Adhyaya 170

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि संजातमाश्चर्यं यदभूद्द्विजाः । विश्वामित्रेण सा शक्तिर्वसिष्ठाय विसर्जिता

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍ, ຍັງມີອັດສະຈັນອື່ນເກີດຂຶ້ນ; ວິສວາມິດຕະໄດ້ຂວ້າງພະລັງອາວຸດທິບພະໄປຫາ ວະສິດຖະ.

Verse 2

वधार्थं तस्य विप्रर्षेर्वसिष्ठेन च धीमता । स्तंभिताऽथर्वणैर्मन्त्रैः प्रस्वेदः समजायत

ເພື່ອຈະຂ້າພຣະຣິສີພຣາຫມັນນັ້ນ, ອາວຸດນັ້ນຖືກວະສິດຖະຜູ້ມີປັນຍາ ສະກັດໄວ້ດ້ວຍມົນຕຣາອະຖັຣວະ; ແລ້ວເຫື່ອກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 3

स्वेदात्समभवत्तोयं शीतलं तदजायत । पादाभ्यां निर्गतं तोयमत्र दृश्यमजायत

ຈາກເຫື່ອນັ້ນ ນ້ຳໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະກາຍເປັນນ້ຳເຢັນ. ນ້ຳທີ່ໄຫຼອອກຈາກພຣະບາດທັງສອງ ປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ນີ້.

Verse 4

विदार्य भूमिं संजाता जलधारा सुशीतला । निर्मलं पावनं स्वच्छं गंगांभ इव निःसृतम्

ມັນແຍກຜືນດິນ ແລ້ວກາຍເປັນສາຍນ້ຳທີ່ເຢັນຢ່າງຍິ່ງ; ບໍ່ມີມົນທິນ, ຊຳລະບາບ, ໃສສະອາດ, ໄຫຼອອກດັ່ງນ້ຳແຫ່ງຄົງຄາ.

Verse 6

तस्यां या कुरुते स्नानं नारी वंध्या द्विजोत्तमाः । सद्यः पुत्रवती सा स्याद्रौद्रे कलियुगे द्विजाः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ຍິງທີ່ເປັນໝັນ ຖ້າໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຈະໄດ້ເປັນແມ່ທັນທີ—ແມ່ນແມ່ນໃນກະລິຍຸກອັນຮຸນແຮງນີ້ດ້ວຍ, ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ.

Verse 7

अन्योऽपि कुरुते स्नानं सर्वतीर्थफलं लभेत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມອີກ ທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງຕີຣຖະທັງປວງ।

Verse 8

स्नात्वा तत्र तु यो देवीं पश्येच्च विधिना नरः । धनं धान्यं तथा पुत्रान्राज्योत्थं च सुखं लभेत्

ແຕ່ຜູ້ຊາຍໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ເບິ່ງພຣະເທວີຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮັບຊັບສິນ ເຂົ້າຂອງ ລູກຫຼານ ແລະຄວາມສຸກທີ່ເກີດຈາກລາຊະສົມບັດດ້ວຍ।

Verse 9

या नारी दुर्भगा वन्ध्या साऽपि पुत्रवती भवेत् । चैत्रे मासि सिताष्टम्यां भक्तियोगसमन्विता । महानिशायां तत्रैव नैवेद्यबलिपिंडिकाम्

ແມ່ຍິງຜູ້ອັບໂຊກ ແລະເປັນໝັນ ກໍອາດໄດ້ເປັນແມ່ມີລູກໄດ້ ຖ້ານາງມີວິໄນແຫ່ງພັກຕິໂຍກະ; ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ວັນອັດຖະມີຂ້າງຂຶ້ນ (Śuklāṣṭamī) ໃນຄືນລຶກ ຢູ່ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນເອງ ນາງຈັດເຮັດປິນດິກາ (ກ້ອນຖວາຍ) ພ້ອມນະໄວເທຍ ແລະບະລິ।

Verse 10

प्रसन्नया कुमार्या तु स्वयं चाऽथ करोति या । गृह्णाति या च वै नारी पिंडिकां बलिसंयुताम्

ແລະແມ່ຍິງຜູ້ໃດ ທີ່ເຮັດມັນດ້ວຍຕົນເອງ ພ້ອມກັບກຸມາຣີ (ສາວນ້ອຍ) ຜູ້ມີໃຈຜ່ອງໃສ, ແລ້ວຮັບເອົາປິນດິກາທີ່ມີບະລິປະກອບນັ້ນ—ນາງຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຕາມທີ່ປາຖະໜາແທ້ໆ।

Verse 11

शतवर्षा तु या नारी पिंडिकां भक्षयेद्द्विजाः । साऽपि पुत्रवती च स्याद्यदि वृद्धतमा भवेत्

ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ, ແມ່ຍິງຜູ້ໃດແມ່ນມີອາຍຸຮ້ອຍປີ ຖ້ານາງກິນປິນດິກາ ນາງກໍອາດໄດ້ເປັນແມ່ມີລູກໄດ້ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະເຖົ້າຊະລາທີ່ສຸດກໍຕາມ।

Verse 12

किं पुनर्यौवनोपेता सौभाग्येन समन्विता । पुत्रसौख्यवती नारी देव्या वै दर्शनेन च

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ນາງຜູ້ຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມສົມບູນ ມີສິລິມົງຄຸນແລະໂຊກດີ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກຈາກລູກຫຼານ ແລະພອນຈາກການໄດ້ດາຣະຊັນ (darśana) ເຫັນພຣະເທວີດ້ວຍ।

Verse 13

सर्वेषां नागराणां तु भावजा देवता स्मृता । सा सार्धाष्टद्विपंचाशद्गोत्राणां कुलदेवता

ສໍາລັບຊາວນາກະຣາທັງປວງ ພຣະເທວີພາວະຈາ (Bhāvajā) ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ; ພຣະນາງເປັນກຸລະເທວະຕາ (kuladevatā) ຂອງ 58 ແລະຄຶ່ງ ກົດຣະ (gotra).

Verse 14

एतस्मात्कारणाद्यात्रा नागरैः सुकृता भवेत् । न विना नागरैर्यात्रां तुष्टिं याति सुरेश्वरी

ດ້ວຍເຫດນີ້ ຍາຕຣາ (yātrā) ທີ່ຊາວນາກະຣາປະຕິບັດ ຈຶ່ງສໍາເລັດດີງາມ; ຖ້າບໍ່ມີຊາວນາກະຣາ ພຣະນາງຜູ້ເປັນເທວີແຫ່ງເທວະທັງປວງ ບໍ່ພໍພຣະໄທດ້ວຍຍາຕຣານັ້ນ।

Verse 170

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटके श्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धारातीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ ໃນສັມຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄໍາກອນ ໃນປຶ້ມທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ ໃນມາຫາຕມະຍະຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ-ເຂດ (Hāṭakeśvara-kṣetra) ບົດທີ 170 ຈົບລົງ ມີຊື່ວ່າ «ການສັນລະເສີນອະທິບາຍກໍາເນີດຂອງ ທາຣາ-ຕີຣຖະ (Dhārā-tīrtha)».