पितं तस्य दयां कृत्वा पितामहः । प्रतिप्रस्थातरं सामवाक्यमेतदुवाच ह

ເມື່ອພຣະປິຕາມະຫະ (Pitāmaha) ໄດ້ຍິນຄຳອ້ອນວອນຂອງເຂົາ ກໍເກີດເມດຕາ ແລະໄດ້ເວົ້າກັບ ປຣັສຖາຕຣະ (Prasthātṛ) ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳປະນີປະນອມ ວ່າ:

Verse 21

बालोऽयं मम पौत्रस्तु कृत्याकृत्यं न वेत्ति च । तस्मात्त्वं राक्षसं भावं हरस्वास्य द्विजोत्तम

ຜູ້ນີ້ແມ່ນຫລານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຍັງເປັນເດັກນ້ອຍ ບໍ່ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ), ຈົ່ງກຳຈັດຄວາມເປັນຣາກສະຂອງເຂົາເສຍ.

Verse 22

तच्छ्रुत्वा स मुनिः प्राह प्रायश्चित्तं मखे तव । अनेन जनितं देव गुदं दूषयता विभो

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ມຸນີນັ້ນກ່າວວ່າ: “ໃນພິທີບູຊາ (ມະຂະ) ຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ມີການຕ້ອງກະທຳປຣາຍະຈິຕຕະ (prāyaścitta) ເນື່ອງຈາກຜູ້ນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຮູທະວານຂອງສັດມົນທິນ, ໂອ ຜູ້ມີລິດອຳນາດ.”

Verse 23

तस्मादेष मया शप्तो यज्ञविघ्नकरो मम । नाहमस्य हरिष्यामि राक्षसत्वं कथंचन

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສາບແຊ່ງເຂົາ ໃຫ້ເປັນຜູ້ຂັດຂວາງຍັດຍະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຖອນສະພາບຮາກສະສາຂອງເຂົາ ໂດຍວິທີໃດໆ.

Verse 24

नर्मणापि मया प्रोक्तं कदाचिन्नानृतं वचः

ແມ່ນແຕ່ໃນການຫຼິ້ນຫົວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ເຄີຍເວົ້າຄໍາບໍ່ຈິງ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 25

ब्रह्मोवाच । प्रायश्चित्तं करिष्येऽहं यज्ञस्यास्य प्रसिद्धये । दक्षिणा गौर्यथोक्ता च कृत्वा होमं विधानतः । त्वमस्य राक्षसं भावं हरस्व मम वाक्यतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເພື່ອໃຫ້ຍັດຍະນີ້ມີຊື່ສຽງແຫ່ງຄວາມສໍາເລັດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທໍາປຣາຍະຊິດຕະຕາມທີ່ກໍານົດ. ແລະເມື່ອໄດ້ຖວາຍທັກຊິນາແກ່ພຣະເທວີ ກໍຣີ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ແລະໄດ້ທໍາໂຮມຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ເຈົ້າ—ຕາມຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຈົ່ງຖອນສະພາບຮາກສະສານີ້ອອກຈາກເຂົາ».

Verse 26

सोऽब्रवीच्छीतलो वह्निर्यदि स्यादुष्णगुः शशी । तन्मे स्यादन्यथा वाक्यं व्याहृतं प्रपितामह

ເຂົາຕອບວ່າ: «ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອໄຟເຢັນ ແລະດວງຈັນໃຫ້ຄວາມຮ້ອນ ຄໍາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າໄວ້ຈຶ່ງຈະກາຍເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້, ໂອ ພຣະປິຕາມະຫາ (ປູ່ທວດ)».

Verse 27

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ज्ञात्वा चैव तु निश्चितम् । विश्वावसुं विधिः प्राह ततो राक्षसरूपिणम्

ເມື່ອພຣະວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເຂົາ ແລະຮູ້ແນ່ຊັດໃນເລື່ອງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບ ວິສະວາວະສຸ ຜູ້ຢູ່ໃນຮູບຮ່າງຮາກສະສາ.

