Adhyaya 158

Verse 1

सूत उवाच । पुष्पोऽपि गुटिके लब्ध्वा भास्कराद्वारितस्करात् । चिराद्भोजनमासाद्य प्रस्थितो वैदिशं प्रति

ສູຕະກ່າວວ່າ: ປຸສປະກໍໄດ້ຮັບ ກຸຕິກາ (ຢາເມັດ) ຈາກ ພາສກະຣະ ອັນສາມາດກັ້ນຂໂຈນ; ແລະເມື່ອໄດ້ອາຫານຫຼັງຈາກລໍຖ້າດົນ ກໍອອກເດີນທາງໄປຫາ ວິດິຊາ.

Verse 2

ततो वैदिशमासाद्य स पुष्पो हृष्टमानसः । शुक्ला तां गुटिकां वक्त्रे चकारद्विजसत्तमाः

ແລ້ວພໍເຖິງເມືອງວິດິຊາ ພຸສະປະມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ນໍາເມັດຢາສີຂາວສະຫວ່າງນັ້ນໃສ່ໃນປາກ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ।

Verse 3

मणिभद्रसमो जातस्तत्क्षणादेव स द्विजः । हट्टमार्गं गते सोऽथ तस्मिन्गत्वाऽथ मंदिरे । प्रविष्टः सहसा मध्ये प्रहृष्टेनांतरात्मना

ພຣາຫມັນນັ້ນໃນທັນທີກໍເກີດເປັນດັ່ງມະນິພັດຣະ. ແລ້ວລາວໄປຕາມທາງຕະຫຼາດ; ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ກໍເຂົ້າໄປໃນຄະຫາສະຖານທັນທີ ເຂົ້າໄປກາງໆ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນທີ່ປິຕິຍິນດີ.

Verse 4

ततश्चाकारयामास तं षंढं द्वारमाश्रितम् । तस्य दत्त्वाथ वस्त्राणि पश्चात्षंढमुवाच सः

ແລ້ວລາວໄດ້ຈັດໃຫ້ຄົນຂັນທີນັ້ນຢືນເຝົ້າຢູ່ປະຕູ. ແລ້ວໃຫ້ເສື້ອຜ້າແກ່ເຂົາ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງກ່າວກັບຄົນຂັນທີນັ້ນຕໍ່ໄປ.

Verse 5

षंढकश्चित्पुमानत्र सम्यग्वेषकरो हि सः । मम वेषं समाधाय भ्रमते सकले पुरे

ຢູ່ນີ້ມີຄົນຂັນທີຄົນໜຶ່ງ ເປັນຜູ້ຊາຍທີ່ຊໍານານໃນການແຕ່ງກາຍປອມ. ເຂົາສວມຮູບລັກຂອງຂ້ອຍ ແລ້ວພາກັນເດີນຫຼິ້ນທົ່ວເມືອງ.

Verse 6

सांप्रतं मद्गृहे सोऽथ लोभनायागमिष्यति । स च कृत्रिम वेषेण निषेद्धव्यस्त्वया हि सः । स तथेति प्रतिज्ञाय द्वारदेशं समाश्रितः

ບັດນີ້ເຂົາຈະມາທີ່ເຮືອນຂອງຂ້ອຍ ເພື່ອລໍ້ລວງແລະຫລອກລວງ. ແລະເນື່ອງຈາກເຂົາມາດ້ວຍເຄື່ອງແຕ່ງປອມ ເຈົ້າຈົ່ງຕ້ອງຫ້າມເຂົາໃຫ້ໄດ້. ເຂົາຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວກໍໄປຢືນປະຈໍາຢູ່ແຖວປະຕູ.

Verse 7

पुष्पोऽपि चाब्रवीद्भार्यां माहिकाख्यां ततः परम् । माहिकेद्य मया दृष्टः स्वतातः स्वपुरः स्थितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ປຸສປະ ກໍໄດ້ກ່າວກັບພັນລະຍາຊື່ ມາຫິກາ ວ່າ: «ມາຫິກາເອີຍ, ມື້ນີ້ ຂ້າໄດ້ເຫັນບິດາຂອງຂ້າ ຢືນຢູ່ໃນນະຄອນຂອງທ່ານເອງ»។

Verse 8

वीरभद्रः सुदुःखार्तो मलिनांबरसंवृतः । अब्रवीच्च ततः कोपान्मामेवं परुषाक्षरम्

ວີຣະພັດຣະ ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າອັນໜັກຫນ່ວງຄອບງຳ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າທີ່ເປື້ອນມົນ; ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບຂ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຮຸນແຮງ।

Verse 9

धिग्धिक्पाप त्वया कन्यातीव रूपवती सदा । वंचयित्वा जनेतारमुदूढा सा सुमध्यमा

«ອຸຍ ອຸຍ! ເຈົ້າຄົນບາບເອີຍ! ນາງສາວນັ້ນ—ຜູ້ງາມເກີນປົກກະຕິຢູ່ເສມອ—ຖືກແຕ່ງງານອອກໄປ ຫຼັງຈາກໄດ້ຫລອກລວງບິດາຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດ; ນາງຜູ້ເອວບາງນັ້ນ!»

Verse 10

न दत्तं तत्पितुः किंचिन्न तस्या अथ पुत्रक । विधवां यादृशीं तां च श्वेतांबरधरां सदा

«ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຫຍັງແກ່ບິດາຂອງນາງເລີຍ—ບໍ່ມີຫຍັງແທ້ໆ ລູກເອີຍ. ແລະນາງນັ້ນ ດັ່ງແມ່ຫມ້າຍ ນຸ່ງຜ້າຂາວຢູ່ເສມອ»។

Verse 11

संधारयसि पापात्मन्नेष्टं भोज्यं प्रयच्छसि । तस्मात्तस्याः पितुर्देहि त्वं सुवर्णायुतं ध्रुवम्

«ເຈົ້າຜູ້ມີໃຈບາບເອີຍ, ເຈົ້າຄ້ຳຈຸນນາງ ແລະໃຫ້ອາຫານທີ່ນາງປາຖະໜາ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ຄຳສິບພັນແກ່ບິດາຂອງນາງ ຢ່າງແນ່ນອນ»។

Verse 12

भूषणं वांछितं तस्या यत्तद्वै रुचिपूर्वकम् । येन संधारयेद्भार्या साऽनंदं परमं गता

ແລະ ເຄື່ອງປະດັບທີ່ນາງປາດຖະໜາ ຈົ່ງມອບໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຫວັງດີ ເພື່ອໃຫ້ພັນລະຍາໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງ ແລະ ຄໍ້າຊູ; ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງບັນລຸຄວາມສຸກອັນສູງສົ່ງ.

