Adhyaya 171

Verse 1

सूत उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु विश्वामित्रो महामुनिः । तां शक्तिं व्यर्थतां प्राप्तां ज्ञात्वा कोपसमन्वितः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນເວລານັ້ນເອງ ມະຫາມຸນີ ວິສະວາມິດຕະ (Viśvāmitra) ເມື່ອຮູ້ວ່າພະລັງອໍານາດຂອງຕົນໄດ້ກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ।

Verse 2

मुमोच तद्वधार्थाय ब्रह्मास्त्रं सोऽभिमंत्रितम् । तस्य संहितमात्रस्य प्रस्वनः समजायत

ເພື່ອໃຫ້ການສັງຫານນັ້ນສຳເລັດ ລາວໄດ້ປ່ອຍ «ພຣະພຣະມາສະຕຣາ» ທີ່ຖືກປຸກພະລັງດ້ວຍມັນຕຣາ; ແລະໃນຂະນະທີ່ເອີ້ນມັນ ສຽງກ້ອງກັງວານອັນນ່າຢ້ານກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 3

ततश्चोल्काः प्रभूताश्च प्रयांति च नभस्तलात् । ततः कुन्ताः शक्तयश्च तोमराः परिघास्तथा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ອຸລກາອັນລຸກໄຟຈຳນວນຫຼາຍ ພຸ່ງຜ່ານທ້ອງຟ້າ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຫອກ, ຊັກຕິ, ໂຕມາຣາ ແລະ ຄອນເຫຼັກ ກໍປາກົດຕາມລຳດັບ।

Verse 4

भिंडिपाला गदाश्चैव खड्गाश्चैव परश्वधाः । बाणाः प्रासाः शतघ्न्यश्च शतशोऽथ सहस्रशः

ບິນດິປາລາ ແລະ ຄອນກະບອກ, ດາບ ແລະ ຂວານ; ລູກສອນ, ຫອກ, ແລະ ສະຕະຄະນີ (ອາວຸດເຫຼັກ) ກໍຖືກປາລົງອອກເປັນຮ້ອຍໆ ແລ້ວຕໍ່ມາເປັນພັນໆ।

Verse 5

वसिष्ठोऽपि परिज्ञाय प्रेषितं गाधिसूनुना । ब्रह्मास्त्रं मृत्यवे तेन शुचिर्भूत्वा ततः परम्

ວະສິດຖະກໍຮູ້ແຈ້ງວ່າ ບຸດຂອງກາທິ (ວິສວາມິຕຣະ) ໄດ້ປ່ອຍ «ພຣະພຣະມາສະຕຣາ» ເພື່ອນຳຄວາມຕາຍ; ລາວຈຶ່ງຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກ້າວຕໍ່ໄປ (ເພື່ອຕ້ານທານ).

Verse 6

इषीकां च समादाय ब्रह्मास्त्रं तत्र योजयन् । अब्रवीद्गाधिपुत्राय स्वस्त्यस्तु तव पार्श्वतः

ລາວໄດ້ຈັບເອົາກ້ານອິສີກາ (ກ້ານອ້ອຍ/ກ້ານຫຍ້າ) ແລ້ວນຳ «ພຣະພຣະມາສະຕຣາ» ໄປຜູກປະສານໃສ່ມັນຢູ່ນັ້ນ; ແລ້ວກ່າວແກ່ບຸດຂອງກາທິວ່າ: “ຂໍໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນຢູ່ຄຽງຂ້າງເຈົ້າ.”

Verse 7

हन्यतामस्त्रमेतद्धिमम वाक्यादसंशयम् । ततस्तेन हतं तच्च ब्रह्मास्त्रं तत्समुद्भवम्

“ຂໍໃຫ້ອາວຸດນີ້ຖືກທຳລາຍແທ້—ໂດຍຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້ອຍ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.” ແລ້ວໂດຍອຳນາດແຫ່ງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະອາວຸດພຣະພຣະຫມາ (Brahmāstra) ແລະສິ່ງທີ່ເກີດຈາກມັນ ຖືກທຳລາຍໝົດ.

