Adhyaya 181

Verse 1

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे सर्वेर्नागरैर्ब्राह्मणोत्तमैः । प्रेषितो मध्यगस्तत्र गर्तातीर्थसमुद्भवः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາພຣາຫມະນະຜູ້ສູງສຸດແຫ່ງນະຄອນທັງປວງ ໄດ້ສົ່ງ «ມັດຍະກະ» (Madhyaga) ຜູ້ເກີດຂຶ້ນຈາກຄວາມສັກສິດຂອງ ກັຣຕາ‑ຕີຣຖະ (Gartā‑tīrtha) ໄປທີ່ນັ້ນ ເປັນທູດ।

Verse 2

रेरे मध्यग गत्वा त्वं ब्रूहि तं कुपितामहम् । विप्रवृत्ति प्रहंतारं नीतिमार्गविवर्जितम्

ໄປໆ ໂອ ມັດຍະກະ—ຈົ່ງໄປບອກເຂົາວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໂກດກຽດຫນັກ; ເຂົາເປັນຜູ້ທຳລາຍຈັນຍາຂອງພຣາຫມັນ ແລະລະທິ້ງເສັ້ນທາງນີຕິທຳແລະການສຳລວມ.

Verse 3

एतत्क्षेत्रं प्रदत्तं नः पूर्वेषां च द्विजन्मनाम् । महेश्वरेण तुष्टेन पूरिते सर्पजे बिले

ທົ່ງສັກສິດນີ້ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ແລະບັນພະບຸລຸດຜູ້ເປັນດວິຊະ; ໂດຍພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ພໍໃຈ ໄດ້ເຕີມຖ້ຳກຳເນີດງູ ໃຫ້ແຜ່ນດິນໝັ້ນຄົງ.

Verse 4

तस्य दत्तस्य चाद्यैव पितामहशतं गतम् । पंचोत्तरमसन्दिग्धं यावत्त्वं कुपितामह

ເນື່ອງຈາກທານນັ້ນ ຈົນຮອດມື້ນີ້ ບັນພະບຸລຸດຮ້ອຍຫ້າຊົນຊັ້ນ ໄດ້ບັນລຸຄວາມພົ້ນທຸກແນ່ນອນ—ຕາບໃດທີ່ ໂອ ປູ່ຜູ້ໂກດ ຍັງພໍໃຈ.

Verse 5

न केनापि कृतोऽस्माकं तिरस्कारो यथाऽधुना । त्वां मुक्त्वा पापकर्माणं न्यायमार्गविवर्जितम्

ບໍ່ເຄີຍມີໃຜດູຖູກພວກເຮົາ ເຊັ່ນທີ່ເກີດຂຶ້ນດຽວນີ້—ນອກຈາກເຈົ້າ, ຜູ້ກະທຳບາບ, ຜູ້ລະທິ້ງເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳ.

Verse 6

नागरैर्ब्राह्मणैर्बाह्यं योऽत्र यज्ञं समाचरेत् । श्राद्धं वा स हि वध्यः स्यात्सर्वेषां च द्विजन्मनाम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຢູ່ທີ່ນີ້ ຖ້າປະກອບຍັດຍະ ຫຼື ພິທີສຣາດທະ ໂດຍກັ້ນນາກະຣະພຣາຫມັນອອກ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນຖືກລົງໂທດໂດຍດວິຊະທັງປວງ.

Verse 7

न तस्य जायते श्रेयस्तत्समुत्थं कथंचन । एतत्प्रोक्तं तदा तेन यदा स्थानं ददौ हि नः

ຈາກການກະທໍາທີ່ບໍ່ຖືກທໍານອງນັ້ນ ບຸນອັນເປັນມງຄຸນບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ. ນີ້ແມ່ນຄໍາທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອທ່ານປະທານສະຖານທີ່ນີ້ໃຫ້ພວກເຮົາ.

Verse 8

तस्माद्यत्कुरुषे यज्ञं ब्राह्मणैर्नागरैः कुरु । नान्यथा लप्स्यसे कर्तुं जीवद्भिर्नागरैर्द्विजैः

ດັ່ງນັ້ນ ຍັດຍະໃດທີ່ເຈົ້າຈະກະທໍາ ຈົ່ງກະທໍາຮ່ວມກັບພຣາຫມັນນາກະຣະ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ດວິຊະນາກະຣະຍັງມີຊີວິດ ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ກະທໍາໄດ້.

Verse 9

एवमुक्तस्ततो गत्वा मध्यगो यत्र पद्मजः । यज्ञमण्डपदूरस्थो ब्राह्मणैः परिवारितः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໄປຍັງທີ່ກາງ ບ່ອນທີ່ພັດມະຊະ (ພຣະພຣົມ) ປະທັບຢູ່—ຢືນຫ່າງຈາກມັນດະປະຍັດຍະເພີຍນ້ອຍ ແລະມີພຣາຫມັນຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 10

यत्प्रोक्तं नागरैः सर्वैः सविशेषं तदा हि सः । तच्छ्रुत्वा पद्मजः प्राह सांत्वपूर्वमिदं वचः

ເມື່ອພັດມະຊະ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ຟັງຢ່າງລະອຽດທຸກປະການ ຕາມທີ່ນາກະຣະທັງຫມົດໄດ້ກ່າວໄວ້ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ດ້ວຍຄວາມປອບປະໂລມກ່ອນ.

