Adhyaya 166

Verse 1

सूत उवाच । ऋचीकोऽपि समादाय पुरुषैराप्तकारिभिः । तानश्वान्प्रजगामाथ यत्र गाधिर्व्यवस्थितः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ຣິຈີກະ ກໍໄດ້ນໍາເອົາມ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍອາໄສຜູ້ຕິດຕາມຜູ້ຊໍານານ ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫາບ່ອນທີ່ ກາທິ ພັກຢູ່».

Verse 2

तस्मै निवेदयामास कन्यार्थं तान्हयोत्तमान् । गाधिस्तु तान्प्रगृह्याथ योग्यान्वाजिमखस्य च

ເພື່ອໄດ້ຮັບນາງກຸມາຣີ ລາວໄດ້ຖວາຍມ້າອັນປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນແກ່ພຣະອົງ. ພຣະຣາຊາ ກາທິ ຈຶ່ງຮັບເອົາ ແລະເຫັນວ່າເໝາະສົມສໍາລັບພິທີ ອັສວະເມດະ (ຍັດມ້າ) ດ້ວຍ.

Verse 3

एकैकं परमं तेषां स जगामाथ पार्थिवः । ततस्तां प्रददौ तस्मै कन्यां त्रैलोक्यसुन्दरीम्

ພຣະຣາຊາໄດ້ກວດເບິ່ງມ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ແຕ່ລະຕົວລ້ວນແຕ່ປະເສີດສຸດ. ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງປະທານນາງກຸມາຣີນັ້ນໃຫ້ແກ່ລາວ ຜູ້ງາມລືອຊາໃນສາມໂລກ.

Verse 4

विप्राग्निसाक्षिसंभूतां गृह्योक्तविधिना न्वितः । ततो विवाहे निर्वृत्त ऋचीको मुनिसत्तमः

ໂດຍມີພຣາຫມະນະ ແລະໄຟສັກສິດເປັນພະຍານ ແລະປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນພິທີກຣິຫຍະ ການແຕ່ງງານກໍສໍາເລັດສົມບູນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຣິຈີກະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ກໍເຕັມໃຈໃນພິທີນັ້ນ.

Verse 5

तस्याः संवेशने चैव निष्कामः समपद्यत । अथाब्रवीन्निजां भार्यां निष्कामः संस्थितो मुनिः

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາຮ່ວມຄູ່ຜົວເມຍ ທ່ານກໍຍັງປາສຈາກຕັນຫາ. ແລ້ວມຸນີນັ້ນ—ມັ່ນຄົງ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ—ໄດ້ກ່າວກັບເມຍຂອງຕົນ.

Verse 6

अहं यास्यामि सुश्रोणि काननं तपसः कृते । त्वं प्रार्थय वरं कंचिद्येनाभीष्टं ददामि ते

“ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າປ່າເພື່ອບຳເນັດຕະປະ. ເຈົ້າຈົ່ງຂໍພອນສັກຢ່າງໜຶ່ງ; ດ້ວຍພອນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ” ດັ່ງນີ້.

Verse 7

सा श्रुत्वा तस्य तद्वाक्यं निष्कामस्य प्रजल्पितम् । वाष्पपूर्णेक्षणा दीना जगाम जननीं प्रति

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ທີ່ຜົວຜູ້ປາສຈາກຕັນຫາໄດ້ເວົ້າ, ນາງກໍເສົ້າໝອງ ນ້ຳຕາເຕັມດວງຕາ ແລ້ວໄປຫາແມ່ຂອງນາງ.

Verse 8

प्रोवाच वचनं तस्य सा निष्कामपते स्तदा । वरदानं तथा तेन यथोक्तं द्विजसत्तमाः

ແລ້ວນາງໄດ້ເລົ່າໃຫ້ແມ່ຟັງ ຖ້ອຍຄຳຂອງຜົວຜູ້ບໍ່ມີຕັນຫາ ແລະພອນທີ່ລາວຮັບປາກຈະປະທານ ຕາມທີ່ລາວໄດ້ກ່າວໄວ້, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ.