Verse 28

त्वं वत्सानेन रूपेण तिष्ठ तावद्वचो मम । कुरुष्व ते प्रयच्छामि येन स्थानमनुत्तमम्

«ບັດນີ້ ຈົ່ງຢືນຢູ່ໃນຮູບອັນມີໜ້າລູກງົວ ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ. ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ເຮົາສັ່ງ; ໂດຍນັ້ນ ເຮົາຈະປະທານສະຖານະອັນສູງສຸດໃຫ້ເຈົ້າ»។

Verse 29

चमत्कारपुरस्यास्य पश्चिमस्थानमाश्रिताः । सन्त्यन्ये राक्षसास्तत्र मर्यादायां व्यवस्थिताः

«ທາງຕາເວັນຕົກຂອງເມືອງກະມັດກາຣະປຸຣະນີ້ ມີຣາກສະສາອື່ນໆອາໄສຢູ່; ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງລະບຽບ.»

Verse 31

तत्र प्रभुत्वमातिष्ठ नागराणां हिते स्थितः । राक्षसा बहवः संति कूष्मांडाश्च पिशाचकाः

«ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງຮັບອໍານາດ ໂດຍມີໃຈມຸ່ງຫາປະໂຫຍດຂອງຊາວເມືອງ. ມີຣາກສະສາຫຼາຍ ແລະຍັງມີຄູສະມານດາ ແລະປິຊາຈາ.»

Verse 32

ये चान्ये राक्षसाः केचिद्दुष्टभावसमाश्रिताः । तत्र गच्छंति ये सर्वे निगृह्णंति च तत्क्षणात्

«ແລະຣາກສະສາອື່ນໆໃດກໍຕາມ ທີ່ຍຶດຕິດຈິດໃຈຊົ່ວ—ຜູ້ໃດໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ທຸກຜູ້ຖືກປະຫັດປະຫານແລະຖືກກົດລົງໃນທັນທີ.»

Verse 33

भूताः प्रेताः पिशाचाश्च कूष्मांडाश्च विशेषतः । नागरं तु पुरो दृष्ट्वा तद्भयाद्यांति दूरतः

«ພູຕາ, ເປຣຕາ, ປິຊາຈາ ແລະໂດຍພິເສດ ຄູສະມານດາ—ເມື່ອເຫັນນາກະຣະຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພວກນັ້ນກໍຢ້ານກົວ ແລະໜີໄປໄກ.»

Verse 34

तद्गच्छ पुत्र तत्र त्वं सर्वेषामधिपो भव । राक्षसानां मया दत्तं तव राज्यं च सांप्रतम्

ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ ເຈົ້າຈົ່ງໄປ. ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນເຈົ້າເຫນືອທຸກຜູ້. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າມອບອານາຈັກແຫ່ງຣາກສະໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 35

राक्षस उवाच । आधिपत्ये स्थितस्यैवं राक्षसानां पितामह । किं मया तत्र भोक्तव्यं तेभ्यो देयं च किं वद

ຣາກສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ປິຕາມະຫາ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ເປັນອະທິປະໄຕເຫນືອຣາກສະທັງຫມົດແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຄວນບໍລິໂພກຫຍັງ ແລະຄວນໃຫ້ຫຍັງແກ່ພວກເຂົາ? ຂໍຈົ່ງບອກ»។

Verse 36

राज्ञा चैव यतो देयं भृत्यानां भोजनं विभो । तन्ममाचक्ष्व देवेश दयां कृत्वा ममोपरि

ໂອ ພຣະອົງ, ເນື່ອງຈາກກະສັດຈຳເປັນຕ້ອງຈັດອາຫານໃຫ້ແກ່ຂ້າຮັບໃຊ້ແລະຜູ້ພຶ່ງພາ, ຂໍພຣະເທວະເອສະ ຈົ່ງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະບອກໃຫ້ແຈ້ງເຖິງເລື່ອງນີ້.

