Adhyaya 154

Verse 1

सूत उवाच । या नारी तत्र सत्कुण्डे स्नात्वा तां पार्वतीं पुनः । दृष्ट्वा स्नाति ततस्तीर्थे तस्मिन्रूपमये शुभे

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແມ່ຍິງໃດກໍຕາມ ທີ່ໄດ້ອາບນ້ໍາໃນກຸນດະອັນດີເລີດນັ້ນ ແລ້ວກັບໄປເບິ່ງພຣະນາງປາຣະວະຕີອີກຄັ້ງ ແລະຈາກນັ້ນອາບນ້ໍາໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນ—ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມງາມທິບ—

Verse 2

पुनश्च पार्वतीं पश्येच्छ्रद्धया परया युता । सद्यः सा मुच्यते कृत्स्नैराजन्ममरणांतिकैः

ແລະຖ້ານາງໄດ້ເບິ່ງພຣະນາງປາຣະວະຕີອີກຄັ້ງ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ນາງຈະພົ້ນທັນທີຈາກຄວາມທຸກທັງປວງ ທີ່ຕິດຕາມມາຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ.

Verse 3

तत्रैवास्ति जयानाम पार्वत्याः किंकरी द्विजाः । तया तत्र कृतं कुण्डं गौरीकुण्डसमीपतः

ທີ່ນັ້ນເອງ ມີນາງຜູ້ຮັບໃຊ້ຊື່ ‘ຊະຍາ’ ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ—ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ໂດຍນາງນັ້ນ ໄດ້ສ້າງກຸນດະໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ກັບ ເກົາຣີ-ກຸນດະ.

Verse 4

या तत्र कुरुते स्नानं तृतीयादिवसेऽबला । सुतसौभाग्यसंपन्ना सा भवेत्पतिवल्लभा

ແມ່ຍິງໃດທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນຕິຖີທີ 3 ແລະວັນອື່ນໆ ຈະໄດ້ຮັບລູກຫຼານ ແລະໂຊກດີ ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜົວ।

Verse 5

तथान्यदपि तत्रास्ति विजयाकुण्डमुत्तमम् । तत्र स्नाताऽपि वंध्या स्त्री जायते पुत्रसंयुता

ຍັງມີສະລອງນ້ຳອັນປະເສີດອີກແຫ່ງໜຶ່ງ ຊື່ “ວິຊະຍາ-ກຸນດະ”। ແມ່ຍິງທີ່ເຄີຍເປັນໝັນ ອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນແລ້ວ ກໍໄດ້ຮັບພອນມີບຸດ।

Verse 6

न च पश्यति पुत्राणां कदाचिद्व्यसनं द्विजाः । न वियोगं न दुःखं च स्वप्नांते च कदाचन

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ບໍ່ເຄີຍເຫັນໄພພິບັດແກ່ລູກຫຼານເລີຍ—ບໍ່ມີການພັດພາກ, ບໍ່ມີຄວາມໂສກ, ແມ່ນແຕ່ໃນທ້າຍຄວາມຝັນກໍບໍ່ມີ।

Verse 7

काकवंध्याऽपि या नारी तत्र स्नानं समाचरेत् । सा पुत्रान्विविधांल्लब्ध्वा स्वर्गलोके महीयते

ແມ່ຍິງຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າເປັນໝັນ ຖ້ານາງໄດ້ປະພຶດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງຈະໄດ້ບຸດຫຼາຍປະເພດ ແລະໄດ້ຮັບການສັກກາລະໃນໂລກສະຫວັນ।

Verse 8

ऋषय ऊचुः । एतेषां सूत तीर्थानां तीर्थमस्ति सुसिद्धिदम् । क्वचित्किंञ्चिद्भवेत्सिद्धिर्यत्र स्नानाच्छरीरजा

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ, ໃນບັນດາຕີຣຖະເຫຼົ່ານີ້ ມີຕີຣຖະໃດທີ່ໃຫ້ຄວາມສຳເລັດອັນຍິ່ງບໍ? ມີບ່ອນໃດທີ່ໂດຍການອາບນ້ຳ ສິດທິທີ່ເກີດຈາກກາຍກໍບັງເກີດຂຶ້ນບໍ?