Verse 9

अथ श्रुत्वैव सा माता यथा तज्जल्पितं तया । सुतया ब्राह्मणश्रेष्ठास्ततो वचनमब्रवीत्

ເມື່ອແມ່ໄດ້ຍິນຕາມທີ່ລູກສາວໄດ້ເວົ້າທັງໝົດແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ນາງຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 10

यद्ययं पुत्रि ते भर्ता वरं यच्छति वांछितम् । तत्प्रार्थय सुतं तस्माद्ब्राह्मण्येन समन्वितम्

«ຖ້າຜົວຂອງເຈົ້າ ລູກສາວເອີຍ ປະທານພອນຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ ແລ້ວ ຈົ່ງຂໍຈາກທ່ານໃຫ້ໄດ້ບຸດຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄຸນທຳແຫ່ງພຣາຫມັນຢ່າງແທ້»।

Verse 11

मदर्थं चैकपुत्रं च निःशेषक्षात्त्रतेजसा । संयुक्तं याचय शुभे विपुत्राऽहं यतः स्थिता

«ແລະເພື່ອຂ້ອຍດ້ວຍ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ຈົ່ງຂໍບຸດພຽງຜູ້ດຽວ ຜູ້ມີລັດສະໝີແຫ່ງອຳນາດກະສັດຕຣິຍະຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເພາະຂ້ອຍຍັງຢູ່ໃນພາວະບໍ່ມີບຸດ»។

Verse 12

सा श्रुत्वा जननीवाक्यमृचीकं प्राप्य सुव्रता । अब्रवीज्जननी वाक्यं सर्वं विस्तरतो द्विजाः

ເມື່ອນາງໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງແມ່ແລ້ວ ນາງຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາຣິສີ ຣຶຈີກະ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຂອງແມ່ທັງໝົດ ຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ।

Verse 13

स तस्याश्च वचः श्रुत्वा चकाराथ चरुद्वयम् । पुत्रेष्टिं विधिवत्कृत्वा नमस्कृत्य स्वयंभुवम्

ເມື່ອທ່ານໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາງແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງຈັດເຮັດຈະຣຸ (caru) ອັນສັກສິດສອງສ່ວນ। ເມື່ອປະກອບພິທີປຸດເຣສຕິ (putreṣṭi) ຕາມພິທີກຳຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາຕໍ່ ສະວະຍັມພູ (Svayaṃbhū) ຜູ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງເອງ।

Verse 14

एकस्मिन्योजयामास ब्राह्म्यं तेजोऽखिलं च सः । क्षात्रं तेजस्तथान्यस्मिन्सकलं द्विजसत्तमाः

ໃນສ່ວນໜຶ່ງ ທ່ານໄດ້ປະສົມເຕໂຊແຫ່ງພຣາຫມັນຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ໃນອີກສ່ວນໜຶ່ງ ທ່ານກໍໄດ້ປະສົມເຕໂຊແຫ່ງກະສັດຕຣິຍະຢ່າງສົມບູນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ।

Verse 15

भार्यायै प्रददौ पूर्वं ब्राह्म्यं च चरुमुत्त मम् । अब्रवीत्प्राशयित्वैनमश्वत्थालिंगनं कुरु

ກ່ອນອື່ນ ລາວໄດ້ມອບ «ຈາຣຸ» ອັນປະເສີດ ມີພະລັງພຣາຫມັນ ໃຫ້ແກ່ພັນລະຍາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໃຫ້ນາງກິນແລ້ວ ຈົ່ງກອດຕົ້ນອັສວັດຖະ”។

Verse 16

ततः प्राप्स्यसि सत्पुत्रं ब्राह्म्यतेजःसमन्वितम् । द्वितीयश्चरुको यश्च तं त्वं मात्रे निवे दय

ແລ້ວຈາກນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ດີ ມີປະກາຍເຕຊະພຣາຫມັນ. ສ່ວນ «ຈາຣຸ» ອັນທີສອງ ເຈົ້າຈົ່ງນຳໄປມອບໃຫ້ແມ່ຂອງເຈົ້າ.

Verse 17

अब्रवीच्च ततस्तां तु ऋचीको मुनिसत्तमः । त्वमेनं चरुकं प्राश्य न्यग्रोधालिंगनं कुरु

ຕໍ່ມາ ຣຶຈີກະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ກ່າວແກ່ນາງວ່າ: “ເຈົ້າເມື່ອກິນຈາຣຸນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງກອດຕົ້ນນະຍະໂກຣດ (ໄຊ/ບັນຍັນ)”.

Verse 18

ततः प्राप्स्यसि सत्पुत्रं संयुक्तं क्षात्रतेजसा । निःशेषेण महाभागे न मे स्याद्वचनं वृथा

ແລ້ວຈາກນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ດີ ປະສົມປະສານດ້ວຍເຕຊະກະສັດ. ໂດຍສິ້ນເຊີງ ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາ—ຄຳຂອງຂ້ອຍຈະບໍ່ເປັນຄຳເປົ່າ.