Verse 37

न करोति च यो राजा ।भृत्यवर्गस्य पोषणम् । रौरवं नरकं याति स एवं हि श्रुतं मया

ກະສັດຜູ້ໃດບໍ່ລ້ຽງດູຫມູ່ຂ້າຮັບໃຊ້ໃຫ້ມີອາຫານຫຼຽວພໍ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກ ‘ເຣົາຣະວະ’; ດັ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນມາ.

Verse 38

ब्रह्मोवाच । यच्छ्राद्धं दक्षिणाहीनं तिलैर्दर्भैर्विवर्जितम् । तत्सर्वं ते मया दत्तं यद्यपि स्यात्सुतीर्थगम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ສຣາດທະໃດທີ່ກະທຳໂດຍບໍ່ມີດັກຊິນາ ແລະຂາດງາ ກັບຫຍ້າດັຣພະ, ຜົນທັງຫມົດຂອງມັນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຈະເຮັດຢູ່ທີ່ທ່າຂ້າມອັນປະເສີດ (ສຸຕີຣະຖ) ກໍຕາມ»។

Verse 39

यच्छ्राद्धं सूकरः पश्येन्नारी वाथ रजस्वला । कौलेयकोऽथ वालेयस्तत्सर्वं ते भविष्यति

ຖ້າພິທີ śrāddha ໃດໜຶ່ງຖືກໝູເຫັນ ຫຼືແມ່ຍິງກຳລັງມີເລືອດປະຈຳເດືອນເຫັນ ຫຼືໝາ (ພັນຕ່ຳຫຼືໝາຈອນ) ເຫັນ ຄວາມບົກພ່ອງທັງໝົດນັ້ນຈະຕິດຕາມມາຫາ śrāddha ຂອງເຈົ້າ।

Verse 40

विधिहीनं तु यच्छ्राद्धं दर्भेर्वा मूलवर्जितैः । वितस्तेरधिकैर्वापि तत्सर्वं ते भविष्यति

ແຕ່ śrāddha ໃດທີ່ເຮັດໂດຍຂາດພິທີກຳນົດ, ຫຼືໃຊ້ຫຍ້າ darbha ທີ່ບໍ່ມີຮາກ, ຫຼືຈັດວາງເກີນຂະໜາດທີ່ກຳນົດ (vitasti) — ຄວາມບົກພ່ອງທັງໝົດນັ້ນຈະຕິດກັບ śrāddha ຂອງເຈົ້າ।

Verse 41

तिलं वा तैलपक्वं वा शूकधान्यमथापि वा । न यत्र दीयते श्राद्धे तत्ते श्राद्धं भविष्यति

ຖ້າໃນພິທີ śrāddha ບໍ່ມີການຖວາຍງາ (tila), ຫຼືອາຫານທີ່ປຸງດ້ວຍນ້ຳມັນ, ຫຼືເມັດທັນຍາພືດທີ່ຍັງມີເປືອກ (śūkadhānya), ພິທີ śrāddha ນັ້ນຈະເປັນຂໍ້ບົກພ່ອງສຳລັບເຈົ້າ।

Verse 42

अस्नातैर्यत्कृतं श्राद्धं यच्चाधौतांबरैः कृतम् । तैलाभ्यंगयुतैश्चैव तत्ते सर्वं भविष्यति

śrāddha ໃດທີ່ເຮັດໂດຍຜູ້ບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳ, ຫຼືເຮັດໃນຂະນະສວມເສື້ອຜ້າທີ່ບໍ່ໄດ້ຊັກ, ແລະຍັງມີນ້ຳມັນຈາກການນວດທາຕົວ—ຄວາມບົກພ່ອງທັງໝົດນັ້ນຈະຕິດກັບພິທີຂອງເຈົ້າ।

Verse 43

यद्वा माहिषिको भुंक्ते श्वित्री वा कुनखोऽपि वा । कुष्ठी वाथ द्विजो भुंक्ते तत्ते श्राद्धं भविष्यति