Verse 13

निरानंदा यतो नारी न गर्भं धारयेत्स्फुटम् । निःसंतानो यतो वंशः स्वर्गादपि क्षितिं व्रजेत्

ເພາະເມື່ອຍິງໃດປາສະຈາກຄວາມສຸກ ນາງກໍບໍ່ສາມາດຮັກສາການຖືພາໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ; ແລະ ເມື່ອວົງຕະກຸນໃດບໍ່ມີລູກຫຼານ ກໍຈະຕົກຈາກສະຫວັນລົງສູ່ໂລກມະນຸດ.

Verse 14

स पतिष्यत्यसंदिग्धं कुलांगारेण च त्वया । सा त्वमानय वस्त्राणि गृहमध्याच्छुभानि च

ລາວຈະຕົກຕ່ຳຢ່າງແນ່ນອນ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ ຍ້ອນເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຄວາມອັບປະຍົດຂອງຄອບຄົວ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໄປເອົາເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ເປັນມຸງຄຸນມາຈາກໃນເຮືອນ.

Verse 15

यानि दत्तानि भूपेन व्यवहारैस्तदा मम । पञ्चांगश्च प्रसादो यो मया प्राप्तश्च तैः सह

ສິ່ງຂອງທີ່ກະສັດມອບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນເວລານັ້ນ ເຊິ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການຕົກລົງທາງກົດໝາຍ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບຫ້າຢ່າງ ພ້ອມທັງຄວາມໂປດປານທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພ້ອມກັບສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ...

Verse 16

त्वं संधारय गात्रैः स्वैः शीघ्रं रसवतीं कुरु । भोजनायैव शीघ्रं तु त्वया सार्धं करोम्यहम्

ຈົ່ງປະດັບກາຍດ້ວຍຕົວເຈົ້າເອງ; ຈົ່ງຮີບກະກຽມອາຫານທີ່ມີລົດຊາດແຊບຊ້ອຍ. ເພື່ອການກິນອາຫານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮີບເຮັດຮ່ວມກັບເຈົ້າ.

Verse 17

एकस्मिन्नपि पात्रे च तदादेशादसंशयम् । सापि सर्वं तथा चक्रे यदुक्तं तेन हर्षिता

ເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ໃນພາຊະນະດຽວ, ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງລາວໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໃສ, ນາງໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງຕາມທີ່ລາວເວົ້າ, ດ້ວຍຄວາມຍິນດີຕໍ່ລາວ.

Verse 18

भोजनाच्छादनं चैव निर्विकल्पेन चेतसा । ततः कामातुरः पुष्पो मैथुनायोपचक्रमे

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ປາສະຈາກຄວາມລັງເລ ນາງໄດ້ຈັດຫາອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ຈາກນັ້ນ ປຸສປາ (Puṣpa), ຜູ້ທີ່ຖືກທໍລະມານດ້ວຍຕັນຫາ, ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຈະຮ່ວມເພດ.

Verse 19

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो मणिभद्रः समुत्सुकः । क्षुत्क्षामः स पिपासार्तो व्यवहारोत्थलिप्सया

ໃນຂະນະນັ້ນ ມະນີພັດທຣະ (Maṇibhadra) ໄດ້ມາຮອດດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ - ຜົມແຫ້ງຍ້ອນຄວາມຫິວ, ທຸກທໍລະມານຍ້ອນຄວາມກະຫາຍ, ແລະ ຖືກຊັກຈູງດ້ວຍຄວາມໂລບທີ່ເກີດຈາກການຄ້າຂາຍທາງໂລກ.

Verse 20

प्रवेशं कुरुते यावद्गृहमध्ये समुत्सुकः । निषिद्धस्तेन षण्ढेन भर्त्सयित्वा मुहुर्मुहुः

ເມື່ອລາວພະຍາຍາມເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຢ່າງຮີບດ່ວນ, ລາວຖືກຂັນທີຜູ້ນັ້ນຫ້າມໄວ້, ຜູ້ທີ່ຮ້ອງດ່າລາວຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ.

Verse 21

हठाद्यावत्प्रवेशं स चकार निजमंदिरे । तावच्च दण्डकाष्ठेन मस्तके तेन ताडितः

ແຕ່ເມື່ອລາວບຸກເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຕົນເອງດ້ວຍຄວາມດື້ດ້ານ, ໃນທັນໃດນັ້ນ ລາວກໍຖືກຕີຫົວດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນ.

Verse 22

अथ संपतितो भूमौ मूर्छया संपरिप्लुतः । कर्तव्यं नैव जानाति तत्प्रहारप्रपीडितः

ແລ້ວລາວກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນ ຖືກຄວາມຫມົດສະຕິຄອບງໍາ; ຖືກການຕີນັ້ນບີບຄັ້ນ ຈົນບໍ່ຮູ້ອີກວ່າຄວນເຮັດສິ່ງໃດ।

Verse 23

ततः कोलाहलो जातस्तस्य द्वारे गृहस्य च । जनस्य संप्रयातस्य हाहाकारपरस्य च

ຕໍ່ມາ ຄວາມອື້ອອຶງກໍເກີດຂຶ້ນທີ່ປະຕູເຮືອນນັ້ນ; ຜູ້ຄົນພາກັນມາຊຸມນຸມ ຮ້ອງໄຫ້ອື້ອອຶງດ້ວຍຄວາມທຸກ.