Verse 19

एवमुक्त्वा ऋचीकस्तु स विसृज्य च तेजसी । सुहृष्टो ब्राह्मणश्रेष्ठः स्वयं च महितोऽभवत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຣຶຈີກະ ໄດ້ປ່ອຍມອບເຕຊະທັງສອງ. ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະຕົນເອງກໍໄດ້ຮັບການເຄົາລົບສູງສຸດ.

Verse 20

ते चैव तु गृहे गत्वा प्रहृष्टेनांतरात्मना । ऊचतुश्च मिथस्ते च सत्यमेतद्भविष्यति

ແລ້ວພວກເຂົາກໍກັບໄປເຮືອນ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນຍິນດີປິຕິ ແລະເວົ້າກັນວ່າ «ແທ້ແນ່ ນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນເປັນສັດຈະ»។

Verse 21

ततो माता सुतां प्राह आत्मार्थे सकलो जनः । विशेषं कुरुते कृत्ये सामान्ये च व्यवस्थिते

ແລ້ວແມ່ໄດ້ກ່າວກັບລູກສາວວ່າ «ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຕົນ ຄົນທັງປວງມັກເຮັດຄວາມແຕກຕ່າງເປັນພິເສດໃນການກະທຳ ແມ່ນແຕ່ເລື່ອງນັ້ນຈະເປັນທົ່ວໄປ ແລະຈັດຕັ້ງໄວ້ແລ້ວກໍຕາມ»។

Verse 22

तत्तवार्थं कृतोऽनेन यश्चरुश्चारुलोचने । यस्तस्मिन्विहितोऽनेन मन्त्रग्रामो भविष्यति । विशेषेण महाभागे सत्यमेतन्मयोदितम्

ໂອ ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມ, ຄາຣຸ (caru) ອັນສັກສິດນີ້ ໄດ້ຖືກຈັດຕຽມເພື່ອໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍອັນແທ້ຈິງ; ແລະບົດມົນທັງຫມົດທີ່ຈະໃຊ້ກັບມັນ ກໍຖືກລາວກຳນົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແກ່ເຈົ້າຢ່າງຈຳແນກ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 23

तस्माच्च चरुकं मह्यं त्वं गृहाण शुचिस्मिते । आत्मीयं मम यच्छस्व वृक्षाभ्यां च विपर्ययः । क्रियतां च महाभागे येन मे स्यात्सुतोत्तमः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດ, ຈົ່ງຮັບຄາຣຸນີ້ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ. ຈົ່ງມອບສິ່ງທີ່ເປັນຂອງເຈົ້າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະໃຫ້ການກັບຄືນ/ການແລກປ່ຽນທີ່ຈຳເປັນກັບຕົ້ນໄມ້ທັງສອງ ຖືກກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບຸດອັນປະເສີດ.

Verse 24

राज्यकर्मणि दक्षश्च शूरः परबलार्दनः । त्वदीयो द्विजमात्रोऽपि तव तुष्टिं करिष्यति

ລາວຈະຊຳນານໃນພາລະກິດແຫ່ງລັດ ແລະໜ້າທີ່ຂອງກະສັດ, ເປັນວິລະຊົນ ແລະຜູ້ທຳລາຍກຳລັງສັດຕູ. ແມ່ນແຕ່ລາວຈະເປັນພຽງດວິຈະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ກໍຕາມ, ລາວຈະນຳຄວາມພໍໃຈມາໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 25

अथ सा विजने प्रोक्ता तया मात्रा यशस्विनी । अकरोद्व्यत्ययं वृक्षे चरौ च द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ຮັບຄໍາສອນໃນທີ່ສະງົບຈາກແມ່ຜູ້ມີກຽດສັກ ແລະນາງໄດ້ກະທໍາການສັບປ່ຽນຕາມພິທີ ກ່ຽວກັບຕົ້ນໄມ້ ແລະຄາຣຸ (caru) ພ້ອມດ້ວຍພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ।

Verse 26

ततः पुंस वने स्नाते ते शुभे चारुलोचने । दधाते गर्भमेवाथ भर्तुः संयोगतः क्षणात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາງາມອັນເປັນມົງຄຸນ ເມື່ອຊາຍນັ້ນໄດ້ອາບນ້ໍາໃນປ່າ ນາງກໍໄດ້ຕັ້ງຄັນທັນທີ ໂດຍການຮ່ວມສັມພັນກັບສາມີ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ।

