Adhyaya 175

Verse 1

सूत उवाच । एवं संशोचते यावदात्मानं परिगर्हयन् । ततस्तु ब्रह्मणा प्रोक्तः स्वयमभ्येत्य भो द्विजाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ເຂົາໂສກເສົ້າ ແລະຕຳນິຕົນເອງຢູ່ນັ້ນ, ພຣະພຣະຫມາໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະກ່າວຕໍ່ບັນດາພຣາຫມັນ.

Verse 2

त्वया शंका न कर्तव्या सुतस्यास्य कृते द्विज । अज्ञानादेव ते जातो दैवयोगेन बालकः

«ໂອ ພຣາຫມັນ, ຢ່າໄດ້ຖືຄວາມສົງໄສເລີຍວ່າເດັກນີ້ບໍ່ແມ່ນລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ. ເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ແລະດ້ວຍການປະຈົບຂອງຊະຕາ, ເດັກນີ້ໄດ້ເກີດມາແກ່ເຈົ້າ»។

Verse 3

याज्ञवल्क्य उवाच । तथापि देव मे शुद्धिर्हृदयस्य न जायते । तस्माद्वद सुरश्रेष्ठ प्रायश्चित्तं विशुद्धये

ຍາຊະນະວັນກະຍະກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວະ, ຄວາມບໍລິສຸດໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຂໍຈົ່ງບອກພຣາຍະຊິຕຕະ (ການໄຖ່ບາບ) ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດສົມບູນ»។

Verse 4

ब्रह्मोवाच । यदि ते चित्तशुद्धिस्तु न कथंचित्प्रवर्तते । तत्स्थापय महाभाग लिंगं देवस्य शूलिनः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຖ້າຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຈິດໃຈຂອງເຈົ້າບໍ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍວິທີໃດໆ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງສ້າງຕັ້ງລິງຄະຂອງພຣະເຈົ້າຊູລິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ)»។

Verse 5

अज्ञानाज्ज्ञानतोवापि यत्पापं कुरुते नरः । ब्रह्महत्यादिकं चापि स्त्रीवधाद्वापि यद्भवेत्

ບຸກຄົນໃດກໍຕາມ ຈະເຮັດບາບໂດຍອະວິຊາ ຫຼືໂດຍຮູ້ເທົ່າທັນກໍຕາມ—ຈະເປັນບາບໜັກເຊັ່ນການຂ້າພຣາຫມັນ ແລະອື່ນໆ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ການຂ້າແມ່ຍິງ—ຄວາມຜິດບາບໃດໆທີ່ເກີດຂຶ້ນ;

Verse 6

पंचेष्टिकामयं वापि यः कुर्याद्धरमन्दिरम् । तस्य तन्नाशमायाति तमः सूर्योदये यथा

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດສ້າງວິຫານຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຫ້າປະການ ມົນທິນນັ້ນກໍຈະຖືກທຳລາຍສຳລັບເຂົາ—ເຫມືອນຄວາມມືດຫາຍໄປເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ।

Verse 7

विशेषेण महाभाग हाटकेश्वरसंभवे । क्षेत्रे तत्र सुमेध्ये तु सर्वपातकनाशने

ໂດຍພິເສດ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຢ່າງຍິ່ງ, ໃນກະເສດອັນສັກສິດທີ່ເກີດຈາກການປະກົດຂອງຮາຖະເກສະວະຣະ—ກະເສດທີ່ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ—

Verse 8

कलिकाले च संप्राप्ते यत्र पापं न विद्यते । अहमप्यत्र वांछामि यज्ञं कर्तुं द्विजोत्तम

ເມື່ອກາລີຍຸກມາຮອດ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນທີ່ບໍ່ມີບາບ ຂ້ອຍເອງກໍປາຖະໜາຈະປະກອບຍັດຍະທີ່ນັ້ນ, ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ປະເສີດໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 9

आनयिष्यामि तत्तीर्थं पुष्करं चात्मनः प्रियम् । कलिकालभयाच्चैतद्यावन्नो व्यर्थतां व्रजेत्

ຂ້ອຍຈະນຳຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນ—ພຸສະກະຣະ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ—ມາ, ເພື່ອດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວກາລີຍຸກ ບຸນກຸສົນນີ້ຈະບໍ່ກາຍເປັນສູນເປົ່າ.