Verse 24

पप्रच्छुस्तं जनाः केचि द्धिक्पाप किमिदं कृतम् । वृत्तिभंगः कृतोऽनेन अथ त्वं व्यंतरार्दितः

ບາງຄົນຖາມລາວວ່າ: “ໂອ້ ຄົນບາບ ນ່າລະອາຍ! ນີ້ແມ່ນຫຍັງທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດ? ດ້ວຍການກະທໍານີ້ ຊີວິດຫາກິນຂອງຄົນໜຶ່ງຖືກທໍາລາຍ. ຫຼືເຈົ້າຖືກວິນຍານພະເນຈອນ ‘ວຽນຕະຣະ’ ລົບກວນບໍ?”

Verse 25

इमामवस्थां यन्नीतः संप्राप्तोऽसि नृपाद्वधम्

“ເພາະເຈົ້າໄດ້ນໍາເຂົາໃຫ້ຕົກຢູ່ໃນສະພາບນີ້ ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຮັບໂທດຖືກປະຫານຕາມພຣະຣາຊາ.”

Verse 26

षंढ उवाच । न वृत्तिर्गर्हिता तेन नाहं व्यंतरपीडितः । मणिभद्रो न चैष स्यादेष वेषकरः पुमान्

ສັນດະ ກ່າວວ່າ: “ອາຊີບນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງຄວນຕໍານິ ແລະຂ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ຖືກວິນຍານໃດໆທໍາຮ້າຍ. ອີກທັງຄົນນີ້ກໍບໍ່ແມ່ນ ມະນິພັດຣະ (Maṇibhadra); ລາວເປັນແຕ່ຜູ້ປອມຕົວ ຊາຍຜູ້ແຕ່ງກາຍຫຼອກລວງ.”

Verse 27

माणिभद्रं वपुः कृत्वा संप्राप्तो याचितुं धनम् । हठात्प्रविश्यमानस्तु स मया मूर्ध्नि ताडितः

ເຂົາໄດ້ແປງກາຍເປັນມານິພັດຣະ ແລ້ວມາຂໍເງິນທອງ. ແຕ່ເມື່ອລາວພະຍາຍາມບັງຄັບເຂົ້າ ຂ້ອຍກໍຕີຫົວລາວ.

Verse 28

मणिभद्रो गृहस्यांतर्भुक्त्वा शयनमाश्रितः । संतिष्ठते न जानाति वृत्तांतमिदमा स्थितम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ມານິພັດຣະໄດ້ກິນຢູ່ໃນເຮືອນ ແລ້ວໄປພັກຜ່ອນຢູ່ບ່ອນນອນ. ລາວຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍບໍ່ຮູ້ເລື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 29

ततः पुष्पोऽपि तच्छ्रुत्वा तं च कोलाहलं बहिः । मणिभद्रस्य रूपेण द्वारदेशं समागतः

ຕໍ່ມາ ພຸດສະປະກໍໄດ້ຍິນສຽງອື້ອອຶງຢູ່ນອກ ແລ້ວມາຮອດບ່ອນປະຕູ ໂດຍແປງກາຍເປັນຮູບຂອງມານິພັດຣະ.

Verse 30

अब्रवीन्नित्यमभ्येति मम रूपेण चाधमः । एष वेषधरः कश्चिद्याचितुं धनमेव हि

ລາວເວົ້າວ່າ: “ຄົນຊົ່ວນີ້ມາຫາຂ້ອຍເປັນປະຈໍາ ໂດຍໃຊ້ຮູບຂອງຂ້ອຍ. ມັນເປັນຄົນປອມຕົວ ປິດບັງດ້ວຍເຄື່ອງແຕ່ງ ມາຂໍເງິນທອງເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 31

एतेनापि च षंढेन न च भद्रमनुष्ठितम् । यत्कुब्जोऽयं हतो मूर्ध्नि याचितुं समु पस्थितः

“ແລະໂດຍຊັນດະ (Ṣaṇḍha) ນີ້ກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດຄວາມດີອັນໃດ; ເພາະຄົນຫຼັງຄໍ້ນີ້ທີ່ມາຂໍເງິນ ຖືກຕີທີ່ຫົວ.”

Verse 32

एतस्मिन्नन्तरे सोऽपि चेतनां प्राप्य कृत्स्नशः । वीक्षते पुरतो यावत्तावदात्मसमः पुमान्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລາວກໍໄດ້ຟື້ນຄືນສະຕິຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ແລະເມື່ອເບິ່ງໄປຂ້າງໜ້າ ກໍເຫັນຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ມີຮູບຮ່າງເທົ່າກັນກັບຕົນເອງທຸກປະການ।

Verse 33

सर्वतः स तमालोक्य ततो वचनमब्रवीत्

ລາວເບິ່ງຜູ້ນັ້ນຈາກທຸກດ້ານ ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້ອອກມາ।

Verse 34

क्व चोरः संप्रविष्टो मे मम रूपेण मंदिरे । भेदयित्वा तु षण्डाख्यमेवं दत्त्वा च वाससी

“ໂຈນຜູ້ໃດກັນ ທີ່ເຂົ້າມາໃນເຮືອນຂ້ອຍ ໂດຍໃຊ້ຮູບຮ່າງຂອງຂ້ອຍເອງ? ມັນໄດ້ທຳລາຍຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສັນດະ ແລະຢ່າງນັ້ນໄດ້ເອົາແລະແຈກຈ່າຍເສື້ອຜ້າ… ກໍໄດ້ກ່ອກກວນອັນອັບອາຍນີ້!”

Verse 35

यावद्भूपगृहं गत्वा त्वां षंढेन समन्वितम् । वधाय योजयाम्येव तावद्द्रुततरं व्रज

“ກ່ອນທີ່ຂ້ອຍຈະໄປຫາພະຣາຊວັງ ແລະໃຫ້ເຂົາມັດເຈົ້າ—ພ້ອມກັບ ສັນດະ—ເພື່ອປະຫານ, ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວດ່ວນຍິ່ງກວ່ານີ້!”