Verse 9

सूत उवाच । सप्तविंशतिलिंगानि यानि संति द्विजोत्तमाः । तेषां मध्येऽभवत्सिद्धिरेकस्मिन्निखिला द्विजाः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ມີລິງຄະ 27 ອົງ. ໃນບັນດານັ້ນ, ຄວາມສຳເລັດສົມບູນທັງປວງ ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍອົງດຽວ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ.

Verse 10

एकस्य सत्त्वयुक्तस्य वीरव्रतयुतस्य च । आश्विनस्य चतुर्दश्यां कृष्णायां द्विजसत्तमाः

ສຳລັບລິງຄະອົງນັ້ນອົງດຽວ, ຜູ້ມີຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຈິດ ແລະຖືວີຣະວຣະຕະ—ໃນວັນທີ 14 ຂອງຄື່ງເດືອນມືດ (ກຣິສນະປັກສະ) ເດືອນອາສວິນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ.

Verse 11

अर्धरात्रे विधानेन तेषां पूजां करोति यः । प्रागुक्तं जपनं भक्त्या स क्रमात्साधकोत्तमः

ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດຕາມພິທີກຳນົດ ແລະບູຊາພວກນັ້ນໃນເວລາທ່ຽງຄືນ, ພ້ອມທັງເຮັດຈະປະ (japa) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນດ້ວຍສັດທາ—ຜູ້ນັ້ນຈະຄ່ອຍໆເປັນສາທະກະຜູ້ຍອດເຢັ້ນ.

Verse 12

अंगन्यासं विधायोच्चैः क्षुरिकासूक्तमुच्चरत् । तेषामग्रे पुनः सम्यक्पूजयित्वा च शंकरम्

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດອັງຄະ-ນຍາສະ (aṅga-nyāsa) ແລະສະດຸດີຂະສຸຣິກາ-ສູກຕະ (Kṣurikā-sūkta) ດັງໆ, ແລ້ວອີກຄັ້ງ—ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕໍ່ໜ້າພວກນັ້ນ—

Verse 13

पृथगेकैकशो भक्त्या पूजयेद्दिक्पतींश्च वै

ແຍກຕ່າງຫາກ ທີລະອົງໆ ດ້ວຍສັດທາ, ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍ (ດິກປະຕິ) ດ້ວຍ.

Verse 14

अथाऽगत्य गणेशो वै विकरालो भयानकः । लंबोदरो वै नग्नश्च कृष्णदन्तसमुद्भवः

ແລ້ວພຣະຄະເນຊາກໍມາຮອດ—ຮູບຮ່າງນ່າຢ້ານ ແລະນ່າກົວ: ທ້ອງໃຫຍ່, ເປືອຍກາຍ, ແລະປາກົດດ້ວຍງາດຳ.

Verse 15

खड्गहस्तोऽब्रवीद्युद्धं प्रकुरुष्व मया समम् । मुक्त्वैतत्कपटं भूमौ यदि वीरोऽसि सात्त्विकः

ຖືດາບໃນມື ພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງສູ້ກັບຂ້ອຍໃນການປະລະທີ່ເທົ່າທຽມ. ຈົ່ງປ່ອຍກົດລະບົບຫລອກລວງນີ້ລົງສູ່ດິນ—ຖ້າເຈົ້າເປັນວີລະບຸລຸດຜູ້ມີສັດຕະວະ (sattva).”

Verse 16

ततस्तत्कर्षणाच्चापि यस्तेनाशु प्रताड्यते । स तेनैव शरीरेण नीयते तेन तत्पदम्

ແລະຍັງດ້ວຍການຖືກລາກໄປທີ່ນັ້ນ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖືກອຳນາດນັ້ນຟາດລົງຢ່າງວ່ອງໄວ, ຜູ້ນັ້ນຖືກນຳໂດຍອຳນາດດຽວກັນນັ້ນ—ດ້ວຍຮ່າງກາຍເດີມ—ໄປສູ່ສະຖານະອັນສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 17

यत्र स्थाने जरामृत्युर्न शोकश्च कदाचन । तथा चित्रेश्वरीपीठे सिद्धिरेकस्य कीर्तिता

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມແກ່ ບໍ່ມີຄວາມຕາຍ ແລະບໍ່ມີຄວາມໂສກເສົ້າໃນເວລາໃດໆ. ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ພີຖະ (pīṭha) ຂອງ ຈິເຕຣສະວະຣີ (Citreśvarī) ຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າມີສິດທິອັນເອກະລັກສູງສຸດ.

