Adhyaya 153

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति रूपतीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातो नरः सम्यग्विरूपो रूपवान्भवेत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ນອກຈາກນັ້ນ ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕີຣຖະອັນຍອດຢ່າງໜຶ່ງ ຊື່ «ຣູປະຕີຣຖະ». ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູບຮ່າງບໍ່ງາມ ກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ມີຄວາມງາມ।

Verse 2

पूर्वं भगवता तेन ब्रह्मणा लोक कर्तृणा । सृष्टिं कृत्वा च विस्तीर्णां यथोक्तं च चतुर्विधाम्

ໃນກ່ອນການ ພຣະພຣະພຣະພຣະບຣະຫມາຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ ໄດ້ສ້າງສັບພະສິ່ງອັນກວ້າງໃຫຍ່ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ໃນການຈັດຮູບແບບສີ່ປະການ।

Verse 3

ततः स चिन्तयामास रूपसंचयसंयुताम् । एकामप्सरसं दिव्यां देवमायां सृजाम्यहम्

ແລ້ວທ່ານໄດ້ຄິດພິຈາລະນາວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງອັບສະຣາອົງດຽວອັນທິບພະ, ພ້ອມດ້ວຍຄັງແຫ່ງຄວາມງາມ—ເທວະມາຍາ ໂດຍຕົນເອງ»។

Verse 4

ततश्च सर्वदेवानां समादाय तिलंतिलम् । रूपं च निर्ममे पश्चादत्याश्चर्यमयीं च ताम्

ແລ້ວທ່ານໄດ້ເກັບຮວບຮວມຈາກເທວະທັງປວງ ສ່ວນນ້ອຍດັ່ງ «ເມັດງາ» ຈາກແຕ່ລະອົງ ແລ້ວປັ້ນແຕ່ງຄວາມງາມຂອງນາງ; ຕໍ່ມາຈຶ່ງສ້າງນາງໃຫ້ເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 5

यां दृष्ट्वा क्षोभमापन्नः स्वयमेव पितामहः

ເມື່ອເຫັນນາງ ແມ່ນແຕ່ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໂດຍຕົນເອງ ກໍຖືກກະທົບໃຈ ແລະຫວັ່ນໄຫວຂຶ້ນ।

Verse 6

ततस्तां प्रेषयामास कैलासं प्रति पद्मजः । गच्छ देवि महादेवं प्रणमस्व शुचिस्मिते

ແລ້ວພັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສົ່ງນາງໄປຫາໄກລາສ ແລະກ່າວວ່າ: «ໄປເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ, ໂອ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດ»।

Verse 7

ततः सा सत्वरं गत्वा कैलासं पर्वतोत्तमम् । अपश्यच्छंकरं तत्र निर्विष्टं पार्वतीसमम्

ແລ້ວນາງໄດ້ໄປຢ່າງຮວດເລັວສູ່ໄກລາສ ພູອັນປະເສີດທີ່ສຸດ; ແລະທີ່ນັ້ນນາງໄດ້ເຫັນພຣະສັງກະຣະ ປະທັບນັ່ງຄຽງຄູ່ກັບພຣະປາຣະວະຕີ।

Verse 9

शंकरोऽपि च तां दृष्ट्वा विस्मयं परमं गतः । सुदृष्टां नाकरोद्भीत्या पार्श्वस्थां वीक्ष्य पार्वतीम् । ततः प्रदक्षिणां चक्रे सा प्रणम्य महेश्वरम् । श्रद्धया परया युक्ता कृतांजलिपुटा स्थिता

ແມ່ນແຕ່ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ເມື່ອເຫັນນາງ ກໍຕົກຕະລຶງຢ່າງສູງສຸດ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຢ້ານຄວາມບໍ່ສົມຄວນ ພຣະອົງບໍ່ຈ້ອງເບິ່ງນາງໃຫ້ເຕັມ ແຕ່ຫັນໄປເບິ່ງພຣະປາຣະວະຕີ (Pārvatī) ທີ່ຢືນຂ້າງກາຍ. ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ເດີນວຽນປະທັກສິນາ ແລະກົ້ມກາບພຣະມະເຫສະວະຣະ; ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ນາງຢືນດ້ວຍມືປະນົມຢ່າງເຄົາລົບ.