Verse 36

पुष्प उवाच । मम रूपं समाधाय त्वमायातो गृहे मम । शून्यं मत्वा ततो ज्ञातस्त्वयाऽहं गृहसंस्थितः

ພຸດສະປະ ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າໄດ້ສວມຮູບຮ່າງຂອງຂ້ອຍ ແລະເຂົ້າມາໃນເຮືອນຂ້ອຍ. ເມື່ອຄິດວ່າມັນວ່າງເປົ່າ ແລ້ວຂ້ອຍກໍເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຂ້ອຍຢູ່ໃນເຮືອນນີ້.”

Verse 37

ततो नृपाय दास्यामि वधार्थं च न संशयः । नो चेद्गच्छ द्रुतं पाप यदि जीवितुमिच्छसि

ແລ້ວຂ້າຈະມອບເຈົ້າໃຫ້ພະຣາຊາເພື່ອປະຫານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນນັ້ນ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ໂອ້ຜູ້ບາບ ຖ້າຢາກມີຊີວິດຢູ່.

Verse 38

सूत उवाच । एवमुक्त्त्वा ततस्तौ च बाहुयुद्धेन वै मिथः । युध्यमानौ नरैरन्यैः कृच्छ्रेण तु निवारितौ

ສູຕະເວົ້າວ່າ: «ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທັງສອງກໍຕໍ່ສູ້ກັນດ້ວຍການປະລອງແຂນ. ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຮົບກັນ ຊາຍອື່ນໆຈຶ່ງຫ້າມໄວ້ໄດ້ຢ່າງຍາກລຳບາກ»។

Verse 39

ततस्ते स्वजना ये तु मणिभ द्रस्य चागताः । परिजानंति नो द्वाभ्यां विशेषं माणिभद्रकम्

ຕໍ່ມາ ພວກຄົນຂອງເຂົາທີ່ມາຮອດນັ້ນ ບໍ່ອາດຈະຮູ້ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງທັງສອງ; ບໍ່ອາດຊີ້ຂາດໄດ້ວ່າ ຜູ້ໃດແມ່ນມາṇິພັດຣະ (Māṇibhadra) ທີ່ແທ້ຈິງ.

Verse 40

वालिसुग्रीवयोर्युद्धं तारार्थे युध्यमानयोः । एवं विवदमानौ तु क्रोधताम्रा यतेक्षणौ

ດັ່ງສົງຄາມຂອງວາລີ ແລະ ສຸກຣີວ ຜູ້ຮົບກັນເພື່ອຕາຣາ—ສອງຄົນນີ້ກໍເຊັ່ນກັນ ໂຕ້ຖຽງກັນ ດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍໂທສະ.

Verse 41

राजद्वारं समासाद्य स्थितौ स्वजनसंवृतौ । द्वाःस्थेन सूचितौ राज्ञे सभातलमुपस्थितौ

ທັງສອງໄປຮອດປະຕູພະຣາຊະວັງ ແລະຢືນຢູ່ນັ້ນ ມີພວກຄົນຂອງຕົນຫ້ອມລ້ອມ. ນາຍປະຕູໄດ້ແຈ້ງຕໍ່ພະຣາຊາ ແລ້ວພວກເຂົາກໍເຂົ້າໄປ ປາກົດຕົວໃນພື້ນສະພາຫຼວງ.

Verse 42

चौरचौरेति जल्पन्तौ पर स्परवधैषिणौ । भूभुजा वीक्षितौ तौ च द्विजौ तु द्विजसत्तमाः

ພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ «ໂຈນ! ໂຈນ!» ແລະປາຖະໜາຈະຂ້າກັນແລະກັນ. ພຣະຣາຊາໄດ້ເຫັນພວກເຂົາທັງສອງ—ພຣາຫມັນສອງອົງ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ.

Verse 43

न विशेषोऽस्ति विश्लेषस्तयोरेकोपिकायतः । ततश्च व्यवहारेषु समती तेषु वै तदा

ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງໃດໆໃຫ້ແຍກອອກໄດ້—ທັງສອງປານດັ່ງຮູບດຽວກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນການພິຈາລະນາຄະດີໃນເວລານັ້ນ ພຣະຣາຊາຈຶ່ງຢືນຢູ່ດ້ວຍໃຈທີ່ເທົ່າທຽມຕໍ່ທັງຄູ່.

Verse 44

पृष्टौ गुह्येषु सर्वेषु प्रत्यक्षेषु विशेषतः । वदतस्तौ यथावृत्तं पृथक्पृथग्व्यवस्थितम्

ເມື່ອຖືກຖາມທຸກຢ່າງ—ທັງເລື່ອງລັບ ແລະໂດຍພິເສດເລື່ອງທີ່ເຫັນຊັດຕໍ່ໜ້າ—ພຣາຫມັນທັງສອງໄດ້ເລົ່າຕາມຄວາມເປັນຈິງດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ແຕ່ລະອົງໃຫ້ຄຳບອກເລົ່າຂອງຕົນແຍກຕ່າງຫາກ.

Verse 45

ततस्तु स्वजनैः सर्वैरेको नीत्व थ चान्यतः । पृष्टो गोत्रान्वयं सर्वं द्वितीयस्तु ततः परम्

ຕໍ່ມາ ໃນທ່າມກາງຍາດພີ່ນ້ອງທັງຫມົດ ຄົນໜຶ່ງຖືກນຳໄປອີກຝ່າຍ ແລະຖືກຖາມເຖິງສາຍຕະກູນ, ໂຄດຣະ ແລະລຳດັບວົງສາທັງປວງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄົນທີສອງກໍຖືກຖາມໃນທຳນອງດຽວກັນ.