Verse 19

माघकृष्णचतुर्दश्यां यः पीठं तत्र पूजयेत् । आगमोक्तविधानेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ຂອງຂ້າງຄ່ຳ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃນເດືອນມາຄະ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາພີຖະອັນສັກສິດນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຕາມພິທີທີ່ອາຄະມະ (Āgama) ສອນໄວ້ ແລະມີສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ—

Verse 20

सिद्धिमूल्ये न गृह्णातु कश्चिच्चेदस्ति सात्त्विकः । ततश्च याचते यश्च प्रगृह्णाति च सद्द्विजाः

ຜູ້ໃດທີ່ເປັນສັດຕະວິກະແທ້ ຢ່າໄດ້ຮັບ «ຄ່າຕອບແທນ» ເພື່ອປະທານສິດທິ. ແລະບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ຜູ້ທີ່ຕໍ່ມາຂໍຄ່ານັ້ນ ແລະຜູ້ທີ່ຮັບເອົາ—

Verse 21

स तमादाय निर्याति यत्र देवो महेश्वरः । हाटकेश्वरजं लिंगं चित्रशर्मप्रतिष्ठितम्

ເມື່ອນຳລາວໄປແລ້ວ ກໍອອກເດີນທາງໄປຍັງບ່ອນທີ່ພຣະເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ປະທັບຢູ່—ບ່ອນທີ່ລິງຄະນາມ «ຮາຕະເກສະວະຣະ» ຕັ້ງຢູ່ ອັນຈິດຣະຊະຣະມັນ ໄດ້ປະຕິສະຖາປະນາໄວ້.

Verse 22

तस्य स्थानस्य मध्यस्थो यस्तं पूजयते नरः । शिवरात्रौ निशीथे च पुष्पलक्षणभक्तितः । सुसिद्धिमाप्नुयात्तूर्णं स शरीरेण तत्क्षणात्

ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ກາງກາງແຫ່ງສະຖານອັນສັກສິດນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະອົງໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ—ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ—ດ້ວຍການຖວາຍດອກໄມ້ອັນມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພັກຕິອັນແທ້ ຈະບັນລຸສິດທິອັນດີເລີດໂດຍໄວ ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນຢູ່ໃນຮ່າງກາຍກໍຕາມ.

Verse 23

सिद्धिस्थानानि सर्वाणि तस्मिन्क्षेत्रे स्थितानि वै । वीरव्रतप्रयुक्तानां मानवानां द्विजोत्तमाः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ແທ້ຈິງແລ້ວ ບັນດາ «ສະຖານທີ່ແຫ່ງສິດທິ» ທັງໝົດ ຕັ້ງຢູ່ໃນກະເສດຣະນັ້ນ ເພື່ອເປັນທີ່ອຸປະຖຳແກ່ມະນຸດຜູ້ປະພຶດວີຣະ-ວຣະຕະ ຄືຄຳປະຕິຍານອັນກ້າຫານ.

Verse 24

ऋषय ऊचुः । तामसो यस्त्वया प्रोक्तः सिद्धिमार्गो महामते । अनर्हो ब्राह्मणेन्द्राणां श्रोत्रियाणां विशेषतः

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ເສັ້ນທາງໄປສູ່ສິດທິອັນເປັນຕາມະສິກະ ທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ ບໍ່ຄວນແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດ, ໂດຍສະເພາະແກ່ສະໂຣຕຣິຍະຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ»។

Verse 25

शुद्धान्तः करणैः सूत भूतहिंसाविवर्जितैः । यथा संप्राप्यते मोक्षो ब्राह्मणैः सुचिरादपि

ໂອ ສູຕະ, ຂໍຈົ່ງກ່າວວ່າ ພຣາຫມັນບັນລຸໂມກສະໄດ້ແນວໃດ ໂດຍການຊໍາລະອິນທຣີຍໃນໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຫຼີກຫ່າງການຂ້າສັດມີຊີວິດ ແມ່ນແມ່ນຈະໃຊ້ເວລາດົນກໍຕາມ।