ຫຼືຖ້າຜູ້ເປັນ māhiṣika, ຫຼືຜູ້ປ່ວຍດ່າງຂາວ, ຫຼືຜູ້ມີເລັບເປັນໂລກ, ຫຼືຜູ້ເປັນໂລກຂີ້ທູດ (kuṣṭha)—ແມ່ນແຕ່ເປັນພຣາຫມັນກໍຕາມ—ໄດ້ກິນອາຫານ śrāddha, ຄວາມບົກພ່ອງນັ້ນຈະຕິດກັບ śrāddha ຂອງເຈົ້າ।

Verse 44

हीनांगो वाऽथ यद्भुंक्तेऽधिकांगो वाथ निंदितः । महाव्याधिगृहीतो वा चौरो वार्द्धुषिकोऽपि वा । यत्र भुंक्तेऽथवा श्राद्धे तत्ते श्राद्धं भविष्यति

ຖ້າຜູ້ຂາດອະວະຍະວະ ຫຼືຜູ້ມີອະວະຍະວະເກີນ ຫຼືຜູ້ຖືກຕຳນິ ຫຼືຖືກໂລກຮ້າຍຄອບງຳ ຫຼືໂຈນ ຫຼືແມ່ນຜູ້ກິນດອກ—ຖ້າຜູ້ນັ້ນກິນໃນພິທີ śrāddha ຄວາມດ່າງພ້ອງນັ້ນຈະຕິດກັບ śrāddha ຂອງເຈົ້າ।

Verse 45

श्यावदन्तस्तु यद्भुंक्ते यद्भुंक्ते वृषलीपतिः । विनग्नो वाथ यद्भुंक्ते तत्ते श्राद्धं भविष्यति

ຖ້າຜູ້ມີແຂ້ວດຳກິນ ຫຼືຜົວຂອງຍິງຊູດຣາ (vṛṣalī) ກິນ ຫຼືຜູ້ບໍ່ນຸ່ງຫົ່ມໃຫ້ຖືກຄວນກິນໃນ śrāddha—ຄວາມດ່າງພ້ອງນັ້ນຈະຕິດກັບ śrāddha ຂອງເຈົ້າ।

Verse 46

यो यज्ञो दक्षिणाहीनो यश्चाशौचयुतैः कृतः । ब्रह्मचर्यविहीनस्तु तत्फलं ते भविष्यति

ຍັນຍະໃດທີ່ກະທຳໂດຍບໍ່ມີດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມຄວນ, ຫຼືກະທຳໂດຍຜູ້ມີອາຊົວຈະ (ມົນທິນພິທີ), ຫຼືກະທຳໂດຍຂາດພຣະຫມະຈັນຍະ—ຜົນຂອງມັນນັ້ນຈະຕົກເປັນສ່ວນຂອງເຈົ້າ।

Verse 47

यस्मिन्नैवातिथिः पूज्यः श्राद्धे वा यज्ञकर्मणि । संप्राप्ते वैश्वदेवांते तत्ते सर्वं भविष्यति

ໃນ śrāddha ຫຼືໃນພິທີຍັນຍະ ບ່ອນທີ່ແຂກຜູ້ມາຮອດ (atithi) ບໍ່ໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອຮອດການຖວາຍສຸດທ້າຍແດ່ Viśvedevas—ທັງໝົດນັ້ນຈະເປັນຂອງເຈົ້າ।

Verse 48

आवाहनात्परं यत्र मौनं न श्राद्धदश्चरेत् । ब्राह्मणो वाऽथ भोक्ता च तत्ते श्राद्धं भविष्यति

ບ່ອນໃດກໍຕາມ ຫຼັງຈາກການອາວາຫນະ (ການເຊີນຕາມພິທີ) ແລ້ວ ບໍ່ຮັກສາຄວາມມີມູນ (ຄວາມງຽບ) ຕາມຂະບວນ śrāddha—ຈະເປັນພຣາຫມະນະຜູ້ປະກອບພິທີ ຫຼືຜູ້ກິນກໍຕາມ—śrāddha ນັ້ນຈະເປັນຂອງເຈົ້າ।