Verse 46

तेषामपि तथा सर्वं यथासम्यङ्निवेदितम् । अथ राजा बृहत्सेनः सर्वांस्तानि दमब्रवीत्

ພວກເຂົາຝ່າຍນັ້ນກໍໄດ້ລາຍງານທຸກຢ່າງໃນທຳນອງດຽວກັນ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະເປັນລຳດັບຄວນ. ແລ້ວພຣະຣາຊາ ບຣິຫັດເສນ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນສຸພາບ ແລະມີຄວາມສຳລວມນັ້ນ.

Verse 47

पत्नी चानीयतां तस्य मणिभद्रस्य वै गृहात् । निजकान्तस्य विज्ञाने सा प्रमाणं भविष्यति

ຈົ່ງນຳເອົາເມຍຂອງເຂົາມາຈາກເຮືອນຂອງ ມະນິພັດຣະ. ໃນການຮູ້ຈັກຄູ່ຮັກແທ້ຂອງນາງ ນາງຈະເປັນຫຼັກຖານຕັດສິນແນ່ນອນ.

Verse 48

ततो गत्वा च सा प्रोक्ता पुरुषैर्नृपसंभवैः । आगच्छ कांतं जानीहि त्वं प्रमाणं भविष्यसि

ແລ້ວພວກຄົນຂອງພະຣາຊາໄດ້ໄປ ແລະເວົ້າກັບນາງວ່າ: “ມາເຖີດ—ຈົ່ງຮູ້ຈັກຄູ່ຮັກຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະເປັນພະຍານໃນເລື່ອງນີ້.”

Verse 49

ततः सा व्रीडया युक्ता प्रच्छादितशिरास्ततः । नृपाग्रे संस्थिता प्रोचे विद्धिसम्यङ्निजं प्रियम्

ແລ້ວນາງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ ໄດ້ຄຸມສີສະ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະຣາຊາ ກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຮູ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງວ່າ ຜູ້ໃດແມ່ນຄູ່ຮັກແທ້ຂອງຂ້າ.”

Verse 50

न वयं निश्चयं विद्मो न चैते स्वजनास्तव

“ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ຄວາມແນ່ນອນ ແລະຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍບໍ່ແມ່ນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າ.”

Verse 51

ततः सा चिन्तयामास निजचित्ते वरांगना । मणिभद्रेण दग्धाहमीर्ष्यावह्निगताऽनिशम्

ແລ້ວນາງຜູ້ສູງສົງນັ້ນ ຄິດໃນໃຈຂອງນາງວ່າ: “ຂ້າຖືກມະນິພັດຣະເຜົາໃຫ້ເຈັບປວດ ແລະຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງກິນເຜົາບໍ່ຢຸດ.”

Verse 52

वंचयित्वा तु पितरं गृहीतास्मि ततः परम् । न किंचित्पाप्मना दत्तं जल्पयित्वा धनं बहु

ເມື່ອຂ້ອຍຫລອກລວງພໍ່ແລ້ວ ຂ້ອຍຖືກນຳໄປຕໍ່ມາ. ແມ່ນວ່າສັນຍາຊັບສິນຫຼາຍດ້ວຍຄຳເວົ້າ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຈິງເລີຍ ເພາະປົນເປື້ອນດ້ວຍບາບ.

Verse 53

द्वितीयेन तु मे पुंसा मर्त्यलोके सुखं कृतम् । दत्त्वा वस्त्राणि चित्राणि तथैवाभरणानि च

ແຕ່ດ້ວຍຊາຍຄົນທີສອງ ຄວາມສຸກໃນໂລກມະນຸດໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍ. ລາວໃຫ້ເສື້ອຜ້າງາມວິຈິດ ແລະເຄື່ອງປະດັບດ້ວຍ.

Verse 54

प्रदास्यति च तातस्य सुवर्णं कथितं च यत् । यद्गृह्णामि स्वहस्तेन मणिभद्रं द्वितीयकम्

ແລະຄຳທີ່ເວົ້າວ່າພໍ່ຈະໃຫ້ຄຳນັ້ນ—ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຮັບເອົາດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ ຄື “ມະນິພັດຣະ” ຄົນທີສອງນີ້.

Verse 55

एवं निश्चित्य मनसा दृष्ट्वा रक्तपरिप्लुतम् । प्रथमं मणिभद्रं सा जगृहेऽथ द्वितीयकम्

ເມື່ອນາງຕັດສິນໃຈໃນໃຈຢ່າງນັ້ນ ແລະເຫັນມະນິພັດຣະຄົນທຳອິດຊຸ່ມເລືອດແດງ ນາງຈຶ່ງຮັບເອົາຄົນທີສອງ.

Verse 56

अब्रवीच्च ततो वाक्यं सर्वलोकस्य शृण्वतः । अहं तातेन दत्तास्य विवाहे अग्निसंनिधौ

ແລ້ວນາງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ ໃນຂະນະທີ່ຊາວໂລກທັງປວງຟັງຢູ່: “ໃນພິທີແຕ່ງງານ ຕໍ່ໜ້າໄຟສັກສິດ (ອັກນິ) ພໍ່ໄດ້ມອບຂ້ອຍໃຫ້ເຂົາ.”

Verse 57

द्वितीयोऽयं दुराचारो वेषकर्ता समा गतः । मां च प्रार्थयते गुप्तां नानाचारैः पृथग्विधैः

«ຄົນທີສອງນີ້ເປັນຄົນຊົ່ວ ຊໍານານໃນການປອມຕົວ ໄດ້ມາທີ່ນີ້; ແລະເຂົາຊອກຫາຂ້ອຍຢ່າງລັບໆ ດ້ວຍວິທີບໍ່ຄວນຫຼາຍປະເພດ»។

Verse 58

ततस्तु पार्थिवः क्रुद्धस्तस्य शाखावलंबनम् । आदिदेश द्विजश्रेष्ठा मणिभद्रस्य दुर्मतेः

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາໂກດເຄືອງ ໄດ້ມີພຣະບັນຊາໃຫ້ແຂວນ ມະນິພັດຣະ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ໄວ້ທີ່ກິ່ງໄມ້—ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ।

