Adhyaya 169
ບັນດາລະສີຖາມວ່າ ເປັນຫຍັງອຳນາດຜູ້ໃຫ້ຄວາມພໍໃຈ (Tuṣṭidā) ຈຶ່ງຜູກພັນເປັນພິເສດກັບຊຸມຊົນ Nāgara ແລະເປັນຫຍັງນາງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນໃນໂລກວ່າ “Dhārā”। Sūta ເລົ່າວ່າ ທີ່ເມືອງ Cāmatkārapura ມີຍິງພຣາຫມັນ Nāgarī ຊື່ Dhārā ໄດ້ເປັນມິດກັບນາງຖືພຣະພິທີ Arundhatī। ເມື່ອ Arundhatī ມາກັບ Vasiṣṭha ເພື່ອອາບນ້ຳທີ່ Śaṅkhatīrtha ນາງເຫັນ Dhārā ກຳລັງບຳເນັດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະຖາມຊື່ກັບຈຸດປະສົງ। Dhārā ບອກເຖິງສາຍຕະກູນ Nāgara ຂອງນາງ, ການເປັນແມ່ໝ້າຍແຕ່ໄວ, ແລະການຕັດສິນໃຈຢູ່ທີ່ tīrtha ດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ Śaṅkheśvara ຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນມະຫິມາຂອງສະຖານທີ່ນັ້ນ। Arundhatī ເຊີນນາງໄປຢູ່ອາສຣົມຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳ Sarasvatī ທີ່ມີການສົນທະນາຄຳພີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ। ຕໍ່ມາ ເລື່ອງໄດ້ນຳເຂົ້າສູ່ອຳນາດເທວະພະລັງງານທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກຄວາມຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງ Viśvāmitra ແລະ Vasiṣṭha; Vasiṣṭha ໄດ້ທຳໃຫ້ພະລັງງານນັ້ນສະຖຽນ ແລະກາຍເປັນເທວີຜູ້ຄຸ້ມຄອງຄວນແກ່ການບູຊາ। Dhārā ສ້າງສະຖານບູຊາດັ່ງວັງ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ແລະຂັບຮ້ອງສະໂຕຕຣະ ສັນລະເສີນເທວີເປັນຖານຮອງຮັບຈັກກະວານ ແລະເປັນຫນ້າທີ່ເທວະຫຼາຍປະການ (Lakṣmī, Śacī, Gaurī, Svāhā, Svadhā, Tuṣṭi, Puṣṭi)។ ຫຼັງຈາກບູຊາທຸກມື້ດົນນານ ໃນວັນ Caitra Śukla Aṣṭamī ນາງອາບນ້ຳເທວີ ແລະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ; ເທວີປາກົດ ປະທານພອນ ແລະຮັບນາມ “Dhārā” ໃນສະຖານນັ້ນ। ມີການປະກາດຂໍ້ປະພຶດ: Nāgara ຜູ້ທຳປະທັກສິນາ 3 ຮອບ, ຖວາຍໝາກໄມ້ 3 ຢ່າງ, ແລະສະດຸດສະໂຕຕຣະ ຈະໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງຈາກໂລກໄພໜຶ່ງປີ; ສຳລັບແມ່ຍິງຍັງມີຜົນພິເສດ ເຊັ່ນ ຜູ້ບໍ່ມີລູກໄດ້ລູກ, ຄວາມອັບໂຊກຫາຍໄປ, ແລະສຸຂະພາບກັບຄືນດີ। ທ້າຍບົດມີ phalaśruti ກ່າວວ່າ ການອ່ານຫຼືຟັງປະຫວັດກຳເນີດນີ້ ຊຳລະບາບ ແລະເຊີນໃຫ້ສຶກສາດ້ວຍຄວາມສັດທາ ໂດຍສະເພາະໃນຫມູ່ Nāgara।
Shlokas
Verse 1
ऋषय ऊचुः । कस्मात्सा तुष्टिदा प्रोक्ता नागराणां विशेषतः । धारानामेति विख्याता कस्मात्सा धरणीतले
ພວກິສີກ່າວວ່າ: ເປັນຫຍັງນາງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ຕຸສຕິດາ» ຜູ້ໃຫ້ຄວາມພໍໃຈ ໂດຍສະເພາະແກ່ຊາວນາກະຣະ? ແລະເປັນຫຍັງນາງຈຶ່ງໂດງດັງໃນໂລກນີ້ດ້ວຍນາມ «ທາຣາ»?