Verse 11

मानुषं भावमापन्न ऋत्विग्भिः परिवारितः । त्वया सत्यमिदं प्रोक्तं सर्वं मध्यगसत्तम

ແມ່ນແທ້ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບສະພາບແບບມະນຸດ ແລະມີຣິດວິກ (ປະໂລຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ) ຫ້ອມລ້ອມ; ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ ເປັນຄວາມຈິງທັງປວງ, ໂອ້ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ຢູ່ກາງ.

Verse 12

किं करोमि वृताः सर्वे मया ते यज्ञकर्मणि । ऋत्विजोऽध्वर्यु पूर्वा ये प्रमादेन न काम्यया

«ຂ້ອຍຈະເຮັດແນວໃດ? ເພາະພຣະພິທີກອນທັງຫມົດ—ເລີ່ມຈາກອັດວະຣະຍູ—ຂ້ອຍໄດ້ເຊີນມາແລ້ວເພື່ອກິດຍັດຍະ ໂດຍຄວາມເຜີຍເລີຍ ບໍ່ແມ່ນໂດຍເຈດຕະນາ»។

Verse 13

तस्मादानय तान्सर्वानत्र स्थाने द्विजोत्तमान् । अनुज्ञातस्तु तैर्येन गच्छामि मखमण्डपे

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນຳດວິຊະໂອດຕະມະນທັງຫມົດມາທີ່ນີ້. ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພວກເຂົາແລ້ວ ຂ້ອຍຈະໄປຍັງມະຂະມັນດະປະ (ສາລາຍັດຍະ)»។

Verse 14

मध्यग उवाच । त्वं देवत्वं परित्यज्य मानुषं भावमाश्रितः । तत्कथं ते द्विजश्रेष्ठाः समागच्छंति तेंऽतिकम्

ມັດຍະກະ ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງພາວະເທວະ ແລະຮັບເອົາພາວະມະນຸດ. ແລ້ວດວິຊະເສຣດຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງມາຊຸມນຸມໃກ້ເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 15

श्रेष्ठा गावः पशूनां च यथा पद्मसमुद्भव । विप्राणामिह सर्वेषां तथा श्रेष्ठा हि नागराः

ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ເອີຍ, ເຊັ່ນທີ່ງົວເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ສັດ, ດັ່ງນັ້ນໃນຫມູ່ວິປຣະທັງຫມົດໃນທີ່ນີ້ ວິປຣະນາກະຣາ ແມ່ນຜູ້ປະເສີດສຸດແທ້ໆ.

Verse 16

तत्माच्चेद्वांछसि प्राप्तिं त्वमेतां यज्ञसंभवाम् । तद्भक्त्यानागरान्सर्वान्प्रसादय पितामह

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາຈະໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດທີ່ເກີດຈາກຍັດຍະ, ໂອ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເອີຍ, ຈົ່ງດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຂໍພຣະກະຣຸນາຈາກນາກະຣາທັງຫມົດ.

Verse 17

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा पद्मजो भीत ऋत्विग्भिः परिवारितः । जगाम तत्र यत्रस्था नागराः कुपिता द्विजाः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຢ້ານກົວ ແລະມີພຣະສະຫວັນພິທີຍັນຍະຫ້ອມລ້ອມ ໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣາຫມະນານາກະຣາຜູ້ໂກດແຄ້ນຢືນຢູ່।

Verse 18

प्रणिपत्य ततः सर्वान्विनयेन समन्वितः । प्रोवाच वचनं श्रुत्वा कृतांजलिपुटः स्थितः

ແລ້ວພຣະອົງກໍກົດກົງກາບທຸກທ່ານ ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນຄວນ ຫຼັງຈາກໄດ້ຟັງແລ້ວ।

Verse 19

जानाम्यहं द्विजश्रेष्ठाः क्षेत्रेऽस्मिन्हाट केश्वरे । युष्मद्बाह्यं वृथा श्राद्धं यज्ञकर्म तथैव च

«ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແລ້ວ ໂອ ພຣາຫມະນາຜູ້ປະເສີດ, ໃນກະເສດອັນສັກສິດແຫ່ງ ຮາຕະເກສະວະຣະ ນີ້, ການທຳ śrāddha ແລະພິທີຍັນຍະໃດໆ ທີ່ບໍ່ມີພວກທ່ານ ລ້ວນເປັນໄຮ້ຜົນ»।

Verse 20

कलिभीत्या मयाऽनीतं स्थानेऽस्मिन्पुष्करं निजम् । तीर्थं च युष्मदीयं च निक्षेपोऽ यंसमर्पितः

«ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ກາລີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳ ປຸສະກະຣະ ຂອງຕົນມາຍັງບ່ອນນີ້; ແລະການຝາກໄວ້ນີ້—ການມອບຖວາຍຕີຣຖະ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງມອບໃຫ້ພວກທ່ານເປັນຂອງພວກທ່ານ.»