Verse 10

यावद्दक्षिणपार्श्वस्था तावद्वक्त्रं स दक्षिणम् । प्रचकार महादेवस्तदुपाकृष्टलोचनः

ເທົ່າທີ່ນາງຢືນຢູ່ຂ້າງຂວາ ພຣະມະຫາເທວະ (Mahādeva) ກໍຫັນພຣະພັກໄປທາງຂວາເທົ່ານັ້ນ—ດວງຕາຖືກດຶງໄປຫານາງ.

Verse 11

पश्चिमायां यदा साऽभूत्प्रदक्षिणवशाच्छुभा । पश्चिमं वदनं तेन तदर्थं च कृतं ततः

ເມື່ອນາງຜູ້ເປັນມງຄົດນັ້ນ ດ້ວຍພະລັງຂອງການວຽນປະທັກສິນາ ໄດ້ໄປຢູ່ດ້ານຕາເວັນຕົກ ດັ່ງນັ້ນພຣະພັກດ້ານຕາເວັນຕົກຈຶ່ງຖືກຈັດສ້າງຂຶ້ນ—ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 12

एवमुत्तरसंस्थायां तस्यां देवेन शंभुना । उत्तरं वदनं क्लृप्तं गौरीभीतेन चेतसा । न ग्रीवां चालयामास कथंचिदपि स द्विजाः

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ເມື່ອນາງຢູ່ທາງເໜືອ ພຣະເທວະຊັມພຸ (Śambhu) ໄດ້ຈັດສ້າງພຣະພັກທາງເໜືອ ເນື່ອງຈາກຈິດໃຈຢ້ານພຣະເກົາຣີ (Gaurī). ແລະໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຂະບື້ນຄໍເລີຍ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ.

Verse 13

एतस्मिन्नंतरे तत्र नारदो मुनिपुंगवः । अब्रवीत्पार्वतीं पश्चात्प्रणिपत्य महेश्वरम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາຣະດະ (Nārada) ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະປາຣະວະຕີ (Pārvatī) ຫຼັງຈາກກົ້ມກາບພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ກ່ອນ.

Verse 14

नारद उवाच । पश्य पार्वति ते पत्युश्चेष्टितं गर्हितं यथा । दृष्ट्वा रूपवतीं नारीं कृतं ।मुखचतुष्टयम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ເບິ່ງເຖີດ ປາຣະວະຕີ—ການກະທຳຂອງສາມີເຈົ້ານັ້ນ ຄວນຖືກຕຳນິປານໃດ; ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ງາມ ພຣະອົງກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕົນມີໃບໜ້າສີ່»។

Verse 16

हास्यस्य पदवीमद्य त्वं गमिष्यसि पार्वति । सर्वासां देवपत्नीनां ज्ञात्वान्यासक्तमीश्वरम्

«ມື້ນີ້ ປາຣະວະຕີ, ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຫົວຂໍ້ໃຫ້ຫົວເຮາະໃນບັນດາພຣະຍາຂອງເທວະທັງປວງ, ເມື່ອພວກນາງຮູ້ວ່າພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ຫຼົງຕິດຜູ້ອື່ນ»។

Verse 17

एतद्देवि विजानासि यादृक्चित्तं शिवोद्भवम् । अस्या उपरि वेश्याया निंदिताया विचक्षणैः

«ເທວີ, ເຈົ້າຮູ້ດີວ່າ ຈິດທີ່ເກີດຈາກພຣະສິວະນັ້ນເປັນແນວໃດ; ແຕ່ມັນກັບຫັນໄປຫານາງໂສເພນີນີ້ ຜູ້ຖືກຜູ້ຮູ້ທັນຕຳນິ»។

Verse 18

समादाय निजे हर्म्य एतां संस्थापयिष्यति । परं लज्जासमोपेतो न ब्रवीति वचः शुभे

«ພຣະອົງຈະນຳນາງໄປ ແລະຈັດໃຫ້ຢູ່ໃນພະຮາຊວັງຂອງພຣະອົງເອງ; ແຕ່ເພາະຄວາມອາຍຄອບງຳ ພຣະອົງຈະບໍ່ເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນດີແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວ, ໂອ ຜູ້ງາມ»។

Verse 19

अहमेतद्विजानामि न त्वया सदृशी क्वचित् । अस्ति नारी तथाऽन्योपि विजानाति सुरेश्वरि

«ຂ້ອຍຮູ້ແນ່ວ່າ: ບໍ່ມີນາງໃດໃນໂລກທີ່ເໝາະເທົ່າເຈົ້າ; ແລະກໍບໍ່ມີນາງອື່ນໃດທີ່ເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້ເທົ່າເຈົ້າ, ໂອ ພຣະຣາຊິນີແຫ່ງເທວະ»។

Verse 20

ततो निरोधया मास द्रुतं सा पर्वतात्मजा । सर्वनेत्राणि देवस्य महिषीधर्ममाश्रिता

ແລ້ວນາງທິດາແຫ່ງພູ ກໍໄດ້ຫ້າມໄວ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ຮັບຖືທຳຂອງເມຍຜູ້ຖືກຕ້ອງ ແລະປິດຕາທັງປວງຂອງເທວະນັ້ນ.