Verse 2
सूत उवाच । चमत्कारपुरे पूर्वं धारानामेति विश्रुता । आसीत्तपस्विनी साध्वी नागरी ब्राह्मणोत्तमा । तस्याः सख्यमरुन्धत्या आसीत्पूर्वं सुमेधया
ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນອະດີດ ທີ່ເມືອງຈະມັດກາຣະປຸຣະ ມີນາງພຣາຫມະນີຊາວນາກະຣີ ຜູ້ປະພຶດຕະປະ ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະສູງສຸດໃນພຣາຫມະນະ ໂດງດັງດ້ວຍນາມ «ທາຣາ». ໃນກ່ອນນັ້ນ ນາງເຄີຍມີມິດຕະພາບກັບ ອະຣຸນທະຕີ ຜູ້ມີປັນຍາດີເລີດ.
Verse 3
अरुन्धती यदा प्राप्ता चमत्कारपुरे शुभे । स्नानार्थं शंखतीर्थं तु वसिष्ठेन समागता
ເມື່ອ ອະຣຸນທະຕີ ມາຮອດນະຄອນມົງຄຸນ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ນາງໄດ້ໄປພ້ອມກັບ ວະສິດຖະ ສູ່ ສັງຂະຕີຣະຖະ ເພື່ອອາບນ້ຳຊຳລະບາບ।
Verse 4
तया दृष्टाथ सा तत्र अंगुष्ठाग्रेण संस्थिता । वायुभक्षा निराहारा दिव्येन वपुषान्विता
ແລ້ວນາງໄດ້ເຫັນສາທະວີນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຍືນຢູ່ເທິງປາຍນິ້ວໂປ້ງ, ກິນລົມເປັນອາຫານ, ບໍ່ຮັບອາຫານ, ມີກາຍທິບສະຫວ່າງໄສ।
Verse 5
तया पृष्टा च सा साध्वी का त्वं कस्य सुता शुभे । किमर्थं तु स्थिता चोग्रे तपसि ब्रूहि मे शुभे
ເມື່ອນາງຖາມ ສາທະວີນັ້ນຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ, ເປັນລູກສາວຂອງໃຜ? ເພາະເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະສະອັນຮຸນແຮງນີ້? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ມີພອນ.”
Verse 6
धारोवाच । देवशर्माख्यविप्रस्य सुताहं नागरस्य च । बालत्वे वर्तमानाया वैधव्यं मे व्यवस्थितम्
ທາຣາ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍແມ່ນລູກສາວຂອງພຣາຫມັນນາຄະຣະ ຊື່ ເທວະຊະຣະມາ. ໃນວັຍເດັກ ຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍໄດ້ຕົກເປັນຊະຕາຂອງຂ້ອຍ.”
Verse 7
शंखतीर्थस्य माहात्म्यं श्रुत्वा शंखेश्वरस्य च । ततोऽहं संस्थिता ह्यत्र तस्यैवाराधने स्थिता
“ເມື່ອໄດ້ຍິນມະຫິມາຂອງ ສັງຂະຕີຣະຖະ ແລະ ພຣະສັງຂະເອສະວະຣະ, ຂ້ອຍຈຶ່ງມາຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ນີ້ ແລະຢູ່ໃນການບູຊາພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ.”