Verse 59

एतस्मिन्नंतरे सोऽथ वधकानां समर्पितः । तं वृक्षं नीयमानस्तु श्लोकानेतांस्तदापठत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ເຂົາຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກປະຫານ; ແລະເມື່ອຖືກນໍາໄປຫາຕົ້ນໄມ້ນັ້ນ ເຂົາກໍໄດ້ສະດຸດອ່ານຄາຖາເຫຼົ່ານີ້ໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 60

निर्दयत्वं तथा द्रोहं कुटिलत्वं विशेषतः । अशौचं निर्घृणत्वं च स्त्रीणां दोषाः स्वभावजाः

«ຄວາມໂຫດຮ້າຍ ແລະການຫັກຫຼັງ ພ້ອມທັງຄວາມຄົດຄຽວໂດຍພິເສດ; ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະຄວາມບໍ່ມີເມດຕາ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງຍິງ ທີ່ເກີດຈາກທໍາມະຊາດ»។

Verse 61

अन्तर्विषमया ह्येता बहिर्भागे मनोरमाः । गुञ्जाफलसमाकारा योषितः सर्व दैवहि

«ເພາະພວກນາງພາຍໃນເຕັມໄປດ້ວຍພິດ ແຕ່ພາຍນອກກັບງາມນ່າຊົມ; ຍິງທັງຫຼາຍມີຮູບຄ້າຍຜົນກຸນຊາ—ໂອ ທ່ານເທວະທັງປວງ»។

Verse 62

उशना वेद यच्छास्त्रं यच्च वेद बृहस्पतिः । मन्वादयस्तथान्येऽपि स्त्रीबुद्धेस्तत्र किंच न

ສິ່ງທີ່ ອຸຊະນາ ຮູ້ເປັນ «ສາດສະຕຣາ» ແລະສິ່ງທີ່ ບຣິຫັດສະປະຕິ ຮູ້; ມະນຸ ແລະຜູ້ອື່ນໆກໍດ້ວຍ—ທັງໝົດນັ້ນກໍບໍ່ອາດຄອບຄຸມໃຈນາງໄດ້ແທ້.

Verse 63

पीयूषमधरे वासं हृदि हालाहलं विषम् । आस्वाद्यतेऽधरस्तेन हृदयं च प्रपीड्यते

ອະມຣິຕະດັ່ງຢູ່ທີ່ຮິມຝີປາກ ແຕ່ໃນຫົວໃຈມີພິດ «ຮາລາຮາລາ»; ຮິມຝີປາກຖືກຊິມຊອບ ແຕ່ຫົວໃຈຖືກບີບຄັ້ນ.

Verse 64

अलक्तको यथा रक्तो नरः कामी तथैव च । हृतसारस्तथा सोऽपि पादमूले निपा त्यते

ດັ່ງຄົນທີ່ຖືກທາສີລາກແລ້ວເບິ່ງແດງ, ຊາຍຜູ້ຖືກກາມະຄອບງຳກໍຖືກຄວາມປາຖະໜາຍ້ອມສີ. ເນື້ອແທ້ພາຍໃນຖືກຊິງໄປ ແລະເຂົາຕົກຕໍ່າລົງຢູ່ທີ່ຕີນຂອງຕັນຫານັ້ນ.

Verse 65

संसारविषवृक्षस्य कुकर्मकुसुमस्य च । नरकार्तिफलस्योक्ता मूलमेषा नितंबिनी

ນາງຜູ້ມີສະໂພກຢົກຢ້າຍນີ້ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ພິດແຫ່ງສັງສານ—ດອກແມ່ນກຳຊົ່ວ ແລະຜົນແມ່ນຄວາມທຸກໃນນະລົກ.

Verse 66

कस्य नो जायते त्रासो दृष्ट्वा दूरा दपि स्त्रियम्

ໃຜຈະບໍ່ເກີດຄວາມຢ້ານ ເມື່ອເຫັນນາງ—ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກກໍຕາມ?

Verse 67

संसारभ्रमणं नारी प्रथमेऽपि समागमे । वह्निप्रदक्षिणन्यायव्याजेनैव प्रदर्शयेत्

ແມ່ນແຕ່ໃນການຮ່ວມພົວພັນຄັ້ງທໍາອິດ ນາງກໍໃຫ້ຊາຍປາກົດການວຽນວົນໃນສັງສານ ໂດຍອ້າງກົດການເດີນວຽນຮອບໄຟພິທີ।

Verse 68

एतास्तु निर्घृणत्वेन निर्दय त्वेन नित्यशः । विशेषाज्जाड्यकृत्येन दूषयंति कुलत्रयम्

ນາງເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍຄວາມໂຫດຮ້າຍ ແລະຂາດເມດຕາເປັນນິດ ໂດຍສະເພາະດ້ວຍການປະພຶດທຶບທື່ ແລະຕໍ່າຊ້າ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ວົງຕະກູນສາມຊັ້ນເສື່ອມເສຍ।

Verse 69

कुलत्रयगृहं कीर्त्या निजया धवलीकृतम् । कृष्णं करोत्यकृ त्येन नारी दीपशिखेव तु

ນາງສາມາດເຮັດໃຫ້ເຮືອນຂອງວົງຕະກູນສາມຊັ້ນ ທີ່ເຄີຍສວ່າງໄສດ້ວຍກຽດຊື່ຂອງຕົນ ກາຍເປັນມືດດ້ວຍການກະທໍາບໍ່ຄວນ—ດັ່ງໄຟຕະກຽງທີ່ຈູ່ໆມີຄວັນແລະທໍາໃຫ້ດໍາ।

Verse 70

धर्मवृक्षस्य वाताली चित्तपद्मशशिप्रभा । सृष्टा कामार्णवग्राही केन मोक्षदृढार्गला

ນາງຜູ້ເປັນພາຍຸຕໍ່ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງທຳມະ, ເປັນແສງຈັນຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງໃຈ, ເປັນຈະເຂ້ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງກາມ, ແລະເປັນກອນດັນແຂງກ້າຕໍ່ການຫຼຸດພົ້ນ—ໃຜເປັນຜູ້ສ້າງນາງ?