Verse 8

वज्रास्त्रं च ततो मुक्तं वज्रास्त्रेण विनाशितम् । यद्यदस्त्रं क्षिपत्येष विश्वामित्रः प्रकोपितः

ຕໍ່ມາ ອາວຸດວັດຊຣະ (Vajrāstra) ຖືກປ່ອຍອອກ ແລະຖືກທຳລາຍໂດຍອາວຸດວັດຊຣະດ້ວຍກັນ. ອາວຸດໃດໆທີ່ ວິສວາມິຕຣະ (Viśvāmitra) ຜູ້ໂກດແຄ້ນ ຂວ້າງອອກໄປ

Verse 9

तत्तद्धंति वसिष्ठस्तु मंत्रस्य च प्रभावतः । एतस्मिन्नेव काले तु क्षुभितो मकरालयः

ວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ໂດຍພະລັງອຳນາດແຫ່ງມັນຕຣະ ໄດ້ທຳລາຍອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນທຸກຢ່າງທີລະອັນ. ໃນເວລານັ້ນເອງ ມະຫາສະໝຸດ—ທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງມະກະຣະ—ກໍຖືກກະທົບຈົນປັ່ນປ່ວນ.

Verse 10

शीर्यंते गिरिशृंगाणि रक्तवृष्टिः परा स्थिता । प्रलयस्येव चिह्नानि संजातानि धरातले । किमकाले महानेष प्रलयः संभविष्यति

ຍອດພູທັງຫຼາຍກຳລັງແຕກພັງ; ຝົນເລືອດອັນນ່າສະພຶງກຳລັງຕົກລົງ. ສັນຍານດັ່ງກັບວັນປະລະຍະ (Pralaya) ເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ. “ໃນເວລາອັນບໍ່ຄວນນີ້ ປະລະຍະອັນໃຫຍ່ຈະບັງເກີດເມື່ອໃດ?”

Verse 11

ततः पितामहं जग्मुः सर्वे देवाः सवासवाः । प्रोचुः प्रलयचिह्नानि यानि संति धरातले

ຕໍ່ມາ ທຸກພຣະເທວະ ພ້ອມກັບພຣະອິນທຣະ (Indra) ໄດ້ໄປຫາພຣະປິຕາມະຫະ (Brahmā) ແລະໄດ້ກ່າວລາຍງານສັນຍານແຫ່ງປະລະຍະທີ່ປາກົດໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 12

ततो ब्रह्मा चिरं ध्यात्वा तानुवाच दिवौकसः । विश्वामित्र वसिष्ठाभ्यां युद्धमेतद्व्यवस्थितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເຂົ້າສະມາທິຢູ່ດົນນານ ແລ້ວກ່າວແກ່ເທວະດາຜູ້ຢູ່ສະຫວັນວ່າ: «ການປະທະນີ້ໄດ້ຖືກກໍ່ຕັ້ງຂຶ້ນລະຫວ່າງ ວິສວາມິດຣະ ແລະ ວະສິດຖະ»។

Verse 13

दिव्यास्त्रसंभवं देवास्तेनैतद्व्याकुलं जगत्

ໂອ ເທວະດາທັງຫຼາຍ, ເນື່ອງຈາກການເກີດຂຶ້ນຂອງອາວຸດທິບ, ໂລກທັງປວງນີ້ຈຶ່ງຖືກກະທົບໃຫ້ວຸ້ນວາຍ.

Verse 14

तस्माद्गच्छामहे तत्र यावन्नो जायते क्षयः । सर्वेषामेव भूतानां दिव्यास्त्राणां प्रभावतः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໃນທັນທີ ກ່ອນທີ່ຄວາມພິນາດຈະມາຮອດພວກເຮົາ; ເພາະດ້ວຍອຳນາດຂອງອາວຸດທິບເຫຼົ່ານັ້ນ ຄວາມພິນາດຂອງສັດທັງປວງອາດເກີດຂຶ້ນ.