Verse 8
अरुन्धत्युवाच । तवोपरि महान्स्नेहो दर्शनात्ते व्यवस्थितः । तस्मादागच्छ गच्छावो ममाश्रमपदं शुभम्
ອະຣຸນທະຕີ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ເຫັນເຈົ້າ ຄວາມເມດຕາອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ອຍຕໍ່ເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ມາເຖີດ—ເຮົາໄປຍັງອາສຣົມອັນມົງຄຸນຂອງຂ້ອຍ»។
Verse 9
सरस्वत्या स्तटे शुभ्रे सर्वपातकनाशने । शास्त्रगोष्ठीरता नित्यं तत्र तिष्ठ मया सह
«ຢູ່ຝັ່ງອັນສະຫວ່າງຂາວຂອງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ຈົ່ງພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບຂ້ອຍ—ຊື່ນຊົມການຊຸມນຸມແຫ່ງພຣະຄຳພີຢູ່ເສມອ»।
Verse 10
ततः संप्रस्थिता सा तु तया सार्धं तपस्विनी । अनुज्ञाता स्वपित्रा तु जनन्या बांधवैस्तथा
ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ປະພຶດຕະປະສະ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປກັບນາງນັ້ນ—ໂດຍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພໍ່ຂອງຕົນ, ແມ່ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍດ້ວຍ।
Verse 11
तस्याः सख्यं चिरं कालं तया सह बभूव ह । कस्यचित्त्वथ कालस्य सा शक्तिस्तत्र चागता
ມິດຕະພາບຂອງນາງກັບນາງນັ້ນ ດຳລົງຢູ່ດົນນານ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງສ່ວນ ພຣະສັກຕິນັ້ນກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍ।
Verse 12
विश्वामित्रेण संसृष्टा वसिष्ठस्य वधाय च । सा स्तंभिता वसिष्ठेन कृता देवीस्वरूपिणी । संपूज्या देवमर्त्यानां सर्वरक्षाप्रदा शुभा
ນາງໄດ້ຮ່ວມກັບວິສວາມິດຕຣະ ເພື່ອປະຫານວະສິດຖະ. ແຕ່ວະສິດຖະໄດ້ສະກັດນາງ ແລະເຮັດໃຫ້ນາງເປັນຜູ້ມີຮູບແຫ່ງເທວີ—ຄວນແກ່ການບູຊາຂອງເທວະແລະມະນຸດ, ເປັນມົງຄຸນ ແລະປະທານການຄຸ້ມຄອງທຸກປະການ।
Verse 13
ततस्तु धारया तस्याः कैलासशिखरोपमः । प्रासादो निर्मितो विप्रा नानारत्नविचित्रितः
ຕໍ່ມາ ໂດຍພະລັງຂອງ ທາຣາ ໄດ້ສ້າງພະລາຊະວັງໃຫ້ນາງ ຄ້າຍດັ່ງຍອດເຂົາໄກລາສາ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີນານາຊະນິດ।
Verse 14
चकाराथ ततः स्तोत्रं तस्याः सा च तपस्विनी
ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ຖືຕະປະນັ້ນ ໄດ້ປະພັນບົດສັນລະເສີນ (ສໂຕຕຣະ) ເພື່ອສັນລະເສີນນາງ।
Verse 15
नमस्ते परमे ब्राह्मि धारयोगे नमोनमः । अर्धमात्रे परे शून्ये तस्यार्धार्धे नमोस्तु ते
ນະໂມຕໍ່ພຣະພຣະຫມີອັນສູງສຸດ; ນະໂມນະໂມຕໍ່ພຣະອົງໃນພຣະໂຍກະແຫ່ງພະລັງຄ້ຳຈຸນ (ທາຣາໂຍກະ)। ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງເປັນພະຍາງຄື່ງອັນເກີນການວັດ, ເປັນຄວາມວ່າງອັນສູງສຸດ, ແລະເປັນ “ຄື່ງຂອງຄື່ງ” ອັນລະອຽດຍິ່ງ।
Verse 16
नमस्ते जगदाधारे नमस्ते भूतधारिणि । नमस्ते पद्मपत्राक्षि नमस्ते कांचनद्युते
ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຖານຮອງຮັບແຫ່ງຈັກກະວານ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງ। ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີປະກາຍດັ່ງຄຳ।
Verse 17
नमस्ते सिंहयानाढ्ये नमस्तेऽस्तुमहाभुजे । नमस्ते देवताभीष्टे नमस्ते दैत्यसूदिनि
ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ສົມບູນດ້ວຍພາຫະນະເປັນສິງໂຕ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພຣະພາຫຸອັນໃຫຍ່. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ປາຖະໜາຂອງເທວະ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ປາບອະສຸຣະ/ໄດຕະຍະ।
Verse 18
नमस्ते महिषाक्रांतशरीरच्छिन्नमस्तके । नमस्ते विंध्यनिरते सुरामांसबलिप्रिये
ນະໂມຕໍ່ພຣະນາງ ຜູ້ຢ່າງຍໍ້ອະສຸຣຮູບຄວາຍ ແລະຕັດສະຫຼະຫົວຂອງມັນ. ນະໂມຕໍ່ພຣະນາງ ຜູ້ປິຕິໃນແດນວິນທະຍະ ແລະພໍໃຈດ້ວຍການບູຊາເຫຼົ້າ, ເນື້ອ, ແລະບະລິກຳ.