Verse 26

तत्त्वं ब्रूहि महाभाग मोक्षोपायं द्विजन्मनाम्

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງໃຫ້ແຈ້ງ—ຈົ່ງປະກາດວິທີແຫ່ງໂມກສະ ສໍາລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ)।

Verse 27

सूत उवाच । रुद्रैर्दशभिः संयुक्तमानंदेश्वरकं तथा । स्नात्वा तदग्रतः कुण्डे शास्त्रदृष्टेन कर्मणा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ອານັນເທສະວະຣະກະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຣຸດຣະສິບອົງ ແລ້ວອາບນ້ໍາໃນກຸນດະທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້ານັ້ນ ຕາມກຳມະວິທີທີ່ຄຳພີກໍານົດໄວ້।

Verse 28

संसिद्धिमाप्नुयान्मर्त्यो दुर्लभां त्रिदशैरपि । माघमासे नरः स्नात्वा विश्वामित्रह्रदे नरः

ເມື່ອໃນເດືອນມາຆະ ມະນຸດອາບນ້ໍາໃນທະເລສາບຂອງ ວິສວາມິດຣະ, ຜູ້ເປັນມະຕະຍະຍ່ອມບັນລຸຄວາມສໍາເລັດສົມບູນ ອັນຫາຍາກແມ່ນແມ່ນສໍາລັບເທວະດາທັງຫຼາຍກໍຕາມ।

Verse 29

प्रत्यूषे तिलपात्रं च ब्राह्मणाय निवेदयेत् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्म लोके महीयते

ໃນຍາມຮຸ່ງອອກ ຄວນນໍາພາຊະນະໃສ່ງາ ໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ. ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ)។

Verse 30

यद्यपि स्याद्दुराचारः सर्वाशी सर्वविक्रयी । सुपर्णाख्यस्य देवस्य पुरतः श्रद्धयाऽन्वितः

ແມ່ນແຕ່ຄົນຜູ້ມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວ—ກິນໄດ້ທຸກຢ່າງ ແລະຂາຍໄດ້ທຸກຢ່າງ—ແຕ່ຖ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະດານາມ “ສຸປັນນະ” ດ້ວຍສັດທາ.

Verse 31

प्रायोपवेशनं कृत्वा ह्युपवासपरो नरः । यस्त्यजेन्मानवः प्राणान्न स भूयोऽभिजायते

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດ “ປຣາໂຍປະເວຊະນະ” (ຖືສິນອົບອົດອາຫານຈົນກວ່າຈະຕາຍ) ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການອົບອົດອາຫານ, ຖ້າຄົນນັ້ນປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ກໍບໍ່ເກີດອີກ.

Verse 32

एवं सिद्धित्रयं प्रोक्तं ब्राह्मणानां हितावहम् । सात्त्विकं ब्राह्मणश्रेष्ठाः शंसितं त्रिदशैरपि

ດັ່ງນີ້ ການສຳເລັດສາມປະການໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກພຣາຫມັນ; ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ມັນເປັນສາຕຕະວິກ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະດາທັງຫຼາຍ.

Verse 33

अन्यानि तत्र तीर्थानि देवतायतनानि च । तानि स्वर्गप्रदान्याहुर्मुनयः शंसितव्रताः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕີຣຖະອື່ນໆ ແລະສະຖານບູຊາຂອງເທວະດາທັງຫຼາຍ. ບັນດາມຸນີຜູ້ໂດດເດັ່ນໃນວຣະຕະ ກ່າວວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ປະທານສະຫວັນ.

Verse 34

एतद्वः सर्वमाख्यातं क्षेत्रमाहात्म्यमुत्तमम् । हाटकेश्वरदेवस्य सर्वपातकनाशनम्

ທັງໝົດນີ້ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ມະຫາອານຸພາບອັນສູງສຸດຂອງເຂດສັກສິດຂອງພຣະຮາຏະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara) ຜູ້ທຳລາຍບາບທຸກປະການ.