Verse 21

ऋत्विजोऽमी समानीता गुरुणा यज्ञसिद्धये । अजानता द्विजश्रेष्ठा आधिक्यं नागरात्मकम्

«ພຣະສະຫວັນພິທີເຫຼົ່ານີ້ ຖືກອາຈານຂອງຂ້າພະເຈົ້ານຳມາ ເພື່ອໃຫ້ຍັນຍະສຳເລັດ; ແຕ່ໂອ ພຣາຫມະນາຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ເຖິງອຳນາດອັນເຫນືອກວ່າຂອງຊາວນາກະຣາ.»

Verse 22

तस्माच्च क्षम्यतां मह्यं यतश्च वरणं कृतम् । एतेषामेव विप्राणामग्निष्टोमकृते मया

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ອະໄພແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລືອກພຣາຫມັນເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອຍະຊະຍາ ອັກນິສະໂຕມາ।

Verse 23

एतच्च मामकं तीर्थं युष्माकं पापनाशनम् । भविष्यति न सन्देहः कलिकालेऽपि संस्थिते

ແລະ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບຂອງພວກເຈົ້າ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ແມ່ນແຕ່ໃນກາລີຍຸກກໍຍັງມີ຤ິດຜົນ।

Verse 24

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि त्वं नागरैर्बाह्यं यज्ञं चात्र करिष्यसि । तदन्येऽपि सुराः सर्वे तव मार्गानुयायि नः । भविष्यन्ति तथा भूपास्तत्कार्यो न मखस्त्वया

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຖ້າທ່ານຈະເຮັດຍະຊະຍາຢູ່ນີ້ ໂດຍກັນນາກະຣະອອກ ແລ້ວເທວະອື່ນໆທັງປວງກໍຈະຕາມແບບຢ່າງຂອງທ່ານ; ກະສັດທັງຫຼາຍກໍຈະເຮັດຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຍະຊະຍາແບບນັ້ນບໍ່ຄວນເຮັດໂດຍທ່ານ»។

Verse 25

यद्येवमपि देवेश यज्ञकर्म करिष्यसि । अवमन्य द्विजान्सर्वाक्षिप्रं गच्छास्मदंतिकात्

«ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ຈອມເທວະ, ຖ້າທ່ານຍັງດື້ດຶງຈະເຮັດພິທີຍະຊະຍາ, ແລ້ວ—ໄດ້ຫມິ່ນປະມາດພຣາຫມັນທັງປວງ—ຈົ່ງໄປຈາກເຮົາໂດຍໄວ»។

Verse 26

ब्रह्मोवाच । अद्यप्रभृति यः कश्चिद्यज्ञमत्र करिष्यति । श्राद्धं वा नागरैर्बाह्यं वृथा तत्संभविष्यति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດຍະຊະຍາຢູ່ນີ້ ຫຼືເຮັດສຣາດທະ ໂດຍກັນນາກະຣະອອກ ການນັ້ນຈະເປັນໄຮ້ຜົນ»។

Verse 27

नागरोऽपि च यो न्यत्र कश्चिद्यज्ञं करिष्यति । एतत्क्षेत्रं परित्यज्य वृथा तत्संभविष्यति

ແມ່ນແຕ່ຊາວນາກະຣາ—ຖ້າຜູ້ໃດເຮັດຍັດຍາຢູ່ບ່ອນອື່ນ ໂດຍປະຖິ້ມຂອບເຂດສັກສິດນີ້—ຍັດຍານັ້ນກໍຈະເປັນປ່າວໆ.

Verse 28

मर्यादेयं कृता विप्रा नागराणां मयाऽधुना । कृत्वा प्रसादमस्माकं यज्ञार्थं दातुमर्हथ । अनुज्ञां विधिवद्विप्रा येन यज्ञं करोम्यहम्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ບັດນີ້ຂ້າໄດ້ວາງກົດແຫ່ງຂອບເຂດນີ້ເພື່ອຊາວນາກະຣາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງໂປດປະທານພຣະກຸສົນ ແລະໃຫ້ສິ່ງທີ່ຄວນໃຫ້ເພື່ອຍັດຍາ. ແລະ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍຈົ່ງອະນຸຍາດຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າໄດ້ປະກອບຍັດຍາ.

Verse 29

सूत उवाच । ततस्तैर्ब्राह्मणैस्तुष्टैरनुज्ञातः पितामहः । चकार विधिवद्यज्ञं ये वृता ब्राह्मणाश्च तैः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣາຫມັນຜູ້ພໍໃຈ ແລ້ວປະກອບຍັດຍາຕາມພິທີ—ພ້ອມກັບພຣາຫມັນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຊີນມາຮ່ວມພິທີ.