Verse 19
त्वं लक्ष्मीस्त्वं शची गौरी त्वं सिद्धिस्त्वं विभावरी । त्वं स्वाहा त्वं स्वधा तुष्टिस्त्वं पुष्टिस्त्वं सुरेश्वरी
ພຣະນາງແມ່ນລັກສະມີ; ພຣະນາງແມ່ນສະຈີ; ພຣະນາງແມ່ນເກົາຣີ. ພຣະນາງແມ່ນສິດທິ; ພຣະນາງແມ່ນຄ່ຳຄືນ. ພຣະນາງແມ່ນສະວາຫາ; ພຣະນາງແມ່ນສະວະທາ; ພຣະນາງແມ່ນຄວາມພໍໃຈ; ພຣະນາງແມ່ນການຫຼ້ຽງຊີວິດ; ພຣະນາງແມ່ນເທວີເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ.
Verse 20
शक्तिरूपासि देवि त्वं सृष्टिसंहारका रिणी । त्वयि दृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्
ໂອ ເທວີເຈົ້າ, ພຣະນາງແມ່ນສັກຕິໂດຍຕົນເອງ—ຜູ້ກໍ່ເກີດ ແລະຜູ້ທຳລາຍ. ໃນພຣະນາງນີ້ ສາມໂລກທັງປວງ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຖືກເຫັນຢູ່.
Verse 21
यथा तिलेस्थितं तैलं दधिसंस्थं यथा घृतम् । हविर्भुजश्च काष्ठस्थः सुगुप्तं लभ्यते न हि
ເຫມືອນນ້ຳມັນທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນເມັດງາ, ແລະເຫມືອນເນີຍໃສທີ່ຢູ່ໃນນົມສົ້ມ; ແລະເຫມືອນໄຟ—ຜູ້ກິນຮະວິ—ທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນໄມ້; ສິ່ງທີ່ຊ່ອນເລິກ ບໍ່ອາດໄດ້ມາ ຫາກບໍ່ນຳອອກໃຫ້ປາກົດ.
Verse 22
तथा त्वमपि देवेशि सर्वगापि न लक्ष्यसे
ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ, ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ແມ່ນແມ່ນພຣະນາງຈະແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ແຕ່ກໍບໍ່ງ່າຍທີ່ຈະເຫັນໄດ້ຊັດ.
Verse 23
सूत उवाच । एतेन स्तोत्रमुख्येन स्मृता सा परमेश्वरी । बहूनि वर्ष पूगानि पूजयंत्या दिनेदिने
ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໂດຍບົດສັນລະເສີນອັນສູງສຸດນີ້ ພຣະເທວີສູງສຸດຖືກເອີ້ນແລະລະລຶກ—ນາງຜູ້ຖືກບູຊາທຸກມື້ ຕະຫຼອດຫຼາຍພັນປີ.
Verse 24
कस्यचित्त्वथ कालस्य चैत्रशुक्लाष्टमी सिता । तस्मिन्नहनि देवी सा नद्यां संस्नाप्य पूजिता
ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ໃນວັນອັດຖະມີ ຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣະ ໃນວັນນັ້ນເອງ ພຣະເທວີຖືກອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳ ແລະຖືກບູຊາ.
Verse 25
बलि पूजां ततो दत्त्वा स्तोत्रेणानेन च स्तुता । ततः प्रत्यक्षतां गत्वा तामुवाच तपस्विनीम्
ຄັ້ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກຖວາຍບະລິ ແລະປະກອບພິທີບູຊາແລ້ວ ນາງໄດ້ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້. ຈາກນັ້ນ ພຣະເທວີປາກົດຕໍ່ໜ້າ ແລະກ່າວກັບນາງຜູ້ບຳເນັດຕະປະ.
Verse 26
पुत्रि तुष्टास्मि भद्रं ते स्तोत्रेणानेन चानघे । वरं वरय भद्रं ते तव दास्यामि वांछितम्
«ລູກເອີຍ ແມ່ພໍໃຈໃນເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ—ໂດຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ເລືອກພອນເຖີດ; ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ. ແມ່ຈະປະທານສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ»
Verse 27
धारोवाच । यदि तुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । तन्मे नाम तवाप्यस्तु प्रासादेऽत्र हि केवलम्
ທາຣາເວົ້າວ່າ: «ຖ້າພຣະເທວີພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ນາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈົນຮ່ວມກັບນາມຂອງພຣະອົງ ໃນປະສາດນີ້ແຕ່ພຽງແຫ່ງດຽວ»
Verse 28
अपरं नागरो योऽत्र त्वस्मिन्नहनि संस्थिते । प्रदक्षिणात्रयं कृत्वा तव दत्त्वा फलत्रयम्
ອີກປະການໜຶ່ງ: ຜູ້ຢູ່ເມືອງນາກະຣາ ຜູ້ໃດໃນວັນນີ້ ມາຮອດທີ່ນີ້ແລ້ວພັກຢູ່—ເຮັດປະທັກສິນາ 3 ຮອບ ແລະຖວາຍໝາກໄມ້ 3 ໜ່ວຍແດ່ທ່ານ—
Verse 29
स्तोत्रेणानेन भवतीं स्तुत्वा च कुरुते नतिम् । तस्य संवत्सरं यावद्रोगो रक्ष्यस्त्वयाऽखिलः
—ແລະສັນລະເສີນທ່ານດ້ວຍບົດສະໂຕດນີ້ ພ້ອມກົ້ມນົບບູຊາ; ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ໂລກໄພທັງປວງພຶງຖືກທ່ານປົກປ້ອງໃຫ້ຫ່າງໄກ.