Verse 27

ततस्तु गर्भमासाद्य सा च त्रैलोक्यसुन्दरी । क्षात्त्रेण तेजसा युक्ता तत्क्षणात्समपद्यत । मनो राज्ये ततश्चक्रे हस्त्यश्वारोहणोद्भवे

ແຕ່ເມື່ອນາງໄດ້ຕັ້ງຄັນ ນາງຜູ້ງາມເຫນືອສາມໂລກ ກໍຖືກປະດັບດ້ວຍລັດສະຫມີແຫ່ງກະສັດຕຣິຍະ (kṣatriya) ໃນທັນທີ। ຈາກນັ້ນ ໃຈນາງຫັນໄປສູ່ລາຊະອໍານາດ ແລະກິດຈະກໍາທີ່ເກີດຈາກການຂີ່ຊ້າງແລະມ້າ।

Verse 28

युद्धवार्त्तास्तथा चक्रे देवासुरगणोद्भवाः । शृणोति च तथा नित्यं विलासेषु मनो दधे । अनुष्ठानं ततश्चक्रे मनोराज्यसमुद्भवम्

ນາງຍັງໄດ້ສົນທະນາເລື່ອງສົງຄາມ ອັນເກີດຈາກຫມູ່ເທວະແລະອະສຸຣະ ແລະນາງຟັງເລື່ອງເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ເປັນນິດ ພ້ອມທັງວາງໃຈໄວ້ໃນຄວາມສຸກແຫ່ງລາຊະສົມບັດ। ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ປະຕິບັດພິທີວັດຕະປະຕິບັດ ທີ່ເກີດຈາກຈິນຕະນາການແຫ່ງການເປັນກະສັດ।

Verse 29

पितुर्गृहात्समानीय जात्यानश्वांस्तथा गजान् । रक्तानि चैव वस्त्राणि काश्मीराद्यं विलेपनम्

ນາງໄດ້ນໍາມາຈາກເຮືອນຂອງພໍ່ ມ້າພັນດີ ແລະຊ້າງດ້ວຍ ພ້ອມທັງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສີແດງ ແລະເຄື່ອງທາປະດັບ ເຊັ່ນ ກະເສຣ (saffron) ແລະອື່ນໆ।

Verse 30

तद्दृष्ट्वा चेष्टितं तस्या राज्यार्हं बहुभोगधृक् । ब्राह्मणार्हैः परित्यक्तं समाचारैश्च कृत्स्नशः

ເມື່ອເຫັນການປະພຶດຂອງນາງ—ຄວນແກ່ລາຊະອໍານາດ ແລະອຸດົມດ້ວຍຄວາມສຸກສົມບູນ—ກໍຮູ້ວ່ານາງໄດ້ລະທິ້ງທັງໝົດຊຶ່ງຈາຣິດຂອງພຣາຫມັນ ແລະຂົນທຳນຽມອັນຖືກຕ້ອງ។

Verse 31

अब्रवीच्च ततः क्रुद्धो धिक्पापे किमिदं कृतम् । व्यत्ययो विहितो नूनं चरुकस्य नगस्य च

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໂກດແລະກ່າວວ່າ: “ອຸຍ ຄົນບາບ! ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງນີ້? ແນ່ນອນວ່າມີການກັບຄືນຜິດທາງ—ທັງໃນ caru ແລະໃນ ‘nāga’ (ຕົ້ນໄມ້) ດ້ວຍ”।

Verse 32

क्षत्रियार्हं द्विजाचारैः सकलैः परिवर्जितम्

“(ເຄື່ອງໝາຍ/ຄວາມປາຖະໜາ) ນີ້ຄວນແກ່ກະສັດຕະຣິຍະ ແຕ່ກໍຖືກລະທິ້ງຈາກຈາຣິດ ແລະວິນັຍທັງປວງຂອງດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ)”।

Verse 33

चीरवल्कलसंत्यक्तं स्नानजाप्यविवर्जितम् । संयुक्तं विविधैर्गन्धैर्मृगनाभिपुरःसरैः

“(ນັ້ນ) ລະທິ້ງຜ້າຫຍາບ ແລະຜ້າເປືອກໄມ້; ແຕ່ບໍ່ລະທິ້ງການອາບນ້ຳ ແລະການສວດມົນ. ມັນປະກອບດ້ວຍກິ່ນຫອມຫຼາຍປະການ ໂດຍມີມັດສກ໌ (mṛganābhi) ເປັນຜູ້ນໍາ”।