Verse 30

विश्वकर्मा समागत्य ततो मस्तकमण्डनम् । चकार ब्राह्मणश्रेष्ठा नागराणां मते स्थितः

ຕໍ່ມາ ວິສະວະກັມມາ ໄດ້ມາຮອດ ແລະສ້າງເຄື່ອງປະດັບເສີມສີສະ (ມົງກຸດ/ອາລັງການ). ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕາມຈາຣີດທີ່ຊາວນາກະຣາຍອມຮັບ.

Verse 31

ब्रह्मापि परमं तोषं गत्वा नारदमब्रवीत् । सावित्रीमानय क्षिप्रं येन गच्छामि मण्डपे

ພຣະພຣົມກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດ ແລ້ວກ່າວກັບນາຣະດະວ່າ: “ຈົ່ງນຳສາວິຕຣີມາໄວໆ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າໄປສູ່ມັນດະປະພິທີຍັດຍາ.”

Verse 32

वाद्यमानेषु वाद्येषु सिद्धकिन्नरगुह्यकैः । गन्धर्वैर्गीतसंसक्तैर्वेदोच्चारपरैर्द्विजैः । अरणिं समुपादाय पुलस्त्यो वाक्यमब्रवीत्

ໃນຂະນະທີ່ດົນຕີຖືກບັນເລງໂດຍສິດທະ, ກິນນະຣະ ແລະ ກຸຫຍະກະ; ໃນຂະນະທີ່ຄັນທະວະກຳລັງຫຼົງໃນບົດຮ້ອງ; ແລະພຣາຫມັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນການສະດຸດສຽງເວດ—ປຸລັດສະຕະຍະໄດ້ຈັບໄມ້ອະຣະນິ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 33

पत्नी ३ पत्नीति विप्रेन्द्राः प्रोच्चैस्तत्र व्यवस्थिताः

ທີ່ນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດຢືນຢູ່ຕາມທີ່ຂອງຕົນ ແລ້ວຮ້ອງດັງໆວ່າ: «ປັດນີ! ປັດນີ!» (ແມ່ຍິງຄູ່ຄອງ! ແມ່ຍິງຄູ່ຄອງ!).

Verse 34

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा नारदं मुनिसत्तमम् । संज्ञया प्रेषयामास पत्नी चानीयतामिति

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ໃຫ້ສັນຍາແກ່ນາຣະດະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ແລະສົ່ງເຂົາໄປພ້ອມຄຳສັ່ງວ່າ: «ຈົ່ງນຳປັດນີ (ຄູ່ຄອງ) ຂອງເຮົາມາທີ່ນີ້».

Verse 35

सोऽपि मंदं समागत्य सावित्रीं प्राह लीलया । युद्धप्रियोंऽतरं वांछन्सावित्र्या सह वेधसः

ເຂົາກໍຄ່ອຍໆເຂົ້າມາ ແລະເວົ້າກັບສາວິຕຣີຢ່າງຫຼິ້ນໆ—ເພື່ອຊອກຫາຊ່ອງທາງໃຫ້ເກີດການຂັດແຍ້ງ ລະຫວ່າງຈິດທີ່ຮັກສົງຄາມ ແລະສາວິຕຣີ ຄຽງຂ້າງເວດະຫັດ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 36

अहं संप्रेषितः पित्रा तव पार्श्वे सुरेश्वरि । आगच्छ प्रस्थितः स्नातः सांप्रतं यज्ञमण्डपे

«ໂອ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສົ່ງມາໂດຍປະຕິ (ອົງຄູ່ຄອງ) ຂອງທ່ານໃຫ້ມາຢູ່ຂ້າງທ່ານ. ຈົ່ງມາເຖີດ—ພຣະອົງໄດ້ອາບນ້ຳແລ້ວອອກເດີນທາງ, ບັດນີ້ຢູ່ໃນມັນດະປະຍັດຍະ (ໂຮງພິທີບູຊາ)».

Verse 37

परमेकाकिनी तत्र गच्छमाना सुरेश्वरि । कीदृग्रूपा सदसि वै दृश्यसे त्वमनाथवत्

ໂອ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ, ເຈົ້າໄປທີ່ນັ້ນຜູ້ດຽວ—ໃນສະພານັ້ນ ເຈົ້າຈະປາກົດແນວໃດ ດັ່ງຄົນບໍ່ມີຜູ້ພຶ່ງພາ?

Verse 38

तस्मादानीयतां सर्वा याः काश्चिद्देवयोषितः । याभिः परिवृता देवि यास्यसि त्वं महामखे

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນຳເອົານາງເທວະດາທັງຫມົດທີ່ມີມາ. ໂອ ພຣະເທວີ, ເມື່ອມີນາງເຫຼົ່ານັ້ນຫ້ອມລ້ອມ ເຈົ້າຈະໄປສູ່ຍັດຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 39

एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो मुनिसत्तमः । अब्रवीत्पितरं गत्वा तातांबाऽकारिता मया

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ໄປຫາບິດາ ແລະກ່າວວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ, ແມ່ໄດ້ຖືກຂ້ອຍເຊີນເອີ້ນແລ້ວ.”