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे शैला विशीर्यंति समंततः । मर्यादां संत्यजंति स्म सर्वे च मकरालयाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພູເຂົາທັງຫຼາຍແຕກອອກທົ່ວທິດ ແລະມະຫາສະໝຸດທັງປວງ—ຖິ່ນອາໄສຂອງມະກະຣາ—ກໍລະທິ້ມເຂດແດນຂອງຕົນ.

Verse 22

प्रलयस्य समुत्थानं संजातं द्विजसत्तमाः । तावद्ब्रह्मदिनं प्राप्तं परमं सृष्टिलक्षणम्

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ການຜຸດຂຶ້ນຈາກປຣະລະຍະໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລ້ວ ‘ວັນອັນສູງສຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ’ ກໍມາຮອດ ມີໝາຍລັກຂອງການສ້າງເປັນຫຼັກ.

Verse 23

निमेषेण पुनस्तस्य प्रलयस्य प्रजापतेः । ब्रह्मणः सा निशा प्रोक्ता सर्वं तोयमयं भवेत्

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນພຽງກະພິບຕາ ປຣະລະຍະນັ້ນຂອງພຣະປະຊາປະຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ ກໍເກີດຂຶ້ນ; ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຄືນຂອງພຣະພຣະຫມາ’ ເມື່ອທຸກສິ່ງກາຍເປັນນ້ຳລ້ວນ.

Verse 24

अथ तत्र गणाः सर्वे भृगिनंदिपुरःसराः । सोऽपि देवमुनिर्भीतस्तामुवाच सुरेश्वरीम्

ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນ ຄະນະທັງປວງກໍມາຊຸມນຸມ ມີພຣິກິ ແລະ ນັນດິນ ເປັນຜູ້ນຳ. ແມ່ນແຕ່ດຸລະມຸນີຜູ້ເປັນເທວະນັ້ນກໍຫວາດຫວັນ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ ສຸເຣສະວະຣີ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 25

मुंचमुंच सुरज्येष्ठे देवनेत्राणि संप्रति । नोचेन्नाशः समस्तस्य लोकस्यास्य भविष्यति

«ປ່ອຍເຂົາເຖີດ, ປ່ອຍເຂົາເຖີດ ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່ໃນຫມູ່ເທວະ—ດວງຕາເທວະ! ຖ້າບໍ່ປ່ອຍ ຄວາມພິນາດຂອງໂລກທັງປວງນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ»។

Verse 26

एवं प्रोक्ताऽपि सा देवी यावच्च न मुमोच तम् । तावद्देवेन लालाटं विसृष्टं लोचनं परम्

ແມ່ນແຕ່ຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນ ພຣະເທວີກໍບໍ່ຍອມປ່ອຍມັນ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະໄດ້ປ່ອຍດວງຕາອັນສູງສຸດອອກຈາກໜ້າຜາກຂອງພຣະອົງ.

Verse 27

कृपाविष्टेन लोकानां येन रक्षा प्रजायते । न शक्तो वारितुं देवीं प्राणेभ्योऽपि गरीयसीम्

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ໂລກທັງຫຼາຍ—ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການຄຸ້ມຄອງ—ພຣະອົງບໍ່ອາດຫ້າມພຣະເທວີ ຜູ້ຫນັກຫນ່ວງຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈ.

Verse 28

अंबिकां विबुधाः प्राहुस्त्र्यंबकाणि यतो द्विजाः । तस्मात्संकीर्त्यते लोके त्र्यंबकश्च सुरेश्वरः

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເນື່ອງຈາກບັນດາຜູ້ຮູ້ແຈ້ງເອີ້ນ ອັມບິກາ ວ່າ “ຕຣິຍັມບະກາ” (ຜູ້ມີສາມດວງຕາ), ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນໃນໂລກວ່າ “ຕຣິຍັມບະກະ” ເຊັ່ນກັນ.