Verse 34

तव माता शमस्था सा जपहोमपरायणा । तीर्थयात्रापरा चैव वेदश्रवणलालसा

“ແມ່ຂອງເຈົ້ານັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມສະງົບ (śama) ແລະສະຫງົບໃຈ; ນາງອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ japa ແລະ homa. ນາງມຸ່ງໝັ້ນໃນການເດີນທາງໄປຕີຣຖະ (tīrtha) ແລະປາຖະໜາຟັງພຣະເວດ”।

Verse 35

तस्मात्ते क्षत्रियः पुत्रो भविष्यति न संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ບຸດຊາຍຂອງເຈົ້າຈະເປັນ ກະສັດຕຣິຍະ (ວັນນະນັກຮົບ) ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 36

मातुश्च ब्राह्मणश्रेष्ठो ब्रह्मचर्यकथापरः । भविष्यति सुतश्चिह्नैर्गर्भलक्षणसंभवैः

ແລະສໍາລັບແມ່ຂອງເຈົ້າ ຈະມີບຸດຊາຍເກີດມາ—ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ໝັ້ນໃນການສົນທະນາເລື່ອງ ພຣະຫມະຈັຣຍະ—ປາກົດຕາມເຄື່ອງໝາຍທີ່ເກີດຈາກລັກສະນະແຫ່ງການຕັ້ງຄັນ।

Verse 37

यस्मादुदीरितः पूर्वं श्लोकोऽयं शास्त्रचिन्तकैः । यादृशा दोहदाः सन्ति सगर्भाणां च योषिताम्

ເນື່ອງຈາກວ່າ ຄາຖານີ້ເຄີຍຖືກກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນໂດຍນັກຄິດພິຈາລະນາຄໍາສອນ (ຊາສະຕຣະ) ເພື່ອບອກເຖິງຄວາມຢາກ (ໂດຫະດະ) ປະເພດໃດບ້າງ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຍິງທີ່ກໍາລັງຕັ້ງຄັນ।

Verse 38

तादृगेव स्वभावेन तासां पुत्रोऽत्र जायते । सैवमुक्ता भयत्रस्ता वेपमाना कृतांजलिः

ດັ່ງນັ້ນແທ້ ຕາມທໍາມະຊາດແບບນັ້ນ ບຸດຊາຍຈຶ່ງເກີດແກ່ນາງທັງຫຼາຍຕາມຄວນ. ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນີ້ ນາງກໍຫວາດກົວ ຕົວສັ່ນ ແລະຢືນດ້ວຍມືປະນົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 39

बाष्पपूर्णेक्षणा दीना वाक्यमेतदुवाच ह । सत्यमेतत्प्रभो वाक्यं यत्त्वया समुदाहृतम्

ນາງມີນ້ໍາຕາເຕັມດວງຕາ ເສົ້າໝອງ ແລະໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະກາດນັ້ນ ເປັນຄວາມຈິງແທ້.”

Verse 40

अतीतानागतं वेत्ति विना लिंगैर्भवानिह । तस्मात्कुरु प्रसादं मे यथा स्याद्ब्राह्मणः सुतः । क्षत्रियस्य तु पुत्रस्य भवान्नार्हः कथंचन

ໃນທີ່ນີ້ ທ່ານຮູ້ອະດີດແລະອະນາຄົດ ແມ່ນແມ່ນບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກກໍຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານໂປດປານຂ້ອຍ ເພື່ອໃຫ້ລູກຊາຍຂ້ອຍເປັນພຣາຫມັນ. ແຕ່ທ່ານບໍ່ຄວນເກີດການເກືອບກຽວກັບລູກຊາຍກະສັດຕຣິຍະເລີຍ.