Verse 49

मृन्मयेषु च पात्रेषु यः श्राद्धं कुरुते नरः । भिन्नपात्रेषु वा यच्च तत्ते सर्वं भविष्यति

ຜູ້ໃດເຮັດພິທີ śrāddha ໃນພາຊະນະດິນ ຫຼືໃນພາຊະນະແຕກຮ້າວ—ຜົນທັງໝົດນັ້ນຈະຕົກເຖິງເຈົ້າ।

Verse 50

प्रत्यक्षलवणं यत्र तक्रं वा विकृतं भवेत् । जातीपुष्पप्रदानं च तत्ते सर्वं भविष्यति

ບ່ອນໃດທີ່ເສີບເກືອແບບເປີດເຜີຍຢ່າງບໍ່ສົມຄວນ, ຫຼືຖວາຍນ້ຳນົມສົ້ມ (buttermilk) ທີ່ເສຍ/ຜິດປົກກະຕິ, ແລະໃຫ້ດອກມະລິ (jasmine) ຢ່າງບໍ່ຖືກກາລະ—ທັງໝົດນັ້ນຈະເປັນຂອງເຈົ້າ।

Verse 51

यजमानो द्विजो वाथ ब्रह्मचर्यविवर्जितः । तच्छ्राद्धं ते मया दत्तं त्रिपात्रेण विवर्जितम्

ຖ້າຜູ້ອຸປະຖຳພິທີ (yajamāna) ຈະເປັນດວິຊະ (dvija) ຫຼືຜູ້ອື່ນໃດກໍຕາມ ແຕ່ຂາດວິໄນພຣະຫມະຈັນ (brahmacarya)—śrāddha ນັ້ນທີ່ຂາດການຈັດ «ພາຊະນະສາມ» ອັນຖືກຕ້ອງ ຂ້ອຍຖືວ່າໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 52

आयसेन तु पात्रेण यत्रान्नं च प्रदीयते । तच्छ्राद्धं ते मया दत्तं तथान्यदपि हीयते

ບ່ອນໃດທີ່ໃຫ້ອາຫານໃນພາຊະນະເຫຼັກ—śrāddha ນັ້ນຂ້ອຍຖືວ່າໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້າ; ແລະດ້ວຍວິທີນັ້ນ ບຸນອື່ນໆກໍຫຼຸດລົງດ້ວຍ।

Verse 53

मंत्रक्रियाभ्यां यत्किचिद्रात्रौ दत्तं हुतं तथा । सक्रांतिसोमपर्वभ्यां व्यति रिक्तं तु कुत्सितम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ທານ ຫຼືຖວາຍເຂົ້າໄຟໃນຍາມຄ່ຳ—ຈະມີມັນຕຣາ ແລະພິທີກຳກໍຕາມ—ຖ້າເຮັດນອກວາລະ Saṅkrānti ແລະ Soma-parvan ກໍເປັນສິ່ງຄວນຕຳໜິແທ້ໆ।

Verse 54

इत्युक्त्वा विररामाशु ब्रह्मा लोकपितामहः । राक्षसः सोऽपि तत्रापि लेभे स्थानं तु राक्षसम्

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍຢຸດນິ່ງໃນທັນທີ; ຣາກສະນັ້ນກໍໄດ້ຮັບສະຖານະຂອງຣາກສະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ។

Verse 187

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठ नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये राक्षसप्राप्यश्राद्धवर्णनंनाम सप्ताशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ»—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນປຶ້ມທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ»—ໃນມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຖະເກສະວະຣະ, ບົດທີ 187 ຊື່ «ການພັນລະນາ ສຣາດທະທີ່ຣາກສະໄດ້ຮັບ» ຈົບລົງແລ້ວ.