Verse 29

ततः संत्यज्य तं देवं देवी पर्वतपुत्रिका । प्रोवाच कोपरक्ताक्षी पुरःस्थां तां तिलोत्तमाम्

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ ໄດ້ລະທິ້ງພຣະເທວະນັ້ນໄວ້ຂ້າງຫຼັງ ແລ້ວກ່າວ—ດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍໂທສະ—ຕໍ່ ຕິໂລຕຕະມາ ຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ.

Verse 30

यस्मान्मे दयितः पापे त्वया रूपाद्विडंबितः । चतुर्वक्त्रः कृतस्तस्मात्त्वं विरूपा भव द्रुतम्

«ເພາະເຈົ້າຜູ້ມີບາບ ໄດ້ໃຊ້ຄວາມງາມຂອງເຈົ້າມາເຢາະເຍີ້ຍຄົນຮັກຂອງຂ້າ ແລະເຮັດໃຫ້ລາວເປັນສີ່ໜ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກາຍເປັນຮູບອັບປະລັກທັນທີ!»

Verse 31

ततः सा सहसा भूत्वा तत्क्षणाद्भग्ननासिका । शीर्णकेशा बृहद्दंता चिपिटाक्षी महोदरा

ແລ້ວນາງກໍເກີດຂຶ້ນທັນທີ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ: ດັ່ງຈົກຫັກ, ຜົມຮຸງຮັງ, ແຂ້ວໃຫຍ່, ຕາແປ, ແລະທ້ອງບວມໃຫຍ່.

Verse 32

अथ वीक्ष्य निजं देहं तथाभूतं वराप्सराः । प्रोवाच वेपमाना सा कृतांजलिपुटा स्थिता

ຕໍ່ມາ ອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ເມື່ອເຫັນຮ່າງກາຍຕົນເອງເປັນດັ່ງນັ້ນ ກໍສັ່ນກົວ ຢືນພ້ອມພັບມື ແລະເວົ້າຂຶ້ນ.

Verse 33

अहं संप्रेषिता देवि प्रणामार्थं त्रिशूलिनः । ब्रह्मणा तेन चायाता युष्माकं च विशेषतः

«ໂອ ເທວີເຈົ້າ, ຂ້າຖືກພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ພຣະສິວະ) ສົ່ງມາເພື່ອກາບນົບ. ແລະພຣະພຣະຫມານັ້ນກໍສົ່ງຂ້າມາເຊັ່ນກັນ—ໂດຍພິເສດເພື່ອຖວາຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ທ່ານ»។

Verse 34

निर्दोषाया विरागायास्तस्माद्युक्तं न ते भवेत् । शापं दातुं प्रसादं मे तस्मात्त्वं कर्तुमर्हसि

«ເນື່ອງຈາກຂ້າບໍ່ມີຄວາມຜິດ ແລະບໍ່ມີໃຈຮ້າຍ, ຈຶ່ງບໍ່ຄວນທີ່ທ່ານຈະໃຫ້ຄຳສາບແກ່ຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານໂປດປານ ແທນການສາບ.»

Verse 35

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा दीनं सत्यं च पार्वती । पश्चात्तापसमोपेता ततः प्रोवाच सुप्रियम्

ເມື່ອພຣະປາຣະວະຕີໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງທີ່ອ່ອນນ້ອມ ແລະ ສັດຈິງ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສໍານຶກຜິດ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຮັກຂອງນາງ।

Verse 36

स्त्रीस्वभावात्समायातः कोपोऽयं त्वां प्रति द्रुतम् । तस्मादागच्छ गच्छावो मया सार्धं धरातले

«ເນື່ອງຈາກຄວາມໄວຕາມທໍາມະຊາດຂອງຍິງ ຄວາມໂກດນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວຕໍ່ເຈົ້າ। ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາ—ໃຫ້ເຮົາໄປດ້ວຍກັນສູ່ແຜ່ນດິນ ພ້ອມກັບຂ້ອຍ»।

Verse 37

तत्रास्ति रूपदं तीर्थं मया चोत्पादितं स्वयम् । माघशुक्लतृतीयायां स्नानार्थं विमलोदकम्

«ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະອັນປະທານຄວາມງາມ—ຂ້ອຍໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເອງ—ນ້ໍາຂອງມັນບໍລິສຸດໃສ ເພື່ອອາບນ້ໍາໃນວັນຕຣິຕີຍາ ຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນມາຆ»។