Verse 71

कारा संतानकूटस्य संसारवनवागुरा । स्वर्गमार्गमहागर्ता पुंसां स्त्री वेधसा कृता

ຜູ້ສ້າງ (ເວທະສ) ໄດ້ສ້າງນາງສໍາລັບຊາຍ ໃຫ້ເປັນຄຸກແຫ່ງກອງລູກຫຼານ, ເປັນບ່ວງດັກໃນປ່າແຫ່ງສັງສານ, ແລະເປັນຫຼຸມໃຫຍ່ໃນເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນ।

Verse 72

वेधसा बंधनं किंचिन्नृणामन्यदपश्यता । स्त्रीरूपेण ततः कोऽपि पाशोऽयं सुदृढः कृतः

ເມື່ອບໍ່ເຫັນພັນທະອື່ນໃດສໍາລັບຊາຍ ພຣະຜູ້ສ້າງ (ເວທະສາ) ຈຶ່ງປັ້ນສາຍບ່ວງອັນແນ່ນໜານີ້ ໂດຍຮັບຮູບເປັນນາງຍິງ।

Verse 73

इत्येवं बहुधा सोऽपि विललाप सुदुःखितः । स्त्रीचिन्तां बहुधा कृत्वा आत्मानं चाप्यगर्हयत्

ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຄໍາຄວນຮ້ອງໄຫ້ຫຼາຍປະການ ດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ. ຄິດເຖິງນາງຍິງຊໍ້າໆ ລາວກໍຕໍາໜິຕົນເອງດ້ວຍ।

Verse 74

अहो कुबुद्धिना नैव लब्धं संसारजं फलम् । न कदाचिन्मया दत्तं तृष्णाव्याकुलचेतसा

ອະໂຫ! ດ້ວຍປັນຍາອັນໂງ່ເຂົາ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແທ້ຈາກຊີວິດໂລກສັງສານ. ໃຈວຸ້ນວາຍດ້ວຍຕັນຫາ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍໃຫ້ທານແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ।

Verse 75

ऐश्वर्येऽपि स्थिते भूरि न मया सुकृतं कृतम् । कदाचिन्नैव जप्तं च न हुतं च हुताशने

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທ່າມກາງຄວາມຮັ່ງມີຫຼາຍ ຂ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດກຸສົນໃດໆ. ບໍ່ເຄີຍສວດມົນ ແລະບໍ່ເຄີຍຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟບູຊາອັນສັກສິດ।

Verse 76

अथवा सत्यमेवोक्तं केनापि च महात्मना । कृपणेन समो दाता न भूतो न भविष्यति । अस्पृष्ट्वापि च वित्तं स्वं यः परेभ्यः प्रयच्छति

ຫຼືອາດເປັນຄວາມຈິງດັ່ງທີ່ມະຫາຕະມະຜູ້ໜຶ່ງເຄີຍກ່າວໄວ້: ບໍ່ມີຜູ້ໃຫ້ທານໃດຈະເທົ່າກັບຄົນຂີ້ຕື່ນ—ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະບໍ່ຈະມີ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ທັນໄດ້ແຕະຕ້ອງຫຼືເສບສຸກຊັບຂອງຕົນ ແຕ່ກໍປ່ອຍໃຫ້ຕົກໄປເຖິງຄົນອື່ນ।

Verse 77

शरणं किं प्रपन्नानां विषवन्मारयंति किम् । न दीयते न भुज्यंते कृपणेन धनानि च

ສໍາລັບຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ ຄົນຕະໜີແມ່ນທີ່ພຶ່ງອັນໃດ? ຈະຂ້າເຂົາເຫມືອນພິດບໍ? ເພາະຄົນຕະໜີ ຊັບບໍ່ໄດ້ໃຫ້ ແລະບໍ່ໄດ້ເສບສຸກໃຊ້ສອຍດ້ວຍ।

Verse 78

दानं भोगो नाशस्तिस्रो गतयो भवंति वित्तस्य । यो न ददाति न भुंक्ते तस्य तृतीया गतिर्भवति

ຊັບສິນມີຄວາມໄປສາມຢ່າງ: ການໃຫ້ທານ, ການເສບສຸກໃຊ້ສອຍ, ແລະການສູນເສຍ. ຜູ້ໃດບໍ່ໃຫ້ ແລະບໍ່ເສບສຸກ ຊັບຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ທາງທີສາມ: ຄວາມພິນາດ।

Verse 79

धनिनोप्यदानविभवा गण्यंते धुरि दरिद्राणाम् । नहि हंति यत्पिपासामतः समुद्रोऽपि मरुरेव

ແມ່ນແຕ່ຄົນຮັ່ງມີ ຖ້າບໍ່ມີໃຈໃຫ້ທານ ກໍຖືກນັບໃນແຖວຄົນທຸກຍາກ. ເພາະສິ່ງໃດບໍ່ດັບຄວາມຫິວ—ດັ່ງນັ້ນແມ່ນແຕ່ທະເລກໍອາດເປັນເຫມືອນທະເລຊາຍໄດ້।

Verse 80

अत्युपयुक्ताः सद्भिर्गतागतैरहरहः सुनिर्विण्णाः । कृपणजनसंनिकाशं संप्राप्यार्थाः स्वपंतीह

ຊັບສິນທີ່ຄົນດີໃຊ້ຢ່າງຫນັກ ໂດຍໄປມາບໍລິການ ແລະໃຫ້ທານຢູ່ເປັນນິດ ຍ່ອມເມື່ອຍລ້າທຸກມື້. ແຕ່ເມື່ອມາຮອດໃກ້ຄົນຕະໜີ ຊັບກໍເຫມືອນຫຼັບຢູ່ນີ້—ນິ່ງງຽບ ແລະບໍ່ເກີດຜົນ।

Verse 81

प्राप्तान्न लभंते ते भोगान्भोक्तुं स्वकर्मणा कृपणाः । मुखपाकः किल भवति द्राक्षापाके बलिभुजानाम्