Verse 15

ततोऽभिगम्य ते देशं यत्र तौ मुनिसत्तमौ । विचामित्रवसिष्ठौ तौ युध्यमानौ परस्परम्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດດິນແດນນັ້ນ ທີ່ມີມຸນີຜູ້ປະເສີດສອງອົງ—ວິສວາມິດຣະ ແລະ ວະສິດຖະ—ກຳລັງຮົບກັນຢູ່.

Verse 16

ततः प्रोवाच तौ ब्रह्मा साम्ना परमवल्गुना । निवर्त्यतामिदं युद्धमेतद्दिव्यास्त्रसंभवम् । यावन्न प्रलयो भावि समस्ते धरणीतले

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວກັບທັງສອງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນຢ່າງຍິ່ງວ່າ: «ຂໍໃຫ້ຢຸດສົງຄາມນີ້ ອັນເກີດຈາກອາວຸດທິບ ກ່ອນທີ່ພຣະລະຍະຈະເກີດຂຶ້ນທົ່ວຜືນແຜ່ນດິນທັງປວງ».

Verse 17

वसिष्ठ उवाच । नाहमस्त्रं प्रयुंजामि विश्वामित्रवधेच्छया । आत्मरक्षाकृते देव अस्त्रमस्त्रेण शामयन्

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໃຊ້ອາວຸດດ້ວຍຈິດປາດຖະນາຈະຂ້າ ວິສວາມິດຕຣະ. ໂອ ເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າພຽງແຕ່ລະງັບອາວຸດດ້ວຍອາວຸດ ເພື່ອປົກປ້ອງຕົນ»។

Verse 18

अयं मम विनाशाय केवलं चास्त्रमोक्षणम् । कुरुते निर्दयो ब्रह्मंस्तं निवारय सांप्रतम्

«ຜູ້ໃຈຮ້າຍນີ້ ປ່ອຍອາວຸດອອກມາແຕ່ເພື່ອທຳລາຍຂ້າພະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຈົ່ງຫ້າມເຂົາໃນບັດນີ້—ໃຫ້ທັນທີ»។

Verse 19

ब्रह्मोवाच । विश्वामित्र मुनिश्रेष्ठ वसिष्ठं ब्राह्मणोत्तमम् । त्वं रक्ष मम वाक्येन तथा सर्वमिदं जगत्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ວິສວາມິດຕຣະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງປົກປ້ອງ ວະສິດຖະ ຜູ້ເປັນພຣາຫມະນະອັນສູງສຸດ; ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າ, ຈົ່ງປົກປ້ອງໂລກນີ້ທັງປວງດ້ວຍ»។

Verse 20

अस्त्रमोक्षविरामं त्वं ब्रह्मर्षे कुरु सत्वरम्

«ໂອ ພຣະພຣະຫມະຣິສີ, ຈົ່ງໃຫ້ການປ່ອຍອາວຸດຢຸດລົງໂດຍໄວ»។

Verse 21

विश्वामित्र उवाच । न मामेष द्विजं ब्रूते कथंचित्प्रपितामह । तस्मादेष प्रकोपो मे संजातोऽस्य वधोपरि

ວິສວາມິດຕຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ປຣະປິຕາມະຫະ (ປູ່ທວດໃຫຍ່), ເຂົາບໍ່ຍອມຮັບຮູ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ແຕ່ຢ່າງໃດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມໂກດໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ ມຸ່ງໄປສູ່ການຂ້າເຂົາ»។

Verse 22

तस्माद्वदतु देवेश मामेष ब्राह्मणं द्रुतम् । निवारयामि येनास्त्रं यदस्योपरि संधितम्

ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າແດ່ຈອມເທບ, ຂໍໃຫ້ເພິ່ນເອີ້ນຂ້ານ້ອຍວ່າ ພຣາມ ໂດຍໄວເຖີດ, ເພື່ອຂ້ານ້ອຍຈະໄດ້ຖອນອາວຸດທີ່ເລັ່ງໃສ່ເພິ່ນນັ້ນຄືນ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । त्वं वसिष्ठाधुना ब्रूहि विश्वामित्रं ममाज्ञया । ब्राह्मणो जायते तेन तव जीवस्य रक्षणम्

ພຣະພົມ ກ່າວວ່າ: "ດູກ່ອນ ວະສິດຖະ, ບັດນີ້ ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ຈົ່ງປະກາດວ່າ ວິສວາມິດ ເປັນພຣາມເຖີດ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ເພິ່ນຈຶ່ງກາຍເປັນພຣາມ ແລະ ຊີວິດຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ."