Verse 10

कलिकाले तु संप्राप्ते तीर्थानि सकलानि च । यास्यंति व्यर्थतां विप्र मुक्त्वेदं क्षेत्रमुत्तमम्

ເມື່ອກາລີຍຸກມາຮອດ ຕີຣະຖະທັງປວງຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ, ໂອ ພຣາຫມະນະ—ນອກເສຍແຕ່ກະເສດອັນສູງສຸດນີ້.

Verse 11

सूत उवाच । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । याज्ञवल्क्योऽपि तच्छ्रुत्वा पितामहवचोऽ खिलम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຍາຊະນະວັນກະຍະກໍໄດ້ຟັງຖ້ວນທັງໝົດພຣະວາຈາຂອງພຣະປິຕາມະຫາ.

Verse 12

लिंगं संस्थापयामास ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम् । अब्रवीच्च ततो वाक्यं मेघगंभीरया गिरा

ເມື່ອຮູ້ວ່າສະຖານທີ່ນີ້ເປັນເຂດສັກສິດອັນຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ທ່ານຈຶ່ງສະຖາປະນາລິງຄະ. ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳດ້ວຍສຽງໜັກແນ່ນດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ.

Verse 13

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां यो लिंगं मामकं त्विदम् । स्नापयिष्यति सद्भक्त्या तस्य पापं प्रयास्यति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນວັນອັດຖະມີ ຫຼື ວັນຈະຕຸຣະດະສີ ຖ້າອາບນ້ຳຊຳລະລິງຄະນີ້ຂອງເຮົາດ້ວຍສັດທາບັກຕິອັນຈິງ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຂັບໄລ່ໄປ.

Verse 14

परदारकृतं यच्च मात्रापि च समं कृतम् । क्षालयिष्यति तत्पापं स्नापितं पूजितं परैः

ແມ່ນແຕ່ບາບຈາກການລ່ວງລະເມີດຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະບາບອັນໜັກໜ່ວງເທົ່າກັບການຜິດຕໍ່ແມ່—ເມື່ອລິງຄະນີ້ຖືກອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບາບນັ້ນຈະຖືກຊຳລະອອກ.

Verse 15

अस्मिन्नहनि संप्राप्ते तस्य पक्षसमुद्भवम् । प्रयास्यति कृतं पापं यदज्ञानाद्विनिर्मितम्

ເມື່ອວັນສັກສິດນີ້ມາຮອດ ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດສອງອາທິດນັ້ນຈະຈາກໄປ—ຄວາມຜິດທີ່ເຮັດໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ຈະລະລາຍຫາຍ.

Verse 16

ततःप्रभृति विख्यातो याज्ञव ल्क्येश्वरः शुभः । तस्मिन्क्षेत्रे द्विजश्रेष्ठा हाटकेश्वरसंज्ञके

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນມງຄົດ ນາມ “ຍາຊະນະວັນກະຍເອສະວະຣະ” ໄດ້ໂດງດັງໃນພື້ນທີ່ສັກສິດ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຮາຖະເກສະວະຣະ”.

Verse 175

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये याज्ञवल्क्येश्वरोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ ໃນນາກະຣະຂັນດະທີ 6 ໃນມາຫາດມະຂອງເຂດສັກສິດ ຮາຖະເກສະວະຣະ ບົດທີ 175 ຊື່ «ການພັນລະນາມາຫາດມະແຫ່ງກຳເນີດຂອງ ຍາຊະນະວັນກະຍເອສະວະຣະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.