ຄົນຕະໜີດ້ວຍກຳຂອງຕົນ ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມເສບສຸກເພື່ອຈະເສບສຸກຊັບທີ່ຕົນໄດ້ມາ. ແທ້ຈິງ ສໍາລັບຜູ້ກິນອາຫານບູຊາ ກໍອາດເກີດ “ປາກໄໝ້” ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຕົ້ມອະງຸ່ນ—ຄວາມຫວານກໍກາຍເປັນທຸກຂ໌ດ້ວຍຊະຕາກຳ।

Verse 82

दातव्यं भोक्तव्यं सति विभवे संचयो न कर्तव्यः । पश्येह मधुकरीणां संचितमर्थं हरंत्यन्ये

ເມື່ອມີກຳລັງຊັບ ຄວນໃຫ້ທານ ແລະຄວນເສບສຸກ; ບໍ່ຄວນສະສົມໄວ້. ເບິ່ງເຖີດ—ຊັບທີ່ເຜິ້ງສະສົມ ຄົນອື່ນກໍຂົນໄປໄດ້.

Verse 83

याचितं द्विजवरे न दीयते संचितं क्रतुवरे न योज्यते । तत्कदर्यपरिरक्षितं धनं चौरपार्थिवगृहेषु भुज्यते

ສິ່ງທີ່ພຣາຫມັນຜູ້ດີຂໍ ກໍບໍ່ໃຫ້; ສິ່ງທີ່ສະສົມໄວ້ ກໍບໍ່ນຳໄປໃຊ້ໃນຍັດຍາອັນສູງ. ຊັບທີ່ຄວາມຕະໜີປົກປ້ອງ ສຸດທ້າຍຖືກເສບໃນເຮືອນຂອງໂຈນ ແລະກະສັດ.

Verse 84

त्यागो गुणो वित्तवतां वित्तं त्यागवतां गुणः । परस्परवियुक्तौ तु वित्त त्यागौ विडम्बनम्

ສຳລັບຜູ້ມີຊັບ ການສະຫຼະໃຫ້ທານແມ່ນຄຸນຄ່າແທ້; ສຳລັບຜູ້ໃຈບຸນ ຊັບສິນເອງກໍເປັນຄຸນຄ່າ. ແຕ່ເມື່ອຊັບແລະທານແຍກຈາກກັນ ທັງຄວາມຮັ່ງມີແລະການສະຫຼະກໍເຫມືອນການລໍ້ລວງ.

Verse 85

किं तया क्रियते लक्ष्म्या या वधूरिव केवला । या न वेश्येव सामान्या पथिकैरपि भुज्यते

‘ລັກສະມີ’ (ຊັບສິນ) ນັ້ນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ ຖ້າມັນຢູ່ແຕ່ຄືເຈົ້າສາວທີ່ບໍ່ໄດ້ຮ່ວມຊີວິດ—ເກັບໄວ້ຢ່າງດຽວ? ແລະກໍບໍ່ແບ່ງປັນເຫມືອນນາງຄະນິກາທົ່ວໄປ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເດີນທາງຜ່ານກໍບໍ່ໄດ້ເສບ.

Verse 86

अर्थोष्मणा भवेत्प्राणो भवेद्भक्ष्यैर्विना नृणाम् । यतः संधार्यते भूमिः कृपणस्योष्मणा हि सा

ຊີວິດຂອງຄົນອາດດຳລົງໄດ້ດ້ວຍ ‘ຄວາມຮ້ອນ’ ຂອງຊັບ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີອາຫານ—ດັ່ງທີ່ເຂົາເວົ້າ. ເພາະແຜ່ນດິນຖືກ ‘ຄ້ຳຈຸນ’ ໂດຍຄວາມຮ້ອນຂອງຄົນຕະໜີ ເນື່ອງຈາກເຂົາຝັງຊັບໄວ້ໃນນາງ.

Verse 87

कृपणानां प्रसादेन शेषो धारयते महीम् । यतस्ते भूगतं वित्तं कुर्वते तस्य चोष्मणा

ໂດຍ «ພຣະກຸສົນ/ຄວາມເມດຕາ» ຂອງຄົນຕະໜີ, ພຣະເສສະ (Śeṣa) ຈຶ່ງຮັບພາແຜ່ນດິນ; ເພາະພວກເຂົາບັງຄັບໃຫ້ຊັບສິນຈົມລົງໃນດິນ ແລະແຜ່ນດິນກໍອົບອຸ່ນດ້ວຍ «ຄວາມຮ້ອນ» ຂອງຊັບທີ່ຝັງນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 88

एवं बहुविधा वाचः प्रलपन्मणिभद्रकः । नीत्वा तैः पार्थिवोद्दिष्टैः पुरुषैः परुषाक्षरम् । बहुधा प्रलपं श्चैव कृतः शाखावलंबनः

ດັ່ງນັ້ນ ມະນິພັດຣະ (Maṇibhadra) ໄດ້ເວົ້າຄໍາຫຼາຍປະເພດ. ຕໍ່ມາ ບຸລຸດທີ່ກະສັດແຕ່ງຕັ້ງ ໄດ້ນໍາເຂົາໄປ ທ່າມກາງຖ້ອຍຄໍາຮຸນແຮງ; ແມ່ນແຕ່ເຂົາຄໍາຄວນຮ້ອງໄຫ້ຫຼາຍຢ່າງ ກໍຖືກໃຫ້ແຂວນ ຢູ່ກັບກິ່ງໄມ້.

Verse 158

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये मणिभद्रोपाख्याने मणिभद्रनिधनवर्णनंनामाष्टपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ, ໃນ ນາກະຣະຂັນດະ ພາກທີ 6, ໃນມາຫາດມະຍະຂອງເຂດສັກສິດ Hāṭakeśvara, ໃນຕອນຂອງມະນິພັດຣະ, ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາການຕາຍຂອງມະນິພັດຣະ» ເປັນບົດທີ 158 ຈົບລົງແລ້ວ.