Verse 41

ऋचीक उवाच । यत्किंचिद्ब्रह्मतेजः स्यात्तन्न्यस्तं ते चरौ मया । क्षात्त्रं तेजश्च ते मातुर्व्यत्ययं च कथंचन । करोमि वाधमो लोके शास्त्र स्य च व्यतिक्रमम्

ຣຶຈີກະ ກ່າວວ່າ: «ບັນດາລັດສະໝີແຫ່ງພຣາຫມັນທີ່ມີຢູ່ ຂ້ອຍໄດ້ວາງລົງໃນຈາຣຸ (ອາຫຸຕິ) ຂອງເຈົ້າແລ້ວ. ແລະລັດສະໝີກະສັດຕຣິຍະຂອງແມ່ເຈົ້າ—ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການກັບຕາລະປັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນຖືກຕຳນິໃນໂລກ ແລະລ່ວງລະເມີດບັນຍັດແຫ່ງສາສະຕຣາ»

Verse 42

पत्न्युवाच । यद्येवं भृगुशार्दूल मम पौत्रोऽत्र यो भवेत् । क्षात्त्रं तेजोऽखिलं तस्य गात्रे भूया त्त्वयाऽहृतम्

ພັນລະຍາກ່າວວ່າ: «ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ພຣະພຣຶກຸ, ຂໍໃຫ້ຫຼານຊາຍທີ່ຈະເກີດໃນສາຍຂອງຂ້ອຍ ມີລັດສະໝີກະສັດຕຣິຍະທັງໝົດ ຖືກທ່ານດຶງກັບອອກຈາກກາຍຂອງເຂົາ.»

Verse 43

पुत्रस्तु ब्राह्मणश्रेष्ठो भूयादभ्यधिकस्तव

«ແຕ່ຂໍໃຫ້ລູກຊາຍຂອງທ່ານ ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ—ແມ່ນແທ້ ຍິ່ງກວ່າທ່ານເອງ.»

Verse 44

ऋचीक उवाच । एवं भवतु मद्वाक्यात्पुत्रस्ते ब्राह्मणः शुभे । पौत्रः सुदुर्द्धरः संख्ये संयुक्तः क्षात्त्रतेजसा

ຣຶຈີກະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ. ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຈະເປັນພຣາຫມັນ; ແລະຫຼານຊາຍຂອງເຈົ້າຈະຫ້າມບໍ່ໄດ້ໃນສົງຄາມ ພ້ອມດ້ວຍລັດສະໝີກະສັດຕຣິຍະ.»

Verse 45

ततः सत्यं वरं लब्ध्वा प्रसन्नवदना सती । मातुर्निवेदयामास तत्सर्वं कांत जल्पितम्

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ມີສິນທຳ ໄດ້ຮັບພອນອັນແທ້ຈິງ ໃບໜ້າສົດໃສດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຖວາຍແກ່ແມ່ ທຸກຖ້ອຍຄຳທີ່ຄູ່ຮັກໄດ້ເວົ້າໄວ້।

Verse 46

ततः सा दशमे मासि संप्राप्ते गुरुदैवते । नक्षत्रे जनयामास पुत्रं बालार्कसन्निभम्

ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນທີສິບ ເມື່ອນັກສັດຕະຣາທີ່ມີພຣະຄູ (ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ) ເປັນອະທິປະຕີມາຮອດ ນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ສ່ອງສວ່າງດັ່ງຕາເວັນຍາມເຊົ້າກຳລັງຂຶ້ນ।

Verse 47

ब्राह्म्या लक्ष्म्या समोपेतं निधानं तपसां शुचि । जमदग्निरिति ख्यातो योऽसौ त्रैलोक्यविश्रुतः । तस्य पुत्रोभवत्ख्यातो रामोनाम महायशाः

ພຣະອົງມີສິຣິມົງຄຸນແຫ່ງພຣາຫມັນ ບໍລິສຸດ ແລະເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະສະ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ຈະມະດັກນິ» ອັນໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ບຸດຂອງທ່ານໂດງດັງວ່າ «ຣາມະ» ຜູ້ມີກຽດສັກສີອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 48

एकविंशतिदा येन धरा निःक्षत्रिया कृता । क्षात्त्रतेजःप्रभावेन पितामहप्रसादतः

ໂດຍທ່ານນັ້ນ ແຜ່ນດິນຖືກເຮັດໃຫ້ «ປາສຈາກກະສັດຕຣິຍະ» ຮອດ 21 ຄັ້ງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງເຕຊະຂອງກະສັດຕຣິຍະ ແລະໂດຍພຣະປະສາດແຫ່ງບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ।

Verse 166

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये परशुरामोत्पत्तिवर्णनंनाम षट्षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ—ໃນເອກາຊີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ—ໃນນາຄະຣະຂັນດະທີ 6, ໃນມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງຮາຕະເກສະວະຣະ ກເສດຕຣະ, ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການພັນລະນາກຳເນີດຂອງປະຣະສຸຣາມະ» ຈົບລົງ ເປັນບົດທີ 166।