Verse 41

पुलस्त्यं प्रेषयामास सावित्र्या सन्निधौ ततः । गच्छ वत्स त्वमानीहि स्थानं सा शिथिलात्मिका । सोमभारपरिश्रांतं पश्य मामूर्ध्वसंस्थितम्

ຕໍ່ມາ ໃນທີ່ປະທັບຂອງສາວິຕຣີ ທ່ານໄດ້ສົ່ງປຸລັດສະຕະໄປ ແລະກ່າວວ່າ: “ໄປເຖີດ ລູກເອີຍ, ຈົ່ງນຳນາງກັບມາສູ່ທີ່ຂອງນາງ; ຈິດນາງອ່ອນແອ. ຈົ່ງເບິ່ງຂ້ອຍ ຜູ້ເຫນື່ອຍລ້າຈາກພາລະໂສມະ ຍືນຢູ່ເທິງໃນພິທີ.”

Verse 42

एष कालात्ययो भावि यज्ञकर्मणि सांप्रतम् । यज्ञयानमुहूर्तोऽयं सावशेषो व्यवस्थितः

ບັດນີ້ ຄວາມລ່າຊ້າກຳລັງຈະເກີດໃນກິດຍັດຍາ. ເວລາມຸຫູຣຕະອັນເປັນມົງຄຸນເພື່ອໄປສູ່ຍັດຍານີ້ ຍັງເຫຼືອຢູ່ແຕ່ໜ້ອຍດຽວ.

Verse 43

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुलस्त्यः सत्वरं ययौ । सावित्री तिष्ठते यत्र गीतनृत्यसमाकुला

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຸລັດສະຕະຍະ ກໍຮີບໄປຫາບ່ອນທີ່ ສາວິຕຣີ ພັກຢູ່—ທ່າມກາງການຮ້ອງເພງ ແລະ ການຟ້ອນລໍາອັນຄຶກຄື້ນ।

Verse 44

ततः प्रोवाच किं देवि त्वं तिष्ठसि निराकुला । यज्ञयानोचितः कालः सोऽयं शेषस्तु तिष्ठति

ແລ້ວທ່ານກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງຢືນຢູ່ຢ່າງສະຫງົບບໍ່ຮີບ? ເວລາອັນຄວນໄປສູ່ຍັດຍະຍາກໍມາແລ້ວ—ເຫຼືອຢູ່ພຽງນ້ອຍເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 45

तस्मादागच्छ गच्छामस्तातः कृच्छ्रेण तिष्ठति । सोमभारार्द्दितश्चोर्ध्वं सर्वैर्देवैः समावृतः

“ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາ—ເຮົາໄປກັນ. ພໍ່ຂອງເຈົ້າຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ ຖືກພາລະໂສມະກົດທັບ; ແລະເທິງເຂົາ ບັນດາເທວະທັງປວງກໍຫ້ອມລ້ອມຢູ່.”

Verse 46

सावित्र्युवाच । सर्वदेववृतस्तात तव तातो व्यवस्थितः । एकाकिनी कथं तत्र गच्छाम्यहमनाथवत्

ສາວິຕຣີ ກ່າວວ່າ: “ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພໍ່ຂອງເຈົ້າຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີເທວະທັງປວງຫ້ອມລ້ອມ. ຂ້ອຍຈະໄປທີ່ນັ້ນຄົນດຽວ ເຫມືອນຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 47

तद्ब्रूहि पितरं गत्वा मुहूर्तं परिपाल्यताम्

“ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປບອກພໍ່ຂອງເຈົ້າວ່າ ໃຫ້ຄອຍຖ້າເພີ່ມອີກໜຶ່ງ ມຸຮູຣຕະ—ເວລາສັ້ນໆ.”

Verse 48

यावदभ्येति शक्राणी गौरी लक्ष्मीस्तथा पराः । देवकन्याः समाजेऽत्र ताभिरेष्याम्यह८द्रुतम्

«ຈົນກວ່າ ນາງສັກຣານີ (ອິນທຣານີ), ນາງເກົາຣີ, ນາງລັກສະມີ ແລະ ເທວະກັນຍາອື່ນໆ ຈະມາຮອດທີ່ນີ້ໃນຊຸມນຸມນີ້, ຂ້ອຍຈະມາໄວໆພ້ອມກັບພວກນາງ»។

Verse 49

सर्वासां प्रेषितो वायुर्निमत्रणकृते मया । आगमिष्यन्ति ताः शीघ्रमेवं वाच्यः पिता त्वया

«ຂ້ອຍໄດ້ສົ່ງພະວາຍຸໄປຫາພວກນາງທັງໝົດເພື່ອເຊີນ. ພວກນາງຈະມາຮອດໄວ—ເຈົ້າຄວນໄປກ່າວແກ່ພໍ່ຂອງເຈົ້າຢ່າງນີ້»។