Verse 35

योऽत्र सर्वेषु तीर्थेषु स्नात्वा पश्यति भक्तितः । सर्वाण्यायतनान्येव स पापोऽपि विमुच्यते

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນີ້ ອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະທັງປວງ ແລະດ້ວຍພັກຕິ ໄປນະມັດສະການສະຖານບູຊາທັງຫມົດ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບ।

Verse 36

एतत्खंडं पुराणस्य प्रथमं परिकीर्तितम् । कार्तिकेयप्रणीतस्य सर्वपापहरं शुभम्

ຂັນດານີ້ແຫ່ງປູຣານະ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຕອນທຳອິດ—ຮຽນຮຽງໂດຍພຣະກາຣຕິເກຍ—ເປັນມົງຄຸນ ແລະກຳຈັດບາບທັງປວງ।

Verse 37

यश्चैतत्कीर्तयेद्भक्त्या शृणुयाद्वा समाहितः । इह भुक्त्वा सुविपुलान्भोगान्याति त्रिविष्टपम्

ຜູ້ໃດທີ່ສະດຸດສະຫລອງເລື່ອງນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ຫຼືຟັງດ້ວຍໃຈສະຫງົບ—ໄດ້ເສວຍສຸກອຸດົມໃນໂລກນີ້ ແລ້ວໄປສູ່ ຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ)۔

Verse 38

सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वदानैश्च यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति शृण्वञ्छ्रद्धासमन्वितः

ບຸນທີ່ເກີດຈາກການໄປຕີຣະຖະທັງປວງ ແລະຜົນທີ່ໄດ້ຈາກທານທັງປວງ—ຜູ້ຟັງດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ।

Verse 39

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि जन्मकोटिसमुद्भवात् । पातकाद्विप्रमुच्येत कुलानामुद्धरेच्छतम्

ແທ້ຈິງ ເມື່ອໄດ້ຟັງປູຣານະນີ້ ຄົນໜຶ່ງຍ່ອມຖືກປົດປ່ອຍຢ່າງວ່ອງໄວຈາກບາບທີ່ສະສົມມາຈາກການເກີດນັບສິບລ້ານ ແລະຍົກຊູກູນຂອງຕົນໄດ້ຮ້ອຍຊົນຊັ້ນ।

Verse 40

ततो व्यासः पूजनीयो वस्त्रदानादिभूषणैः । गोभूहिरण्यनिर्वापैर्दानैश्च विविधैरपि

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວຽສ (Vyāsa) ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບເຊັ່ນ ການຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະດ້ວຍທານຫຼາກຫຼາຍ: ງົວ, ທີ່ດິນ, ການຖວາຍຄຳ ແລະທານອື່ນໆອີກຫຼາຍປະການ។

Verse 41

तेन संपूजितो व्यासः कृष्णद्वैपायनः मनुः । साक्षात्सत्यवतीपुत्रो येन व्यासः सुपूजितः

ດ້ວຍການບູຊາແບບນັ້ນ ພຣະວຽສໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຢ່າງຖືກຄວນ—ຄື ກຣິດສະນະດວຍປາຍະນະ (Kṛṣṇadvaipāyana) ມຸນິ ໂດຍຕົວຈິງ, ບຸດຂອງ ສັດຍະວະຕີ, ຜູ້ທີ່ຖືກບູຊາຢ່າງດີເລີດເຊັ່ນນີ້।

Verse 42

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

ແມ່ນແຕ່ກູຣູສອນສິດໃຫ້ພຽງແຕ່ອັກສອນດຽວ ກໍຕາມ, ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີຊັບສິນໃດໆ ທີ່ເມື່ອຖວາຍແລ້ວ ຈະເຮັດໃຫ້ພົ້ນຈາກໜີ້ບຸນຄຸນນັ້ນໄດ້ແທ້.

Verse 43

एतत्पवित्रमायुष्यं धन्यं स्व स्त्ययनं महत् । यच्छ्रुत्वा सर्वदुःखेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ນີ້ແມ່ນສິ່ງບໍລິສຸດ ເພີ່ມອາຍຸ ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນພອນໃຫຍ່ແກ່ຄວາມສຸກຂອງຕົນ; ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຈະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 154

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये चित्रेश्वरीपीठक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນຄວນແກ່ການນະມັດສະການ, ໃນສັມຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນປຶ້ມທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ—ໃນມາຫາດມະຍະຂອງເຂດສັກສິດ ຮາຖະເກສະວະຣະ—ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງເຂດສັກສິດ ຈິຕເຣສະວະຣີປີຖະ» ຄື ບົດທີ 154 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.