Verse 38

या नारी प्रातरुत्थाय तत्र स्नानं समाचरेत् । सा स्याद्रूपवती नूनमदृष्टे रविमंडले

«ຍິງໃດກໍຕາມ ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວໄປອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນ ນາງຈະເປັນຜູ້ງາມແນ່ນອນ ກ່ອນຈະໄດ້ເຫັນວົງຕາເວັນ»។

Verse 39

सदा माघे तृतीयायां तत्र स्नानं करोम्यहम् । अद्य सा तत्र यास्यामि स्नानाय कृतनिश्चया

«ທຸກປີ ໃນວັນຕຣິຕີຍາຂອງເດືອນມາຆ ຂ້ອຍອາບນ້ໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ। ມື້ນີ້ກໍເຊັ່ນກັນ ຂ້ອຍຈະໄປທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນເພື່ອອາບນ້ໍາ»។

Verse 40

सूत उवाच । एवमुक्त्वा समादाय सा देवी तां तिलोत्तमाम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे रूपतीर्थं जगाम च

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີໄດ້ນຳ ຕິໂລຕະມາ ໄປດ້ວຍ ແລະໄດ້ໄປຮອດ ຣູປະຕີຣະຖະ ໃນເຂດສັກສິດຂອງ ຮາຏະເກສະວະຣະ।

Verse 41

तत्र स्नानं स्वयं चक्रे विधिपूर्वं सुरेश्वरी । तस्या ह्यनन्तरं सापि भक्तियुक्ता तिलोत्तमा

ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາງເທວະທິດາ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ (ສຸເຣສະວະຣີ) ໄດ້ອາບນ້ຳດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ຕິໂລຕະມາ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ກໍອາບນ້ຳດ້ວຍ.

Verse 42

ततः कांतिमती जाता तत्क्षणादेव भामिनी । पूर्वमासीयद्थारूपा तथासाऽभूद्विशेषतः

ຈາກນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາງຜູ້ງາມກໍເກີດຄວາມສະຫວ່າງໄສສົດໃສ. ນາງໄດ້ຄືນຮູບງາມເກົ່າດັ່ງເດີມ ແລະຍິ່ງງາມພິເສດກວ່າເກົ່າ.

Verse 43

अथ तुष्टिसमायुक्ता तां प्रणम्य सुरेश्वरीम् । प्रोवाच विस्मयाविष्टा हर्षगद्गदया गिरा

ຕໍ່ມາ ນາງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ກົດກະບົດນົບນ້ອມຕໍ່ ສຸເຣສະວະຣີ ຈອມເທວະ. ຖືກຄວາມພິສົດອັນນ່າອັດສະຈັນຄອບງຳ ນາງເວົ້າດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະຄວາມຍິນດີ.

Verse 44

प्राप्तं रूपं महादेवि त्वत्प्रसादाच्चिरन्तनम् । ब्रह्मलोकं गमिष्यामि मामनुज्ञातुमर्हसि

ໂອ ມະຫາເທວີ! ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄືນຮູບງາມເກົ່າດັ່ງເດີມ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ ພຣະພຣົມໂລກ; ຂໍພຣະອົງໂປດອະນຸຍາດໃຫ້ໄປເຖີດ.

Verse 45

गौर्युवाच । वरं यच्छामि ते पुत्रि यत्किंचिद्धृदि संस्थितम् । तस्मात्प्रार्थय विश्रब्धा न वृथा मम दर्शनम्

ນາງເທວີ ໂກຣີ ກ່າວວ່າ: «ລູກສາວເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ—ຄວາມປາຖະນາໃດກໍຕາມທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍໂດຍບໍ່ຢ້ານ; ການທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາກົດຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ຈະບໍ່ເປັນໄປໂດຍສູນເປົ່າ»។

Verse 46

तिलोत्तमोवाच । अहमत्र करिष्यामि क्षेत्रे तीर्थं निजं शुभे । त्वत्प्रसादेन तद्देवि यातु ख्यातिं धरातले

ຕິໂລຕະມາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຢູ່ໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງຕັ້ງຕີຣະຖະຂອງຕົນໃຫ້ເປັນມົງຄຸນ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຈົ້າ ໂອ ເທວີ, ຂໍໃຫ້ຕີຣະຖະນັ້ນໂດງດັງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ»។

Verse 47

त्वया तत्रापि कर्तव्यं वर्षांते स्नानमेव हि । हितार्थं सर्वनारीणां रूपसौभाग्यदायकम्

ແລະເຈົ້າເອງກໍຄວນໄປອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນໃນທ້າຍລະດູຝົນ. ນີ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ແມ່ຍິງທັງປວງ ແລະໃຫ້ຄວາມງາມພ້ອມສິຣິມົງຄຸນ.