Verse 50

सूत उवाच । सोऽपि गत्वा द्रुतं प्राह सोमभारार्दितं विधिम् । नैषाभ्येति जगन्नाथ प्रसक्ता गृहकर्मणि

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເຂົາກໍໄປຢ່າງໄວ ແລະ ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຖືກກົດດັນດ້ວຍພາລະພິທີໂສມະວ່າ: ‘ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ນາງບໍ່ມາ—ນາງຕິດພັນວຽກເຮືອນ’»។

Verse 51

सा मां प्राह च देवानां पत्नीभिः सहिता मखे । अहं यास्यामि तासां च नैकाद्यापि प्रदृश्यते

«ແລະນາງໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: ‘ໃນພິທີບູຊາ (ມະຂະ) ຂ້ອຍຈະໄປພ້ອມກັບພັນລະຍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ; ແຕ່ຈົນບັດນີ້ ບໍ່ເຫັນແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ’»។

Verse 52

एवं ज्ञात्वा सुरश्रेष्ठ कुरु यत्ते सुरोचते । अतिक्रामति कालोऽयं यज्ञयानसमुद्रवः । तिष्ठते च गृहव्यग्रा सापि स्त्री शिथिलात्मिका

«ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ເປັນເທວະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ເຈົ້າເຫັນວ່າຄວນ. ເວລາກໍກໍາລັງຜ່ານໄປ ແລະ ການຈັດຕຽມພາຫະນະສໍາລັບຍັດຍະກໍຄຶກຄື້ນວຸ້ນວາຍ. ນາງກໍຍັງຢູ່ຕິດວຽກເຮືອນ—ແມ່ຍິງນັ້ນຈິດໃຈອ່ອນຍານໃນຄວາມຕັ້ງໃຈ»។

Verse 53

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पुलस्त्यस्य पितामहः । समीपस्थं तदा शक्रं प्रोवाच वचनं द्विजाः

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ເປັນປູ່ຂອງປຸລັສຕະຍະ ໄດ້ກ່າວກັບສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ຢືນຢູ່ໃກ້ນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ।

Verse 54

ब्रह्मोवाच । शक्र नायाति सावित्री सापि स्त्री शिथिलात्मिका । अनया भार्यया यज्ञो मया कार्योऽयमेव तु

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັກຣະ, ສາວິຕຣີບໍ່ມາ; ນາງກໍເປັນຍິງຜູ້ຈິດໃຈອ່ອນຍວບ. ດັ່ງນັ້ນ ຍັດຍະນີ້ຈະຕ້ອງໃຫ້ເຮົາປະກອບກັບພັນລະຍານີ້ທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ»।

Verse 55

गच्छ शक्र समानीहि कन्यां कांचित्त्वरान्वितः । यावन्न क्रमते कालो यज्ञयानसमुद्भवः

«ໄປເຖີດ ໂອ ສັກຣະ, ແລະນໍາສາວນ້ອຍຄົນໃດຄົນໜຶ່ງມາໃຫ້ໄວ ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ, ກ່ອນທີ່ເວລາມົງຄຸນອັນເກີດຈາກຍັດຍະຈະຜ່ານໄປ»।

Verse 56

पितामहवचः श्रुत्वा तदर्थं कन्यका द्विजाः । शक्रेणासादिता शीघ्रं भ्रममाणा समीपतः

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວ, ສັກຣະໄດ້ເຂົ້າໄປຫາສາວນ້ອຍຄົນໜຶ່ງຢ່າງໄວ ເພື່ອເລື່ອງນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ນາງກໍາລັງເດີນວົນຢູ່ໃກ້ໆ।

Verse 57

अथ तक्रघटव्यग्रमस्तका तेन वीक्षिता । कन्यका गोपजा तन्वी चंद्रास्या पद्मलोचना

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເຫັນສາວລ້ຽງງົວຜູ້ຮ່າງບາງ, ຫົວໃຈຈົ່ງຈໍ່ຢູ່ທີ່ໝໍ້ນ້ໍານົມສົ້ມ, ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນ ແລະດວງຕາດັ່ງດອກບົວ।

Verse 58

सर्वलक्षणसंपूर्णा यौवनारंभमाश्रिता । सा शक्रेणाथ संपृष्टा का त्वं कमललोचने

ນາງຜູ້ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ ແລະເພິ່ງເຂົ້າສູ່ວັຍຍຸວະ. ພະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຈຶ່ງຖາມນາງວ່າ: «ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ?»