Verse 24

वसिष्ठ उवाच । नाहं क्षत्रियसंजातं ब्राह्मणं वच्मि पद्मज । न वधे मम शक्तोऽयं कथंचित्क्षत्रियोद्भवः

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: "ຂ້າແດ່ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ, ຂ້ານ້ອຍບໍ່ອາດເອີ້ນຜູ້ທີ່ເກີດໃນວັນນະກະສັດ ວ່າເປັນພຣາມໄດ້. ຊາຍຜູ້ເກີດໃນວັນນະກະສັດນີ້ ບໍ່ມີທາງທີ່ຈະຂ້າຂ້ານ້ອຍໄດ້ເລີຍ."

Verse 25

ब्राह्म्यं तेजो न क्षा त्त्रेण तेजसा संप्रणश्यति । एवं ज्ञात्वा चतुर्वक्त्र यद्युक्तं तत्समाचर

"ລັດສະໝີແຫ່ງພຣາມ ຍ່ອມບໍ່ຖືກທຳລາຍດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງກະສັດ. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ຂ້າແດ່ພຣະພົມສີ່ໜ້າ, ຂໍຈົ່ງກະທຳສິ່ງທີ່ເຫັນສົມຄວນເຖີດ."

Verse 26

ब्रह्मोवाच । विश्वामित्र द्विजश्रेष्ठ त्यक्त्वा दिव्यास्त्रसंभवम् । कुरु युद्धं वसिष्ठेन नो चेच्छप्स्यामहं च ते

ພຣະພົມ ກ່າວວ່າ: "ດູກ່ອນ ວິສວາມິດ, ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ທະວິຊາຊົນ, ຈົ່ງລະຖິ້ມການໃຊ້ອາວຸດທິບນັ້ນເສຍ. ຈົ່ງຕໍ່ສູ້ກັບ ວະສິດຖະ ເຖີດ; ບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາກໍຈະສາບແຊ່ງເຈົ້າເຊັ່ນກັນ."

Verse 27

विश्वामित्र उवाच । दिव्यास्त्राणि च संत्यज्य मया वध्यः सुदुर्मतिः । किंचिच्छिद्रं समासाद्य त्वं गच्छ निजसंश्रयम्

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງອາວຸດທິບກໍຕາມ ຜູ້ຈິດຊົ່ວນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກຂ້າພະເຈົ້າປະຫານ. ເມື່ອພົບຊ່ອງວ່າງນ້ອຍໆ ເຈົ້າຈົ່ງໄປຫາທີ່ພຶ່ງຂອງເຈົ້າ»។

Verse 28

सूत उवाच । बाढमित्येवमुक्ता च ब्रह्मलोकं गतो विधिः । विश्वामित्रवसिष्ठौ च सरस्वत्यास्तटे स्थितौ

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ຈັດລະບຽບ) ຕອບວ່າ ‘ເປັນດັ່ງນັ້ນ’ ແລ້ວໄປສູ່ພຣະຫມະໂລກ. ສ່ວນວິສະວາມິດຕະ ແລະ ວະສິດຖະ ຢືນຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ»។

Verse 171

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये वसिष्ठविश्वामित्र युद्धे दिव्यास्त्रनिवर्तनवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ ໃນປຶ້ມທີ 6 ນາຄະຣະຂັນດະ ໃນມາຫາດມະຍະແຫ່ງຮາຕະເກສະວະຣະ-ເຂດ ວ່າດ້ວຍສົງຄາມຂອງວະສິດຖະ ແລະ ວິສະວາມິດຕະ ບົດທີ 171 ຊື່ «ການພັນລະນາການຖອນອາວຸດທິບ» ຈົບລົງເທົ່ານີ້।