Verse 30
या च वंध्या भवेन्नारी सा भूयात्पुत्रसंयुता । दुर्भगा च ससौभाग्या कुरूपा रूपसंभवा । रोगिणी रोगनिर्मुक्ता सर्वसौख्यसमन्विता
ແມ່ຍິງທີ່ເປັນໝັນ ຈະໄດ້ຮັບພອນມີບຸດ. ຜູ້ອັບໂຊກ ຈະກາຍເປັນຜູ້ມີໂຊກ; ຜູ້ຮູບຊົງບໍ່ງາມ ຈະໄດ້ຄວາມງາມ; ຜູ້ເຈັບໄຂ້ ຈະພົ້ນໂລກ—ເຂົ້າສູ່ຄວາມສຸກທຸກປະການ.
Verse 31
देव्युवाच । अहं धारेति विख्याता प्रासादेऽत्र त्वया कृते । भविष्यामि न सन्देहस्तव कीर्तिकृते सदा
ເທວີກ່າວວ່າ: “ໃນພຣະວິຫານນີ້ທີ່ເຈົ້າສ້າງໄວ້ຢູ່ນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ‘ທາຣາ’—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຕະຫຼອດໄປ ເພື່ອເກຍດຊື່ຂອງເຈົ້າ.”
Verse 32
अत्र यो नागरो भक्त्या समागत्य तपस्विनि । प्रदक्षिणात्रयं कुर्याद्दत्त्वा मम फलत्रयम्
ທີ່ນີ້, ໂອ ນາງນັກບໍາເພັນຕະປະ: ຜູ້ຢູ່ເມືອງນາກະຣາ ຜູ້ໃດມາດ້ວຍສັດທາ ແລະເຮັດປະທັກສິນາ 3 ຮອບ ພ້ອມຖວາຍໝາກໄມ້ 3 ໜ່ວຍແດ່ຂ້າພະເຈົ້າ—
Verse 33
सोऽपि संवत्सरं यावद्भविता रोगवर्जितः । एवमुक्ता तु सा देवीततश्चादर्शनं गता
“ຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ ຈະພົ້ນຈາກໂລກໄພ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ.” ເມື່ອພຣະເທວີກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ນາງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.
Verse 34
धारापि संस्थिता तत्र अरुन्धत्या समन्विता । अद्यापि दृश्यते व्योम्नि तस्याश्चापि समीपगा
ທາຣາກໍຍັງຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍອະຣຸນທະຕີ. ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຍັງເຫັນນາງໃນຟ້າ ແລະອະຣຸນທະຕີກໍຢູ່ໃກ້ນາງເຊັ່ນກັນ.
Verse 35
एतद्धारोद्भवं योऽत्र वृत्तांतं कीर्तयिष्यति । शृणुयाद्वा द्विजश्रेष्ठा मुच्येत्पापाद्दिनोद्भवात्
ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນີ້ ຈະສວດກ່າວເລື່ອງກຳເນີດຂອງທາຣາ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງກໍຕາມ, ຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຂຶ້ນທຸກມື້.
Verse 36
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पठनीयं विशेषतः । श्रोतव्यं च प्रभक्त्येदं नागरैश्च विशेषतः
ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນທຸກປະການ ເພື່ອອ່ານພິເສດມາຫາດມະຍະນີ້; ແລະຄວນຟັງດ້ວຍສັດທາພັກດີ—ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງ ໂດຍຊາວນາກະຣາໃນຖິ່ນນີ້.
Verse 169
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धारानामोत्पत्तिवृत्तांत धारादेवीमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ, ໃນເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ, ໃນປຶ້ມທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາດມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ, ຈົບບົດທີ 169 ຊື່ «ເລື່ອງກຳເນີດຂອງທາຣາ ແລະການພັນນາມະຫິມາຂອງທາຣາເທວີ».