Verse 59

कुमारी वा सनाथा वा सुता कस्य ब्रवीहि नः

«ເຈົ້າເປັນກຸມາຣີຍັງບໍ່ມີຜົວ ຫຼືມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ? ເຈົ້າເປັນລູກສາວຂອງໃຜ? ຈົ່ງບອກພວກເຮົາ»

Verse 60

कन्यो वाच । गोपकन्यास्मि भद्रं ते तक्रं विक्रेतुमागता । यदि गृह्णासि मे मूल्यं तच्छीघ्रं देहि मा चिरम्

ນາງກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ມົງຄຸນແກ່ທ່ານ. ຂ້ອຍເປັນລູກສາວຄົນລ້ຽງງົວ ມາຂາຍນ້ຳນົມສົ້ມ (ບັດເຕີມິລກ). ຖ້າທ່ານຈະຮັບ ຈົ່ງໃຫ້ຄ່າຂອງຂ້ອຍໄວໆ ຢ່າຊັກຊ້າ»

Verse 61

तच्छ्रुत्वा त्रिदिवेन्द्रोऽपि मत्वा तां गोपकन्यकाम् । जगृहे त्वरया युक्तस्तक्रं चोत्सृज्य भूतले

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຈອມເທວະແຫ່ງສາມໂລກ (ອິນທຣະ) ຄິດວ່ານາງເປັນສາວລ້ຽງງົວ; ຈຶ່ງຮີບຮ້ອນຈັບນາງ ແລະໂຍນນ້ຳນົມສົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ

Verse 62

अथ तां रुदतीं शक्रः समादाय त्वरान्वितः । गोवक्त्रेण प्रवेश्याथ गुह्येनाकर्षयत्ततः

ຕໍ່ມາ ພະສັກຣະໄດ້ອຸ້ມນາງຜູ້ຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ; ໃຫ້ນາງເຂົ້າທາງປາກງົວ ແລ້ວດຶງນາງອອກທາງຊ່ອງລັບ

Verse 63

एवं मेध्यतमां कृत्वा संस्नाप्य सलिलैः शुभैः । ज्येष्ठकुण्डस्य विप्रेन्द्राः परिधाय्य सुवाससी

ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາງບໍລິສຸດສົມຄວນຕໍ່ພິທີສັກສິດ ແລະອາບນາງດ້ວຍນ້ຳມົງຄຸນ; ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ທີ່ຊະເຍດຖະກຸນດາ ເຂົາໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມນາງດ້ວຍຜ້າອັນງາມວິຈິດ।

Verse 64

ततश्च हर्षसंयुक्तः प्रोवाच चतुराननम् । द्रुतं गत्वा पुरो धृत्वा सर्वदेवसमागमे

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຈະຕຸຣານະນ (ພຣະພຣົມ) ວ່າ: “ຈົ່ງໄປໂດຍໄວ ແລະນຳນາງໄປວາງໄວ້ທາງໜ້າ ໃນການຊຸມນຸມໃຫຍ່ຂອງເທວະທັງປວງ.”

Verse 65

कन्यकेयं सुरश्रेष्ठ समानीता मयाऽधुना । तवार्थाय सुरूपांगी सर्वलक्षणलक्षिता

“ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ບັດນີ້ຂ້າໄດ້ນຳກັນຍານີ້ມາເພື່ອທ່ານ; ນາງມີອະວະຍະວະງາມ ແລະພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນທຸກປະການ.”

Verse 66

गोपकन्या विदित्वेमां गोवक्त्रेण प्रवेश्य च । आकर्षिता च गुह्येन पावनार्थं चतुर्मुख

“ເມື່ອຮູ້ວ່ານາງເປັນລູກສາວຄົນລ້ຽງງົວ ຈຶ່ງໃຫ້ນາງເຂົ້າທາງປາກງົວ ແລະດຶງອອກທາງຊ່ອງລັບ—ໂອ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ—ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ.”

Verse 67

श्रीवासुदेव उवाच । गवां च ब्राह्मणानां च कुलमेकं द्विधा कृतम् । एकत्र मंत्रास्तिष्ठंति हविरन्यत्र तिष्ठति

ພຣະສີວາສຸເທວ ກ່າວວ່າ: “ວົງສານຂອງງົວ ແລະວົງສານຂອງພຣາຫມັນ ແທ້ຈິງແມ່ນວົງດຽວ ແຕ່ເຫັນເຫມືອນແບ່ງເປັນສອງ; ທີ່ໜຶ່ງມີມັນຕຣາສະຖິດ ແລະອີກທີ່ໜຶ່ງມີຮະວິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ສະຖິດ.”

Verse 68

धेनूदराद्विनिष्क्रांता तज्जातेयं द्विजन्मनाम् । अस्याः पाणिग्रहं देव त्वं कुरुष्व मखाप्तये

ນາງໄດ້ອອກມາຈາກທ້ອງງົວ ດັ່ງນັ້ນນາງເປັນຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ໂອ ພຣະເທວະ ຂໍໃຫ້ທ່ານປະກອບພິທີຈັບມືແຕ່ງງານ ເພື່ອໃຫ້ຍັດຍະໄດ້ຜົນສົມບູນ.