Verse 48

गौर्युवाच । चैत्रशुक्लतृतीयायां सदाहं त्वत्कृते शुभे । स्नानं तत्र करिष्यामि मध्याह्ने समुपस्थिते

ນາງເທວີ ໂກຣີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເພື່ອເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໃນວັນທີ 3 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣາ ເມື່ອເວລາທ່ຽງມາຮອດ»។

Verse 49

हितार्थं सर्वनारीणां तव वाक्यादसंशयम् । या तत्र दिवसे नारी तस्मिंस्तीर्थे करिष्यति

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ແມ່ຍິງທັງປວງ—ໂດຍພຣະວາຈາຂອງເຈົ້າ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ແມ່ຍິງໃດກໍຕາມທີ່ໃນວັນນັ້ນ ຈະອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະນັ້ນ…

Verse 50

स्नानं सा सौख्यसंयुक्ता भविष्यति सुखान्विता । स्पृहणीया च नारीणां सर्वासां धरणीतले

ນາງຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະດວກສະບາຍ ແລະຄວາມສຸກ ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ໃນບັນດາແມ່ຍິງທັງປວງໃນແຜ່ນດິນ ນາງຈະເປັນຜູ້ທີ່ຄົນອື່ນປາຖະໜາຈະເອົາແບບຢ່າງ.

Verse 51

पुरुषोऽपि सुभक्त्या यस्तत्र स्नानं करिष्यति । सप्तजन्मानि रूपाढ्यः ससौभाग्यो भविष्यति

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດ ມີສັດທາບູຊາຢ່າງແທ້ຈິງ ໄປອາບນ້ໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະມີຮູບງາມ ແລະສິຣິມົງຄຸນ ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ.

Verse 52

सूत उवाच । एवमुक्ता तदा देव्या साप्सरा द्विजसत्तमाः । चक्रे कुण्डं सुविस्तीर्णं विमलोदप्रपूरितम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອຖືກເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນ ອັບສະຣານັ້ນ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ—ໄດ້ສ້າງສະຣະກຸນດ໌ອັນກວ້າງໃຫຍ່ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາໃສບໍລິສຸດ ປາສຈາກມົນທິນ.

Verse 53

उपकंठे ततस्तस्य स्थापयामास पार्वतीम् । ततो जगाम संहृष्टा ब्रह्मलोकं तिलोत्तमा

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ປະດິດສະຖານພຣະປາຣະວະຕີໄວ້ທີ່ຝັ່ງຂອງສະຣະນັ້ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕິໂລຕະມາ ມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ໂລກພຣະພຣະຫມາ.

Verse 54

ततः प्रभृति संजातं कुण्डमप्सरसा कृतम् । स्नानमात्रैर्नरैर्यत्र सौभाग्यं लभ्यते द्विजाः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ສະຣະກຸນດ໌ທີ່ອັບສະຣາສ້າງໄວ້ນີ້ກໍເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ພຽງແຕ່ອາບນ້ໍາຢູ່ທີ່ນີ້ ມະນຸດກໍໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນແລ້ວ.

Verse 55

नारीभिश्च विशेषेण पुत्रप्राप्तिरनुत्तमा । तथान्यदपि यत्किंचिद्वांछितं हृदये स्थितम्

ສໍາລັບແມ່ຍິງໂດຍພິເສດ ການໄດ້ຮັບບຸດເປັນຜົນອັນສູງສຸດບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າ. ແລະຄວາມປາຖະນາອື່ນໆ ທີ່ຢູ່ໃນໃຈ ກໍສໍາເລັດໃນທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 153

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽप्सरःकुण्डोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນນ່າເຄົາລົບ ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄໍາກະວີ ໃນພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ ໃນມາຫາຕະມະຂອງ ສີຫາຖະເກສະວະຣະ-ເຂດ ບົດທີ່ຊື່ “ການສັນລະເສີນກໍາເນີດແຫ່ງ ອັບສະຣາ-ກຸນດະ” ຈົບລົງ ເປັນບົດທີ 153.