Verse 69

यावन्न चलते कालो यज्ञयानसमुद्भवः

ຕາບໃດທີ່ເວລາຍັງບໍ່ເຄື່ອນໄປ—ເສັ້ນທາງທີ່ເກີດຈາກພິທີຍັດຍະ…

Verse 70

रुद्र उवाच । प्रविष्टा गोमुखे यस्मादपानेन विनिर्गता । गायत्रीनाम ते पत्नी तस्मादेषा भविष्यति

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກນາງເຂົ້າທາງປາກງົວ ແລະອອກທາງທີ່ໄຫຼລົງຂ້າງລຸ່ມ ດັ່ງນັ້ນນາງນີ້ຈະເປັນພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ ຊື່ວ່າ «ກາຍະຕຣີ».

Verse 71

ब्रह्मोवाच । वदन्तु ब्राह्मणाः सर्वे गोपकन्याप्यसौ यदि । संभूय ब्राह्मणीश्रेष्ठा यथा पत्नी भवेन्मम

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃຫ້ພຣາຫມະນທັງປວງກ່າວຢືນຢັນ—ຖ້ານາງນີ້ແມ່ນສາວລ້ຽງງົວແທ້—ເພື່ອໃຫ້ພວກເຈົ້າຊຸມນຸມກັນ ຮັບຮອງນາງເປັນພຣາຫມະນີຜູ້ສູງສຸດ ສົມຄວນເປັນພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍ.

Verse 72

ब्राह्मणा ऊचुः । एषा स्याद्ब्राह्मणश्रेष्ठा गोपजातिविवर्जिता । अस्मद्वाक्याच्चतुर्वक्त्र कुरु पाणिग्रहं द्रुतम्

ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ໃຫ້ນາງນີ້ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນພຣາຫມະນ ປາດຈາກຊາດກຸ່ມລ້ຽງງົວ. ຕາມຄໍາຂອງພວກເຮົາ ໂອ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ຈົ່ງປະກອບພິທີຈັບມືແຕ່ງງານໂດຍໄວ.

Verse 73

सूत उवाच । ततः पाणिग्रहं चक्रे तस्या देवः पितामहः । कृत्वा सोमं ततो मूर्ध्नि गृह्योक्तविधिना द्विजाः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຈາກນັ້ນ ພຣະປິຕາມະຫະອັນເທວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ປະກອບພິທີຈັບມືແຕ່ງງານໃຫ້ນາງ; ແລ້ວບັນດາທະວິຊະຕາມຄໍາສັ່ງກຣິຫຍະ ໄດ້ວາງ «ໂສມະ» ເທິງສີສະນາງ.

Verse 74

संतिष्ठति च तत्रस्था महादेवी सुपावनी । अद्यापि लोके विख्याता धनसौभाग्यदायिनी

ແລະພຣະມະຫາເທວີຜູ້ຊໍາລະບາບຢ່າງສູງສຸດນັ້ນ ກໍຍັງສະຖິດມັ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ຈົນທຸກມື້ນີ້ ນາງໂດງດັງໃນໂລກ ເປັນຜູ້ປະທານທັງຊັບສິນແລະໂຊກດີ.

Verse 76

कन्या हस्तग्रहं तत्र याऽप्नोति पतिना सह । सा स्यात्पुत्रवती साध्वी सुखसौभाग्यसंयुता

ສາວນ້ອຍຜູ້ໃດ ທີ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ໄດ້ຮັບພິທີຈັບມືກັບຜົວ ນາງຈະເປັນຜູ້ມີບຸດຫຼານ ເປັນສາວດີມີສິນ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກແລະໂຊກດີໃນຊີວິດຄູ່.

Verse 77

पिंडदानं नरस्तस्यां यः करोति द्विजोत्तमाः । पितरस्तस्य संतुष्टास्तर्पिताः पितृतीर्थवत्

ໂອ ທ່ານທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດປະກອບພິທີຖວາຍປິນດະ (piṇḍa-dāna) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະເຮັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນພໍໃຈ; ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການອຸດົມສົມບູນ ດັ່ງຢູ່ປິຕຣິ-ຕີຣຖະອັນໂດງດັງ.

Verse 79

यस्तस्यां कुरुते मर्त्यः कन्यादानं समाहितः । समस्तं फलमाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः

ມະນຸດຜູ້ໃດ ທີ່ມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ປະກອບພິທີກັນຍາດານ (ຖວາຍບຸດສາວ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນ ເທົ່າກັບພິທີຣາຊະສູຍະ ແລະ ອັດສະວະເມດະ.

Verse 181

इति श्रीस्कादे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये गायत्रीविवाहे गायत्रीतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकाशीत्युत्तरशततमोअध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 181 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ກາຍະຕຣີ-ຕີຣຖະ» ໃນເລື່ອງພິທີອະພິເສກຂອງ ກາຍະຕຣີ ໃນ ມາຫາຕມະຍະ ຮາຏະເກສະວະຣ-ເຂດ, ໃນ ນາກະຣະຂັນຑະ ທີ 6 ຂອງ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນນ່າເຄົາລົບ, ໃນ ເອກາສີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.